Καινούργιο σχόλιο για ‘Αγιο Αλέξανδρο Μάρτυρα και μια «πρεμιέρα» του Ιταλού πιανίστα Αλεσάντρο Μάρτιρε. Nuovo commento x Sant’ Alessandro Martire e prima presentazione (sul nostro blog) del pianista Alessandro Martire.

 1. ΑΛΕΣΑΝΤΡΟ ΜΑΡΤΙΡΕ, Ένας ανερχόμενος συνθέτης

Πρώτα η παρθενική παρουσίασι του Ιταλού πιανίστα. Δεν είναι προβεβλημένος σαν τον άλλο μεγάλο και καταξιωμένο πιανίστα-συνθέτη Λουδοβίκο Εϊνάουντι (άλλωστε ο Αλεσάντρο είναι νεώτατος –έχει τα μισά χρόνια τού Λουντοβίκο), αλλά θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου!

Για αρχή στην αποψινή «πρεμιέρα» το “Share the World”.  Το συγκεκριμένο κομμάτι το έβαλα και στον διαδραστικό του σχολείου εχθές. Ναί, να το ακούσουν τα παιδιά, ανήμερα της γιορτής τού συνονόματου αγίου και μάρτυρα της αρχαίας Εκκλησίας μας.  Τα παιδιά –παρ’ όλο που προτελευταία μέρα μαθημάτων θα προτιμούσαν κάτι άλλο-  κάτι θα κράτησαν από την αιφνιδιαστική μου επιλογή και την μουσική μαγεία του νεαρού πιανίστα…

 

ΕΝΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ

Alessandro Martire - Share the World (Official Video)

 

[ΣΣ.Για πολλούς λόγους (και συμβολικούς) διάλεξα στην τάξι το συγκεκριμένο επίσημο βίντεο. Εδώ ας καρφιτσώσω, εναλλακτικά, και το παρακάτω link https://www.youtube.com/watch?v=JV02TR0xbdc&list=OLAK5uy_mouTEKxmjSyjM9AfxILLBMxei7sDp0ed0&index=21]

 

2. ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΓΙΟ

Ως συνέχεια της χθεσινής ανάρτησης. Εγώ ξαναγράφω το παλιό σχόλιο για τον άγνωστο κι αγαπημένο μου Αλέξανδρο (Μεγαλο)μάρτυρα τον «από Τιβεριανών») και εσείς θα καταλάβετε το γιατί:

 

** Δέν λέμε ότι είναι άγνωστος στα εν χρήσει επίσημα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας. Αλλά τονίζουμε το γεγονός ότι καί πλήρης σύγχυσι επικρατεί περι το πρόσωπό του (παράδειγμα: τρείς (3) φορές αναφέρεται στον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας» -Αθήναι 1999, ε΄ έκδοσι- σε τρείς διαφορετικές, δηλ. ημερομηνίες 25 Φεβρουαρίου,13 και 14 Μαίου), και κανείς δεν εγείρει θέμα ριζικής τακτοποίησης.

Τιμώντας την μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αλέξανδρου (ποίημα του Αλέξανδρου Σελλενίδη). Onorando la sua sacra memoria, di sant’ Alessandro Martire (soldato romano del IV sec); poesia di Al. Sellenides basata al sinassario del martire (da un vecchio menaion di Maggio)

 Πέρασαν πολλά χρόνια από την πρώτη αναφορά που έκανα στον άγνωστο συνονόματο Άγιο και Μάρτυρα της πίστεως Αλέξανδρο. Η υπόσχεσι να επανέλθω πήγε, θα λεγε κάποιος, …περίπατο, αλλά νά που σήμερα αξιώνομαι να επιχειρήσω μια, ας πούμε ποιητική, επίκλησι!

…

Αντί για άλλο σχόλιο επαναλαμβάνω αυτό της παλιάς ανάρτησης με το (καθόλου ρητορικό) ερώτημα:

Μελαγχολικά αναρωτιέμαι: πόσοι θεοσεβείς άνδρες και γυναίκες από την Ιουδαϊκή (παλαιοδιαθητική) παράδοσι ξεχάστηκαν από την Εκκλησία μας; ΚΑΝΕΝΑΣ (εξ όσων γνωρίζω). Όλοι, πρόσωπα και ονόματα, τιμώνται και καμμιά φορά επιδεικτικά από κάποιους προτιμώνται… Ένας στρατιωτικός άγιος των πρώτων αιώνων, νέος, ωραίος, ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ με πίστι Χριστού θαυμαστή και με όνομα που μας συνδέει με τον Αρχαίο Κόσμο - προγονικό παρελθόν ΜΟΝΟ ΗΜΩΝ των Ελλήνων ορθοδόξων - μάς… περισσεύει;

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  Ο  ΜΑΡΤΥΣ

                                                                                              (Στις 13 Μαΐου )

Από Μηναίο του Μαγιού

                                        – βυζαντινό κανόνα!

