Αντεθνικοί μύθοι: Καταρρίπτοντας το αφήγημα του Ναβαρίνου. Ο Μελ. Μελετόπουλος ξεριζώνει τα ζιζάνια της ξενοδουλείας.

 Σήμερα θα έπεφτε η 25η Μαρτίου, με το παλιό...

Έχει έρθει ο καιρός (κι άν όχι, πάντως πλησιάζει) να αποδομήσουμε τους αποδομητές και να εκμηδενίσουμε τους εθνομηδενιστές.

Σε προ 4 ετών επετειακή ομιλία του, ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας Δρ. Μελέτης Μελετόπουλος δίνει πόνο.

 

Ο μύθος του Ναυαρίνου - Μελέτης Μελετόπουλος

 

Το Πρόγραμμα της Σχολικής μας Εορτής για την 25η Μαρτίου. Εξ αποστάσεως, βεβαίως…

Το καρφιτσώνω στο Ιστολόγιο σαν μελλοντική πρότασι, αλλά και σαν ανάμνησι. Για κάτι που συντελέστηκε κατά το ήμισυ και με τις γνωστές αντιξοότητες του εικονικού σχολείου, εεε: της "εξ αποστάσεως Εκπαίδευσης". 

.

..............................................

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ    24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2021

1.       ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ

2. Εισαγωγική συζήτησι για Εθνεγερσία ή Επανάστασι

3. (Κείμενο) Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ . Τα λόγια του στον Hamilton  (1822)

4. Οι 123 προηγούμενες Επαναστάσεις ! ΒΙΝΤΕΟ  10΄ (Επιλογή)

5 . (Κείμενο) ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ το 1838 (στηνΠνύκα)

6. (Κείμενο και σύντομος σχολιασμός) Ο ΥΜΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ του Ρήγα Φεραίου

7. ΒΙΝΤΕΟ   10 ΄ Ο ΥΜΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ του Ρήγα Φεραίου  (Επιλογή)

8. Χριστιανική Πίστι και Εθνικός Αγώνας : (Βλ.  ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ στον  ΎΜΝΟ εις την Ελευθερία του Δ. ΣΟΛΩΜΟΥ)

9. (ποίημα) ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΜΟΥ (ανάγνωσι)

          10.   ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

(Μουσική υπόκρουσι ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ – Καλωσορίσματος : Τραγούδι ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ )

 ................................

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ (και  Καλή Λευτεριά)  !!

«Τὸ ’21 ὁδηγὸς μας»: του Σ. Καργάκου. Ένα επετειακό άρθρο με θέμα: διδάγματα ενότητας από τον Αγώνα. “Il 1821 nostra guida”: testo di S. Kargakos. Un articolo commemorativo in tema: lezioni di unità dalla Lotta d’Indipendenza.

