Το Ε.ΠΑ.Μ. «Στον Δρόμο Προς Την Κάλπη». Η συνέντευξι του Δ. Καζάκη στην ΕΡΤ (16.09.2015). L’ intervista di Dimitris Kazakis sulla TV nazionale Greca (ERT, 16 Settembre 2015). L’ “EPAM” in vista delle Elezioni. Mr D. Kazakis’ interview on ERT TV, just before the National Elections on the 20.09.2015.

Ο Γ.Γ. του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, Δημήτρης Καζάκης, σε μια πολύ σημαντική και, κατά την γνώμη μας, επιβλητική εμφάνισι στην εκπομπή «Στον Δρόμο Προς Την Κάλπη» του Γιάννη Σκάλκου, εχθές το βράδυ στην ΕΡΤ.

Εθνικό Νόμισμα, Χρέος, Μνημόνια, Τραπεζοκρατία, Κατοχή, Χάρτινο Χρήμα, Κερδοσκόποι, ΔΝΤ, Κομματοκρατία, Συνεργασίες, Πολιτικοί αντίπαλοι, Εκλογές 2015, Όχι, ΜΜΕ, Σεισάχθεια, Ύφεσι, Ευρώ, Διπλό Νόμισμα, Ευρωπαϊκά Προγράμματα, Διεθνές Δίκαιο, Γ΄ Μνημόνιο, Κρίσι, Λιτότητα, Δημογραφικό Έλλειμα, κ.ά.π. σε μια χειμαρώδη 40λεπτη συνέντευξι όλο νεύρο και κάτω από το Πρίσμα αχρωμάτιστου Πατριωτισμού!

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ:

ΕΠΑΜ - Ο Δ. Καζάκης στην ΕΡΤ2 στις 16 Σεπ 2015

Μερικά αποσπάσματα:

ΣΚΑΛΚΟΣ: -- Τελικά το Ε.ΠΑ.Μ., εσείς πού μέσα στο πολιτικό φάσμα τοποθετείσθε;  

ΚΑΖΑΚΗΣ: «Εμείς είμαστε ένα Μετωπικό σχήμα και έχουμε ανθρώπους που έρχονται καί από την Αριστερά, έρχονται καί από τη Δεξιά.  Το βασικό-βασικό πρόταγμα είναι πατριωτικό. Έχουμε πολύ συγκεκριμένα προτάγματα που μπορούν να μας ενώνουν. Όλα τα άλλα μπορεί να μας χωρίζουν, αλλά αυτά μας ενώνουν:
Ότι πρέπει να γλιτώσει η χώρα και για να γλυτώσει η χώρα πρέπει να βρούμε τρόπο να διαγράψουμε το χρέος, 
πρέπει να βρούμε τρόπο να φύγουμε από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωσι, 
για να ανασυντάξουμε την χώρα μας και να την ανοικοδομήσουμε, χρειαζόμαστε ένα Νέο δημοκρατικό Σύνταγμα, επιτέλους να έρθη η Δημοκρατία στον τόπο που την γέννησε, 
και φυσικά να δώσουν λογαριασμό στην Ποινική Δικαιοσύνη όσοι οδήγησαν την χώρα σ’ αυτόν τον χαλασμό.»

ΣΚΑΛΚΟΣ: -- Η πρωτοτυπία του Ε.ΠΑ.Μ. ;

ΚΑΖΑΚΗΣ: «…Κατορθώσαμε να θέσουμε το θέμα της συζήτησης. Και παρά το γεγονός ότι είμαστε αφανείς πρωταγωνιστές των εξελίξεων, καθορίζουμε την ημερήσια διάταξι. Αν δεν ήμασταν εμείς δεν θα συζητούσαμε για εθνικό νόμισμα, για διαγραφή του χρέους…

Με ενδιαφέρει να σωθή η Πατρίδα. Αυτό με ενδιαφέρει. Θέλω τα παιδιά μου να έχουν μέλλον σ’ ΑΥΤΌΝ ΤΟΝ ΤΌΠΟ. Και όχι να σηκωθούν να φύγουν και να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους.»

ΣΚΑΛΚΟΣ: -- Ποιοι άνθρωποι, από ποιούς χώρους σάς πλαισιώνουν σ’ αυτές τις Εκλογές, κ. Καζάκη; 

ΚΑΖΑΚΗΣ: «Είναι άνθρωποι, (κανονικός κόσμος, όπως τον λέω εγώ), γιατι το Ε.ΠΑ.Μ. έχει μια βασική αρχή: δεν θέλει επαγγελματίες της πολιτικής…»

ΣΚΑΛΚΟΣ: --Ποιο χαρτί μπορεί να τραβήξει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια;

ΚΑΖΑΚΗΣ:  «Για μένα είναι η Βιομηχανία και ο Αγροτικός τομέας. …Καινοτόμες εφαρμογές της Τεχνολογίας… Η χώρα έχει τρομακτικές δυνατότητες… Ατμομηχανή της ανάπτυξης ο αγρότης…»

«Η Αργεντινή και εμείς, ή τι συμβαίνει όταν μια χώρα πτωχεύει». Χθεσινό άρθρο του Δ. Καζάκη (αναδημοσίευσις). “L’Argentina e noi; alias che cosa succede quando un paese va in bancarotta”. Testo (ripubblicazione) di D. Kazakis

Η Αργεντινή και εμείς, ή τι συμβαίνει όταν μια χώρα πτωχεύει...

Ουρές για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που σπανίζουν, λεηλασίες στα καταστήματα, οι τράπεζες κλειστές και εξαφανισμένες οι καταθέσεις, αδυναμία πληρωμής μισθών και συντάξεων, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη κι άλλα πολλά. Τα θυμάστε όλα αυτά; Αυτά δεν μας έλεγαν ότι θα συμβούν έτσι και πτωχεύσει μια χώρα; Δηλαδή έτσι κι αρνηθεί μια χώρα να πληρώσει τους δανειστές της;

Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουν επαναλάβει οι κυβερνώντες από την εποχή του Παπανδρέου και του Παπαδήμου, έως τους σημερινούς κλεφτοδήμους της κυβέρνησης των τοκογλύφων; Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουμε δει να γράφονται και να λέγονται από "αναλυτές" των τραπεζών, σούργελα καθηγητές της οικονομίας και γνωστούς "κολοσσούς" της δημοσιογραφίας; Τα ίδια δεν παπαγαλίζουν και οι οικονομικοί εγκέφαλοι τύπου Μηλιού, Σταθάκη και Σία της ομάδας Τσίπρα;

Φυσικά, κανένας τους και ποτέ δεν δέχτηκε την ανοιχτή και δημόσια αναμέτρηση επιχειρημάτων. Πού τέτοια κότσια! Απλά όλοι τους είχαν και έχουν ως κοινό σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κακομοίρη Έλληνα ώστε να αποδεχθεί το ξεπούλημα, το δικό του και της πατρίδας του, ως κάτι μοιραίο και αναπόφευκτο.

Δεν τα βάζεις με τις αγορές και τα επιτελεία των δανειστών, γιατί θα σε συντρίψουν! Επικαλείσαι την καλή τους θέληση και διαπραγματεύεσαι με σκοπό να τους πείσεις να σε λυπηθούν. Όσο πιο καλός δούλος αποδεικνύεσαι, πιστός σαν σκύλος και χαμερπής σαν σκουλήκι, τόσο περισσότερο μπορείς να ελπίζεις στην επιείκεια του αφέντη! Αυτό μας λένε και μας ξαναλένε επί της ουσίας όλοι οι δελφίνοι της εξουσίας. Δεξιοί και αριστεροί. Ποτέ ξανά στην Ελλάδα η εθελοδουλία δεν βρισκόταν σε τέτοιο απόγειο!

Γιατί πτώχευσαν την Αργεντινή;

Και ξάφνου η Αργεντινή με δική της επιλογή, κηρύσσεται από τις αγορές σε πτώχευση! Αρνείται να συμμορφωθεί με μια εξωφρενική απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου που εξομοιώνει έναν κυρίαρχο λαό με τους ιδιώτες κερδοσκόπους που αγόρασαν τα κρατικά ομόλογα της χώρας πάμφθηνα μετά την χρεοκοπία της το 2001 και τώρα απαιτούν να πληρωθούν στο σύνολο της ονομαστικής τους αξίας. Από τον Νοέμβριο του 2012 η κυβέρνηση της Αργεντινής εκβιάζεται με όπλο τις αποφάσεις ενός υπέργηρου δικαστή της Νέας Υόρκης, οι οποίες έχουν σκοπό να γονατίσουν ένα κυρίαρχο κράτος και να το εξαναγκάσουν να γίνει ξανά υποχείριο της διεθνούς κερδοσκοπίας.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Μετά την χρεοκοπία του 2001, η Αργεντινή, αφού πέρασε των παθών της τον τάραχο στα χέρια ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που ήταν απόλυτα υποταγμένο στους διεθνείς δανειστές, αφού ο λαός της έφτασε στο έσχατο όριο της αθλιότητας, της πείνας και της μιζέριας επειδή οι κυβερνώντες του ξεπούλησαν μέτρο προς μέτρο ολόκληρη την χώρα, κατ' εντολή και υπό την άμεση επίβλεψη του ΔΝΤ και αφού εκδίωξε κακήν κακώς το πολιτικό προσωπικό που είχε οδηγήσει την χώρα στην κατάρρευση, προχώρησε στην μονομερή διαγραφή του χρέους περίπου κατά 70% με δυο swap, το 2005 και το 2010.

Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι αυτό. Το πιο σημαντικό είναι ότι όλα αυτά τα 13 χρόνια, η Αργεντινή αναπτύσσεται, και μάλιστα με υψηλούς ρυθμούς, χωρίς να έχει την ανάγκη να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές! Και παρά τις Κασσάνδρες ούτε καν έλλειψη ξένων επενδύσεων δεν εμφανίστηκε στην οικονομία της. Μάλιστα οι εισροές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Αργεντινή ανέκαμψαν μέσα σε δυο χρόνια μετά την χρεοκοπία του 2001, ενώ τα επόμενα χρόνια κορυφώθηκαν.

Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει και να αναπτύσσεται και μάλιστα τάχιστα μια χώρα που έχει διακηρύξει πώς δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές; Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνει κόντρα στο επίσημο δόγμα της θεολογίας των αγορών και αντί για ιδιωτικοποιήσεις να προχωρά σε επανακρατικοποιήσεις, αντί για διάλυση του κοινωνικού κράτους, να προχωρά σε ενίσχυσή του, κοκ;

Άσε που χρεοκόπησε και ύστερα έκανε το ανήκουστο. Προχώρησε σε αναδιάρθρωση του χρέους της μονομερώς με σκοπό να σβήσει το 70%, χωρίς την επιβολή "προϋποθέσεων" από τους δανειστές και το ΔΝΤ! Χωρίς δηλαδή να δεχθεί λεόντειες δανειακές συμβάσεις, μνημόνια οικονομικής πολιτικής και επιτηρήσεις από το εξωτερικό. Κι όχι μόνο της πέρασε, αλλά η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης εξανάγκασε το 93% των ομολογιούχων της Αργεντινής να συμφωνήσουν με την ανταλλαγή αυτή!

Να λοιπόν γιατί η Αργεντινή μπήκε στο στόχαστρο! Να γιατί πρέπει να γονατίσει μπροστά στα πιο κερδοσκοπικά συμφέροντα της διεθνούς αγοράς! Σκοπός των δικαστικών ενεργειών, δεν είναι να εξαναγκάσουν απλά την Αργεντινή να πληρώσει λύτρα εκβιασμού στους κερδοσκόπους, αλλά να αναθεωρηθεί στην πράξη ολόκληρη η αναδιάρθρωση του χρέους της. Κι έτσι η Αργεντινή, χωρίς να μπορεί να σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησής του, να αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ ώστε να αποκατασταθεί η "αξιοπιστία" της στις διεθνείς αγορές και να μπει σε νέο φαύλο κύκλο δανεισμού! Από κει και πέρα η χώρα και ο λαός της θα γίνουν και πάλι έρμαιο των κερδοσκόπων και της σύγχρονης αποικιοκρατίας!

Η πτώχευση ισοδυναμεί με καταστροφή μόνο αν έχεις ξεπουλημένες κυβερνήσεις

Πώς λοιπόν να μην περιμένουν πώς και τι την επίσημη πτώχευση της Αργεντινής, εκείνοι που την έστησαν; Όλοι οι πληρωμένοι καλαμαράδες, διεθνώς βγήκαν και έσκουζαν ως μουνουχισμένοι χοίροι για την "καταστροφή" που απειλεί την Αργεντινή μόλις κηρυχθεί επίσημα από τις αγορές σε πτώχευση. Τι κραχ στο χρηματιστήριο της προέβλεπαν! Τι καταβαράθρωση του νομίσματός της! Τι υπερπληθωρισμούς! Τι καταρρεύσεις τραπεζών!

Μάλιστα τα "δικά μας" μέσα μαζικής εξαπάτησης έπαιζαν συνεχώς σκηνές από την Αργεντινή του 2001 με επιδρομές και λεηλασίες, κοκ. Ταυτόχρονα, ό,τι σούργελο υπάρχει στην πολιτική σκηνή της χώρας βγήκε για να προδικάσει το "τέλος" της Αργεντινής και να μεμφθεί όποιον "γραφικό" τολμά να μιλά για μονομερή διαγραφή του χρέους!

Τι συνέβη τελικά στην Αργεντινή; 

Οι οίκοι ανοχής (δηλαδή πιστοληπτικής αξιολόγησης, όπως επίσημα ονομάζονται) της διεθνούς κεφαλαιαγοράς, έτρεξαν να ανακηρύξουν την Αργεντινή σε κατάσταση "επιλεκτικής" ή "περιορισμένης" πτώχευσης. Η ISDA που αποφασίζει για το αν υπήρξε "πιστωτικό γεγονός", αποφάνθηκε θετικά και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την πληρωμή 1 δις δολαρίων CDS. Και λοιπόν;

Το χρηματιστήριο της Αργεντινής παρουσίασε μια κάμψη της τάξης του 8% την Πέμπτη, μετά από μια κερδοσκοπική άνοδο της τάξης του 7% την προηγούμενη ημέρα. Εκεί που οι γνωστοί "αναλυτές" προδίκαζαν κραχ, την Παρασκευή παρουσίασε άνοδο της τάξης του 1,7%. Άνθρακες οι προβλέψεις!

Το ίδιο και το νόμισμα: Παρά το γεγονός ότι από τις αρχές του χρόνου έχει υποστεί μια σοβαρή υποτίμηση, το αργεντίνικο πέσο διολίσθησε ελάχιστα λόγω της πτώχευσης. Από 8,22 πέσο ανά δολάριο την Τετάρτη, σε 8,24 την Παρασκευή. Ακόμη και οι τιμές των ομολόγων της Αργεντινής στη δευτερογενή αγορά που κανονικά λόγω της επίσημης πτώχευσης θα έπρεπε να είχαν πέσει στο ναδίρ, εξακολουθούν και διατηρούν το ίδιο επίπεδο.

Προβλήματα στην τροφοδοσία της αγοράς μηδενικά. Προβλήματα στις διεθνείς εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της χώρας το ίδιο. Λεηλασίες, επιδρομές σε τράπεζες και όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που χαρακτήριζαν την χρεοκοπία του 2001, επίσης ανύπαρκτα. Οι δουλειές συνεχίζουν όπως και πριν.

Πού είναι λοιπόν η καταστροφή, ή η κατάρρευση της Αργεντινής; Πού είναι όλα αυτά που δήθεν θα πάθαινε μια χώρα όταν οι αγορές θα την κήρυτταν σε πτώχευση;

Τι κρίμα πάντως για τους Αργεντίνους να έχουν μια τόσο "λαϊκίστικη" κυβέρνηση σαν της Φερνάντεζ, η οποία θεωρεί ως αδιαπραγμάτευτη αρχή της την υπεράσπιση της εθνικής της κυριαρχίας έναντι των ξένων επιβουλών! Τι μεγάλο “δυστύχημα” γι' αυτούς να έχουν κυβέρνηση που …αρνείται να ενδώσει στους κερδοσκόπους!

Ενώ αν είχαν Έλληνες πολιτικούς στη διακυβέρνηση της χώρας, τα πράγματα θα ήταν …εξαιρετικά πιο απλά: Η χώρα δεν θα πτώχευε επίσημα, γιατί οι πολιτικοί μας θα είχαν φροντίσει εγκαίρως να κλείσουν συμφωνία με τους κερδοσκόπους για να ικανοποιήσουν ακόμη και τις πιο παράλογες απαιτήσεις τους! Και με το αζημίωτο για τα κομματικά τους ταμεία, αλλά και για τους ίδιους προσωπικά, θα είχαν κανονίσει να πληρώσει …ο ελληνικός λαός, όχι μόνο από το υστέρημά του, αλλά με το αίμα του και με την πατρίδα του! Όπως κάνει 4 χρόνια τώρα.

Βλέπετε πόσο …απολίτιστοι είναι αυτοί οι Αργεντίνοι, που αντί να τρέμουν μπροστά στους εκβιασμούς και τις απειλές των αγορών και των μεγάλων, αυτοί διαδηλώνουν μαζικά με το σύνθημα "έχουμε πατρίδα κι όχι αποικία". Δεν είναι σαν τους Έλληνες που δεν τολμούν ούτε καν να σκεφτούν, ότι μπορούμε ως χώρα να διαγράψουμε το χρέος μας μονομερώς χωρίς να πάθουμε τίποτε κακό!

Αρκεί να πάρει ο λαός τις τύχες αυτής της χώρας στα χέρια του! Αρκεί να σκεφτούμε για μια φορά στη ζωή μας ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια, ως πατριώτες που θέλουν μια δημοκρατικά αναγεννημένη Ελλάδα κι όχι ως υποζύγια της κάθε ξενόδουλης εξουσίας.

Δεξιάς ή αριστερής!   

Δημήτρης Καζάκης

Πηγή

Από την Ομιλία του Καζάκη στην Καλλιθέα. Η πατρίδα, ο Κάλβος , η ενότητα του λαού, η καταγγελία του χρέους, το ΕΠΑΜ και το πρόγραμμά του, το εθνικό νόμισμα, οι καταθέσεις, ο χρυσός και το κρίσιμο 2014

Το μέλος του Συλλόγου μας, Γιώργος Μητροπέτρος , μας έστειλε την σχετική ενημέρωσι με την λίαν ενδιαφέρουσα (και επιτυχή) προχθεσινή ομιλία του Δημήτρη Καζάκη στην Αθήνα. Ευχαριστώντας τον, αναρτούμε το πλήρες βίντεο και επιχειρούμε μια πρόχειρη (και βέβαια αποσπασματική) αποδελτίωσι.

Δ. Καζάκης: Πώς θα περάσουμε σε εθνικό νόμισμα (Καλλιθέα, 22 Ιανουαρίου 2014)
Αποσπάσματα από την (δίωρη!) Ομιλία :

(…)
"Μου δίνεται η εντύπωσι ότι ο ελληνικός λαός ζή έναν ιδιαίτερο διχασμό. Ο διχασμός ο σημερινός δεν είναι σαν τον Εθνικό Διχασμό ή σαν τον Εμφύλιο …είναι εσωτερικός διχασμός του Έλληνα. Είναι ο διχασμός ανάμεσα στην πραγματική ζωή του, δηλ αυτό που βιώνει καθημερινά, (ξημερώνει, βραδιάζει), και αυτό που πραγματικά βιώνει ή προσπαθεί να βιώσει στον εικονικό κόσμο που λέγεται ΜΜΕ και διαδίκτυο.

(…)
Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι στην κοιλιά ενός θηρίου και έχει τεθή σε διαδικασία πέψης και όπου να ‘ναι το θηρίο θα μας αφοδεύσει. Ορισμένοι αυτό το θεωρούν λύσι: έτσι θα βγούμε από το θηρίο. Ναι, αλλά για φαντάσου την …κατάστασί σου!
(…)
Θέλουν να μας πείσουν ότι δεν έχουμε δικαιώματα. Και πολύ περισσότερο ότι δεν μας αξίζει αυτό ο τόπος. Άρα σωστά δεν τον υπερασπιζόμαστε. Γιατί αν μας άξιζε αυτός ο τόπος, σαν πατρίδα δηλαδή, θα έπρεπε να ξεσηκωθούμε, να τον υπερασπισθούμε με κάθε μέσον, με κάθε τρόπο, με κάθε προσπάθεια...
(...)
Εμείς πρέπει να μάθουμε σήμερα ότι ο αγράμματος είναι η φυσική κατάστασι του ανθρώπου ή η φυσική κατάστασι ενός λαού. Ποια είναι η φυσική κατάληξι ενός λαού; Να …αρνείται την πατρίδα του, να αρνείται τον τόπο του!! Γιατί; Γιατί πώς αλλιώς θα οικειοποιηθή την παγκόσμια αγορά εργασίας που τον περιμένει με ανοικτές αγκάλες; Να γίνει νομάς (…) Οι νομάδες του πλούτου και οι νομάδες της φτώχειας. Αυτό είναι το όνειρό τους και φυσικά ο εφιάλτης για όλους τους υπόλοιπους.
 (...)
Θα μου επιτρέψετε να σας πώ, οτι ετούτος εδώ ο αγράμματος λαός, που βρέθηκε πολλές φορές αγράμματος στην ιστορία του, (με την έννοια ότι πρέπει δηλαδή να χει κι αυτός δικαιώματα υπερασπιζόμενος την πατρίδα του, την ζωή του, την οικογένειά του, την παρουσία του στην ιστορία), πάντα όμως είχε δυνάμεις εσωτερικές, που του υποδείκνυαν τι πρέπει ν κάνει. Με την έννοια της εσωτερικής δύναμης της συνείδησής του.
Μία από αυτές τις συνειδήσεις ήταν ο Αντρέας ο Κάλβος, ο οποίος έλεγε σε μια από τις ωδές του:

«Της θαλάσσης καλήτερα 

φουσκωμένα τα κύματα 

να πνίξουν την πατρίδα μου 

ωσάν απελπισμένην, 

έρημον βάρκαν. 

 Καλήτερα, καλήτερα 

διασκορπισμένοι οι Ελληνες

να τρέχωσι τον κόσμον, 

με εξαπλωμένην χείρα 

ψωμοζητούντες• 

 παρά προστάτας νά 'χωμεν

...» 

Και την εποχή που τά ‘γραφε ο Κάλβος κάτι ξέρανε (οι Έλληνες) από Οικουμενισμό και Παγκοσμιοποίησι. (…) Τι πάθαμε και το ξεχάσαμε; Λοβοτομή μας κάνανε; Ό,τι πάθαμε μόνοι μας το πάθαμε!
(…)
Εξασφαλίζεις δικαιώματα αγοράζοντάς τα. Εκείνος όμως που δεν έχει; (ΣΗΜ. Εννοεί: χρήματα). Τι είναι εκείνο που του εξασφαλίζει; (Ενν.: δικαιώματα):
Η δυνατότητά του να αποκαλεί έναν τόπο πατρίδα! Και να λέει: ΕΓΩ οφείλω να τον διαφεντεύω αυτόν τον τόπο! Και εδώ να βρώ το δίκιο μου, αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου την ευημερία μου σαν λαός στην ιστορική μου συνέχεια!
(…)
Το ΕΠΑΜ ήταν το πρώτο πολιτικό κίνημα στην Ελλάδα, που έθεσε καθαρά και ξάστερα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα: πρόβλημα ΚΑΤΟΧΗΣ της χώρας, είναι πρόβλημα κατοχής υπο καθεστώς αποικιοκρατίας και δουλοπαροικίας του χρέους! Όροι νομικο-πολιτικοί οι οποίοι έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο. Δεν είναι φράσεις που λένε κάποιοι, αλλά έννοιες που μας λένε συγκεκριμένα πράγματα…. Η δουλοπαροικία του χρέους! Και τι σημαίνει δουλοπαροικία του χρέους; Όταν δεν ελέγχεις τον εαυτό σου, το προϊόν της δουλειάς σου, την ιδια την δουλειά σου και δεν μπορείς να ελέγξης το προϊόν της δουλειάς σου και ιδιαίτερα τον ίδιο το λαό. Η Ελλάδα είναι το 1ο κράτος που τέθηκε ΕΠΙΣΗΜΩΣ με δανειακή σύμβασι υπο καθεστώς δουλοπαροικίας του χρέους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι το καινούργιο, το νομικό προηγούμενο… Οι έννοιες της συναντώνται στο Νομικό Δίκαιο…
(…)
Το ΕΠΑΜ εξ αρχής έθεσε ως στόχο την ΕΝΟΤΗΤΑ ούτε της Δεξιάς ούτε της Αριστεράς, αλλά όλου του Λαού. Όταν καίγεται η Πολυκατοικία στην οποία βρίσκεσαι…Το πρώτο βασικό σου μέλημα είναι να διασώσεις την Πολυκατοικία και κυρίως το δικαίωμα να σου ανήκει το οικόπεδο! Γιατί ακόμη κι αν γκρεμιστή αυτό το οικοδόμημα ή το αποδομήσεις εσύ ο ίδιος για να οικοδομήσεις κάτι άλλο, θα πρέπει να έχεις ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ στο οικόπεδο! Και το οικόπεδο έχει παραδοθή!
(…)
Αυτό που ζήτε σήμερα. Αυτό που ζούμε όλοι: Η ιστορία Di Pietro αλά ελληνικά… Εάν τους το επιτρέψουμε, θα καταλήξουμε σε εθνικό ακρωτηριασμό και επανάληψι πολέμου τύπου 1897, ακόμη και μέσα στο 2014… Αυτό προετοιμάζουν …Γι’ αυτό διαλύουν τις Ένοπλες Δυνάμεις, γι’ αυτό αποχαυνώνουν τον κόσμο,.. Αποδομείται συνολικά το Κράτος να μην υπάρχει στοιχειώδης άμυνα…πριν οργανώσουν ακρωτηριασμό ή πολεμική ενέργεια… Πρίν την πολεμική ενέργεια…
Και βεβαίως έχεις τα παπαγαλάκια που συστηματικά σε κατατάσσουν στα περίφημα failed States, δηλαδή στα αποτυχημένα κράτη: δεν μπορείς εσύ να αυτοκυβερνηθής, ο Έλληνας δεν μπορεί, δεν μπορεί. Θέλει τον …Διεθνή Παράγοντα! … Και έτσι ο Διεθνής Παράγοντας θα έλθη και θα σου πή: κοίταξε φίλε μου, η επικράτειά σου δεν είναι βιώσιμη. Κόψ’ τη! Κράτα τα βιώσιμα, τα μή βιώσιμα δώσ’ τα στον γείτονα, δώσ’ τα στον παραδίπλα, καν’ τα προσαρτημένη περιφέρεια της κας Μέρκελ…
Ποιος μπορεί την εμποδίση αυτήν την εξέλιξι; Εμείς! Δηλαδή ο λαός μας.
(…)
Μπορούμε να απαλλαγούμε από το χρέος; Ναι μέσα από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Οικειοθελώς οι προδότες απεμπόλησαν την εθνική κυριαρχία γιατί χωρίς τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν έχουμε λόγο να συζητούμε το οτιδήποτε. Όσοι το πράττουν έχουν περάσει στην αντίπερα όχθη του εχθρού. Αναγνώρισι του χρέους σημαίνει αναγνώρισι μεθοδεύσεων και μερική αθώωσι όλων όσοι έβαλαν τη χώρα στο χρέος. Δε μπορεί λοιπόν σήμερα να υπάρχει φιλολαϊκή δύναμι που να αναγνωρίζει το χρέος, έστω και μερικά! Πρώτο μέλημά μας: Αποκήρυξι και καταγγελία του χρέους…"

Ολόκληρη η ομιλία του κ. Καζάκη :
ΕΠΑΜ, Δ.Καζάκης, εκδήλωση στην Καλλιθέα: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ των ΠΡΩΤΩΝ 100 ΗΜΕΡΩΝ.

«Το κύκνειο άσμα της Κύπρου», άρθρο του Δ. Καζάκη για το νέου τύπου Σχέδιο Ανάν στην Μεγαλόνησο. "Cipro, il suo canto del cigno"; l' isola dell' Afrodite davanti al EFSF (testo di D. Kazakis)

Το κύκνειο άσμα της Κύπρου

 Του Δ. Καζάκη

   Τι συμβαίνει με την Κύπρο;  Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, αντιμέτωπη με την εκπνοή της προθεσμίας στο τέλος Ιουνίου για την ανακεφαλαιοποίηση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, η Λευκωσία δεν αποκλείει προσφυγή στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης εάν δεν εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια: «Υπάρχει ένα τελευταίο δίχτυ, το δίχτυ του EFSF, και εάν καταστεί αναγκαίο θα χρησιμοποιηθεί» ανέφερε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Πανίκος Δημητριάδης σε συνέντευξή του σήμερα στους Financial Times.

Σύμφωνα με τον ίδιο ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης να γίνει με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα ή με δάνειο από άλλη χώρα. Παράλληλα, ανέφερε, η Λευκωσία βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της προθεσμίας της 30ης Ιουνίου μέχρι τον Αύγουστο. Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Κύπρος ευελπιστεί πως δεν θα χρειαστεί να ενταχθεί σε «πλήρες» πρόγραμμα διάσωσης. Πάντως, οι Βρυξέλλες έχουν επανειλημμένα τονίσει πως οποιαδήποτε στήριξη, έστω και μόνο για την στήριξη τραπεζών, θα πρέπει να συνοδεύεται από όρους.
Οι αναφορές Δημητριάδη απηχούν πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προ ημερών ανέφερε... πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε ευρωπαϊκή στήριξη. Τελικά ο Χριστόφιας το έκανε το θαύμα του. Αφού οριοθέτησε και εκχώρησε την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι έτοιμος να πουλήσει και την Κυπριακή δημοκρατία.
«Η Κύπρος φαίνεται όλο και περισσότερο ότι θα καταστεί η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει οικονομική ενίσχυση βάσει του προσωρινού ταμείου διάσωσης της Ευρώπης, καθώς νωρίτερα αυτό το μήνα παλεύει απεγνωσμένα να προστατεύσει το τραπεζικό της σύστημα από την διεύρυνση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία απειλεί να καταπιεί το μικρό γειτονικό νησί της,» γράφει η The Wall Street Journal (2/6). Και το σκηνικό έχει στηθεί.
Για την κατρακύλα της Κύπρου φταίει η Ελλάδα και επομένως ότι κι αν συμβεί από εδώ και μπρος στους «αδελφούς Κυπρίους» πρέπει απλά να ρίχνουν το φταίξιμο στους Ελλαδίτες. Ήρθε η ώρα για τους Κυπρίους να πληρώσουν σε σκληρό ευρώ, το αντίτιμο, το τίμημα της διατεταγμένης αμεριμνησίας που διαδίδει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του νησιού από την εποχή που έγινε φανερή η χρεοκοπία της Ελλάδας. Όποιος παρακολουθούσε την κυρίαρχη κυβερνητική και πολιτική προπαγάνδα στην Κύπρο, γνωρίζει ότι μπροστά της ακόμη και η Μέρκελ μοιάζει πρωταθλητής του φιλελληνισμού. Σε μια περίπτωση που έτυχε ο γράφων να συμμετάσχει από τηλεφώνου και για λίγο σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης του ΡΙΚ για το ελληνικό πρόβλημα, έμεινε κατάπληκτος με την ευκολία με την οποία είχαν υιοθετηθεί ακόμη και τα πιο αισχρά επιχειρήματα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι όλα αυτά γιατί δεν ήθελαν ούτε καν ν’ ακούσουν το αίτημα περί διαγραφής των χρεών.
Ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ο Αθανάσιος Ορφανίδης (Μάιος 2007 – Μάιος 2012), ήταν από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ΕΚΤ που πρωταγωνίστησε στην επιβολή του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους στην Ελλάδα και υπερθεμάτισε στην μετατροπή της χώρας σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο», προκειμένου οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους. Ήταν τόσο πορωμένος που όταν τέθηκε επίσημα το θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτός αρθρογραφούσε εναντίον του όχι για να πει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει την χώρα και τον λαό της, αλλά για να ισχυριστεί ότι αυτό θα πλήξει τους δανειστές της Ελλάδας και επομένως είναι απαράδεχτο.
Όλο αυτό το διάστημα της Ελληνικής τραγωδίας, από τις αρχές Μαΐου 2010 έως σήμερα, το επίσημο πολιτικό κατεστημένου της Κύπρου δεν στάθηκε ούτε μια φορά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Αντίθετα, ενίσχυε με κάθε τρόπο τις πολιτικές, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις εναντίον της Ελλάδας. Είναι τυχαίο λέτε που το κυβερνών «αριστερό» και «αδελφό κόμμα» του ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ, δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη εναντίον όσων συμβαίνανε εναντίον του ελληνικού λαού;
Όσο για τον Κυπριακό λαό, τον αποκοίμιζαν συστηματικά λέγοντας: «μην σε νοιάζει για τους Ελλαδίτες, αυτοί φταίνε και καλά να πάθουν». Κι αν καμιά φορά τολμούσε να ρωτήσει κανείς, «μα καλά με ποιο δικαίωμα οι δανειστές αφαιρούν την εθνική κυριαρχία από ένα κράτος κι έναν λαό επειδή χρωστά;», τότε απαντούσαν υιοθετώντας στη νιοστή δύναμη όλες τις χυδαιότητες που γράφονται και λέγονται εναντίον των Ελλήνων.
Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια γενικευμένη και σε βάθος αναίρεση των όρων κυριαρχίας όλων των κρατών μελών της ευρωζώνης. Κάτι που παλιά συνέβαινε κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα, ενώ σήμερα με όρους ελεγχόμενης χρεοκοπίας και μηχανισμών «στήριξης». Αυτό απαιτεί σήμερα η διάσωση των τραπεζών και των αγορών. Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου.  Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της Κύπρου; Το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την διάσωση των τραπεζών διαμέσου της γνωστής «ανακεφαλαιοποίησης». Ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου (Λαϊκή Τράπεζα της Κύπρου) επεδίωξε και πέτυχε με απόφαση της Κυπριακής Βουλής την χρηματοδοτική υποστήριξη της κυπριακής κυβέρνησης για μια προγραμματισμένη αύξηση κεφαλαίου πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, «κάτι που θα ωθήσει τα δημόσια οικονομικά του νησιού βαθιά στο κόκκινο και να το αναγκάσει να επιτύχει τους στόχους του φετινού προϋπολογισμού,» όπως επισημαίνει The Wall Street Journal. Ο Κύπριος εργαζόμενος και φορολογούμενος καλείται να επωμιστεί τις ζημιές της κερδοσκοπίας με ομόλογα και χρέη στα οποία είχε επιδοθεί η συγκεκριμένη τράπεζα και όχι μόνο. Κι επειδή δεν θα είναι η μόνη φορά που θα συμβεί αυτό, ούτε η μόνη τράπεζα που θα το απαιτήσει, τα δημοσιονομικά του νησιού προβλέπεται να βουλιάξουν, η προσφυγή τον οίκο χρεοκοπημένων χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή το ΕΤΧΣ θεωρείται μάλλον σίγουρο.
Η Κύπρος βρίσκεται ήδη υπό την άγρια πίεση των αγορών, όπως ακριβώς βρισκόταν η Ελλάδα το 2010. Το 10ετές κυπριακό ομόλογο έχει εκτιναχθεί γύρω στο 14%, πράγμα που κάνει απαγορευτική την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου για δανεισμό του Κυπριακού κράτους. Στα τέλη του περασμένου έτους, η χώρα διαπραγματεύθηκε ύψους € 2,5 δισ. διμερές δάνειο από τη Ρωσία, προκειμένου να αποφύγει την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης» της ευρωζώνης. Τώρα, η Κύπρος βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κίνα για άλλο διμερές δάνειο, από ένα αξιοσέβαστο ποσό, που μοιάζει απίθανο να υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα που έχει ανάγκη η Κύπρος.
Ακόμη όμως κι αν επιτευχθεί, το πρόβλημα παραμένει. Η διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας από τον κρατικό προϋπολογισμό εκτιμάται ότι θα εκτινάξει το πρωτογενές έλλειμμα πάνω από το 10% επί του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος καλπάζει ήδη. Το 2011 ξεπέρασε το 68% επί του ΑΕΠ που για την Κυπριακή δημοκρατία είναι πρωτοφανές. Με τις αγορές να την δανείζουν με εξωφρενικά επιτόκια – αν και με κριτήριο το % επί του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι ασήμαντο εν συγκρίσει με άλλες χώρες της ευρωζώνης – και με τις δανειακές ανάγκες του Κυπριακού κράτους να καλπάζουν λόγω χρηματοδοτικών ενισχύσεων των Κυπριακών τραπεζών, είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί η Κύπρος να καταφύγει στο ΕΤΧΣ.
Τις τελευταίες ημέρες, οι Κύπριοι αξιωματούχοι αρχίζουν και προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι η διάσωση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να είναι επικείμενη. Ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλής δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο την περασμένη εβδομάδα ότι η «αποφυγή της EFSF είναι Νο 1 προτεραιότητα μας.» Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Κύπρου ήδη προετοιμάζεται για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης. Και τότε οι Κύπριοι εργαζόμενοι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει πολιτική των μνημονίων και αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις.
Η κυβέρνηση της Κύπρου, επίσης, προσπαθεί να πείσει για ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας εντός των επόμενων 10 ημερών, προκειμένου δήθεν να αποφύγει το νησί το ΕΤΧΣ. Μέσα σ’ αυτόν τον κουρνιαχτό εκβιασμών και αποπροσανατολισμού το Κυπριακό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει σύντομα να υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης. Κι έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει για να μετατραπεί, τουλάχιστον δημοσιονομικά και οικονομικά, σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Οι Κύπριοι θα ζήσουν ένα δημοσιονομικό Σχέδιο Ανάν, που ούτε καν περίμεναν.
Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Χριστόφια, που σίγουρα θα επιβαρύνουν την ήδη εύθραυστη οικονομία του νησιού, η οποία αναμένεται να συρρικνωθεί το 2012 πάνω από 1,2% με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, εμφανίζονται απαραίτητα για να αποκατασταθεί υποτίθεται η εμπιστοσύνη των αγορών και για να αποτραπούν οι μεγαλύτερες περικοπές που οι εταίροι της Κύπρου θα ζητήσουν σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης από το ΕΤΧΣ. Με άλλα λόγια, τα ίδια και τα ίδια παραμύθια.
Τα παπαγαλάκια δίνουν και παίρνουν: «Η Κύπρος έχει αρχίσει να αισθάνονται τις επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης και δεν μπορούν να έχουν άλλη διέξοδο από το να ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια», λέει ο Άλεξ Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. «Υπήρξε μια μείωση όλων των άλλων επιλογών που ήταν διαθέσιμες, στο σημείο όπου η προσφυγή στο ΕΤΧΣ φαίνεται όλο και πιο πιθανή, σχεδόν αναπόφευκτη.»
Η αλήθεια βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Ο μηχανισμός χρεοκοπίας που βιώνει σήμερα η Κύπρος είναι το ίδιο το ευρώ και η ένταξή της στην ευρωζώνη. Με την υιοθέτηση του ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας της Κυπριακής οικονομίας μετατράπηκαν σε ανάγκες δανεισμού και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Έτσι, μια οικονομία που διακρινόταν πριν το ευρώ για τα χαμηλά επίπεδα δανεισμού – ιδιωτικού και δημόσιου – που εξυπηρετούσε μάλιστα με το δικό της εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό νόμισμα, την Κυπριακή λίρα, βρέθηκε μέσα σε λίγα από την ένταξη της στην ευρωζώνη να πνίγεται στα χρέη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το 2000 το ιδιωτικό χρέος στην Κύπρο δεν υπερέβαινε το 60% επί του ΑΕΠ, το 2007 είχε ήδη φτάσει στο 200% επί του ΑΕΠ, ενώ το 2011 εκτινάχθηκε στο 308,7% επί του ΑΕΠ της Κύπρου!
Το ιδιωτικό αυτό χρέος που βαραίνει κατά κύριο λόγο τις τράπεζες καλείται σήμερα ο Κυπριακός λαός να το φορτωθεί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γιατί; Διότι έτσι γίνεται μέσα στην ευρωζώνη. Πρώτα οι τράπεζες και μετά τα κράτη και οι λαοί.
Η είσοδος στην ευρωζώνη, η οποία από άποψη αρχιτεκτονικής είναι ο παράδεισος των τραπεζών, επέβαλε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και για τις Κυπριακές τράπεζες. Έτσι τους επέτρεψε να συσσωρεύουν και να κερδοσκοπούν με ιδιωτικό χρέος χωρίς κανένα όριο. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην γνωρίζει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση των τραπεζών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Δημητριάδη, νέου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που δόθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. «Έχετε αναλάβει διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην πιο δύσκολη περίοδο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σκέφτεστε να προχωρήσετε σε έρευνα για να δείτε τι έφταιξε από την πλευρά της εποπτικής Αρχής και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης των διοικητικών συμβουλίων;» ρωτά η δημοσιογράφος. «Πράγματι θα προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό σε έρευνες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πρώτον για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια, και δεύτερον για να ικανοποιηθεί το αίσθημα δικαίου μεταξύ των φορολογουμένων οι οποίοι καλούνται σήμερα να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα. Ασφαλώς, η έρευνα θα πρέπει να γίνει και για ένα επιπρόσθετο λόγο, να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν,» απάντησε ο νέος διοικητής.
Μιλάμε για τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Αν αυτός δεν γνωρίζει σε ποια κατάσταση επακριβώς βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας, τότε βράστα! Όσο για την έρευνα από «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες», αυτή δεν αφορά το ξεκαθάρισμα της κατάστασης, αλλά την προετοιμασία του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου για νέες «συνεργασίες» και συγχωνεύσεις με επενδυτές του εξωτερικού, ή και του εσωτερικού. Η συνταγή είναι τραγικά γνωστή. Ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή ο φορολογούμενος, φορτώνεται τις ζημιές και τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, μέχρις ότου βρεθεί ιδιώτης επενδυτής να τις αναλάβει εκ νέου. Κι έτσι ένας νέος φαύλος κύκλος χρέους και εξυγίανσης διαμέσου του προϋπολογισμού θα ανοίξει.
Το ερώτημα είναι γιατί την έρευνα στην κατάσταση των τραπεζών δεν την αναλαμβάνει η Κυπριακή Βουλή με εμπειρογνώμονες που θα προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και θα αποκαλύψουν την πορεία του χρήματος; Γιατί θα πρέπει να επαναληφθεί ότι έγινε στην Ελλάδα με την Blackrock; Γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δεν αναλαμβάνει μια δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών; Δημόσια, όχι ιδιωτική και μυστική όπως γίνεται με τους «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες». Μήπως δεν διαθέτει το κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων; Όχι βέβαια. Απλά οι «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» χρειάζονται όταν προετοιμάζεις αγοραπωλησίες στις ανοιχτές αγορές, ώστε ο υποψήφιος επενδυτής να έχει εμπιστοσύνη ότι η άλλη μεριά δεν πάει να τον κοροϊδέψουν. Βέβαια, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» στις σημερινές αγορές. Απλά είναι ένας εύσχημος τρόπος για να μην φανεί ότι πας να προστατεύσεις τα απόρρητα της τραπεζικής κερδοσκοπίας και ασυδοσίας.
Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μήπως το ευρώ και η ευρωζώνη με το καθεστώς ασυδοσίας τραπεζών και αγορών; Όχι προς θεού! Αυτός που φταίει είναι πάντα η Ελλάδα. «Οι τράπεζες της Κύπρου είναι σε σχετικά καλή θέση για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα,» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου, πρώην πρόεδρος της Κύπρου και μεγαλοεπιχειρηματίας. Όμως μια ελληνική έξοδος του ευρώ θα μπορούσε να το αλλάξει: «Η κύρια ανησυχία από την ελληνική έξοδο θα είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης των ξένων καταθετών και των επενδυτών, η οποία θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία», είπε.
Βέβαια, δεν μας ξενίζουν οι ευαισθησίες του κ. Βασιλείου. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και τις τράπεζες και παντελώς αδιάφορος όταν παίζεται η τύχη του λαού και του νησιού. Γι’ αυτό άλλωστε και υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες του σχεδίου Ανάν.
Ωστόσο, οι Κύπριοι, όπως και οι Έλληνες, έχουν ήδη κληθεί να αποφασίσουν για την δική τους επιβίωση. Κι αυτή συνδέεται άρρηκτα με την έξοδό τους από το ευρώ και την ευρωζώνη. Άλλη διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.

Πηγή

Το βίντεο της προχθεσινής ομιλίας του Καζάκη στην Χαλκιδα. Il video della intervista-conversazione di Dimitris Kasakis a Calcide martedi’ scorso.

Μόλις προμηθευθήκαμε -κι ευχαριστούμε το ΕΠΑΜ Χαλκίδας- το βίντεο της προχθεσινής ομιλίας του Δημήτρη Καζάκη στην πόλι μας, για την οποία είχαμε αναφερθή εγκαίρως.
Στην εκδήλωσι που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Εργατικό Κέντρο το απόγευμα της Τρίτης (29/5/2012), ο Γενικός Γραμματέας και ιδρυτής του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου μετά από μια (όχι και τόσο σύντομη –είν’ αλήθεια) εισήγησι, απάντησε με παρρησία, υπομονή και με το νηφάλιο ύφος που τον χαρακτηρίζει, σε δεκάδες ερωτήματα του ακροατηρίου γύρω από το επίμαχο θέμα των ημερών.
Ειδικά για όσους δεν κατάφεραν να παρευρεθούν, ευκαιρία να τον παρακολουθήσουν (με μια ισχυρή δόσι κατανόησης για τα προβλήματα της ηχοληψίας στην βιντεοσκόπησι ).

 ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΖΑΚΗ ΧΑΛΚΙΔΑ 29 5 2012


ΣΗΜ. Αξιοπρόσεκτη καί η εντυπωσιακά ανφανδόν υπέρ του εθνικού νομίσματος τοποθέτησι (από κοινού με την προσωπική του άποψι για επαναφορά της θανατικής ποινής στα πολιτικά εγκλήματα Εσχάτης Προδοσίας!) του Γιώργου Βλαχογεώργου, γιατρού και Δημοτικού Συμβούλου κομματικά προσκείμενου στον ΣΥΡΙΖΑ, (στο βίντεο βλ. από 1:01΄:30΄΄ έως 1:03΄:45΄΄ ), καθώς και η παρέμβασι του επίσης γιατρού και Δημοτικού Συμβούλου στον Δήμο Χαλκιδέων, κ. Δημήτριου Αναγνώστου (από 1:53΄ έως 1:56΄). Ο τελευταίος μάλιστα, μετά από μια σύντομη τοποθέτησι για σύγχρονη Άλωσι, για ευρωλαγνεία-ευρωλατρεία, για ανάγκη αγώνα κατά της δραχμοφοβίας, καταφάσκοντας και αυτός (και με από γερμανικές πηγές τεκμηρίωσι!) για το Εθνικό Νόμισμα ως εργαλείο ανεξαρτησίας, κατέληξε στην υποβολή τού εξής διπλού ερωτήματος προς τον κεντρικό ομιλητή:
«Εαν τοποθετείτε και πότε την επάνοδο σε εθνικό νόμισμα, ρεαλιστικά, και ποιες είναι οι προσδοκίες από το ευρωομόλογο…»

Ανοικτή επιστολή του Ε.ΠΑ.Μ. προς ΣΥΡΙΖΑ: Μια συνολική πρόταση με άμεσα μέτρα ανακούφισης του ελληνικού λαού.

Προς τον πρόεδρο της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο 

κ. Αλέξη Τσίπρα
Κύριε Πρόεδρε,

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) ανταποκρινόμενο στην ανοικτή πρόσκληση της διαδικασίας διαλόγου που ζητήσατε, με σκοπό να υπάρξουν προτάσεις για τον απεγκλωβισμό της χώρας από τις πολιτικές του μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων, θα ήθελε να ξεκαθαρίσει το εξής:

Ριζική λύση στα σημερινά αδιέξοδα που οικοδομήθηκαν από το καθεστώς δουλοπαροικίας του χρέους και τη βαθειά ύφεση στην οποία οδήγησαν σκόπιμα οι πολιτικές των μνημονίων, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη ριζική αναθεώρηση των σχέσεων της χώρας με την ΕΕ και την συντεταγμένη και με σχέδιο έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, που θα δώσει τη δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. 

Ωστόσο, παίρνοντας ως δεδομένη την καλή σας πρόθεση, μπορούμε να σας προτείνουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης του ελληνικού λαού και ενίσχυσης της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας, με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα πιο οξυμένα προβλήματα και αδιέξοδα: 

1. Άμεση διεκδίκηση των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων και του Κατοχικού Δανείου και η ανάδειξή τους σε βασική διεκδίκηση της χώρας όχι μόνο απέναντι στη Γερμανία, αλλά και απέναντι σε όλη την Ε.Ε. στα πλαίσια του δόγματος της Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης.

2. Χρειάζεται να αποκατασταθούν οι κοινωνικές αδικίες και η αγοραστική δύναμη του εργαζόμενου πληθυσμού στο επίπεδο πριν την επιβολή του πρώτου μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010. Χωρίς αυτήν την αποκατάσταση δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους ανακούφιση μισθωτών και συνταξιούχων, αλλά και της εσωτερικής αγοράς, ώστε να υπάρξει ξανά πραγματική αύξηση του τζίρου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

3. Αποκατάσταση του εργατικού δικαίου και όλων των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που φαλκιδεύτηκαν, υπονομεύθηκαν και καταργήθηκαν από την προσφυγή στο Μηχανισμό στήριξης και την Τρόϊκα.

4. Μετατροπή του ΟΑΕΔ σε ταμείο ασφάλισης κατά της ανεργίας με τον επαναπροσανατολισμό του συνόλου των πόρων του στην πραγματική στήριξη των ανέργων, με το επίδομα ανεργίας στο 80% του βασικού μισθού για ολόκληρη την περίοδο της ανεργίας και τη πλήρη κατοχύρωση κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των ανέργων.

5. Την εδώ και τώρα εκδίωξη των τριών μόνιμων επιτροπών κηδεμονίας της χώρας (ομάδας κρούσης του κ. Ράιχενμπανχ, μόνιμη επιτροπή επιτήρησης προϋπολογισμού, μόνιμη επιτροπεία ΔΝΤ στην Τράπεζα της Ελλάδας με επικεφαλής τον κ. Μπομπ Τρα).

6. Την άμεση αποκατάσταση της Δημοκρατικής και Συνταγματικής τάξης της χώρας με την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης των υπουργών, τη μετατροπή σε διαρκές ιδιώνυμο αδίκημα της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

7. Δημόσιος έλεγχος στο πιστωτικό σύστημα δεν νοείται χωρίς την άμεση εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος, με την ίδια μεθοδολογία που ακολούθησε η κυβέρνηση των Εργατικών για την εθνικοποίηση της τράπεζας της Αγγλίας το 1945. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αποκατασταθεί η κλοπή από τα ταμειακά διαθέσιμα των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των Ασφαλιστικών Ταμείων και να απαλλαγεί η χώρα από την κερδοσκοπική συμπεριφορά της Τράπεζας της Ελλάδος.

8. Τη δημόσια εκκαθάριση των ενεργητικών του τραπεζικού συστήματος, ώστε να μάθουμε πως χρησιμοποιήθηκαν οι καταθέσεις του ελληνικού λαού και πως κινήθηκαν κεφάλαια και χρήμα διαμέσου των τραπεζών. Μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσουμε σαφή εικόνα της κατάστασης του τραπεζικού συστήματος και να σταματήσουν οι κρατικές χορηγίες χωρίς αντίκρισμα και η μεταφορά του χρέους και των ελλειμμάτων των τραπεζών στον κρατικό προϋπολογισμό.

9. Διαγραφή όλων των ιδιωτικών δανείων νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αντικειμενικά πλέον δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, με πρώτη προτεραιότητα στα αγροτικά χρέη . Όπως έγινε τέσσερις φορές στο παρελθόν από το ελληνικό κράτος για να αντιμετωπισθεί η οικονομική ύφεση.

Ως προς την αντιμετώπιση του Δημόσιου χρέους της χώρας οφείλουμε να επισημάνουμε τα εξής:
α) Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου λόγω της διάρθρωσης και του χαρακτήρα του ελληνικού χρέους δε θα αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα ούτε θα ενισχύσει την διαπραγματευτική ισχύ της χώρας. Αυτό που χρειάζεται είναι μια ανοιχτή Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου του Δημόσιου Ταμείου ώστε να μάθουμε πως χρησιμοποιήθηκε το Δημόσιο χρήμα και σε όφελος ποιών.
β) Η έννοια του μορατόριουμ δεν έχει καμία εφαρμογή σε περίπτωση του ελληνικού Δημόσιου χρέους, το οποίο απαρτίζεται από αξιόγραφα (ομόλογα). Τα αξιόγραφα είτε δεν τα πληρώνεις, είτε τα ανταλλάσεις με νέα αξιόγραφα. Η μετάθεση της ημερομηνίας πληρωμής ιδίως αν γίνει μονομερώς ισοδυναμεί με αθέτηση πληρωμών. Στην ιστορία μορατόριουμ υπήρξε μόνο μία φορά από τον Ρούσβελτ το 1936 όπου το Αμερικανικό κράτος επέβαλε μορατόριουμ σε αμερικανικές τράπεζες.

Αυτό που μπορεί να γίνει άμεσα με το δημόσιο χρέος είναι:

1. Να διατηρηθεί το «κούρεμα» του P.S.I. καταγγέλλοντας ως απολύτως καταχρηστική την πληρωμή χρηματοοικονομικών ανταλλαγμάτων και εγγυήσεων σε ξένους και ντόπιους τραπεζίτες, ύψους 80 δις ευρώ τουλάχιστον.
2. Να εξαιρεθούν του «κουρέματος» τα ομόλογα των Ασφαλιστικών Ταμείων, των Ν.Π.Δ.Δ. και των μικρο-ομολογιούχων.
3. Να ζητηθεί η άμεση καταστροφή από την Ε.Κ.Τ. των ελληνικών κρατικών ομολόγων και εγγυήσεων, ύψους 120 δις ευρώ, που διατηρεί η Ε.Κ.Τ. στα χαρτοφυλάκιά της, όπως έχει την υποχρέωση να κάνει και περιοδικά πράττει για τους «τοξικούς» τίτλους των ιδιωτικών τραπεζών.
4. Να καταγγελθεί η πρώτη σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης, όχι μόνο για τους καταχρηστικούς όρους και το λεόντειο χαρακτήρα της, αλλά και για το γεγονός ότι δεν μπορεί πλέον να εκπληρωθεί, με υπαιτιότητα των δανειστών της χώρας (από τα 110 δις που υποχρεώνονταν να εκταμιεύσουν, εκταμίευσαν μόνο τα 74 δις). Με βάση την αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων των κρατών μελών της Ευρωζώνης, το ελληνικό Δημόσιο απαλλάσσεται πλήρως και των δικών του υποχρεώσεων. Ενώ το ποσό που έχει ήδη δοθεί στη χώρα μπορεί να διεκδικηθεί ως συνδρομή ( βοήθεια και όχι δάνειο) της Ευρωζώνης προς την Ελληνική Δημοκρατία με βάση το άρθρο 122 της Συνθήκης της Λισσαβώνας που προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών της Ευρωζώνης να συνδράμουν άλλο κράτος – μέλος όταν το τελευταίο αντιμετωπίζει κατάσταση ανωτέρας βίας, όπως είναι η σημερινή κρίση «που δεν αποτελεί Ελληνική ιδιαιτερότητα αλλά κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση», σύμφωνα με τους ισχυρισμούς σας. Με τον τρόπο αυτό το Δημόσιο χρέος της χώρας μπορεί άμεσα να κατέβει στα 72 δις ευρώ και να μπορεί να εξυπηρετηθεί μέσω εγχώριου δανεισμού με έντοκα Γραμμάτια. Επιπλέον κάνει την Δεύτερη Δανειακή Σύμβαση παντελώς αχρείαστη και επομένως άνευ αντικειμένου. Τέλος, ο κρατικός προϋπολογισμός χωρίς το βάρος των τοκοχρεολυσίων και των δαπανών μετατροπής του κράτους σε κομματικό φέουδο, μπορεί να εξασφαλίσει τον ισοσκελισμό του από την πρώτη κιόλας ημέρα. Χωρίς την ανάγκη συμπίεσης μισθών συντάξεων και κοινωνικών δαπανών.

 Εάν θεωρηθεί σκόπιμο μπορούμε να συμβάλουμε με αναλυτική περιγραφή τρόπου και της μεθοδολογίας εξορθολογισμού του κράτους υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και του λαού.
Το ΕΠΑΜ μπορεί να συμμετέχει και να στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις μόνο μία κυβέρνηση Παλλαϊκού Μετώπου που θα έχει ως βασικούς της στόχους:

α) Την ανάκτηση και κατοχύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας απέναντι σε κάθε επιβουλή.

β) Την ανατροπή του συνόλου των δεσμεύσεων σε βάρος της χώρας και του λαού.
γ) Τη καθολική τιμωρία των ενόχων της τραγωδίας που βιώνει η χώρα και ο λαός της.
δ) Τη συντεταγμένη και με σχέδιο έξοδο της χώρας από το ευρώ, ώστε να υπάρξει δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
ε) Την προκήρυξη Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης με μοναδικό σκοπό τη σύνταξη και ψήφιση νέου αυθεντικά δημοκρατικού Συντάγματος για τη χώρα.

Ωστόσο είμαστε διατεθειμένοι για τον καλό του λαού και της χώρας, να βοηθήσουμε στην εξειδίκευση και πρακτική υλοποίηση των προτάσεων που σας καταθέτουμε.

Αθήνα 8 Μαΐου 2012
Η Κεντρική Πολιτική Εκλογική Επιτροπή του Ε.ΠΑ.Μ.

Παπαθεμελής – Καζάκης: Δύο βιντεο-σποτάκια για το ένα, το μεγάλο ΌΧΙ. 2 video x il “No”; Papathemelis e Kazakis in lotta comune contro sistema.

1.Ο Παπαθεμελής και το σποτάκι της ΔΗ.ΑΝΑ για το "Όχι"
ΣΠΟΤΑΚΙ "ΟΧΙ" ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ 2012 2. Ο Καζάκης και το σποτάκι του Ε.ΠΑ.Μ. για το "Όχι"
Προεκλογικό τηλεοπτικό spot Ε.ΠΑ.Μ

Η διακαναλική Συνέντευξις Τύπου Παπαθεμελή και Καζάκη (ΟΧΙ). Kazakis + Papathemelis; Intervista Stampa del Fronte elettorale "NO"

Για την εκλογική συνεργασία-συμπαράταξι του πατριωτικού Μετώπου του "ΟΧΙ". Στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ. Την προηγούμενη Παρασκευή. Και με τον φίλο και συναγωνιστή Θοδωρή Παντούλα στον ρόλο του συντονιστή.
 
Δ.ΚΑΖΑΚΗΣ &  Σ.ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ - ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 27/04/12

Η προχθεσινή κοινή συνέντευξι Καζάκη - Παπαθεμελή στην κρατική τηλεόρασι. L' intervista in comune di Kazakis e Papathemelis sulla TV statale (ΕΤ1)

Δ.ΚΑΖΑΚΗΣ & ΣΤ.ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ - ΕΚΛΟΓΕΣ 2012 - ΕΤ1 28/04/2012

Ο Δ. Καζάκης στην Εύβοια (Βίντεο από την ομιλία στην Κύμη την 18/04/2012). Omelia del leader del EPAM (: Fronte Popolare Greco) a Cuma (Eubea) 18 Aprile

Το βίντεο είναι μεγάλο (και με κάποια ηχητικά μικροπροβλήματα), αλλά η εισήγησι του Δημήτρη Καζάκη εκτείνεται σε 16 μόνο λεπτά (0΄.01΄΄- 16΄03΄΄).
Μπορείτε σ' αυτό το κομμάτι να τον ακούσετε:
Για το Ψηφοδέλτιο του ΟXI
Για την ισότιμη συνεργασία
Για την διάλυσι του Συστήματος Υγείας (η κατάργησι της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και η πολιτική «Καιάδα) Για το Μνημόνιο Νο 2
Για την Εσωτερική Υποτίμησι
Για την Διαγραφή του Χρέους Δ.Καζάκης - Ομιλία στην Κύμη (18/04/2012)