Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Μια ναπολεόντεια παρτίδα

Napoleon Bonaparte - Henri Gatien Bertrand
( St Helena St Helena, 1820) , [C44]

1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. d4 Nxd4 4. Nxd4 exd4 5. Bc4 Bc5 6. c3 Qe7 7. O-O Qe5 8. f4 dxc3+ 9. Kh1 cxb2 10. Bxf7+ Kd8 11. fxe5 bxa1=Q 12. Bxg8 Be7 13. Qb3 a5 {13.α5? Έπρεπε 13..., Βxε5 με αμφίρροπο παιχνίδι. Τώρα τα λευκά παίζουν και κερδίζουν θεαματικά!} 14. Rf8+ Bxf8 15. Bg5+ Be7 16. Bxe7+ Kxe7 17. Qf7+ Kd8 18. Qf8#
Οι τελευταίες 5 κινήσεις του λευκού ήταν ένας εναλλακτικός/χωρίς λόγια ...ορισμός του "φορσέ'! :)

Η ΠΑΡΤΙΔΑ
Napoleon Bonaparte - Henri Gatien Bertrand [C44]
Play online chess

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

ΚΥΠΕΛΛΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ 2016. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΕΚ 1-2: ΤΑ 3 ΤΕΡΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ (απο την ΕΡΤ 1). GRECIA, CALCIO. COPPA NAZIONALE. FINALE: OLYMPIAKOS - AEK 1-2: I GOL DELLA PARTITA. GREEK FOOTBALL, CUP 2016. The three goals in the final: Olympiakos-AEK 1-2.

Η ΑΕΚ ("Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως - ΑΕΚ Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία"), τρία χρόνια μετά τον υποβιβασμό της (λόγω χρεών) στην Γ΄Εθνική Κατηγορία και ενώ συμπληρώθηκαν και 13 χρόνια που συνεχίζει να αγωνίζεται ΧΩΡΙΣ ΓΗΠΕΔΟ, κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος!  
Για 15η φορά στην ιστορία του θεσμού.

Το σύνθημα "ΗΡΘΑΜΕ" τελικά...είχε νόημα.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΕΚ 1-2: ΤΑ 3 ΤΕΡΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Θύμα μινιατούρας ο Νάιγκελ Σόρτ! Πώς έχασε πρόσφατη επίσημη παρτίδα σε 18 κινήσεις με Άμυνα Καρο-Κάνν. Una recente partita: Sam Collins- Nigel Short 0-1 in miniatura! A recent short game in Caro Kann: GM Sam Collins crushed GM Nigel Short in 18 moves.

ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΛΕΥΚΑ (τελευταία κίνησι των μαύρων: 15..., Ιxθ5?)

Γνωστή η απόλυτη ισότητα στο σκακιστικό σύμπαν: όλοι έχουν …δικαίωμα στο λάθος! ΄Ετσι και ο συμπαθής Άγγλος Γκρανμαίτρ Νάιγκελ Σόρτ στο εφετινό Ομαδικό Τουρνουά των Τεσσάρων Εθνών (Four Nations Chess League) παίζοντας απρόσεκτα την Κάρο-Κάνν μαύρος, αιφνιδιάστηκε από την συνέχεια που βρήκε ο αντίπαλός του, ο Σάμ Κόλλινς, πρώην πρωταθλητής Β. Ιρλανδίας. Ο Κόλλινς με μια θεαματική θυσία ανάγκασε τον Άγγλο Γκρανμαίτρ να εγκαταλείψη στην 18η κίνησι!



Η ΠΑΡΤΙΔΑ
Sam Collins (2439) - Nigel Short (2655)
May 2016, 4NCL

1.e4 c6 2.d4 d5 3.Nd2 dxe4 4.Nxe4 Nd7 5.Ng5 Ngf6 6.Bd3 g6 7.N1f3 Bg7
8.0–0 0–0 9.c3 a5 [9...c5]

10.a4 Nd5 11.Re1 b6 12.Qe2 Ra7 13.h4 N7f6 14.Ne5 Rc7 [14...Qd6 15.Bd2]

15.h5 Nxh5? [15...h6 16.Ngxf7 Rxf7 17.Nxf7 Kxf7 18.hxg6+ Kg8 etc +/-]
(see first diagram)
16.Qxh5!! [16.Nxh7 Nhf4 (16...Kxh7 17.Qxh5+ Kg8 18.Qh2 c5 19.Be4 Nf6 20.Bh6) ]

16...h6 [16...gxh5 17.Bxh7+ Kh8 18.Nexf7+ Rxf7 19.Nxf7+ Kxh7 20.Nxd8]

17.Nexf7 Rxf7 18.Nxf7+-  1-0
 

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

"Δυσεύρετοι οι πολιτικοί στου Γλιτωμού το Χάζι": Δύο κέντρωνες με δεκαπεντασύλλαβους στίχους απο την ποίησι του Θ. Ντόρρου. Cogliendo 15sillabi nella raccolta “Stu Glitomu To Hasi” di Teodoros Dorros.

