Για την Εορτή της Μητέρας: Ένα ξένο ηθικοπλαστικό κειμενάκι και δύο οπτικοποιημένα ιντερνετικά ποιήματα όλο συγκίνησι. Per la festa della Mamma: Una storia moralistica e due poesie come fiori musicali sul YouTube (da una figlia)

Μάνα, συγγνώμη και …σ’ ευχαριστώ

Ένας νεαρός άνδρας πήγε να υποβάλει αίτηση για μια διευθυντική θέση σε μια μεγάλη εταιρεία . Αφού πέρασε την αρχική συνέντευξη , έπρεπε τώρα να συμφωνήσει και ο γενικός διευθυντής για την πρόσληψη.

Ο διευθυντής ανακάλυψε από το βιογραφικό του, ότι ο νεαρός είχε εξαιρετικές ακαδημαϊκές σπουδές. Ρώτησε, «Πώς κατάφερες να κάνεις αυτέ τις σπουδές; Μήπως πήρες υποτροφίες;»

«Όχι του απάντησε ο νεαρός».

«Ο πατέρας σου κατέβαλλε όλα αυτά τα δίδακτρα;» ρώτησε ξανά ο διευθυντής.
«Ο πατέρας μου, κύριε, πέθανε όταν ήμουν ενός έτους, η μητέρα μου ήταν αυτή που πλήρωνε τα δίδακτρά μου» Απάντησε.

« Που εργάζεται η μητέρα σου;»

«Η μητέρα μου εργάζεται ως καθαρίστρια ρούχων. Πλένει ρούχα για άλλους»

Ο διευθυντής ζήτησε τότε από το νεαρό να του δείξει τα χέρια του. Ο νεαρός έδειξε τα χέρια του. τα οποία ήταν λεία και πολύ απαλά.

«Έχεις βοηθήσει ποτέ τη μητέρα σου στο πλύσιμο των ρούχων;»

«Ποτέ, η μητέρα μου ήθελε πάντα να μελετώ και να διαβάζω όσο το δυνατόν περισσότερο. Εκτός αυτού, η μητέρα μου πλένει τα ρούχα πιο γρήγορα από μένα.

Ο διευθυντής είπε: «Θέλω να σου ζητήσω κάτι. Όταν πας σπίτι σήμερα, πήγαινε να καθαρίσεις τα χέρια της μητέρας σου και θα τα ξαναπούμε αύριο το πρωί».

Ο νεαρός θεώρησε ότι οι πιθανότητες να πάρει τη θέση, ήταν πολύ μεγάλες. Όταν πήγε πίσω στο σπίτι, ζήτησε από τη μητέρα του να τον αφήσει να καθαρίσει τα χέρια της. Η μητέρα παραξενεύτηκε και με ανάμεικτα συναισθήματα άπλωσε τα χέρια της προς το γιο της.

Ο νεαρός άρχισε να πλένει τα χέρια της μητέρας του σιγά-σιγά, ενώ δάκρυα έσταζαν από τα μάτια του όση ώρα το έκανε αυτό. Ήταν η πρώτη φορά που παρατήρησε ότι τα χέρια της μητέρας του ήταν τόσο ζαρωμένα, και ότι υπήρχαν τόσες πολλές μελανιές πάνω τους. Μερικές μελανιές μάλιστα ήταν τόσο οδυνηρές, που η μητέρα του βογκούσε όταν τις άγγιζε.

Ήταν η πρώτη φορά που ο νεαρός συνειδητοποίησε ότι ήταν αυτά τα χέρια που έπλεναν σε καθημερινή βάση ρούχα για να μπορέσει να πληρώσει τα δίδακτρά του. Οι μελανιές στα χέρια της, ήταν το τίμημα που η μητέρα έπρεπε να πληρώσει για την εκπαίδευσή του και το μέλλον του παιδιού της.

Μετά τον καθαρισμό των χεριών της μητέρας του, ο νεαρός άρχισε να πλένει σιγά – σιγά όλα τα ρούχα που είχαν στοιβαχτεί για πλύσιμο, μονολογώντας «Μάνα συγγνώμη και σ’ ευχαριστώ για όλα, Μάνα συγγνώμη και σ’ ευχαριστώ για όλα»… ενώ δάκρυα συνέχιζαν να τρέχουν από τα μάτια του.

Εκείνο το βράδυ, μητέρα και ο γιος έκατσαν και κουβέντιασαν για αρκετή ώρα.

Την άλλη μέρα το πρωί, όταν ο νεαρός πήγε στο γραφείο του διευθυντή συγκινημένος και βουρκωμένος, αυτός βλέποντάς τον έτσι, τον ρώτησε.

«Για πες μου λοιπόν, τι έγινε χθες στο σπίτι σου; Τι έκανες; Έμαθες κάτι καινούργιο;»

Ο νεαρός απάντησε: «Καθάρισα τα χέρια της μητέρας μου, αλλά και έπλυνα τελικά όλα τα ρούχα που είχε για πλύσιμο»

«Τώρα κατάλαβα και εκτίμησα την προσπάθεια της μητέρας μου. Χωρίς τη μητέρα μου, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα. Συνειδητοποίησα με την πράξη αυτή, πόσο σημαντική είναι η βοήθεια που σου προσφέρουν οι άλλοι. Έχω καταλήξει να εκτιμώ την αξία και τη σημασία που έχει το να βοηθά ο ένας τον άλλο στην οικογένεια και στην κοινωνία»

Ο διευθυντής τότε του είπε: «Αυτό είναι που ψάχνω σε ένα συνεργάτη. Θέλω να προσλάβω ένα άτομο που δεν θα σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, που μπορεί να γνωρίζει και να εκτιμά τη βοήθεια, τις προσπάθειες και τα δεινά των άλλων, για να επιτευχθούν κάποια πράγματα στη ζωή και δεν θα θέτει τα χρήματα ως μοναδικό στόχο του στη ζωή του. Έχεις προσληφθεί»!

 


Για το ηθικό δίδαγμα του κειμένου βλ. το πρωτότυπο στην πηγή.

.............................................................
.............................

1. «Της μάνας μου το πρωινό φιλί» (Ποίημα ΚαΤερίνης Τζι σε μουσική Γ. Μαρκόπουλου)

Της μάνας μου το πρωινό φιλί

Με ξύπνησε ξημέρωμα μια αύρα μια πνοή
στο μάγουλο φτερούγισε της μάνας μου φιλί.
Το χάδι της με γέμισε με αγάπη και στοργή
και πίσω ξαναγύρισα ξανάγινα παιδί.
Μ' ένα φιλί και μια ευχή και το χαμόγελο της
σαν ξύπνησα τον ήλιο μου είδα στο πρόσωπο της.

Σου έφερα ροδόνερο σιγά μου ψιθυρίζει
για να πλυθείς και να λουστείς και να γλυκομυρίζεις.
Στέγνωσε τα μαλλάκια σου στις κεντητές πετσέτες
που 'χουν χρωματιστά πουλιά αστέρια και βιολέτες.
Απ' τα κεντίδια κόκκινο, πάρε σαν ένα χάδι
στα μάγουλα σου ακούμπησε ν' αφήσει κοκκινάδι.

Άσε λυμένα τα μαλλιά, στους ώμους ν' ανεμίζουν
σαν τα φυσάει ο άνεμος αυτά να παιχνιδίζουν.
Φόρεσε τ' άσπρο φόρεμα και το λευκό μαντήλι
και το βαφτιστικό σταυρό ακούμπησε στα χείλη.
Βάλε στο μέρος της καρδιάς το πρωινό φιλί μου
κι έλα για λίγο να σε δω, άστρο και γιασεμί μου.

Έλα και σου 'χω έτοιμα φτερά για να πετάξεις
τα όνειρα σου, μάτια μου, για να τα κάνεις πράξεις
στον ουρανό φτερούγησε σε θάλασσες σε δάση.
Μα όσο μακριά μου κι αν πετάς ποτέ να μη ξεχάσεις
στις προσευχές θα βρίσκεσαι και μες στην αγκαλιά μου
στη σκέψη και στα όνειρα στους χτύπους της καρδιάς μου.

Την πρωινή μου την ευχή σου στέλνω πριν χαράξει
από το μάτι του κακού αυτή να σε φυλάξει.
Κι όταν ξυπνάς κάθε πρωί, τον ήλιο σαν κοιτάξεις
στην αγκαλιά του πρωινού ποτέ να μη ξεχάσεις.
Να ψάχνεις μέσα στη ζωή τα άνθη τα λευκά της
και την ευχή μου θα τη βρεις μέσα στη μυρωδιά της!

ΚαΤερίνη T.

2. «Να έρχεσαι, Mάνα...» Ένα (οπτικοποιημένο και επενδυμένο μουσικά στο YouTube) συγκινητικό ποίημα μιας κόρης για την μάνα της

Νά 'ρχεσαι, μάνα

Στη μανούλα μου που δεν είναι πια κοντά μου...

Απόψε θά ‘μαι μόνη μου
τα φώτα μου θα σβήσω
και θα σε βλέπω νά ‘ρχεσαι
τα μάτια μου σαν κλείσω.

Μάνα μου φτάνεις γελαστή
το χέρι σου μ' απλώνεις
μ' ένα απαλό σου άγγιγμα
το δάκρυ μου στεγνώνεις.

Πώς να σ' αγγίξω, που άυλη
χαμογελάς μπροστά μου,
σαν άγγελος κατάλευκος
έλα στην αγκαλιά μου.

Μόνη μου απόψε σου μιλώ
μόνη μες τα σκοτάδια,
ψιθυριστά, συλλαβιστά,
και σε γεμίζω χάδια.

Νά ‘ρχεσαι, μάνα, πιο συχνά
την αύρα σου να νοιώθω
την στοργική σου τη ματιά
έχω ανάγκη τόσο!

ΚαΤερίνη T.

 

Ο «Ηλεκτρικός Θησέας» του Π. Σιδηρόπουλου, στην σχολική γιορτή της 17ς Νοέμβρη στο Εσπερινό Λύκειο! Una canzone di P. Sidiropoulos cantata in coro (dall’ amministratore di N.P.) alla festa scolastica del 17 Novembre

Μια μουσική παρέμβασι στην σχολική γιορτή της 17ης Νοέμβρη στο Εσπερινό Γ.Λ. της Χαλκίδας

 Στην εφετινή γιορτή του σχολείου του για την 17η Νοέμβρη, ο διαχειριστής του Ν.Π. υπο την ιδιότητα του διδάσκοντος, αιφνιδίασε με την πρότασί του να παρουσιασθή ένα αγωνιστικού περιεχομένου δυνατό ρόκ τραγούδι και μάλιστα από ζωντανή χορωδία μαθητών στου σχολείου στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ίδιος!
Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν την έναρξι της γιορτής ζήτησε την άδεια να συμπεριληφθή στο πρόγραμμα το παρακάτω εδώ αναρτώμενο (από του Γιουτιούμπ) τραγούδι.
Πρόκειται για την γνωστή σύνθεσι του Γιάννη Μαρκόπουλου με τίτλο «Ηλεκτρικός Θησέας» στην αξεπέραστη ερμηνεία του Παύλου Σιδηρόπουλου.
Τον Ηλεκτρικό Θησέα ως ποιητικό κείμενο, (μιλάμε για μια ιδιότυπη ροκ μπαλάντα του Δημήτρη Βάρου με ποιητική τόλμη, αλλά και κάποιες απαιτήσεις), το είχα παρουσιάση εγκαίρως στην τάξι και βεβαίως το είχα αναλύση διεξοδικά στους μαθητές. Δοκιμάσαμε μάλιστα (μετά από ένα πρώτο άκουσμα με την εξεγερτική φωνή του Σιδηρόπουλου) και να το τραγουδήσουμε όλοι μαζί “a cappella” σε μια ανεπίσημη πρόβα. Τελικά μαζί με 5-6 ατρόμητους μαθητές και μαθήτριες, τολμήσαμε να το τραγουδήσουμε χορωδιακά (Πρώτη φορά κι εγώ σε ρόλο προεξάρχοντος του χορού ή χοράρχου)

Το αποτέλεσμα –αν κρίνουμε από το χειροκρότημα- ήταν παραπάνω από επιτυχές!
[Κρίμα που την τελευταία στιγμή δεν είχαμε και την υποστήριξι της ηλεκτρικής κιθάρας και του αρμονίου. Υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν…]

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ 
Παύλος Σιδηρόπουλος - Μαρία Φωτίου : Ηλεκτρικός Θησέας

 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.

Στίχοι: Δημήτρης Βάρος
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος & Μαρία Φωτίου ( Ντουέτο )

25 ΜΑΡΤΙΟΥ: Ένα Μουσικό αφιέρωμα για την Εθνική Εορτή (+ 1 κείμενο του Μακρυγιάννη)

25 Marzo 1821 - 25 Marzo 2010; Una piccola dedica musicale sulla Festa Nazionale (con 5 video-canzoni + 1 brano di Makrigiannis)

Προσμένοντας έναν νέο Ευαγγελισμό για την ταλαίπωρη Πατρίδα και το ένδοξο Έθνος των Ελλήνων...

ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΙ ΑΔΥΝΑΤΟΙ
Εκεί οπού ‘φκιανα τις θέσεις εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς να με ιδή.
Μου λέγει:
“Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες, τί πόλεμο θα κάμετε με τον Μπραϊμη αυτού;”
- Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κ’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός ο πού μας προστατεύει, και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριώμαστε μ’ έναν τρόπον ότι η τύχη μάς έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν, κι όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη, και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.
- “Τρε μπιέν”, λέγει κι’ αναχώρησε ο ναύαρχος.
(Στρατηγός Μακρυγιάννης, “Απομνημονεύματα”)


ΜΟΥΣΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟΑΦΙΕΡΩΜΑ
1. 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 (μικρό προσκλητήριο ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΗΡΩΩΝ σε μουσική Π. Χαλκιά)


2. Ο Θούριος του Ρήγα Φερραίου-Βελεστινλή


3. Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Άκρα του Τάφου


4. Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά


5.Τη σπάθα σήκωσε και πάλι (ή Αμύνεσθαι περι πάτρης)




Τη σπάθα σήκωσε και πάλι
Του ξένου πάρε το κεφάλι
Τον θάνατό σου καρτεράνε
Χτύπα προτού σε φάνε

Αδέρφε την καρδιά σου να 'ν' ατσάλι
Κάνε την καρδιά σου φυλακή
Ό,τι μας κλέψανε
Και μας ντροπιάσανε
Αν θες να τ' αναστήσεις πάλι
Σήκωσε σπάθα φονική

Τη λευτεριά σου μην τη ζητιανεύεις
Το δίκιο σου με λόγια μη γυρεύεις
Τη σπάθα σήκωσε και πάλι
Του ξένου πάρε το κεφάλι
Τον θάνατό σου καρτεράνε
Χτύπα προτού σε φάνε

Παύλος Μάτεσης (Ερμηνεία: Ν. Ξυλούρης 1976)