"Επίπεδο...δάπεδο!": νέο κείμενο του Αιθεροβάμονα. Un testo nuovo sulla decadenza e la crisi di valori nella Grecia di oggi

Ο αγαπητός Αιθεροβάμων μάς έστειλε την τελευταία «επι του πιεστηρίου» δουλειά του. Η συνεργασία του, υπο τον τίτλο «Επίπεδο…δάπεδο» έχει την μορφή άρθρου με θέμα τον προβληματισμό γύρω από την νεοελληνική παρακμή και είναι γραμμένη με στοιχεία σατιρικά, αλλά σε ύφος ιδιαιτέρως καυστικό. Ο συγγραφέας αυτή τη φορά προφανώς πληγωμένος βαθιά από την νεοελληνική κατάντια γίνεται στηλιτευτικός και εν τέλει μας παρουσιάζεται συγκρατημένα …απαισιόδοξος! Πραγματοποιούμε, ευχαρίστως, και την παράκλησί του να επισυναφθή το τραγούδι του Πάνου Τζαβέλα « Έντιμε άνθρωπε κυρ Παντελή».

......................................................

      

ΕΠΙΠΕΔΟ ...ΔΑΠΕΔΟ

 1                              

       Αγαπητοί αναγνώστες, αν σας προβληματίζει ο τίτλος, οφείλω να σας εξηγήσω κάποιες λεπτομέρειες. Μιλάω για επίπεδο μορφωτικό, πνευματικό, γνωστικό, πολιτιστικό κ.λ.π. Επειδή, όπως λέει και ο μεγάλος Σεφέρης «όπου κι αν πάω, η Ελλάδα με πληγώνει», νιώθω την ανάγκη να αναφερθώ στον πολιτισμό του σημερινού μέσου νεοέλληνα. Υπάρχουν οι εξής αρνητικοί παράμετροι:

·          Ο μέσος νεοέλληνας γεννιέται μέσα σε μια οικογένεια φοβερά υπανάπτυκτη, με γονείς κατά κανόνα τουρίστες και ερασιτέχνες, οι οποίοι αποκτούν τα παιδιά τους απλά ως αποτέλεσμα μιας ευχάριστης… διαδικασίας. Σας παραθέτω ένα χαρακτηριστικό ανέκδοτο: Μια μέρα, κάποιος περπατούσε σε ένα παραλιακό δρόμο. Βλέπει κάποιον να ψαρεύει. Τον παρακολουθούσε για λίγη ώρα. Κάποια στιγμή τον πλησιάζει και του λέει: «- Με συγχωρείτε, σας βλέπω τόση ώρα να πιάνετε ψάρια και να τα ξαναπετάτε στη θάλασσα. Γιατί το κάνετε αυτό;». Ο άλλος του απάντησε: «-Αγαπητέ μου, είμαι πλούσιος και στο σπίτι μου έχω τα καλύτερα ψάρια. Απλά, αυτό το κάνω για να απολαμβάνω τη διαδικασία». Τότε, ο περαστικός του λέει: «-Σας παρακαλώ πολύ, επειδή είμαι άνεργος και έχω 7 παιδιά, αν θέλετε, τα ψάρια που θα πιάσετε από τώρα, μπορείτε να μου τα δώσετε για την οικογένειά μου, που πεινάει;». «- Πολύ ευχαρίστως!» απαντά ο ψαράς. «-Όμως, έχω κι εγώ μια απορία: Αφού είσαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση, γιατί κάνατε 7 παιδιά;». Και ο άλλος απαντά: «- Μα είναι απλό. Απολαμβάνω κι εγώ τη διαδικασία». Δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί που ζουν απρογραμμάτιστα και δεν συνειδητοποιούν τον αληθινό τους γονικό ρόλο. Θεωρούν πως με το χαρτζιλίκι , με το καλό κινητό, με τα επώνυμα ρούχα εκπληρώνουν στο ακέραιο την αποστολή τους απέναντι στα παιδιά τους. Δεν νοιάζονται για την σωστή αγωγή που έχουν ιερό χρέος να τους παρέχουν. Εδώ χρειάζεται ένας «τρελός» να πει σε μια τέτοια μάνα: « - Τι παιδιά θα παραδώσεις μωρή;». Ένας γνωστός μου, όταν του πρότειναν κάποιοι φίλοι να τους στείλει το γιο του για δουλειά με 20 ευρώ μεροκάματο, τους απάντησε: «-Θα στείλω εγώ το γιο μου να δουλέψει για 20 ευρώ; Άστον καλύτερα να γυρνάει με τις γκόμενες».

 2

   Και καμαρώνει κιόλας ο …σεβαστός «πατέρας» που ο κανακάρης του έχει γκόμενες, που είναι …κόκορας. Και σας ερωτώ: Αυτό το παιδί με τέτοια ανάγωγη αγωγή τι θα γίνει αύριο; Ένα κοπρόσκυλο, ένα άτομο ανεγκέφαλο με μηδενική προσωπικότητα, με ετεροκατευθυνόμενη σκέψη και βούληση. Πολύ πιθανό να εμπλακεί σε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ και ίσως να γίνει και δολοφόνος, εκτελεστής παραγγελιοδόχος. Κι αυτός ο πατέρας τι άτομο γαλούχησε; Τι άνθρωπο παρέδωσε στην κοινωνία; Ένα άτομο που δεν έμαθε να εργάζεται ποτέ του, ένα εκκολαπτόμενο ΛΑΜΟΓΙΟ, που θα επιδιώκει την κομπίνα, την αρπαχτή, το βρώμικο και γρήγορο χρήμα. Αυτά θα είναι τα ιδανικά του , οι ηθικές αξίες του.

·          Όσο αφορά τώρα το μορφωτικό του επίπεδο, άστα να πάνε στο διάολο: Που θα πάει, τι θα φάει, τι γραβάτα θα φοράει, τι αμάξι θα οδηγάει, προπαντός καλά να περνάει. Ο μέσος νεοέλληνας έχει μάθει να επιλέγει και να διαβάζει ένα ποιοτικό βιβλίο ή να ακούει ένα ποιοτικό μουσικό έργο;

·         Ενδιαφέρεται μόνο για την ταβέρνα, το ουζερί για να πάει να κάτσει και να χεστεί στο φαί. Ποτέ δεν πάει στο καλό θέατρο, στο μέγαρο μουσικής, σε μια έκθεση έργων τέχνης. ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΕΡΩΤΟΥΣ. Έτσι, καταντήσαμε ξενομανείς, ΕΥΡΩΒΛΑΧΟΙ στην κυριολεξία, κουτοπόνηροι με μοναδικό στόχο πώς να τη «φέρουμε» στον άλλο για να δείξουμε τη μαγκιά μας ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ!

·         Στο θέμα της γλώσσας μας τι έχετε να πείτε; Όταν ακούς τα νέα παιδιά να μιλάνε απορείς και θλίβεσαι αν , βέβαια, σου έχει μείνει μια στάλα φιλότιμο και ευαισθησία. Η κυρία Ρεπούση μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Τα παιδιά κατάργησαν από μόνα τους τα Αρχαία και τα σωστά Νέα Ελληνικά: ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΟΥΠΕΡ , ΤΙ ΚΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ , ΦΡΙΚΑΡΗΣΑ , ΤΑΠΑΙΞΑ και άφθονα άλλα είναι τα «φρούτα» του δικού τους γλωσσικού μενού. Μια ματιά στα SMS ΠΟΥ γράφουν στα κινητά τους είναι η αδιάσειστη απόδειξη για την πνευματική φτώχεια, για την λεξιπενία και για το άδειο κρανίο τους.

·         Δυστυχώς, έχουμε μάθει να ζούμε μέσα σε μια χαζοχαρούμενη ραστώνη και να βγάζουμε μια απερίγραπτη «σαλάτα» ψευτομαγκιάς και κουτοπονηριάς που με τον ημιμαθή εγκέφαλό μας τα έχουμε αποθεώσει.

3   

   Δεν εννοούμε, παρά τις αμέτρητες σφαλιάρες που δεχόμαστε από παντού, να αλλάξουμε. Η απάντησή μας είναι: «- Και τι έγινε; Εμείς είμαστε ωραίοι, οι πρώτοι του χωριού , σ’ όποιον αρέσουμε!».

·        Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε την οικονομική κρίση είναι η περίτρανη απόδειξη της γενικότερης διαχρονικής κοινωνικής και πολιτισμικής μας κρίσης. Λέμε συνεχώς ότι θα επαναστατήσουμε, θα ξεσηκωθούμε και άλλα τέτοια εμπριμέ. Όμως, όσοι από εμάς έχουν ακόμα την όποια δυνατότητα να διαθέτουν τη δουλειά τους, το σπίτι τους, το εξοχικό τους, την αμαξάρα τους παρκαρισμένη έξω από το σπίτι , τις πιστωτικές τους, τις διακοπές τους, την ταβέρνα τους, το ουζερί τους, το ποτό στο μπαράκι με την παρέα και καμιά χαζογκόμενα, όλοι αυτοί δεν δείχνουν καμία αληθινή διάθεση  αντίδρασης. Είναι οι επαναστάτες του ΚΑΝΑΠΕΩΣ που βλέπουν κάποιους να πλακώνονται με τα ΜΑΤ και πίνοντας το κοκτέϊλ τους αναφωνούν: «- Εγώ νάμαι καλά και άσε τα κορόιδα να βολοδέρνουν και να δέρνονται».

