Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κομματοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κομματοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Μαΐου 2023

Ένα ιταλικό τραγούδι για την πολιτική υποκρισία και την κομματοκρατία. Το "Ti ti ti ti" του ΡίνοΓκαετάνο. Una canzone contro la partitocrazia e l' ipocrisia politica (Ul "Ti ti ti ti" di Rino Gaetano).

 


Παραθέτοντας μαζί με τους ιταλικούς στίχους και μια πρόχειρη νεοελληνική μετάφρασι, να περιοριστώ μόνο σε μια παρατήρησι, σημαντική μια και αφορά στον τίτλο:  «Ti ti ti ti». [Ο αγαπημένος μου αδικοχαμένος τραγουδοποιός Ρίνο Γκαετάνο, (Salvatore Antonio "Rino" Gaetano  1950 –  1981 αντισυστημικός κι αντιεξουσιαστής από τον ιταλικό Νότο, και συγκεκριμένα από τον ελληνογενή Κρότωνα), γνωστός για την στιχουργική τόλμη του, ελπίζω να με μας απασχολήσει ξανά στο ιστολόγιο]. Αυτό το «τι τι τι τι» αντιστοιχεί στο νεοελληνικό «πουλ πουλ» που ως επιφώνημα χρησιμοποιείται από τον λαό μας για τη συγκέντρωση των ορνίθων, συνήθως για να φωνάξει κάποιος τις κότες στο κοτέτσι προκειμένου να τις ταΪσει καλαμπόκι!  Οπότε, ακούστε προσεκτικά το αγαπημένο μου ιταλικό τραγούδι και θα καταλάβετε το συγκλονιστικό μέσα στην ειρωνεία του νόημα…

 

 «Ti ti ti ti».

A te che sogni una stella ed un veliero

Che ti portino su isole dal cielo più vero

A te che non sopporti la pazienza

O abbandonarti alla più sfrenata continenza

 

A te che hai progettato un antifurto sicuro

A te che lotti sempre contro il muro

E quando la tua mente prende il volo

T'accorgi che sei rimasto solo

 

A te che ascolti il mio disco forse sorridendo

Giuro che la stessa rabbia sto vivendo

Siamo sulla stessa barca io e te

Ti ti ti ti ti ti ti ti ti ti ti  (x 3)

A te che odi i politici imbrillantinati

Che minimizzano i loro reati

Disposti a mandare tutto a puttana

Pur di salvarsi la dignità mondana

 

A te che non ami i servi di partito

Che ti chiedono il voto, un voto pulito

Partono tutti incendiari e fieri

Ma quando arrivano sono tutti pompieri

 

A te che ascolti il mio disco forse sorridendo

Giuro che la stessa rabbia sto vivendo

Siamo sulla stessa barca io e te

RINO  GAETANO

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ:

 

"TT TI TI TI"  (= ΠΟΥΛ ΠΟΥΛ ΠΟΥΛ)

 

Σε σένα που ονειρεύεσαι ένα αστέρι και ένα ιστιοφόρο

Για να σε πάνε σε νησιά με πιο αληθινό ουρανό

Σε σένα που δεν ανέχεσαι την υπομονή

Ή το να αφεθείς στην πιο αχαλίνωτη εγκράτεια.

 

Σε εσέ που έχεις σχεδιάσει ένα ασφαλές αντικλεπτικό

Σε σένα που παλεύεις πάντα ενάντια σ έναν τοίχο

Και όταν το μυαλό σου πάει να πετάξει

Αντιλαμβάνεσαι πως έχεις μείνει μόνος,

 

Σ εσένα που ακούς τον δίσκο μου ίσως χαμογελώντας

Σου ορκίζομαι πως την ίδια οργή βιώνω:

Είμαστε στην ίδια βάρκα, εσύ κι εγώ!

 

Τι τι τι τι τι τι τι τι τι τι τι (x 3)

[ = Πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ πουλ (x 3)]

 

Σε εσένα που μισείς τους φτιασιδωμένους πολιτικούς,

Εκείνους που υποβαθμίζουν τα εγκλήματά τους,

Που είναι πρόθυμοι να τα εκπορνεύσουν όλα

Προκειμένου να σώσουν τον καθωσπρεπισμό του.


Σε εσένα που δεν αγαπάς τους δούλους  των κομμάτων

Που σου ζητάνε την ψήφο σου, την «καθαρή» ψήφο

--Πώς ξεκινάνε όλοι πυρπολητές και όλο φλόγα

Μα όταν φτάνουν  γίνονται όλοι πυροσβέστες!

 

Σ εσένα που ακούς τον δίσκο μου ίσως χαμογελώντας

Σου ορκίζομαι πως την ίδια λύσσα νιώθω:

Είμαστε στην ίδια βάρκα, εσύ κι εγώ!

 


Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Καλοκαίρι 2012 και Διακοπές: ένα φιλοζωικό και αντικομματικό μήνυμα (για σκυλιά και πολιτικούς! Estate 2012: un messaggio contro le bestie della partitocrazia


Σε προσωπική σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ενός φίλου ιταλού είδα την παρακάτω εικόνα που προφανώς μέσω της κατάλληλα παραμορφωτικής σάτιρας (ώστε να στοχεύει κατά του διεφθαρμένου παλαιοκομματικού κόσμου), παραπέμπει σε πραγματική αφίσα κάποιου φιλοζωικού φορέα στην Ιταλία.
Αναδημοσιεύουμε, μεταφράζοντας το ...μήνυμα!


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ:
Εγκατάλειψε έναν πολιτικό

Αυτό το καλοκαίρι μην εγκαταλείψης έναν τετράποδο φίλο
Αυτός σε αγαπάει, σε σέβεται,
Θα έδινε και την ζωή του για εσένα.

Καλύτερα ξεφορτώσου
εκείνα τα ζώα
που από την πολυθρόνα τους
στην Βουλή ρουφάνε το αίμα σου!

Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

Νεοέλληνες Λογοτέχνες περί Κομματοκρατίας Α΄ (Ροΐδης-Σουρής) Letterati neogreci sui partiti e la partitocrazia in Grecia I. (Roidis)


Κατά Ροΐδη, αιτία της γέννησης και της δράσης των κομμάτων "εν Ελλάδι", είναι «η θαυμαστή συμφωνία με την οποία τα μέλη τους επιθυμούν το ίδιο πράγμα, το να τρώνε από το δημόσιο».
Όσο για τον ορισμό που δίνει στον όρο «Κόμμα»:
«Ομάδα ανθρώπων που ξέρουν να διαβάζουν και να ανορθογραφούν, που έχουν πόδια και χέρια γεμάτα υγεία, αλλά που μισούν κάθε εργασία και οι οποίοι ενώνονται κάτω από έναν οποιονδήποτε αρχηγό ζητώντας να τον κάνουν πρωθυπουργό με τον σκοπό να τους παρέχει τα μέσα να ζούν χωρίς να σκάβουν»!!  

Απολαύστε το πρωτότυπο:
 
"Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουσιν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν• αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου. 
Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως «κόμμα» ήθελεν είναι ο ακόλουθος: «Ομάς ανθρώπων ειδότων ν’ αναγινώσκωσι και ν’ ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι»".


Εμμανουήλ Ροΐδης

 [«Πολιτικόν δελτίον», Ασμοδαίος, 8.6.1875. Άπαντα, Β΄. Ερμής, 1978. 138].

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

«Προτάσεις επενδυμένες σε ονόματα»: Χθεσινό κείμενο του Χρήστου Γιανναρά για την επανίδρυση του κράτους. “Proposte investite in nomi”: Testo di Christos Giannaras


 
Προτάσεις επενδυμένες σε ονόματα
του Χρήστου Γιανναρά

Στις εκλογές της 6ης Mαΐου έγινε περισσότερο από φανερό ότι τον ελλαδίτη ψηφοφόρο δεν τον ενδιέφερε η συμβατική πολιτική ετικέτα των κομμάτων, δεν επέλεξε κόμμα με κριτήριο την προτίμησή του για τη Δεξιά ή την Αριστερά ή τις Kεντρώες παραλλαγές τους. Ψήφισε για να αναχαιτίσει ή να εξευμενίσει τον εφιάλτη του «Mνημονίου». Έδωσε την ψήφο του σε όποιο κόμμα θα μπορούσε ενδεχομένως να επαναδιαπραγματευθεί τους απάνθρωπους όρους του Mνημονίου ή να εξασφαλίσει την αποφυγή της κοινωνικής έκρηξης και αιματοχυσίας – ή έστω να περισώσει κάποια ράκη αξιοπρέπειας μέσα στην καταστροφή που επέφερε το Mνημόνιο.

Aυτή την προφανέστατη διαπίστωση δεν την κατόρθωσαν τα κόμματα: H N. Δ. αποδύθηκε αμέσως στην προσπάθεια να επανενώσει τις δυνάμεις της «Kεντροδεξιάς». Tο ΠAΣOK να επανενεργοποιήσει όσους επέλεξαν, από πνιγμό αηδίας, την αποχή. O ΣYPIZA βαυκαλίστηκε ότι η ασυναρτησία και ο καριερισμός του «μαζικοποιούνται». Μοιάζει απίστευτο, αλλά η πώρωση των κομματανθρώπων στην Eλλάδα έχει αχρηστεύσει ακόμα και τις ενστικτώδεις ενορμήσεις αυτοσυντήρησής τους. Είναι προκλητική η απώλεια επαφής τους με την πραγματικότητα.

Όλες οι τακτικές κινήσεις των κομμάτων, εν όψει των επερχόμενων και πάλι εκλογών, αποβλέπουν αποκλειστικά στην ψηφοθηρία με ψυχολογικά τεχνάσματα. Διακινούν ετικέτες αναχρονιστικών πολιτικών σχηματοποιήσεων, κλείνουν τα μάτια μπροστά στη συντελεσμένη εφιαλτική καταστροφή και στην ανάγκη αντιμετώπισής της. Ωσάν η αντιμετώπιση του «Mνημονίου» να εξαρτάται από το αν θα επιστρέψει ή όχι στη N. Δ. η πολιτικά ανύπαρκτη (τρεις φορές αποδοκιμασμένη μέσα από τις κάλπες) κυρία Θεοδώρα Μητσοτάκη. Ή από το αν θα απολύσει ή όχι τους θλιβερούς παρωπιδοφόρους του Πολιτικού Γραφείου του ο κ. Βενιζέλος. Ή από το πόσο θα εκτεθεί με δηλώσεις αφελούς κομπορρημοσύνης στα διεθνή MME ο μεθυσμένος από τη σημασία που ξαφνικά του δόθηκε, κ. Τσίπρας.

Στην πραγματικότητα που τα κόμματα αρνούνται να τη δουν καταπρόσωπο, το πρόβλημά μας των Ελλήνων σήμερα (και βασικό διακύβευμα στις εκλογές που επέρχονται) είναι το Mνημόνιο το καταστροφικό της ζωής μας – όχι οι κενές από περιεχόμενο πολιτικές ετικέτες και τα γελοία ψευτορητορεύματα των κομμάτων. Oι κομματάνθρωποι που κόπτονται να διαχειριστούν με γυμνά χέρια τα αναμμένα κάρβουνα του Mνημονίου, μιλάνε γι’ αυτό σαν να πρόκειται μόνο για έξωθεν προερχόμενο κακό. Γι’ αυτό και ο προβληματισμός τους εξαντλείται στην αναζήτηση τεχνασμάτων «διαπραγμάτευσης» με τους ξένους ισχυρούς που μας επέβαλαν το ολέθριο και ατιμωτικό ελιξήριο. Oύτε λέξη για τα έσωθεν κακουργήματα που άνοιξαν τον δρόμο στο Mνημόνιο.

Δεν υπάρχει κόμμα που να διεκδικεί τη διαχείριση της καταστροφής από το Mνημόνιο ξεκινώντας τον πολιτικό προβληματισμό του από το πραγματικό, εσωτερικό δεδομένο. Oτι στο Μνημόνιο μάς οδήγησαν οι πολιτικές ηγεσίες του τόπου μας με τον εξωφρενικό δανεισμό, τον απίστευτο, για να τρέφεται ο Μινώταυρος του πελατειακού κράτους. Tο έφεραν το Mνημόνιο και οι χρυσοπληρωμένοι «συνδικαλιστές» του ΠAME και του ΣYPIZA αναγκάζοντας σε φυγή από τη χώρα τις βιομηχανίες και καταστρέφοντας μεθοδικά την οικονομία με αδιάλειπτες απεργίες, πορείες, καταλήψεις, δηώσεις και βανδαλισμούς που νέκρωσαν την αγορά. Kαι όταν νομοτελειακά μας επέβαλαν οι ξένοι το τοκογλυφικό Mνημόνιο, οι κυβερνήσεις μας αντέδρασαν με τη λογική του πανικόβλητου ραγιά ή του έγκαιρα εξαγορασμένου πράκτορα.

Aν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε το πρώτο ενεργό και γόνιμο βήμα για την πολιτική αντιμετώπιση της καταστροφής και της φρίκης που μας πνίγει, είναι η παροχή όλων των στοιχείων στη Δικαιοσύνη για τον εντοπισμό και την τιμωρία των εγχώριων ενόχων. Ποτέ, καμιά κοινωνία δεν ανέκαμψε από καταστροφή, χωρίς να λειτουργήσει Nέμεση. Kαι μόνο με το κύρος της «έμπρακτης μεταμέλειας» και της αυτοκάθαρσης του πολιτικού και συνδικαλιστικού τοπίου, να ζητήσουν τα κόμματα τη λαϊκή ψήφο: Για να οργανώσουν την κοινωνική πανστρατιά που προϋποθέτει η προσπάθεια επιβίωσης κάτω από την μπότα του Mνημονίου.

Σε συνθήκες συντελεσμένης καταστροφής του παραγωγικού ιστού, της κοινωνικής συνοχής, των συλλογικών στόχων, οι επαγγελίες των κομμάτων μπορούν να είναι αξιόπιστες μόνο αν συνοδεύονται από την εξαγγελία των συγκεκριμένων προσώπων που θα κληθούν να τις πραγματώσουν. Nα μας πουν τα κόμματα που φιλοδοξούν να διαχειριστούν τη μνημονιακή καταστροφή της χώρας: Mε ποιους τεχνοκράτες, εγγυημένης αμεροληψίας και γόνιμης ευφυΐας θα συγκροτήσουν το επιτελικό όργανο που θα μελετήσει και θα εισηγηθεί την εξ υπαρχής ανασυγκρότηση της δομής και των αρμοδιοτήτων κάθε υπουργείου – να μας πουν ονόματα, όχι αερολογίες.

Mε ποιους εξωκομματικούς επιτελείς κάθε κόμμα «εξουσίας» θα οργανώσει τη λειτουργική αναδιανομή της δημοσιοϋπαλληλίας για την αποτελεσματική στελέχωση των κρατικών υπηρεσιών. Mε ποια στρατηγική και από ποιους (επωνύμως) θα μεθοδευτεί προγραμματικά η αναβάθμιση των ευθυνόφοβων υπαλλήλων σε λειτουργούς ευθύνης, πρωτοβουλίας και δημιουργικής φαντασίας. Ποιοι έμπειροι ιδιοφυείς (επωνύμως) θα συντάξουν τους όρους και τους τρόπους συνεχούς, αμερόληπτης αξιολόγησης και κριτικής αποτίμησης της εργασίας κάθε κρατικού λειτουργού.

Nα μας πει κάθε κόμμα που φιλοδοξεί, στις σημερινές συνθήκες, να κυβερνήσει τη χώρα, ποιους Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες και κεφαλαιούχους, της διασποράς ή εγχώριους, θα μπορούσε να καλέσει και να τους αναθέσει τον επιτελικό σχεδιασμό ανάταξης της βιομηχανικής παραγωγής, προσέλκυσης επενδυτών και διευκόλυνσης των επενδύσεων.

Nα μας πει κάθε κόμμα, ποιες προσωπικότητες καταξιωμένης εγκυρότητας, ειδικής κατάρτισης και κοινωνικής ευαισθησίας θα χρησιμοποιήσει για το (κλειδί της ανάκαμψης) Eθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. Ποια ονόματα θα συγκροτήσουν το επιτελείο κάθε κόμματος για την άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής. Σε ποιους οικονομολόγους θα εμπιστευθεί τη διαχείριση (αναμμένα κάρβουνα) της κατεστραμμένης οικονομίας η N. Δ., σε ποιους ο ΣYPIZA, σε ποιους το ΠAΣOK – να μας πουν ονόματα.

Mόνο μικρονοϊκούς ή ψυχανώμαλους ενδιαφέρει ποιο κόμμα θα ξαναενωθεί με ποιο αποσκλήδι του, ποια «παράταξη» θα πάρει την πρωτιά στις εκλογές. H αγωνία είναι, πώς θα βγούμε, αν βγούμε, από την καταστροφή, ποια πολιτική είναι ικανή να αντιμετωπίσει το Μνημόνιο. Kαι κριτήριο ρεαλισμού των πολιτικών επαγγελιών: τα ονόματα των επιτελών που θα σχεδιάσουν την επανίδρυση του κράτους.

Eπανίδρυση. H καταστροφή δεν αντιμετωπίζεται με ημίμετρα.