Βρήκα τον Βίο του Άγιου

                                         σε κώδικα φθαρμένο

(με τ΄όνομα το ελληνικό

                                        «In Sanctum Alexandrum»)

…Επι του Αυτοκράτορος

                                         ΜΑΞΙΜΙΑΝΟΥ … ΕΙΔΩΛΟΙΣ

ΘΥΣΑΙ ΟΥ ΚΑΤΕΔΕΞΑΤΟ  

                                         κι ας ήτανε σε τάγμα

ΥΠΟ ΤΗΝ ΤΑΞΙΝ ΚΟΜΗΤΟΣ

                                         ΤΙΒΕΡΙΑΝΟΥ… ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.

Μαρτύρησε παραδοθείς

                                         σε τοπικούς Επάρχους…

 

Σαν άστραψε στα ξαφνικά

                                           ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΚΑΙ ΛΑΜΨΑΣ  

Ο νέος που λέγαν κι από πρίν                                 

                                           ΠΡΟΣΕΟΙΚΩΣ ΑΓΓΕΛΩι…

Στην ΡΩΜΗ τον ανέκριναν

                                            με των διωγμών τους νόμους

Στον δρόμο για ΒΥΖΑΝΤΙΟ

                                           τον πήραν  ΤΙΜΩΡΕΙΣΘΑΙ.

Μακεδονία πέρασαν

                                          (εκεί τον βασανίσαν)…

 

[--Οι άγιές σου προσευχές, το θαύμα με το ΥΔΩΡ;

Στην Θράκη δεν σε άντεξαν για τα οράματά σου;

Του αγγέλου προσευχήθηκες να μην τρομάζει ο Δήμιος;]

 

Και μαρτυρήσας τον Χριστόν

                                             ΤΕΜΝΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ.

Τιμάται, και ιδιαίτερα,

                                              κάπου «ΕΝ ΚΕΝΤΟΥΚΕΛΛΑΙΣ»…

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 27.05.24)

Άγιος Νεομάρτυρας Αλέξανδρος ο Δερβίσης: Δύο φωτογραφίες από απεικόνισι του σε εικόνα. Sant' Alessandro Neomartire, Il Derviscio: due foto da un’ icona nella Cattedrale di San Demetrio (Salonicco)

Για τον νεομάρτυρα Άγιο Αλέξανδρο τον Δερβίση έχουμε από παλιά κάτι γράψη στο ιστομπλοκάκι μας. Σήμερα, λόγω και της εορτής τού συνονόματου (και μεγάλου Αγίου Αλεξάνδρου), βρίσκουμε την ευκαιρία να παραθέσουμε μια απεικόνισι της σεπτής όσο και ευγενούς μορφής αυτού του νεομάρτυρα, η οποία βρίσκεται στον Άγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης. Την βρήκαμε πάνω σε μια φορητή εικόνα στον Ιερό Ναό του Πολιούχου (κατά την εφετινή θερινή επίσκεψί μας με το Πρόγραμμα In Country του CDU), και πήραμε μιά-δυό κάπως ευπαρουσίαστες φωτογραφίες. Η εικόνα είναι αναρτημένη (αν θυμάμαι καλά) στον πρώτο πεσσό που χωρίζει το τέταρτο απο το πέμπτο κλίτος (δεξιά όπως μπαίνουμε στον κυρίως ναό), και έχει θέμα όλους τους εκ Θεσσαλονίκης Αγίους Νεομάρτυρες.

Ο Άγιος θυμίζω (όπως και τόσοι άλλοι Αθλητές της Πίστεως και του Γένους μας Ήρωες, νεομάρτυρες) προτίμησε το μαρτύριο από τον εξισλαμισμό.

Ας μην ρωτήσουμε τί κάνει (ή τί έκανε) το νεώτερο «ελληνικό» κράτος για να προβάλλει αυτές τις συγκλονιστικές προσωπικότητες ως πρότυπα για την νεολαία, λόγου χάρι.

Ας ξανάρθουμε στον Νεομάρτυρα Αλέξανδρο. Και ας κλείσουμε με ένα αυτοσαρκαστικό σχόλιο:

Μήπως βιάστηκε να δώση τα νιάτα του ο Άγιος; Για τα κίνητρα που δίνει σήμερα το αξιολύπητο ελλαδικό κρατίδιο στους σύγχρονους μαθητές να …αλλαξοπιστήσουν, π.χ. με την σκανδαλώδη άνιση μεταχείρισι κατά την πρόσβασι στην Ανώτατη Εκπαίδευσι της ξενοκρατούμενης χώρας μας, δεν θα είχε, φαντάζομαι, ψυχανεμισθή κάτι …