Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατρίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατρίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Μαΐου 2026

Ολόκληρη η παρέλασι για την 81η επέτειο της νίκης επί του Άξονα και του Ναζισμού στην Μόσχα (Και ο η Ομιλία του Πούτιν). Russia: Parata in onore del 81o anniversario della Vittoria nella Grande Guerra Patriottica (più il discorso di Putin).


                   


Η Σημαία της Ρωσικής Δημοκρατίας μαζί με την Σημαία της Νίκης


                  Παρουσία του Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν (και του Λουκατσένκο…)

Χωρίς παρουσία απλού κόσμου και με πολύ λίγους ξένους καλεσμένους, πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας η παρέλαση για την 81η επέτειο της νίκης επί του Άξονα και του Ναζισμού. Όλη η εκδήλωσι ήταν σε μικρότερη κλίμακα (ούτε στο μισό δεν μου έμοιαζε με την περσινή) και χωρίς την συνήθη επίδειξι των στρατιωτικών μονάδων και των ποικίλων όπλων.


Η μόνιμη επωδός για την επίσημη ονομασία του εφετινού εορτασμού ήταν      “81η Επέτειος της Νίκης κατα τον Μεγάλο Πατριωτικό Αγώνα”.


Παρακολουθώντας με προσοχή καθ όλη την διάρκεια του Βίντεο (ιδιαίτερα την δεύτερη φορά με ιταλική μεταγλώττισι) βαρέθηκα να καταγράφω τις αναφορές των ομιλητών στις λέξεις ΠΑΤΡΙΔΑ και ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ. Μέτρησα συνολικά πάνω απο τριάντα φορές τους δύο όρους...

 

ΟΛΗ Η ΠΑΡΕΛΑΣΙ  (ΒΙΝΤΕΟ) 

Парад Победы на Красной площади | 9 мая 2026 год | Москва

Φ

Κάπως γερασμένος, ιδιαίτερα σοβαρός και προβληματισμένος μου φάνηκε ο Ρώσος Πρόεδρος. Κάποιες στιγμές θα έλεγα και στεναχωρημένος. Αυτό πάντως όχι κατα την διάρκεια της ομιλίας του.


 

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ

Κάποια αποσπάσματα (πάντα μέσω της ιταλικής μεταγλώττισης):

 

"Η Επέτειος Νίκης, Ιερή Γιορτή, Περίλαμπρη και πιο σημαντική..."

“Περηφάνεια και αγάπη για την Πατρίδα μας”

"Με συνειδητοποιημένο το κοινό χρέος μας να υπερασπισθούμε τα συμφέροντα και το μέλλον της μητέρας Πατρίδας..."

"Η φροντίδα για την Πατρίδα μας ενώνει ολόκληρη την χώρα μας, όλους τους λαούς της Ρωσίας"

"Το να διατηρήσουμε την μνήμη των γεγονότων της Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, της αληθινής του Ιστορίας, των αυθεντικών του ηρώων, είνα για μάς υποθεσι Τιμής..."

"Θα θυμώμαστε πάντα το κατόρθωμα του Σοβιερικού Λαού, το γεγονός οτι αυτός ακριβώς είχε την αποφασιστική συμβολή στην Ηττα του Ναζισμού. Έσωσε την χώρα μας, έσωσε τον κόσμο. Έθεσε τέλος στο Ολικό και Ανηλεές Κακό, απέδωσε την κυριαρχία σε εκείνα τα κράτη που είχαν συνθηκολογήσει με την Γερμανία του Χίτλερ έχοντας γίνει πειθήνιοι συνεργοί στα εγκλήματά της..."

(...)

22 Ιουνίου 1941 είναι απο τις τραγικότερες και πιο επώδυνες ημερομηνίες της Ιστορίας μας 

Εφέτος συμπληρώνονται 85 χρόνια απο την αρχή του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου..."


 

Σ.Σ. Ακολουθεί και ένα απόσπασμα της ομιλίας του Πούτιν στα Ιταλικά (για ...ιδίαν χρήσιν!)

 

...I Nazisti attaccarono con perfidia l’ Unione Sovietica. Pianificarono la conquista del paese e delle sue richissime risorse, la completa distruzione della cultura del nostro patrimonio storico e infine lo sterminio, l' asservimento, il genocidio di tutto il pololo sovietico multietnico. Proprio di tutti i popoli, le nazioni, le etnie, dell' Unione Sovietica. 

Per realizzare questi obiettivi criminali furono raccolte forze da tutta l' Europa.


Sembrava che avessero calcolato tutto, con pedanteria, tranne una cosa: Cio’ che si chiama carattere russo e forza d' animo del popolo sovietico.


Queste qualita in modo particolare si manifestano con potenza nei momenti piu difficili per la Patria.


Il nostro popolo si e’ eretto come una barriera contro il nemicoe ha dimostrato che la devozione alla patria e' la piu' alta giustizia, capace di unire milioni di persone. Ricordiamo l' incomparabile fermezza dei soldati, dei Matrosov e e degli ufficiali, l' abnegazionw dei partecipanti alla milizia popolare, i partigiani, i membri della resistenza clandestina, gli sforzi giganteschi della rettrovia, della scienza, dell' industria , dei lavoratori delle campagne. Il fronte e la retrovia erano uniti.


Il vero patriottismo, il coraggio e il sacrificio del polpolo lo elevavano sopra il nemico, gli davano forza e rafforzavano la fede nella vittoria.

Questa vittoria e' stata conquistata, sofferta e ottenuta.


Tutto questo vive nelle storie di famiglia, nei cuori dei nostri figli, nipoti e pronipoti. Nella memoria di ognuno di noi chiniamo il capo davanti a coloro che sono caduti in battaglia, davanti a chi e' stato torturato durante l'occupazione e in prigionia, a chi e' morto di fame nella Lenigrado assediata, in altre citta' e villaggi sotto assedio, davanti a tutti coloro che hanno dato la propria vita per la patria, per la Russia.


Chiniamo i capo davanti alla memoria dei figli, delle figlie, dei padri, delle madri,dei nonni, dei bisnonni, dei mariti, delle mogli, dei

fratelli, delle sorelle, dei parenti, degli amici.


Si osservi un minuto di silenzio.”

 .......................................................................................

Στην συνέχεια ο Πούτιν ξαναπήρε τον λόγο για να αναφερθή σύντομα στον τρέχοντα πόλεμο (“Ειδική Στρατιωτική Επιχείρησι”) κατα της Ουκρανίας.

Ένα πόλεμο τον οποίο διεξάγει η Ρωσία έχοντας απέναντι μία επιθετική δύναμι που εξοπλίζεται και υποστηρίζεται απο όλα τα κράτη τουNATO.  

Παρόλα αυτά έδειξε βάβαιος για την τελική νίκη του κράτους του, αφού όλος ο λαός της Ρωσσίας ακολουθώντας την μοίρα του παραμένει πιστός και ενωμένος “ικανός να ξεπεράσει οποιαδήποτε δοκιμασία...”


Κατέληξε με τα λόγια: “Η ηθική και πνευματική δύναμι, το θάρρος και η αξίες του είναι η εγγύησι της επιτυχίας. Είμαι σταθερά πεπεισμένος, πως ο αγώνας μας είναι δίκαιος. Είμαστε ενωμένοι, Η νίκη ήταν πάντα και θα είναι πάντα με το μέρος μας....


Μετά απο αυτά, έγινε κατάθεσι στεφάνων στο μνημείο τού Αγνώστου Στρατιώτου κττ.

 


 

Τρίτη 21 Μαΐου 2024

Ευρωεκλογές 2024: Παρουσίασι του συνδυασμού "Συμμετέχω" στην ΕΡΤ (Ολόκληρη η συνέντευξι - και αναπόφευκτη "Συμπαράταξι" του ιστολογίου)

 Ευρωεκλογές 2024 "Η Ευρώπη που θέλουμε": Δημήτρης Κούβελας & Γιώργος Αϋφαντής (ΕΡΤ- Χρήστος Παγώνης)

 

 Η συνέντευξι αντιπροχθές στην Κρατική Τηλεόρασι.  Φιλοξενούμενοι του Χ. Παγώνη οι Διόσκουροι της νεοπαγούς πατριωτικής κίνησης "Συμμετέχω" (ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο”), ο Καθηγητής (Πανεπιστημίου) Δημήτρης Κούβελας & ο Πρέσβυς (Επι Τιμή) Γιώργος Αϋφαντής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ (Απο το επίσημο link του Video)

"Στην ειδική αυτή συνέντευξη για τις Ευρωεκλογές 2024, ο Δημήτρης Κούβελας και ο Γιώργος Αϋφαντής μοιράζονται το όραμά τους για την Ελλάδα και την Κύπρο. Μαζί τους, ο δημοσιογράφος Χρήστος Παγώνης από την ΕΡΤ, συζητούν για τα κρίσιμα ζητήματα που θα διαμορφώσουν το μέλλον της Ευρώπης. 

Κύρια σημεία της συνέντευξης: Η σημασία των Ευρωεκλογών 2024 Το όραμα για την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και της Κύπρου Κύριες προκλήσεις και ευκαιρίες για την επόμενη ημέρα της Ευρώπης Μην χάσετε αυτήν την ενδιαφέρουσα συζήτηση που αποκαλύπτει τις προοπτικές και τις προσδοκίες για μια Ευρώπη πιο ισχυρή και ενωμένη.

 .....................................

 

Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΙ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ:

Ένα υπερκομματικό εκλογικό σχήμα με δύο σοβαρές προσωπικότητες, πανίσχυρες ελληνικές φωνές μεγάλης πατριωτικής πνοής. Και δέν είναι οι μοναδικές! Κι άλλες δυνατές υποψηφιότητες με αξιοκρατικά χαρακτηριστικά πλαισιώνουν τους δύο χαρισματικούς επικεφαλής στο ευρωψηφοδέλτιο του “ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ”, και όλοι μαζί συνθέτουν ένα ελληνοκεντρικό πατριωτικό “ρόστερ” με αξιώσεις. μια ισχυρή ομάδα που κατεβαίνει δυναμικά στον επικίνδυνα τελματωμένο πολιτικό μας στίβο. Μεγάλη ελπίδα για την παρακμάζουσα πατρίδα μας. 

Λογικό να προσθέσουμε τον σχετικό ηλεκτρονικό σύνδεσμο στον πατριωτικά οιονεί στρατολογούμενο κατάλογο του ιστολογίου μας με τον τίτλο “ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΙΣ” και φυσικά αυτήν την ελπίδα θα την έχουμε -ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ- απο κοντά.

 ....................................

Δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

-- ΠΑΓΩΝΗΣ: -- ...Είσθε υπέρ της αξιοποίησης των κοιτασμάτων (υδρογονανθράκων στο Αιγαίο - Ιόνιο);

--ΑΫΦΑΝΤΗΣ: -- Τα κοιτάσματα αν τα είχαμε αξιοποιήσει απο το 2014, σας λέγω εγώ, θα εισπράτταμε royalties , και τώρα θα είχαμε μερίσματα επι των κερδών. Για ποιό λόγο στην αρχή ο ΓΑΠ έλεγε οτι δεν υπάρχουν; … {Βλ. 33΄00΄΄ - 34΄10΄΄]

(...)

- -- ΠΑΓΩΝΗΣ:...Στο πολιτικό φάσμα , πού τοποθετείστε Αριστερά ή Δεξιά;

-- ΚΟΥΒΕΛΑΣ: -- Το "Αριστερά ή Δεξιά" είναι πλέον ψευδές ερώτημα και φιλοσοφικά ανεπίκαιρο... Θέλουμε η χώρα μας να είναι ανεξάρτητη και όσο γίνεται πιο ελεύθερη. … Απο την άλλη, είμαστε δεσμευμένοι ανηλεώς σ’ αυτό που ονομάζουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…

{Βλ. 34΄25΄΄- 35΄21'']

 

Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2024

Ο Δημήτρης Κούβελας σε συνέντευξι - ποταμό στις "Αντιθέσεις" του Γ. Σαχίνη. Un' intervista-maratona. Di Dimitri Kuvela su Creta TV.

Σήμερα μόλις την παρακολούθησα. Ο τίτλος στο You tube μου ακουγόταν απίστευτα γενικός και καταπραΰντικός, για να μην πώ αδιάφορος: "Οι ανοιχτές προκλήσεις των Κοινωνιών σε Γεωπολιτική..." (!?)

[Αφού την είδα, μονορούφι μέχρι τέλους, πρόσεξα και έναν απο τους υποτίτλους της:“- Ο χώρος χωρίς χώρα και η Ελλάδα μπροστά στις προκλήσεις , γεωπολιτικά, παραγωγικά, τεχνολογικά και κοινωνικά στον καιρό της σύγχυσης των διαφορετικών χαρακτηριστικών και της ταυτοτικής αποτύπωσης.” ]

Όμως η ποιότητα της εκπομπής (Γιώργος Σαχίνης είναι αυτός) και πάνω απ όλα η επιλογή του καλεσμένου (Δημ. Κούβελας, καθ. Κλινικής Φαρμακολογίας) ήταν εγγύησι. Και δέν έπεσα έξω!

Επιτέλους, υγιείς απόψεις για τα θέματα της επικαιρότητας, αλλά για εκείνα που περιγράφουν αναλύοντας και ερμηνεύοντας την εποχή και τους τρέχοντες κινδύνους για την Πατρίδα, την Κοινωνία αλλά και την Ανθρωπότητα ολόκληρη. Απόψεις εκπεφρασμένες με παρρησία, απο έναν άνθρωπο της Επιστήμης με Γνώσι και Ήθος. Στο ίδιο πνεύμα και ο δεύτερος καλεσμένος της εξαιρετικής εκπομπής, κ. Ρούντι Ρινάλντι.

Αλλά δέν χρειάζονται πολλά σχόλια.Κανονικά θά πρεπε να την απομαγνητοφωνήσω. Την αναρτώ ολόκληρη προφανώς συμφωνώντας (για να μην πώ "συνυπογράφοντας") στα περισσότερα σημεία της!

Όσο για την μεγάλη διάρκεια -επιτρέψτε μου να το πώ-  δέν πρέπει να σας αποθαρρύνει! 

