10 πράγματα που είπα στους φίλους μου για την διαθήκη του Αριστοτέλη (ή “Ο Αριστοτέλης, οι γυναίκες και η τελευταία του επιθυμία”).10 cose che ho detto ai miei amici sul Testamento di Aristotele (o "Aristotele, le donne e il suo ultimo desiderio")

Δέν έγινε στον καιρό του, το κάνω τώρα! Δημοσιεύω στο ιστολόγιο τις σημειώσεις μου, αυτολεξεί, απο την σύντομη ομιλία που απηύθυνα στους φίλους του συλλόγου οι οποίοι έδωσαν το παρών στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωσι του συλλόγου μας, την 1η Ιουλίου 2023...

Η αρχική πρόσκλησι έλεγε:

“Αθλητές και αθλήτριες, μαθητές και μαθήτριες, φίλες και φίλοι του Σκακιστικού τμήματος του Α.Ε.Κ " Άβαξ και Πεσσοί ". Ο σύλλογος σας προσκαλεί στην αποχαιρετιστήρια γιορτή λήξης της σκακιστικής χρονιάς 2022 - 2023. Το Σάββατο 1 Ιουλίου 2023 στην αίθουσα "Αριστοτέλης" στην παραλία της Χαλκίδας (πλησίον παλαιού Δημαρχείου).

Στις 11.00 το πρωί , σας περιμένουμε όλους να σας αποχαιρετήσουμε. Θα υπάρχουν σκακιστικές εκπλήξεις για τους μαθητές μας (παρτίδες - σιμουλτανέ). “

Και πράγματι έγινε το Σιμουλτανέ! Αλλά, έγινε και η ολιγόλεπτη ομιλία!

[Ομολογώ οτι όταν ανακοίνωσα στους φίλους την πρόθεσί μου να μιλήσω για τον Αριστοτέλη και μάλιστα πρίν το σιμουλτανέ, μια κάποια αμηχανία απο κάποιους την εισέπραξα... ]

“Ο Αριστοτέλης, οι γυναίκες και η τελευταία του επιθυμία”

Ή αλλιώς

“Δέκα πράγματα που θέλω να πω στους φίλους μου για την διαθήκη του Αριστοτέλη.”

1.

Η διαθήκη κείμενο 3 περ. σελίδων απο το Βίοι Φιλοσόφων του Διογ Λαερτ. (Terminus a.q. το 240 μ.Χ) είναι γνήσια. Καμμία εκ του αντιθέτου γνώμη...

2.

Γράφτηκε στη Χαλκίδα (T.p.q. 326 π.Χ.), και πάντως λίγο πριν τον θάνατό του (322 π.Χ)

3.

Ο Αριστοτέλης τότε είχε χάσει τη γυναίκα του την Πυθιάδα, και συζούσε με την δεύτερη, την Ερπυλλίδα.

4.

Είχε αποκτήσει διάδοχο, τον Νικόμαχο απο την 2η και μία κόρη, την Πυθιάδα jr. απο την α΄.

Αλλά γενικό επίτροπο στην εκτέλεση της διαταγής αφήνει τον στρατηγό Aντίπατρο (+3-4 ακόμη)...

5.

Κυρίαρχη θέσι στην φροντίδα που έχει για τα ύστερά του κατέχει ο θετός γιός του, δηλ. το παιδί του οικογενιακού φίλου/προστάτη του, του Προξένου, ο Νικάνωρ! Σε αυτόν θα ήθελε να δώσει και την κόρη του ο φιλόσοφος.

6.

Το καθαρά ανθρώπινο στοιχείο, όπως είναι φυσικό, ξεχειλίζει και αντανακλάται κατεξοχήν στο τρίπτυχο: Φιλία, Οικογένεια, Θρησκεία.

7.

Η βαθια ευγνωμοσύνη-αγάπη-εκτίμησι- φιλία - του Αριστοτέλη προς τον ηγέτη τού Αταρνέα, Πρόξενο, είναι όχι μόνο παρούσα με ευθεία αναφορά στο όνομα του, αλλά και με την εξέχουσα θέσι που ο φιλόσοφος έχει εξασφαλίσει στο πρόσωπο του προαναφερθέντος Νικάνορα.

8.

Ο συναισθηματισμός - η ανθρωπιά του Σταγειρίτη εστιάζεται στους στενούς συγγενείς, αλλά συμπεριλαμβάνει και άλλα πρόσωπα από το οικιακό περιβάλλον, όπως το υπηρετικό προσωπικό!

Η μισή Διαθήκη τούς αφορά! Περιορίζομαστε σε μόνο μία φράση του κειμένου της διαθήκης και σε και σε ένα μόνο όνομα από τα ονόματα των αναφερομένων δούλων του. Την δούλη του Αμβρακίδα, την οποία όχι μόνο απελευθερώνει, αλλά και εντέλλεται να προικιστεί με το αξιόλογο ποσό των 500 αθηναϊκών δραχμών!

9.

Φροντίζει ακόμα και τα της ταφής του.  Σημαντικό είναι ότι τονίζει πως θα σεβαστεί την επιθυμία της βιολόγου γυναίκας του Πυθιάδος: να τοποθετηθούν τα οστά της στον ίδιο τάφο με τον άντρα της.

10.

Τελευταίο και σημαντικότερο:

Ο φιλόσοφος ζητάει να εκπληρωθεί το τάμα του!

Ένα τάμα που είχε κάνει πριν από χρόνια όταν προσευχήθηκε στους θεούς, στον Δία τον Σωτήρα και την Αθήνα τη Σωτήρα στα Στάγειρα, για τον γιο του τον Νικόμαχο!

Παραγγέλνει λοιπόν να τοποθετηθούν στους αντίστοιχους Ναούς 2 δίμετρες κατασκευές, “εικόνες” αγάλματα των θεών “ζώα λίθινα τετραπήχη” δύο μαρμάρινα αγάλματα προφανώς. (ίσως σύμβολα)

Από αυτό το τελευταίο, μετά απ’το πνεύμα ανθρωπιάς και Δικαιοσύνης διάχυτο σ’ όλη τη Διαθήκη, προβάλλει κατά τρόπο φυσικό και αδιαμφισβήτητο, η θρησκευτικότητά του. Και είναι νομίζω αναντίρρητο πως οι εκδηλώσεις αυτές της ευσεβείας του πανεπιστήμονα, “του πρώτου γνήσιου επιστήμονα στην ιστορία” (“Aristotle was one of the greatest philosophers who ever lived and the first genuine scientist in history...”: Brittanica), του φυσικού φιλοσόφου του αρχαίου κόσμου, τον φέρνουν αρκετά κοντά στο “...επ΄ ελπίδι Αναστάσεως και ζωής αιωνίου...” τής μετέπειτα Χριστιανικής κοσμοθεωρίας.

Εδώ δίπλα απο την αίθουσα είναι η προτομή του. Ας ξαναπούμε και εμείς το "Κύριε σώσον τους ευσεβείς"!

 ............................................................................

 

Υ.Γ.

1. Ακόμα και η Γουικιπίντια γνωρίζει την διαθήκη του Σταγειρίτη, μέσα στην οποία “την έμφυτη ευγένεια και τρυφερότητα της ψυχής του, τη βρίσκουμε διάχυτη …”

 

2. SCRIPTA MANENT

   Το κείμενο αποδεικνύει την ιδιαίτερη φροντίδα για την ΜΑΝΑ του, για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ του (καί την πρώτη καί την δεύτερη), την ΚΟΡΗ του και -αν είναι δυνατό! - για τις ΔΟΥΛΕΣ του, που όχι μόνο τις απελευθερώνει, αλλά και τις προικίζει!!

 

3. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΜΙΑ "ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ"

Το πρωτότυπο κείμενο της Διαθήκης στα Αρχαία, το έχουμε σε άλλη ευκαιρία χρησιμοποιήσει και αναρτήσει στο Ιστολόγιό μας, επομένως ας παραθέσουμε και μία "μετάφρασί" του τώρα εδώ:

Το κείμενο της διαθήκης

” Εύχομαι να είστε καλά. Αν συμβεί κάτι , ο Αριστοτέλης ορίζει τα ακόλουθα. Για όλα και για πάντα επίτροπος να είναι ο Αντίπατρος. Μέχρι να αναλάβει ο Νικάνωρ , να έχουν τη φροντίδα ο Αριστομένης , ο Τίμαρχος , ο Ίππαρχος , ο Διοτέλης και ο Θεόφραστος , αν θέλει και μπορεί , των παιδιών , της Ερπυλλίδας και της περιουσίας μου. Όταν φτάσει η κοπέλα σε ηλικία γάμου , να την παντρευτεί ο Νικάνωρ. Αν της συμβεί κάτι – πράγμα που απεύχομαι- πριν τον γάμο ή αφού παντρευτεί και δεν έχει αποκτήσει παιδιά , τότε να αναλάβει ο Νικάνωρ… τη φροντίδα και της κοπέλας και του αγοριού , σαν να είναι πατέρας και αδελφός τους. Αν συμβεί κάτι στον Νικάνορα – κάτι που επίσης απεύχομαι – πριν παντρευτεί την κοπέλα ή μετά τον γάμο και πριν αποκτήσουν παιδιά, να ισχύσει ό,τι αυτός αποφασίσει θα εχει αποφασίσει . Αν θελήσει ο Θεόφραστος να ζήσει μαζί με την κοπέλα . Διαφορετικά να αποφασίσουν από κοινού οι επίτροποι με τον Αντίπατρο και για την κοπέλα και το αγόρι , και να τακτοποιήσουν τις υποθέσεις τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

 Οι επίτροποι να φροντίσουν και τον Νικάνορα , αναλογιζόμενοι εμένα, και την Ερπυλλίδα που για μένα σήμαινε πολλά. Γι΄ αυτό να την φροντίσουν και όσο αφορά τα λοιπά θέματα και, όταν θελήσει να παντρευτεί να φροντίσουν να πάρει άντρα αντάξιο του ονόματός μας. Να της δώσουν επίσης και ασήμι αξίας ενός ταλάντου από την περιουσία μου και τρεις υπηρέτριες, αν θέλει, την μικρή που έχει τώρα και τον μικρό τον Πύρρο. Αν θέλει να κατοικήσει στη Χαλκίδα , να της παραχωρήσουν τον ξενώνα κοντά στον κήπο, αν θέλει στα Στάγειρα, το πατρικό σπίτι. Ό,τι από τα δύο επιλέξει …να το εξοπλίσουν έτσι ,που και σε κείνους να φαίνεται καλό και την Ερπυλλίδα να ικανοποιεί.

 Επίσης ο Νικάνωρ να φροντίσει και τον Μύρμηκα, έτσι που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου με τα υπάρχοντα που πήραμε απ΄ αυτόν (ο Αριστοτέλης μάλλον ήταν “κηδεμόνας” του) .

 Η Αμβρακίδα (δούλη) να ελευθερωθεί και, όταν παντρευτεί , να της δοθούν πεντακόσιες δραχμές και η μικρή που έχει.

 Να δοθούν και στον Θαλή , μαζί με τη μικρή που έχει και που την αγοράσαμε, χίλιες δραχμές και μια υπηρέτρια.

 Ο Σίμων , εκτός από τα χρήματα που του δόθηκαν πριν για άλλον υπηρέτη ή να αγοράσει υπηρέτη ή να πάρει χρήματα (Θαλής και Σίμων φαίνεται ότι ήταν ήδη απελεύθεροι δούλοι).

 Ο Τύχων να ελευθερωθεί , όταν παντρευτεί η κόρη μου, καθώς επίσης ο Φίλων και ο Ολύμπιος και το παιδί του.

 Κανείς από τους μικρούς που μα εξυπηρετούσαν να μην πουληθεί, αλλά να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους . Όταν ενηλικιωθούν να αφεθούν ελεύθεροι, αν το αξίζουν.

 Επίσης να ληφθεί μέριμνα για τα αγάλματα που κατασκευάζει ο Γρυλλίων , ώστε μόλις τελειώσουν να τοποθετηθούν, μιλάω για του Νικάνορα και του Πρόξενου , που σκεφτόμουν να κατασκευάσω , και της μητέρας του Νικάνορα. Να τοποθετηθεί αυτό που φτιάχτηκε για τον Αρίμνηστο, για να χρησιμεύσει ως μνημείο του, γιατί πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά.

 Το άγαλμα της μητέρας μου να αφιερωθεί στη Δήμητρα στη Νεμέα ή όπου θεωρηθεί καλύτερο.

 Εκεί που θα με θάψουν να βάλουν και τα οστά της Πυθιάδας , όπως εκείνη επιθυμούσε. Για τη σωτηρία του Νικάνορα , που ήταν ευχή δική μου γι΄ αυτόν , να αφιερωθούν λίθινα αγάλματα ύψους τεσσάρων πήχεων στους σωτήρες Δία και Αθηνά στα Στάγειρα”

( Η μετάφραση , όπως παρατίθεται, στα άπαντα του Διογένη Λαέρτιου των εκδόσεων ¨Κάκτος¨)

 .....................................

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ

 

Εν τούτοις το ελλαδικό κράτος επέτρεψε να μπεί στις εφετινές ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ των ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ ένα κείμενο με τίτλο: “Ημέρα καταδίκης της βίας εναντίον των γυναικών” .

Στο εν λόγω κείμενο (με το οποίο θα εξεταζόντουσαν τα ελληνόπουλα στην γλωσσική τους επάρκεια- ελληνομάθεια), υπάρχει ένα μόνο όνομα: αυτό του μέγιστου Φιλοσόφου – Πανεπιστήμονα της Οικουμένης. Πώς τον παρουσιάζει ο εγκεκριμένος απο το Υπουργείο μας συντάκτης του κειμένου; Ως ένα απο τα μεγάλα πνεύματα που αρνιόταν στις γυναίκες την ανθρώπινη αξία (sic!).

Ο μαθητής μέσα στο άγχος της εξέτασης διάβαζε την αρχή του κειμένου:

 

"Δεν υπάρχει στην ιστορία της ανθρωπότητας διαρκέστερη και διαστροφικότερη καθυπόταξη ανθρώπων από αυτή που υπέστησαν οι γυναίκες από τους άντρες. Αρχίζοντας από τον Αριστοτέλη αναρίθμητα ήταν τα μεγάλα πνεύματα που αρνιούνταν σε αυτές την ανθρώπινη αξία...".

Και φυσικά δέν του ζητούσαν να σταθεί κριτικά στα αναφερόμενα...

 

Απο την στιγμή που συνάδελφοί μου φιλόλογοι βγήκαν την άλλη μέρα στα social να εξυμνήσουν την Επιτροπή Εξετάσεων και το Υπουργείο “Παιδείας” για την ...τόλμη στην επιλογή του θέματος στο μάθημα της γλώσσας, εγώ  αρχίζω να παραδέχομαι πως "intra muros hostis sunt". Και τελικά είναι απίστευτα πολλοί, όσοι αδιαφορούν για εκείνο το φρικτό που κάποιοι αποφάσισαν: όχι το "Carthago", αλλά το "Greacia delenda est…"

 

 

Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ : Η κοπή της Βασιλόπιτας και η επετειακή Ομιλία για Αριστοτέλη στο Παλιό Δημαρχείο! (Παραλία!).. Annuncio - invito (x l’ inizio ufficiale del Club Abaco E Pezzi) con il panettone del Capodanno (+ si terrà discorso sul Aristotele).

Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη 

του Αθλητικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ» 

προσκαλούν τα μέλη, τους αθλητές καθώς και τους φίλους τους 

στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίττας του σωματείου, 

την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017, στις 12.00 το μεσημέρι 

στην αίθουσα «Αριστοτέλης» 

στο Παλαιό Δημαρχείο ης πόλης μας (Παραλία Χαλκίδος).

Θα προηγηθεί παρουσίαση του συλλόγου μας και επετειακή Ομιλία 

από τον πρόεδρο του συλλόγου 

με θέμα τον Αριστοτέλη και το «΄Έτος Αριστοτέλη». 

Με φιλικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς 

Εκ μέρους τού Διοικητικού Συμβουλίυ

η .Γ.Γ.

Ζ. Κωνσταντινίδου

Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ : 2 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ για Αγιασμό και Κοπή Βασιλόπιττας ((με Σιμουλτανέ και Ομιλία για Αριστοτέλη!). 2 Annunci.ABACUS and PIECES, 2 Announcements

                     ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

                                «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ»

             ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ανακοινώνουμε δύο εκδηλώσεις για το προσεχές Σαββατοκύριακο:

1.     ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΣΙΜΟΥΛΤΑΝΕ

Το Σάββατο 21/01/2017 και ώρα 11.30 κ.ε. στην αίθουσα μαθημάτων-προπονήσεων του Σκακιστικού Τμήματος .

Το σιμουλτανέ στο οποίο έχουν δικαίωμα συμμετοχής όλοι οι μαθητές και αθλητές του Συλλόγου μας θα διευθύνει ο εκ των Προπονητών μας κ. Καταπόδης Γεράσιμος.

2.     ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΜΕ ΟΜΙΛΙΑ

Προσκαλούμε όλους τους αθλητές, τους γονείς των αθλητών,

τα μέλη και τους φίλους των συλλόγων μας

στην κοπή της βασιλόπιτας

που θα γίνει την

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017

ώρα 11.30 π.μ.

στην προσωρινή έδρα του Σκακιστικού μας Τμήματος, 4^ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ, Χαλκίδα.

Σε περίπτωση αλλαγής του τόπου θα υπάρξει νέα ανακοίνωση μέχρι το βράδυ της ΤΡΙΤΗΣ 17/01/2017 στο Ιστολόγιό μας. http://neospalamedes.blogspot.gr/

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης και με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 10 ετών από την ίδρυση του Πολιτιστικού -Αθλητικού μας Συλλόγου ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης θα μιλήσει με θέμα 
«Ο Αριστοτέλης, η Ποίηση και η Φιλία»

Η ΓΓ του Συλλόγου

Ζωή Κωνσταντινίδου

Δέκα ρητά του Αριστοτέλη, μικρό σουβενίρ ως δώρο στους φίλους Martin και Brian κατά το εφετινό Θερινό Πρόγραμμα. Ten Aristotelian aphorisms about Friends and Friendship. Compilation dedicated to Professors Maddocks and Mooney, our guests of this year In-Country Program. 10 aforismi di Aristotele; come piccolo omaggio ai professori Maddocks e Mooney, nostri ospiti al “In-Country Program, 2016”.

Συλλέξαμε μια δεκάδα αριστοτελικών αποφθεγμάτων με θέμα την φιλία για να τα προσφέρουμε ως απάνθισμα στους υψηλούς προσκεκλημένους του εφετινού Θερινού Προγράμματός μας, καθηγητές Simon Maddocks και Brian Mooney. 
Μικρά αναμνηστικά.
Τιμή μας και η επιλογή του Ιστολογίου σαν ανθοδοχείου.

We collected a decade of Aristotelian sayings about friendship to offer them as an anthology to the distinguished guests of this year’s summer course,  Professor Simon Maddocks (Vice-Chancellor of CDU) and Professor Brian Mooney, (Head of Creative Arts and Humanities, CDU).
Small memorabilia.
It’s an honour for us the choice of our blog as a flower holder.
.....................................................

 

1. 

(ΦΙΛΙΑ) ΕΣΤΙ ΓΑΡ ΑΡΕΤΗ ΤΙΣ Ή ΚΑΤ’ ΑΡΕΤΗΙ, ΕΤΙ Δ’ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΑΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟΝ...

Friendship is a kind of or related to virtue, moreover it is one of the most necessary things in life.

 (Η Φιλία) " ἔστι 
γὰρ ἀρετή τις ἢ κατ’ ἀρετῆι, ἔτι δ’ ἀναγκαιότατον εἰς τὸν βίον.."

[Ν.Ε.]= Είναι κάποιο είδος αρετής ή συγγενεύει με  την αρετή, κι επιπλέον είναι απο τα πιο αναγκαία πράγματα στην ζωή.

 2. 

ΟΥΔΕΙΣ ΦΙΛΟΣ Ω ΠΟΛΛΟΙ ΦΙΛΟΙ

The one who has plenty of friends, has noone real.

 Ουδείς φίλος ώ πολλοί φίλοι

= Κανείς φίλος σ´ όποιον υπάρχουν (πολλοί) φίλοι.

3. 

ΜΑΛΛΟΝ ΦΙΛΟΥΣΙΝ ΟΙ ΠΟΙΗΣΑΝΤΕΣ ΕΥ ΤΟΥΣ ΠΑΘΟΝΤΑΣ Ή ΟΙ ΠΑΘΟΝΤΕΣ ΕΥ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΣΑΝΤΑΣ.

Greater is the love of the benefactors to the beneficiaries than of the beneficiaries to the benefactors.

Μάλλον φιλούσιν οι ποιήσαντες ευ τους παθόντας ή οι παθόντες ευ τους ποιήσαντας.

=Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετηθέντες παρά οι ευεργετηθέντες τους ευεργέτες τους.

4. 

ΟΥΔΕΙΣ ΓΑΡ ΟΝ ΦΟΒΕΙΤΑΙ ΦΙΛΕΙ.

No-one loves someone whom he fears.

Ουδείς γαρ όν φοβείται φιλεί.

=Διότι κανείς δέν αγαπά όποιον φοβάται.

5. 

ΦΙΛΙΑ ΕΣΤΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΕΝ ΔΥΣΙ ΣΩΜΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΟΥΜΕΝΗ. (…) ΈΤΕΡΟΣ ΓΑΡ ΕΑΥΤΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΕΣΤΙΝ.

Friendship is a soul that dwells in two bodies. (..) The friend is a second self.

Φιλία εστί μία ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικουμένη. (…)Έτερος γαρ εαυτός ο φίλος εστιν.

= Η φιλία [ή η αγάπη] είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα. (…)

Ο φίλος είναι ένας άλλος εαυτός.

 6. 

ΑΝΕΥ ΓΑΡ ΦΙΛΩΝ ΟΥΔΕΙΣ ΈΛΟΙΤ' ΑΝ ΖΗΝ, ΕΧΩΝ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΑΓΑΘΑ ΠΑΝΤΑ·

Without friends no one would choose to live, even if he had all other goods.

 ἄνευ γὰρ φίλων οὐδεὶς ἕλοιτ' ἂν ζῆν, ἔχων τὰ λοιπὰ ἀγαθὰ πάντα· (Η.Ν. VIII,  1155.a5)

=Κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους κι αν ακόμη είχε στη διάθεσή του όλα τ' άλλα αγαθά.

7. 

ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΜΕΝ ΟΝΤΩΝ ΟΥΔΕΝ ΔΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΚΑΙΟΙ Δ' ΟΝΤΕΣ ΠΡΟΣΔΕΟΝΤΑΙ ΦΙΛΙΑΣ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΦΙΛΙΚΟΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΕΙ.

When people are friends, they have no need for justice, but when they are just, they need friendship in addition…

καὶ φίλων μὲν ὄντων οὐδὲν δεῖ δικαιοσύνης, δίκαιοι δ' ὄντες προσδέονται φιλίας, καὶ τῶν δικαίων τὸ μάλιστα φιλικὸν εἶναι δοκεῖ. (Η.Ν. 1155a 26)

Όταν οι άνθρωποι συνδέονται ανάμεσά τους με φιλικούς δεσμούς, δέν υπάρχει ανάγκη δικαιοσύνης (γραπτού δικαίου και νόμων), αλλά και δίκαιοι να είναι, και πάλι έχουν ανάγκη της φιλίας, και φαίνεται πως η υπέρτατη δικαιοσύνη, βρίσκεται ανάμεσα στους φίλους.

8. 

ΈΣΤΩ ΔΗ ΤΟ ΦΙΛΕΙΝ ΤΟ ΒΟΥΛΕΣΘΑΙ ΤΙΝΙ Ά ΟΙΕΤΑΙ ΑΓΑΘΑ, ΕΚΕΙΝΟΥ ΈΝΕΚΑ, ΑΛΛΑ ΜΗ ΑΥΤΟΥ, ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΩΝ.

Let’s assume that Love/Friendship means to want for a person all the things that are good for him, and to do everything you can so that your friend obtains them.  

« Έστω δη το φιλείν το βούλεσθαι τινι α οίεται αγαθά, εκείνου ένεκα, αλλά μη αυτού, και το κατά δύναμιν πρακτικόν είναι τούτων.» (Π. ΙΙ 3, 1380 35)

Ας τεθεί σαν βάσι ότι Αγάπη/Φιλία σημαίνει το να επιθυμή κανείς για κάποιον όσα νομίζει καλά για κείνον και όχι για τον εαυτό του, και να ενεργή όσο μπορεί για να τα αποκτήσει εκείνος

9.

ΈΣΤΙΝ ΔΕ ΒΕΛΤΙΟΝ ΤΟ ΦΙΛΕΙΝ Ή ΤΟ ΦΙΛΕΙΣΘΑΙ.(…)

ΔΟΚΕΙ Δ’ ΕΝ ΤΩ ΦΙΛΕΙΝ ΜΑΛΛΟΝ Ή ΕΝ ΤΩ ΦΙΛΕΙΣΘΑΙ ΕΙΝΑΙ. ΣΗΜΕΙΟΝ Δ’ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΩι ΦΙΛΕΙΝ ΧΑΙΡΟΥΣΑΙ…ΑΝΤΙΦΙΛΕΙΣΘΑΙ Δ’ ΟΥ ΖΗΤΟΥΣΙΝ.

It is better to love than to be loved (…) A proof of that is that mothers take pleasure in loving their children without asking to be loved by them.

.. «Έστιν δε βέλτιον το φιλείν ή το φιλείσθαι.» (Μ.Η. 2,11,34,4) . Δοκεί δ εν τω φιλείν μάλλον ή εν τω φιλείσθαι είναι. Σημείον δ αι μητέρες τω φιλείν χαίρουσαι…αντιφιλείσθαι δ ού ζητούσιν.»

Η Αγάπη/φιλία έγκειται περισσότερο στο να αγαπούμε παρά στο να μας αγαπούν. Απόδειξη, το γεγονός ότι οι μητέρες ευχαριστώνται να αγαπούν (τα παιδιά τους)…και δεν ζητούν ανταπόδοση της αγάπης από αυτά.

10. 

ΕΙ Δ' Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ ΦΙΛΙΑ ΔΙ ΑΥΤΗΝ ΑΙΡΕΤΗ, ΑΝΑΓΚΑΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΟΜΟΕΘΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

(…) To be friends with the people of one’s own nationality is something necessary; it is also necessary to be friends with all human beings.  

Ει δ' η προς τους πολίτας φιλία δι αυτήν αιρετή, αναγκαίον είναι και την προς ομοεθνείς και ομοφύλους, ώστε και την προς πάντας ανθρώπους.» (Στοβ. Ανθ. 2,7,13,83)

Εάν η φιλία ανάμεσα στους πολίτες είναι κατ’ εξοχήν προτιμητέα, είναι κάτι αναγκαίον προς τους ομοεθνείς και τους συμπατριώτες μας, αλλά και προς όλους τους ανθρώπους! 

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ

Αφιέρωμα για τα 2400 χρόνια από την γέννησι του Αριστοτέλη: τρία κείμενα (στ’ Αρχαία Ελληνικά). In Country Study Program 2016: Celebrates Aristotle (384 -322 B.C.) : three texts (in Ancient Greek). Omaggio ai 2400 anni dalla nascita di Aristotele: 3 testi (in greco classico).

ΕΝΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Τόνδε ποτ' οὐχ ὁσίως παραβὰς μακάρων θέμιν ἁγνὴν

ἔκτεινεν Περσῶν τοξοφόρων βασιλεύς,

οὐ φανερῶς λόγχῃ φονίοις ἐν ἀγῶσι κρατήσας,

ἀλλ' ἀνδρὸς πίστει χρησάμενος δολίου.

Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ

Ἀρετά, πολύμοχθε γένει βροτείῳ,                                     1
θήραμα κάλλιστον βίῳ,
σᾶς πέρι, παρθένε, μορφᾶς
καὶ θανεῖν ζαλωτὸς ἐν Ἑλλάδι πότμος
καὶ πόνους τλῆναι μαλεροὺς ἀκάμαντας·                          5
τοῖον ἐπὶ φρένα βάλλεις
καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρεῖσσον
καὶ γονέων μαλακαυγήτοιό θ' ὕπνου.
σεῦ δ' ἕνεχ' οὑκ Διὸς Ἡρακλέης Λήδας τε κοῦροι
πόλλ' ἀνέτλασαν ἔργοις σὰν ἀγρεύοντες δύναμιν.            10
σοῖς δὲ πόθοις Ἀχιλεὺς Αἴας τ' Ἀίδαο δόμους ἦλθον·

σᾶς δ' ἕνεκεν φιλίου μορφᾶς Ἀταρνέος

ἔντροφος ἀελίου χήρωσεν αὐγάς.

τοιγὰρ ἀοίδιμος ἔργοις,

ἀθάνατόν τε μιν αὐξήσουσι Μοῦσαι,                                  15
Μναμοσύνας θύγατρες,

Διὸς ξενίου σέβας αὔξουσαι

φιλίας τε γέρας βεβαίου.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ

"Ἔσται μὲν εὖ· ἐὰν δέ τι συμβαίνῃ, τάδε διέθετο Ἀριστοτέλης·

ἐπίτροπον μὲν εἶναι πάντων καὶ διὰ παντὸς Ἀντίπατρον· ἕως δ'
ἂν Νικάνωρ καταλάβῃ, ἐπιμελεῖσθαι Ἀριστομένην, Τίμαρχον,
Ἵππαρχον, Διοτέλην, Θεόφραστον ἐὰν βούληται καὶ ἐνδέχηται
αὐτῷ, τῶν τε παιδίων καὶ Ἑρπυλλίδος καὶ τῶν καταλελειμ-
μένων. καὶ ὅταν ὥρα ᾖ τῇ παιδί, ἐκδόσθαι αὐτὴν Νικάνορι· ἐὰν δὲ
τῇ παιδὶ συμβῇ τι-ὃ μὴ γένοιτο οὐδὲ ἔσται-πρὸ τοῦ γήμασθαι
ἢ ἐπειδὰν γήμηται, μήπω παιδίων ὄντων, Νικάνωρ κύριος ἔστω
καὶ περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῶν ἄλλων διοικεῖν ἀξίως καὶ αὐτοῦ
καὶ ἡμῶν. ἐπιμελείσθω δὲ Νικάνωρ καὶ τῆς παιδὸς καὶ τοῦ
παιδὸς Νικομάχου, ὅπως ἂν ἀξιοῖ τὰ περὶ αὐτῶν, ὡς καὶ πατὴρ
ὢν καὶ ἀδελφός. ἐὰν δέ τι πρότερον συμβῇ Νικάνορι-ὃ μὴ
γένοιτο-ἢ πρὸ τοῦ λαβεῖν τὴν παῖδα ἢ ἐπειδὰν λάβῃ, μήπω

παιδίων ὄντων, ἐὰν μέν τι ἐκεῖνος τάξῃ, ταῦτα κύρια ἔστω· ἐὰν δὲ
βούληται Θεόφραστος εἶναι μετὰ τῆς παιδός, καθάπερ πρὸς
Νικάνορα· εἰ δὲ μή, τοὺς ἐπιτρόπους βουλευομένους μετ' Ἀντι-
πάτρου καὶ περὶ τῆς παιδὸς καὶ περὶ τοῦ παιδίου διοικεῖν ὅπως
ἂν αὐτοῖς δοκῇ ἄριστα εἶναι. ἐπιμελεῖσθαι δὲ τοὺς ἐπιτρόπους
καὶ Νικάνορα μνησθέντας ἐμοῦ καὶ Ἑρπυλλίδος, ὅτι σπουδαία
περὶ ἐμὲ ἐγένετο, τῶν τε ἄλλων καὶ ἐὰν βούληται ἄνδρα λαμβάνειν,
ὅπως μὴ ἀναξίως ἡμῶν δοθῇ. δοῦναι δ' αὐτῇ πρὸς τοῖς πρότερον
δεδομένοις καὶ ἀργυρίου τάλαντον ἐκ τῶν καταλελειμμένων καὶ
θεραπαίνας τρεῖς, ἐὰν βούληται, καὶ τὴν παιδίσκην ἣν ἔχει καὶ

παῖδα τὸν Πυρραῖον· καὶ ἐὰν μὲν ἐν Χαλκίδι βούληται οἰκεῖν,
τὸν ξενῶνα τὸν πρὸς τῷ κήπῳ· ἐὰν δὲ ἐν Σταγείροις, τὴν πατρῴαν
οἰκίαν. ὁποτέραν δ' ἂν τούτων βούληται, κατασκευάσαι τοὺς
ἐπιτρόπους σκεύεσιν οἷς ἂν δοκῇ κἀκείνοις καλῶς ἔχειν καὶ
Ἑρπυλλίδι ἱκανῶς. ἐπιμελείσθω δὲ Νικάνωρ καὶ Μύρμηκος τοῦ
παιδίου, ὅπως ἀξίως ἡμῶν τοῖς ἰδίοις ἐπικομισθῇ σὺν τοῖς
ὑπάρχουσιν ἃ εἰλήφαμεν αὐτοῦ. εἶναι δὲ καὶ Ἀμβρακίδα ἐλευ-
θέραν καὶ δοῦναι αὐτῇ, ὅταν ἡ παῖς ἐκδοθῇ, πεντακοσίας δραχμὰς
καὶ τὴν παιδίσκην ἣν ἔχει. δοῦναι δὲ καὶ Θαλῇ πρὸς τῇ παιδίσκῃ

ἣν ἔχει, τῇ ὠνηθείσῃ, χιλίας δραχμὰς καὶ παιδίσκην· καὶ Σίμωνι
χωρὶς τοῦ πρότερον ἀργυρίου αὐτῷ <δοθέντος> εἰς παῖδ' ἄλλον, ἢ
παῖδα πρίασθαι ἢ ἀργύριον ἐπιδοῦναι. Τύχωνα δ' ἐλεύθερον
εἶναι, ὅταν ἡ παῖς ἐκδοθῇ, καὶ Φίλωνα καὶ Ὀλύμπιον καὶ τὸ
παιδίον αὐτοῦ. μὴ πωλεῖν δὲ τῶν παίδων μηδένα τῶν ἐμὲ
θεραπευόντων, ἀλλὰ χρῆσθαι αὐτοῖς· ὅταν δ' ἐν ἡλικίᾳ γένωνται,
ἐλευθέρους ἀφεῖναι κατ' ἀξίαν. ἐπιμελεῖσθαι δὲ καὶ τῶν ἐκδεδο-
μένων εἰκόνων παρὰ Γρυλλίωνα, ὅπως ἐπιτελεσθεῖσαι ἀνα-
τεθῶσιν, ἥ τε Νικάνορος καὶ ἡ Προξένου, ἣν διενοούμην ἐκδοῦναι,
καὶ ἡ τῆς μητρὸς τῆς Νικάνορος· καὶ τὴν Ἀριμνήστου τὴν
πεποιημένην ἀναθεῖναι, ὅπως μνημεῖον αὐτοῦ ᾖ, ἐπειδὴ ἄπαις

ἐτελεύτησε· καὶ <τὴν> τῆς μητρὸς τῆς ἡμετέρας τῇ Δήμητρι

ἀναθεῖναι εἰς Νεμέαν ἢ ὅπου ἂν δοκῇ. ὅπου δ' ἂν ποιῶνται τὴν

ταφήν, ἐνταῦθα καὶ τὰ Πυθιάδος ὀστᾶ ἀνελόντας θεῖναι, ὥσπερ

αὐτὴ προσέταξεν· ἀναθεῖναι δὲ καὶ Νικάνορα σωθέντα, ἣν εὐχὴν

ὑπὲρ αὐτοῦ ηὐξάμην. ζῷα λίθινα τετραπήχη Διὶ σωτῆρι καὶ

Ἀθηνᾷ σωτείρᾳ ἐν Σταγείροις."