Αντεθνικοί μύθοι: Καταρρίπτοντας το αφήγημα του Ναβαρίνου. Ο Μελ. Μελετόπουλος ξεριζώνει τα ζιζάνια της ξενοδουλείας.

 Σήμερα θα έπεφτε η 25η Μαρτίου, με το παλιό...

Έχει έρθει ο καιρός (κι άν όχι, πάντως πλησιάζει) να αποδομήσουμε τους αποδομητές και να εκμηδενίσουμε τους εθνομηδενιστές.

Σε προ 4 ετών επετειακή ομιλία του, ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας Δρ. Μελέτης Μελετόπουλος δίνει πόνο.

 

Ο μύθος του Ναυαρίνου - Μελέτης Μελετόπουλος

 

Αντι για Πανηγυρικό 25ης Μαρτίου 2021: Η σύντομη, αλλά συγκλονιστική ομιλία μιας κυπριωτοπούλας για την Επανάστασι! (Το κείμενο και το βίντεο)

«Ας σωπάσουν οι προσκυνημένοι· και ας βροντοφωνάξουν οι γενναίοι ότι "θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία!»

 Από μια νεαρή κοπέλα στην Κομοτηνή ο καλύτερος πανηγυρικός για την Επέτειο της Εθνικής μας Εορτής! Πρόκειται για μια Κύπρια φοιτήτρια που είχε το θάρρος σε μια μικρή συγκέντρωση πολιτών στο Ηρώο της πόλης να μιλήσει με νεανική παρρησία και εθνικό παλμό για την σημασία της Διακοσιετηρίδας. Την θαρρετή παρουσία της με το ελληνοπρεπές ήθος στον λόγο της την θαυμάσαμε στο you tube. Και μας έκανε να νιώσουμε υπερηφάνεια και ελπίδα περισσότερο κι από τα πλάνα της in vitro στρατιωτικής παρέλασης.

Στο (απομαγνητοφωνημένο) κείμενο: Την ακούμε να μιλάει για

«την ωραία Επανάστασι, την ανεξίτηλη εκείνη ομοψυχία μιας φούχτας Ελλήνων. Ο ξεσηκωμός εκείνος είναι καταδικασμένος να περάσει στην αιωνιότητα, να γραφτεί με τα πιο χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας του Έθνους.

Διακόσια χρόνια και τίποτα δεν θυμίζει την Ελευθερία που οραματίστηκεν ο Κολοκοτρώνης, ο Μπότσαρης, η Μπουμπουλίνα και τόσοι άλλοι. Γιατί η σημερινή ημέρα, κύριοι, δεν είναι οι σημαιοστολισμοί, οι πανηγυρικές ομιλίες, οι επιδεικτικές καταθέσεις στεφάνων. Είναι η ελευθερία διακίνησης, η ελευθερία έκφρασης, η λευτεριά στον αλύτρωτο Ελληνισμό. Γι αυτό σήμερα ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού σε αυτόν τον επικό αγώνα ας σωπάσουν οι προσκυνημένοι και ας βροντοφωνάξουν οι γενναίοι ότι θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία!

Έλληνες όπου κι αν βρίσκεστε μην επαναπαύεστε: 200 χρόνια και ο αγώνας συνεχίζεται! Καλή Λευτεριά!».

 

Το βίντεο:

 

ΔΙΑΚΟΣΙΕΤΗΡΙΔΑ 1821-2021: "ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ": Τα λόγια του Θ. Κολοκοτρώνη στον Hamilton (Άπαντα Τερτσέτη)

 

Απομνημονεύματα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ἅπαντα Τσερτσέτη , τομ. Γ΄, σελ. 149-150

Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ' όσες γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτο ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος, ήτο με ένα λαόν, όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωριστεί ως τοιούτος, ούτε να ορκισθεί, παρά μόνο ό,τι έκαμνε η βία. Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ' ως σκλάβους. Μία φοράν, όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθεν ο 'Αμιλτον να με ιδεί. Μου είπε ότι: « Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει». Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: « Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπιτάν 'Αμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. 'Αλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς ημείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;» - « Η φρουρά του βασιλέως μας είναι είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά». Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.

 

{ΣΗΜ.  Στην πρώτη φωτογραφία του post βλέπουμε την περικεφαλαία του Θ. Κολοκοτρώνη. Ενώ κεντρικά και μετωπικά αποτυπώνεται μεγάλος σταυρός, καί στα δύο πλαϊνά της η περικεφαλαία διαθέτει δύο αποτρεπτικά -το πιθανότερον- γοργόνια}·

"Ένα Τρισάγιο" . Ποίημα για την Επέτειο του 1821 (του Αλ. Σελλενίδη). Una poesia di Alex. Sellenidis; come fiore di campo; alla tomba della memoria della Revoluzione del 1821 (nella vigilia della Festa Nazionale)

 

ΕΝΑ ΤΡΙΣΑΓΙΟ

                                                   (Στο εθνικό κιβούρι, για τα 200 χρόνια)

 

Είμαι μικρός προσκυνητής σε μέρη ξεχασμένα

Μέρη με μνήμες άγιες μα απίστους ξεναγούς

Παντού σπασμένα μάρμαρα, άλση χορταριασμένα…

Στο στόμα κλειέται η γλώσσα μου, κρατάει τους λυγμούς.

 

Πιάνω να κάνω τελετή να διώξω τα Δαιμόνια

Που φτύνουν γύρω μίασμα τη δολερή διχόνοια

Κι αφού δεν έχω έναν παπά, εδώ στην ερημιά μου

Πρώτα θα κάνω του σταυρού το σήμα στην καρδιά μου

 

Στον νού μου και στα μύχια θα κάνω λειτουργιά.

Σμύρνα από λάβρα Λάβαρα κι από κρυφά σχολειά

Στίχους και άθλα ηρωικά, κλεφτών και ποιητάδων

Διακόνων παλουκώματα, κρεμάλες δεσποτάδων

Ύμνους, χορούς και άσματα δημώδη, αγιασμένα

Θα βάλω κι αναγνώσματα συγγνώμης, σκονισμένα…

 

Και πάλι, με το δι' ευχών,

                                                Ζήτω το εικοσιένα!

 

Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ  (Χαλκίδα, 23.03.2021)