Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Ένα ντοκουμέντο για το «Όχι» του 1940: Η μυστική «ανακοίνωσις» του Μεταξά στους αρχισυντάκτες του Τύπου την 30 Οκτωβρίου 1940. Un documento storico sulla risposta negativa di Metaxas all’ ultimatum italiano del 28 Ottobre 1940: La comunicazione di Metaxas ai redattori di stampa ateniese (30.10.1940).



«Να υποταχθούμε στον Χίτλερ; Καλύτερα να πεθάνουμε»!
Ιωάννης Μεταξάς, (Ιανουάριος 1941)

Η Ιστορία από τις πηγές. Ένα όχι άγνωστο, αλλά κάπως περιθωριοποιημένο (και είναι ευνόητο το γιατί) ντοκουμέντο. Πρόκειται για την ομιλία/ «ανακοίνωσι» του Ιωάννη Μεταξά προς τους δημοσιογράφους στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» («Γενικόν Στρατηγείον»). Δύο μέρες μετά την 28η Οκτωβρίου. Τρείς μήνες πριν τον αιφνίδιο θάνατό του.
Για μένα το κάτωθι αναδημοσιευόμενο κείμενο αποτελεί όχι απλώς ταφόπλακα στην υφέρπουσα γελοία άποψι των αριστεροπλήκτων, ότι τάχαμου το νεώτερο «Μολών Λαβέ», το «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου δεν το είπε ο Μεταξάς, αλλά και πολυσήμαντο έγγραφο που πιστοποιεί την γνήσια εθνικοφροσύνη του εθνικιστή Δικτάτορα, την ιστορική του επάρκεια και την εν προκειμένω εξαιρετική οξυδέρκειά του. 
Έγγραφο κατάλληλο όχι μόνο σαν ιδανικό πολιτικό μνημόσυνο για έναν αμφιλεγόμενο πολιτικό άνδρα της νεότερης Ελλάδας, αλλά και - από κοινού με το «Προσωπικό Ημερολόγιό» του- λίαν αξιοπρόσεκτο ιστορικό τεκμήριο για ενδεχομένως χρήσιμη εθνικώς παρακαταθήκη! 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

...........................



νακοίνωσις το Πρωθυπουργο . Μεταξ πρς τος διοκτήτας κα ρχισυντάκτας το θηναϊκο Τύπου ες τ Γενικν Στρατηγεον (ξενοδοχεον «Μεγάλη Βρεταννία») ες τς 30 κτωβρίου 1940


Κύριοι,
    Έχω λογοκρισίαν και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.
    Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη διά τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας...
    Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει διά να τον αποφύγωμε.
    Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι.
    Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκυνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των.
    Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν διά να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ' ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τί πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σείς καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν διά να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς κάν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρήσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών.
    Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πως καθήκον μου ήτο να δώ εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και διά παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατεύθυνσιν τον Άξονος μου εδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορούσε να είναι μία εκουσία προσχώρησις της Ελλάδος εις την "Νέαν Τάξιν". Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ "ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος".
    Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναί μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς διά την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως "ασήμαντοι" εμπρός εις τα "οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα" τα οποία θα είχεν διά την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι' όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν.
    Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού, μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο "εις το ελάχιστον δυνατόν". Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορούσε να είναι αυτό το ελάχιστον δυνατόν τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς.
    Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν! Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος! Και με το δίκαιόν των.
    Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, αλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ' άς είχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή η ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος δια τον Άξονα να τας χρησιμοποιήση.
    Δεν δύναμαι αφ' ετέρου να μή παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται διά την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία διά vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ' εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο διά την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή.
    Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, αλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες.
    Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα διά να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν.

    Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν.
    Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η "Δημοκρατική" θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της "δευτέρας" Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της.
    Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ, κύριοι, διά το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγή προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας.
    Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν.
    Υπάρχουν πολλά εμπόδια.
    Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μή προκαλέση μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μή υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του.
    Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ' εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος διά την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν.
    Αλλ' η κοσμοκρατορία διά την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη . Ο πόλεμος διά τον Άξονα έχει χαθή
, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: "Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης". Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον διά την νίκην, αλλά και διά την δόξαν.
    Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος.
    [ΣΣ. "Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε", απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης]
    Λοιπόν ακούστε διά να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σάς εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν δια να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, διά την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και διά την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας, την νεωτέραν, δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς διά την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Διά την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται διά τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς, και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο.

Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά διά την νίκην. Πολεμά διά την Δόξαν. Και διά την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της.
    Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ' όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι' αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ό,τι ήτο δυνατόν διά να μή έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον.

Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Διά να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην διά παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον...
    Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον διά την κρούσιν των πρώτων ημερών.


Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος.
    Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και άν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ό,τι και αν αισθάνεσθε δι' αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σείς διά να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν.
   

Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών. Λοιπόν επιθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας διά τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές.

Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν...



Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Νηφάλια παρέμβασι της ΕΣΟ υπέρ της άμβλυνσης των αντιθέσεων και διεξαγωγής του Περιφερειακού Ομαδικού Πρωταθλήματος Παίδων – Κορασίδων της ΤΕΣΣΑΣ 2014. Mite intervento della Federazione Scacchistica Greca per per un miglior funzionamento della nostra Commissione Locale.

Προ εβδομάδος το σκακιστικό τμήμα του Α.Ε.Κ. Άβαξ και Πεσσοί αρνήθηκε να νομιμοποιήση δια της συμμετοχής του την εικόνα σχιζοφρένειας στην διοίκησι της Τοπικής Επιτροπής και την αδιαφάνεια/αυθαιρεσία της τοπικής ΤΕΔ και σε ένδειξι διαμαρτυρίας απέσυρε το ενδιαφέρον του για το Ομαδικό Περιφερειακό δήθεν «πρωτάθλημα» Παίδων – Κορασίδων της ΤΕΣΣΑΣ 2014, 2 (δύο) μόνο, αντί 4 που είχαν εμπροθέσμως δηλωθή, Ομάδων. Οι μέχρι σήμερα εξελίξεις μάλλον μας δικαιώνουν.
Δημοσιοποιούμε ένα μέρος από την σχετική αλληλογραφία, αρχίζοντας από την σημερινή επιστολή της ΕΣΟ και επιφυλασσόμαστε…
..........................................................................

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΣΟ

Αριθ. πρωτ. 94181                                                                              Αθήνα 16/10/2014

Προς το
Δ.Ο. της ΤΕΣΣΑΣ

Κύριε Πρόεδρε,
Κυρία Γραμματέα,

Έχοντας ως απόλυτη προτεραιότητα τη διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας του Περιφερειακού Ομαδικού Πρωταθλήματος Παίδων – Κορασίδων της ΤΕΣΣΑΣ 2014, που διοργανώνεται στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του αντίστοιχου  7ου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Παίδων – Κορασίδων 2014, παρά τις όποιες παραδρομές αναφέρθηκαν από όλες τις πλευρές, η συμμετοχή του ΣΟ Θήβας και του ΣΟ Λιβαδειάς θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει αποδεκτή. 
Σημειώνουμε ότι τα αλλά 2 σωματεία, ΑΕΚ Άβαξ και Πεσσοί και Ευβοϊκή ΕΣ επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να αγωνιστούν σε ένα ολοκληρωμένο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα και ειδικά η Ευβοϊκή ΕΣ δεν έθεσε κανένα θέμα για τον αρχικά ορισθέντα αγώνα που τελικά δεν διεξήχθη λόγω μη προσέλευσης του σωματείου ΑΕΚ Άβαξ και Πεσσοί.
Παρακαλούμε επομένως να προβείτε σε κλήρωση περιλαμβάνοντας και τις 4 προαναφερόμενες ομάδες, καθορίζοντας ταυτόχρονα το πρόγραμμα των αγώνων, σύμφωνα με την προκήρυξη (αριθ.πρωτ. ΤΕΣΣΑΣ : 19/28-09-2014).
Ευελπιστούμε ότι δεν θα επιμείνετε στις στείρες αντιπαραθέσεις, που δυστυχώς διαπιστώνονται συνεχώς μεταξύ των παραγόντων της περιοχής και σε καμία περίπτωση δεν ωφελούν την πρόοδο του αθλήματος.
Τέλος, θέλουμε να πιστεύουμε ότι πρόθεσή σας είναι η καλή λειτουργία της Επιτροπής γενικότερα, και με τη συνεργασία όλων, ευχόμαστε να μεριμνήσετε για την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.

