Ένα χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα και ένα τραγούδι. Για το Τριώδιο! Un testo di cronaca da un collaboratore e una canzone per il “Triodion”

ΓΕΛΑ ΠΑΛΙΑΤΣΟ

Έρχεται το Τριώδιο! Η τρελή Αποκριά! Όμως, για τον πολύ κοσμάκη έπαψε πια να είναι εποχή ραστώνης, κραιπάλης και γλεντιού. Η ραστώνη, η κραιπάλη και τα γλέντια είναι πια προνόμιο των λίγων κατόχων του χρήματος και της εξουσίας. Αυτοί είναι πραγματικοί μασκαράδες. Φοράνε τη μάσκα του λαϊκιστή πολιτικάντη, του Μαυρογιαλούρου και ανελλιπώς προσποιούνται, δίνουν καθημερινές παραστάσεις στο θέατρο του παραλόγου που έχουν στήσει οι ίδιοι. ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ! Πόσο προφητική ήταν εκείνη η ιστορική παράσταση του Κώστα Καζάκου και της αλησμόνητης Τζένης Καρέζη!

Έχουμε μπόλικους μασκαράδες για να διανθίζουν την καθημερινότητά μας. Ας είναι καλά οι άνθρωποι που μας κάνουν να γελάμε, να εκνευριζόμαστε, να αγανακτούμε, να ξεσπάμε και τέλος πάντων να είμαστε ζωντανοί! Το τσίρκο «Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ» διαθέτει στελέχη υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου με πλούσιο ρεπερτόριο και απέραντη γκάμα από κόλπα δεξιοτεχνίας και άφθονα ακροβατικά και άκρως διασκεδαστικά. Δώστε βάση:

 Ο ένας είναι ο ξυλοπόδαρος στο νούμερο: «-Δεν καταλαβαίνω τίποτα». Εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτός χτενίζεται κι ας μην έχει μαλλιά.
 Ο άλλος είναι σχοινοβάτης που επιμένει να ακροβατεί στα ύψη και χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Δεν το χρειάζεται, γιατί προφανώς νιώθει ασφαλής.
 Ακολουθεί ο εξπέρ της ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ! Κάθε μέρα δίνει αληθινό σόου παρουσιάζοντας μια νέα πρωτοποριακή εκτέλεση κωλοτούμπας (είπα- ξείπα). Ο άνθρωπος παραμένει σταθερός στην αστάθειά του και συνεπέστατος στην ασυνέπειά του.
 Έπεται ο κλόουν του θιάσου. Με τα ανεκδιήγητα καμώματά του έχει κερδίσει με το σπαθί του το ρόλο του παλιάτσου, για να γελάμε όλοι μικροί και μεγάλοι. Όταν το τσίρκο δεν έχει κάτι άλλο για να γεμίσει το πρόγραμμά του, βγαίνει ο κλόουν. Αλήθεια έχετε σκεφθεί το διπλό ρόλο ενός παλιάτσου; Από τη μία έχουμε το τεράστιο χαμόγελό του , αλλά από την άλλη το δάκρυ του έστω και σαν ζωγραφισμένη μάσκα. Κλαίει και γελάει συνάμα. Γιατί άραγε; Η μάσκα του είναι η απεικόνιση της αρχαίας (τι σύμπτωση!) ελληνικής λέξης: ΚΛΑΥΣΙΓΕΛΩΣ.
Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πολιτικά πρόσωπα είναι απλή σύμπτωση. Ή μήπως όχι; Μήπως μαντέψατε για ποιους πρόκειται;

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Γέλα παλιάτσο, γέλα μ’ εμάς – Κλάψε παλιάτσο, κλάψε για μας!
Καλή Αποκριά! Βγάλτε τη μάσκα που φοράτε μόνιμα και ονειρευτείτε! Τα όνειρα είναι τζάμπα και η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ!

