Ο “Αριστερόστροφος φασισμός” απο έναν αριστερό πατριώτη: το κείμενο “Οι ετερόκλητοι όχλοι” του Στάθη. Stathis, un altro patriota di sinistra, sul “fascismo in senso antiorario; ala sinistra”

Οι «ετερόκλητοι όχλοι»   

"Μίλησε ο Μίκης για «αριστερόστροφο φασισμό», μια φράση που ενόχλησε κάποιους αντί να μας πονέσει όλους.

 1. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν η 17η Νοέμβρη και (είναι) οι δηλητηριώδεις σκωληκοειδείς αποφύσεις της σήμερα. Οι άνθρωποι που το είδαν θεοί (όπως οι φασίστες) και σε συνθήκες δημοκρατίας δολοφονούσαν κατά το δοκούν, εξοπλίζοντας ταυτοχρόνως το σύστημα με αντιλαϊκές πολιτικές και αντιτρομοκρατικούς νόμους. Θρασύδειλοι, που τώρα επικαλούνται τα αστικά δημοκρατικά δικαιώματα (που οι ίδιοι πυροβολούσαν) για να παίρνουν καμιά αδειούλα.

2. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν οι μπάχαλοι που έμπαιναν στις μαζικές εργατικές κινητοποιήσεις και τις διέλυαν ή διέλυαν το μήνυμά τους. Αυτοί που έκαψαν τη Μαρφίν, αυτοί που τώρα πια, αφού εργατικές μαζικές κινητοποιήσεις δεν υπάρχουν, το παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμοι» στα Εξάρχεια.

3. Αριστερόστροφος φασισμός είναι οι ανεγκέφαλοι που σπάνε τα κεφάλια των άλλων (και των φασιστών) για να τους… βάλουν μυαλό! Είναι εκείνοι που καίνε βιβλιοπωλεία (όπως οι φασίστες), που καταστρέφουν καταστήματα και τρομοκρατούν μεροκαματιάρηδες (καίγοντας βαγόνια του μετρό) για να μην πάνε στη δουλειά τους – διότι, λέει, η δουλειά είναι σκλαβιά και η καριέρα χολέρα.

4. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η φρασεολογία «θάνατος στους τάδε», «τσακίστε τους δείνα», «κρεμάλες στους έτσι», «ξύλο στους αλλιώς».

5. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η μετατροπή του πανεπιστημιακού ασύλου σε άντρο της βίας, της χυδαιότητας, των προπηλακισμών, της αμορφωσιάς, της ιδιοτέλειας (των κονέ με κοινοβουλευτικά κόμματα) – άτινα περιέχουν φιρφιρίκους που πλασάρουν την πραμάτεια ότι οι μπάχαλοι μπορεί να είναι η σιδηρά χείρ των κομμάτων που οι φιρφιρίκοι λυμαίνονται (κι εκείνα τους ανέχονται).

6. Αριστερόστροφος φασισμός (που μάλιστα ενδημεί και στα ΜΜΕ και τα ΑΕΙ) είναι η κατασυκοφάντηση όσων στοχοποιούν οι πονηροί φιρφιρίκοι. Η «δολοφονία χαρακτήρων» κατά το δικό τους ιδιόλεκτο. Από το βρώμικο στόμα τους ο καθένας μπορεί να φάει τη ρετσινιά του εθνικιστή, του φαιοκόκκινου, του αντισημίτη.
Από τον Μίκη ή τον Ελύτη έως τον τελευταίο (τρόπος του λέγειν) ψιλικατζή στα Σεπόλια.

[Αριστερόστροφος εκφυλισμός].
***   Εκτός όμως από τον αριστερόστροφο φασισμό, υπάρχει και ο αριστερόστροφος εκφυλισμός.   
1. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η σωματεμπορία ανθρώπων μέσω ΜΚΟ. Η καθαίρεση του εθελοντισμού σε προσπορισμό χρήματος. Η μετάλλαξη του ανθρωπισμού της Αριστεράς σε αισχρό εμπόρευμα. Οι σκώληκες που κάνουν αυτήν τη δουλειά είναι ιδιαιτέρως ειδεχθείς. Με τις πλάτες αριστερών οργανώσεων οι ίδιοι συναλλάσσονται με τους πιο σκοτεινούς κρατικούς και διεθνείς μηχανισμούς για να βγάλουν φράγκα από τη διακίνηση του πόνου, της προσφυγιάς, της απελπισίας και του θανάτου.   Οι σκώληκες αυτοί φέρονται ωσάν οι αριστερές οργανώσεις να είναι προκάλυμμα της δράσης τους. Χρησιμοποιούν αριστερές οργανώσεις σαν να είναι συγκοινωνούντα δοχεία (το πρωί «σκοτώνονται» μεταξύ τους για το θεαθήναι και το βράδυ αλληλοστρουφουλιάζονται στα ίδια λαγούμια).  

2. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η πολιτική και πολιτισμική αποδόμηση του λαού, ώστε η υποταγή του να είναι πιο εύκολη, είναι η θεωρία της ασυνέχειας του ελληνισμού, οι «συνωστισμοί», η συνταύτιση με τις ανάλογες αντιεπιστημονικές αρλούμπες του νεοφιλελευθερισμού και με την προπαγάνδα της νέας τάξης.  

3. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι τα κολλητηλίκια, τα ρουσφετιλίκια, οι διορισμοί, οι εκμαυλισμοί, η αλίευση κομματικής πελατείας, αλλά και ταυτοχρόνως η υποταγή στους Δυνατούς, οι εκδουλεύσεις, οι συνάφειες, οι «δουλίτσες». Αστέρια σ’ αυτή τη δουλειά αυτοί οι τύποι, πεντάστερα!  

4. Οι άρχοντες των τρολ. Ένας ακόμα αριστερόστροφος εκφυλισμός που συναγωνίζεται τον αριστερόστροφο φασισμό. Η διείσδυση στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ξεπεσμός σε μεθόδους όμοιες με εκείνες των ακροδεξιών χαλκείων, αποτελούν το «ηθικό πλεονέκτημα», εκείνων   που είναι τόσο αδαείς, ώστε να επικαλούνται ηθικά πλεονεκτήματα για τον εαυτόν τους – ουδέν πιο αήθες.   
Αυτός ο αριστερόστροφος εκφυλισμός δεν τρομοκρατεί μόνον πρόσωπα, τρομοκρατεί και τον λαό. Οι Έλληνες ακούνε καθημερινώς απ’ αυτές τις σέχτες που λυμαίνονται την Αριστερά τα εξ αμάξης. 
Τους πολίτες που έλαβαν  μέρος στα πρόσφατα συλλαλητήρια, ο Τσίπρας χαρακτήρισε «ετερόκλητους όχλους».  
Γκάφα; Όχι! Όταν του άλλου του κόβεις τον μισθό και του πετσοκόβεις τη σύνταξη, όταν ετοιμάζεσαι να του φας το σπίτι, όταν τον αλυσοδένεις στην επιτήρηση, όταν τον φλομώνεις στο ψέμα, στο τέλος τον περιφρονείς κιόλας. Στο πρόσωπο του λαού βλέπεις «ετερόκλητους όχλους». Εσύ που συγκυβερνάς με αυτούς που ονομάζεις ψεκασμένους, βάζεις τα τσιράκια σου να ονομάζουν τους πολίτες στα συλλαλητήρια (δεξιούς κι αριστερούς) εθνικιστές, έρμαια και αθύρματα της Χρυσής Αυγής.  Καθόλου παράδοξο!
Και στα πρόσωπα εκείνων που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα «ετερόκλητους όχλους» θα είδες και τους πέταξες στα σκυλιά της Τρόικας.  
Εσύ δεν ζεις με 400 ευρώ, εσύ στέλνεις τα παιδιά σου σε ακριβό σχολείο, άσε τα παιδιά των «ετερόκλητων όχλων» να ξενιτεύονται, σπουδαγμένα και ασπούδαχτα, άσε τους γέροντες να ατιμάζονται που πήγε η ζωή τους στράφι.  

Όμως παρασύρθηκα. Οι τελευταίες αυτές αιτιάσεις προς τον Τσίπρα δεν έχουν να κάνουν με τον «αριστερόστροφο φασισμό», έχουν να κάνουν με τον αριστερόστροφο νεοφιλελευθερισμό, την αριστερόστροφη υποτέλεια, τις αριστερόστροφες κωλοτούμπες.  
Αριστερόστροφος φασισμός είναι να βάζεις γκαζάκια στο σπίτι του κ. Φλαμπουράρη ή στο κατάστημα της κυρίας Μητσοτάκη.
Δεν είναι όταν αποκαλείς τους πολίτες «ετερόκλητους όχλους», ούτε όταν   κόβεις τα επιδόματα ανάπηρων παιδιών – αυτό είναι απλώς αριστερόστροφη γλίτσα…"      

 ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ 

...................................
[Σ.Σ. Και κάτι ακόμα, διευκρινιστικό, για την αριστερόστροφη γλίτσα, απο τον ίδιο:

“Στις εποχές της γλίτσας, που είναι συνήθως οι επικρατούσες στα ανθρώπινα, οι προσκυνημένοι συχνά παριστάνουν τους προσκυνητές. Και σε καιρούς κρίσης, όταν η γλίτσα χορηγείται ως επίδομα και μέρισμα, η «αηδία του βίου» γίνεται το λάβαρο των προσκυνημένων, γίνεται ο νόμος της τυραννίας. «Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς». Τότε η υποταγή και η υποτέλεια ενδύονται τη μεγάλη στολή του κυβερνήτη (που είναι σμπίρος), του καλλιτέχνη (που τα παίρνει), του δάσκαλου (που θανατώνει το ήθος των μαθητών του) – του κάθε  αποβράσματος που η ανωτέρα βία προστατεύει από τη λογοδοσία. Ο προσκυνημένος δεν ορρωδεί προ ουδενός, διότι αν λίγο διστάσει, άλλο σκυλί από τη συνομοταξία του, πιο άγριο απ’ τον ίδιο, θα τον κατασπαράξει. Έτσι, η Αριστερά που Προσκύνησε, αιχμαλωτίσθηκε από την ίδια της την προδοσία. Τώρα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει την πιο άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Τώρα είναι υποχρεωμένη να βυθίζεται στη γλίτσα και να (ανα)παράγει τον βόρβορο που έφερε τη χώρα έως εδώ. “]

Το 8o Δημοψήφισμα της νεώτερης Ελλάδας στην Βικιπαίδεια! Και ανησυχητικές εικόνες από τα ATM της Χαλκίδας. Sull’ annunciato Referendum in Grecia del 5 Luglio 2015. (più foto da Calcide). The “Greek bailout referendum, 2015” as entry in Wikipedia (and some photos from Chalcis).

Έψαχνα χθές αργά το βράδυ πληροφορίες για τα 2 δημοψηφίσματα της Χούντας (ειδικά για εκείνο το πρώτο της στρατιωτικής Δικτατορίας, το κατ’ εξοχήν νόθο της 29ης Σεπτεμβρίου 1968, «για την επικύρωση του νέου Συντάγματος») και με μεγάλη έκπληξι διαπίστωσα πως υπήρχε ήδη λήμμα ακόμα και για το αιφνιδιαστικά και προ ολίγων ωρών αναγγελθέν πραξικόπημα, εεε …σόρυ, δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, αυτό «για την συμφωνία που πρότειναν οι δανειστές…»!

Αυτό λοιπόν το δημοψήφισμα πρόκειται να είναι (όταν και εάν διεξαχθή, βεβαίως) το 8ο κατά σειράν στην ιστορία του κράτους μας. Μόλις το όγδοο σε ιστορία 185 ετών!

Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες το Δημοψήφισμα ως μηχανισμός άμεσης ψηφοφορίας του συνόλου του λαού, είναι μια κατάκτησι η οποία καταφάσκοντας στην εκάστοτε λαϊκή θέλησι ισχυροποιεί τον κοινοβουλευτισμό. Έχω προσωπικό παράδειγμα από την εν Ιταλία επταετή περίπου διαμονή όπου έζησα 3-4 διαφορετικά Referendum.

Εν τούτοις στην «γενέτειρα» της Δημοκρατίας, Ελλάδα, θα είναι η …πρώτη μου φορά που θα καταξιωθώ να συμμετάσχω στο σχετικό …άθλημα! Και μάλιστα θα αναγκαστώ μαζί με όλους τους άλλους συμπατριώτες μου να συμμετάσχω σε ένα δημοψήφισμα απίστευτα νεφελώδες, xωρίς καθαρή στόχευσι και προοπτική. Μοιάζει να βρίσκεται κοντά στις αντιμνημονιακές θέσεις μου, αλλά-όπως και τότε με το πυροτέχνημα ΓΑΠ- τίθεται σε λάθος χρονισμό ("timing").

Είμαι άραγε ο μόνος που εκτός από τις πολλές επιφυλάξεις για την αληθινότητα της αιτιολόγησης και την δυσπιστία μου για την ειλικρίνεια των προθέσεων (και πάνω απ’ όλα την ικανότητα των κυβερνώντων) είμαι μουδιασμένος; Που αισθάνομαι όχι όπως θα έπρεπε την χαρά για την ευκαιρία της εξάσκησης του δικαιώματός μου στην πολιτική έκφρασι, αλλά ένα αίσθημα απροσδιόριστης δυσφορίας –να μην πώ καταπίεσης- καθόσον καλούμαι να επιλέξω κάτι απίστευτα σοβαρό χωρίς να έχω την συνολική εικόνα για το εθνικών διαστάσεων ζήτημα και μάλιστα σε λάθος στιγμή;

Προσωπικά διατελώ διαμαρτυρόμενος διότι δέν μου έδωσαν την ευκαιρία να πώ ΟΧΙ:

Στην παραμονή μας στο ΝΑΤΟ (ή έστω την διατήρησι των βάσεών του στην πατρίδα μου).

Στην νέο οθωμανική-φιλοτουρκική πολιτική του μετα Ανδρεϊκού πολιτειακού μας συστήματος και την ενδεχόμενη ένταξι της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην κατάργησι του πολυτονικού συστήματος με την «μονοτονικὴ μεταρρύθμιση» τοῦ 1982.

Στην υποχρεωτική διαγραφή του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες (και παρόλο που είχα συνυπογράψη μαζί με άλλα 3 εκατομμύρια συμπατριώτες μου, ο τότε Πρόεδρος της «Δημοκρατίας» τράβηξε το αυτί του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου λέγοντας το απίθανο, πως το αίτημα για δημοψήφισμα με θέμα την ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ αναγραφή, θα συνιστούσε δημοκρατική εκτροπή! Στην Ιταλία, των 60.000.000 κατοίκων που λέγαμε, φτάνουν για αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος 50.000-500.000 -ανάλογα το είδος- υπογραφές πολιτών στην Γερουσία. Στην έξι φορές μικρότερη Ελλάδα φαίνεται ότι τα 3.000.000 υπογραφών δεν έχουν καμμία ισχύ μπροστά στην θέλησι του παγκόσμιου εβραϊκού λόμπυ!).

Στην απεμπόλησι του εθνικού μου νομίσματος, της Δραχμής, και την υιοθέτησι του Ευρώ. (Επικύρωση Συνθήκης Μάαστριχτ).

Στην παράνομη διακράτησι από τα ξένα Μουσεία των κλεμμένων γλυπτών του Παρθενώνα και λοιπών θησαυρών του πολιτισμού μου. 

Στην ανάληψι με υψηλό δανεισμό των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 Στην ενδεχόμενη ένταξι της ΦΥΡΟΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ με όνομα Μακεδονία ή παράγωγο. 

Στην με κρατική χρηματοδότησι ανέγερσι μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό.

Στην εγκληματική καθυστέρησι διεκδίκησης του αναγκαστικού κατοχικού δάνειου της Τραπέζης της Ελλάδος καθώς και των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία.

Στην υιοθέτησι του μοντέλου της πολυπολιτισμικότητας με την εθνικά επικίνδυνη στάσι της πολιτείας στην παράνομη μετανάστευσι που έφτασε στην ψήφισι νομοσχεδίου για απονομή της ελληνικής ιθαγένειας στους αλλογενείς… 

Αλλά ας επανέλθουμε στο δια ταύτα:

Αυτό το επιγραφόμενο «Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015» ως λήμμα της ελληνικής “wikipedia” το αναδημοσιεύουμε ως έχει σήμερα, για λόγους ιστορικούς. Χωρίς περαιτέρω σχολιασμό. Θα το συνοδεύσουμε για λόγους περισσότερης τεκμηρίωσης με ένα δημοσίευμα (από τον ηλεκτρονικό τύπο) σχετικά με την ψήφισι της πρότασης για την διεξαγωγή του στην Βουλή και με μία από τις αγορεύσεις στο Ελλαδικό Κοινοβούλιο, εκείνη του Υπουργού Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι συνοδευτικές εικόνες έχουν να κάνουν με τις πρώτες αντιδράσεις των πολιτών που χωρίς πανικό –αλλά με δικαιολογημένη ανησυχία – σχημάτισαν ουρές όλο το Σάββατο στα αυτόματα ταμεία των τραπεζών (“ATM”) στην Χαλκίδα. Και βέβαια είναι όλες δικές μας.

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης
.................................................................

Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετά την αποτυχία επίτευξης συμφωνίας στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους πιστωτές της, προτάθηκε να διεξαχθεί δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου 2015 με θέμα την αποδοχή ή όχι της συμφωνίας που πρότειναν οι δανειστές.^[1][2] Η πρόταση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα τις πρώτες ώρες του Σαββάτου 27 Ιουνίου 2015, μετά από διευρυμένη σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου το βράδυ της προηγούμενης ημέρας στο Μέγαρο Μαξίμου.^[3] Η απόφαση για το δημοψήφισμα θα ληφθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο σε συνεδρίασή του την ίδια ημέρα.
Σύμφωνα με την σχετική απόφαση και πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή, «ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει με την ψήφο του εάν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25/6/2015 και αποτελείται από 2 έγγραφα, τα οποία συγκροτούν την πρόταση επί της οποίας προτείνεται το δημοψήφισμα».^[4] Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond»^[5] (Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού). Το δεύτερο κείμενο τιτλοφορείται «Preliminary Debt sustainability analysis» (προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους).

Το σύνταγμα με το άρθρο 44 στην αναθεώρηση του 2008 προβλέπει ποιες είναι οι διαδικασίες προκήρυξης και διενέργειας του δημοψηφίσματος.^[6]
ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή τάσσονται υπέρ του δημοψηφίσματος και υπέρ της απάντησης «όχι».^[7][8] H ΝΔ υποστηρίζει ότι το ερώτημα ουσιαστικά είναι «Ναι» ή «Όχι» στην Ευρώπη και τάσσεται υπέρ του «Ναι».^[9] Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί το δημοψήφισμα αντισυνταγματικό, δηλώνοντας καταψήφιση της διεξαγωγής του.^[10] Η Χρυσή Αυγή είναι κατά των υφεσιακών μέτρων, είτε ευρωπαϊκών είτε της κυβέρνησης.^[11] Το Ποτάμι τάσσεται υπέρ της Ευρώπης και των υφεσιακών μέτρων.^[12][13][14] Το ΚΚΕ δηλώνει καταψήφιση της διεξαγωγής δημοψηφίσματος τέτοιου ερωτήματος, διαφωνώντας σε οποιαδήποτε υφεσιακά μέτρα και δηλώνοντας ότι θα επιδιώξει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με επιλογή, όχι μόνο το «όχι» στην πρόταση μέτρων αξίας 11 δισεκατομμυρίων των θεσμών αλλά και «όχι» στην πρόταση μέτρων 8 δισεκατομμυρίων της κυβέρνησης.^[15] Παράλληλα, το ΚΚΕ ζήτησε να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία, προκειμένου να συμπεριληφθεί στο δημοψήφισμα η πρότασή του για αποδέσμευση από την ΕΕ και για κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, ωστόσο η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από το προεδρείο της Βουλής.^[16]

Στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξήχθη τις πρώτες ώρες της 28ης Ιουνίου 2015 στο ελληνικό κοινοβούλιο με σκοπό την απόφαση διεξαγωγής ή όχι του δημοψηφίσματος την 5η Ιουλίου, 178 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της διεξαγωγής και 120 κατά, σε σύνολο 298 βουλευτών. Υπέρ ψήφισαν βουλευτές από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψήφισαν κατά, ενώ το ΚΚΕ τάχθηκε κατά, θέτοντας όμως την δική του πρόταση.^[17][18] Δύο εκ των βουλευτών δεν ψήφισαν.

Βλ. ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ κλπ εδώ
.........................................

Κρίσιμες ώρες για την Ελλάδα

Με 178 ψήφους η Βουλή είπε «ναι» στο δημοψήφισμα

Αθήνα

Με πλειοψηφία 178 ψήφων υπέρ έναντι 120 ψήφων κατά το Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της  πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, στις 5 Ιουλίου, προκειμένου να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί η πρόταση των θεσμών για το οικονομικό πρόγραμμα της χώρας.
Υπέρ της πρότασης ψήφισαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελληνών από τη συμπολίτευση, καθώς και η Χρυσή Αυγή. Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν κατά, ενώ οι βουλευτές του ΚΚΕ κατέθεσαν τη δική τους πρόταση δημοψηφίσματος.
Κατά την ψηφοφορία δεν υπήρξαν εκπλήξεις, όλοι οι βουλευτές ψήφισαν σύμφωνα με τη γραμμή του κόμματος τους.
Μετά την ψηφοφορία η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μεταβεί στο Προεδρικό Μέγαρο, για να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, για την απόφαση του Σώματος. Ο κ. Παυλόπουλος, αφού παραλάβει τα πρακτικά, προβλέπεται να υπογράψει την απόφαση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.
Για την έγκριση της πρόταση της κυβέρνησης για δημοψήφισμα απαιτούνταν η σύμφωνη γνώμη 151 βουλευτών. Σημειώνεται ότι η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων της συμπολίτευσης, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αριθμεί συνολικά στους 162 βουλευτές. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει 149 βουλευτές και οι ΑΝΕΛ 13.

 

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ του άρθρου εδώ.

.............................................

Η ομιλία του Πάνου Καμμένου στη Βουλή (27 06 2015)