1

2

Θέματα:

Γλώσσα,

Λόγος,

Μύθος,

Εννοιολογία,

Ορθός Λόγος,

Αντιγνώσι

 

Covid

Εμβόλια

"Επιχείρησι Ελευθερία" 

Διαχείρησι "Πανδημίας"

Φάρμακα

Ιατρική δεοντολογία

Αλλά και 

Πολιτική, Επιστήμη, Επιστήμονες, Επιστημονισμός, "Παράθυρο του Overton", "Κλιματική Αλλαγή"

Περιβάλλον, Ανεμογεννήτριες,  European Commision, Κομισάριοι, Great Reset, Ατζέντα Νταβός, Διατροφή, Αγροτοβιομηχανία, Κατάργησι Γεωργίας, Τεχνοκαπιταλισμός, Ελευθερία, Καταστροφολογία, Νεο Μαλθουσιανισμός, Δικαιωματισμός, Παγκόσμιος Έλεγχος, Big Data, Τεχνητή Νοημοσύνη, Biocomputers, Ψηφιακή Κανονικότητα, Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός, Ψηφιακό Υπερ-εγώ, Metaανθρωπισμός, Συνομωσία και Συνομωσιολογία, Δυστοπία, 

Μια φράσι με μεγάλη πρωτοτυπία του Δ.Κ.:

"Το χαρτί, τα χρήματα και τα βιβλία μάς δίνουν ελευθερία"!


Επιμύθιο:

Μόνη ελπίδα η ατομική και κυρίως συλλογική ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΙ.

 

Και για το τέλος, επιλέγω ένα σαφώς πολιτικό Σύνθημα (κατα Κούβελαν)

"ΟΡΑΜΑ, ΔΡΟΜΟΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ"!


Τρίτη 19 Απριλίου 2022

Για τον καλό πατριωτισμό των …Ουκρανών (κι όλων των άλλων). Κι άλλη εύστοχη απάντησι σε δεξιούς κι αριστερούς εθνομηδενιστές (1 κείμενο του Γ. Σιούλα)

Μ’ άρεσε τόσο που είπα να μην αλλάξω ούτε την συνοδεύουσα φωτογραφία. Ο λόγος για το σημερινό κείμενο το οποίο είναι αναδημοσίευσι χθεσινής ανάρτησης του παιδικού φίλου και κουμπάρου μου Γιώργου (κι αυτήν τη φορά από την ιστοσελίδα του).   

Ουδέν (έτερον) σχόλιον!

....................................

Η εισβολή των Ρώσσων στην Ουκρανία είχε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα για τινάς εξ ημών στην ...φαιδρά πορτοκαλέα: Εκεί που κάποιοι έβγαζαν σπυριά με τις Πατρίδες, τα έθνη, τα κράτη, τις σημαίες και εξαπέλυαν μύδρους κατά των Ελλήνων πατριωτών, τώρα στο πρόσωπο όχι τόσο των αθώων αμάχων, αλλά των πάνοπλων αγωνιστών της ελευθερίας Ουκρανών πατριωτών, εμβαπτίζονται στα νάματα του πατριωτισμού αλαλάζοντες παιάνες θριάμβων και ταμπουρλίζοντες κύμβαλα πολέμου!

Υ,Γ. Ελπίζω να δείξουν το ίδιο ενδιαφέρον για τα θύματα των ''συμπατριωτών'' τους στην ιστορία, αν και είμαι δύσπιστος. Συνήθως στο παρελθόν όταν μιλούσε κανείς για Κύπρο, θεωρούσαν μέσα από την διεθνιστική τους παιδεία, ότι ως πρωτεύον έπρεπε να καταγγελθούν οι αίτιοι και όχι οι εισβολείς Τούρκοι του Αττίλα. Η θεώρησή τους ήταν ότι πρώτα πρέπει να συντριβούν οι Έλληνες πατριώτες, που τους βαφτίζουν πάντα φασίστες, ύστερα -τότε- οι ΗΠΑ και η CIA δηλ. ''φέξε μου και γλίστρησα ''και τώρα βέβαια οι Ρώσσοι -τότε Σοβιετικοί ιμπεριαλιστές - και κάπου μακριά οι Τούρκοι εισβολείς. Κάπως σαν τώρα.

Μικρή χώρα είμαστε, λίγο πολύ όλοι ξέρουμε την ιδεολογική και πολιτική προέλευση του καθενός μας και τι προπαγάνδα ανοησίας φάγαμε για 50 χρόνια.

Βέβαια δεν είμαι κατά των οβιδιακών μεταβολών και δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν ν΄ αλλάξουν, όμως παραμένω δύσπιστος στις αγαθές και θεολογικές προσεγγίσεις του Καλού και του Κακού.

Τους αφιερώνω το ποίημα του Άγγελου Βλάχου. (τμήμα)

''Ξεύρεις την χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα,
που κοκκινίζει η σταφυλή και θάλλει η ελαία;

Ω δεν την αγνοεί κανείς, είναι η γη η Ελληνίς''.

 

Γιώργος Σιούλας

(πηγή)

Δευτέρα 22 Μαρτίου 2021

ΔΙΑΚΟΣΙΕΤΗΡΙΔΑ 1821-2021: "ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ": Η Εθνεγερσία απο τις πηγές. Κείμενα: Η Ομιλία του Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ στα παιδιά του Γυμνασίου της Πνύκας.

 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

ἐξεφωνήθη ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῇ 8ῃ Ὀκτωβρίου 1838 καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδαν ΑΙΩΝ τῇ 13ῃ Νοεμβρίου 1838.

Παιδιά μου!

Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχίαν σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα. Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας, στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σᾶς λέγουν καθ᾿ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦταν σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθησαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των.

Εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον κατοικοῦμε, ἐκατοικοῦσαν οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς καταγόμεθα καὶ ἐλάβαμε τὸ ὄνομα τοῦτο. Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὲς πέτρες καὶ τὰ ξύλα. Ἀφοῦ ὕστερα ἦλθε στὸν κόσμο ὁ Χριστός, οἱ λαοὶ ὅλοι ἐπίστευσαν εἰς τὸ Εὐαγγέλιό του, καὶ ἔπαυσαν νὰ λατρεύουν τὰ εἴδωλα. Δὲν ἐπῆρε μαζί του οὔτε σοφοὺς οὔτε προκομμένους, ἀλλ᾿ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, χωρικοὺς καὶ ψαράδες, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔμαθαν ὅλες τὲς γλῶσσες τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι, μολονότι ὅπου καὶ ἂν ἔβρισκαν ἐναντιότητες καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ τύραννοι τοὺς κατέτρεχαν, δὲν ἠμπόρεσε κανένας νὰ τοὺς κάμῃ τίποτα. Αὐτοὶ ἐστερέωσαν τὴν πίστιν.

Οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τὴν διχόνοια καὶ ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καὶ ἔτσι ἔλαβαν καιρὸ πρῶτα οἱ Ῥωμαῖοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καὶ τοὺς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι καὶ ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν, διὰ νὰ ἀλλάξῃ ὁ λαὸς τὴν πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ᾿ ἐστάθη ἀδύνατο νὰ τὸ κατορθώσουν. Τὸν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τὸ σταυρό του ἔκαμε. Σὰν εἶδε τοῦτο ὁ σουλτάνος, διόρισε ἕνα βιτσερὲ [ἀντιβασιλέα], ἕναν πατριάρχη, καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐξουσία τῆς ἐκκλησίας. Αὐτὸς καὶ ὁ λοιπὸς κλῆρος ἔκαμαν ὅ,τι τοὺς ἔλεγε ὁ σουλτάνος. Ὕστερον ἔγιναν οἱ κοτζαμπάσηδες [προεστοὶ] εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ἡ τρίτη τάξη, οἱ ἔμποροι καὶ οἱ προκομμένοι, τὸ καλύτερο μέρος τῶν πολιτῶν, μὴν ὑποφέρνοντες τὸν ζυγὸν ἔφευγαν, καὶ οἱ γραμματισμένοι ἐπῆραν καὶ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν πατρίδα των, καὶ ἔτσι ὁ λαός, ὅστις στερημένος ἀπὸ τὰ μέσα τῆς προκοπῆς, ἐκατήντησεν εἰς ἀθλίαν κατάσταση, καὶ αὐτὴ αὔξαινε κάθε ἡμέρα χειρότερα· διότι, ἂν εὑρίσκετο μεταξὺ τοῦ λαοῦ κανεὶς μὲ ὀλίγην μάθηση, τὸν ἐλάμβανε ὁ κλῆρος, ὅστις ἔχαιρε προνόμια, ἢ ἐσύρετο ἀπὸ τὸν ἔμπορο τῆς Εὐρώπης ὡς βοηθός του, ἐγίνετο γραμματικὸς τοῦ προεστοῦ. Καὶ μερικοὶ μὴν ὑποφέροντες τὴν τυραννίαν τοῦ Τούρκου καὶ βλέποντας τὲς δόξες καὶ τὲς ἡδονὲς ὁποὺ ἀνελάμβαναν αὐτοί, ἄφηναν τὴν πίστη τους καὶ ἐγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καὶ τοιουτοτρόπως κάθε ἡμέρα ὁ λαὸς ἐλίγνευε καὶ ἐπτώχαινε.

Εἰς αὐτὴν τὴν δυστυχισμένη κατάσταση μερικοὶ ἀπὸ τοὺς φυγάδες γραμματισμένους ἐμετάφραζαν καὶ ἔστελναν εἰς τὴν Ἑλλάδα βιβλία, καὶ εἰς αὐτοὺς πρέπει νὰ χρωστοῦμε εὐγνωμοσύνη, διότι εὐθὺς ὁποὺ κανένας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ λαὸ ἐμάνθανε τὰ κοινὰ γράμματα, ἐδιάβαζεν αὐτὰ τὰ βιβλία καὶ ἔβλεπε ποίους εἴχαμε προγόνους, τί ἔκαμεν ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Ἀριστείδης καὶ ἄλλοι πολλοὶ παλαιοί μας, καὶ ἐβλέπαμε καὶ εἰς ποίαν κατάσταση εὑρισκόμεθα τότε. Ὅθεν μᾶς ἦλθεν εἰς τὸ νοῦ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε καὶ νὰ γίνουμε εὐτυχέστεροι. Καὶ ἔτσι ἔγινε καὶ ἐπροόδευσεν ἡ Ἑταιρεία.

Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα, οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἄρματα, οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις, οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «ποῦ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καὶ ὅλοι, καὶ ὁ κλῆρος μας καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ πεπαιδευμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτὸ τὸ σκοπὸ καὶ ἐκάμαμε τὴν Ἐπανάσταση.

Εἰς τὸν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια καὶ ὅλοι ἐτρέχαμε σύμφωνοι. Ὁ ἕνας ἐπῆγεν εἰς τὸν πόλεμο, ὁ ἀδελφός του ἔφερνε ξύλα, ἡ γυναῖκα του ἐζύμωνε, τὸ παιδί του ἐκουβαλοῦσε ψωμὶ καὶ μπαρουτόβολα εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοια ἐβαστοῦσε ἀκόμη δυὸ χρόνους, ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία καὶ τὴν Μακεδονία, καὶ ἴσως ἐφθάναμε καὶ ἕως τὴν Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὁποὺ ἄκουγαν Ἕλληνα καὶ ἔφευγαν χίλια μίλια μακρά. Ἑκατὸν Ἕλληνες ἔβαζαν πέντε χιλιάδες ἐμπρός, καὶ ἕνα καράβι μίαν ἁρμάδα. Ἀλλὰ δὲν ἐβάσταξεν. Ἦλθαν μερικοὶ καὶ ἠθέλησαν νὰ γένουν μπαρμπέρηδες εἰς τοῦ κασίδη τὸ κεφάλι. Μᾶς πονοῦσε τὸ μπαρμπέρισμά τους. Μὰ τί νὰ κάμωμε; Εἴχαμε καὶ αὐτουνῶν τὴν ἀνάγκη. Ἀπὸ τότε ἤρχισεν ἡ διχόνοια, καὶ ἐχάθη ἡ πρώτη προθυμία καὶ ὁμόνοια. Καὶ ὅταν ἔλεγες τὸν Κώστα νὰ δώσῃ χρήματα διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔθνους, ἢ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν πόλεμο, τοῦτος ἐπρόβαλλε τὸν Γιάννη. Καὶ μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο κανεὶς δὲν ἤθελε οὔτε νὰ συνδράμῃ οὔτε νὰ πολεμήσῃ. Καὶ τοῦτο ἐγίνετο, ἐπειδὴ δὲν εἴχαμε ἕναν ἀρχηγὸ καὶ μία κεφαλή. Ἀλλὰ ἕνας ἔμπαινε πρόεδρος ἕξη μῆνες, ἐσηκώνετο ὁ ἄλλος καὶ τὸν ἔριχνε, καὶ ἐκάθετο αὐτὸς ἄλλους τόσους, καὶ ἔτσι ὁ ἕνας ἤθελε τοῦτο καὶ ὁ ἄλλος τὸ ἄλλο. Ἴσως ὅλοι ἠθέλαμε τὸ καλό, πλὴν καθένας κατὰ τὴν γνώμη του. Ὅταν προστάζουνε πολλοί, ποτὲ τὸ σπίτι δεν χτίζεται οὔτε τελειώνει. Ὁ ἕνας λέγει ὅτι ἡ πόρτα πρέπει να βλέπῃ εἰς τὸ ἀνατολικὸ μέρος, ὁ ἄλλος εἰς τὸ ἀντικρινὸ καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὸν Βορέα, σὰν να ἦτον τὸ σπίτι εἰς τὸν ἀραμπᾶ, καὶ να γυρίζει, καθὼς λέγει ὁ καθένας. Μὲ τοῦτο τὸν τρόπο δεν κτίζεται ποτὲ τὸ σπίτι, ἀλλὰ πρέπει να εἶναι ἔνας ἀρχιτέκτων, ὁποῦ νὰ προστάζῃ πῶς θὰ γενῇ. Παρομοίως καὶ ἡμεῖς ἐχρειαζόμεθα ἕναν ἀρχηγὸ καὶ ἔναν ἀρχιτέκτονα, ὅστις νὰ προστάζῃ καὶ οἱ ἄλλοι να ὑπακούουν καὶ νὰ ἀκολουθοῦν. Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ εἴμεθα εἰς τέτοια κατάστασιν, ἐξ αἰτίας τῆς διχονοίας, μᾶς ἔπεσε ἡ Τουρκιὰ ἐπάνω μας καὶ κοντέψαμε να χαθοῦμε, καὶ εἰς τοὺς στερνοὺς ἑπτὰ χρόνους δὲν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Εἰς αὐτὴ τὴν κατάστασιν ἔρχεται ὁ βασιλεύς, τὰ πράγματα ἡσυχάζουν, καὶ τὸ ἐμπόριο καὶ ἡ γεωργία καὶ οἱ τέχνες ἀρχίζουν νὰ προοδεύουν καὶ μάλιστα ἡ παιδεία. Αὐτὴ ἡ μάθησις θὰ μᾶς αὐξήσῃ καὶ θὰ μᾶς εὐτυχήσῃ. Ἀλλὰ διὰ νὰ αὐξήσομεν, χρειάζεται καὶ ἡ στερέωσις τῆς πολιτείας μας, ἡ ὁποία γίνεται μὲ τὴν καλλιέργεια καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τοῦ Θρόνου. Ὁ βασιλεύς μας εἶναι νέος καὶ συμμορφώνεται μὲ τὸν τόπο μας, δεν εἶναι προσωρινός, ἀλλ᾿ ἡ βασιλεία του εἶναι διαδοχικὴ καὶ θὰ περάσῃ εἰς τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν του, καὶ μὲ αὐτὸν κι ἐσεῖς καὶ τὰ παιδιά σας θὰ ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε τὴν πίστη σας καὶ νὰ τὴν στερεώσετε, διότι, ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ πατρίδος. Ὅλα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ἔχουν καὶ φυλάττουν μία Θρησκεία. Καὶ αὐτοί, οἱ Ἑβραῖοι, οἱ ὁποῖοι κατατρέχοντο καὶ μισοῦντο καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, μένουν σταθεροὶ εἰς τὴν πίστη τους.

Νὰ μὴν ἔχετε πολυτέλεια, να μὴν πηγαίνετε εἰς τοὺς καφενέδες καὶ τὰ μπιλιάρδα. Νὰ δοθεῖτε εἰς τὰς σπουδάς σας καὶ καλύτερα νὰ κοπιάσετε ὀλίγον, δύο καὶ τρεῖς χρόνους καὶ νὰ ζήσετε ἐλεύθεροι εἰς τὸ ἐπίλοιπο τῆς ζωῆς σας, παρὰ νὰ περάσετε τέσσαρους - πέντε χρόνους τὴ νεότητά σας, καὶ να μείνετε ἀγράμματοι. Νὰ σκλαβωθεῖτε εἰς τὰ γράμματά σας. Νὰ ἀκούετε τὰς συμβουλὰς τῶν διδασκάλων καὶ γεροντοτέρων, καὶ κατὰ τὴν παροιμία, «μύρια ἤξευρε καὶ χίλια μάθαινε». Ἡ προκοπή σας καὶ ἡ μάθησή σας νὰ μὴν γίνῃ σκεπάρνι μόνο διὰ τὸ ἄτομό σας, ἀλλὰ να κοιτάζῃ τὸ καλὸ τῆς κοινότητος, καὶ μέσα εἰς τὸ καλὸ αὐτὸ εὑρίσκεται καὶ τὸ δικό σας.

Ἐγώ, παιδιά μου, κατὰ κακή μου τύχη, ἐξ αἰτίας τῶν περιστάσεων, ἔμεινα ἀγράμματος καὶ διὰ τοῦτο σᾶς ζητῶ συγχώρηση, διότι δὲν ὁμιλῶ καθὼς οἱ δάσκαλοί σας. Σᾶς εἶπα ὅσα ὁ ἴδιος εἶδα, ἤκουσα καὶ ἐγνώρισα, διὰ νὰ ὠφεληθῆτε ἀπὸ τὰ ἀπερασμένα καὶ ἀπὸ τὰ κακὰ ἀποτελέσματα τῆς διχονοίας, τὴν ὁποίαν νὰ ἀποστρέφεσθε, καὶ νὰ ἔχετε ὁμόνοια. Ἐμᾶς μὴ μᾶς τηρᾶτε πλέον. Τὸ ἔργο μας καὶ ὁ καιρός μας ἐπέρασε. Καὶ αἱ ἡμέραι τῆς γενεᾶς, ἡ ὁποία σᾶς ἄνοιξε τὸ δρόμο, θέλουν μετ᾿ ὀλίγον περάσει. Τὴν ἡμέρα τῆς ζωῆς μας θέλει διαδεχθῇ ἡ νύκτα τοῦ θανάτου μας, καθὼς τὴν ἡμέραν τῶν Ἁγίων Ἀσωμάτων θέλει διαδεχθῇ ἡ νύκτα καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα. Εἰς ἐσᾶς μένει νὰ ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὁποὺ ἡμεῖς ἐλευθερώσαμε· καί, διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, πρέπει νὰ ἔχετε ὡς θεμέλια της πολιτείας τὴν ὁμόνοια, τὴν θρησκεία, τὴν καλλιέργεια τοῦ θρόνου καὶ τὴν φρόνιμον ἐλευθερία.

Τελειώνω τὸ λόγο μου. Ζήτω ὁ βασιλεύς μας Ὄθων! 

Ζήτω οἱ σοφοὶ διδάσκαλοι! Ζήτω ἡ Ἑλληνικὴ Νεολαία!

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019

«Διασκεδάζουμε όλοι στην κηδεία»: Η χθεσινή επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά κατα της νεοελληνικής παθητικότητας και του εθνικού εφησυχασμού. (Αναδημοσίευσι). L' articolo di ieri di Christos Giannaras contro la passività neogreca sul giornale "Kathimerini"

«Διασκεδάζουμε όλοι στην κηδεία» 

Ανερμήνευτη, σωστό αίνιγμα, η παθητικότητά μας των σημερινών Ελληνώνυμων για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, στο (ακόμα ή περίπου) κοινό μας σπίτι.

Θυμίζω: Επίσημη «Ανεξάρτητη Αρχή» ανακοινώνει ότι «μεγάλη μερίδα» παιδιών (δεν λέει αριθμό ούτε ποσοστό) τελειώνουν το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο (εννέα χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης) χωρίς να έχουν μάθει ανάγνωση και γραφή – είναι παιδιά «λειτουργικώς αναλφάβητα». Έχουν προαχθεί από τάξη σε τάξη και από τη «στοιχειώδη» στη «μέση εκπαίδευση» χωρίς να μπορούν, τα δύστυχα, ούτε να διαβάζουν, ούτε να γράφουν. Η είδηση δημοσιεύεται πρωτοσέλιδη («Κ» 13.9.2019), αλλά αντίδραση καμιά – «δεν κουνιέται φύλλο». Κανένας σχολιασμός από τους πολιτικά υπεύθυνους για την εκπαίδευση, απόλυτη σιγή και αδιαφορία από τα πανεπιστήμια, άφωνοι οι λαλίστατοι συνδικαλιστές. Θέμα ζωής ή θανάτου για την ελληνική κοινωνία, και τα αντανακλαστικά μας νεκρωμένα.

Δεύτερο σύμπτωμα παθητικότητας που βεβαιώνει ανενεργά τα αισθητήρια, νεκρωμένο το ένστικτο αυτοσυντήρησης: η αγλωσσία, ο πρωτογονισμός της εκφραστικής. Στα δυσαρίθμητα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται ατιμωτικά, βιάζεται, εξαθλιώνεται, και κανένας ποτέ δεν επεμβαίνει. Δεν υπάρχει έλεγχος, ούτε καν δειγματοληπτικός για εκφοβισμό – η γλώσσα υποβαθμίζεται αδιάντροπα από πρωθυπουργούς και κορυφαίους των θεσμών, ο πρωτογονισμός διαχέεται σαν αυτονόητος ως την έσχατη πτυχή του δημόσιου βίου. Η αγραμματοσύνη περιθωριοποιεί τη διαχρονική γλωσσική περιουσία αιώνων, εκχυδαΐζει τον δημόσιο βίο.

Τρίτο, παμμέγιστο σκάνδαλο συλλογικής παθητικότητας, σύμπτωμα επιθανάτιας νάρκης: Η αφελέστατη, βοσκηματώδης ανοχή ή η εμφανέστατα εξαγορασμένη συνέργεια στην προγραμματική αλλοίωση των δημογραφικών δεδομένων του ελλαδικού πληθυσμού. Ολοι οι Ελληνώνυμοι, κάποια χρόνια τώρα, κάθε μέρα, βλέπουμε και ακούμε στα Δελτία Ειδήσεων το σταθερό θέαμα και δράμα χιλιάδων, πολλών εκατοντάδων χιλιάδων, αρχικά κατατρεγμένων και τώρα πια κυρίως βουλιμικών ανθρώπων, λιμασμένων για τον ηδονικό «πολιτισμό» της «ελευθερίας των Αγορών» να φτάνουν παράνομα στις ακτές μας. 

Ευαίσθητος ο Έλληνας συγκινήθηκε με τους πρώτους πρόσφυγες, τους φυγάδες από τον αγοραίων σκοπιμοτήτων πόλεμο, το ρήμαγμα της ζωής και τη σφαγή. Έμπειροι της προσφυγιάς και του διωγμού, βγήκαμε στους δρόμους να μοιραστούμε την μπουκιά μας με αλλόγλωσσους και αλλόπιστους φυγάδες από τη συμφορά. Σύντομα όμως στους φυγάδες προστέθηκαν τα σμήνη των λαθραίων, που η Τουρκία τους κρατάει ενέχυρο εκβιασμών, ντοπαρισμένους από τη λιγούρα για το πέρασμα στον «παράδεισο» του Βίζεγκραντ. 

Ωσάν να μη βλέπουμε πια οι Έλληνες, να μην αντιλαμβανόμαστε το παιχνίδι που παίζεται. Ποιοι τώρα καταφθάνουν, κατά χιλιάδες, με τη μεσολάβηση χρυσοπληρωμένων δουλεμπόρων, στις ακτές των ελληνικών νησιών. Τους υποδέχονται έμμισθοι υπάλληλοι του ελλαδικού κράτους και μισθοφόροι ατζέντηδες «μη κυβερνητικών οργανώσεων», δηλαδή ιδιώτες που επίσημα, δίχως προσχήματα, πρακτορεύουν συμφέροντα: τουρκικών υπηρεσιών ή του οργανωμένου δουλεμπορίου. 

Οταν στα ελληνικά (ακόμα) νησιά ο αριθμός των εισβολέων ξεπερνάει για κάποιο διάστημα τον αριθμό των μόνιμων κατοίκων, τότε ναυλώνονται πλοία «της γραμμής» (με χρήματα του λεηλατημένου από τη φορολόγηση πολίτη) για να μεταφερθούν οι εισβολείς στην «ενδοχώρα». Με ταχύτητα απίστευτη ετοιμάζονται οικισμοί, που παρόμοιους δεν γνώρισε ποτέ η εμπειρία Ελλήνων σεισμοπαθών, πυροπαθών, πλημμυροπαθών. Και η πελώρια απορία είναι, γιατί; Γιατί τόση εξευτελιστική χαμέρπεια σε αυτό το κράτος, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση, όποιος κι αν εισπράττει τη χαμέρπεια. Ποιος λογαριάζεται αφεντικό και τον υπακούνε τυφλά τόσο η «πρώτη φορά Αριστερά» όσο και η «προοδευτική» στον μηδενισμό της Δεξιά; 

Ανεξήγητος εφησυχασμός συνοδεύει και την κατεστημένη πια αβελτηρία, ενδημική και αυτονόητη συνολικά στους «προοδευτικούς» κύκλους. Αβελτηρία σημαίνει: νωθρότητα, οκνηρία της σκέψης, μωρία, ηλιθιότητα. Γεννάει την αβελτηρία ο δογματισμός, και δογματισμός είναι το ηδονικό αφιόνι για την ανεπάγγελτη, δίχως ελπίδα ή προοπτικές νεολαία. Με το αφιόνι τού δογματισμού της όποιας μπαγιάτικης ιστορικο-υλιστικής κονσέρβας, Αριστερής τάχα ή τάχα «προοδευτικής» Δεξιάς, κάποια νεολαία βαυκαλίζεται ότι έχει «πεποιθήσεις». Λογαριάζει την ψυχολογική εγκύστωση στο Τίποτα σαν προνομία συστράτευσης στις «προοδευτικές δυνάμεις». 

Πατρίδα, Ιστορία, κοινωνία - κοινότητα, σημαία, Γιορτή, κοινό όραμα, όλα αυτά, τα «ανοιχτά μυαλά» οφείλουν να τα χλευάζουν. Ακόμα και η αναισχυντία δικαιώνεται από την «προοδευτική» διαμαρτυρία. Τα κορίτσια της Νέας Φιλαδέλφειας καμάρωναν σαν άδειες ψυχές, μόνο για να χλευάσουν το συμβατικό Τίποτα της εθνικής γιορτής, το Τίποτα που παρελαύνει σαρκώνοντας το κενό και την άγνοια. Ενας δάσκαλος παλιός (που θα πει: πολύ ατίθασος στον συμβιβασμό) μπροστά στην «προοδευτική» αναισχυντία που βεβήλωνε τη γιορτή της πατρίδας, απλώς, με ευγένεια και σεβασμό, θα έβγαζε σιωπηρά το καπέλο του. Όπως όταν περνάει από μπροστά μας ένα φέρετρο, σε κηδεία. 

Το παιχνίδι έχει τελειώσει, είναι οριστικά χαμένο. Η Ιστορία θα διασώσει, ίσως, κάποια εικόνα της νεκροπομπής. Σηκώνουν το φέρετρο οι αυτουργοί της εκφερόμενης νέκρας, οι πρόσφατοι: Κεραμέως, Γαβρόγλου, Αρβανιτόπουλος, Βερυβάκης. Πλαισιώνουν, όλοι όσοι ασέλγησαν στο σημερινό πτώμα, συνειδητοί «προοδευτικοί» ή τυχάρπαστες μετριότητες.
Είκοσι οχτώ υπουργοί Παιδείας, σε σαράντα τέσσερα χρόνια. Ετοίμασαν την ασχημοσύνη των κοριτσιών της Νέας Φιλαδέλφειας. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ


ΠΗΓΗ

Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017

Ένα ποίημα για την εφετινή επέτειο της 28ης Οκτωβρίου: “Πατρίδα” ( του Λ. Μαβίλη). “Patria” ; poesia di Lorenzo Mavilis (Mabilis).

Ένα ποίημα, σονέττο απο τα πρώιμα του πατριδολάτρη ποιητή, (και ισχυρότατου σκακιστή, όπως έχουμε επενειλημμένως αναφέρει), Λορέντζου Μαβίλη (Dr Greco). Για την αιώνια αγάπη του, την σήμερα παραμελημένη και παρεξηγημένη ιδέα, την πατρίδα...  
Πατρίδα


Μάνα μου Ελλάδα, τί δεν είσαι τώρα

σαν πρώτα, ορθή, ψηλή στεφανωμένη

με δάφνες; Τί δεν είσαι με τα δώρα

της αθάνατης Νίκης στολισμένη;



Άχ πότε θά ρθη, πότε θά ρθη η ώρα

να ματαστράψη η όψη σου η σβημένη

και την ερημωμένη σου τη χώρα

μ' ελπίδα να φωτίσης, ώ Αντρειωμένη;



Πατρίδα μου, σηκώσου! Άς λάμψη πάλι

στον αιθέρα ψηλά το μέτωπό σου

και της Ελευθεριάς θε να προβάλη



η μέρα. Και το θείο πρόσωπό σου

θα λάμπη σάν τον ήλιο της. Μεγάλη

θα γίνης. Και αλλοιά τότε στον εχθρό σου!

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ (1876)



Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Στην μνήμη την αιώνια του Λορέντζου Μαβίλη: ένα ποίημα, ένα (τετραμελές) βίντεο και μια σκακιστική μινιατούρα. Un secolo dalla morte eroica del Lorenzo Mavilis (1860-1912), grande patriota, poeta e scacchista.

Περίμενα πολλές τιμές, από τούτον τον πόλεμο, αλλά όχι και την τιμή να θυσιάσω τη ζωή μου για την Ελλάδα μου”
Τα τελευταία του λόγια εκείνη την ένδοξη μέρα, 28 Νοεμβρίου 1912, εκατό χρόνια πρίν απο σήμερα, σε μάχη για την απελευθέρωσι των Ιωαννίνων από τους Τούρκους, στα βουνίσια μέρη του Δρίσκου, τότε που τον βρήκαν οι σφαίρες στο πρόσωπο…
Του 53άχρονου εθελοντή λοχαγού, που πιο πολύ κι από την ομορφιά της φύσης, την ποίησι και το σκάκι, αγάπησε την Πατρίδα…
Λορέντζου Μαβίλη, αιωνία η Μνήμη!! 

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ 1


Στην Πατρίδα

Πατρίδα, σν τν λιο σου λιος λλο δ λάμπει.                      1
Π
ς ες τ φς του λαχταρον θάλασσα κι ο κάμποι,
π
ς λουλουδίζουν τ βουνά, τ δάσ᾿, ο λαγκαδις
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!
φρολογον ο ρεματις κα λαχταρίζ᾿ λίμνη,                             5
χίλιες πουλι
ν λαλις χον, τς μορφις του μνοι,
σ
᾿ πειρ᾿ στράφτουν χρώματα παντο λογς λογς
τ
᾿ γέρα τ πετούμενα τ σερπετ τς γς.
Κι α
τς σηκώνει τ᾿ λαφρ τς καταχνις μαγνάδι,
κι
κάθε στάλ᾿ π δροσι γυαλίζει σν πετράδι,                       10
κάθε
χτίδα του σκορπ μ τν ναλαμπ
χαρά, ζω
κα δύναμη κι λπίδα που κι ν μπε

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ 2

Φαντάζεις σὰν τὸν ἥλιο σου κι ἐσύ, καλὴ πατρίδα,
καὶ μάγια σὰν τά μάγια σου στὸν κόσμο ἀλλοῦ δὲν εἶδα.
Ἡ γῆ σου εἶναι παράδεισος, κι αἰώνια γαλανὸς     15
γύρω σου καθρεφτίζεται στὸ πέλαγ᾿ ὁ οὐρανός.
Κι οἱ νύχτες σου μὲ τ᾿ ἄστρα τους, μὲ τὴ γαλάζια πάστρα,
μὲ τ᾿ ἀηδονολαλήματα, τρεμάμενα σὰν τ᾿ ἄστρα,
μὲ τὸ φεγγάρι ποὺ περνᾶ, σὰν τ᾿ ὄνειρο εὐτυχίας
στὴ μέση τῆς ἀπέραντης οὐράνιας ἡσυχίας.     20
Οἱ νύχτες σου δροσοβολοῦν χιλιόπλουμα λουλούδια
καὶ στῶν παιδιῶν σου τὶς καρδιὲς ἀμάραντα τραγούδια,
σταλάζουνε στὰ σπλάγχνα τους θεράπειο λησμονιᾶς,
ἐλευτεριᾶς ἀγάλλιαση καὶ μίσος τυραννιᾶς.

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ 3




Μάγεμ᾿ σημούφαντο, φς μαργαριταρένιο,                                  25
λιώνονται σ᾿ να χάραμα ξανθό, μαλαματένιο.
Γιομάτος μόσχους κα δροσις Ζέφυρος τερπν
μέσ᾿ π᾿ γάπης φαντασις τ πλάσματα ξυπν.
Κι νάμεσα στ χρώματ᾿ π χίλια οράνια τόξα,
προβαίνει πάλ᾿ λιος ες λη του τ δόξα.                                   30
Καί, σν το μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ως τ χρυσ βασίλεμα λάμπει στν ορανό.
λλάς, τ μεγαλεο σου βασίλεμα δν χει,
κα δίχως γνέφια τος καιρος δόξα σου διατρέχει.
σες φορς λιος σου ν σ φωτίσει ρθε,                                 35
θ ν σ βρε πεντάμορφη, στεφανωμένη ρθή.



ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ 4


Μια σκακιστική του παρτίδα, μινιατούρα:

Μαβίλης - Γκαίρινγκ
(Ρέγκενμπουργκ. 9.8.1890)

1. f4 e6 2. e3 d5 3. Nf3 Nf6 4. b3 Be7 5. Bb2 c5 6. Be2 Nc6 7. O-O O-O 8. Qe1 Qc7 9. Nc3 a6 10. Nd1 Bd7 11. Nf2 Ne8 12. Ng4 Nd6 13. Qg3 Nf5?? 14. Nh6+!
1-0
 Mavilis - Goering
Play chess online

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Κι άλλο ιντερνετικό ποίημα: «Πωλείται» (= Πατρίδα). Un' ancora poesia sull' imternet: "In Vendita" (Patria, da un politico di carriera)

«Πωλείται πατρίς» (από πολιτικό καριέρας)

Θα μπορούσε να είναι και μια απάντησι στα χθεσινά κροκοδείλια δάκρυα ενός κυβερνητικού μεγαλοβουλευτή, πρώην Προέδρου της Βουλής, ο οπ
οίος μετά από καμμιά 15ετία νεοταξίτικης λογοκρισίας (ουδόλως ενοχληθείς τότε απο τον διωγμόν αυτής της θεσπέσιας λέξης/έννοιας, απο κοινού με τις λέξεις και τις έννοιες «Έθνος», «εθνικός», «πατριωτισμός» κ.τ.τ.) ανεκάλυψε περίνους, όσο και περιδεής την λέξι …«Πατρίδα» (ως μαγικό φίλτρο –μαζί με την λέξι-ξόρκι «καταλλαγή»), για να βγούμε από τον εφιάλτη (κατα λέξι: "...για να μη σφαγούμε")!!!


ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Πωλείται, πωλείται, εδώ η καλή πατρίδα!
Πωλείται, σας λέω, πρωθυπουργός την είδα!
Κοψοχρονιάς τη δίνω, μεγάλη ευκαιρία!
-- η συνταγή μας πέτυχε, τους έχουμε ομηρία.
Πωλείται, πωλείται, κάντε την ζώνη γκρίζα..
Ελάτε, τώρα, πάρτε την και δώστε μου τη μίζα!

Πωλείται σας λέω, τιμή υψηλή δεν είναι.
Τί; Θα με κάψει ο Θεός; Χαχά! Μασόνος είμαι!
Για ποιόν Χριστιανισμό μιλάς; Ποιών εδαφών ληστεία;
Εμείς αυτά στ’ Αμέρικα τα θεωρούμε αστεία.
Έλα σου λέω, κόσμε, την βγάζω στο σφυρί!
Ποια προδοσία τσαμπουνάς ποιο τίμημα βαρύ;
Πωλείται και η Ακρόπολη ολόκληρη, γερή,
-- είναι σας λέω εγγύηση, μιλάμε για σκαρί!

Ελάτε όμως γρήγορα, πρίν θυμηθούν ποιοί είναι,
γιατί θα με κρεμάσουνε, μόνο για δαύτο είμαι.
Ελάτε, ξένοι, πάρτε την - ή μήπως γνώμη αλλάξατε;
Τί; Μη μου τα γυρίζετε, αφού λεφτά μού τάξατε.

Ελάτε νύχτα πάρτε την γιατί θα βγούν στο δρόμο
οι γραίκοι μέσα στη ψυχή δεν λογαριάζουν τρόμο.
(Τ’ αραχνιασμένα πόδια τους, αρχίσαν να κουνάνε,
νομίζω ότι κίνησαν οι γραίκοι και ξυπνάνε).
Ελάτε πρίν διαφυγές και κατακόμβες κλείσουν.
Ελάτε, φυγαδέψτε με, μην και με τουφεκίσουν.

Τσιγγάνα τρέξτε βρείτε, να μου ’ξηγήσει, πόντια,
Γιατί ’βλεπα στον ύπνο μου πως έχανα τα δόντια,
πόνο βαρύ στο στήθος μου, να μην μπορώ να τρέξω,
τη θάλασσα στην πόρτα μου να στέκεται απ’ έξω.

Ελάτε πάρτε με απο ’δώ, πρίν οι χαρές μου δύσουν,
ελάτε προστατέψτε με, πρίν σε κελί με κλείσουν.
Ελάτε, γιατί οι Έλληνες έχουν για στολισμό τους
πετσοκομμένα προδοτών, αυτιά εις το λαιμό τους.


Φειδίας
Σύνδεσμος
πηγή

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Ποιοι μας κυβερνούν και η αληθινή πατρίδα τους. Η επαναστατική ομιλία μιας εκπαιδευτικού στην Κάλυμνο. Discorso ribelle d' una insegnante a Kalimnos

Με μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε από το ιστολόγιο «Το Γρέκι» για την απομαγνητοφώνησι της συγκλονιστικής ομιλίας που εκφώνησε στην Κάλυμνο μια άγνωστή μας συνάδελφος, ονόματι Νίνα Γεωργιάδου, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης απεργιακής κινητοποίησης του εκπαιδευτικού κλάδου. Παραθέτουμε (μαζί με το σε ελάχιστα σημεία διορθωμένο από εμάς κείμενο) και το βίντεο, για να θαυμάσουμε και το αγωνιστικό ήθος που εκπέμπει η γενναία αυτή φωνή της εκπροσώπου της Β΄ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου.

Η Ομιλία:

"Απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, υπάλληλοι των τοκογλύφων, ξεπουλητάδες, αγοραίοι πολιτικάντηδες, δοσίλογοι, μεταποιητές ιδεών, ελπίδων και αγώνων, κηφήνες, πλασιέ λεσχών, οίκων και άλλων συναφών επεξεργαστηρίων δουλείας, κουτοπόνηροι ψευδείς μεγαλοσυνδικαλισταράδες, καλοταϊσμένοι μεσάζοντες, μπουκωμένοι μικροδιανοητές, μισθωμένοι δημοσιογραφούντες, ντοπαρισμένοι μισθοφόροι, παλαμακιστές οπαδοί με το αζημίωτο, θρασίμια κουκουλοφόροι, κρανοφόροι σαδομαζοχιστές, μια μπάσταρδη γενιά φιδιού, εθνικοί σκουπιδιαραίοι, όπως τους ονόμαζε ο Ντίκενς.

Αυτοί μας κυβερνούν, αυτοί ξεπουλάνε τον τόπο, αυτοί ορίζουν σήμερα την εξαθλίωση των ανθρώπων του μόχθου, αυτοί τσακίζουν τα φτερά και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων, αυτοί επιβάλλουν τη βαθιά θλίψη των απόμαχων της δουλειάς. Δική τους πατρίδα τα φουαγιέ της Ντόιτσεμπανκ, τα πεζοδρόμια της Γουόλ Στρητ, ο προθάλαμος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, η αίθουσα αναμονής της Γκόλντμαν Ζακς, οι διάδρομοι του Οίκου Μούντις, τα στούντιο των καναλιών, τα ακριβά φαγάδικα, οι εξώστες του Μεγάρου Μουσικής και, παρεμπιπτόντως, ο καφενές του παλατιού του Όθωνα, που στην κάλπικη δημοκρατία τους, τον βάφτισαν Κοινοβούλιο. Ακόμα κι αυτά υποθήκευσαν, στο όνομα ενός χρέους που απο το 1990 έχει αποπληρωθεί μιάμισι φορά, η χώρα μας ξεπουλήθηκε, το μνημόνιο, η δανειακή σύμβαση, το μεσοπρόθεσμο και η συμφωνία της 21ης Ιουλίου αποτελούν ντροπιαστικά σύμφωνα παράδοσης της χώρας. Οι εργαζόμενοι γίναμε πειραματόζωα εξαθλίωσης των εργασιακών σχέσεων, ισοπέδωσης του κόστους της δουλειάς μας, θύματα μιας φορομπηχτικής υστερίας και σάκοι του μποξ για τον κατασταλτικό μηχανισμό. Με απλά λόγια, φτώχεια ξύλο και απόγνωση.

Απ' όλα αυτά κρατήστε την καταγγελία των δασκάλων στο 7ο διαμέρισμα Αττικής: Οι μικροί μαθητές λιποθυμούν στο σχολείο απ' την πείνα, γιατί ο πατέρας απολύθηκε, η μάνα είναι άνεργη και το ψυγείο άδειο. Ένα παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, κι ο γιατρός διέγνωσε -με όση ντροπή μπορεί να διαθέτει σήμερα ένας άνθρωπος- υποσιτισμό. Την ίδια στιγμή που το λίπος γουργουρίζει ακόμα και στη φωνή του αντιπροέδρου και του ειδικού επί των οικονομικών.
Όμως εμείς, τα εκατομμύρια των εργαζόμενων, των άνεργων, των παιδιών, των απόμαχων της δουλειάς, δεν είμαστε υπήκοοι της Τρόικας, ούτε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα. Δεν οφείλουμε καμιά νομιμοφροσύνη σε ανδρείκελα και δοσίλογους, δεν οφείλουμε καμιά νομιμοφροσύνη σ' αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου κι αφήνουν το φοροφυγά να πλουτίζει. Πατρίδα μας δεν είναι οι εντολές των τοκογλύφων, πατρίδα μας είναι ο τόπος μας και τα παιδιά μας, το ψωμί τους, η ελπίδα τους και το δικαίωμά τους να ονειρεύονται.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ,
ΕΜΠΡΟΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ !!
"

Πηγή

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ "Β ΕΛΜΕ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ "