46η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ της ΦΙΝΤΕ: Αποτελέσματα των πρώτων 5 γύρων και 1 εξωσκακιστικό σχόλιο. Olimpiadi di Scacchi 2026: Due partite vinte da greci. 46th FIDE Olympiad 2026; Two chess games: Dau Khuong Duy - Theodorou, Nikolas and Megalios 0-1, Konstantinos - Jeitz, Christian 1-0.

Πρώτα δύο φωτογραφίες με νόημα:

 

Ήδη στον 1ο γύρο... 

 

Πριν την έναρξι του 4ου γύρου 

 

Συνεχίζουμε με την Σκακιστική Ολυμπιάδα στην Σαμαρκάνδη...

Βρισκόμαστε ήδη στον 6ο Γύρο. Οι αγώνες θα συνεχιστούν έως τις 17 Σεπτεμβρίου και οι Ομάδες μας (ανδρών και γυναικών) κάνουν εξαιρετική εμφάνισι!

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΔΡΩΝ (των ομάδων μας) :

ΓΥΡΩΝ 1-5  

ΕΛΛΑΔΑ

ΕΛΛΑΔΑ – ΜΑΛΑΟΥΙ    3,5 – 0,5

ΕΛΛΑΔΑ – ΑΙΓΥΠΤΟΣ   3,5 – 0,5

ΕΛΛΑΔΑ – ΒΙΕΤΝΑΜ     3 – 1

ΕΛΛΑΔΑ – ΟΛΛΑΝΔΙΑ  1 - 3

Η ΚΥΠΡΟΣ

1ος Γ. ΚΥΠΡΟΣ – ΤΖΙΜΠΟΥΤΙ    3 – 1

2ος Γ. ΚΥΠΡΟΣ – ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ    1,5 – 2,5

3ος Γ. ΚΥΠΡΟΣ – ΓΚΟΥΙΑΝΑ      3,5 – 0,5

4ος Γ. ΚΥΠΡΟΣ – ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ 0,5 - 3,5

ΘΕΣΕΙΣ (ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ)

ΕΛΛΑΔΑ  23η  ( Αρχ. Ranking 19)

ΚΥΠΡΟΣ  75η  ( Αρχ. Ranking 81) 

ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ 3ου Γύρου:

Εύκολη η δική μας:

ΕΛΛΑΔΑ - ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ 

Δύσκολος ο αντίπαλος της Κύπρου μας:

Cyprus (CYP)  -   Canada (CAN)

Ενώ στα δύο πρώτα ζευγάρια, αποφασίζονται σε μεγάλο ποσοστό τα 2 απο τα 3 μετάλλια...

 

..........................................................

 

ΤΟ ΕΞΩΑΓΩΝΙΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ: 

 

 

 Παρτίδες Ελλήνων (και άλλων ίσως) παικτών 

ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ!!

ΚΜ, ΜΚ (Κ. Μητσοτάκης – Μ. Κεμάλ) Σχόλιο για την “Παρακαταθήκη” και ένα Βίντεο. Il PM greco su Mustafa Kemal in Turchia; commento personale e video.

 To VIDEO (με το πλήρες απόσπασμα στο τέλος):

“Ο Κ.Μητσοτάκης σε ρόλο ...”  

 ...

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ  

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ (μια μετάφρασι απο τα ιταλικά). "Dopo il funerale": traducendo in greco un post dal sito “Quora”. “After the funeral”: Translating a post from the Quora into Greek.

Για το επικείμενο ετήσιο μνημόσυνο (της Ζωζώς μου). Ένα ξένο, αλλόγλωσσο κείμενο στην ιταλική Quora.

Τα υπαρξιακά βιώματα όλους μάς βασανίζουν. Θά πρεπε καί να μας συνετίζουν καί να μας ενώνουν…

Έβαλα “αρέσκεια” και σπεύδω να αναδημοσιεύσω...

...............................................................

 

 

Dopo il funerale

 

Quando tutti se ne vanno.

Quando i fiori appassiscono.

Quando il silenzio si trasforma in un ospite fisso.

Nessuno racconta il momento in cui torni a casa, apri la porta…

e non trovi più quella risata, quel profumo, quell’abbraccio.

Nessuno ti spiega come si sopravvive alla quotidianità senza quella persona.

Come la cerchi in ogni angolo, in ogni tazza, in ogni sedia vuota.

Come fa male guardare il suo posto a tavola… e continuare a servire,

come se da un momento all’altro potesse ancora arrivare.

Rimane un vuoto nell’anima.

Un’eco silenziosa di un amore che non puoi più donare,

ma che resta lì, fermo, ad aspettare un ritorno impossibile.

È proprio in quel dopo, quando nessuno ti guarda,

che si piange davvero.

Che si impara a convivere con l’assenza,

a baciare le fotografie,

a parlare con il cielo.

Perché il funerale finisce…

ma il dolore vero comincia ...

 

G. A. R.

................................

Μεταφράζω όσο μπορώ πιστά:

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ

Όταν όλοι φύγουν

Όταν τα λουλούδια αρχίσουν να μαραίνονται

Όταν η σιωπή μεταμορφώνεται σε μόνιμο μουσαφίρη

Κανείς δεν διηγείται την στιγμή που γυρίζεις σπίτι κι ανοίγεις την πόρτα…

και δεν βρίσκεις πουθενά εκείνο το γέλιο, εκείνο το άρωμα, εκείνο το αγκάλιασμα.

Κανείς δεν σου εξηγεί πώς να επιβιώσεις στην καθημερινότητα χωρίς εκείνο το πρόσωπο.

Πώς την ψάχνεις σε κάθε γωνιά, σε κάθε φλυντζάνι, σε κάθε άδεια καρέκλα.

Πόσο πονάς όταν κοιτάς την θέσι της στο τραπέζι...και συνεχίζεις να σερβίρεις,

σαν να ήτανε πως θα μπορούσε να γυρίσει απο στιγμή σε στιγμή...

Παρά μένει ένα κενό στην ψυχή

Μια σιωπηρή ηχώ μιας αγάπης που δεν μπορείς πιά να χαρίσεις,

μα που μένει εκεί, ακίνητη, να περιμένει μια επιστροφή αδύνατη.

Και είναι ακριβώς εκείνο το μετά, τότε που κανείς δεν σε βλέπει

και που κλαίς επιτέλους.

Που μαθαίνεις να συμβιώνεις με την απουσία,

να φιλάς τις φωτογραφίες,

να μιλάς με τον ουρανό.

Γιατί η κηδεία για όλους τελειώνει,

μα ο γνήσιος πόνος για σένα αρχίζει…

 

[Μετάφρασι: Α.Σ. 25/11/2025 © 2025AlexandrosSoilemezis]

 ........

... 

 

P.S. Επίσης μεταφράζω (άνευ του πρωτοτύπου) και τα δύο πιο αρεστά σχόλια των αναγνωστών του ξένου post;

Commento 1o.  Maria F. (25 lug)

 "Μετά το καταλαβαίνεις! Στους μήνες, τις εποχές που περνάνε. Τα πρώτα Χριστούγεννα χωρίς τον άνθρωπό σου. Το σπίτι σιωπηλό, σκοτεινό και άδειο. .. Δεν θα τον ξαναδείς πιά. Αυτό είναι που σε φέρνει στην απελπισία…"

Commento 2o.  G___d (27 lug)

"Η κηδεία σού δίνει παρηγοριά για μία-δύο ώρες με την παρουσία συγγενών και φίλων, αλλά ύστερα όλοι επιστρέφουν στο σπίτι τους δίνοντάς σου υποσχέσεις που δεν θα κρατήσουν: —«Θα μιλήσουμε, ελάτε να μας επισκεφθείτε, είμαστε εδώ αν μας χρειαστείτε, κ.λ.π.» και εσύ επιστρέφεις στο δικό σου άδειο σπίτι και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι είσαι μόνος."

  

Για τα γενέθλια του ¨Νέου Παλαμήδη": ένα παλιό, αδημοσίευτο σχόλιο! Per il Compleanno del nostro Blog: una risposta inedita dell' Amministratore del blog; ad un vecchio commento.

[Άν και 15 χρόνια ήδη είναι αρκετά!

 Εις έτη πολλά!

Στα Γενέθλια του Ιστολογίου: "Ένα ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ";

Πράγματι, απο πολύ καιρό σχεδίαζα να δώσω στην δημοσιότητα (και εννοώ το Ιστολόγιο το οποίο έχω απο 14ετίας την τιμή και την χαρά να διαχειρίζομαι) ένα απαντητικό σχόλιο το οποίο είχα κάνει, αν θυμάμαι καλά, σε κάποια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ή κάτι τέτοιο, προ ...δεκαετίας+.

Είχε προηγηθεί ένα επιδοκιμαστικό μήνυμα/σχόλιο κάποιου αγνώστου φίλου, το οποίο αναφερόμενο στο Σήμα του Συλλόγου, στο Ιστολόγιο με το όνομα του Παλαμήδη στον  τίτλο και στην πληροφορία για την προσωπική μου θεωρία περί συσχέτισης του Σκακιού με τους Πεσσούς κατέληγε με τον εξής επιδοκιμαστικό τρόπο:

« ... τον τίτλο του Ιστολογίου και την ανάδειξη της σχέσεως του Παλαμήδη με το σκάκι, το δε σήμα του συλλόγου σας έχει όλα τα στοιχεία ενός ευφυούς σχεδιασμού! Η ανάλυσή σου για το βίντεο είναι πολύ σωστή και αποδεικνύει ότι άλλο το "κοιτάζω" κι άλλο το "βλέπω": Οι πολλοί κοιτάζουν, αλλά λίγοι βλέπουν. Αυτό εξάλλου το διδάσκει και το σκάκι!»

.......................

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ:

«Αγαπητέ φίλε, σ’ ευχαριστώ για την προσοχή σου

Και για το γενναιόδωρο  σχόλιό σου!

Είναι αλήθεια ότι ο Παλαμήδης είναι ο «επώνυμος ήρως» μου ( όπως και ο Γρηγόριος ο αγαπημένος μου Καππαδόκης άγιος).

 Πριν από 7-8  περίπου χρόνια (όταν κατάφερα να βάλω χέρι στο TLG) άρχισα να ασχολούμαι συστηματικότερα με το πρόσωπό του και και με το πώς μας το διασώζει η κλασσική και βυζαντινή παράδοσι. Το συσσωρευμένο υλικό από τις έρευνές μου για τον αδικοχαμένο γιο του Ναυπλίου, παραμένει (σε μεγάλο βαθμό) αναξιοποίητο ΚΑΙ για λόγους πρακτικούς (χρόνος – χρήμα) ΚΑΙ για να μην το οικειοποιηθή κάποιος από αυτούς που μου έκλεψαν το πρώτο πνευματικό μου δημιούργημα, έναν μικρό σύλλογο στην πόλι μου (ΣΑΧ «Παλαμήδης ο Ευβοεύς»), έναν σύλλογο (Επωνυμία, Σκοποί – Μέσα Καταστατικού και το Σήμα του- ΟΛΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ) που έφτιαξα πριν από 3-4 χρόνια για να στεγάσω το ενδιαφέρον μου για το (σχολικό κυρίως) Σκάκι  και την αγάπη μου για τον αδικημένο Ήρωα – Εφευρέτη.

Ο τίτλος του εν λόγω Ιστολογίου ΚΑΙ σε αυτό παραπέμπει. («Νέος»!).

ΚΑΙ η επωνυμία του νέου Συλλόγου μας («Άβαξ και Πεσσοί» = το δεύτερο πνευματικό μου παιδί) παραπέμπει (για τους γνώστες) στον Παλαμήδη!

Είναι στιγμές που νιώθω πως κι αυτό το πνευματικό μου παιδί κάποιοι (οι ίδιοι;) το επιβουλεύονται. Με την αγάπη των παλιών φίλων και την συμπαράστασι των νέων φίλων και συνεργατών, ελπίζω πως θα την γλιτώση και δεν θα το χάσω πρόωρα…»

 ………………

Ελπίζω να μου συγχωρεθή αυτός ο υπερβάλλων προσωπικός τόνος από τους φίλους του Συλλόγου. Και βέβαια, ένας Σύλλογος ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ στον όποιο ιδρυτή του. Ούτε κάν στα Ιδρυτικά του μέλη, αλλά στο ζωντανό σύνολο των ανθρώπων του.

 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

 

Εσπερινό ΓΕΛ Χαλκίδος: Ιστολογικό ξεκίνημα στο τέλος της χρονιάς!

Νυχτερινό παραφιλολογικό σχόλιο για ένα καλοτάξιδο «καλωσόρισμα»

"Die Eule der Minerva beginnt erst mit der einbrechenden Dämmerung ihren Flug" 

Ένα "ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ" - «Ξεκίνημα με μια …καλησπέρα!» τιτλοφορείται η εγκαινιαστικήανάρτησι του ιστολογίου του Εσπερινού Γενικού Λυκείου Χαλκίδος, ενός σχολείου στο οποίο για μια ακόμη χρονιά είχα την τιμή να διδάξω.

Ήτοι έχουμε  μία νέα αρχή στο …τέλος της χρονιάς!

Να γιατί, λοιπόν, μου ήρθε στο μυαλό (νυχτερινός συνειρμός!) η ρήση του Εγέλου (Georg Wilhelm Friedrich Hegel,1770 – 1831) στον υπότιτλο. 

Έστω κι αν –τώρα που το ξαναβλέπω πιο ολοκληρωμένα- ο τρόπος που ο ίδιος ο γερμανός φιλόσοφος σχολιάζει το ρηθέν του (εάν, βεβαίως, δεν προδίδει το νόημα η πρόχειρη μτφρ. μου: «Η φιλοσοφία φθάνει πάντα πολύ αργά. Ως σκέψις του κόσμου αύτη εμφανίζεται για πρώτη φορά στον κόσμο αφού η πραγματικότητα ολοκλήρωσε την διαδικασία του σχηματισμού της και έχει πλήρως συντελεσθή. [,,,] Το νυχτοπούλι της Αθηνάς αρχίζει την πτήσι του όταν πέφτει το λυκόφως.»*), ίσως να μην εξυπηρετεί την ευχετήρια (και οπωσδήποτε αισιόδοξη) διάθεσι του παρόντος δικού μου σχολίου.  
Το σφηνωμένο στο μυαλό μου εγελιανό ρητό παραπέμπει στην απαισιοδοξία σχετικά με το κατά πόσο μπορεί ο φιλοσοφικός στοχασμός να παρεμβαίνει αποτελεσματικά κατά την εξέλιξι των ανθρώπινων ενεργειών στον χρόνο. Όπως φαίνεται, λοιπόν, ο σημαντικός φιλόσοφος του  νεώτερου κόσμου και δή της ευρωπαϊκής σκέψης, ο κύριος εκπρόσωπος του γερμανικού ιδεαλισμού (που πριν 200 χρόνια υπηρετούσε ακόμα στην εκπαίδευσι της χώρας του ως Διευθυντής Γυμνασίου, όπως διαβάζω), αμφισβητεί με το λογοτεχνικό ένδυμα του στοχασμού του την προληπτικά έγκαιρη παρέμβασι του λόγου στο ιστορικό γίγνεσθαι…

Μα, τί κάθομαι και γράφω …νυχτιάτικα;

Καλό Καλοκαίρι στους συναδέλφους (και στους μαθητές) του Εσπερινού και  

Καλοτάξιδο το Ιστολόγιο στην μπλογκόσφαιρα!

* Georg Friedrich Hegel, Grundlinien der Philosophie des Rechts. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1972, S. 14.

Το "Vaffanculo" (του Marco Masini): Μια κατάλληλη απάντησι σε υπονομευτή. Marco Masini, Vaffanculo. Una dedica come risposta a un commentatore nemico

Μια κατάλληλη απάντησι σε υπονομευτή με σχόλια ακατάλληλα για ανηλίκους.
Marco Masini, Vaffanculo. Una dedica come risposta a un nemico sconosciuto del nostro blog.

"Βαφφανκούλο"!!
Ως κύριος διαχειριστής του "Νέου Παλαμήδη" ο υποφαινόμενος διαλέγω (καιρό το σκεπτόμουνα) μια κατάλληλη απάντησι στον περίεργο τύπο που εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία και την ασυδοσία του διαδικτύου βομβαρδίζει τελευταίους 2-3 μήνες με συνεχή ύποπτα σχόλια τις αναρτήσεις μας.
Αυτά τα ψευτοσχόλια γραμμένα εν πολλοίς με ανατολίτικους χαρακτήρες (γιαπωνέζικα ή κινέζικα γράμματα, που ενίοτε εισάγονται με μια σύντομη γενικόλογη/άσχετη φράσι στα αγγλικά) παρέπεμπαν σε διαφημιστικές σελίδες άσεμνου μάλλον περιεχομένου και, όπως θα έχουν διαπιστώση οι φίλοι αναγνώστες, είχαν επιπλέον ως αποτέλεσμα την δραματική επιβράδυνσι στο άνοιγμα των σελίδων του δικού μας ιστολογίου καθιστώντας την πρόσβασί του προβληματική (ακόμα και σε μάς τους διαχειριστές του!) και το ιστολόγιο όλο και πιο αργό -αν όχι ολότελα δυσανάγνωστο.
Μην έχοντας την γνώσι, τον χρόνο και το χρήμα για να προβούμε ως "Νέος Παλαμήδης" στις δέουσες ενέργειες τεχνοκρατικού, αλλά και νομικού χαρακτήρα, επιφυλασσόμεθα των σχετικών διακαιωμάτων μας (για αργότερα) και εν τω μεταξύ αντιμετωπίζουμε το θέμα και τον άγνωστο φθονερό υπονομευτή (+ ηθικό αυτουργό) με στωικότητα και κατα το δικό μας προσωπικό στύλ: Αναρτούμε ένα μελωδικό "Ούξου, ρέ!" ή "Ά σιχτίρ!" στα ιταλικά.
"Ξορκισμένο νά 'ναι το κακό", που λέγανε κι οι παλιοί!

-Vaffanculo! (di Marco Masini)

4 Ιουλίου: Η 125η επέτειος για το Άγαλμα της Ελευθερίας (άρθρο + σχόλιο). La Statua della Libertà ideata dalla Scultura Greca. 4th July, Lady Liberty&

The "Liberty enlightening the World" (or Lady Liberty) is a Statue/monument of high greek artistic influence.

La scultura e il progetto della famosa Statua della Libertà sono stati ispirati al Colosso di Rodi (Dio Apollo "portaluce") e al Faro di Alessandria!

Την αφορμή για την αποψινή ανάρτησι μας την είχε δώση ο καλός φίλος Δημήτρης Κακάτσος, ο οποίος με ηλεκτρονικό του μήνυμα μας κοινοποιούσε – ενθουσιασμένος αλλά και καυστικά (αυτό)ειρωνευόμενος: «ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΟ.......
.......ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕΣ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΞΙΟΙ
ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΣΟΥ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ....» - προ μηνός περίπου την «είδησι» σχετικά με το «ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ». Ο φίλος Δημήτρης παρέπεμπε σε γνωστό σ’ εμάς από παλαιότερα άρθρο, δημοσιευθέν σε ελληνοκεντρικό περιοδικό (το «Ελληνόραμα»), σχετικά ακριβώς με την αποκάλυψι πως το πολυφημισμένο αυτό Άγαλμα (που είναι βεβαίως «Εθνικό Μνημείο» για τους Αμερικανούς, αλλά και Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς) έχει επηρεασθή στην μορφή του από αντίστοιχα αρχαία ελληνικά πρότυπα. Ο αρθρογράφος του περιοδικού εξαίρει την ομοιότητα της μορφής με εκείνη του φωτοφόρου Απόλλωνος (στο κεφάλι), αλλά πιθανότατα το όλο σχέδιο απηχεί και επιδράσεις από άλλα 2 θαύματα του Αρχαίου κόσμου, του Φάρου της Αλεξανδρείας, και –κυρίως- του Κολοσσού της Ρόδου, (στην βάσι του αγάλματος).

Με την ευκαιρία, λοιπόν της σημερινής του 125ης επετείου (ήταν η 4η Ιουλίου του 1884) από τότε που το Άγαλμα της Ελευθερίας παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ από τους Γάλλους, αναδημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του συναδέλφου φιλολόγου, αλλά και συγγραφέα Αντώνιου Αντωνάκου. Επιτρέψτε μας να περιορισθούμε να έπαναλάβουμε αυτολεξί -αντί επιλόγου- ένα δικό μας σχόλιο που κάναμε για το ίδιο θέμα στην φιλική ιστοσελίδα Olympia.gr πριν από περίπου έναν χρόνο.

PS Να πληροφορήσουμε –χωρίς να είμαστε σε θέσι να το επιβεβαιώσουμε, αλλα ευχαρίστως θα αποδεχόμαστε σχετική πρόσκλησι από …την αμερικάνικη Πρεσβεία, τώρα και με την απλοποίησι του ζητήματος της βίζας!) ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν υποσχεθή πως από σήμερα θα γινόταν άρσι της μετά την 11 Σεπτεμβρίου 2001 απαγόρευσης –για λόγους ασφαλείας του κοινού και του μνημείου- και έτσι θα επιτρεπόταν στους επισκέπτες η άνοδος μεχρι τα παράθυρα που είναι τοποθετημένα στο κεφάλι (στην κορώνα) του αγάλματος.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.
Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού Φιλολόγου Ιστορικού-Συγγραφέως

Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι "Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο" (αγγλιστί "Liberty enlightening the World" γαλλιστί "la Liberte eclairant le monde"), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης.
Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της γκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776. Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μιαν εξέδρα παρατηρήσεως πάνω στο στέμμα που φοράει η Ελευθερία. 0 πυρσός που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύφος πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μεταναστεύσεως (American Museum of Immigration).
Την πρόταση για την κατασκευή του αγάλματος διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρ ντε Λαμπουλάϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο.
Συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός χρημάτων με εισφορές του γαλλικού λαού και το έργο άρχισε στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί.
Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού, που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ, Αλεξάντρ-Γκυστάβ Άιφελ.
Το 1885 το περατωμένο άγαλμα, που είχε ύψος 46 μέτρα περίπου (151 πόδια και 1 ίντσα) και ζύγιζε 225 τόνους, αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Το βάθρο, που κατασκευάστηκε μέσα από τα τείχη του φρουρίου Γουντ στη νησίδα Μπέντλο, περατώθηκε αργότερα.
Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του και στις 28 Οκτωβρίου 1886 αφιερώθηκε στον πρόεδρο Κλήβελαντ.
Την διαχείριση και φροντίδα του αγάλματος είχε στην αρχή η Επιτροπή Φάρων, επειδή ο φωτεινός πυρσός θεωρήθηκε ως είδος φάρου για τους ναυτιλλομένους. Επειδή όμως το φρούριο Γουντ εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό, το άγαλμα μεταφέρθηκε το 1901 στο υπουργείο των Στρατιωτικών.
Το 1924 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο.
Το 1937 το φρούριο Γουντ αποστρατιωτικοποιήθηκε και το υπόλοιπο νησί ενσωματώθηκε στο μνημείο ως περιβάλλων χώρος. Το 1956 το νησί Μπέντλο μετονομάσθηκε σε "Νησί της
Ελευθερίας" (Liberty Island) και το 1965 προστέθηκε στο συγκρότημα η γειτονική νησίδα 'Ελις, άλλοτε σταθμός μεταναστών. Η συνολική έκταση του χώρου του μνημείου έφθασε έτσι τα 23,63 εκτάρια.
Είπαμε ανωτέρω ότι κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας "Μπριτάννικα" το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία, υπονοώντας ότι η γυναίκα αυτή είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.
Αποκρύπτουν όμως συστηματικά ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατος Ελλάς έχει δώσει για μία ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος - Ηλίου.
Ναι αγαπητοί φίλοι. 0 φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια.
Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος.
Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του
αγάλματος της Ελευθερίας! Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.
Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Αν όντως είναι έτσι εύγε στον άριστο άνδρα. Πάντως αποφάσισα να αποκαλύψω στους συνέλληνες το θέμα και κυρίως στους ομογενείς μας των ΗΠΑ, για να ενημερώσουν τους Αμερικανούς ότι το εθνικό τους σύμβολο, το οφείλουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι.
Όλα σχεδόν τα σύμβολα είναι Ελληνικά.
Οι τούρκοι πήραν την ημισέληνο από το νόμισμα των Βυζαντίων που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου σε μία νύχτα που το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι ενεφανίσθησαν με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό.
0 Αδόλφος Χίτλερ οικειοποιήθηκε την περίφημη "τετραγάμμα", την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνος, ένα από τα κατ' εξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντας το "σβάστικα" και κάνοντας το σύμβολο του ναζισμού.
Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας, οι δε υπόλοιποι βόρειοι γείτονές μας τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.
Στις ημέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρεβλώνει τα γεγονότα.
Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης στο Γ,82,4: "Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει", που αποδίδεται "για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων".
Έτσι δεν γίνεται σήμερα;
Απλό παράδειγμα, και δεν είναι το μόνο, αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνος, έργο του Φειδία. Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοιο σημείο διαστρεβλώσεως, που τα γλυπτά του Παρθενώνος είναι γνωστά παγκοσμίως με τον όρο ελγίνεια μάρμαρα.
Καταλαβαίνετε τί λέω; Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνος, τα γλυπτά του Φειδία, δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού αλλά με το όνομα του κλέφτη. Αιδώς!
Αλλά για αυτό το θέμα προτίθεμαι να επανέλθω με εκτενές άρθρο και πολλά στοιχεία.
Προς το παρόν να γνωρίζουν οι συνέλληνες και ιδιαιτέρως οι συμπατριώτες μας των ΗΠΑ, και να το μεταφέρουν στους αμερικανούς, ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έλκει την καταγωγή τής μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαιτέρως από την μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος.
Τούτο δε μπορούν να το αποδείξουν αλλά και να το θαυμάσουν στο Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο τους καλούμε να επισκεφθούν το συντομότερο.__

Από το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ ΣΤΟ www.olympia.gr
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 10:50 μμ
1. Είναι προφανές, και εν πολλοίς αναγνωριζόμενο και ομολογούμενο, ότι το λεγόμενο άγαλμα της Ελευθερίας έχει ομοιότητα με αρχαιοελληνικές παραστάσεις. Όσο για την ορθότατα παρατηρούμενη ομοιότητα με το άγαλμα του θεού Απόλλωνα στο μουσείο της Κορίνθου, το μόνο που θα ήθελα να συμπληρώσω στο κείμενο του Αντωνάκου που παραπέμπει η ιστοσελίδα (http://www.xrysalogia.gr/usa-liberty2.html), είναι ότι ακόμη μεγαλύτερη προσέγγισι παρατηρείται με τις αναφορές που έχουμε σχετικά με τον Κολοσσό της Ρόδου, ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. Μάλιστα το αμερικάνικο άγαλμα-σύμβολο έχει πέρα από τις άλλες ομοιότητες και περίπου το ίδιο ύψος (30+ μ. –χωρίς την βάσι) με τον Κολοσσό που ήταν καί φάρος καί θεωρούνταν ότι απεικόνιζε τον Ήλιο..

Και βέβαια είμαστε στην ίδια κατεύθυνσι: ο Απόλλων θεός φωτός, ειδικά κατά τους ελληνιστικούς χρόνους όπου τοποθετείται και η κατασκευή του Κολοσσού, ταυτίζεται με τον θεό Ήλιο!

Εμείς οι νέο«έλληνες» χάσκουμε μπροστά στα «αλλότρια»…
Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης