Για την “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων” και ...άλλα παραμύθια. Dopo 107 anni; Giornata della Memoria del Genocidio Greco del Ponto (1919); un amaro commento sull'ipocrisia dei governi greci.

  Η 19η ΜΑΪΟΥ είναι και θά ‘ναι για κάποιους σαν και εμάς “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου".  

Αλλά τόσα χρόνια μετά απο τις αγωνιώδεις προσπάθειες γνήσιων πατριωτικών φωνών σαν του Μιχάλη Χαραλαμπίδη για μια αληθινή και με την πλήρη έννοια του όρου ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙ, κοντεύω να απελπιστώ.

Και εφέτος έλεγα να μην γράψω ούτε 1 γραμμή... Σήμερα, 107 χρόνια μετά το δικό μας μή αναγνωρισμένο και θεσμοποιημένο ολοκαύτωμα...

Τώρα μάλιστα που οι Τούρκοι θα εντάξουν στα ΣΧΟΛΙΚΑ τους ΜΑΘΗΜΑΤΑ την ...ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ τους (και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ετοιμάζουν ειδικό ΝΟΜΟ του Κράτους τους)...          Πάμε για Πόλεμο αφοπλισμένοι (ηθικά); Πάμε για ακρωτηριασμό; Ή πάμε (στην καλύτερη περίπτωσι) για Φινλανδοποίησι;

Τελευταία στιγμή λοιπόν, (και για την τιμή των όπλων) μια και μόνο προσωπική παρέμβασι:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

Αλλά, τί λέω ο Πόντιος; Αφού ...τα ξέρετε !

Πάμε λοιπόν πάλι όλοι μαζί:   "ΖΗΤΩ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ" ...