Ο ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

ΞΥΛΟΥΡΗΣ XILOURIS ΚΑΡΕΖΗ " ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ " 1973



Το μεγάλο μας τσίρκο

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
(Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης)

Ερμηνεία: Ν. Ξυλούρης - Τζένη Καρέζη


Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Η ΠΑΣΕΓΕΣ διαψεύδει την ανεπάρκεια σε αγροτικά προϊόντα. E’ solo voce che la Grecia e’ in piena insufficienza di prodotti agricoli

Η είδησι την οποία μας κοινοποίησε ο Γιώργος Μητροπέτρος είναι πολύ σοβαρή για να την αφήσουμε στα …αζήτητα.
Κατά δημόσια δήλωσι αρμόδιου του αγροτικού τομέα της οικονομίας,
και αντίθετα με την επικρατούσα αντίληψι, η χώρα μας ακόμα και αυτή την στιγμή μετά από δέκα χρόνια απαξίωσης του πρωτογενούς τομέα της (κατ’ απαίτησι των ευρω-δανειστών μας, και στο παραπέντε της χρεοκοπίας), δεν έχει απολέση ολοκληρωτικά το στοιχείο της επάρκειας στα αγροτικά προϊόντα!
Μεταφέρουμε , όχι χωρίς κάποια επιφύλαξι, αυτή την αισιόδοξη –ακόμα κι αν δεν αληθεύει στο έπακρον- είδησι και θα επανέλθουμε από άλλη πλευρά στο ζητούμενο της Αυτάρκειας, βασικό στοιχείο της έννοιας του κράτους, ειδικά με την αρχαιοελληνική -και δή την αριστοτελική - αντίληψι.

Ο Γ. Μητροπέτρος καλώντας μας σε εγρήγορσι και οργανωμένη αντίστασι, συνοδεύει το παρακάτω κείμενο με το σχόλιο:
"Και σε αυτό ψέματα λένε οι «τρομοκράτες» του Ελληνικού λαού, δεν έχουν πλέον τσίπα επάνω τους, κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να μένουν γαντζωμένοι στις καρέκλες τους, ξεπουλώντας ό,τι έχει απομείνει εκτελώντας τις ….άνωθεν εντολές".


«Ποιος είπε ότι αν χρεοκοπήσουμε δεν θα έχουμε να φάμε; »

Διατροφικά αυτάρκης σε βασικά αγροτικά προϊόντα, σε ποσοστό που ξεπερνάει το 94%, είναι η Ελλάδα, όπως επισήμανε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ (Πανελλήνια Συνομοσπονδία Γεωργικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων) Τζανέτος Καραμίχας, σε συνεδρίαση που έγινε στη Θεσσαλονίκη.
Παράλληλα ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ ζήτησε να σταματήσει η τρομοκρατία πως η Ελλάδα θα πεινάσει αν χρεοκοπήσει: «Πρέπει να σταματήσει η απαξίωση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και η τρομοκρατία ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας δεν θα έχουμε να φάμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τζανέτος Καραμίχας και κατέληξε: «Μπορούμε να πάμε σε υπεραυτάρκεια, να παράξουμε νέο πλούτο, να στηρίξουμε τη χώρα».

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τα στοιχεία το ποσοστό αυτάρκειας στη φυτική παραγωγή ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στο 99% περίπου, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, με το μικρότερο ποσοστό να καταγράφεται στο μαλακό σιτάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171%).

Στο ελαιόλαδο και τις ελιές η αυτάρκεια εμφανίζει υψηλό ποσοστό, μια και όπως είναι γνωστό η χώρα παραμένει έντονα εξαγωγική στα δύο αυτά προϊόντα.

Στα εσπεριδοειδή τη μεγαλύτερη αυτάρκεια κατέχουν τα πορτοκάλια με ποσοστό 167% ενώ στα λεμόνια η αυτάρκεια περιορίζεται στο 63% , στα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%), ενώ πολύ χαμηλή αυτάρκεια διαπιστώνεται και στην κατηγορία των οσπρίων με ποσοστό που κυμαίνεται στο 39%.

Στη ζωϊκή παραγωγή το ποσοστό αυτάρκειας ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 73%. Στο κρέας καταγράφεται αυτάρκεια 56%, με το μικρότερο ποσοστό στο βόειο κρέας (30%) και το υψηλότερο στο αιγοπρόβειο (94%).

Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊόντων, η φέτα με ποσοστό αυτάρκειας 147%μ υπερβαίνει το μέσο όρο της κατηγορίας, που κυμαίνεται στο 80%. Στο μέλι και στα αυγά, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας 92% και 91% αντίστοιχα.

πηγη iefimerida.gr

Ο Νέος Παλαμήδης και το Σκάκι στα Σχολεία της Χαλκίδας. 1. Το Α΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΧΑΛΚΙΔΟΣ. Scacchi alla 1ma Scuola Elementare di Calkide

Il “Neos Palamidis” e gli Scacchi Scolastici.

Είναι καιρός να αναφερθούμε διεξοδικά σε ένα θέμα, το οποίο το Ιστολόγιο μας από την αρχή της λειτουργίας του το παρακολουθεί σε λίαν υψηλή προτεραιότητα: το σχολικό σκάκι. Και συγκεκριμένα τα προγράμματα μαθημάτων γύρω από το παιχνίδι-άθλημα του σκακιού, που ως εξωσχολικές δραστηριότητες γίνονται σε κάποια σχολεία με πρωτοβουλία των οικείων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων.
Και πριν απ’ όλα επιτρέψτε μας να υπενθυμίσουμε κάτι το οποίο αφορά στον υπογράφοντα και το οποίο έχει την σημασία του.
Ο εν λόγω λοιπόν υπογράφων διαχειριστής του “Νέου Παλαμήδη», ως ιδρυτής δύο συλλόγων στην πόλι του (Σκακιστική Ακαδημία Χαλκίδος «Παλαμήδης ο Ευβοεύς» και Αθλητικό εκπολιτιστικό Κέντρο «Άβαξ Και Πεσσοί’», έχει συμπεριλάβη σε αμφότερα τα Καταστατικά των Συλλόγων, τα οποία προσωπικά συνέταξε - εννοούμε φυσικά τα ουσιώδη κεφάλαια των Σκοπών και των Μέσων - ως σκοπό την καλλιέργεια του σκακιού στα Σχολεία της Χαλκίδας και την εν γένει υποστήριξι του θεσμού του Σχολικού Σκακιού. Το Σχολικό σκάκι άλλωστε, είναι κάτι με το οποίο ο έχων την τιμή να υπογράφει ασχολείται σχεδόν από …τριακονταπενταετίας! (Σ.Σ. Άντε, να κατοχυρώσουμε και δικαίωμα …σύνταξης!!).
Επανερχόμενοι λοιπόν στο θέμα των σκακιστικών δραστηριοτήτων στα Σχολεία της περιοχής μας και εν όψει των επίσημων διοργανώσεων Σχολικού Σκακιού από πλευράς της Σκακιστικής Ομοσπονδίας, θα αρχίσουμε την παρουσίασι των των σκακιστικών τμημάτων των σχολείων στα οποία έχουμε άμεση πληροφόρησι ή, ως συνήθως, «προσωπικότερη» σχέσι.

ΤΟ Α’ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Κι αρχίζουμε από το 1ο Δημοτικό Σχολείο.
Έχουμε παρουσιάση τις κατά το παρελθόν –ιδιαιτέρως επιτυχείς μάλιστα- δραστηριότητές του.
Τα μεγαλύτερα παιδιά του σχολείου στα οποία ανήκει η τιμή των σπουδαιότερων μέχρι σήμερα διακρίσεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου στο σχολικό Σκάκι, η περσινή «Έκτη Τάξη» όπως είναι φυσικό, αποχώρησαν συνεχίζοντας τις σπουδές τους στο Γυμνάσιο, αλλά η «κληρονομιά» τους συνεχίζεται και μάλιστα με αμείωτο ενδιαφέρον.
Και εφέτος, λοιπόν, λειτουργούν υπο την επιστασία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου αυτού 2 τμήματα, στα οποία 20 και παραπάνω παιδιά από διάφορες τάξεις, μαθαίνουν τα μυστικά του βασιλικού παιχνιδιού.
Το μεγαλύτερο μάλιστα τμήμα, που αποτελούμενο από μαθητές μεγαλυτέρων τάξεων είναι, φυσιολογικά, και το ισχυρότερο, ολοκληρώνει την πρώτη του εφετινή αγωνιστική δραστηριότητα:
Τα δώδεκα παιδιά του Τμήματος, υπο την καθοδήγησι του υπογράφοντος, διοργάνωσαν (από τον Δεκέμβριο) ένα «Χριστουγεννιάτικο Κύπελλο Σκακιού» μεταξύ τους. Με σύστημα κληρώσεων «νόκ-άουτ» και μετά από τις διάφορες φάσεις, το «Κύπελλο» έχει φτάσει στον μεγάλο Τελικό, όπου συναντώνται οι μαθητές της Δ’ Τάξεως Κωνσταντίνος Μπακρής και Λευτέρης Κατσούλης.
Ο τελικός νικητής θα αναδειχθή βάσει του κανονισμού από «μάτς» δύο τουλάχιστον παρτίδων. Σε περίπτωσι ισόπαλου αποτελέσματος θα διεξαχθή και Τρίτη (!) παρτίδα.
Μέχρι στιγμής προηγείται ο Κωνσταντίνος Μπακρής, ο οποίος νίκησε κατά την πρώτη παρτίδα.
Για την τρίτη θέσι διεξήχθη αγώνας («Μικρός Τελικός») μεταξύ των μαθητών της Ε’ Δημοτικού ΜΑΛΛΙΑΡΗ Γιώργου και ΔΗΜΗΤΡΟΥ Βασίλη και νικητής αναδείχθηκε ο Γιώργος ο Μάλλιαρης.
Οι τρείς πρώτοι του Κυπέλλου θα βραβευθούν από τον Σύλλογο Γονέων στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

Ο Σ. Λαβδιώτης στην Χαλκίδα (από την Παρέμβαση Πολιτών Ευβοίας) και ένα κείμενό του για την δραχμή

Εγκαίρως προσκληθήκαμε από την «Παρέμβαση πολιτών Ευβοίας» στην αποψινή εκδήλωσί της (Ομιλία του Οικονομολόγου Σπύρου Λαβδιώτη στο Εργατικό Κέντρο στην πόλι μας) και ευχαρίστως φιλοξενούμε την σχετική ανακοίνωσι. Επί τη ευκαιρία αναδημοσιεύουμε και ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο (για το Ευρώ, την Δραχμή, την ψευδώνυμη Τράπεζα της Ελλάδος και το αφελληνισμένο Τραπεζικό σύστημα της χώρας μας), που ο αποψινός υψηλός καλεσμένος της «Παρέμβασης» υπογράφει από κοινού με τον καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης Ηλία Σταμπολιάδη.


