Τριάντα χρόνια χωρίς τον Ελύτη: Τρία επτάστιχα απ τους Προσανατολισμούς του. Trent'anni senza Elytis (1911-1996): Tre poesie da 7 versi dalle sue "Orientazioni".

 

Οδυσσέας Ελύτης   ( Ηράκλειο,  2 Νοεμβρίου  1911 -  Αθήνα,  18 Μαρτίου 1996)

Bραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1979...

Σήμερα συμπληρώνονται 30 χρόνια χωρίς τον μεγάλο Νεοέλληνα ποιητή. Μας άφησε αυξάνοντας την πνευματική μας ορφάνια, αλλά μας έμειναν κληρονομιά ανεκτίμητη οι γεμάτοι Ελληνικό Φώς στίχοι του…

 

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ 

 

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ (Απ' τους "Προσανατολισμούς")

--Γιατί επτάστιχα; 

--Λίγη πυθαγόρεια “αριθμολαγνεία” και εσωτεριστική "προκατάληψι" υπερ του αριθμού ΕΠΤΑ, την είχε ο ποιητής του Άξιον Εστί. Ιδιαίτερα -για να μην πώ απροκάλυπτα- την παρουσίασε στην (ουσιαστικά πρώτη) ποιητική συλλογή του “Προσανατολισμοί” (1940). Απο κοινού με μια υπο όρους κατάφασι στον νεοφερμένο τότε Υπερρεαλισμό. 

Για αμφότερα τον συμπάθησα απο την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μου με την γαλαζοκύματη και ηλιόλουστη λυρική ποίησί του…

...

 

1. ΩΡΙΩΝ 1 

 

 

2. ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΕΠΤΑΣΤΙΧΟ 3

 

3. ΑΙΘΡΙΑ 6

...

...

 ...

Υ.Γ.

 

1. Τρία απο τα επτά πολυαγαπημένα μου… Τα επόμενα τέσσερα, μπορεί να περιμένουν...

 

 2. Για το επτά, αλλά και τους "Προσανατολισμούς" έχω ξαναγράψει κάτι στο Ιστολόγιο: 

 

"... ένας νέος κέντρωνας, απο προσεκτική ανθολόγησι στην αγαπημένη συλλογή (...)  «Προσανατολισμοί». Πρόκειται για ένα επτάστιχο –καθόλου τυχαίο για τον «επταδολάτρη» Ελύτη, ο οποίος στους «Προσανατολισμούς» συμπεριφέρεται χαρακτηριστικά «επταδικά» (προσέχοντας τον αριθμό επτά και τα πολλαπλάσιά του)..." 

  

© 2026AlexandrosSoilemezis

"Ζ, όπως ζυγός": ποίημα (αντί σημείωσι ημερολογίου) του Α.Σ. "Bilancia": una poesia inedita (e dedicata) di Alex. Sellenides

 

Ζ , ΟΠΩΣ ΖΥΓΟΣ

 

Στη μια μεριά βάλε, ας πούμε, το Σκάκι.

Βάλε το παιχνίδι, βάλε τους αγώνες, βάλε τους παίκτες.

Τα τουρνουά, τα κύπελλα, τα μετάλλια

- τα χαμόγελα των νικητών δίπλα στην πίκρα των χαμένων.

Βάλε, βεβαίως, κι όλες τις απίθανες κινήσεις

με τους ευφυείς συνδυασμούς για μάτ

απ’ τις παρτίδες των μεγάλων σκακιστών.

Στοίβαξε, επίσης, όλα τα βιβλία, τα περιοδικά ή και τ’ αρχεία

με τα ανοίγματα, τις αναλύσεις, τα προβλήματα και τα φινάλε.

Στρίμωξε τέλος και το ινδικό παραμύθι με τον Σίσσα

μαζί με τ άπειρα τσουβάλια κόκκους σιταριού!

Σου δίνω χώρο, αν θές, για τους Πεσσούς,

τ’ αρχαία αβάκια και τα βυζαντινά ζατρίκια,

τον λευκομέλανα θυρεό του Sir Palomides

ή τα κιτρινόμαυρα φτερά της Papilio Palamedes

-   - μήν σου πώ ακόμα-ακόμα και τον αστεροειδή 2456.

 

Τί άλλο μένει; Όπως πάντα η ποίησι.

Βάλε, λοιπόν, πάνω απ’ όλα και την ποίησι!

 

Κι όμως η μεγαλιθική αυτή πυραμίδα της χαράς.

θα τιναζόταν σαν νά 'ταν σκόνη στον αέρα,

άν στην άλλη πλάστιγγα/μεριά σού βάλουνε έναν ορό,

μια πάπια ή μια πεταλούδα λευκή, αιμοληψίας.

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ  

(Αθήνα, 24.09.2022)

 

[ Προσόμοιο ]

Τέλος στην σιγή και εν μέσω καύσωνα υποχρεωτικοτήτων και ραστώνης: με ένα αλφαωμέγαλο χάικου του Σελλενίδη! Un “Restart” del Blog con una poesia haiku di Alessandro Sellenidis. No “Reset”, just a “Restart” of the “Neos Palamedes”; with a haiku by A. Sellenides

Σκόπιμη, εννοείται, η επιλογή του μικρού ποιήματος για την επανεκκίνησι του «Νέου Παλαμήδη». Και όχι μόνο για την πρωτομηνιά του Αυγούστου 

(ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!).

 Ο τίτλος της ανάρτησης λέει όσα χρειάζεται προς ώρας να πή ο (τέως) εξαφανισμένος διαχειριστής του Ιστολογίου.

Ο τίτλος του πρόσφατου χάϊκου του Σελλενίδη εκκρεμεί. Αλλά ο ίδιος ο συνθέτης σχολιάζει:

ΑΛΦΑ

Το «άλφα» είναι ελληνικότατο άλφα κεφαλαίο, γράμμα συμβολικό, αρχικό κι αναρχικό, όπως λέμε π.χ. «Αλέξανδρος», «Ανεμβολίαστος», «Αντίστασι» κι άλλες χιλιάδες χιλιάδων λέξεις, και πάντως δεν είναι άνευ όρων ή φθόγγων και ούτε είναι μπάσταρδο του άλεφ.

Είναι μακράν μπροστά από τα βήτα και τα γάμμα, οπότε δεν φοβάται ούτε τα αντίστοιχα κύματα (μακριά απο συστημικά κόμματα) ή αποκυήματά τους, ούτε φυσικά και τις όποιες κωδικές, ιερογλυφικές ή προγραμματικές μεταλλάξεις τύπου Δέλτα.

 Άσε που τελειούται μέσα στο Ωμέγα: Έτσι που καθαγιάστηκε με το Αποκαλυπτικό Ωμέγα  του Ιωάννη (Α΄,8), μοιάζει με μισό Χριστόγραμμα!

 ...................................................................................

 

Α… /   ΑΩ

Είμαι το Άλφα,

Βηταγαμμαδελτάδες,

μα ΚΑΙΩΜΕΓΑ!!

 

Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ,

Χαλκίδα, Ιούλιος 2021 μ.Χ.

«ΟΡΙΩΝ» ένα επίκαιρο στιχούργημα του Σελλενίδη (για την επαπειλούμενη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί). Una nuova poesia inedita di Alex.Sellenidis (sul cambio dello status di Hagia Sophia a moschea).

Επι τη αναγγελία της απόφασης των Τουρκο-μάνων να ξανακάνουν την Αγιασοφιά μας ισλαμικό τζαμί, ο Σελλενίδης «ηλεγράφησε» το παρακάτω «ηλε-ποίημά» του.
Να το δημοσιεύσουμε, λέει, «ας είναι και αδούλευτο»…
 .............................................................

ΟΡΙΩΝ

Διαβάζω κι ολοφύρομαι, γράφω κι αναδακρύζω

Σκίζω πικρά –λυγρά- χαρτιά, σκύβω κολλώ παπύρους.

Τα μνήματά μας –πόσο πιά;- τάχουνε τώρα ξένοι…

Ήρθανε χρόνοι δίσεχτοι, χρόνοι με δυσαστρία

Από τα γένη τα χρυσά στις σκουριασμένες πέτρες.

Ξεράθηκαν οι Ήρωες. Προκόψαν οι Εφιάλτες,

Πετσόκοψαν τα ιερά, λατρέψανε τ’ αλλότρια.

Το Μέγαρο αράχνιασε, τόχουμε οι υπηρέτες!

--Πού ‘ν  τα παλιά διαμαντικά, πού ‘ν οι χρυσές ψηφίδες;  --

Τα κτήματά μας – πόσο πιά; -- τάχουνε τώρα ξένοι…

Από τα βάθη τού Βορρά, τα όρη της Ασίας,

Σύμμαχοι τάχα κι εισβολείς, παντοτινά βαρβάροι

Τον Βράχο τεμαχίσανε, το Τέμενος τζαμίσαν.

Σκίζω πικρά –λυγρά- χαρτιά, σκύβω, κολλώ παπύρους…

Νά ‘ναι ατέρμονη  γραμμή ή πρόσκαιρη καμπύλη;

Νά ναι το τέλος μας μπροστά, ή ένας με τέρμα κύκλος;

Αλέξ. Σελλενίδης 

06.11.2019

ΣΗΜ. 

  2 λυγρά: βλ. Ιλ. Ζ 168

13 Βράχος = ο ιερός Βράχος της Ακροπόλεως, συνεκδοχικά: ο Παρθενών.

     Τέμενος (αρχαιοελληνικό ουσιαστικό, εκ του τέμνω). Στην Αρχαία Ελλ. σήμαινε ιερό χώρο, ναό για Θεό ή Ήρωα. Εδώ => Ο Ναός της Χριστιανοσύνης (της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολι) 

Ένα ποίημα για τα Χριστούγεννα (του Ἱερομόναχου Συμεών) και το κάθισμα του Όρθρου "Τι Θαυμάζεις Μαριάμ”. Una poesia per Natale del monaco ortodosso del Monte Athos Simeone e l' inno bizantino del mattutino “Che cosa stai ammirando Mariam?”

Γραμμένο 20 χρόνια πρίν. Στο Άγιο Όρος, Χριστούγεννα!
Για τον εκ Περού Ἱερομόναχο Συμεών (κατά κόσμον Miguel Angel de la Jara Higginson) σκοπεύουμε να επανέλθουμε.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

  {Χριστούγεννα...]

Χριστούγεννα, ἐπέστρεψε ὁ ξένος στὸ κελλί,
κατόπιν ἀγρυπνίας καὶ ξεκουράστηκε,
μετὰ ἔστρωσε τὸ τραπέζι
καὶ ἄναψε δυὸ κεριὰ
καὶ εἶπε στὸν ἑαυτό του χρόνια πολλὰ

Ἡμέρα λαμπρὴ
καρδιὰ γαλήνια
μονάζω ἐδῶ
μένω χωρὶς κανέναν
μὲ ἱμάτιον μέλαν

1997 Πρωὶ στὸ Κελλί

Ἱερομόναχος Συμεών - Μὲ ἱμάτιον μέλαν
(καθὼς ἄνεμος ἁπλῶς φυσᾶ)

..................................................

 ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ

"Τι Θαυμάζεις Μαριάμ" Ψάλλει: η Αργυρώ Ρέππα
Τί θαυμάζεις Μαριάμ;
τί ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σοί;
Ὅτι ἄχρονον Υἱόν,
χρόνῳ ἐγέννησα φησί,
τοῦ τικτομένου τὴν σύλληψιν
μὴ διδαχθεῖσα.
Ἄνανδρος εἰμί, καὶ πῶς τέξω Υἱόν,
ἄσπορον γονὴν τίς ἑώρακεν,
ὅπου Θεὸς γάρ βούλεται,
νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται.
Χριστὸς ἐτέχθη, ἐκ τῆς Παρθένου,
ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας.

Δύο Ποιητικά Τιτλοκολλάζ του Αλ. Σελλενίδη. Two original poetic collages composed by titles (by Alex. Sellenides). Due composizioni poetiche originali (con titoli in tecnica di collage); di Al. Sellenidis.

Προϊόν --μάλλον πρωτότυπον-- σουρρεαλίζοντος πειραματισμού και παιγνιώδους διαθέσεως --καθόλου σπάνιον-- του υπογράφοντος.
Ήταν λίγο μετά την έναρξι της εφετινής σχολικής χρονιάς. Επι τη ανακοινώσει των κοινών προς διδασκαλίαν λογοτεχνικών κειμένων στις 2 τελευταίες τάξεις του Λυκείου…

.........................................................................
1.
 ΑΤΙΤΛΟ

Είμαστε κάτι από τον βίο και την πολιτεία
του Αλέξη Ζορμπά, στου Χατζηφράγκου.
Ο τόπος μας τρία αποσπάσματα επι ασπαλάθων.

(Στα χτήματα βαδίσαμε όλη μέρα
ψελλίζοντας το μοιρολόγι της φώκιας.
Κι η μυστική η παπαρούνα άφησε τυλιγμένα
στο χαρτί τα χταποδάκια, και χάθηκε
                                                             στο πούσι.)

ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ
(4ο ΓΕΛ Χαλκίδος, 12.09.2017)

.......................................................................

2.

ΜΕΤΑΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΥΛΗ

Μέρες του 69 μακριά απ’ τη Σαλονίκη,
Λίγο καιρό απ το φευγιό στα στέφανα της κόρης,
πήγ’ η Αριάγνη η αγνή ν’ αλλάξει το νεράκι
και μές στη γυάλα του ψαριού ξέσπασε σοροκάδα.

ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ
(Χαλκίδα, 27.09.2017)

«Το ΌΧΙ σου να πεις»: ένα ακόμα ποίημα του Ι. Παναγάκου. “Il tuo "no!", va detto”; una poesia patriotica di Ioannis Panagakos

ΤΟ ΟΧΙ ΣΟΥ ΝΑ ΠΕΙΣ

... κι αν έρθει ώρα να χαθώ στου ήλιου τ’ ανηφόρι, δεν με πειράζει και μου αρκεί, να δω τον ήλιο να χαράζει!

Κλαίω για σε, πικρά, πατρίδα αγαπημένη·

για τα ωραία, τα μεγάλα που περάσαν

που τίποτα στο τώρα πια δεν απομένει

-οι φίλοι σου τα έργα σου, πώς τα ξεχάσαν –

και τώρα σε λαβύρινθο καλά κλεισμένη

χωρίς τους μίτους σου που σου τους υφαρπάσαν,

μια ευκαιρία έχεις, μόνο, μην ξεχάσεις:

το Όχι σου να πεις, ολόρθη· δε θα χάσεις.

  

Ιωάννης Παναγάκος

Άνχης (ΠΖ) ε.α. – Σ.Σ.Ε./1971

Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης

Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Ένα (ανώνυμο) διαδικτυακό ποίημα για την μάνα. Per la festa della mamma; Una poesia (anonima) sull’ Internet.

Το είχα δή προ καιρού ξαποστάζοντας σε ψυχωφελές ιστολόγιο…

Έχει στην αρχή μια κάποια καβαφίζουσα αύρα (από το «πρώτο σκαλί»), αλλά στο τέλος σου αφίνει μια γεύσι από βάλσαμο…

..........................................................

Τους δυο αγγέλους σου

Τους δυο αγγέλους σου που τόσο αγαπάς
μην τους φοβάσαι
αν τα φορέματά τους κρύβουν τα φτερά
σίγουρη να ‘σαι
πως δεν θ’ αντέξουν, και μια μέρα φωτεινή
μέρα μεγάλη
στην αγκαλιά σου θα γυρίσουν τη ζεστή
κι οι δυο τους πάλι.

Τα δυο αγγελούδια σου που τώρα σε πονούν
θα απολαύσεις
κι αν απ’ το πάτωμα τα γόνατα πρηστούν
μην αποστάσεις:
καμιά κουβέντα σου στον Κύριο γι αυτούς
δεν πάει χαμένη!
Στείλε τους ένα νοητό φιλί ζεστό
κι αναπαυμένη

πέσε στο στρώμα σου μάνα ν’ αναπαυτείς
κι η προσευχή σου
θα σε κρατεί με τους αγγέλους σου αγκαλιά
ως να γυρίσουν.

Το είδα εδώ/.

«Αχιλλέας»: ένα (βραβευμένο) ποίημα του Σταμάτη Σουφλέρη. “ Achille”; una poesia del candidato deputato dell’ “Ochi”, Stamatis Soufleris

Μπορεί ο Πλάτων να θεωρούσε πως η μέγιστη στιγμή για την εξιδανικευμένη Πολιτική θα έλθη "όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν…», πάντως εμείς θα μπορούσαμε να διευρύνουμε την έννοια φιλόσοφος και φιλοσοφία με την βαθειά πνευματική εν γένει καλλιέργεια και την υψηλή Παιδεία. Έτσι στο ψηφοδέλτιο του ΌΧΙ στον Νομό μας διαθέτουμε και έναν ποιητή. Τον Σταμάτη Σουφλέρη, που ανάμεσα στα δύο εκδοθέντα πεζογραφήματά του και στα διάφορα δημοσιεύματα σε λογοτεχνικά περιοδικά, μετράει και μια πρόσφατη βράβευσι (με έπαινο στην ποίησι) στον περσινό 4ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό! Βέβαια η άποψι κάποιων επαγγελματιών του υπο κατεδάφισι στην χώρα μας πολιτικού κατεστημένου για την ποίησι και τους ποιητές είναι γνωστή και προδίδει το πνευματικό τους επίπεδο, αλλά εμείς έχουμε την χαρά να σας δώσουμε σήμερα ένα δείγμα από την πέννα του Σταμάτη:

 …………………………………………………


ΑΧΙΛΛΕΑΣ

 Έκλαψες, πικράθηκες, χολώθηκες 

Για μια γυναίκα, για τον φίλο, από τους εταίρους 

Και η μάνα σου παρακαλούσε 

Θεούς Δαιμόνους και θνητούς 

Για όπλα που δεν θα σου έσωζαν την ολιγόχρονη ζωή σου. 

Βγήκε μέσα από τη θάλασσα με δάκρυα 

Πήγε ψηλά στο βουνό, περίμενε τους σκληρούς αναίτιους 

Τις λίγες μέρες ακόμα που σου δώσαν.Ήξερε. 

«Δεν αγάπησα την ευπρέπεια ενός οίκου, τα καλά τα λόγια, ανάξιος ήμουν, 

Τις μέριμνες για τα καθημερινά απώθησα, 

Ας χάσω το μερτικό μου από την ομορφιά. 

Ο βίος μου όλος Πόλεμος 

Όλες μου οι στιγμές αφιέρωση στον Άρη, 

τα όπλα θέλω, τα όπλα περιμένω 

Για να μου δώσουν μια νίκη ακόμα πριν τον οριστικό χαμό». Ήξερε. 

Το γνώριζες μα δεν εστάθης, περίμενες, φώναζες, παρακαλούσες, τα έφερες. 

Όταν πέσει ο άνθρωπος μετά δεν είναι, 

 ποιος είδε δέντρο που κόπηκε ν’ ανθίσει πάλι». Ήξερε. 

Πολέμησε, κέρδισε, πολέμησε, σαρώθηκε, 

Σείστηκε ολόκληρος, τρεμούλιασαν οι σάρκες 

Στην ψυχή ήρθε ο μαύρος τριγμός, 

Πριν ακουμπήσει το κορμί στη γη 

Η ζωή είχε φύγει από μέσα. 

Μητροπρεπώς 

Επικράνθης 

Και ο Άδης 

Είχε ισχυρές τις πύλες. 

Σταμάτης Σουφλέρης