Η Σταύρωσις
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ
Απο τα νεανικά τού -δεν το κρύβω- κάποτε ιδιαίτερα αγαπημένου μου Κώστα Καρυωτάκη (1896 - 1928).
[Άς κρατήσω και μια σημείωσι για τα 130 χρόνια απο την γέννησί του...]
Στὸ Σταυρό
Κι ἀκλούθησε τοῦ Γολγοθᾶ τὸ δρόμο
φορῶντας ἀγκαθένιο ἕνα στεφάνι
κι ἕνα σταυρὸ σηκώνοντας στὸν ὦμο.
Αὐτὸς πού ’ρθὲ νὰ ζήσει, νὰ πεθάνει,
πρὸς τὴν Ἀλήθεια γιὰ ν’ ἀνοίξει κάποιο δρόμο. 5
Νὰ Τοῦ καρφώσουν ἄφησε τὰ χέρια
καὶ σὰ ληστὴ μὲ τοὺς ληστὲς κοιτοῦσε
νὰ Τὸν κοιτᾶνε —οἱ ματιὲς σὰν μαχαίρια.
Αὐτὸς ποὺ τὴ χαρὰ μόνο σκορποῦσε
καὶ μοναχὰ γιὰ νὰ βλογάει εἶχε τὰ χέρια. 10
Σὰν ἄνθρωπος στὰ νύχια τοῦ θανάτου
παράδερνε, σὰν ἄνθρωπος τὴ φύση
ἐχάϊδεψε μὲ τὴ στερνὴ ματιά Του.
Αὐτὸς ποὺ εἶχε τὴ ζωὴ στὸν κόσμο χύσει
καὶ ποὺ ἦταν πάνω ἀπὸ τοὺς νόμους τοῦ θανάτου. 15
Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ
ΤΟ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Για λόγους ...φυγοπονίας, λέω να αναδημοσιεύσω κάτι παλαιότερο και ταυτόχρονα εύπεπτο. Ένα δυάρι που πρόσφατα έβαλα και στο Gameknot.
..
ΜΑΤ ΣΕ ΔΥΟ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
........................................................................
...
Και απο ττην Υμνολογία της σημερινής Εορτής:
.
"Τὸν δι' ἡμᾶς Σταυρωθέντα, δεῦτε πάντες ὑμνήσωμεν·..."
(Απ το Κοντάκιον)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου