Θερινό Πρόγραμμα 2016: Το Κάστρο της Χώρας στην Κάλυμνο (φωτογραφίες). In Country Program 2016:Il Castello della Città di Calimno (foto).

Το Κάστρο της Χώρας είναι ένα φυσικό φρούριο.

Η χρονολόγησί του είναι ακόμη ανοικτό θέμα έρευνας, αλλά σίγουρα περνάει απο τους βυζαντινούς χρόνους.

Ως φυσικά οχυρωμένη τοποθεσία θα είχε πιθανότατα αξιοποιηθή απο τα αρχαία, άν όχι απο τα προϊστορικά χρόνια.

Το παλαιό κάστρο τοποθετείται κατα τον 11ο αι.

Μετά την κατάληψι της Ρόδου (1309) οι Ιωαννίτες Ιππότες καταφθάνουν στην Κάλυμνο (έτος: 1314).

Πάνω στο βυζαντινό κάστρο της Χώρας εγκαθίσταται ιππότης καστροφύλακας.

Ακολουθεί το 1495 μεγάλος σεισμός που γκρεμίζει τα τείχη του κάστρου. Στη συνέχεια τα τείχη επισκευάσθηκαν και αυξήθηκαν και τα όριά του.Τα τείχη τώρα κάλυψαν όλο το μικρό σχετικά οροπέδιο. Το νέο κάστρο που προέκυψε, το ιπποτικό, ήταν μια οργανωμένη μικρή πολιτεία (με πληθυσμό που εκτιμάται πως κυμαινόταν απο 500-1500 ανθρώπους) με διοικητήριο, ελαιοτριβεία, υδροδεξαμενές και 9-10 εκκλησίες.
Μετά την κατάληψι της Ρόδου απο τους Τούρκους, το 1523 παραδίδεται και το νησί της Καλύμνου μαζί με το Κάστρο στον Σουλτάνο. Επειδή δεν αντέταξε στρατιωτική άμυνα, το νησί διατήρησε κατα την συνήθη τακτική των Οθωμανών τα αυτοδιοικητικά του προνόμια.
Κατα την ιστορική περίοδο 1700-1840 συντελείται σταδιακά η έξοδος των κατοίκων απο το κάστρο κι η ίδρυσι της νέας πόλης, η οποία θα ονομασθή Χώρα ή Χωριό...

Δεκατετράστιχο κολλάζ απο το ποίημα του Ελύτη "Θάνατος & Ανάστασις του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου".A collage of Elytis's poem "Death and Resurrection of Constantine Paleologos", by Alex. Sellenides (dedicated to G.Frazis)

ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ 
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
                                                                      (Στον καθ. κ. George Frazis)
Έτσι καθώς εστέκοταν ορθός μπροστά στην Πύλη
μακριά η ψυχή του γύρευε στο φάρδος Παραδείσου
περνούσε με το βλέμμα του πιο πάνω απ'τους ανθρώπους
- Ο χάρος δεν τον έπιανε, Έναν που του χαμογελούσε -
Νέος ακόμα είχε δεί στους ώμους των μεγάλων
μία σταγόνα σταθερή στον ήλιο να ανεβαίνει
Για περηφάνια το άξιζε ο κόσμος να τον λύσεις.

Θεέ μου και τώρα τί που 'χε με χίλιους να παλέψει
μονάχα οι λέξεις του πιστές και μήτε ένας πλάι
κόρες παρθένες φέγγοντας - όλη η ζωή μια λάμψη 
γι' άλλων καιρών πιο μακρινών μια λέξη μές στα δόντια
τη λέξη θάλασσα έτσι πρόσεχε να προφέρει
Τη μοναξιά του ποιός, αυτός που όλα του τά ‘χαν πάρει:
Ο τελευταίος Έλληνας κι άπαρτος μές τη λύπη.

                                         Αλέξανδρος Σελλενίδης
                                                                          (Κάλυμνος, 8.6.2016)

ΣΗΜ. Οι δεκατέσσερις 15σύλλαβοι της σύνθεσης έχουν φτιαχθεί απο ποιητικά υλικά παρμένα απο το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη: "Θάνατος και Ανάστασις του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου" (1969)

Αφιέρωμα για τα 2400 χρόνια από την γέννησι του Αριστοτέλη: τρία κείμενα (στ’ Αρχαία Ελληνικά). In Country Study Program 2016: Celebrates Aristotle (384 -322 B.C.) : three texts (in Ancient Greek). Omaggio ai 2400 anni dalla nascita di Aristotele: 3 testi (in greco classico).

ΕΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Τόνδε ποτ' οὐχ ὁσίως παραβὰς μακάρων θέμιν ἁγνὴν

ἔκτεινεν Περσῶν τοξοφόρων βασιλεύς,

οὐ φανερῶς λόγχῃ φονίοις ἐν ἀγῶσι κρατήσας,

ἀλλ' ἀνδρὸς πίστει χρησάμενος δολίου.

Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ

Ἀρετά, πολύμοχθε γένει βροτείῳ,                                     1
θήραμα κάλλιστον βίῳ,
σᾶς πέρι, παρθένε, μορφᾶς
καὶ θανεῖν ζαλωτὸς ἐν Ἑλλάδι πότμος
καὶ πόνους τλῆναι μαλεροὺς ἀκάμαντας·                          5
τοῖον ἐπὶ φρένα βάλλεις
καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρεῖσσον
καὶ γονέων μαλακαυγήτοιό θ' ὕπνου.
σεῦ δ' ἕνεχ' οὑκ Διὸς Ἡρακλέης Λήδας τε κοῦροι
πόλλ' ἀνέτλασαν ἔργοις σὰν ἀγρεύοντες δύναμιν.            10
σοῖς δὲ πόθοις Ἀχιλεὺς Αἴας τ' Ἀίδαο δόμους ἦλθον·

σᾶς δ' ἕνεκεν φιλίου μορφᾶς Ἀταρνέος

ἔντροφος ἀελίου χήρωσεν αὐγάς.

τοιγὰρ ἀοίδιμος ἔργοις,

ἀθάνατόν τε μιν αὐξήσουσι Μοῦσαι,                                  15
Μναμοσύνας θύγατρες,

Διὸς ξενίου σέβας αὔξουσαι

φιλίας τε γέρας βεβαίου.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ

"Ἔσται μὲν εὖ· ἐὰν δέ τι συμβαίνῃ, τάδε διέθετο Ἀριστοτέλης·

ἐπίτροπον μὲν εἶναι πάντων καὶ διὰ παντὸς Ἀντίπατρον· ἕως δ'
ἂν Νικάνωρ καταλάβῃ, ἐπιμελεῖσθαι Ἀριστομένην, Τίμαρχον,
Ἵππαρχον, Διοτέλην, Θεόφραστον ἐὰν βούληται καὶ ἐνδέχηται
αὐτῷ, τῶν τε παιδίων καὶ Ἑρπυλλίδος καὶ τῶν καταλελειμ-
μένων. καὶ ὅταν ὥρα ᾖ τῇ παιδί, ἐκδόσθαι αὐτὴν Νικάνορι· ἐὰν δὲ
τῇ παιδὶ συμβῇ τι-ὃ μὴ γένοιτο οὐδὲ ἔσται-πρὸ τοῦ γήμασθαι
ἢ ἐπειδὰν γήμηται, μήπω παιδίων ὄντων, Νικάνωρ κύριος ἔστω
καὶ περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῶν ἄλλων διοικεῖν ἀξίως καὶ αὐτοῦ
καὶ ἡμῶν. ἐπιμελείσθω δὲ Νικάνωρ καὶ τῆς παιδὸς καὶ τοῦ
παιδὸς Νικομάχου, ὅπως ἂν ἀξιοῖ τὰ περὶ αὐτῶν, ὡς καὶ πατὴρ
ὢν καὶ ἀδελφός. ἐὰν δέ τι πρότερον συμβῇ Νικάνορι-ὃ μὴ
γένοιτο-ἢ πρὸ τοῦ λαβεῖν τὴν παῖδα ἢ ἐπειδὰν λάβῃ, μήπω

παιδίων ὄντων, ἐὰν μέν τι ἐκεῖνος τάξῃ, ταῦτα κύρια ἔστω· ἐὰν δὲ
βούληται Θεόφραστος εἶναι μετὰ τῆς παιδός, καθάπερ πρὸς
Νικάνορα· εἰ δὲ μή, τοὺς ἐπιτρόπους βουλευομένους μετ' Ἀντι-
πάτρου καὶ περὶ τῆς παιδὸς καὶ περὶ τοῦ παιδίου διοικεῖν ὅπως
ἂν αὐτοῖς δοκῇ ἄριστα εἶναι. ἐπιμελεῖσθαι δὲ τοὺς ἐπιτρόπους
καὶ Νικάνορα μνησθέντας ἐμοῦ καὶ Ἑρπυλλίδος, ὅτι σπουδαία
περὶ ἐμὲ ἐγένετο, τῶν τε ἄλλων καὶ ἐὰν βούληται ἄνδρα λαμβάνειν,
ὅπως μὴ ἀναξίως ἡμῶν δοθῇ. δοῦναι δ' αὐτῇ πρὸς τοῖς πρότερον
δεδομένοις καὶ ἀργυρίου τάλαντον ἐκ τῶν καταλελειμμένων καὶ
θεραπαίνας τρεῖς, ἐὰν βούληται, καὶ τὴν παιδίσκην ἣν ἔχει καὶ

παῖδα τὸν Πυρραῖον· καὶ ἐὰν μὲν ἐν Χαλκίδι βούληται οἰκεῖν,
τὸν ξενῶνα τὸν πρὸς τῷ κήπῳ· ἐὰν δὲ ἐν Σταγείροις, τὴν πατρῴαν
οἰκίαν. ὁποτέραν δ' ἂν τούτων βούληται, κατασκευάσαι τοὺς
ἐπιτρόπους σκεύεσιν οἷς ἂν δοκῇ κἀκείνοις καλῶς ἔχειν καὶ
Ἑρπυλλίδι ἱκανῶς. ἐπιμελείσθω δὲ Νικάνωρ καὶ Μύρμηκος τοῦ
παιδίου, ὅπως ἀξίως ἡμῶν τοῖς ἰδίοις ἐπικομισθῇ σὺν τοῖς
ὑπάρχουσιν ἃ εἰλήφαμεν αὐτοῦ. εἶναι δὲ καὶ Ἀμβρακίδα ἐλευ-
θέραν καὶ δοῦναι αὐτῇ, ὅταν ἡ παῖς ἐκδοθῇ, πεντακοσίας δραχμὰς
καὶ τὴν παιδίσκην ἣν ἔχει. δοῦναι δὲ καὶ Θαλῇ πρὸς τῇ παιδίσκῃ

ἣν ἔχει, τῇ ὠνηθείσῃ, χιλίας δραχμὰς καὶ παιδίσκην· καὶ Σίμωνι
χωρὶς τοῦ πρότερον ἀργυρίου αὐτῷ <δοθέντος> εἰς παῖδ' ἄλλον, ἢ
παῖδα πρίασθαι ἢ ἀργύριον ἐπιδοῦναι. Τύχωνα δ' ἐλεύθερον
εἶναι, ὅταν ἡ παῖς ἐκδοθῇ, καὶ Φίλωνα καὶ Ὀλύμπιον καὶ τὸ
παιδίον αὐτοῦ. μὴ πωλεῖν δὲ τῶν παίδων μηδένα τῶν ἐμὲ
θεραπευόντων, ἀλλὰ χρῆσθαι αὐτοῖς· ὅταν δ' ἐν ἡλικίᾳ γένωνται,
ἐλευθέρους ἀφεῖναι κατ' ἀξίαν. ἐπιμελεῖσθαι δὲ καὶ τῶν ἐκδεδο-
μένων εἰκόνων παρὰ Γρυλλίωνα, ὅπως ἐπιτελεσθεῖσαι ἀνα-
τεθῶσιν, ἥ τε Νικάνορος καὶ ἡ Προξένου, ἣν διενοούμην ἐκδοῦναι,
καὶ ἡ τῆς μητρὸς τῆς Νικάνορος· καὶ τὴν Ἀριμνήστου τὴν
πεποιημένην ἀναθεῖναι, ὅπως μνημεῖον αὐτοῦ ᾖ, ἐπειδὴ ἄπαις

ἐτελεύτησε· καὶ <τὴν> τῆς μητρὸς τῆς ἡμετέρας τῇ Δήμητρι

ἀναθεῖναι εἰς Νεμέαν ἢ ὅπου ἂν δοκῇ. ὅπου δ' ἂν ποιῶνται τὴν

ταφήν, ἐνταῦθα καὶ τὰ Πυθιάδος ὀστᾶ ἀνελόντας θεῖναι, ὥσπερ

αὐτὴ προσέταξεν· ἀναθεῖναι δὲ καὶ Νικάνορα σωθέντα, ἣν εὐχὴν

ὑπὲρ αὐτοῦ ηὐξάμην. ζῷα λίθινα τετραπήχη Διὶ σωτῆρι καὶ

Ἀθηνᾷ σωτείρᾳ ἐν Σταγείροις."

Τρείς επτάδες αποφθέγματα «Εκ του πλησίον» του Οδυσσέα Ελύτη. Χαιρετισμός στο «10ο Θερινό Πρόγραμμα ελληνικής Γλώσσας & Πολιτισμού, 2016»!! Nella decima edizione il Programma d’ insegnamento di lingua e cultura Neogreca “In-Country Study Program”!! Saluto inaugurale con 21 aforismi di Elitis.

Ξεκινάει αύριο Σάββατο το κατ’ αποκλειστικότητα γνωστό στο ιστολόγιό μας και καθιερωμένο πια εν Ελλάδι και Αυστραλία In Country Study Program. Το θερινό αυτό σχολείο ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού για Αυστραλούς φοιτητές συμπληρώνει εφέτος δέκα χρόνια!

Στην εορταστική αυτή επέτειο, προγραμματίζεται να τιμηθούν καταλλήλως (με ομιλίες, παρουσιάσεις, αλλά και θεματικά πεδία εργασιών) και άλλες «επετειακότητες», με κορυφαίες τα 2400 χρόνια του Αριστοτέλη και τα 20 χρόνια του Οδυσσέα Ελύτη.

Από αυτή την σημαντικότατη για τα ελληνικά γράμματα επέτειο των 20 χρόνων από τον θάνατο του Ελύτη, επιλέξαμε το υλικό αυτής της ανάρτησης.

Ως χαιρετισμό για την έναρξι του 10^ου Θερινού Προγράμματος.

Άλλωστε αυτά και άλλα σχεδιάζουμε να τα πούμε …εκ του πλησίον!

Προς ώρας:

Καλή Επιτυχία και να τα εκατοστήση!

Α΄

1. Γρατζουνάει το πρώτο σου φιλί, όπως το πρώτο σου ποίημα. Κι είναι οι δυο αυτές αγριμάδες που, αν συμπέσουν και κάνουν καινούριο φεγγάρι, μπορεί να ξαναγραφτεί απαρχής η ιστορία του κόσμου.

2. Συνεχίζεται και από την αντίθετη φορά των υδάτων ο ρους .
 
3. Από παιδιά και μόνον φτιάχνεις Ιεροσόλυμα.

4. Αλλ' εμπρός μια χαμηλή εκκλησία μ' έναν Θεό πανύψηλο.

5. Μην ανησυχείς. Υπάρχει πάντα μια δεύτερη τύχη που ακολουθεί πίσω απ' την πρώτη. Αρκεί να ξέρεις να περιμένεις παρά έναν ή δύο αιώνες, ενίοτε.

6. Ο Ξενοφών τυγχάνει εξάδελφός μου και η μικρή Ασία ομοεθνής. Κατά τ' άλλα, πραγματικά, τρώω περγαμόντο για να ξημερώσει και γράφω ποιήματα ώστε να ερωτεύομαι σωστά.

7. Η ελευθερία έχει δύο κοφτερές όψεις, όπως τα παλιά ξυραφάκια.

 


Β΄

8. ΤΗΣ ΛΕΠΡΑΣ ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ. Σωρεύει
                          ο φιλάργυρος ανυπαρξία και χαίρεται,

9. Ώς κι ο καημός εάν τον ταξιδεύεις χρειάζονται όκια.

10. Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει. Που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.

11. Και διαμάντι στα δύο φτάνει να κόψει ένα μαχαίρι, αρκεί νά 'ναι από συμφέρον.

12. Το κατά λάθος λάθος μπορεί να σε οδηγήσει και σε άλλα επόμενα, δέν σε επαναφέρει όμως στο σωστό ποτέ.

13 Η τρέχουσα ευφυΐα είναι μια ισορροπία ανάμεσα στο χείριστο και το βέλτιστο.

14. Κοίτα να κόβεις κάθε τόσο τα νύχια τής Ιστορίας, επειδή έτσι και μεγαλώσουν θα πνίξουν κι εσένα και την αλήθεια.

Γ΄

15. Αν δέν σου λείψει ένα κομμάτι ζωής, όνειρα μήν περιμένεις.

16. Το θαύμα είναι πάντοτε μονογενές. Η παραμικρή προσθήκη ευφυΐας Μαγιού το μεταβάλλει σε γεωμετρημένο λαχανόκηπο.

17. Άπαξ και φτάσει να θεωρείται αλάνθαστο ένα χρώμα, δέν υπόκειται πλέον στην εξέλιξη, ακριβώς όπως ένας τέλειος στίχος.

18.Την άνοιξη αν δέν τη βρείς τη φτιάχνεις.

19. Τον κορυδαλλό τον ακούς μόνον όταν δέν τον βλέπεις, όπως την έμπνευση τη βρίσκεις μόνον όταν δέν την κυνηγάς.

20. Η απόσταση ανάμεσα στο τίποτε και το ελάχιστο είναι κατά πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι ανάμεσα στο ελάχιστο και το πολύ.

21. Κι έναν πόντο πιο ψηλά να πάτε, άνθρωποι, ευχαριστώ θα σας πεί ο Θεός.