Για το “ρεκόρ” του ιστολογίου: Το “Dust in the wind” των Kansas. (με μια πεζή παράφρασι…). Il brano “Dust in the wind” dei Kansas. (+ lyrics)

Kansas - Dust in the Wind (Official Video)

2201 ;!

Μετά το τέλος της χθεσινής ανάρτησης το πρόσεξα: Η ανάρτησι με θέμα τα εννιάμηνα της αγαπημένης μου γυναίκας είχε στον Blogger τον αριθμό 2200. Συν Θεώ!

Και, ως συνήθως, απροσχεδιάστως και εκ του προχείρου, προέκυψε η σημερινή ανάρτησι.

 

Το "Dust in the wind" των Kansas.

 

Ένα αριστουργηματικό (στο είδος του) κομμάτι που όπου νά ‘ναι ...θα πενηνταρίσει!

Δεν είναι γιατί κατα το μήνυμα φέρνει κάτι σαν ηχώ των εκκλησιαστικών-βιβλικών παροιμιωδών εκφράσεων τύπου “Χούς εί…” και “Τα πάντα ματαιότης...” κττ (ΣΣ Άσχετο προς το παρόν, αλλά υπάρχουν αντίστοιχα αποσπάσματα/αποφθέγματα στην αρχαιοελληνική μας Γραμματεία).

Δεν είναι γιατί το κομμάτι είναι μια απο τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αμερικάνικου συγκροτήματος (μαζί με το “Carry on my Wayward Son”).

Είναι οτι εγώ το αγάπησα αμέσως απο τότε που βγήκε στο ελληνικό βινίλιο και πάνω απ όλα οτι το ακούγαμε μαζί με τη Ζωή (στο σπίτι και στ' αυτοκίνητο) και οτι η ίδια το σιγοτραγουδούσε όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια...

 

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ (LYRICS):

 

Dust in the wind

I close my eyes

Only for a moment, and the moment's gone

All my dreams

Pass before my eyes, a curiosity

Dust in the wind

All they are is dust in the wind

Same old song

Just a drop of water in an endless sea

All we do

Crumbles to the ground though we refuse to see

Dust in the wind

All we are is dust in the wind

 

Don't hang on

Nothing lasts forever,

but the earth and sky

It slips away

And all your money won't another minute buy

Dust in the wind

All we are is dust in the wind

Dust in the wind

Everything is dust in the wind

Dust in the wind

KANSAS  (“Point of Know Return", 1977)

..................................................

 

ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ ή μάλλον ΠΑΡΑΦΡΑΣΙ:

 

ΣΚΟΝΗ Ή ΤΕΦΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Κλείνω τα δυό μου μάτια

Μόνο για μια στιγμή

Και η στιγμή πνοή που πάει και χάνεται.

Τα πάθη μου όλα, καημοί και όνειρα,

Περνούν πίσω απ' τα μάτια μου· τί φάσμα παράξενο!

Κονιορτός, μπουχός στο φυσομάνι.

Όλα είναι σαν σκόνη στο φύσημα τ’ ανέμου.

Σαν μισό κουπλέ απο παλιό τραγούδι:

"Στο αχανές της θάλασσας, απλώς νεροσταγόνα"

Κι όλα που κάνουμε, κι αυτά κι εκείνα,

Στο έδαφος ρέπια και συντρίμμια -δεν λέμε να τα δούμε!

Κονιορτός, μπουχός στο φυσομάνι

Όλα γίνονται σκόνη στο φύσημα τ’ ανέμου.

Μήν περιμένεις άλλο κάτι:

Τίποτα δεν κρατεί για πάντα

-Πέρα απ’ την γή και τα ουράνια-

Όλα περνούν και χάνονται

Και μ' όλο το βιός και τα λεφτά σου

Ούτε λεπτό ακόμα δέν φτάνουν ν’ αγοράσεις.

Σκόνη ή τέφρα στον άνεμο

Ό,τι κι αν είμαστε, σκόνη ή τέφρα στον άνεμο.

Σκόνη ή τέφρα στον άνεμο

Τα πάντα είναι σκόνη ή τέφρα στον άνεμο.

Σκόνη ή τέφρα στον άνεμο...

Α. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ 

Το τραγούδι «Μάνα» του Σταύρου Λογαρίδη (Βίντεο + στίχοι). La canzone “Madre” di Stavros Logaridis (video + versi)

Ο Σταύρος Λογαρίδης (γεννήθηκε το 1953 στην Κωνσταντινούπολι) υπήρξε μέλος των θρυλικών "Poll" [Κώστας Τουρνάς / Σταύρος Λογαρίδης / Ρόμπερτ Ουίλλιαμς από κοινού στο τραγούδι/κιθάρα/σύνθεσι και στα ντράμς ο Κώστας Παπαϊωάννου ] και των "Ακρίτας".
Το 1978 κυκλοφόρησε την πρώτη του προσωπική δουλειά με τίτλο "Λογαρίδης Σταύρος"….
(http://www.youtube.com/user/NeosPalamedes)
Δυό χρόνια μετά κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Σε Άλλη Γή" με παραγωγό τον Λουκά Σιδερά (των Aphrodites Child!), με συνεργάτες τον Παύλο Σιδηρόπουλο, Γιώργο Πεντζίκη, Δημήτρη Παπαχρήστου κ.α.
Από αυτόν τον LP δίσκο διαλέγουμε το κομμάτι με τον –επίκαιρο σήμερα- τίτλο «Μάνα», που είναι και πρώτο κατά σειράν από το σύνολο των 13 συνθέσεων, αλλά και κατέχει επιπλέον βαρύτητα, καθώς από αυτό, (από τον τελευταίο στίχο του!), προέρχεται και ο γενικός τίτλος του δεύτερου αυτού προσωπικού άλμπουμ του -άδικα υποτιμημένου- Έλληνα καλλιτέχνη.


Λογαριδης- Μανα


Σταύρος Λογαρίδης, Μάνα (Σε άλλη γή, 1980)
Στίχοι


Μάνα μου, μήν μελαγχολείς!
Σταματάω τον χρόνο
και μετράω τον πόνο
του χθές,
του χθές .
Νοιώθω ότι ήρθε ο καιρός
να γελάσης μαζί μου
να ξεχάσης, καλή μου,
το χθές,
το χθές,
και να σιγοτραγουδάς.

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή.
Πάρε τα παιδιά σου
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή!


Μάνα με γέννησες τρελό,
θα σου δώσω τ’ αστέρια,
τα ζεστά καλοκαίρια,
μην κλαίς.
Μήν κλαίς!

Μάνα, πόσο σε αγαπώ!
Χρειαζόμαστε ακόμα
κι απ’ τα μάτια σου χρώμα,
όταν κλαίς.
Μήν κλαίς!

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή.
Πάρε τα παιδιά σου,
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή!

Μάνα μου, μήν μελαγχολείς!
Σταματάω τον χρόνο,
μην μετράς πια τον πόνο
του χθές,
του χθές.
Και να σιγοτραγουδάς:

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή
Πάρε τα παιδιά σου,
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή,
σε άλλη γή!