Παρέμβαση πολιτών Ευβοίας
e-mail: paremvasi@yahoo.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Τετάρτη 1 Φλεβάρη 2012 στις 6.30 το απόγευμα
στην αίθουσα του Εργατικού κέντρου Ευβοίας, θα πραγματοποιηθεί ομιλία –συζήτηση με θέμα:
Ο Προϋπολογισμός του Κράτους για το 2012
Είναι προϋπολογισμός,
σωτηρίας ή χρεοκοπίας;
Όλη η αλήθεια.
με ομιλητή τον
Σπύρο Λαβδιώτη

Γεννήθηκε στην Δράμα το 1950 και σπούδασε μετά το Α.Π.Θ. στο Καναδά, μεταπτυχιακά στην Οικονομία και τη Διοίκηση των Επιχειρήσεων όπου αρίστευσε. Είναι Οικονομολόγος, χρηματοπιστωτικός σύμβουλος , έχει διατελέσει αναλυτής στη Κεντρική Τράπεζα του Καναδά, έχει διδάξει ως επιμελητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Εργάσθηκε σε ιδιωτικές χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις.
Μέλος της πρωτοβουλίας πολιτών ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ.
Συγγραφέας των έργων:
Σεισάχθεια: χρειαζόμαστε ένα νέο Σόλωνα.
Ευρώ: Η Θηλιά στον λαιμό της Ελληνικής Κοινωνίας.

Φίλες, -οι,
συνεχίζουμε την προσπάθεια ενημέρωσης των πολιτών πέρα από τα καθορισμένα, που μας πλασάρουν το ταϊσμένα Μ.Μ.Ε. Πρέπει όλοι μας, ως πολίτες να είμαστε ενημερωμένοι γι’ αυτά που καθημερινά βιώνουμε.
Το «καθεστώς», αποπροσανατολίζει και με τα εκβιαστικά διλήμματα που κάθε φορά βάζει στο λαό, προσπαθεί να κάμψει την αγωνιστικότητά του, αλλά και την πίστη του, ότι όλα μπορούν να αλλάξουν προς όφελός του και της χώρας γενικότερα.
Καλούνται όλοι οι πολίτες, να παρευρεθούν στην εκδήλωση. Οι τρομοκρατημένοι «κυβερνήτες» και οι πάτρωνές τους δεν επιθυμούν την πλήρη αλήθεια.
Ήρθε η ώρα η αγανάκτηση όλων των πολιτών να μετατραπεί σε ένα δημιουργικό παλλαϊκό ενημερωμένο μέτωπο αντίστασης και πολιτικής δράσης.

Χαλκίδα 21/12/2012

............................................................


Δραχμή: Καταδίκη ή μοναδική ελπίδα;

Ηλίας Σταμπολιάδης, Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης.
Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος.

Είμαστε αναγκασμένοι να συναλλασσόμαστε με ένα νόμισμα αμετάκλητης ισοτιμίας και να καταφεύγουμε σε εσωτερική υποτίμηση που αν και μειώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών δεν αυξάνει αντίστοιχα την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών καταδικάζοντας τη χώρα σε συνεχή ύφεση. Είτε με το Ευρώ είτε με τη Δραχμή το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει στα επίπεδα της παραγωγικότητας μας διότι οι εταίροι μας δεν πρόκειται να μας χαρίσουν τίποτε.
Ο κύριος Γ. Προβόπουλος, Διοικητής της αποκαλούμενης Τράπεζας της Ελλάδος, ακολουθώντας την ίδια πολιτική με τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλο και με το ίδιο περισπούδαστο ύφος, μας απείλησε ότι η επιστροφή στο Εθνικό μας νόμισμα, την ξακουστή Δραχμή, θα σήμαινε την επιστροφή της χώρας στη δεκαετία του 1950 όταν η Ελλάδα μετά από έναν παγκόσμιο πόλεμο και έναν εμφύλιο σπαραγμό ανασυγκροτούσε τις δυνάμεις της για να φθάσει, μέχρι τις αρχές της μεταπολίτευσης, σε ένα βιοτικό επίπεδο που μπόρεσε να σπουδάσει και να μορφώσει όλους αυτούς που σήμερα την έχουν καταντήσει παγκόσμιο περίγελο.

Ας δούμε όμως αρχικά ποια είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος» την οποία διευθύνει ο κ. Γ. Προβόπουλος και ως εκ τούτου φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη όλων όσων τη χρησιμοποιούν για την εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων. Εκ του καταστατικού της, οι ιδιώτες μέτοχοι της τράπεζας με ποσοστό συμμετοχής μικρότερο του 5% μπορούν να παραμένουν ανώνυμοι. Το αποτέλεσμα είναι ότι παραμένουν άγνωστοι οι μέτοχοι της τράπεζας που συνολικά κατέχουν το 92% των μετοχών της.
Αυτό γεννά τέσσερα ερωτήματα και καταγγελίες.

1. Ποίος είναι ο ρόλος της κεντρικής τράπεζας της Ελλάδος όταν σε αυτή συμμετέχουν ιδιώτες, ασχέτως του ποσοστού συμμετοχής τους ή της ανωνυμίας τους;

2. Πως αυτή η μετοχική σύνθεση εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα έναντι του ντόπιου και ξένου χρηματοπιστωτικού συστήματος;

3. Γιατί αυτοί οι μέτοχοι παραμένουν άγνωστοι και γιατί ένα τέτοιο κερδοσκοπικό ίδρυμα χρησιμοποιεί τον παραπλανητικό και ψευδεπίγραφο τίτλο της Τραπέζης της Ελλάδος;

4. Με τι δικαίωμα ο Διοικητής ενός τέτοιου ψευδεπίγραφου κερδοσκοπικού ιδρύματος έχει τα προνόμια να καθορίζει την νομισματική πολιτική της χώρας, όποια έχει απομείνει μετά την είσοδο μας στο Ευρώ, και να μας απειλεί για ενδεχόμενους κινδύνους που κατά τη γνώμη του ενέχει η επιστροφή μας στη Δραχμή, όταν δεν τολμά καν να μας πει σε τι σκλαβοπάζαρο τους διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος θα καταντήσουμε όσο η νομισματική μας πολιτική καθορίζεται από τα ζωώδη πνεύματα (animal spirits) των αγορών;

Όσον αφορά την επιλογή Ευρώ ή Δραχμή θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα με δίδυμα ελλείμματα, το δημοσιονομικό έλλειμμα της κυβέρνησης αλλά και το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών, που κατά την τελευταία δεκαετία ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 30 δις ? ετησίως, χωρίς ποτέ κανένας από τους κυβερνώντες να μιλήσει για αυτό.
Για το 2012 έχουν συντάξει έναν προϋπολογισμό 170 δις εκ των οποίων τα 50 δις περίπου είναι για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και ασφάλεια και λίγο πολύ θα καλυφθούν από φόρους και τα άλλα έσοδα του κράτους. Ενώ τα υπόλοιπα 120 δις προορίζονται, 42 για χρεολύσια, 32 για χρέη των Ελληνικών δήθεν τραπεζών , 16 δις για τόκους (όσο οι δαπάνες για υγεία, παιδεία και ασφάλεια), 25 δις για βραχυπρόθεσμο δανεισμό και 5 δις για κάτι μεταβατικούς λογαριασμούς.

Θα πληρώσουμε 32 δις για να αναπληρώσουμε τις ζημίες των τραπεζών από το κούρεμα που με αυτό τον τρόπο το επιφορτίζεται ο Έλληνας πολίτης. Οι τράπεζες ονομάζονται δήθεν «Ελληνικές» από τη σύνθεση του μετοχικού τους κεφαλαίου στο οποίο η συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου έχει ως ακολούθως:
Τράπεζα της Ελλάδος 8%,
Εθνική 1,2%,
Alpha bank 0,5%,
Eurobank 0%.

