Παρακολουθώντας την αντίστροφη μέτρησι ( ένα «countdown» σε «live» πλανητική προβολή) για την συντελεσθείσα (κατά τους έμμισθους τρομολάγνους) «ελληνική χρεοκοπία» πότε στα ελληνόφωνα κανάλια, πότε στο CNN, είπα να καταγράψω στο ιστολόγιο τον …τρόμο μου με δυό μουσικές αφιερώσεις: το «Σιγά μην κλάψω» του Γιάννη Αγγελάκα και το «Δεν σε φοβάμαι» σε ερμηνεία της Μελίνας Ασλανίδου. Καλό Ξημέρωμα, Έλληνες! .........................................
Μου λέν’ αν φύγω από τον
κύκλο θα χαθώ
στα όριά του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λέν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.
Μα εγώ μ’ έναν άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω!
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Μου λέν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι.
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
σ' έναν καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λέν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.
Μα εγώ μ’ έναν άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω!
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ!
Αγγελάκας Γιάννης
ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ - Μελίνα Ασλανίδου
Δεν σε φοβάμαι
Δεν σε φοβάμαι, κι ας μου λες κρατάω μαχαίρι.
Έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη,
έχω του Γκάτσου την Αμοργό,
έχω τον Κάλβο, τον Σολωμό,
δεν σε φοβάμαι.
Δεν σε φοβάμαι κι ας μου λες, φύγε Μελίνα.
Έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ' τη Βεργίνα,
έχω τον Όλυμπο, τον Υμηττό,
το Παλαμήδι, την κυρά της Ρω,
δεν σε φοβάμαι...
Δεν σε φοβάμαι, δεν σε φοβάμαι...
Με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω και κοιμάμαι.
Δεν σε φοβάμαι, κι ας μου λες φύγε σου λέω.
Έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο,
έχω στη Κρήτη έναν Θεό,
ένα ακρωτήρι κι ένα σταυρό,
δεν σε φοβάμαι...
Δεν σε φοβάμαι, κι ας μου λες φύγε απ' τη μέση.
Έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει,
έχω μια ορχήστρα κι ένα βωμό,
[Ευχαριστούμε τα μέλη του συλλόγου μας, Γ. Μητροπέτρο για το κείμενο σχετικά με το ιστορικό φαινόμενο της χρεοκοπίας στην νεότερη Ελλάδα, και Γιώργο Σοϊλεμέζη για την υπόδειξι του πολύ διαφωτιστικού βίντεο(υ) από σχετικά πρόσφατη εκπομπή στην Γερμανική Τηλεόρασι. Και πρώτα το video:]
Die Anstalt - Griechenland (2015)
"Νέα εκπομπή του ZDF υπέρ της Ελλάδας (ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ)"
Η περίληψι του ιστολόγου "Διυλιστήριο" μας καλύπτει αρκούντως:
"Μέσα από ένα απολαυστικό σκετς, οι δύο παρουσιαστές καταδεικνύουν τον παραλογισμό της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλει η ΕΕ στην Ελλάδα, αναφέροντας ότι αναγκάζουν τους Έλληνες να πληρώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε τόκους και δάνεια και επιπλέον τους… βρίζουν. Ο «κακός» του σκετς, σημειώνει μάλιστα, ότι παρόλο που άλλα πίστευε σχετικά με το τι συμβαίνει με τα πακέτα βοήθειας, δεν τον ενοχλεί καθόλου το γεγονός…
Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι η οικονομική κρίση μέχρι στιγμής δεν έχει κοστίσει τίποτα στους Γερμανούς φορολογούμενους, όπως και στους φορολογούμενους των άλλων κρατών μελών της Ευρωζώνης, αναφέροντας χαρακτηριστικά τη φράση «μηδέν λεπτά». Αντιθέτως, όπως σημειώνουν οι δύο παρουσιαστές, η Γερμανία έχει βγάλει χρήματα από την κρίση."
..............................
Η Ιστορία διδάσκει…
Πάντα η μελέτη της Ιστορίας για έναν λαό μόνο διδάγματα μας
δίνει.
Εκεί βλέπεις πραγματικά πως πολλά γεγονότα έχουν συμβεί
ακριβώς όπως αυτά επαναλαμβάνονται και σήμερα.
Η Ελλάδα έχει κηρύξει πέντε φορές χρεοκοπία και συγκεκριμένα το 1827,
το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, σε όλες αυτές τις χρεοκοπίες ήταν
εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας με πίεση
και με επιβολή.
Από αυτές η 1η μεγάλη χρεοκοπία που είναι γνωστή (που αναφέρεται
δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου
Τρικούπη στα 1893 είναι η τέταρτη κατά σειρά.
Και τότε διαπραγμάτευση έκανε η Κυβέρνηση Τρικούπη και πήγε να κάνει
συμβιβασμό με τους ομολογιούχους, ο Τρικούπης έλεγε, τότε "παιδιά τι
θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο
πράγματα".
"Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν
παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο".
Έχουμε καμία ομοιότητα με αυτά που βιώνουμε τα τελευταία
πέντε χρόνια;
Όχι, δεν έχουμε, γιατί σε αντίθεση με αυτό πουέλεγε ο Τρικούπης το 1893, σήμερα από το
πρώτο μνημόνιο έχουμε εκχώρηση στους δανειστές την εθνική ανεξαρτησία της χώρας
και βέβαια με το Ευρώ και την νομισματική πολιτική και το δημόσιο ταμείο μιας
και οι δανειστές έχουν λόγο και το τελευταίο ευρώ που θα πληρώσει ο Έλληνας
πολίτης-υποζύγιο.
Φυσικά και τότε οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και
στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο
του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να
κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος το λεγόμενο (Δ.Ο.Ε.) στα 1898.
Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε
χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού
νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή.
Τότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου
δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη
χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Για την 5η χρεοκοπία του 1932 και τα Ιστορικά, πλέον,
γεγονότα που διαδραματίσθηκαν την εποχή εκείνη τα αντλώ από το βιβλίο του Νίκου
Μπελογιάννη με τίτλο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», ένα βιβλίο που πρέπει όλοι
οι Έλληνες να διαβάσουν (πριν πάρουν το μέρος των δανειστών), γιατί εκεί
πραγματικά θα μάθει ο αναγνώστης, τις λοβιτούρες και όλα τα άλλα τα δεινά που φόρτωσαν
στο Ελληνικό λαό τα δάνεια και τα δυσβάστακτα χρέη που τα πληρώνουμε ακόμα.
Εκεί με πολύ γλαφυρό τρόπο και με λεπτομέρειες που σου
δημιουργούν ρίγη , γιατί τόσο πολύ όμοια με το σήμερα είναι τα πράγματα και
δραματικά για τον λαό.!
Αναφέρει λοιπόν ο Ν. Μπελογιάννης
«Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες μεγαλώνει η απόγνωση κι η αγανάκτηση
του λαού. Ο κόσμος άρχισε να κάνει γιουρούσι στους φούρνους. Οι πορείες πείνας πλήθαιναν
καθημερινά. Ο Βενιζέλος έπρεπε να διαλέξει.
Ή τα τοκομερίδια ή το ψωμί του λαού.
Τελικά πήρε την απόφαση, αφού πρώτα ειδοποίησε το ΔΟΕ, αναστείλει
τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και να πληρώσει τα τοκομερίδια σε δραχμές. ………..Για να σώσει την «πίστη» της χώρας, η
κυβέρνηση επέβαλε, κάτω από τόσο τραγικές συνθήκες, καινούργιες φορολογίες 740
εκατομμυρίων, χωρίς να σωθεί μ΄ αυτά η κατάσταση.
Και τότε- 16.4.1932 – ο Μαρής έστειλε ένα γράμμα στο ΔΟΕ και
του δήλωνε ότι η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να κηρύξει από την 1η του Μάη προσωρινό
χρεοστάσιο και για τους τόκους.
Έτσι, ήρθε η καινούργια χρεοκοπία.
Η κυβέρνηση, όμως, που δεν μπορούσε να ανεχτεί το στίγμα,
έδωσε εντολή στους αντιπροσώπους της στο Λονδίνο και το Παρίσι να 'ρθουν σ΄επαφή
με τους ομολογιούχους για να ρυθμίσουν το ζήτημα.
Ο Μιχαλακόπουλος, υπουργός των Εξωτερικών, δήλωσε στη
δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ ότι θα δεχόταν πρόθυμα να 'ρθουν «αμερόληπτοι»
διαιτητές και να ελέγξουν ίσαμε ποιό βαθμό μπορούμε να πληρώσουμε τα
τοκομερίδια, «αφού προαφαιρεθούν τα απαιτούμενα για το primum vivere του
ελληνικού λαού». Την ίδια θέση έπαιρνε κι ο Παπαναστασίου. Όλοι ήταν πρόθυμοι
να καταδικάσουν το λαό να ζει μ΄ένα ξεροκόμματο, για να πληρωθούν οι
ομολογιούχοι. Αυτοί
όμως ήταν ανένδοτοι και τα ζητούσαν όλα ή τίποτε.»
Είναι ακριβώς αυτό που βιώνουμε σήμερα.!!!
Και συνεχίζει.
«Αυτή την εποχή, ο Μαρής υποχρεώθηκε να φύγει από το υπουργείο
των Οικονομικών σχεδόν με τη βία. (Είχε μπει μέσα, καθώς λένε, ξυπόλυτος και
βγήκε με καντάρια χρυσάφι). Η Εθνοτράπεζα στις κρίσιμες εκείνες για τα
συμφέροντά της στιγμές έβαλε απόλυτα δικό της υπουργό, τον Βαρβαρέσο, που
προκαλεί αμέσως την άρση της σταθεροποίησης, σχεδόν τυπική γιατί την είχε από
καιρό προκαλέσει η μαύρη αγορά του συναλλάγματος. Έτσι, επιβάλλεται πάλι η αναγκαστική
κυκλοφορία. Στην έκθεσή του πάνω στον προϋπολογισμό του 1932-33, ο Βαρβαρέσος
θέλησε να δικαιολογήσει τη χρεοκοπία. Τα ελλείμματα, είπε, δεν μπορούμε πια να
τ΄ αποφύγουμε με φορολογίες.
Με περικοπές των εξόδων – σε βάρος κυρίως των μισθωτών –
μόνο 480 εκατομμύρια οικονομήσαμε.»
Τι ομοιότητα, Θεέ μου, το ίδιο κάνουν και σήμερα
μέχρι πόσο
θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις…;
«Γι΄αυτό είναι αναπόφευκτο να καταφύγουμε στην ελάττωση των
ποσών που διαθέτουμε για την υπηρεσία του δημόσιου χρέους, επειδή μας
απορροφούν τα 55% του προϋπολογισμού και μάλιστα σε συνάλλαγμα. Γι΄ αυτό η
κυβέρνηση βρέθηκε «εις την αναπόδραστον ανάγκην» να δώσει την άδεια στον
υπουργό των Οικονομικών να αναστείλει τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και
τον τόκο «εν όλω ή εν μέρει».
Σκόπευαν οπωσδήποτε να πληρώσουν ένα μέρος από τους τόκους.
Στον προϋπολογισμό όμως δεν έγραφαν ακριβώς το ποσό, ελπίζοντας να το
μεγαλώσουν οπωσδήποτε με τους φόρους. Έτσι αύξησαν κατά 25% τη φορολογία στα
εισαγόμενα εμπορεύματα κι ενώ η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω από τραγική, οι
Έλληνες πολιτικοί βρίσκονταν σ΄αδιάκοπη κίνηση και συγκίνηση και τους
απασχολούσε αποκλειστικά το ζήτημα της πληρωμής των ομολογιούχων.
Παντού είχαν φουντώσει οι σχετικές συζητήσεις. Ο
Μιχαλακόπουλος, ο Παπαναστασίου κι ο Καφαντάρης υποστήριζαν να τους πληρώσουμε
με τα καπνά μας.
Οικονομολόγοι, πολιτικάντες, τραπεζίτες, όλοι έγραφαν και
υπόδειχναν κάποιον τρόπο πληρωμής και κανένας δεν υποστήριξε να μην πληρώσουμε
τίποτα.»
Αυτό δεν γίνεται σήμερα ;
Όλοι γράφουν και
επιχειρηματολογούν ( Οικονομολόγοι, καθηγητές, εντεταλμένοι δημοσιογράφοι,
πολιτικάντηδες και λοιπές αντεθνικές δυνάμεις) και υποδεικνύουν πως να πληρώσουμε, πώς να
συμβιβαστούμε με όλα όσα μας ζητάνε, να υπογράψουμε συμφωνία υποτέλειας και
γενοκτονίας, χωρίς να κοιτάνε αν μπορούμε να τα δώσουμε , χωρίς να ζημιώνεται ο
λαός και η αξιοπρέπειά του και επίσης χωρίς να μας λένε που πάνε αυτά μου μας
απομυζούν τόσα χρόνια.!
…«Στην αγόρευσή του ο υπουργός Οικονομικών Βαρβαρέσος
δήλωσε: «Σήμερον ευρίσκομαι ομολογώ εις εξαιρετικά δυσάρεστον θέσιν
εισηγούμενος ενώπιον υμών την εγκατάλειψιν...του χρυσού κανόνος, του χρυσού
συναλλάγματος. Όπως υπηνίχθη ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν πρόκειται περί
μέτρου το οποίον απορρέει εξ ελευθέρας κρίσεως της κυβερνήσεως...είναι μέτρον
επιβληθέν εκ καταστάσεως ανάγκης αναποτρέπτου».
Στη συνέχεια κηρύχθηκε προσωρινό χρεοστάσιο και για τους
τόκους των εξωτερικών δανείων από την 1η Μαΐου 1932.
Στην Ελλάδα μετά την πτώχευση του 1932 ξεκινά μια περίοδος
ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού στον οικονομικό τομέα και ιδιαίτερα στις
εξωτερικές συναλλαγές. Ξεκινά, επίσης, μια πολιτική προστατευτισμού με σκοπό
την αυτάρκεια της χώρας επιβάλλοντας δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα και
ενισχύοντας την εσωτερική αγορά.
Μπαίνει
επίσης στο χώρο της κλειστής οικονομίας.
Συγκεκριμένα, οι
συναλλαγές δεν γίνονται πλέον με βάση το συνάλλαγμα αλλά με βάση διακρατικές
συμφωνίες ενώ τα προς ανταλλαγή προϊόντα κοστολογούνται και ισοσκελίζεται η
αξία των εισαγωγών με την αξία των εξαγωγών.
Αυτό είχε, εκτός από αρνητικές, και θετικές συνέπειες αφού
μέχρι τότε οι συναλλαγές με το εξωτερικό ήταν ελλειμματικές από τη στιγμή που
οι εισαγωγές ήταν περισσότερες από τις εξαγωγές. Από το 1933 εξάλλου άρχισε ένα
ρεύμα επιστροφής κεφαλαίων από το εξωτερικό λόγω υψηλών ελληνικών επιτοκίων.
Αυξήθηκε έτσι και το σε χρυσό αποθεματικό του εκδοτικού πιστωτικού ιδρύματος,
της Tράπεζας της Eλλάδος, από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932 σε 44,7 εκατομμύρια
το 1934. Η αύξηση αυτή είχε ανάλογο αποτέλεσμα στη νομισματική κυκλοφορία.»…..
Μεταξύ των θετικών επιπτώσεων της χρεοκοπίας ήταν η
δημιουργία του Ι.Κ.Α. με τον νόμο 6298 ο οποίος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ
346/10-10-1934.
Επίσης θα πρέπει ως επίλογο να σημειώσω πως η αθέτηση
πληρωμών στους δανειστές (χρεοκοπία) σαν πράξη επιλογής και με μελέτη, όταν τα
πράγματα έχουν φτάσει σε σημείο μη συμφωνίας και εκβιασμών, είναι πράξη Εθνικής
ανάγκης και μεγίστης υπευθυνότητας απέναντι στον Ελληνικό λαό και την επιβίωσή
του.
Άλλωστε οι πολιτικοί, που έστω και την εσχάτη στιγμή δήλωσαν
στάση πληρωμής προς τους δανειστές, έμειναν στην Ιστορία με θετικό πρόσημο αφού
έβαλαν πρώτα την επιβίωση του λαού και όχι την εξυπηρέτηση των δανειστών.
Όπως π.χ. ο Ελευθέριος Βενιζέλος που έδωσε το όνομά του στο μεγαλύτερο
Αεροδρόμιο της χώρας και σε εκατοντάδες κεντρικούς δρόμους σε κάθε πόλη της
χώρας μας.
Μετά το περήφανο ΟΧΙ την Κυριακή, σε όλα τα μνημόνια και το Εθνοκτόνο
Ευρώ, είναι η ώρα, με σχέδιο
και πρόγραμμα η κήρυξη χρεοκοπίας προς τους δανειστές και η ομαλή μετάβασή μας
στο Εθνικό νόμισμα…
Για να δοθεί τόνωση στην Ελληνική οικονομία και την
παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Είναι Εθνικό καθήκον…. Άλλωστε η Ιστορία διδάσκει.!
Από το ιδρυτικό μέλος του συλλόγου μας ΑΕΚ «Αβαξ και Πεσσοί» και πρόεδρο του σωματείου «Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Στερεάς Ελλάδας» Γιώργο Μητροπέτρο, δεχθήκαμε την παρακάτω ανακοίνωσι-πρόσκλησι που αφορά ανοιχτή εκδήλωσι σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών στην Χαλκίδα μεθαύριο Δευτέρα 10 Νοεμβρίου. Με χαρά την κοινοποιούμε!
..................................................
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΠΕΡ.ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΔΡΑ: Δ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 1& ΑΓΓ. ΓΟΒΙΟΥ
ΧΑΛΚΙΔΑ 34100
ΤΗΛ:22210-20509 – κιν. 6932603718www.epka-ste.grMAIL:info@epka-ste.grΑ.Μ. Ενώσεων Καταναλωτών
41/2011Χαλκίδα
03-11-2014«ΣΤΕΡΕΑ
ΑΣΠΙΔΑ» για τον Καταναλωτή είναι η ΕΠΚΑ-ΣΤΕ.!
Με σύνθημα «Σώσε
το σπίτι σου , ρύθμισε τις οφειλές σου»,στα πλαίσια της
δράσης«Στερεά Ασπίδα για τον Καταναλωτή»Κ.Α. ΟΠΣ:425658, του Ε.Π. «ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»η ΕΠΚΑ-ΣΤΕ υλοποιεί δύο προγράμματα «Υπερχρεωμένοι Καταναλωτές της Στερεάς Ελλάδας» και «Καταναλωτικές
συνήθειες των νέων»,
Την Δευτέρα 10/11/2014και ώρα
06,00 μ.μ.διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωσηστη ΧΑΛΚΙΔΑστο
Εργατικό Κέντρο Χαλκίδαςμε θέματα :
1)Παρουσίαση της έρευνας
για τις καταναλωτικές συνήθειες των νέων της Στ. Ελλάδας.
2)Ανάλυση του νόμου
3869/10 (νόμος Κατσέλη) για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τι ισχύει σήμερα, από
τους Δικηγόρους συνεργάτες της Ένωσης. Οι
εισηγητές θα αναπτύξουν τα θέματα και θα απαντήσουν σε ερωτήσεις του
κοινού.
Η Ένωση
Προστασίας Καταναλωτών Στερεάς Ελλάδας, ως αναγνωρισμένη Ένωση Καταναλωτών και
έχει καταστατικήαρμοδιότητα σε όλη
τηνΠεριφέρεια Στερεάς Ελλάδας όπου εκπροσωπεί
το σύνολο των καταναλωτών.Μέχρι σήμερα, έχει στο ενεργητικό της, σημαντική δραστηριότητα για την
υπεράσπιση τωνσυμφερόντων των
καταναλωτών, τόσο από τις τράπεζες όσο και από άλλες οικονομικές-εμπορικές
πράξεις.Σύμφωνα
με τις αποφάσεις του Ειρηνοδικείου
Χαλκίδας για υποθέσεις που χειρίσθηκαν οι Νομικοί της Ένωσης τα τελευταία
δύο χρόνια διεγράφησαν χρέη που
ξεπερνούν τα 500.000,00 € από
υπερχρεωμένους συμπολίτες μας και βέβαια διασώθηκε
η πρώτη τους κατοικία.!Εμπιστευθείτε
την ΕΠΚΑ-ΣΤΕ , ελάτε κοντά μας.Σας
περιμένουμε την Δευτέρα στην Εκδήλωση μας.!
Για
το Διοικητικό ΣυμβούλιοΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣΟ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Η Αργεντινή και εμείς, ή τι συμβαίνει όταν μια χώρα
πτωχεύει...
Ουρές για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που σπανίζουν,
λεηλασίες στα καταστήματα, οι τράπεζες κλειστές και εξαφανισμένες οι
καταθέσεις, αδυναμία πληρωμής μισθών και συντάξεων, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια
μετά την άλλη κι άλλα πολλά. Τα θυμάστε όλα αυτά; Αυτά δεν μας έλεγαν ότι θα
συμβούν έτσι και πτωχεύσει μια χώρα; Δηλαδή έτσι κι αρνηθεί μια χώρα να
πληρώσει τους δανειστές της;
Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουν επαναλάβει οι κυβερνώντες
από την εποχή του Παπανδρέου και του Παπαδήμου, έως τους σημερινούς
κλεφτοδήμους της κυβέρνησης των τοκογλύφων; Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουμε
δει να γράφονται και να λέγονται από "αναλυτές" των τραπεζών,
σούργελα καθηγητές της οικονομίας και γνωστούς "κολοσσούς" της
δημοσιογραφίας; Τα ίδια δεν παπαγαλίζουν και οι οικονομικοί εγκέφαλοι τύπου
Μηλιού, Σταθάκη και Σία της ομάδας Τσίπρα;
Φυσικά, κανένας τους και ποτέ δεν δέχτηκε την ανοιχτή και
δημόσια αναμέτρηση επιχειρημάτων. Πού τέτοια κότσια! Απλά όλοι τους είχαν και
έχουν ως κοινό σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κακομοίρη Έλληνα ώστε να αποδεχθεί
το ξεπούλημα, το δικό του και της πατρίδας του, ως κάτι μοιραίο και αναπόφευκτο.
Δεν τα βάζεις με τις αγορές και τα επιτελεία των δανειστών,
γιατί θα σε συντρίψουν! Επικαλείσαι την καλή τους θέληση και διαπραγματεύεσαι
με σκοπό να τους πείσεις να σε λυπηθούν. Όσο πιο καλός δούλος αποδεικνύεσαι,
πιστός σαν σκύλος και χαμερπής σαν σκουλήκι, τόσο περισσότερο μπορείς να
ελπίζεις στην επιείκεια του αφέντη! Αυτό μας λένε και μας ξαναλένε επί της
ουσίας όλοι οι δελφίνοι της εξουσίας. Δεξιοί και αριστεροί. Ποτέ ξανά στην
Ελλάδα η εθελοδουλία δεν βρισκόταν σε τέτοιο απόγειο!
Γιατί πτώχευσαν την Αργεντινή;
Και ξάφνου η Αργεντινή με δική της επιλογή, κηρύσσεται από τις
αγορές σε πτώχευση! Αρνείται να συμμορφωθεί με μια εξωφρενική απόφαση
αμερικανικού δικαστηρίου που εξομοιώνει έναν κυρίαρχο λαό με τους ιδιώτες
κερδοσκόπους που αγόρασαν τα κρατικά ομόλογα της χώρας πάμφθηνα μετά την
χρεοκοπία της το 2001 και τώρα απαιτούν να πληρωθούν στο σύνολο της ονομαστικής
τους αξίας. Από τον Νοέμβριο του 2012 η κυβέρνηση της Αργεντινής εκβιάζεται με
όπλο τις αποφάσεις ενός υπέργηρου δικαστή της Νέας Υόρκης, οι οποίες έχουν
σκοπό να γονατίσουν ένα κυρίαρχο κράτος και να το εξαναγκάσουν να γίνει ξανά
υποχείριο της διεθνούς κερδοσκοπίας.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Μετά την χρεοκοπία του 2001, η
Αργεντινή, αφού πέρασε των παθών της τον τάραχο στα χέρια ενός πολιτικού και
οικονομικού συστήματος που ήταν απόλυτα υποταγμένο στους διεθνείς δανειστές,
αφού ο λαός της έφτασε στο έσχατο όριο της αθλιότητας, της πείνας και της
μιζέριας επειδή οι κυβερνώντες του ξεπούλησαν μέτρο προς μέτρο ολόκληρη την
χώρα, κατ' εντολή και υπό την άμεση επίβλεψη του ΔΝΤ και αφού εκδίωξε κακήν
κακώς το πολιτικό προσωπικό που είχε οδηγήσει την χώρα στην κατάρρευση,
προχώρησε στην μονομερή διαγραφή του χρέους περίπου κατά 70% με δυο swap, το
2005 και το 2010.
Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι αυτό. Το πιο σημαντικό είναι
ότι όλα αυτά τα 13 χρόνια, η Αργεντινή αναπτύσσεται, και μάλιστα με υψηλούς
ρυθμούς, χωρίς να έχει την ανάγκη να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές!
Και παρά τις Κασσάνδρες ούτε καν έλλειψη ξένων επενδύσεων δεν εμφανίστηκε στην
οικονομία της. Μάλιστα οι εισροές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Αργεντινή
ανέκαμψαν μέσα σε δυο χρόνια μετά την χρεοκοπία του 2001, ενώ τα επόμενα χρόνια
κορυφώθηκαν.
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει και να αναπτύσσεται και μάλιστα
τάχιστα μια χώρα που έχει διακηρύξει πώς δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό από τις
διεθνείς κεφαλαιαγορές; Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνει κόντρα στο επίσημο δόγμα
της θεολογίας των αγορών και αντί για ιδιωτικοποιήσεις να προχωρά σε
επανακρατικοποιήσεις, αντί για διάλυση του κοινωνικού κράτους, να προχωρά σε
ενίσχυσή του, κοκ;
Άσε που χρεοκόπησε και ύστερα έκανε το ανήκουστο. Προχώρησε
σε αναδιάρθρωση του χρέους της μονομερώς με σκοπό να σβήσει το 70%, χωρίς την
επιβολή "προϋποθέσεων" από τους δανειστές και το ΔΝΤ! Χωρίς δηλαδή να
δεχθεί λεόντειες δανειακές συμβάσεις, μνημόνια οικονομικής πολιτικής και επιτηρήσεις
από το εξωτερικό. Κι όχι μόνο της πέρασε, αλλά η αποφασιστικότητα της
κυβέρνησης εξανάγκασε το 93% των ομολογιούχων της Αργεντινής να συμφωνήσουν με
την ανταλλαγή αυτή!
Να λοιπόν γιατί η Αργεντινή μπήκε στο στόχαστρο! Να γιατί
πρέπει να γονατίσει μπροστά στα πιο κερδοσκοπικά συμφέροντα της διεθνούς αγοράς!
Σκοπός των δικαστικών ενεργειών, δεν είναι να εξαναγκάσουν απλά την Αργεντινή
να πληρώσει λύτρα εκβιασμού στους κερδοσκόπους, αλλά να αναθεωρηθεί στην πράξη
ολόκληρη η αναδιάρθρωση του χρέους της. Κι έτσι η Αργεντινή, χωρίς να μπορεί να
σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησής του, να αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ ώστε
να αποκατασταθεί η "αξιοπιστία" της στις διεθνείς αγορές και να μπει
σε νέο φαύλο κύκλο δανεισμού! Από κει και πέρα η χώρα και ο λαός της θα γίνουν
και πάλι έρμαιο των κερδοσκόπων και της σύγχρονης αποικιοκρατίας!
Η πτώχευση ισοδυναμεί με καταστροφή μόνο αν έχεις
ξεπουλημένες κυβερνήσεις
Πώς λοιπόν να μην περιμένουν πώς και τι την επίσημη πτώχευση
της Αργεντινής, εκείνοι που την έστησαν; Όλοι οι πληρωμένοι καλαμαράδες,
διεθνώς βγήκαν και έσκουζαν ως μουνουχισμένοι χοίροι για την
"καταστροφή" που απειλεί την Αργεντινή μόλις κηρυχθεί επίσημα από τις
αγορές σε πτώχευση. Τι κραχ στο χρηματιστήριο της προέβλεπαν! Τι καταβαράθρωση
του νομίσματός της! Τι υπερπληθωρισμούς! Τι καταρρεύσεις τραπεζών!
Μάλιστα τα "δικά μας" μέσα μαζικής εξαπάτησης
έπαιζαν συνεχώς σκηνές από την Αργεντινή του 2001 με επιδρομές και λεηλασίες,
κοκ. Ταυτόχρονα, ό,τι σούργελο υπάρχει στην πολιτική σκηνή της χώρας βγήκε για
να προδικάσει το "τέλος" της Αργεντινής και να μεμφθεί όποιον
"γραφικό" τολμά να μιλά για μονομερή διαγραφή του χρέους!
Τι συνέβη τελικά στην Αργεντινή;
Οι οίκοι ανοχής (δηλαδή πιστοληπτικής
αξιολόγησης, όπως επίσημα ονομάζονται) της διεθνούς κεφαλαιαγοράς, έτρεξαν να
ανακηρύξουν την Αργεντινή σε κατάσταση "επιλεκτικής" ή
"περιορισμένης" πτώχευσης. Η ISDA που αποφασίζει για το αν υπήρξε
"πιστωτικό γεγονός", αποφάνθηκε θετικά και έτσι άνοιξε ο δρόμος για
την πληρωμή 1 δις δολαρίων CDS. Και λοιπόν;
Το χρηματιστήριο της Αργεντινής παρουσίασε μια κάμψη της
τάξης του 8% την Πέμπτη, μετά από μια κερδοσκοπική άνοδο της τάξης του 7% την
προηγούμενη ημέρα. Εκεί που οι γνωστοί "αναλυτές" προδίκαζαν κραχ,
την Παρασκευή παρουσίασε άνοδο της τάξης του 1,7%. Άνθρακες οι προβλέψεις!
Το ίδιο και το νόμισμα: Παρά το γεγονός ότι από τις αρχές
του χρόνου έχει υποστεί μια σοβαρή υποτίμηση, το αργεντίνικο πέσο διολίσθησε
ελάχιστα λόγω της πτώχευσης.Από 8,22 πέσο ανά δολάριο την Τετάρτη, σε 8,24 την
Παρασκευή. Ακόμη και οι τιμές των ομολόγων της Αργεντινής στη δευτερογενή αγορά
που κανονικά λόγω της επίσημης πτώχευσης θα έπρεπε να είχαν πέσει στο ναδίρ,
εξακολουθούν και διατηρούν το ίδιο επίπεδο.
Προβλήματα στην τροφοδοσία της αγοράς μηδενικά. Προβλήματα
στις διεθνείς εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της χώρας το ίδιο. Λεηλασίες,
επιδρομές σε τράπεζες και όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που χαρακτήριζαν την
χρεοκοπία του 2001, επίσης ανύπαρκτα. Οι δουλειές συνεχίζουν όπως και πριν.
Πού είναι λοιπόν η καταστροφή, ή η κατάρρευση της
Αργεντινής; Πού είναι όλα αυτά που δήθεν θα πάθαινε μια χώρα όταν οι αγορές θα
την κήρυτταν σε πτώχευση;
Τι κρίμα πάντως για τους Αργεντίνους να έχουν μια τόσο
"λαϊκίστικη" κυβέρνηση σαν της Φερνάντεζ, η οποία θεωρεί ως
αδιαπραγμάτευτη αρχή της την υπεράσπιση της εθνικής της κυριαρχίας έναντι των
ξένων επιβουλών! Τι μεγάλο “δυστύχημα” γι' αυτούς να έχουν κυβέρνηση που …αρνείται
να ενδώσει στους κερδοσκόπους!
Ενώ αν είχαν Έλληνες πολιτικούς στη διακυβέρνηση της χώρας,
τα πράγματα θα ήταν …εξαιρετικά πιο απλά: Η χώρα δεν θα πτώχευε επίσημα, γιατί
οι πολιτικοί μας θα είχαν φροντίσει εγκαίρως να κλείσουν συμφωνία με τους
κερδοσκόπους για να ικανοποιήσουν ακόμη και τις πιο παράλογες απαιτήσεις τους!
Και με το αζημίωτο για τα κομματικά τους ταμεία, αλλά και για τους ίδιους
προσωπικά, θα είχαν κανονίσει να πληρώσει …ο ελληνικός λαός, όχι μόνο από το
υστέρημά του, αλλά με το αίμα του και με την πατρίδα του! Όπως κάνει 4 χρόνια
τώρα.
Βλέπετε πόσο …απολίτιστοι είναι αυτοί οι Αργεντίνοι, που
αντί να τρέμουν μπροστά στους εκβιασμούς και τις απειλές των αγορών και των
μεγάλων, αυτοί διαδηλώνουν μαζικά με το σύνθημα "έχουμε πατρίδα κι όχι
αποικία". Δεν είναι σαν τους Έλληνες που δεν τολμούν ούτε καν να σκεφτούν,
ότι μπορούμε ως χώρα να διαγράψουμε το χρέος μας μονομερώς χωρίς να πάθουμε
τίποτε κακό!
Αρκεί να πάρει ο λαός τις τύχες αυτής της χώρας στα χέρια
του! Αρκεί να σκεφτούμε για μια φορά στη ζωή μας ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια, ως
πατριώτες που θέλουν μια δημοκρατικά αναγεννημένη Ελλάδα κι όχι ως υποζύγια της
κάθε ξενόδουλης εξουσίας.
Αποψινό άρθρο του φίλου και ιδρυτικού μέλους του συλλόγου μας Γιώργου Μητροπέτρου.
Πρίν την ιστορική απόφασι της κυπριακής Βουλής στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, που απέρριψε τον εκβιασμό των Ευρωπαίων εταίρων με την πρωτάκουστη οδηγία για χρεοκοπία ή «εθελούσια» λεηλασία των αποταμιεύσεων στις τράπεζες.
Μπορεί η
απόφαση του Eurogroupγια «κούρεμα» των καταθέσεων στις Τράπεζες της Κύπρου από 6,75% έως
9,9% που βρίσκονται και λειτουργούν στο Νησί, να έχει σκοπό την ενίσχυση της
ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αντλώντας 5,8 δις ευρώ, αυτό όμως
δεν μπορεί να μη χαρακτηρισθεί από την παγκόσμια οικονομική αγορά, ως ένα μέτρο σοκ που ενεργοποιεί στους πολίτες
την άρση της εμπιστοσύνης σε όλο το
τραπεζικό σύστημα.
Η ερώτηση
που εύλογα μπαίνει είναι:
Πως είναι
δυνατό οι ισχυροί της ευρωζώνης και της Ε.Ε. να θέλουν σε αυτή την συγκυρία που
όλες οι χώρες του νότου , αυτές που πλήρωσαν το μάρμαρο του Ευρώ, που ζουν σε
δύσκολες συνθήκες, που η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί σε όλους αισθητά, η
ανεργία να είναι σε επίπεδα μεταπολεμικά, να θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα
στο παραπαίον τραπεζικό σύστημα;
Προσεγγίζοντας
το θέμα από την σκοπιά των πολιτών που έχουν επίγνωση, αν και κατά πόσο μας
ωφέλησε σαν χώρα, αλλά και όλες τις χώρες του φτωχού νότου, η είσοδό μας στη ζώνη του Ευρώ, πρέπει να δούμε
κάποια πράγματα.
Η Κύπρος
είναι μια χώρα που η …«αριστερή»προεδρία Χριστόφια την έβαλε στο Ευρώ.Καμία θετική εξέλιξη δεν είδε στο Κυπριακό πρόβλημα ενώ άλλα έλεγαν
πρίν. Η ίδια κυβέρνηση την έβαλε στο μνημόνιο με μια οικονομία ανοιχτή
–φορολογικό παράδεισο και ασύδοτη κυκλοφορία κεφαλαίων και αδιαφανές τραπεζικό
σύστημα.
Πληθυσμός
800.000 κάτοικοι, με ΑΕΠ18 δις € και
καταθέσεις 70δις €.
Η
πρωτοφανής, ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα απόφαση για δέσμευση περιουσίας
από το πρώτο ευρώ , όπως είναι και οι καταθέσεις , όταν μάλιστα υπάρχει και το
δίκαιο της Ε.Ε. για ασφάλιση μέχρι τις 100.000 ευρώ, δεν είναι τυχαία, ούτε
επιπόλαια.
Στοχεύει στο χτύπημα, ακόμα περισσότερο,
του τραπεζικού συστήματος στις χώρες του νότου συνολικά, μεταφορά των
καταθέσεων σε ασφαλή λιμάνια, βλέπε Γερμανία, και εσωτερικό μήνυμα λόγω
εκλογών, ότι δεν στηρίζουμε με χρήματα του Γερμανικού λαού τις χώρες που έχουν
πρόβλημα όποιο και αν είναι το κόστος.
Δεν
έβαλαν μυαλό από το σχέδιο ΑΝΑΝ που με εκβιασμούς και ευθείες απειλές
προσπάθησαν πάλι για το «καλό» των Κυπρίων να περάσουν.Σήμερα με την απόφαση αυτή
δένουν πιστάγκονα τονΚυπριακό λαό για
πολλά χρόνια, βάζοντας χέρι στους πλουτοπαραγωγικούς
του πόρους του Νησιού, παίζοντας βρώμικα παιχνίδια, μη λογαριάζοντας το κόστος
για το λαό αρκεί να μαζέψουν τα κεφάλαια υπό τον έλεγχό τους.
Τώρα
όμως, που κλονίζεται η εμπιστοσύνη προς το τραπεζικό σύστημα των χωρών του
Νότου , τώρα είναι η ευκαιρία οι
λαοί να ξεσηκωθούν, να ανατρέψουν τις ενδοτικές κυβερνήσεις , να βγουν αμέσως
από την θηλιά του Ευρώ με επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα και με την
μη πληρωμή κανενός χρέους, να
οικοδομήσουν συνεργασίες και πολιτικές αναδεικνύοντας και επενδύοντας στασυγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε χώρας,
οργανώνοντας την παραγωγική βάση και τέλος διασφαλίζοντας
και τα χρήματα του λαού αλλά και τον πλούτο του. Με κρατικοποίηση των τραπεζών,
που έχουν πληρωθεί πολλές φορές, με έλεγχο των ενεργητικών και εκκαθάριση εν
λειτουργία, θα μπορέσουμε με γενναίασεισάχθεια να βρει ο λαός τον δρόμο
του.
Τώρα είναι η ώρα, η εναλλακτική πρόταση του Εθνικού νομίσματος να φαντάζει πλέον ως
την μόνη ρεαλιστική, πραγματική και εθνικά ωφέλιμη πολιτική και οικονομική πράξη.
Εμπρός λοιπόν, όλοι μαζί να κάνουμε τώρα πράξη
το «Ουδέν κακόν αμιγές καλού»
Σημασία έχει πως το εν λόγω κείμενο πέρα από κάποιες εκφραστικές
αδυναμίες και πιθανόν και ανακρίβειες στο περιεχόμενό του, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ειδικά για όσους από εμάς
εξακολουθούμε να πιστεύουμε σε εθνική
ανεξαρτησία και εθνικό κράτος...
Ας βγούμε από το ευρώ και ας σταματήσουν να γίνονται
εισαγωγές. Και ας πεινάσουμε όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι ξένοι και οι
έλληνες δοσίλογοι των καναλιών.
Όλοι λένε ότι θα σταματήσουν να γίνονται εισαγωγές, αλλά έκατσε κανείς από εσάς
να σκεφτεί τι ακριβώς εισάγουμε και τι ακριβώς να πάψει να έρχεται στην Ελλάδα;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
... -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε αυτοκίνητα. Τότε να δείτε κλάμα που θα
ρίξουν Γερμανοί και Γάλλοι που δεν θα ξαναπουλήσουν ούτε ένα αυτοκίνητο τα
επόμενα χρόνια.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε γάλα, τυριά και βούτυρο. Τότε να δείτε κλάμα που
θα ρίξουν τα φασιστόμουτρα οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ξηρούς καρπούς από την Τουρκία.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε καρπούζια και σταφύλια από την Αφρική.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σταφίδες από την Χιλή (αν είναι δυνατόν!)
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σπορέλαια και άλλα γράσα.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρετσίνα από την Καλιφόρνια (θου Κύριε).
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τις εκατοντάδες είδη από οινοπνευματώδη ποτά.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τυριά, κονσέρβες, κέικ, ζαμπονάκια κλπ.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε κινητά, τηλεοράσεις, υπολογιστές και τα χίλια δυο
ηλίθια γκάτζετ που στραβώνουν τον κόσμο.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα εκατοντάδες είδη καπνού, πούρων και άλλων
δηλητηρίων.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα μπατζάρια τουρσί από την Γερμανία (θεέ μου,
θεέ μου).
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα δεκάδες είδη ξένων γλυκών και σοκολατοειδών
που στέλνουν τα λεφτά μας στο εξωτερικό και την χοληστερίνη στα ύψη.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, και πληθώρα από
άχρηστα είδη για το σπίτι (μέχρι κόφτης για να κόβεις σε ίσια κομμάτια την
μπανάνα υπάρχει!!!).
Ας επιστρέψουμε στην εποχή του 60.
Ας περπατήσουμε και πάλι ήσυχοι στον άδειο δρόμο.
Ας κοιμηθούμε το βράδυ χωρίς να ξυπνάμε από τον κάθε αργόσχολο ηλίθιο που
τριγυρνάει με το αμάξι ακούγοντας τουρκογύφτικα καψουρολαϊκά ή χαζά ραπ στην
διαπασών.
Ας φάμε λιγότερο και ας χάσουμε το υπέρβαρο λίπος μας.
Ας κάνουμε πάλι γιορτές-ρεφενέ.
Ας ξανακάνουμε αληθινούς φίλους, αντί για τους ηλεκτρονικούς που έχουμε σήμερα.
Ξυπνάτε μαλάκες Έλληνες. Έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου. Έχουμε δώσει τα
φώτα του πολιτισμού στον κόσμο. Έχουμε τσακίσει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο
την ιταλική και γερμανική υπερδύναμη.
Και έχουμε καταντήσει σήμερα να ζητιανεύουμε από τους κωλο-ευρωπαίους και να
τους παρακαλάμε να μας πηδάνε ώστε να έχουμε βίντεο και κινητά. Και από πάνω
καθόμαστε και μας βρίζουν, αφού δεν έχουμε πλέον ΚΑΘΟΛΟΥ αξιοπρέπεια.
Μόλις προμηθευθήκαμε -κι ευχαριστούμε το ΕΠΑΜ Χαλκίδας- το βίντεο της προχθεσινής ομιλίας του Δημήτρη Καζάκη στην πόλι μας, για την οποία είχαμε αναφερθή εγκαίρως. Στην εκδήλωσι που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Εργατικό Κέντρο το απόγευμα της Τρίτης (29/5/2012), ο Γενικός Γραμματέας και ιδρυτής του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου μετά από μια (όχι και τόσο σύντομη –είν’ αλήθεια) εισήγησι, απάντησε με παρρησία, υπομονή και με το νηφάλιο ύφος που τον χαρακτηρίζει, σε δεκάδες ερωτήματα του ακροατηρίου γύρω από το επίμαχο θέμα των ημερών.
Ειδικά για όσους δεν κατάφεραν να παρευρεθούν, ευκαιρία να τον παρακολουθήσουν (με μια ισχυρή δόσι κατανόησης για τα προβλήματα της ηχοληψίας στην βιντεοσκόπησι ).
ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΖΑΚΗ ΧΑΛΚΙΔΑ 29 5 2012
ΣΗΜ. Αξιοπρόσεκτη καί η εντυπωσιακά ανφανδόν υπέρ του εθνικού νομίσματος τοποθέτησι
(από κοινού με την προσωπική του άποψι για επαναφορά της θανατικής ποινής στα πολιτικά
εγκλήματα Εσχάτης Προδοσίας!) του Γιώργου Βλαχογεώργου,
γιατρού και Δημοτικού Συμβούλου κομματικά προσκείμενου στον ΣΥΡΙΖΑ, (στο βίντεο
βλ. από 1:01΄:30΄΄ έως 1:03΄:45΄΄ ), καθώς και η παρέμβασι του επίσης γιατρού
και Δημοτικού Συμβούλου στον Δήμο Χαλκιδέων, κ. Δημήτριου Αναγνώστου (από 1:53΄
έως 1:56΄). Ο τελευταίος μάλιστα, μετά από μια σύντομη τοποθέτησι για σύγχρονη Άλωσι,
για ευρωλαγνεία-ευρωλατρεία, για ανάγκη αγώνα κατά της δραχμοφοβίας, καταφάσκοντας
και αυτός (και με από γερμανικές πηγές τεκμηρίωσι!) για το Εθνικό Νόμισμα ως
εργαλείο ανεξαρτησίας, κατέληξε στην υποβολή τού εξής διπλού ερωτήματος προς τον
κεντρικό ομιλητή:
«Εαν τοποθετείτε και πότε την επάνοδο σε εθνικό νόμισμα, ρεαλιστικά, και ποιες
είναι οι προσδοκίες από το ευρωομόλογο…»
Τι σου κάνει η συνειρμική ιδιότητα του μυαλού!
Οι γεμάτες συναισθηματισμό δηλώσεις της κας Λαγκάρντ, της στιβαρούς διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, (του φιλανθρωπικού αυτού Ιδρύματος της αγίας Έδρας του Παγκόσμιου Καπιταλισμού), στον σημερινό ευρωπαϊκό έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, πως σπαράζει η καρδιά της περισσότερο για τα φτωχά παιδάκια της Αφρικής παρά για τους κατοίκους της Ελλάδας που υποφέρουν υπο το φάσμα της χρεοκοπίας (που την προκαθόρισε η τριακονταπενταετία της εμπνευσμένης πολιτικής της εγκάθετης κομματοκρατίας) και τα μέτρα της λιτότητας (που της επέβαλαν οι αγνοί δυνάστες της), μου έφεραν στην μνήμη το ...τραγούδι των Ρόλλινγκ Σόουνς, “ Sympathy for the Devil”.
Μεταφράζει η κ. Κωνσταντινίδου από τον σημερινό Γκάρντιαν (Guardian): «Ερωτηθείσα εάν ανησυχεί για την οικονομική και κοινωνική επίδραση της λιτότητας στην μεσογειακή χώρα (ΣΣ Ελλάδα), η Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε στον Γκάρντιαν: "Όχι, σκέφτομαι περισσότερο τα μικρά παιδιά ενός σχολείου σ’ ένα χωριουδάκι στην Νιγηρία που κάνουν μάθημα μόνο 2 ώρες την ημέρα, εκεί που μοιράζονται τρία παιδιά ένα κάθισμα και που επιθυμούν πάρα πολύ να μορφωθούν.
Τα έχω στο μυαλό μου συνεχώς. Επειδή πιστεύω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερο βοήθεια, από τους ανθρώπους στην Αθήνα"»
Αλλά, αφού πρώτα βάλουμε και το μουσικό βίντεο, θα παραπέμψουμε αμέσως και στους στίχους του τραγουδιού, της παγκόσμιας επιτυχίας της παρέας του Σερ Τσάγκερ κατα το 1968, για να δικαιολογήσουμε το παράδοξο του συνειρμού μας.
Μπορεί να μην διακρίνεται εμφανώς και με την πρώτη το κεντρικό νόημα του τραγουδιού, ίσως να ήταν και στην εποχή του και ακόμα και τωρα να είναι εύκολα παρεξηγήσιμος ο τίτλος, αλλά είναι αναμφίβολο πως μέσα στην ποιητική σύνθεσι ο Τζάγκερ (επηρεασμένος από τον Μπωντλαίρ, λέει κάπου –άλλοι λένε από τον Μπουλγκάκωφ), αναφέρεται στο πως η παρουσία του Σατανά είναι εμφανής συνεχώς στην ανθρώπινη ιστορία και κοινωνία.
Εμείς, όπως και οποιοσδήποτε, θα μπορούσαμε να εντάξουμε και άλλα ιστορικά γεγονότα στα ενδεικτικώς αναφερόμενα στους στίχους του τραγουδιού.
Ανάμεσα λοιπόν σ’ αυτά που διαβάζουμε κατά σειράν:
Η Σταύρωσις του Χριστού (2η στροφή)
Ο Εκατονταετής Πόλεμος (4η στροφή) )
Η κομμουνιστική επανάστασι στην Ρωσία (7η στροφή)
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (5η στροφή)
Οι δολοφονίες των Κέννεντυ (8η στροφή)
Ας βάλουμε την διαβολική παρουσία στην Αιώνια Υποκρισία των Αθεάτων και στην επέλασι της «πεφωτισμένης» Παγκοσμιοποίησης των «Αγορών»…
Sympathy for the Devil : The Rolling Stones
"Sympathy for the Devil"
Οι στίχοι:
Lyrics
Please allow me to introduce myself
I'm a man of wealth and taste
I've been around for a long, long year
Stole many a man's soul to waste
And I was 'round when Jesus Christ
Had his moment of doubt and pain
Made damn sure that Pilate
Washed his hands and sealed his fate
Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game
I stuck around St. Petersburg
When I saw it was a time for a change
Killed the czar and his ministers
Anastasia screamed in vain
I rode a tank
Held a general's rank
When the blitzkrieg raged
And the bodies stank
Pleased to meet you
Hope you guess my name, oh yeah
Ah, what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah
(Woo woo, woo woo)
I watched with glee
While your kings and queens
Fought for ten decades
For the gods they made
(Woo woo, woo woo)
I shouted out,
"Who killed the Kennedys?"
When after all
It was you and me
(Who who, who who)
Let me please introduce myself
I'm a man of wealth and taste
And I laid traps for troubadours
Who get killed before they reached Bombay
(Woo woo, who who)
Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
(Who who)
But what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah, get down, baby
(Who who, who who)
Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
But what's confusing you
Is just the nature of my game
(Woo woo, who who)
Just as every cop is a criminal
And all the sinners saints
As heads is tails
Just call me Lucifer
'Cause I'm in need of some restraint
(Who who, who who)
So if you meet me
Have some courtesy
Have some sympathy, and some taste
(Woo woo)
Use all your well-learned politesse
Or I'll lay your soul to waste, mm yeah
(Woo woo, woo woo)
Pleased to meet you
Hope you guessed my name, mm yeah
(Who who)
But what's puzzling you
Is the nature of my game, mm mean it, get down
(Woo woo, woo woo)
Woo, who Oh yeah, get on down Oh yeah Oh yeah! (Woo woo)
Tell me baby, what's my name
Tell me honey, can ya guess my name
Tell me baby, what's my name
I tell you one time, you're to blame
Oh, who Woo, woo Woo, who Woo, woo Woo, who, who Woo, who, who Oh, yeah
What's my name
Tell me, baby, what's my name
Tell me, sweetie, what's my name
Woo, who, who Woo, who, who Woo, who, who Woo, who, who Woo, who, who Woo, who, who Oh, yeah Woo woo Woo woo
Η είδησι την οποία μας κοινοποίησε ο Γιώργος Μητροπέτρος είναι πολύ σοβαρή για να την αφήσουμε στα …αζήτητα. Κατά δημόσια δήλωσι αρμόδιου του αγροτικού τομέα της οικονομίας, και αντίθετα με την επικρατούσα αντίληψι, η χώρα μας ακόμα και αυτή την στιγμή μετά από δέκα χρόνια απαξίωσης του πρωτογενούς τομέα της (κατ’ απαίτησι των ευρω-δανειστών μας, και στο παραπέντε της χρεοκοπίας), δεν έχει απολέση ολοκληρωτικά το στοιχείο της επάρκειας στα αγροτικά προϊόντα! Μεταφέρουμε , όχι χωρίς κάποια επιφύλαξι, αυτή την αισιόδοξη –ακόμα κι αν δεν αληθεύει στο έπακρον- είδησι και θα επανέλθουμε από άλλη πλευρά στο ζητούμενο της Αυτάρκειας, βασικό στοιχείο της έννοιας του κράτους, ειδικά με την αρχαιοελληνική -και δή την αριστοτελική - αντίληψι.
Ο Γ. Μητροπέτρος καλώντας μας σε εγρήγορσι και οργανωμένη αντίστασι, συνοδεύει το παρακάτω κείμενο με το σχόλιο: "Και σε αυτό ψέματα λένε οι «τρομοκράτες» του Ελληνικού λαού, δεν έχουν πλέον τσίπα επάνω τους, κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να μένουν γαντζωμένοι στις καρέκλες τους, ξεπουλώντας ό,τι έχει απομείνει εκτελώντας τις ….άνωθεν εντολές".
«Ποιος είπε ότι αν χρεοκοπήσουμε δεν θα έχουμε να φάμε; »
Διατροφικά αυτάρκης σε βασικά αγροτικά προϊόντα, σε ποσοστό που ξεπερνάει το 94%, είναι η Ελλάδα, όπως επισήμανε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ (Πανελλήνια Συνομοσπονδία Γεωργικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων) Τζανέτος Καραμίχας, σε συνεδρίαση που έγινε στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ ζήτησε να σταματήσει η τρομοκρατία πως η Ελλάδα θα πεινάσει αν χρεοκοπήσει: «Πρέπει να σταματήσει η απαξίωση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και η τρομοκρατία ότι σε περίπτωση χρεοκοπίας δεν θα έχουμε να φάμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τζανέτος Καραμίχας και κατέληξε: «Μπορούμε να πάμε σε υπεραυτάρκεια, να παράξουμε νέο πλούτο, να στηρίξουμε τη χώρα».
Συγκεκριμένα σύμφωνα με τα στοιχεία το ποσοστό αυτάρκειας στη φυτική παραγωγή ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στο 99% περίπου, αλλά διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά, όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, με το μικρότερο ποσοστό να καταγράφεται στο μαλακό σιτάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171%).
Στο ελαιόλαδο και τις ελιές η αυτάρκεια εμφανίζει υψηλό ποσοστό, μια και όπως είναι γνωστό η χώρα παραμένει έντονα εξαγωγική στα δύο αυτά προϊόντα.
Στα εσπεριδοειδή τη μεγαλύτερη αυτάρκεια κατέχουν τα πορτοκάλια με ποσοστό 167% ενώ στα λεμόνια η αυτάρκεια περιορίζεται στο 63% , στα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%), ενώ πολύ χαμηλή αυτάρκεια διαπιστώνεται και στην κατηγορία των οσπρίων με ποσοστό που κυμαίνεται στο 39%.
Στη ζωϊκή παραγωγή το ποσοστό αυτάρκειας ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 73%. Στο κρέας καταγράφεται αυτάρκεια 56%, με το μικρότερο ποσοστό στο βόειο κρέας (30%) και το υψηλότερο στο αιγοπρόβειο (94%).
Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊόντων, η φέτα με ποσοστό αυτάρκειας 147%μ υπερβαίνει το μέσο όρο της κατηγορίας, που κυμαίνεται στο 80%. Στο μέλι και στα αυγά, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας 92% και 91% αντίστοιχα.
Un testro (ristampa) di Kostas Vaxevanis, sulla dissacrazione dell’ imminente bancarotta
Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου, η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».
του Κώστα Βαξεβάνη
Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου. Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει, αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο; Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε; Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο. Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους. Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι. Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά. Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών. Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις. Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα. Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)
Αναρτήσεις
