«Ανακωχή Χριστουγέννων» το αριστούργημα (μουσικό κομμάτι και βίντεο) των Σάμπατον! Tregua di Natale (”Christmas Truce”): il brano eccezionale dei Sabaton.

Τους Σάμπατον τους πάμε από παλιά. Αυτό είναι αλήθεια. Και δισκογραφικά τους παρακολουθούμε.  Ξέραμε πως το ατού τους σε σχέσι με άλλα συγκροτήματα της μέταλ (κάθε απόχρωσης) είναι το ιστορικό επικό-πολεμικό στοιχείο και ότι εμπνέονται γνήσια από αυτό.

Αυτό που δεν ξέραμε είναι πως πράγματι υπήρξε αληθινό ιστορικό γεγονός στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου  που είχε να κάνει με προσωρινή και ανεπίσημη εκεχειρία κατά την παραμονή και ανήμερα των Χριστουγέννων του 1914, αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου πως οι συμπαθείς μας Σάμπατον περίμεναν επτά (7) χρόνια για να ετοιμάσουν  την δική τους μουσική πρότασι σχετικά με το εν λόγω γεγονός.

Για το συμβάν (που απ’ ό,τι λέγεται δεν ήταν μεμονωμένο εκείνη την Χριστουγεννιάτικη νύκτα στο Δυτικό Μέτωπο) υπάρχει και στην ελληνική Βικιπαιδεία κατατοπιστικότατο λήμμα:

«Την παραμονή και ανήμερα των Χριστουγέννων πολλοί στρατιώτες και από τις δυο πλευρές — καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, Γαλλικές μονάδες — επιχείρησαν με δική τους πρωτοβουλία στην ουδέτερη ζώνη κάνοντας παρέα μεταξύ τους και ανταλλάσσοντας τρόφιμα και ενθύμια. Παράλληλα έγιναν κοινές κηδείες, ενώ σε πολλές από τις συναντήσεις οι αντίπαλοι στρατιώτες τραγούδησαν μαζί τα κάλαντα ή έπαιξαν μεταξύ τους ποδόσφαιρο….» (ΣΣ Απο την ελλ. wikipedia είναι και η φωτογραφία στην αρχή του post μας)

Άς μεταφέρουμε και από το www.history.com μεταφρασμένο ένα μικρό απόσπασμα:

"Η λεγόμενη Χριστουγεννιάτικη Ανακωχή του 1914 προέκυψε μόλις πέντε μήνες μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη και ήταν ένα από τα τελευταία παραδείγματα της ξεπερασμένης έννοιας του ιπποτισμού μεταξύ εμπολέμων. Δεν επαναλήφθηκε ποτέ - οι μελλοντικές απόπειρες κατάπαυσης του πυρός σε αντίστοιχες εορταστικές περιόδους εμποδίστηκαν από τις απειλές των αξιωματικών για πειθαρχικές ποινές – αλλά χρησίμευσε σαν ενθαρρυντική απόδειξι, όσο σύντομη κι αν ήταν, ότι ακόμη και υπό την ανελέητη σύγκρουσι των όπλων, η ουσιώδης ανθρωπιά των στρατιωτών άντεξε.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι στρατιώτες στο Δυτικό Μέτωπο δεν φαντάζονταν πως  θα γιόρταζαν στο πεδίο της μάχης, αλλά ακόμη και ένας παγκόσμιος πόλεμος δεν εστάθη ικανός να καταστρέψει το πνεύμα των Χριστουγέννων.»

Για το (για εμάς εκπληκτικό) αποτέλεσμα σύμπραξης κινηματογραφικής εικόνας και μουσικής το αφήνουμε σε εσάς να το διαπιστώσετε. Εμείς περιοριζόμαστε να παραθέσουμε (εκτός από τους στίχους του κομματιού, εννοείται) και την πιθανή πηγή της κινηματογραφικής έμπνευσης των παραγωγών του επίσημου βιντεοκλίπ με το χολυγουντιανό επαγγελματικό επίπεδο.

Τελευταίο μας σχόλιο: Όποιος αυστηρός κριτής τού σουηδικού συγκροτήματος του κατελόγιζε πολεμόχαρη εμμονή ή αποθέωσι της πολεμικής βίας κττ, μετά από ολοκληρωμένες και ποιοτικές συνθέσεις/καλλιτεχνικές δημιουργίες όπως το εν λόγω κομμάτι, πρέπει, νομίζουμε, να αναθεωρήσει.

............................................... 

 1. Το Βίντεο = The Official Video

 

2. ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ (Προς το παρόν αγγλιστί, αμετάφραστοι).

Silence
Oh, I remember the silence
On a cold winter day
After many months on the battlefield
And we were used to the violence
Then all the cannons went silent
And the snow fell
Voices sang to me from no man's land

We are all
We are all
We are all
We are all friends!

And today we're all brothers
Tonight we're all friends
A moment of peace in a war that never ends
Today we're all brothers
We drink and unite
Now Christmas has arrived and the snow turns the ground white

Hear carols from the trenches
We sing O Holy Night
Our guns laid to rest among snowflakes
A Christmas in the trenches
A Christmas on the front far from home

Madness (madness)
Oh, I remember the sadness
(Sadness)
We were hiding our tears
(Hiding our tears)
In a foreign land where we faced our fears
(Faced our fears)

We were soldiers
(Soldiers)
Carried the war on our shoulders
(Shoulders)
For our nations
(Nations)
Is that why we bury our friends?
(Bury our friends)

We were all
We were all
We were all
We were all friends
(Yes, we were friends)

And today we're all brothers
Tonight we're all friends
A moment of peace in a war that never ends
Today we're all brothers
We drink and unite
Now Christmas has arrived and the snow turns the ground white

Hear carols from the trenches
We sing O Holy Night
Our guns laid to rest among snowflakes
A Christmas in the trenches
A Christmas on the front far from home

We were all
We were all
We were all
We were all friends
(Yes, we were friends)

And today we're all brothers
Tonight we're all friends
A moment of peace in a war that never ends
Today we're all brothers
We drink and unite
Now Christmas has arrived and the snow turns the ground white

A Christmas on the frontline
We walk among our friends
We don't think about tomorrow
The battle will commence
When we celebrated Christmas
We thought about our friends
Those who never made it home
When the battle had commenced

(Άντε και μια ιταλική μετάφρασι):

 Tregua di natale

Silenzio
Oh, ricordo il silenzio
In una fredda giornata invernale
Dopo molti mesi sul campo di battaglia
Abituati alla violenza
Poi tutti i cannoni tacquero
e la neve cadde
Voci cantavano per me dalla terra di nessuno

Siamo tutti, (x 3)
siamo tutti amici

E oggi siamo tutti fratelli
Stasera siamo tutti amici
Un momento di pace
in una guerra che non finisce mai
Oggi siamo tutti fratelli
Beviamo e stiamo insieme
Adesso è arrivato il Natale
e la neve imbianca la terra
Ascolta i canti dalle trincee,
cantiamo O holy night
I nostri fucili posati tra i fiocchi di neve
Un Natale in trincea,
un Natale sul fronte lontano da casa

Follia
Oh ricordo la tristezza
Stavamo nascondendo le nostre lacrime
In una terra straniera
dove abbiamo affrontato le nostre paure
Eravamo soldati
Abbiamo portato la guerra sulle nostre spalle
Per le nostre nazioni
È per questo che seppelliamo i nostri amici?

Eravamo tutti, ( x3) / eravamo tutti amici

E oggi siamo tutti fratelli
Stasera siamo tutti amici
Un momento di pace
in una guerra che non finisce mai
Oggi siamo tutti fratelli
Beviamo e stiamo insieme
Adesso è arrivato il Natale
e la neve imbianca la terra
Ascolta i canti dalle trincee,
cantiamo O holy night
I nostri fucili posati tra i fiocchi di neve
Un Natale in trincea,
un Natale sul fronte lontano da casa

Un Natale in prima linea,
camminiamo tra i nostri amici
non pensiamo al domani
la battaglia inizierà
Quando abbiamo festeggiato il Natale,
abbiamo pensato ai nostri amici
a quelli che non sono mai tornati a casa,
quando la battaglia era iniziata

3. Η ταινία του 2014 Christmas Truce of 1914, World War I 

- For Sharing, For Peace

Ένα ντοκουμέντο για το «Όχι» του 1940: Η μυστική «ανακοίνωσις» του Μεταξά στους αρχισυντάκτες του Τύπου την 30 Οκτωβρίου 1940. Un documento storico sulla risposta negativa di Metaxas all’ ultimatum italiano del 28 Ottobre 1940: La comunicazione di Metaxas ai redattori di stampa ateniese (30.10.1940).

«Να υποταχθούμε στον Χίτλερ; Καλύτερα να πεθάνουμε»!

Ιωάννης Μεταξάς, (Ιανουάριος 1941)

Η Ιστορία από τις πηγές. Ένα όχι άγνωστο, αλλά κάπως περιθωριοποιημένο (και είναι ευνόητο το γιατί) ντοκουμέντο. Πρόκειται για την ομιλία/ «ανακοίνωσι» του Ιωάννη Μεταξά προς τους δημοσιογράφους στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» («Γενικόν Στρατηγείον»). Δύο μέρες μετά την 28η Οκτωβρίου. Τρείς μήνες πριν τον αιφνίδιο θάνατό του.
Για μένα το κάτωθι αναδημοσιευόμενο κείμενο αποτελεί όχι απλώς ταφόπλακα στην υφέρπουσα γελοία άποψι των αριστεροπλήκτων, ότι τάχαμου το νεώτερο «Μολών Λαβέ», το «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου δεν το είπε ο Μεταξάς, αλλά και πολυσήμαντο έγγραφο που πιστοποιεί την γνήσια εθνικοφροσύνη του εθνικιστή Δικτάτορα, την ιστορική του επάρκεια και την εν προκειμένω εξαιρετική οξυδέρκειά του. 
Έγγραφο κατάλληλο όχι μόνο σαν ιδανικό πολιτικό μνημόσυνο για έναν αμφιλεγόμενο πολιτικό άνδρα της νεότερης Ελλάδας, αλλά και - από κοινού με το «Προσωπικό Ημερολόγιό» του- λίαν αξιοπρόσεκτο ιστορικό τεκμήριο για ενδεχομένως χρήσιμη εθνικώς παρακαταθήκη! 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

...........................

Ἀνακοίνωσις τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰ. Μεταξᾶ πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ἀρχισυντάκτας τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου εἰς τὸ Γενικὸν Στρατηγεῖον (ξενοδοχεῖον «Μεγάλη Βρεταννία») εἰς τὰς 30 Ὀκτωβρίου 1940

Κύριοι,
    Έχω λογοκρισίαν και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.
    Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη διά τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας...
    Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει διά να τον αποφύγωμε.
    Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι.
    Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκυνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των.
    Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν διά να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ' ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τί πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σείς καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν διά να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς κάν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρήσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών.
    Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πως καθήκον μου ήτο να δώ εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και διά παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατεύθυνσιν τον Άξονος μου εδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορούσε να είναι μία εκουσία προσχώρησις της Ελλάδος εις την "Νέαν Τάξιν". Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ "ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος".
    Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναί μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς διά την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως "ασήμαντοι" εμπρός εις τα "οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα" τα οποία θα είχεν διά την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι' όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν.
    Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού, μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο "εις το ελάχιστον δυνατόν". Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορούσε να είναι αυτό το ελάχιστον δυνατόν τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς.
    Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν! Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος! Και με το δίκαιόν των.
    Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, αλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ' άς είχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή η ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος δια τον Άξονα να τας χρησιμοποιήση.
    Δεν δύναμαι αφ' ετέρου να μή παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται διά την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία διά vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ' εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο διά την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή.
    Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, αλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες.
    Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα διά να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν.
    Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν.
    Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η "Δημοκρατική" θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της "δευτέρας" Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της.
    Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ, κύριοι, διά το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγή προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας.
    Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν.
    Υπάρχουν πολλά εμπόδια.
    Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μή προκαλέση μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μή υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του.
    Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ' εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος διά την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν.
    Αλλ' η κοσμοκρατορία διά την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη . Ο πόλεμος διά τον Άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: "Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης". Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον διά την νίκην, αλλά και διά την δόξαν.
    Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος.
    [ΣΣ. "Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε", απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης]
    Λοιπόν ακούστε διά να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σάς εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν δια να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, διά την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και διά την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας, την νεωτέραν, δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς διά την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Διά την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται διά τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς, και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο.

Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά διά την νίκην. Πολεμά διά την Δόξαν. Και διά την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της.
    Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ' όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι' αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ό,τι ήτο δυνατόν διά να μή έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον.

Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Διά να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην διά παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον...
    Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον διά την κρούσιν των πρώτων ημερών.

Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος.
    Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και άν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ό,τι και αν αισθάνεσθε δι' αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σείς διά να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν.
   

Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών. Λοιπόν επιθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας διά τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές.

Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν...

Πηγή 1: http://pheidias.antibaro.gr/1940/metaxas.htm
         2: ioannismetaxas.gr

"Ο Ντούτσε αφηγείται…", «Μικρή ταινία τύπου “Μίκυ-Μάους”» : Τα πρώτα ελληνικά κινούμενα σχέδια (1942-1945). “Il Duce narra…”: Il primo filmetto greco a cartoni animati (1942-1945).

Μια μικρού μήκους ταινία με κινούμενα σχέδια. Η πρώτη στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Με θέμα ιστορικό: το Έπος του ‘40! Δεν την γνωρίζαμε. Λογικό: Ανακαλύφθηκε μόλις το 1980 !
Έχει τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται, πώς …κατέκτησε την Ελλάδα!!!», και σχεδιασμένη κατά την διάρκεια της Κατοχής (1942-1945) γυρίσθηκε εν μέσω Εμφυλίου (1948;), με αποτέλεσμα να αποτελεί την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων στην Ελλάδα!

Σεναριογράφος και σχεδιαστής («σενάριο/εκτέλεσις») ο σκιτσογράφος Σταμάτης Πολενάκης στην Σίφνο και ως κινηματογραφιστές αναφέρονται στους τίτλους οι Πρόδρομος Μεραβίδης και Παναγιώτης Παπαδούκας. Η ταινία είναι βέβαια βουβή, αλλά έχει μουσική επένδυσι με διασκευασμένο μουσικό κομμάτι και μάλιστα εκτελεσμένο από ορχήστρα («Μουσική διασκευή και διεύθυνσις ορχήστρας»: Α. Πόγγη και Μ. Πορτοκάλη). Προφανώς η συνολική παραγωγή (γυρίσματα και μοντάζ) θα έγινε στην Αθήνα.

Κατά το ύφος χρησιμοποιείται επιτυχώς η σάτιρα και το χιούμορ, ενώ κατά την υπόθεσι (: Ο Μουσολίνι παρουσιάζεται με το γνωστό αλαζονικό ύφος μπροστά στην ιταλική Ιστορία για να υπαγορεύση το κεφάλαιο της υποτιθέμενης κατάκτησης της Ελλάδος από τα στρατεύματά του. Η διήγησί του όμως δεν ταυτίζεται με την αλήθεια των πραγμάτων και ο Duce γελοιοποιείται. Τελικά η προσωποποιημένη ιταλική Ιστορία τον αποδοκιμάζει γκρεμοτσακίζοντάς τον στην θάλασσα, όπου ο εμπνευστής του φασισμού παρουσιάζεται να βρίσκει ατιμωτικό θάνατο στη συνάντησί του με το βυθισμένο αντιτορπιλικό Έλλη!), όπως είναι φυσικό, παρουσιάζει κάποιες ομοιότητες με ανάλογα προπαγανδιστικά προϊόντα των Συμμάχων εναντίον του Άξονα.

Σε κάθε περίπτωσι το φιλμάκι αποτελούσε και μια συμβολή στον αντιφασιστικό αγώνα, ανυψώνοντας το ηθικό και ενδυναμώνοντας τα αντιστασιακά αισθήματα του ελληνικού λαού.

Παρά το γεγονός ότι το εγχείρημα αποτελεί απόδειξι της σοβαρής καθυστέρησης που σημείωσε η χώρα μας στην ανάπτυξι του κινηματογραφικού αυτού είδους (η πρώτη ταινία του είδους γυρίστηκε στην Ευρώπη σαράντα χρόνια νωρίτερα, ενώ το 1930 είχε κυκλοφορήσει και η πρώτη έγχρωμη ταινία κινουμένων σχεδίων στην Αμερική), το αποτέλεσμα είναι πολύ ενδιαφέρον και είναι κρίμα που το έργο του Πολενάκη έμεινε τόσα χρόνια στην αφάνεια.
Παρόλ’ αυτά οι συντελεστές του πρωτοποριακού φίλμ, στην αρχή της προβολής ζητούν την κατανόηση του κοινού για τον ερασιτεχνισμό τους με ένα ύφος συμπαθητικό:
«Η μικρή αυτή ταινία τύπου “Μίκυ-Μάους” είναι η πρώτη του είδους της που γυρίσθηκε στην Ελλάδα. Γι’ αυτό παρακαλούμεν το σεβαστόν Κοινόν να κρίνη επιεικώς την προσπάθειάν μας αυτήν.»

"Ο Ντούτσε αφηγείται…",

"Mussolini narrates...": First Greek animated feature (1942-1945)

13 Δεκεμβρίου 1943: Μία ημερομηνία, δύο κατοχικές σφαγές με θύτες δύο διαφορετικής ιδεολογίας αδελφάτα. (Κι ένα βιντεοτράγουδο των Sabaton)

Τα αντίχριστα θηρία του Ναζισμού και του Κομμουνισμού και ένα τραγούδι των Σάμπατον για μια ανάλογη φρικιαστική σφαγή με εκείνη στα Καλάβρυτα

Τέτοια μέρα, με την ιστορική μνήμη να πηγαίνει οδυνηρά στην σφαγή των 1000 αθώων στα μαρτυρικά Καλάβρυτα πριν από 67 χρόνια από τα σατανικά χέρια των Ναζί κατακτητών, έχω βαρεθή πια να χρησιμοποιώ ως λογοτεχνικό κείμενο αναφοράς για το πιο φριχτό επεισόδιο στην "Undernehmen Kalavryta", το προβεβλημένο από το εκπαιδευτικό ελλαδικό σύστημα κείμενο με τον τίτλο «13.12.1943», του Γιώργου Ιωάννου. Αυτό με την έντεχνα διαστρεβλωτική της ιστορικής αλήθειας γραφή, που χρησιμοποιεί αποτελεσματικά, ομολογουμένως, τις έντονα χρωματισμένες ιδεολογικά περιγραφές και τις υπερβολικά πουδραρισμένες λογοτεχνικές εικόνες για να υπηρετήση όχι απλώς την Τέχνη (για …«την τέχνη») αλλά συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες.
Εκφραστικά μέσα που –καί στο εν λόγω μέτριας αξίας λογοτεχνικό κείμενο καί ευρύτερα- έχουν στόχο με έναν απροκάλυπτο συναισθηματισμό στα όρια της υστερίας, (ναι, επιτέλους, έχουν και οι φανατισμένοι ιδεολογικοκομματικά –ακόμα και οι τέτοιου ψυχισμού «άθεοι»-- τις δικές τους «θεούσες», τις αντίστοιχες των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων!), να συγκαλύπτουν τα ιστορικά γεγονότα στην ολότητά τους, μην αφήνοντας χώρο για κριτική, αδογμάτιστη σκέψι στον αναγνώστη, να προπαγανδίσουν προσωπικές –δηλαδή υποκειμενικές και τελικά μεταφυσικές του κερατά- εμμονές τού καλλιτέχνη-δημιουργού τους. Σαν κι αυτές του -αν όχι συνειδητά στρατευμένου, σίγουρα συνοδοιπόρου και νεροκουβαλητή της κατεστημένης και κυριαρχούσας εν Ελλάδι αριστερίστικης –alias θολοκουλτουριάρικης-- αντίληψης συγγραφέα και διανοούμενου της Θεσσαλονίκης…