Με αθλητικούς χαιρετισμούς,

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΡΙΤΣΑΣ


 

Και για να υπάρχει πληρέστερη εικόνα επι του θέματος δημοσιοποιούμε άλλες 2 επιστολές απο την ηλεκτρονική μας αλληλογραφία. Χωρίς σχόλια:



Η ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΣΟ

Αριθ.πρωτ. 94168                                                                  Αθήνα 13/10/2014

Προς
ΕΥΒΟΪΚΗ ΕΣ
ΑΕΚ ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ
ΣΟ ΘΗΒΑΣ
ΣΟ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ



Κύριε Πρόεδρε,

Λαμβάνοντας υπόψη:

  • την προκήρυξη για το 7ο  Πανελλήνιο Ομαδικό Πρωτάθλημα 2014 Παίδων – Κορασίδων, Περιφερειακοί αγώνες ΤΕΣΣΑΣ (αριθ.πρωτ. ΤΕΣΣΑΣ 19/28-09-2014)
  • τις γραπτές και τηλεφωνικές δηλώσεις συμμετοχής των 4 ομάδων για τις οποίες ενημερώθηκε η ΕΣΟ
  • το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την  οριστικοποίηση των συμμετοχών και την κλήρωση (έγινε κλήρωση μόνο για 2 ομάδες)
  • την πρόθεση να αγωνιστούν όλα τα σωματεία με ίσους όρους και να μην αποκλειστούν ομάδες από ένα αναπτυξιακό πρωτάθλημα για τυπικούς λόγους
  • ότι υπάρχει χρονικό περιθώριο για την τέλεση των αγώνων στις προβλεπόμενες ημερομηνίες της προκήρυξης χωρίς να επηρεασθεί ο προγραμματισμός των ομάδων και των αθλητών   

παρακαλούμε  όπως επιβεβαιώσετε γραπτώς, στην ΕΣΟ μέσω e-mail info@chessfed.gr ή φαξ: 210 9221620, τη συμμετοχή του σωματείου σας στο προαναφερόμενο πρωτάθλημα, το αργότερο μέχρι αύριο Τρίτη 14/10/2014 και ώρα 12:00 , προκειμένου να πραγματοποιηθεί η σχετική κλήρωση και να οριστικοποιηθεί το αγωνιστικό πρόγραμμα της διοργάνωσης.

Με αθλητικούς χαιρετισμούς


Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΡΙΤΣΑΣ



Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙ

Χαλκίδα, 14/10/2014
Προς
Αντιπρόεδρον και ΓΓ ΕΣΟ, Β. Θεοδωρίδη και Χρ. Γκορίτσα

Κύριοι,
Σας επιβεβαιώνουμε την συμμετοχή μας στο 7ο  Πανελλήνιο Ομαδικό Πρωτάθλημα 2014 Παίδων – Κορασίδων, (Περιφερειακοί αγώνες ΤΕΣΣΑΣ).

Σας ανακοινώνουμε επιπλέον, πως από την μια ταυτίζεται η άποψι του Συλλόγου μας με το πνεύμα της χθεσινής σας ηλεκτρ. επιστολής, ως προς το να αγωνιστούν όλα τα σωματεία με ίσους όρους και να μην υπάρχουν αποκλεισμοί ομάδων, από την άλλη όμως εξακολουθούμε να ανησυχούμε εκτός από την εμφανή διάσπασι της ΤΕΣΣΑΣ και την διοικητικά ατελέσφορη λειτουργικότητα του ΔΣ, και για την αδιαφανή λειτουργία της ΤΕΔ (έχουμε ήδη διαμαρτυρηθή για την κατά την γνώμη μας αυθαίρετη σύστασι και σύνθεσί της –ερήμην του σωματείου μας),  η οποία ΤΕΔ εξακολουθεί να προκαλεί με κάποιες επιλογές της.
Μέχρι να δούμε μια νέα διαδικασία αρχαιρεσιών σε πλαίσια δημοκρατικών αρχών και αντικειμενικότητας, ελπίζουμε στο εξής η υπάρχουσα ΤΕΔ-ΤΕΣΣΑΣ να λαμβάνει υπ’ όψιν της τις ευαισθησίες και του δικού μας Συλλόγου και να τοποθετεί σε όλες τις θέσεις διαιτησίας --ιδιαίτερα εκείνες με υψηλή ευθύνη, όπως τους υπεύθυνους διαιτησίας σε Ομαδικά Πρωταθλήματα της τοπικής Επιτροπής μας-- πρόσωπα κατά το δυνατόν κοινής αποδοχής, υψηλού ήθους και εγνωσμένης αξίας/διαιτητικής εμπειρίας.

Με τιμή

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης
Πρόεδρος ΑΕΚ ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ


Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

«Το Ραντεβού Του Κανέλλου» φιλοζωικό ποίημα του Ι. Παναγάκου. “L’ appuntamento di un cane”: poesia di G. Panagakos

Όπως πληροφορηθήκαμε. εχθές Σάββατο 11/10/14 επρόκειτο να γίνη απονομή των βραβείων του 4ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Ζωοφιλίας του Φιλοζωικού Συλλόγου Φθιώτιδας και των εκδόσεων "Οιωνός". 
Ένας από τους εκλεκτούς φίλους του ιστολογίου, λογοτέχνης και σκακιστής, ο Ιωάννης Παναγάκος συμμετέσχε στον διαγωνισμό και βραβεύθηκε. Αναδημοσιεύουμε με χαρά το ποίημα με το οποίο διακρίθηκε και τον συγχαίρουμε!


........................................................................ 



ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΥ ΚΑΝΕΛΛΟΥ

Ένα σκυλί καθότανε έξω απ’ το Κέντρο Υγείας,
Κανέλλο τον ελέγανε και ρούπι δεν κουνούσε.
Ολημερίς κι ολονυχτίς, με ζέστη ή με κρύο,
σαν κάποιον να περίμενε, κάτι να λαχταρούσε…
Τον κύρη του περίμενε, κι αυτόν ελαχταρούσε`
μα εκείνος δεν φαινότανε. Πάνε πολλές ημέρες
που μπήκε μέσα άρρωστος, μα γιατρειά δεν βρήκε`
κι απόθανε` κι ο σκύλος του ακόμα περιμένει…
Χρόνια και χρόνια κι αν περνούν, τί κι άλλα τόσ’ αν έρθουν!
Χρυσίζει ο ήλιος την αυγή, ροδίζει το βραδάκι,
φυσάει Νοτιάς, λυσσάει Βοριάς, μα κείνον δεν τον μέλλει`
προσμένει και δεν νοιάζεται για ζέστη, πόνο ή πείνα.
Δε στέργει στην απόλαυση, σ’ ό,τι καλό του τάζουν…
Σαν νά ’ν’ λουλούδι που ανθεί στων ουρανών την πόλη!
Τί κι αν τον διώχνουν το πρωί, τί κι αν τους δρόμους κλείνουν,
πάλι εκεί ξαναγυρνά, εις το στερνό αντίο,
στην πόρτα αυτή που έκλεισε το τελευταίο βλέμμα`
σ’ αυτήν τα μάτια του αγρυπνούν, ψάχνουν και δεν κοιμούνται
κι αναζητούν, φεγγοβολούν, φεγγίζουν, καθρεφτίζουν
αιώνια πίστη, δόσιμο και άδολη αγάπη.
Δώδεκα χρόνια πέρασαν, δώδεκα χρόνια πάνε…
Και ο Κανέλλος γέρασε και ο Κανέλλος πάει`
πιστός στον φίλο αφέντη του, πιστός μέχρι το τέλος.
Αχ, νά ’ταν έτσι οι άνθρωποι, να παίρναν απ’ τον σκύλο,
πίστη να είχαν στην ψυχή κι αγάπη στην καρδιά τους!
Σαν τον Κανέλλο, ως ο Τζακ, ο Ντικ ή κι ο Αζόρ μας!
Κι απ’ την ουράνια μέθεξη, του πνεύματος την πόλη,
να μπολιαζόταν ο άνθρωπος μ’ αυτή τη φλόγα αγάπης
που είν’ σπουδαία, ως χαραυγή, μεγάλη, ως Γαλαξίας,
πλάτεμα, πού ’ναι της στοργής, και της Λαμπρής, λαμπάδα
και είναι ιδέα προσφοράς, αλτρουισμού, θυσίας,
μια ιδέα-πνεύμα, έννοια-φως, που ο κύων μέσα του έχει!

 Ιωάννης Παναγάκος


(ΣΣ: Πρόκειται για αληθινή ιστορία η οποία διαδραματίστηκε στην πόλη Κάντιθ της Ισπανίας, τις δεκαετίες του 1980 και 1990)

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού: καί Σκάκι στο 4ο ΓΕΛ Χαλκίδος! Giornata Nazionale dello Sport nelle Scuole: esibizione e partite di Scacchi nel 4rto Liceo di Calcide. National Day of School Sport: Chess also in 4th Lyceum of Chalcis

Γιορτάσθηκε εχθές η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού (ως τέτοια καθιερώθηκε με σχετικά πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας η πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου).
Την ημέρα αυτή δεν πραγματοποιούνται μαθήματα στα Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας, αλλά διεξάγονται ενδοσχολικοί αγώνες αθλοπαιδιών, που συνδέονται με ένα κεντρικό «θεματικό άξονα» ευρύτερου μαθησιακού πεδίου, που υλοποιείται μέσα από τον σχολικό αθλητισμό.

Βασική επιδίωξη της Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού, κατα το Υπουργείο Παιδείας, είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες που συμμετέχουν «να αποκομίζουν από την κάθε διοργάνωση τα ιδιαίτερα στοιχεία της ευρύτερης παιδείας, που ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει μέσω της συμμετοχής, της προσπάθειας, του συναγωνισμού και της προσωπικής υπέρβασης».

Για τη φετινή πρώτη Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού (6 Οκτωβρίου 2014) ο θεματικός άξονας ήταν «Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι».

-- Εμείς που θέλουμε το σκάκι να μπει και στην δευτεροβάθμια, θα μπορούσαμε να τον διατυπώσουμε κι έτσι: «Όλα τα αθλήματα διαφορετικά, όλα ίσα»! Όχι «στη δυσμενή διάκριση, την περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό» του βασιλικού παιχνιδιού που συχνά είναι σαν να δέχεται ρατσιστική συμπεριφορά.

Ο φόβος για το «άγνωστο», η αμφιβολία για το «διαφορετικό» δεν μπορούν να ξεπεραστούν παρά μόνο με ένα τρόπο: με τη γνωριμία του «άλλου».
--Αυτό ακριβώς λέμε κι εμείς σε όσους (μαθητές και καθηγητές) δεν ξέρουν το άθλημά μας: Γνωρίστε το! Δεν ξέρετε τι χάνετε!

«Ας αποτελέσει η σημερινή ημέρα ευκαιρία, όχι μόνο για χαρά και παιχνίδι αλλά και για γόνιμο προβληματισμό και συζήτηση γύρω από το ζήτημα της αποδοχής της διαφορετικότητας…»

--Αμήν!