·          Τελικά, ποιος είναι ο πολιτισμός μας; Ο εγωκεντρισμός μας; Ο «ζαμανφουτισμός» μας; Ο ωχαδελφισμός μας; Η εμπάθειά μας; Η μισαλλοδοξία μας; Ο «κατινισμός» μας; Η ψευτομαγκιά μας; Η ασύμμετρη τάση για τσαμπουκά, που μας κάνει να απλώνουμε κάθε στιγμή το ζωνάρι μας για καβγά; Είναι πολιτισμένη αυτή κοινωνία του νεοπλουτισμού, της υποκρισίας, της διαφθοράς και του συντηρητισμού; Δεν κοιτάμε να θεραπεύσουμε τα κόμπλεξ του υπανάπτυκτου, του ξενομανούς, του ζηλόφθονου, του στενόμυαλου, του εγωϊστάκια, του επιδειξία, του αντικοινωνικού, του χαμερπούς ανθρωπάκου. Γι’ αυτό καταντήσαμε ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΑΡΡΩΣΤΟΙ! Το επίπεδό μας είναι ευθυγραμμισμένο με το ΔΑΠΕΔΟ και οδεύει ολοταχώς προς το ΥΠΟΓΕΙΟ. Κληρονομήσαμε ένα αξιοθαύμαστο πολιτισμό και τον ξεπουλήσαμε, τον απεμπολήσαμε, τον ευτελίσαμε! Είμαστε άξιοι της χειρότερης μοίρας…

                                                     ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)




Πάνος Τζαβέλας - Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή

Έντιμε άνθρωπε κυρ- Παντελή

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα,
βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά,
πολλά λεφτά

Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv,
τρως τροφή πνευματική.

Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά,
“Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά”
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ‘ συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
Πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σκατά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη.

«Η Ελλάδα της ασυδοσίας»: κείμενο του αναγνώστη μας Χ.Γ. . Αντί χρονογραφήματος. “La Grecia della sfrenatezza”; testo di cronaca da collaboratore

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ  ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ

Μου έλεγε ένας φίλος πως τις προάλλες ενώ οδηγούσε στην εθνική οδό, είδε τον οδηγό του μπροστινού του αυτοκινήτου με αυστριακές πινακίδες να εκσφενδονίζει μια σακούλα στον αέρα και η τελευταία να προσγειώνεται  αφού πέρασε από τον ουρανό του αμαξιού του φίλου μου, στο παρμπρίζ αυτοκινήτου που τον ακολουθούσε . Τυχαίο ?

Ένας άλλος φίλος έλληνας που ζει στη Γερμανία εδώ και χρόνια και έρχεται κάθε καλοκαίρι ένα μήνα σχεδόν διακοπές στη χώρα μας, μου δήλωσε ότι καπνίζει μόνο τότε (το καλοκαίρι στην Ελλάδα ), πίνει τα ουζάκια του, ξενυχτάει χωρίς αναστολές.

Φαίνεται ότι η χώρα μας για τους ξένους της  Δ. Ευρώπης  είναι ο κατεξοχήν οίκος ανοχής όπου μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, όποτε θέλεις  χωρίς επιπτώσεις. Το πολύ πολύ να πληρώσεις κάτι παραπάνω στην τσατσά για σπέσιαλ περιποιήσεις. Αλλά εδώ ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ. Μερικοί ισχυρίζονται ότι αυτό είναι και το μεγάλο μας ατού έναντι των ανταγωνιστών μας  ,αυτό που μας  ξεχωρίζει, που μας διακρίνει από τους κρυόκωλους  Βόρειους. Γιατί όχι ; Αλήθεια ,πόσο θέλουμε να γίνουμε δυτικοευρωπαίοι; Μου είπαν ότι η Μύκονος τράβηξε από παλιά τουρισμό  γιατί όταν ο τουρίστας  έκανε σεξ  έξω από τα σπίτια των ντόπιων  οι τελευταίοι δεν φώναζαν την αστυνομία για προσβολή της δημοσίας αιδούς  αλλά  του έφερναν και προφυλακτικά .

Δεν είναι πάντως αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει. Πιστεύω ότι είμαστε περήφανος λαός, ξύπνιος με κριτική σκέψη μοναδική. Πώς καταντήσαμε έτσι?

¨Η θα έχουμε χούντα ή θα έχουμε ασυδοσία; Αληθινή δημοκρατία δηλ. υπευθυνότητα πότε θα αποκτήσουμε; Απομακρυνθήκαμε από το μέτρον άριστον, χάσαμε το βηματισμό μας, τον προσανατολισμό μας... 
Γιατί τώρα που γράφω αυτό το κείμενο δηλ στις 00.30  ο ταβερνιάρης  δίπλα αποφάσισε να ανεβάσει την ένταση στο στερεοφωνικό του; Για να ευχαριστήσει τους λιγοστούς πελάτες  του; Γιατί ήλθε στο τσακίρ κέφι; 
Και ο άλλος ο γείτονας, εγώ; Θα πρέπει να ξενυχτήσω αναγκαστικά;

Γιατί ? Γιατί? Γιατί?

Nick Georgiou

Για την προχθεσινή «κηδεία της Ελλάδας» στα Σκόπια, ένα εύγλωττο κείμενο για τα εκεί καζίνα

Σατιρικές ονειρώξεις Σκοπίων ή προφητικά σενάρια για σύγχρονους Εφιάλτες;

Μια ακόμη εθνικιστική πρόκλησι (μικρού εύρους) από τους φυρομιανούς γείτονες (σε κωμόπολι των Σκοπίων) διαβάσαμε (μέσω … «Ινφογνώμονα»!) στο διαδικτυακό «Έθνος». Την παραθέτουμε εν περιλήψει, αλλά σκεφτήκαμε να την σχολιάσουμε κάπως πρωτότυπα. Αναδημοσιεύοντας αυτούσιο ένα πρόσφατο κείμενο που στηλιτεύει κατάλληλα το πραγματικό πρόβλημα του εθνικού αυτού ζητήματος: την ένοχη ανικανότητα των ηγετών μας και επι πλέον την αδιάφορη στάσι ή μάλλον την ηθική κατάπτωσι που χαρακτηρίζει μεγάλο ποσοστό συμπατριωτών μας.



1. Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΕΙΔΗΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ «ΣΑΤΙΡΑ» ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

«ΤΟ...ΓΙΟΥΝΑΝΙΣΤΑΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ ΧΡΟΝΟΥΣ»

"«Κήδεψαν» την Ελλάδα και έκαψαν την γαλανόλευκη στα Σκόπια
Η "κηδεία της Ελλάδας", τελέστηκε κατά τη διάρκεια του φετινού καρναβαλιού στην κωμόπολη Βέβτσανι των Σκοπίων. Η προκλητική «έμπνευση» των διοργανωτών περιελάμβανε κάψιμο της ελληνικής σημαίας και κηδειόχαρτο στο οποίο η χώρα μας αναφερόταν ως «Γιουνανιστάν και πρώην τουρκική επαρχία».

Στη διάρκεια καρναβαλικής παρέλασης με που διοργανώνεται στην εν λόγω κωμόπολη κάθε χρόνο στις 13 και 14 Ιανουαρίου (δηλαδή την πρωτοχρονιά για όσους ακολουθούν το Ιουλιανό Ημερολόγιο) παρουσιάστηκε ένα φέρετρο, τυλιγμένο με τη σημαία της Ελλάδας και ένα κηδειόχαρτο στο οποίο αναφερόταν μεταξύ άλλων:

"Καλά νέα. Απροσδόκητα, μετά από παρατεταμένη ταραχή, μας άφησε ο αγαπητός μας γείτονας, η πρώην τουρκική επαρχία - Ελλάς (Hell-ass) Greece, Ελλάδα, Γιουνανιστάν ή όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται- στην ηλικία των 181 χρόνων. 1830 (Πρωτόκολλο του Λονδίνου) - 2011 (Χάγη). Η κηδεία θα λάβει χώρα στο κέντρο του Βέβτσανι στις 13 και 14 Ιανουαρίου. Οι πενθούντες: Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ, Ρωσία, Σερβία..."

Μάλιστα, μεταξύ των "πενθούντων" στο κηδειόχαρτο αναγράφονται ακόμη και ονόματα δημοσιογράφων των Σκοπίων οι οποίοι έχουν εκφράσει μετριοπαθείς θέσεις για το ζήτημα της ονομασίας, ενώ γίνεται κακόγουστο λογοπαίγνιο με την λατινική γραφή της λέξης Ελλάς (Hellas/ Hell-ass) που παραποιείται ορθογραφικά, ώστε το δεύτερο συνθετικό να παραπέμπει στην αγγλική λέξη για τα οπίσθια (ass).

Οι συμμετέχοντες στην προκλητική αυτή «παράσταση», προχώρησαν ακόμη περισσότερο την ατυχώς αποκαλούμενη «πολιτική σάτιρα» καίγοντας την ελληνική σημαία με την οποία ήταν τυλιγμένο το φέρετρο.(...)"

[Μπορείτε να διαβάσετε το υπόλοιπο εδώ.]


2. ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ-ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΞΕΥΤΙΛΑ ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΓΕΥΓΕΛΗ


Για όνειρα στα Σκόπια

του Γιάννη Παπαδημητρίου

Καθόταν στο διπλανό μου τραπέζι. Μόνος του, με μοναδική συντροφιά ένα μπορντό μπεγλέρι. Ήταν αφημένο δίπλα σε δυο πακέτα τσιγάρα, με σλαβομακεδόνικα γράμματα. Ο αναπτήρας διαφημιστικός από το καζίνο «Flamingo», αυστριακών συμφερόντων. Έγραφε πάνω του τζακ ποτ 2.500.000 ευρώ. Είχε περασμένη μια λευκή πετσέτα στο μπλε ριγέ πουκάμισό του.
Σκυφτός, έτρωγε λαίμαργα. Παρά τη βουή του εστιατορίου, ήταν ευδιάκριτη η φασαρία που έκανε. Ήχος νευρικός, βιαστικός, άτσαλος, λες και τα κιτρινισμένα δάχτυλα του έπιαναν πιρούνι για πρώτη φορά.
Μπροστά του είχε τρία πιάτα, παραφορτωμένα, σε διάταξη αντίστροφης πυραμίδας. Είχε σηκώσει όλο το μπουφέ. Γεύσεις αταίριαστες μεταξύ τους. Τέσσερις φέτες λεμονάτου κρέατος συνόρευαν με μπόλικο γύρο, βουτηγμένο σε τζατζίκι και σκεπασμένο από δυο πίττες. Παραδίπλα τους πατάτες φούρνου, πιλάφι με μανιτάρια και γεμιστές ντομάτες. Οι μπουκιές του συνοδεύονταν από μια γενναία ρουφηξιά κρασί. Κόκκινο, ελληνικής προέλευσης. Συγκεκριμένα, από τη Βόρεια Μακεδονία.
Απορρίψαμε το γεωγραφικό προσδιορισμό του ονόματος της ΠΓΔΜ. Γι αυτό τώρα αναφέρεται παντού ως σκέτη Μακεδονία. Το κρασί πάντως ήταν από τη Δράμα.
Μόλις τελείωσε το φαγητό του, σηκώθηκε για να επιλέξει επιδόρπιο.
Συνόδευσε την καρυδόπιτα του με παγωτό βανίλια. Χώνεψε με καφέ, διπλό εσπρέσο. Λογαριασμό δεν πλήρωσε. Είναι πολιτική του καζίνου οι παίκτες να δικαιούνται ένα γεύμα σε κάθε τους επίσκεψη. Χωρίς το παίξιμο να είναι υποχρεωτικό. Έτσι, προσελκύουν κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι τα καζίνα στη Θεσσαλονίκη φέτος έβαλαν μπουφέ με τέσσερα ευρώ. Ο κύριος Κώστας, εξήντα δύο ετών, συνταξιούχος Ο.Γ.Α και μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, περίπου τέσσερις φορές την εβδομάδα παίρνει το λεωφορείο από τα Δικαστήρια με προορισμό τη Γευγελή. Η μεταφορά είναι δωρεάν, ευγενική χορηγία των καζίνων. Είτε του «Flamingo» είτε του «Princess». (ΣΣ. Το δεύτερο, μάλιστα, είναι …τουρκικών συμφερόντων). Και τα δύο, βρίσκονται ελάχιστα λεπτά με τα πόδια, από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων. Είσοδο δεν σου χρεώνουν. Ούτε απαιτούν επίσημη ενδυμασία. Και με φόρμα μπαίνεις.
Σχολάς ιδρωμένος από τη δουλειά και πετάγεσαι για ρουλέτα. Μια ώρα δρόμος.
Οι διαφημίσεις τους έχουν κυριολεκτικά κατακλύσει την πόλη του λευκού πύργου. Ταξί, ολοσέλιδες καταχωρήσεις σε εφημερίδες, οπισθόφυλλα σε περιοδικά, ραδιοφωνικά σποτάκια, γιγάντιες διαφημιστικές πινακίδες στην περιφερειακή οδό, αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων. Πλύσιμο εγκεφάλου. Πεντακόσια εξήντα ναυλωμένα πούλμαν την εβδομάδα φεύγουν από διάφορα σημεία της Θεσσαλονίκης, σε τακτική ημερήσια συχνότητα.
Πλούσια είναι τα δρομολόγια κι από τις γειτονικές πόλεις. Αισίως ξεκίνησαν κι από τη Λάρισα. Χιλιάδες βορειοελλαδίτες καθημερινά περνούν τα σύνορα για να επισκεφτούν τα καζίνα. Όταν φτάνουν στους Ευζώνους, τους περιμένουν στη νεκρή ζώνη τα πουλμανάκια. Λαοθάλασσα, ειδικά το Σάββατο, όπου διεξάγεται η μεγάλη χρηματική κλήρωση με έπαθλο 25.000 ευρώ. Τους στοιχίζει πιο φθηνά από το να παίξουν τζόκερ. Κατά την είσοδό τους λαμβάνουν ειδικούς λαχνούς, με τους οποίους συμπεριλαμβάνονται αυτομάτως στις κληρώσεις. Μάλιστα, υπάρχουν και φρουτάκια που αντί να κερδίζεις ευρώ, κερδίζεις λαχνούς.
Οι κληρώσεις είναι το πιο ισχυρό δέλεαρ. Λειτουργούν ακριβώς με τη λογική των λαχείων. Όποτε δεν προκύπτει νικητής, τα ποσά συσσωρεύονται. Ποτά, καφέδες, αναψυκτικά, όλα τσάμπα. Επίσης, συχνά προσκαλούν διάσημους έλληνες καλλιτέχνες (Καίτη Γαρμπή, Δημήτρης Σταρόβας, Σταμάτης Γονίδης, Λένα Παπαδοπούλου, κ.ά) για μεγαλοπρεπείς εμφανίσεις. Τις αρπαχτές που συνήθιζαν στην επαρχία, τώρα τις κάνουν στα Βαλκάνια, που διψούν για στρασάτη βλαχογκλαμουριά.
Ωστόσο, αυτό που μαγνητίζει τους συμπατριώτες μας, είναι το δωρεάν γεύμα. Ουρές δεκάδων ανθρώπων σχηματίζονται στα εστιατόρια των καζίνων. Σύγχρονα συσσίτια, δίχως σειρά προτεραιότητας μήτε κουπόνι ανεργίας. Η ποιότητα του φαγητού δεν έχει καμία σημασία. Όταν πλέον δεν μπορείς να αγοράσεις κρέας, δεν σκέφτεσαι την προέλευσή του. Πολλώ δε μάλλον αν σου προσφέρεται άφθονο στο πιάτο.
«Βόλτα κάνω, δεν μου κοστίζει και τίποτα. Ανεβαίνω στο λεωφορείο και σε μία ώρα είμαι εδώ. Χαζεύω κανένα γκομενάκι, ξεφεύγω από τη γκρίνια του σπιτιού, ξεχνιέμαι από τη μιζέρια. Τρώω ό,τι φαγητό γουστάρω, πίνω όσο κρασί αντέξω, γίνομαι λιάρδα. Μέχρι να επιστρέψω, έχω ξεσουρώσει.
Φτου κι από την αρχή», μου λέει χαμηλόφωνα ο κύριος Κώστας.
Το αλκοόλ έλεγε αλήθειες. Που σοκάρουν. Και να φανταστεί κανείς ότι στις διαδηλώσεις για το Μακεδονικό, στις αρχές του ‘90, πρωτοστατούσε. Με στολή Μακεδονομάχου, οικογενειακό κειμήλιο από τον πατέρα του, φώναζε «η Μακεδονία είναι Ελληνική, πάρτε το χαμπάρι μαλάκες Σκοπιανοί».
Κατάπιε το στείρο εθνικισμό του, τώρα τον ταΐζουν οι «μαλάκες». Με μπουκωμένο το στόμα, δεν μπορεί να βρίσει. Ούτε καν να μιλήσει.
Σιωπή.

Πηγή