[Βλέπετε για μένα, από νεαρός ακόμα μαθητής, μου διαμορφώθηκε η πεποίθησι πως πρέπει εκτός από το προβεβλημένο δίδυμο: Φασισμό και Ναζισμό, να προσέχω εξ ίσου και τα άλλα δύο ξαδέλφια, ειδικά τον τρίτο, τον πιο φωνακλά εκείνη την εποχή: τον Κομμουνισμό. Και τα τέσσερα αυτά αρσενικά «–ισμο»τέρατα πίστευα και εξακολουθώ απαρασάλευτα να πιστεύω πως βγήκαν –μιλάμε για τερατογέννησι- από την ίδια σατανική μήτρα.
Ποιος είναι ο άλλος; Μα ο πρωτότοκος του Μαμμωνά, ο Καπιταλισμός!! ]

ΚΚ= Καλάβρυτα ή όπως λέμε Κατύν

Τί διάλεξα, λοιπόν, για εφέτος, να προτάξω στην αναγκαιότητα της διαρκούς ανατροφοδότησης της ιστορικής μνήμης;
Την Σφαγή στο Κατύν. (Και το σχετικό κομμάτι των Σάμπατον είναι ό,τι πρέπει)
Τον καιρό που ήμουν μαθητής, αλλά και στα φοιτητικά μου χρόνια, οι πάντες στον χώρο της αριστεράς απέρριπταν μετα βδελυγμίας την κατηγορία πως το σταλινικό καθεστώς στην έναρξι ήδη του Β΄ Π. Πολέμου (Απρίλιος 1940!) είχε διαπράξη μια τέτοιου είδους εκτεταμένη σφαγή (πάνω από 20.000 άοπλοι στρατιωτικοί και πολίτες, εκτελεσμένοι και θαμμένοι σε ομαδικό τάφο), και διαρρηγνύοντες τα ιμάτιά τους (στο όνομα της …Αλήθειας και της …Τιμής – του …Επιστημονικού Υλισμού!) επέρριπταν την ενοχή στους (για ένα διάστημα συνεργάτες των Κομμουνιστών { πρβλ. το Γερμανοσοβιετικο Σύμφωνο Molotov–Ribbentrop, και όχι μόνο} και γενετικά συγγενείς τους) Ναζί.
Όσο για εμάς τους δύσπιστους, οι εγχώριοι λάτρεις της εβραιοσλάβικης ιδεολογίας, μας πέταγαν την εύκολη ρετσινιά του αντιδραστικού και του «αντικομμουνιστή».
Τα χρόνια πέρασαν και μετά το 1990 επίσημα πια η Ρωσία, (αφού με την πανίσχυρη και παγκοσμίων διαστάσεων μηχανή προπαγάνδας/ψεύδους της Σοβιετικής «Δημοκρατίας» --συν την συνένοχη σιγή/συγκάλυψι των άλλων μεγάλων Δυτικών δυνάμεων- κατάφερε με επιτυχία να αποκρύπτει την αλήθεια επί πενήντα χρόνια, παραδέχθηκε το έγκλημα του πολέμου που ήταν γνωστό και ως «η σφαγή στο δάσος του Κατίν».
[Εννοείται, πως ως νικήτρια και αυτή χώρα του (βρώμικου και ακόμα σκοτεινού σε κάποιες πλευρές του) Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν πρόκειται να καταδικαστή για το συγκεκριμένο –όπως λ.χ. κι οι Αμερικανοί για τα αντίστοιχα δικά τους—έγκλημα πολέμου, κι ας έχει αυτό στάμπα γενοκτονίας.]
Σήμερα, λοιπόν, 70 χρόνια μετά το (πρώτο και 67 απο το δεύτερο) έγκλημα, ας θρηνήσουμε για την συνεχιζόμενη επικράτησι των σκοτεινών δυνάμεων πάνω στην ανθρωπότητα και ας συναισθανθούμε την μοίρα των αθώων θυμάτων κάθε εποχής.

Το τραγούδι The Hammer Has Fallen των Sabaton είναι, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, πολύ επιτυχώς οπτικοποιημένο. Εκτός από τα διάφορα ντοκουμέντα, το βίντεο (φτιαγμένο από έναν χρήστη του You Tube που δηλώνει καθηγητής ιστορίας), περιλαμβάνει (στην τελευταία σκηνή του) ένα μικρό απόσπασμα από την ταινία "Katyn" του μεγάλου πολωνού σκηνοθέτη Andrzej Wajda.

Επέτειος Απόβασης στην Νορμανδία και γνωριμία με τους Sabaton. 06.06.1944 Ricorrenza “D-Day” e il brano “Primo Victoria” del gruppo Sabaton (+ video)

Ψάχναμε εδώ και καιρό μια αφορμή να παρουσιάσουμε τους Σουηδούς παουερμεταλλάδες Sabaton, μετά από αλεπάλληλες αναβολές να’ μαστε επ’ ευκαιρία της (66ης) επετείου της απόβασης στην Νορμανδία. Για τους Σάμπατον έχουμε αρκετά να πούμε.
Άς αναρτήσουμε το “Primo Victoria” και ...θα επανέλθουμε.

«ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ Η ΝΙΚΗ» (Primo Victoria)
Η τελειωτική νίκη για τις συμμαχικές δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επήλθε μετα από την πολυήμερη και αιματηρή μάχη στις ακτές της Γαλλίας, στην Νορμανδία.
Η απόβασι της 6ης Ιουνίου του 1944 ήταν το πρώτο μέρος της «Επιχείρησης Ποσειδών» (η γενικώτερη κωδική ονομασία του σχεδίου ήταν Operation Overlord) η οποία με το γιγαντιαίο μέγεθός της αποτελεί την μεγαλύτερη αμφίβια στρατιωτική εισβολή όλων των εποχών. [Κρατάγαμε μια επιφύλαξι για τις αντίστοιχες απόπειρες των Περσών κατά τα Μηδικά, αφού στον Μαραθώνα μπορεί οι Περσικές δυνάμεις να μην ξεπερνούσαν κατά πολύ τις 100.000, αλλά κατά την 3η εκστρατεία τους οι πεζές δυνάμεις τους ήσαν πολλαπλάσιες, όμως εδώ τα νούμερα είναι κολοσσιαία].
Σ΄ αυτήν την επιχείρησι που την συναντάμε λαθεμένα επονομαζόμενη ξενιστί “D-Day”, ορθά χαρακτηρίστηκε ως «η μεγαλύτερη μέρα του πολέμου», υπήρχε και ελληνική συμμετοχή! Τουλάχιστον 3 πολεμικά πλοία (αναφέρονται οι Κορβέτες «ΚΡΙΕΖΗΣ» και «ΤΟΜΠΑΖΗΣ» και το Αντιτορπιλικό «ΣΑΛΑΜΙΣ») βρέθηκαν ανάμεσα στα περίπου 7.000 σκάφη κάθε τύπου (από όλες σχεδόν τις χώρες των συμμαχικών δυνάμεων) ενώ δεν είναι σαφές το νούμερο των Εμπορικών μας.
Πρωτίστως, η νίκη αυτή (που, μεταξύ μας, ήταν αναμενόμενη δεδομένης της συντριπτικής υπεροπλίας των Συμμάχων μας) επιτάχυνε το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

PRIMO VICTORIA (SABATON + Saving Private Ryan)



Το βιντεάκι που τόσο επιτυχημένα οπτικοποιεί το κομμάτι των Sabaton, δεν είναι καθόλου άσχετο: περιλαμβάνει υλικό από την κινηματογραφική επιτυχία: «Ο στρατιώτης Ράιαν» (Saving Private Ryan) μια πολεμική ταινία (με αρκετά ρεαλιστικές και βίαιες σκηνές) που βασίζεται στον ιστορικό πυρήνα της απόβασης στην Νορμανδία και υπογράφεται από τον Στήβεν Σπήλμπεργκ στην σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ρόντατ (Robert Rodat) στο σενάριο. [Ο Σπήλμπεργκ βραβεύτηκε και με το Όσκαρ ενώ ο πρωταγωνιστής Τόμ Χάνκς (Tom Hanks) έμεινε μόνο με την τιμητική υποψηφιότητα στην Α΄ Ανδρική Ερμηνεία.]