Δυσεύρετοι οι πολιτικοί στου Γλιτωμού το Χάζι:   Δύο δεκατετράστιχοι κέντρωνες με δεκαπεντασύλλαβους στίχους απο την ποίησι του Θ. Ντόρρου.
(ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ;)
 Το Ιστολόγιο για μια ακόμη φορά θα φιλοξενήση κάτι σχετικό με τον θεωρούμενο πρωτοπόρο ποιητή του νεοελληνικού μοντερνισμού, αλλά οπωσδήποτε ελάχιστα γνωστόν στο ευρύτερο κοινό, Θεόδωρο Ντόρρο. Δεν είναι δυσεξήγητο. Ο διαχειριστής του Νέου Παλαμήδη έχει …προηγούμενα με τον ιδιόρρυθμο και κάπως παράδοξο Ελληνοαμερικανό ποιητή. Το 1994 είχε λάβει μέρος, ως εισηγητής, στο Διεθνές Συμπόσιο για τον «ευρωπαϊκό και νεοελληνικό υπερρεαλισμό» που έγινε στην Aθήνα. Το θέμα που είχε αναπτύξει ήταν η περίπτωσι του Θ. Ντόρρου ή κάπως έτσι. Εν τούτοις, τα χειρόγραφα της μελέτης του τα έσκισε –ή τα καταχώνιασε κάπου και τα έχασε;-- μετά από την τραυματική εμπειρία που του επεφύλαξε η επι τόπου απαξιωτική κριτική του Πανεπιστημιακού Καθηγητή Ν.Β…
(ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΗ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΥΣ;)
Προϊόν λοιπόν ψυχολογικών απωθημένων, αλλά και υπερρεαλιστικού πειραματισμού --ή έστω παραφιλολογικής εκκεντρικότητας-- είναι τα δύο "δεκατετράστιχα", τα οποία δεν είναι άλλο, βέβαια, απο ποιητικά κολλάζ με ατόφιους στίχους απο την ποιητική συλλογή του Ντόρρου "Στου γλιτωμού το χάζι". Αλλά, προσοχή! Το επιλεχθέν υλικό για αυτούς τους δύο παράδοξους "κέντρωνες" είναι στίχοι δεκαεντασύλλαβοι. Και μάλιστα ιαμβικοί! Ό,τι παραδοσιακότερο, δηλαδή, θα μπορούσε κανείς να επιθυμήση. Εκεί λοιπόν παραπέμπει το δίσημον "πολιτικοί" του τίτλου.
Και μπορεί μεν ούτε το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα αυτής της συγκολλητικής μεθόδου απο τον υποφαινόμενο να μην αποδεικνύεται και ιδιαίτερα σπουδαίο, ούτε ενδεχομένως και οι 28 δεκαπεντασύλλαβοι να αξίζουν το παραδοσιακό όνομα "πολιτικοί" στο σύνολό τους (π.χ. δεν έχουν άπαντες την επιθυμητή τομή στην 8η συλλαβή), αλλά πάντως όλοι τους προέρχονται απο το ποιητικό σώμα της συλλογής αυτούσιοι ή όντας εγκιβωτισμένοι επι του ίδιου στίχου και ακέραιοι. Δεν τους κατασκεύασα εγώ εκ των υστέρων, αναδιατάσσοντας λ.χ. δύο ημιστίχια παρμένα απο διαδοχικούς στίχους, έναν οκτασύλλαβο και έναν επτασύλλαβο, απο τα ποιήματα της εν λόγω συλλογής.
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΙΧΟΣ;)
Μετα την παρούσα όχι απλώς χάριν παιδιάς παρουσίασι/έρευνα του υποφαινομένου, και απο όσα ακόμη θα έχουν την ευκαιρία –ελπίζω- οι επισκέπτες φίλοι του Νέου Παλαμήδη να διαπιστώσουν σε προσεχή ανάρτησί του σχετικά με το ίδιο ζήτημα, η άποψι πολλών εγκύρων κατά τα άλλα νεοελληνιστών/μελετητών περι «ελευθέρου στίχου» στον Ντόρρο καταρρίπτεται.


Ι
ΤΟ ΠΑΦΛΑΣΜΑ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ

Ξεχάστε τις αντίζωες του πίθηκου αξίες
εκείνες που θα ήταν επικίνδυνες μονάχες
- γιατι οι αληθινές δεν φανερώνονται σε κόσμο-
οι μυρουδιές, τα χρώματα, τα σχήματα κι ουσίες

που καρτερούν αμίλητες τον ερχομό του ήλιου:
το μόνο που κρατάει στη ζωή τέτοιους ανθρώπους
πού ‘χει η πάστα τους ξαναγινεί απ’ το χρήμα.
Η τελευταία μας αριστοκρατική φρεσκάδα

και μαρτυρούν επίσημα οι σκελετοί του πόνου.
Δεν ξέρει έπειτα ποτέ να θέλει τη ζωή του
(και σώθηκε απ’ το λάθος που την έσερνε στα ξένα)

το σώμα του, τα μέταλλα, τα μάτια τους, τα πιάτα,
κατάδικο σ’ ανήθικη συνέχεια κατάντιας.
Και ξαναρχίζει χτυπητό το πάφλασμα της λάσπης.


ΙΙ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΝΑ ΖΗΣΩ

Έτσι ξαλάφρωνα απ’ την επίσημη μιζέρια.

Σ’ ανοίγματα φωταδερά οι πρωινές ελπίδες.

Ποτέ δεν έτυχε να είμ’ εγώ σε κάποιο μέρος
--τον τελευταίο πυρετό της σάρκας θα δροσίζει.
Οι εκλεκτοί  του τραγουδιού ανοίγουν τα καινούρια
τα φίλτρα που κολλούν στα γινομένα τη ζωή μας,
βαλμένα στους ορίζοντες που κάνουμε μαζί της
και λίγο λίγο ανάβουνε στο φούντωμα του γέλιου:
(ακόμα ούτε όσοι σταματάνε τη βραδιά τους,
που ολωνώνε η ζωή βαραίνει την ψυχή μου)
δυνάμωσε και πέρασε αφήνοντας την πίκρα.

Κι εγώ θα πήγαινα να βρώ τον πιο καλό μου φίλο.
Θα πρόφταινα να δώ θαμπά στο μουσκεμένο φώς του…

Δε με χωρούν οι τόποι σας. Δεν ξέρω πού να ζήσω.