Το σύνολο των 120 δις θα το δανειστούμε στερώντας τον μέσο Έλληνα από τα στοιχειώδη για τη διαβίωση του, βάζοντας υποθήκη τη χώρα και το μέλλον των παιδιών μας, χωρίς να δοθεί ούτε μία δραχμή για αναπτυξιακά έργα. Και όλα αυτά όχι για να αναπληρώσουμε κάποια εθνική καταστροφή από λοιμό, σεισμό, καταποντισμό ή επιδρομή αλλοφύλων. Θα τα πληρώσουμε για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις τοκογλύφων και τα χρέη που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις της τελευταίας τριακονταετίας για να παραμείνουν στην εξουσία εξαπατώντας το λαό ότι η φαινομενική ευημερία που παρείχαν προερχόταν από ανακατανομή του πλούτου που πέτυχαν οι σοσιαλιστές.

Πέραν τούτου, αποβιομηχανοποίησαν τη χώρα, εισήγαγαν ένα σωρό άχρηστες καταναλωτικές συνήθειες για ξένα προϊόντα και το χειρότερο έβαλαν τη χώρα στο Ευρώ, μία χώρα με δίδυμα ελλείμματα σε ένα νόμισμα με αμετάκλητη νομισματική ισοτιμία. Αυτή η ιδιορρυθμία της χώρας μας απαιτεί την ευχέρεια έκδοσης νομίσματος και την δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής που να ενθαρρύνει τις εξαγωγές και να επιβάλλει δασμούς σε ανταγωνιστικά προϊόντα, πράγμα αδύνατο με τη συνθήκη του Μάαστριχ. Η τράπεζα της Ελλάδος δεν μπορεί να δράσει ως δανειστής έκτακτης ανάγκης αλλά ούτε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναλαμβάνει το ρόλο αυτό για τα προβληματικά μέλη της ΕΕ, τα οποία είναι αναγκασμένα να δανείζονται με τους κερδοσκοπικούς όρους της αγοράς.

Είμαστε αναγκασμένοι να συναλλασσόμαστε με ένα νόμισμα αμετάκλητης ισοτιμίας και να καταφεύγουμε σε εσωτερική υποτίμηση που αν και μειώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών δεν αυξάνει αντίστοιχα την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών καταδικάζοντας τη χώρα σε συνεχή ύφεση.
Είτε με το Ευρώ είτε με τη Δραχμή το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει στα επίπεδα της παραγωγικότητας μας διότι οι εταίροι μας δεν πρόκειται να μας χαρίσουν τίποτε. Όμως με τη Δραχμή θα έχουμε την ελπίδα της ανάκαμψης εκμεταλλευόμενοι τις πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις του τόπου (γεωργία, κτηνοτροφία, ορυκτό πλούτο, μεταποιητική βιομηχανία, ενέργεια και πολλά άλλα) που σήμερα έχουμε εγκαταλείψει. Εάν αυτό ονομάζεται επιστροφή στη δεκαετία του1950, όταν οι Έλληνες έβγαζαν το ψωμί τους με τον ιδρώτα τους, τότε αντίστοιχα η παραμονή μας στο Ευρώ θα πρέπει να εξομοιωθεί με την περίοδο της Γερμανικής κατοχής που οι άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους, ή με την κατάσταση στις τριτοκοσμικές χώρες που οι πλουτοπαραγωγικές μονάδες ανήκουν στους ξένους ενώ οι εντόπιοι λιμοκτονούν ή εκδίδονται για να επιβιώσουν.

Κάτι τέτοιο πρότεινε εμμέσως και ένας εκ των υποστηρικτών της παρούσας μεταβατικής κυβέρνησης, που με μία κωλοτούμπα ανέτρεψε τις ιδέες του κόμματος του περί εθνικής ανεξαρτησίας. Για τα υπόλοιπα κόμματα δεν λέμε τίποτε γιατί είναι γνωστή η νεοφιλελεύθερη και εθνομηδενιστική πολιτική τους, που ευνοεί μεν τις βιομηχανικές χώρες, μητροπόλεις του καπιταλισμού, όμως αποτελεί ταφόπλακα για τα αδύνατα κράτη της περιφέρειας.


stopcartel Newsdesk