Τὸ ’21 ὁδηγὸς μας

Πολλοὶ ἀγωνιστὲς ἀλλιώτικοι μπῆκαν κι ἀλλιώτικοι βγῆκαν ἀπὸ τὸν Ἀγῶνα τῆς Ἐθνεγερσίας. Ὁ ὅρος παλιγγενεσία, ποὺ θαρρῶ χρησιμοποίησε πρῶτος ὁ Κοραῆς, δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι ὑπονοεῖ ὅτι τὸ ἔθνος εἶχε πεθάνει καὶ, ὡς ἐκ θαύματος, γεννήθηκε πάλι. Στὸν ἱστορικὸ βίο τῶν λαῶν ὅ,τι πεθαίνει, πεθαίνει ὁριστικὰ. Ἀλλ’ ἄς ἀφήσουμε τὰ θεωρητικά. Εἴπαμε ὅτι πολλοὶ ἀγωνιστὲς τόσο στὴ διάρκεια τοῦ Ἀγώνα ὅσο καὶ μετὰ ἔγιναν ἄλλοι ἄνθρωποι. Σπάνιες εἶναι οἱ περιπτώσεις αὐτῶν ποὺ ἔγιναν παλιάνθρωποι, ὅπως ὁ περιβόητος Νενέκος. Τὸ πλέον ἐνδεικτικό παράδειγμα εἶναι ὁ «Γυιὸς τῆς Καλογριᾶς», ποὺ σωστὸ ἀγρίμι στὴν ἀρχή, στὴν πιὸ δύσκολη στιγμὴ ἔγινε ὁ «Ἀετὸς τῆς Ρούμελης», ὁ «Ἀχιλλέας τῆς Ρωμιοσύνης», ὅπως τὸν εἶπε ὁ Παλαμᾶς. Ὅπως γράφω στὸ βιβλίο μου γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, δὲν πιστεύω ὅτι ὁ Καραϊσκάκης εἶπε, σὲ σχετικὴ νουθετικὴ παρατήρηση τοῦ Μπουντούρη, τὴν πολυακουσμένη φράση: «Ὅταν θέλω γίνουμε διάβολος καὶ ὅταν θέλω γίνουμε ἄγγελος». Ἐκεῖνο ποὺ πιστεύω εἶναι πὼς, κατὰ τὸ ὑπόλοιπο διάστημα τῆς ζωῆς του, ὁ Καραϊσκάκης ἔδρασε σὰν ἄγγελος, ἄν καὶ ποτὲ δὲν τοῦ ἀπέλιπε ἡ σπιρτόζικη βωμολοχία. 
Αὐτὸ, ὅμως, ποὺ πρέπει νὰ ἐξαρθεῖ καὶ νὰ γίνει δίδαγμα γιὰ τὸ παρὸν εἶναι ἡ στάση τοῦ μεγάλου Ἀχαιοῦ ἄρχοντα Ἀνδρ. Ζαΐμη. Κατὰ τὸν προηγηθέντα Ἐμφύλιο πόλεμο, ὁ Καραϊσκάκης εἶχε νικήσει τοὺς ἄνδρες τοῦ Ζαΐμη στὴν Κερπινή, τὸν εἶχε ἐκδιώξει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ οἱ ἄνδρες του δὲν ἀρκέστηκαν νὰ λεηλατήσουν τὸ ἀρχοντικὸ του, ἀλλὰ ἔβγαλαν στὴ «γύρα» τὰ ἐσώρουχα τῆς Ζαΐμενας, ποὺ ἦταν τότε, καὶ ὡς τὸ δικὸ μας Ἐμφύλιο, μεγάλη προσβολὴ τῆς οἰκογενειακῆς τιμῆς. Προσβολὴ ποὺ ξεπλενόταν μὲ αἷμα. Καὶ ὅμως ὁ Ζαΐμης, ὡς πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, βλέποντας τὸ χαμὸ τῆς Ρούμελης, δὲν δίστασε νὰ δώσει τὸ δίπλωμα τῆς ἀρχιστρατηγίας στὸν Καραϊσκάκη. Αὐτὴ τὴ μεγαθυμία εἶναι τόσο δύσκολο νὰ δείξουν σήμερα οἱ πολιτικοὶ μας ταγοὶ καὶ νὰ χαράξουν μαζὶ μιὰ ἐθνικὴ στρατηγικὴ ἀλλὰ συνάμα καὶ τακτικὴ, ὥστε νὰ ἐκλείψει ἡ «τακτικὴ τῆς τρικλοποδιᾶς»;
 
Διαπιστώνω μὲ θλίψη ὅτι ἐσωγενεῖς καὶ ἐξωγενεῖς παράγοντες προωθοῦν συστηματικά τὴ σύγκρουση, ὥστε μεθοδευμένα νὰ φθάσουμε στὴν ἐμφύλια ρήξη. Μιὰ τέτοια ρήξη τὴν ποθεῖ μόνον ὅποιος δὲν τὴν ἔχει ζήσει.  
Ὁ  Μακρυγιάννης ἔζησε σχεδὸν πρωταγωνιστικὰ τὸν Ἐμφύλιο στὸ Μοριὰ. Μὲ τὰ ὅσα εἶδε, ἔπαθε καὶ ἔπραξε, ἔφριξε. Γι’ αὐτὸ στὰ «Ἀπομνημονεύματὰ» του, ποὺ ἴσως ἔγραψε στὰ γεράματὰ του, ὑπάρχει μιὰ φράση ἀποστομωτικὴ γιὰ κάθε κήρυκα τῆς ἐμφύλιας σφαγῆς: «Ἐγὼ κρέας γιὰ ἐμφύλιο δὲν πουλῶ». 
Ὁ  Γέρο Κολοκοτρώνης, παρότι ἦταν ὁ σοφώτερος ἀπ’ ὅλους τοὺς στρατιωτικοὺς, εἶχε κι αὐτὸς τὶς δικὲς του εὐθῦνες γιὰ τοὺς δύο Ἐμφυλίους. Γι’ αὐτὸ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση, περνώντας καὶ ἀπὸ ἄλλες δοκιμασίες, ἔγινε ἀκόμη πιὸ σοφὸς, πολέμιος σφοδρὸς τῆς διχόνοιας καὶ διαπρύσιος (=θερμὸς) κήρυκας τῆς ὁμόνοιας. Ἔτσι, ὅταν ὁ περίφημος δάσκαλος Γ. Γεννάδιος ὁδήγησε τοὺς μαθητὲς του ἐνώπιὸν του στὴν Πνύκα, ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ, σὰν ἄλλος Περικλῆς, μίλησε στὰ τότε (καὶ στὰ νῦν) παιδιὰ μὲ λόγια σοφὰ. Μεταξύ τῶν ἄλλων τοὺς εἶπε:
 
«Εἰς τὸν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια, καὶ ὅλοι ἐτρέχαμε σύμφωνοι (...) Καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοια ἐβαστοῦσε ἀκόμη δύο χρόνια ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία καὶ τὴν Μακεδονία, καὶ ἴσως ἐφθάναμε καὶ ἕως τὴν Κων/λη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὅπου ἄκουγαν Ἕλληνα καὶ ἔφευγαν μίλια μακρά. Ἑκατὸν Ἕλληνες ἔβαζαν πέντε χιλιάδες ἐμπρός, καὶ ἕνα καράβι, μίαν ἁρμάδα. Ἀλλὰ δὲν ἐβάσταξε...».
 Δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ὑπερβολὴ στὰ λόγια τοῦ Γέρου. Ὁ  Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος στὸ Χάνι τῆς Γραβιᾶς ἀναχαίτισε τὴ στρατιὰ τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τοῦ Κιοσὲ Μεχμέτ μὲ 118 ἄνδρες. Στὸ Ντάρ Μπογάζ ὁ Κανάρης μόνος μὲ τὸ πυρπολικὸ του ἔτρεψε σὲ φυγὴ ὅλη τὴν ἁρμάδα τοῦ Χοσρέφ πασᾶ κι ἔσωσε τὴν Σάμο. 

Ἄς κλείσουμε μὲ τὶς προτροπὲς τοῦ Γέρου πρὸς τοὺς ἑκάστοτε νέους:
«Νὰ μὴν ἔχετε πολυτέλεια, νὰ μὴν πηγαίνετε στοὺς καφενέδες καὶ εἰς τὰ μπιλιάρδα (...) Νὰ σκλαβωθῆτε εἰς τὰ γράμματά σας. Νὰ ἀκούετε τὰς συμβουλὰς τῶν διδασκάλων καὶ τῶν γεροντοτέρων, καὶ, κατὰ τὴν παροιμία, μύρια ἤξευρε, χίλια μάθαινε. Ἡ προκοπή σας καὶ ἡ μάθησή σας νὰ μὴν γίνει σκεπάρνι μόνο γιὰ τὸ ἄτομό σας, ἀλλὰ νὰ κοιτάζετε τὸ καλὸ τῆς κοινότητας, καὶ μέσα εἰς τὸ καλὸ αὐτὸ εὑρίσκεται καὶ τὸ δικό σας (...) Εἰς ἐσᾶς μένει νὰ ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὅπου ἡμεῖς ἐλευθερώσαμε...».

Τέτοια πρέπει νὰ λέμε στὰ παιδιὰ καὶ ὄχι τὰ «ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα», ποὺ ἔλεγε ὁ Πατρο-Κοσμᾶς.

Σαράντος Καργάκος 
ΚΟΝΤΡΑ, 24.03.2017

Ένα πρόγραμμα σχολικού γιορτασμού για την Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου. Un programma di festeggiamento della Festa Nazionale di 25 Marzo in scuola.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ

Σε ψηλό βουνό,
σε ριζιμιό χαράκι,
κάθεταν' αϊτός.

Βρεμένος, χιονισμένος
ο καημένος και παρακαλεί.
Και παρακαλεί
τον ήλιο ν' ανατείλει.

Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε.

Ήλιε λάμψε και δώσε
για να λιώσουνε
χιόνια από τα φτερά μου
και τα κρούσταλλα
από τ' ακράνυχά μου.

Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε!

Α. Εισαγωγή
1. Τραγούδι: Ν. Ξυλούρης. «Σε ψηλό βουνό» [σε παράλληλη απαγγελία των στίχων η μ/τρια Μαρία Βογιατζάκη]

Β.
2. Αντί πανηγυρικής ομιλίας για την 25η Μαρτίου: ένας δάσκαλος στα παιδιά ενός σχολείου στην Ελλάδα του σήμερα. [διαβάζει ο καθ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης]

Γ. Μνήμες και λόγια των Ηρώων του Αγώνα
3. Στρατηγού Μακρυγιάννη: «»Δια χειρός» [μαθ. Α΄, Ανέστης Πασχαλίδης]
4. >> : «Ο Κόσμος μας έλεγε τρελούς [μαθ. Α΄, Χρήστος Δημητρίου] :
5. >> : «Τέτοια αρετή έχουν τέτοια φώτα μας δίνουν»« [μαθ. Α’ Λυκ. Αν. Πασχαλίδης]

6. Η ομιλία του Θ. Κολοκοτρώνη στην Πνύκα [καθ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης]

Δ. Λογοτεχνική ανάπαυλα: 2 Ποιήματα , 2 Δημοτικά και 1 τραγούδι
7. Κ. Καρυωτάκη ( Ηρωική τριλογία): «Διάκος» [ μαθ. Α΄. Γιώργος Μαντασάς]
8. Δημοτικό: «Της Λένως Μπότσαρη» [μ/τρια Β΄, Βασιλική Αντωνίου]
9. Κ. Καρυωτάκη ( Ηρωική τριλογία) : «Κανάρης» [μαθ. Γιάννης Τζάθας]
10. Δημοτικό: «Της Δέσπως» [μ/τρια Α΄, Φωτεινή Μπούρου]
11. Τραγούδι «Άκρα του τάφου σιωπή» (Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Δ. Σολωμού) [τους στίχους διαβάζει ο μαθ. Α΄. Νίκος Μουρτζάκης]

Ε. Μια απάντηση στη λήθη και την αγνωμοσύνη
12. «Προγόνων Εξώδικος» (Φανταστικό έγγραφο-καταγγελία των Ηρώων σε σύγχρονους αγνώμονες διανοούμενους και πολιτικούς) [μαθ. Γ΄, Δημήτρης Κυριακός]

ΣΤ. Επίλογος
Και πάλι το αποσυμβολισμένο πια αλληγορικό ριζίτικο, σαν προσευχή για τον δικό μας «χειμώνα»…
[σύντομο σχόλιο ΑΛ. Σ.]
Τραγούδι: Μ. Λυδάκης: «Σε ψηλό βουνό»

Ζ. Εθνικός Ύμνος

Αντί πανηγυρικής ομιλίας για την 25η Μαρτίου: ένας δάσκαλος στα παιδιά ενός σχολείου στην Ελλάδα του σήμερα.

Αυτά τα λόγια απηύθυνε πέρυσι ή πρόπερσι ένας φιλόλογος (στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών - αποσπασμένος ή ωρομίσθιος καθηγητής απ’ ό,τι φαίνεται) στους μαθητές του, για την επέτειο της 25ης Μαρτίου):


«Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα
πάει ...στο γήπεδο. Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει ...στην Ορίτζιναλ. Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα τι να
λένε σε σένα, σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά. Εγώ, ο δάσκαλος, που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε 15 µέρες φεύγω για αλλού, σε σένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια θα µιλήσω σταράτα. Για να σου εκφράσω δύο σκέψεις µου. Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, οι µαθητές που δίδαξα φέτος στη συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος. Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ’ επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις. Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος, το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων. Και η ευθύνη για αυτή την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας, των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα 50 σχεδόν, για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια, ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα, για να µας πει την ιστορία του ßίου του, το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών. Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο και µπορείς 30 χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτα λιγότερο ικανοί από τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλßανικά µάθαµε σαν µπέσα, ήταν πάνω απ’ όλα µπεσαλής. Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωµένος, πάμπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους, δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την Κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά, λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά. Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική. Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία µεγαλώνετε. Όµως, κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της, περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους, σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν ßλέπω την εποχή µας να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε, να πολεµήσετε, να νικήσετε.
Μη µας απογοητεύσετε».



Ν. ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Σε ψηλό βουνό


Σε ψηλό βουνό
ΑΕΤΟΣ - ΧΙΟΝΙ - ΗΛΙΟΣ
Το ριζίτικο προσφέρεται για εύκολο αποσυμβολισμό...

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011: Ένα Μουσικό αφιέρωμα για την Εθνική Εορτή ( το «Κρυφό σχολειό» του Κ. Τουρνά) . Una pop-rock dedica alla Festa Nazionale...

Pro "Scuola Segreta"!
"Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821 θα συνοδευθεί από τη μονότονη προσπάθεια κάποιων « προοδευτικών» να ξαναγράψουν την Ιστορία. Μόνιμος στόχος των συγκεκριμένων διανοουμένων και αρθρογράφων είναι το Κρυφό Σχολειό. Το χαρακτηρίζουν μύθο και το χλευάζουν. Προφανώς είναι ανιστόρητοι ή εμπαθείς ή και τα δύο μαζί. Αντιλαμβάνομαι ότι οι στόχοι τους είναι δύο. Πρώτον να υποβαθμίσουν τον πατριωτικό ρόλο της Εκκλησίας και δεύτερον να εξωραΐσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να την παρουσιάσουν φιλελεύθερη και ανεκτική.
Ας έλθουμε στον πρώτο στόχο τους..."
Απόσπασμα απο χθεσινή ανάρτησι του Κωνσταντίνου Χολέβα στο ιστολόγιο του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς, όπου και η συνέχεια.

Ακόμα καλύτερα, όμως, καί απο τον Χολέβα καί απο τον Καργάκο ακόμη, τα λέει στους ενδιαφερομένους το ομώνυμο τραγούδι του Κώστα Τουρνά (σε απο κοινού ερμηνεία με τον Χρήστο Δάντη):

ΤΟΥΡΝΑΣ- ΔΑΝΤΗΣ: Κρυφό Σχολειό

Kostas Tournas-Christos Dantis~Κρυφό Σχολειό by Elpidaki*

Οι στίχοι:

Κρυφό Σχολειό

Κρυφό σχολειό έγινε η αγάπη η δική μου
κι αμαρτωλοί όσοι αγαπούν από ψυχής,
όσοι επιμένουνε καρδιά να κουβαλάνε.
Κρυφό σχολειό φτιάχνουν τα χρόνια κατοχής.

Κρυφό σχολειό φτιάχνει η ανάγκη κι η αλήθεια
κι η περηφάνια με τα κάγκελα μπροστά.
Τύραννοι κι άρπαγες και ψεύτες με μανία
πλαστογραφούν όσα ωραία και σωστά.

Κι εγώ αλάνθαστος δεν ήμουνα ποτέ μου,
είχα στραμμένα όμως τα μάτια μου ψηλά,
μήπως μια μέρα αξιωθώ φτερά να βγάλω
και λευτερώσω και το νού με την καρδιά.

Κρυφό σχολειό μέσα στον ίδιο σου τον τόπο,
σκυλιά και λύκοι αφεντικά της γειτονιάς.
Για φίλους ξένος και για ξένους δεν υπάρχεις
Κρυφό σχολειό φέρνουν τα χρόνια της σκλαβιάς.

Κρυφό σχολειό για να υπάρξει ό,τι υπήρχε,
για όσους την πέτρα σπρώχνουν στην ανηφοριά,
για τετρακόσια κι οχτακόσια κι άλλα τόσα.
Κρυφό σχολειό γι αυτό το φώς και την μεριά.

Κι εγώ αλάνθαστος δεν ήμουνα ποτέ μου,
είχα στραμμένα όμως τα μάτια μου ψηλά,
μήπως μια μέρα αξιωθώ φτερά να βγάλω
και λευτερώσω και το νου με την καρδιά.

Κρυφό σχολειό γι αυτό το φώς και την μεριά.


Κώστας Τουρνάς