Σαράντος Καργάκος κατά του σημερινού πνευματικού ραγιαδισμού και γενιτσαρισμού (άρθρο του 2018). Lo storico e scrittore Sarantos Kargakos, sul vassallaggio neogreco e la mentalità filo-turca (articolo ristampa). The historian and author Sarantos Kargakos about the modern greek vassalage ant the pro-Turkish mentality (an old article)

«Γιατί όποιος δεν μπορεί να αγαπήσει τη δική του πατρίδα δέν μπορεί να αγαπήσει καμία άλλη πατρίδα»

 Μ.Μ. Σαράντος Καργάκος 

Πρόμαχος του διαχρονικού Ελληνισμού και της σημαιοφόρος της ιδέας της Πατρίδας ο φιλόλογος, ιστορικός και συγγραφέας Σαράντος Καργάκος (1947-2019) είναι φυσικό να έχει σφραγίδα στην καρδιά του την Ρωμιοσύνη και προμετωπίδα σε μεγάλο μέρος του συγγραφικού του μόχθου το Έπος του 1821. Η Ιστορία του νεώτερου Ελληνισμού (όταν το μελλοντικό –ας ελπίσουμε- Ελληνικό Κράτος θα έχει απαλλαγεί από τους συστημικούς ιστρούχτορες και λοιπούς ιδεολογικοπνευματικούς χατζηαβάτες) θα του αποδώσει την εξέχουσα θέσι που του αξίζει.
Ελαφρύ το χώμα του Μεγάλου αυτού Δασκάλου του Γένους!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

και 

Καλή Λευτεριά στην Πατρίδα μας!

Α. Σ.

 ........................................................

H ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΟΥ 1821

Σήμερα δίνεται «γραμμή» να διαλυθούν τα κράτη για να σχηματισθεί ο παγκόσμιος πολτός για χάρη των δυνατών

Στο θέμα αυτό έχω συχνά αναφερθεί στο παρελθόν. Αλλά πιο εμπεριστατωμένα ασχολήθηκα όταν συνέγραψα την τετράτομη ιστορία μου «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821», που εκδόθηκε προ ετών από την εφημερίδα «Real News» και, ολοκληρωμένη (μαζί με τα πολιτικά γεγονότα), πρόκειται να εκδοθεί προσεχώς με νέα μορφή. Από το βιβλίο αυτό αποσπώ μερικές σκέψεις και τις θέτω στην κρίση των αναγνωστών.  

Εν πρώτοις, θεωρώ απαράδεκτο να μικροποιούμε τους ανθρώπους που έζησαν στο παρελθόν και δημιούργησαν το δικό μας παρόν (με ό,τι καλό ή κακό). Συχνά, η μικροποίηση του χθες δεν γίνεται από αντικειμενικότητα, αλλά από σκοπιμότητα. Κρύβει την ηθική μας μικροβιότητα. Κάποιοι, που δεν μπορούν να φθάσουν ψηλά, προσπαθούν να κατεβάσουν τους υψηλούς τού χθες στα χαμηλά, εν ονόματι κάποιας«αποδομητικής Ιστορίας», με την οποία προσπαθούν να υποβαθμίσουν ό,τι λέγεται «έθνος», «εθνικό», και πρώτα απ’ όλα την εθνική Ιστορία και την εθνική λογοτεχνία μας, που εμπνέουν το εθνικό μας φρόνημα και την εθνική πολιτική της ανεξαρτησίας.

Ετσι, σπιλώνονται συστηματικά οι άνθρωποι που δημιούργησαν το αθάνατο ‘21. Υπάρχουν σχολικά βιβλία για το έπος αυτό, στα οποία οι αναφερόμενοι αγωνιστές, πολιτικοί και στρατιωτικοί δεν ξεπερνούν τη σύνθεση μιας καλαθοσφαιρικής ομάδας, χωρίς τον προπονητή! 

Και, σαν να μην έφθανε αυτό, κατά καιρούς από απίθανους «καλαμογράφους» γράφονται άρθρα και αρθρίδια αμφισβητικά, του τύπου «Για ποια Επανάσταση μιλάτε;» και παρουσιάζεται ο σχεδόν 10ετής πολυαίμακτος εκείνος αγώνας, σαν πολεμικό τάχα «εξάνθημα» του γαλλικού Διαφωτισμού και άλλοτε σαν ανταρσία και στάση.

Ως προς τούτο, οι καλοί αυτοί «καλαμογράφοι» εναρμονίζονται με τους νεότερους Τούρκους ιστορικούς που, αναφερόμενοι στην Ελληνική Επανάσταση, την ονομάζουν «isyan», δηλαδή «στάση», ενώ οι παλαιότεροι, ακόμη και για ελληνικά κινήματα (π.χ. κρητικά ενωτικά κινήματα), χρησιμοποιούσαν τον όρο «ihrilat», δηλαδή «επανάσταση». Κατανοούμε, φυσικά, τη στάση των νεότερων Τούρκων ιστορικών που εμπλέκονται σ’ ένα παιχνίδι πολιτικό, αλλά ο πολύς λαός δεν κατανοεί τη στάση κάποιων δικών μας «εκσυγχρονιστών» ιστορικών απέναντι στις παλαιότερες ιστορικές μορφές και συγγραφές. Για παράδειγμα, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος έχει κηρυχθεί απόβλητος από τις περισσότερες φιλοσοφικές σχολές μας!

Προς τι, άραγε, το μένος αυτό; Είναι απλό: Ολοι αυτοί οι παλαιοί «εθνικιστές», λόγιοι και αγωνιστές, δημιούργησαν ένα εθνικό κράτος που αποτέλεσε αφετηρία σχηματισμού και άλλων εθνικών κρατών στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, κι έτσι άρχισε η κατάρρευση των μεγάλων αυτοκρατοριών. Η αρτισύστατη μικρή Ελλάς υπήρξε το κακό παράδειγμα, το «μεγάλο λάθος», κατά τον Μέτερνιχ και τον μελετητή του, Χένρι Κίσινγκερ. Το κράτος αυτό, το πρώτο στην ιστορία του ελληνικού κόσμου, είχε φυσικά τις αδυναμίες του. Αλλά, παρά τούτο, μέσα σε 90 χρόνια είχε τριπλασιαστεί. Σήμερα, όμως, δίνεται «γραμμή» (και μάλιστα, «επιχρυσωμένη») να διαλυθούν τα κράτη -φυσικά, τα μικρά- για να σχηματισθεί ο παγκόσμιος πολτός, από τον οποίο θα παρασκευασθεί η «μαύρη πουτίγκα» των δυνατών. Επιβάλλεται όθεν καθετί εθνικό, είτε κράτος είτε γεγονός ή πρόσωπο σημαντικό, να βάλλεται, να διαβάλλεται και, αν είναι μνημείο, να βεβηλώνεται. Ποια προτομή ή ανδριάντας αγωνιστή του ‘21 δεν έχει βεβηλωθεί ή καταστραφεί;

Πρωταγωνιστές είναι τώρα κάποιοι κρανιόκενοι νεαροί, ποδηγετούμενοι απο ινστρούχτορες γηράσαντες εν πνευματική αμαρτία και μαλθακία. Αυτή η νέα «χρυσή νεολαία» (το χρυσή με την τρέχουσα έννοια) έχει σπουδάσει σε μυστηριώδη άντρα την καταστροφή των μνημείων του ‘21 και τη δική της καταστροφή. Καταστρέφει τη βρυσομάνα που θα τη χρειασθεί, όταν έλθουν -και ήλθον- οι δύσκολοι καιροί. Καταστρέφεται η βρυσομάνα από την οποία θα μπορούσαν οι νέοι να υδροδοτηθούν ψυχικά και πνευματικά, όταν εισέλθουν στην έρημο της απελπισίας. 

Το ‘21 έχει πολύ κακοπάθει κατά τα τελευταία χρόνια και από περίεργους «ανακαινιστές», που είτε δεν το βλέπουν και το αγνοούν είτε το βλέπουν με ένα (ή και μισό) μάτι, κι έτσι φωτίζουν μέρος μόνο από την τεράστια έκτασή του. Αλλοι, εφοδιασμένοι με τα «καπνογόνα» κάποιας ιδεολογίας ή ιδεοληψίας, θολώνουν το ευρύ τοπίο του Αγώνα και έτσι είναι είναι αδύνατον να δει κανείς με ευκρίνεια πρόσωπα και καταστάσεις. Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, που είχε μια ευρύτερη και βαθύτατη γνώση του ‘21, έγραψε τα ακόλουθα προειδοποιητικά για τον κίνδυνο που εγκυμονούσε η δήθεν απομυθευτική ιστορία, που ήταν τότε και τώρα του συρμού: «Υποτιμώντας ή σπιλώνοντας μεγάλα ονόματα ή εξαιρετικά γεγονότα δεν αποποιούμε το ‘21· το παραμορφώνουμε».

Σήμερα, οι νέοι της πατρίδας μας δεν γνωρίζουν το ‘21 ή έστω κάτι περιεκτικό για το ‘21. Γνωρίζουν, όμως, απόψεις κυρίως από προχειρογραφήματα ή περίεργες θεωρήσεις για το ‘21. Δεν απορρίπτω τις θεωρίες- είναι λίπασμα μυαλού για τον ιστορικό-, αρκεί να μην οδηγούν στην καταπακτή της λήθης τα πρόσωπα και τα γεγονότα. Οι πολλές θεωρίες και οι πολλές ιδεοληψίες έκαναν την Ιστορία να μοιάζει με νεκρό που τρέχει πίσω από το φάντασμά του. Μέχρι τα πρόσφατα χρόνια, το ‘21 ήταν ακόμη ζωντανό. Ηταν στο τραγούδι και της νέας μεταπολιτευτικής γενιάς. Αλλά, ξαφνικά, έπεσε πάνω του το μαύρο πέπλο της λησμονιάς. Επαψε για τους νέους μας να είναι πύρωμα ψυχής. Συχνά, οι παρελάσεις της 25ης Μαρτίου θυμίζουν καρναβαλική φιέστα. Οχι απο αμέλεια - εσκεμμένα. Γιατί δεν πρέπει τα νέα παιδιά να διατηρούν το πύρωμα της καρδιάς του 1821. Ο Νίκος Καζαντζάκης σε μια ομιλία του στο BBC, το 1946, είχε πει: «Η πιο στοιχειώδης λογική αντιστάθηκε στην άγια τούτη παραφροσύνη. Πώς μια χούφτα άνθρωποι ξαμάρτωτοι, πεινασμένοι, ανοργάνωτοι μέσα σε μια Ευρώπη λυσσαλέα αντιδραστική, μπορούσαν να σηκώσουν το κεφάλι και να ελπίσουν ελευθερία».

Σήμερα, κάποιοι προσπαθούν να σβήσουν από τη συνείδηση των νέων το ‘21 για να μην μπορούν σε κανέναν να σηκώσουν το κεφάλι. Πνευματικός ραγιαδισμός και γενιτσαρισμός εδώ και καιρό κάνουν στη χώρα μας θραύση.

Σαράντος Καργάκος

Πηγή 1

Πξγή 2

Ένα δημοτικό τραγούδι, δυο βίντεο. Νατσιός και Καργάκος για την αλήθεια του 1821. Una canzone demotica, due video; Natsios e Kargakos sulla verità della Guerra d'indipendenza greca (1821-1831)

25 Μαρτίου 2014 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!! Mωρέ, χαρά που τo ’χουν - χαρά που το ’χουν τα βουνά, 

χαρά που το ’χουν τα βουνά κι οι κάμποι περηφάνεια. 

Γιατί γιορτάζει η Παναγιά, γιορτάζει κι η πατρίδα. 
Σαν βλέπουν διάκους με σπαθιά, παπάδες με ντουφέκια, 
σαν βλέπουν και το Γερμανό, της Πάτρας το Δεσπότη, 
για να βλογάει τ’ άρματα, να ‘φχιέται τους λεβέντες. 

Δημοτικό 
(Πηγή)

Η Επανάστασι του 1821 «ήταν ένας δεκαετής Αγώνας, ο οποίος αποτελεί την λαμπρότερη σελίδα της ελληνικής Ιστορίας από την Αρχαία εποχή μέχρι σήμερα. Διότι για πρώτη φορά ο Ελληνισμός στην μακρά ιστορία του σχηματίζει κράτος δικό του!»
Σαράντος Καργάκος

Νατσιός - Καργάκος: Η αλήθεια για το 21

Αντί πανηγυρικής ομιλίας για την 25η Μαρτίου: ένας δάσκαλος στα παιδιά ενός σχολείου στην Ελλάδα του σήμερα.

Αυτά τα λόγια απηύθυνε πέρυσι ή πρόπερσι ένας φιλόλογος (στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών - αποσπασμένος ή ωρομίσθιος καθηγητής απ’ ό,τι φαίνεται) στους μαθητές του, για την επέτειο της 25ης Μαρτίου):


«Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα
πάει ...στο γήπεδο. Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει ...στην Ορίτζιναλ. Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα τι να
λένε σε σένα, σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά. Εγώ, ο δάσκαλος, που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε 15 µέρες φεύγω για αλλού, σε σένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια θα µιλήσω σταράτα. Για να σου εκφράσω δύο σκέψεις µου. Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, οι µαθητές που δίδαξα φέτος στη συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος. Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ’ επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις. Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος, το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων. Και η ευθύνη για αυτή την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας, των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα 50 σχεδόν, για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια, ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα, για να µας πει την ιστορία του ßίου του, το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών. Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο και µπορείς 30 χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτα λιγότερο ικανοί από τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλßανικά µάθαµε σαν µπέσα, ήταν πάνω απ’ όλα µπεσαλής. Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα. Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωµένος, πάμπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους, δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την Κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά, λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά. Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική. Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία µεγαλώνετε. Όµως, κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της, περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους, σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν ßλέπω την εποχή µας να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε, να πολεµήσετε, να νικήσετε.
Μη µας απογοητεύσετε».



Ν. ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Σε ψηλό βουνό


Σε ψηλό βουνό
ΑΕΤΟΣ - ΧΙΟΝΙ - ΗΛΙΟΣ
Το ριζίτικο προσφέρεται για εύκολο αποσυμβολισμό...

«Σαλαμίνος Ιεράς Ναυμαχίας» επέτειος: Ποίημα Ι. Παναγάκου. Alla ricorrenza della battaglia navale a Salamis: una poesia

ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΙΕΡΑ ΝΑΥΜΑΧΙΑ
Στενά Σαλαμίνας
28 ή 29 Σεπτεμβρίου 480 π.Χ.







Ω, αοίδιμη ναυμαχία!
Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης,
ευδώρων στενών Σαλαμίνας.
Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές.
Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος.
Του κόσμου η μέγιστη νίκη·
η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου·
στα ξύλινα τείχη…
Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής,
τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο,
να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο,
στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη·
της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη·
της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων.

Των Ελλήνων, ω, δαιμόνιε νου,
που τη νίκη με τέχνασμα,
εκάλεσες, στων στενών τα νερά,
του Θεμιστοκλή που κρυφίως το μήνυμα έστειλε,
το απατηλό, με τον Σίκινο, ίσα, στον Ξέρξη:
Σαν του ήλιου το φως θα πάψει τα νερά να φλογίζει,
και το σκοτάδι ξεχυθεί πλημμύρα στον ουρανό,
οι Έλληνες θα τρέξουν φευγιό μεγάλο και κρυφό,
απ’ τα στενά, πριν έρθουν οι Πέρσες,
αλαφιασμένοι να έβγουν·
να γλυτώσουν απ’ του Ξέρξη το χέρι το δοξασμένο.
Κι ως επείσθη σ’ αυτό ο βασιλιάς,
τα καράβια με τρεις, τις γραμμές τους,
να σαλπάρουνε διέταξε·
στα στενά να προλάβουν να έμπουν
κι αιφνιδίως στων Ελλήνων να επιπέσουν το στόλο.

Μα σαν στο άρμα του ανήλθε ο ήλιος,
και ξύπνησε φωτόλουστη η μέρα στα γαλανά νερά,
του Μαραθώνα η μνήμη και των Θερμοπυλών,
ζωντανή στις καρδιές και στο νου των Ελλήνων
που με θάρρος τον εχθρό επροσμέναν,
εις στα στόματα όλων, με ψυχή, υψηχώντας, αντήχησε:
"Ω παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ',
ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας,
θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων
νυν υπέρ πάντων αγών".
Και ευθύς, οι εμβολισμοί ξεκινήσαν,
φωτοπλημμύριστοι,
πρώτα των Αθηναίων
επί του σκότους του μαύρου του Φοινικικού·
κι ακολούθησαν κι όλοι οι άλλοι:
Αιγινήτες, Κορίνθιοι, Μεγαρείς·
Λακεδαιμόνιοι, Σικυώνιοι, Επιδαύριοι·
Αβρακιώτες, Ερετριείς, Τροιζήνιοι·
και Νάξιοι, Ερμίονες, Λευκάδιοι·
Κείοι, Στυρείς, Κυθνίοι·
κι απ’ τη Μεγάλη Ελλάδα, μαζί κι οι Κροτωνιάτες!
Έλλην Λόγος, απ’ τη μια·
χλιδή Περσική, απ’ την άλλη, βαρβαρότητα και τυραννία.
Και δεν τους έσκιαζαν οι παφλασμοί του τρόμου,
απ’ το άπειρο πλήθος των σκαφών του εχθρού!
Οι παφλασμοί του τρόμου που το αίμα παγώνει!
Δεν τους έσκιαζαν, γιατί ήσαν γενναίοι!
Έσπαζαν, οι παφλασμοί του τρόμου,
στα βροντερά και γενναία τους στήθη με ιαχή –
"Ίτε παίδες"!
Τον παιάνα της αρετής που πηγή κι ηλιαχτίδα,
σε τούτη τη γη, ξεπηδά κι αναβλύζει αιώνια!
Με ψυχή λιονταρίσια, και ορμή αετού,
για το μέλλον του γένους κρατήσαν, φωτεινούς ουρανούς.
Μ’ ανυπέρβλητο θάρρος και τόλμη,
ως το γλαυκοπόρφυρο δείλι να ’ρθει,
τα κουπιά τους, χτυπούσαν ελαύνοντας,
και, με χάλκινα ακρόπρωρα,
τα εχθρικά τα σκαριά εμβολίζαν
κι ακροστόλια σπάζοντας,
και του εχθρού τα κουπιά,
και συντρίβοντας κι όλα του τ’ άρμενα.

Και το γέρας το λαμπρό, το δορίκτητο,
ως τους άξιζε δρέψαν,
κι ήπιαν, ω, το κροντήρι της νίκης!
Μαραθώνα, τη δόξα σου ορθή κι υψιμέδουσα,
Θερμοπύλες, το δικό σας καλλίανθο κλέος,
δικαιώσαν, λαμπρύναν και στέργιωσαν!
Ναι, με τρόπο που δεν επιτρέπει σε κανέναν σε τούτη τη γη,
στο εξής να υστερεί, και πιο κάτω να στέκει,
απ’ το ένδοξο φως που στη χώρα του Αίαντα φέγγει!

Τώρα ξέρουμε…
Δεν πολεμάν θνητοί σε Σαλαμίνες·
ούτε απλοί στρατιώτες το δόρυ τους μπορούν να εξακοντίσουν!
Μόν’ ποιητές, φιλόσοφοι και μαχητές φωτός·
και σκαπανείς του πνεύματος, Ημίθεοι και ήρωες·
γυμνασμένα κορμιά, με επιδέξια χέρια
και μια φλόγα να καίει την καρδιά: η αντρεία!
Κι αν, να μάθεις ζητάς,
ταξιδιώτη στο σκαρί "ιστορία",
Σαλαμίνα, ιδού, τι σημαίνει!
Πράξη Θεία, που λέγεται Ποίηση,
Σαλαμίνα, ω, πνεύμα, σημαίνει,
κι ενατένιση, διαρκής αναζήτηση:
του αιώνιου, του φωτός, του απόλυτου·
της αλήθειας αστέρι, σ’ ουρανό και στη γη.
Να ποιήσεις το φως το απόλυτο,
στη ζωή και με πράξεις,
Σαλαμίνα, επιπλέον, σημαίνει!

Μα, οι ροές της ιστορίας μελωδούν,
Μαραθώνων, Σαλαμίνων, Πλαταιών,
την ύψιστη νίκη, ως πνεύματος άθλο,
μόνο, αν, Θερμοπύλες, φωτισμένη τολμά η ψυχή!
Και να! Οι καπνοί της Αθήνας που όλη φλεγόταν,
τις ψυχές καταπίναν, τις ψυχές των Ελλήνων
που απλοί θεατές, απ’ τα μέρη του Αίαντα,
των Περσών τις δηώσεις στου Θησέα τη χώρα,
και τις βέβηλες πράξεις στα ιερά της Ακρόπολης,
με το φόβο πελώριο, ανθρώπινο φόβο,
στις ψυχές να πλανάται, μοναχά εκοιτούσαν,
κι αναμέναν να ’ρθει κι η δικιά τους σειρά.
Γιατί, ποιός, θα τό ’χε υπογράψει και εγγύηση,
ποιός, θα μπορούσε να δώσει,
πως ο Ξέρξης εκεί θα ηττηθεί;
Κανείς, παρά μόνο, της ψυχής το μελάνι!
Γι’ αυτό, κι οι Σαλαμίνες,
Θερμοπύλες διπλές κι αν είναι!
Για της ψυχής το θάρρος, το αστείρευτο,
σαν τολμά Θερμοπύλες·
και για της νίκης της γοργοφτέρουγης
το καλόηχο εύδοξο άκουσμα,
που αυτάγγελτη, γίνετ’ αυτάγγελμα,
σαν κεραυνοί αρετής κυβερνούν της καρδιάς την πυξίδα!

Και να, που πνεύμα φωτός τούτη η νίκη κάρπισε·
όχι, στου Αχιλλέα, μόνο, τη χώρα,
μα κι ακόμα πιο πέρα κι ακόμα πιο πάνω·
στην Ευρώπη που ανέμενε το φως να δεχτεί·
μα θα τό ’χανε, φευ, των Ελλήνων το ελεύθερο εκείνο το φως,
αν εκείνη η μάχη χανόταν.
Και πώς θα ερχόταν γλυκύς ο καιρός,
το φως το υπέρλαμπρο να θρέψει το φέγγος του,
πατέρας του πνεύματος, μαζί και μητέρα,
σ’ αυτόν τον πλανήτη, σε όλη τη γη!
Των απόγονων, όμως, του Ιάσονα
και των κουρσευτών της Τροίας, η νίκη,
ν’ ανθίσει, επέτρεψε, σε ετούτο το πνεύμα φωτός,
στων αιώνων το γήινο πλάτεμα.

Κι από τότε, αιώνια ο χρόνος φλοισβίζει,
πως διπλό, είν’ το χρέος!
Διπλό του κόσμου ετούτου του Ελληνικού,
χρυσόδιπλο και του κόσμου ολάκερου.
Γιατί εδώ ’ταν που το πνεύμα ανέτρεψε
και για πάντα εκρήμνισε , την πορεία του σκότους.
Κι έγινε στίχος, μαζί και τραγούδι,
ο παλιός προαιώνιος όρκος - χρησμός:
"…την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω,
πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι…"

Μα, ω, ουράνια Θεία δίκη
που το μόχθο της ύψιστης αρετής επιβραβεύεις,
με καταξίωση και με τιμής αιώνιο κότινο, ναι!
Γιατί δεν αστράφτεις, υψιβρεμέτες, τους κεραυνούς σου,
οδηγός να γίνεις του σήμερα, ναι!
Που λησμονεί το λαμπρό παρελθόν του,
κι αμνημόνως περί άλλων τυρβάζει!
Δεν φωτίζεις, γιατί, ξανά με το φως, αυτό,
το ανέσπερο, του Έλληνα φως,
αυτό που δε σβήνει, μα, κάπου κοιμάται,
το φως της ευθύνης, το φως της τιμής
που ανέτειλε εδώ, μα εδώ είναι; ποιος ξέρει,
ψηλά να φωτίζει και νου και καρδιές;

Ω, άκορη Θέμις, πριν δίκην δικάσεις,
"για δες" κατά κει που φτερόκοπο στέκει
πολυμόχθως κι αείποτε, των Σαλαμινομάχων,
τιμής κι αρετής και ήθους το σθένος.
Δείξ’ την ευγνωμοσύνη σου, μαζί μου κι εσύ,
για χάρη και μόνο, και μόν’ προς τιμήν του,
σ’ αυτό, το υπέρτατο, τ’ απόλυτο φως,
που η τιμή κι η αρετή και το ήθος ορίζουν!

Κι εσείς, ω, Σαλαμινομάχοι, ω, Ημίθεοι!
Και συ, επικράτεια του Κυχρέα,
στολίδι του Σαρωνικού κι αγλάισμα των αιώνων,
ω, Σαλαμίνα!
Που σας πρέπει μνημείο παγκόσμιο,
εδώ να στηθεί, στον Πανίερο Δήμο του κόσμου!
Μνημείο μνήμης και τιμής, στους νεκρούς –
Υπόσχεση τόλμης κι αρετής, σ’ αυτούς που θα έρθουν·
λευτεριάς παρακαταθήκη ιερή,
να φωτίζει απ’ την Κυνόσουρα τους αιώνες!

Ω, Σαλαμινομάχοι! Ω, Σαλαμίνα! Αγαλλιάστε!
Κοντά είναι η ώρα, που ο παλμός της περήφανης νίκης,
θα σαλπίσει ξανά, μες στο σκότος ελπίδα,
να σταλάξει το φως μέσα εκεί στις ψυχές,
κι ο δαυλός σας, να δείξει το δρόμο.
Και πυρφόρες σαν θά ’ναι και πάλι οι καρδιές,
ν’ αναστήσουν τη μνήμη του χρέους·
νά ’ν’ ολόρτη, στο χρόνο, εδώ:
Μέγα Τέμενος, λαμπρό των Ελλήνων
και για σένα, ω, ανθρωπότη!
Τώρα, δέστε! Να εδώ που η Μάνα,
η Αιγαιοπελαγίτισσα Μάνα,
σαλπίζει τον όρθρο των καιρών!
Για σένα Ελλάδα, για σε Οικουμένη!
Σηκώστε τ’ άρμπουρα, σηκώστε τα!
Σηκώστε τ’ άρμπουρα και τις καρδιές!
Άιντε παιδιά, να σηκώσουμε την Ελλάδα!
Η σάλπιγγα σήμανε. Για νέες Σαλαμίνες!
Ίτε, ω, του Πνεύματος Πόθοι!
Ίτε, ω, παίδες Ελλήνων!!

Ιωάννης Παναγάκος
Άνχης (ΠΖ) ε.α. – Σ.Σ.Ε./1971
Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης
Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Ο Χάρρυ Κλύνν για την επίσκεψι του Κερδοσκόπου – «Ευεργέτη» - παγκόσμιου ηγέτη Τζώρτζ Σόρος. Il commento di Harry Klynn sulla visita di George Soros..

Ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης, κατά -…καλλιτεχνικόν- κόσμον Χάρρυ Κλύνν, έχει φιλοξενηθή κατά το παρελθόν στο Ιστολόγιό μας. Για πατριωτικές του και αντιεξουσιαστικές απόψεις. Με το ίδιο αγωνιστικό φρόνημα σχολιάζει ο ποντιακής καταγωγής κωμικός και διανοούμενος την πρόσφατη συνάντησι του Πρωθυπουργού με τον ιουδαίο παγκόσμιο οικονομικό ηγέτη ονόματι György Schwartz, alias Τζώρτζ Σόρος (George Soros).
Ας τον ακούσουμε, χωρίς άλλα σχόλια.


ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΑΠΑΤΕΩΝΑΣ, ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ «ΜΕΓΑΛΟΕΠΕΝΔΥΤΗΣ»

O γνωστός, πολύ γνωστός, μα πάρα πολύ γνωστός, μεγαλοαπατεώνας του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου, ο άνθρωπος που σχεδίασε και εφάρμοσε την οικονομική επίθεση κατά της Ελλάδας και του ευρώ George Soros, πέρασε το πρωί το κατώφλι του πρωθυπουργικού γραφείου και συζήτησε επί μια ώρα με τον πρωθυπουργό, ενώ αργότερα στην παρέα προστέθηκε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου!

Εάν κάτι παρόμοιο είχε γίνει με οποιονδήποτε άλλο πρωθυπουργό, μόνο ένας Θεός ξέρει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί σ’ αυτή τη χώρα…

Γιατί ο ανεπαρκέστατος Έλληνας πρωθυπουργός κάλεσε τον εκπρόσωπο της Νέας Τάξης πραγμάτων, το μετρ της παγκόσμιας κερδοσκοπίας και σπόνσορα των Σκοπίων Τζ. Σόρος, να τον επισκεφτεί;

Μήπως, για να συνεχίσουν την τρίωρη συνομιλία που είχαν στο Ελ. Βενιζέλος λίγες μέρες προτού αρχίσει ο μειοδότης πρωθυπουργός τις συνομιλίες του (βλ. παράδοση) με την τρόικα της ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ;

Το θράσος του ολίγιστου έλληνα πρωθυπουργού ξεπέρασε κάθε όριο!

Το «ΙΔΡΥΜΑ ΣΟΡΟΣ», επίσημος συνομιλητής του Έλληνα πρωθυπουργού και μάλιστα στη Βουλή των Ελλήνων!!!

Γνωστός ο βίος και η πολιτεία του «ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΟΡΟΣ»:

Δραστηριοποιείται σε 40 χώρες περίπου.

Ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για σκοπούς κάθε άλλο παρά διαφανείς!

Στην Ελλάδα τα βιβλία που προωθεί δια των υποχειρίων του, μας λένε ότι οι νεοέλληνες δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Έλληνες, δεν είμαστε αυτόχθονες, δεν υπάρχουν ήρωες!

Στα σχολικά βιβλία της Βουλγαρίας που χρηματοδοτεί, οι Βούλγαροι μετατρέπονται σε αυτόχθονες και απόγονοι των αρχαίων Θρακών και στρέφονται κατά της Ελλάδας.

Αντίστοιχα στην Αλβανία, οι Αλβανοί έγιναν αρχαίοι Ιλλυριοί και αυτόχθονες και στρέφονται κατά όλων των γειτόνων τους.

Οι Σκοπιανοί έγιναν Μακεδόνες και μισούν τους κατακτητές Έλληνες.

Οι Τούρκοι έγιναν Ίωνες, αυτόχθονες φυσικά, ο Όμηρος έγινε Ομάρ και φυσικά τα τουρκόπουλα μαθαίνουν τη θεωρία του Φαλμεράγιερ: «Έλληνες δεν υπάρχουν πια».

Πρόσφατα το κάθαρμα που λέγεται Soros ξαναχτύπησε… Πλήρωσε και του έφτιαξαν κατά παραγγελία «έρευνα» που υποτίθεται αποδεικνύει ότι οι Έλληνες είναι υποσαχάριας προελεύσεως και οι «Μακεδόνες» αυτόχθονες, άρα δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Την υποτιθέμενη έρευνα την πήραν οι Σκοπιανοί και την ανεμίζουν δεξιά κι' αριστερά λέγοντας «ορίστε, βλέπετε που δεν έχουμε καμία σχέση με τους Έλληνες, άρα είμαστε κάτι τελείως άλλο από αυτούς».

Και σ’ αυτό το ελεεινό και τρισάθλιο κάθαρμα που ονομάζεται Soros, αντί κάποτε να του απαντήσει όπως του αρμόζει η Ελλάδα, ώστε να το βουλώσει και να μην πιάνει στο βρομόστομά του τους Έλληνες και την Ελληνική Ιστορία, όχι μόνο τον ανέχεται να μας υπονομεύει και να μας λοιδορεί, τον επιβραβεύει κι από πάνω, καλώντας τον, δια του πανύβλακα πρωθυπουργού της, να υποδείξει, προφανώς, τους τρόπους και τις μεθόδους που θα περάσουν το λουρί της παγκοσμιοποίησης στο σβέρκο του Ελληνικού λαού…

Καταγέλαστε και επονείδιστε Παπανδρέου, μίσθαρνο όργανο της παγκόσμιας διακυβέρνησης, ανεπιτήδειε και ανάξιε Παπακωνσταντίνου κι εσείς καρεκλολάγνοι επίορκοι βουλευτές του ναι σε όλα:

Ξευτελίσατε κάθε έννοια πατριωτισμού και αξιοπρέπειας…

Οδηγήσατε τη χώρα στην ηθική και οικονομική εξαθλίωση…

Συναινέσατε στα επαχθή μνημόνια των τοκογλύφων…

Χωρίς ίχνος ανθρώπινης συμπεριφοράς και με γνώμονα μόνο τα συμφέροντα των πατρώνων σας, περικόψατε μισθούς και συντάξεις…

Ως άθλιοι συνωμότες, εφαρμόζετε, εν αγνοία του κοινοβουλίου και του Ελληνικού λαού, τη μυστική διπλωματία σε όλα τα ανοιχτά εθνικά μας ζητήματα…

Εν ψυχρώ επιδίδεστε στη βάρβαρη καταστολή κάθε κοινωνικής αντίδρασης…

Ξεδιάντροπα, με συμμάχους τα εμετικά και διαπλεκόμενα ΜΜΕ εφαρμόζετε μια απίστευτη και άνευ προηγουμένου γκεμπελική προπαγάνδα παρουσιάζοντας το μαύρο άσπρο, εμφανίζοντας τις εθνικές συμφορές ως διπλωματικούς θριάμβους…

Αναξιοπρεπείς και υπερφίαλοι σέρνεστε σαν τα σκουλήκια επαίτες και υποχείριοι…

ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ , ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΟΣΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ…

Harry Klynn

Ημέρα εθνικής μνήμης. Η «ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ» του Γρίβα -Διγενή 1 Απριλίου 1955 και 1 ακόμα βίντεο για το έπος του Κυπριακού Αγώνα.

1η Απριλίου 1955
La proclamazione dell' EOKA per la lotta contro gli Inglesi colonialisti.
01.04.1955: inizio della guerra per l' indipendezza (o per l' unione) di Cipro
EOKA 1η Απριλίου 1955

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

Με την βοήθειαν τού θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "'Η τάν ή επί τάς".

Αδελφοί Κύπριοι,
Από τα βάθη των αιώνων μάς ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν διά να διατηρήσουν τήν ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι τού Λεωνίδα και οι νεώτεροι τού Αλβανικού έπους. Μάς ατενίζουν οι αγωνισταί τού 1821, οι οποίοι και μάς εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μάς ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μάς παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. 'Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θά γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων.

Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και τού σημερινού Έλληνος "ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού και τού φασισμού.

Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.

Ε.Ο.Κ.Α
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΓΕΝΗΣ


Προκήρυξη Γρίβα -Διγενή~ The proclamation of Gribas- Digenis

ΑΛΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Επίκαιρο κείμενο του Κ. Χολέβα για την 29η Μαΐου (αναδημοσίευσι) Un testo di C. Cholevas x il 29 Maggio (ristampa)

Σήμερα το είδαμε, σήμερα το αναδημοσιεύουμε. Μόλις διαβάσαμε (στο εξαίρετο ιστολόγιο του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς) το παρακάτω κείμενο του γνωστού για την ελληνοπρέπειά του πολιτικού επιστήμονα και δημοσιολόγου, Κωνσταντίνου Χολέβα, αντιληφθήκαμε ότι ήταν σαν να το γράψαμε εμείς. Η αναδημοσίευσί του μας βγάζει από έναν μικρό κόπο. Μπορεί, βέβαια, ως συνήθως να ζηλέψαμε και λιγουλάκι, αλλά το γεγονός μας δίνει και την χαρά της μοιρασιάς, της βαθιάς επικοινωνίας με τις απόψεις του συγγραφέα.

ΑΛΩΣΕΙΣ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Το 1453 δεν συνέβη η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Αυτή είχε συμβεί το 1204 κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Οι Τούρκοι βρήκαν μία κεφαλή χωρίς σώμα, μία Κωνσταντινούπολη χωρίς ενδοχώρα. Το κτύπημα που κατέφεραν οι Φράγκοι στην Ορθόδοξη Ρωμηοσύνη και η κατανομή των εδαφών της Αυτοκρατορίας άνοιξαν τον δρόμο για τη δεύτερη Άλωση από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Εκείνη τη χρονιά, το 1204, ανιχνεύουμε και τη γέννηση του Νέου Ελληνισμού. Το βυζαντινό κράτος παύει πλέον να είναι πολυεθνικό με ελληνικό πολιτισμό και στη θέση του εμφανίζονται μικρά κράτη αμιγώς ελληνικά,. Η Νίκαια πρωτίστως, αλλά και η Ήπειρος και η Τραπεζούντα είναι τα πρώτα εθνικά κράτη στα Βαλκάνια. Εκφράζουν την ελληνορθόδοξη ελπίδα και γεννούν τη Μεγάλη Ιδέα.
Το μυστικό της επιβιώσεως του Ελληνισμού μετά το 1453 βρίσκεται στην ιδεολογία και στα κείμενα των ανθρώπων που στελέχωσαν το κράτος της μικρασιατικής Νικαίας από το 1204 μέχρι το 1261, όταν αυτό το κράτος έδιωξε τους Λατίνους από την Κωνσταντινούπολη. Το μυστικό αυτό λέγεται : Πίστη στην διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Και είναι χρήσιμο να το θυμόμαστε τώρα που διερχόμαστε μία ηθική, πνευματική και οικονομική κρίση. Τώρα που πολλές μικρές αλώσεις απειλούν το έθνος μας με απώλεια ταυτότητος και προσανατολισμού.
Από το 1204 μέχρι και τον Κυπριακό Αγώνα του 1955-59 η πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού μάς κρατούσε όρθιους. Περάσαμε αλώσεις, δουλείες, σταυρώσεις, μαρτύρια, αλλάξαμε κατακτητές, αγωνισθήκαμε σε καιρούς πολεμικούς ή ειρηνικούς, προδοθήκαμε από συμμάχους και υπονομευθήκαμε από μισθοφόρους και από φορείς ξενόφερτων ιδεών, αλλά επιβιώσαμε. Γιατί πιστεύαμε στον εαυτό μας, στο παρελθόν μας και στο μέλλον μας.
Ήδη από το 1204 αυτή την πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού εκφράζουν οι Αυτοκράτορες της Νικαίας. Ο Θεόδωρος Λάσκαρις Α΄, ο Ιωάννης Δούκας Βατάτζης, ο Θεόδωρος Λάσκαρις Β΄.
Αποτελεί άφθαστο μάθημα αξιοπρεπείας και ιστορίας η απάντηση του Βατάτζη -Θρακιώτη από το Διδυμότειχο- προς τον Πάπα Νικόλαο το 1237. Ο ηγέτης ενός μικρού κράτους του καθημαγμένου Ελληνισμού απαντά προς τον Πλανητάρχη της εποχής, αφού ο Παπικός θρόνος έστρεψε τους Σταυροφόρους προς την Κωνσταντινούπολη αντί για την Ιερουσαλήμ. Γράφει, λοιπόν, ο ελεήμων και ευλαβής Ορθόδοξος Αυτοκράτωρ ότι ο ίδιος και οι υπήκοοί του κατάγονται από το αρχαίο γένος των Ελλήνων «εξ ού η σοφία εξήνθησεν» για όλο τον κόσμο και ότι οι περισσότεροι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ήσαν και αυτοί Έλληνες. Και προσθέτει ότι στους Έλληνες εδόθη η Κωνσταντινούπολη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και ότι πιστοί στην ιστορία μας και στις παραδόσεις μας θα αγωνισθούμε για να απελευθερώσουμε την Κωνσταντινούπολη και να την ξανακάνουμε ορθόδοξη και ελληνική.
Αν θέλαμε να κρίνουμε με σημερινά δεδομένα ο Ιωάννης Βατάτζης είναι ο ηγέτης της δυσπραγούσης Ελλάδος και ο Πάπας είναι το Δ.Ν.Τ. Τότε είχαμε ηγέτες που ύψωναν φωνή εθνικής υπερηφανείας προς τους ισχυρούς. Τώρα άραγε έχουμε; Αυτή η πεποίθηση στη συνέχεια του Ελληνισμού έδωσε δύναμη στους προγόνους μας μετά την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς. Έστω και αν χρησιμοποιούσαμε εναλλάξ τα εθνικά ονόματα Ρωμηός, Γραικός και Έλληνας, ουδέποτε χάσαμε την εθνική μας συνείδηση που ήταν άρρηκτα δεμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πίστη στη διαχρονικότητα του Γένους διατρανώθηκε μέσα από αναγνώσματα όπως η Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου και η Αχιλλιάς, μέσα από την εμμονή στην Ελληνική γλώσσα , μέσα από την αναπαράσταση Αρχαίων σοφών στόν πρόναο πολλών εκκλησιών, μέσα από ποιήματα και δημοτικά τραγούδια, μέσα από κηρύγματα και ομιλίες λογίων.
Η συνέχεια του Ελληνισμού ενέπνευσε τον Ρήγα, τους κλεφταρματολούς, τις διακηρύξεις και τα Συντάγματα του 1821, τον Διονύσιο Σολωμό που καλεί τους Τριακόσιους του Λεωνίδα να σηκωθούν και να έλθουν κοντά μας.
Σήμερα που περνούμε μία πολλαπλή κρίση αναμένουμε από τους πνευματικούς ταγούς μας να ξαναμιλήσουν γι’ αυτή τη διαχρονικότητα του Έθνους, να μάς δώσουν διδάγματα από την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία, να μας ποτίσουν με το κρασί του ’21 που έλεγε ο Κωστής Παλαμάς. Κι όμως βλέπουμε ορισμένους από αυτούς τους διανοουμένους μας να μάς δηλητηριάζουν με σάπιες πνευματικές τροφές. Αρνούνται τη συνέχεια του Ελληνισμού, χλευάζουν την ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας, αφελληνίζουν την παιδεία μας, εισάγουν στρατιές μισθοφόρων από διάφορες χώρες στο όνομα ενός κίβδηλου ανθρωπισμού, αποδομούν την Παιδεία μετατρέποντας τα σχολεία σε κέντρα ταχύρρυθμης εκπαίδευσης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και αφήνοντας τα παιδιά χωρίς πρότυπα, χωρίς αξίες.
Μπορούμε και δικαιούμαστε να βγούμε από την κρίση. Αρκεί να μη ξεχάσουμε το μυστικό των προγόνων μας. Να αντισταθούμε στις ηθικές, πνευματικές και οικονομικές αλώσεις προτάσσοντας τη συνέχεια του Ελληνισμού. Να μετατραπούμε σε μία δυναμική ηθική πλειοψηφία, η οποία με ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο θα βάλει στο περιθώριο τους διανοουμένους της συμφοράς και θα ξανασυνδέσει τις τύχες της Ελλάδας, της Κύπρου και των Αποδήμων με το γάργαρο νερό της διαχρονικής ελληνικότητας, το μόνο που μάς ξεδιψά και μας ξεπλένει. Να βάλουμε στο περιθώριο τις υλιστικές ιδεολογίες που αποχαυνώνουν τους νέους μας μιλώντας τους είτε για τη νομοτέλεια της δικτατορίας του προλεταριάτου είτε για τη νομοτέλεια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης , η οποία γκρέμισε τα σύνορα για να φέρει τελικά στην Ευρώπη τα προβλήματα των αμερικανικών τραπεζών.
Το πνεύμα του Ελληνισμού ήταν πάντα αγωνιστικό και αντιστασιακό. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν υπετάγη στους όρους του Μωάμεθ, αλλά έπεσε μαχόμενος. Οι σημερινές μάχες δεν θα δοθούν με σπαθιά, αλλά με ιδέες και ιδανικά. Αρκεί να ξαναπιστέψουμε στη συνέχεια του Ελληνισμού!

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

29 ΜΑΪΟΥ, ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΛΩΣΕΩΣ: «ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ...». Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΕ 8 ΜΕΡΗ. The russian film "The fall of an Empire-the Lesson of Byzantium" in 8 videos

Пропаст империје. Византијска лекција
The Russian film: The fall of an empire—the Lesson of Byzantium
29 ΜΑΪΟΥ 2009: 556η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΛΩΣΕΩΣ «ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ. Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ» Η ΡΩΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΣΕ 8 ΜΕΡΗ (=8 “βίντεο” από το “You Tube”).

Με αφορμή την σημερινή επέτειο της αποφράδας ημέρας της (δεύτερης) Άλωσης νομίζουμε πως δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο θέμα για το Ιστολόγιό μας, που παραμένει -αιρετικά κατά πολλούς- προσανατολισμένο στον «ένδοξό μας βυζαντινισμό», από την πρόσφατη ταινία- ιστορικό ντοκυμαντέρ με τον τίτλο «Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ. ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ»
Πρόκειται για μια καλογυρισμένη –ώρες ώρες συγκλονιστική - ταινία που αποσπασματικά προβλήθηκε χθές/προχθές κατά την διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής «Ανιχνεύσεις» από την ΕΤ3.
Το βορειοελλαδίτικο κανάλι στην συνέχεια, μετά την όπως αναμενόταν πολύ ενδιαφέρουσα εκπομή του κ. Παντελή Σαββίδη, αργά την νύκτα πρόβαλε το εν λόγω ρωσσικό ντοκυμαντέρ ολόκληρο.
Απονέμοντας τα εύσημα στην διοίκησι του καναλιού και κυρίως στον υπεύθυνο της εκπομπής για την τόλμη των επιλογών του (σε θέματα και καλεσμένους) στην υψηλής ποιότητας εκπομπή του, προχωρούμε στην αναδημοσίευσι της ταινίας για ευρύτερο προβληματισμό.

«Το 1453 κατέρευσε η Βυζ αυτοκρατορία. Ας δούμε πως συνέβη αυτό»
Έτσι αρχίζει την αφήγησί του ο Αρχιμανδρίτης Τύχων (αφηγητής και σεναριογράφος ο π. Τύχων, φέρεται και ως πνευματικός του προέδρου Πούτιν). Ο ρώσσος αυτός ρασοφόρος στο πολυσήμαντο (και γενικά καλαίσθητο) Ντοκυμαντέρ του, μεσα σε κάτι περισσότερο από 1 ώρα αναφέρεται με πολύ σύγχρονη γλώσσα, αλλά και ιστορικά όχι αθεμελιωμένη ματιά, στο φαινόμενο Βυζάντιο (ή «Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους»).
Δεν ισχυριζόμαστε, βεβαίως, οτι όλες οι απόψεις του είναι αλάνθαστες και ούτε θα αρνηθούμε κάποια σημεία υπεραπλούστευσης ή και αμφιλεγόμενης υποκειμενικότητας. Όμως θεωρούμε εξαιρετικά ενδιαφέρον -και σε κάποια σημεία πρωτότυπο- το προϊόν αυτό και πάρα πολύ χρήσιμο μέσον για βαθύτερο αναστοχασμό και προσωπική έρευνα όλων μας.
Μια ιδέα για τον γόνιμο διάλογο (μέσα απο θεμιτότατες αντιπαραθέσεις) που μπορεί να προκαλέση η προβολή και μελέτη του μπορεί κανείς να πάρη και απο τα εκατοντάδες (μέχρι στιγμής πανω απο 280!) σχόλια που πλαισίωσαν την εκπομπή και την επακόλουθη προβολή του στην ηλεκτρονική διεύθυνσι της εκπομπής.

ΜΕΡΟΣ Α’
ΜΕΡΟΣ Β’
ΜΕΡΟΣ Γ’
ΜΕΡΟΣ Δ’
ΜΕΡΟΣ Ε’
ΜΕΡΟΣ F’
ΜΕΡΟΣ Ζ’
ΜΕΡΟΣ Η’

Σημ. 1: Την με ελληνικούς υπότιτλους παραλλαγή του πέμπτου μέρους θα την βάλουμε αμέσως μόλις κατορθώσουμε να την εντοπίσουμε στο διαδικτυακό χάος.
Σημ. 2: Την παρακολούθησι ολόκληρου του ντοκυμαντέρ (με ελληνικό υποτιτλισμό) μπορεί κανείς να πραγματοποιήση είτε στον ιστότοπο που πρώτος το παρουσίασε στο ελληνόφωνο Διαδίκτυο, το Αντίφωνο, είτε στην ιστοσελίδα του «πόρταλ» των «Ανιχνεύσεων».

MNHMH ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 1919. 90 Years since the Genocide against Pontian Hellenism

90 ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

The Pontian Genocide 1914-1922


ΟΙ ΘΡΗΝΟΙ

Ν αϊλί εμάς και βάι εμάς
οι Τούρκ την Πόλ επαίραν
επαίραν το βασιλοσκάμ
κι ελάεν η Αφεντία

Μοιρολογούν τα εκκλησιάς
κλαίγνε τα μοναστήρα

κι ο Αι-Γιάννες ο Χρυσόστομον
κλαίει και δερνοκοπισκάται

--- Μη κλαις, μη κλαις, Αι-Γιάννε μου
και μη δερνοκοπάσαι

-- Η Ρωμανία πέρασεν
η Ρωμανία πάρθεν
--- Η Ρωμανία κι αν πέρασεν
ανθεί και φέρει κι άλλο.


ΠΟΝΤΟΣ -Η Ρωμανία κι αν' πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο!
(Ή "Πάλι με χρόνια και καιρούς...")
"Πάρθεν η Ρωμανία"
«Πατρίδα κί ανασπάλω σε»

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ! ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ «ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ» ΤΟΥ ΣΚΑΪ. ALEXANDER: 1rst among the great Greeks of SKY (Gr. TV). (+ IRON MAIDEN + Lyrics)

ΖΗ ΑΚΟΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ!
E’ vivo nel cuore dei Greci il “re Allessandro”!
Alessandro il Magno, vincitore del sondaggio della tv greca “Sky” (Skai) e del dibatito di ieri.

Νικητής στην πρωτότυπη ψηφοφορία που εδώ και ένα χρόνο διοργάνωσε με κολοσσιαία κινητοποίησι ανθρώπινου δυναμικού και με αφιέρωσι τεράστιου τηλεοπτικού χρόνου (για να μην αναφέρουμε και την σχετική διαφημιστική πλευρά) ο μεγάλος τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ, ανεδείχθη ο άνθρωπος που σφράγισε με το όνομά του μια περίοδο της παγκόσμιας Ιστορίας. Ο μέγιστος στρατηγικός νούς και μόνος αήττητος στρατηλάτης. Ο θεμελιωτής της φωτοδότρας Αλεξάνδρειας και δεκάδων άλλων πόλεων στην Ανατολή. Ο σπορέας της ελληνικής γλώσσας μέχρι τα πέρατα της γής. Ο –μυστηριώδης- σκαπανέας και για την εξάπλωσι του χριστιανικού μηνύματος στην Οικουμένη. Αλέξανδρος ο Φιλίππου!
..........................
ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ
Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΝΑΝΩΝ
Η χώρα των μεγάλων, έλεγε ο Παλαμάς, είναι η χώρα των ίσων.

ΟΙ φιλότιμες προσπάθειες κάποιων (όχι μόνο στο «πάνελ» της πολύωρης εκπομπής) να απομακρύνουν όσους φήφιζαν από τον ΜΕΓΙΣΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (λέτε να χάρισαν κάποιοι για την ενίσχυσι του ποσοστού κάποιων εκ των υποδεέστερων –να μην πώ τίποτα χειρότερο- εκλεκτών τους και τίποτα τηλεκάρτες;) δεν καρποφόρησαν.

Η ώρα της ανάδειξης του Μεγαλύτερου Έλληνα όλων των εποχών ήλθε και ...πέρασε πρό ολίγων λεπτών, λίγο μετά τα μεσάνυχτα.
Αποτέλεσμα:
1ος. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 127.011
2ος ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ 103.661
3ος ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ 84.007
{Δυστυχώς το υπόλοιπο της δεκάδας μάλλον μας εκθέτει ως λαό –για τις ιεραρχήσεις και τις αξιολογήσεις μας}:
4ος (Ήμαρτον!) ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
5. ΣΩΚΡΑΤΗΣ
6. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
7. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
8. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
9. ΠΛΑΤΩΝΑΣ
10. ΠΕΡΙΚΛΗΣ

Η ψηφοφορία μπορεί ΕΥΤΥΧΩΣ να ανέδειξε τελικό νικητή έναν από τους Μεγίστους των μεγάλων του Έθνους μας, αλλά συνολικά (καί με την εκατοντάδα καί ΔΥΣΤΥΧΩΣ με τους 2-3 νάνους μέσα στην τελική δεκάδα των εψηφισμένων) έδειξε φυσικά όχι το ποιοι ήσαν οι μεγάλοι Έλληνες, όσο το ποιοι είμαστε εμείς σήμερα.

Μήπως δεν είμαστε οι κάτοικοι μιας χώρας με κοντή μνήμη και κρίσι;

…………………..
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΦΙΕΡΩΣΙ
Από μέρες διαφημιζόταν πως απόψε (προ ολίγων ωρών) και σε απ’ ευθείας μετάδοση από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και την ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ [με εικόνα High Resolution!], και με κεντρικό παρουσιαστή τον Αλέξη Παπαχελά θα διεξαγόταν ένα μεγάλο «debate», ως τελική πράξι για το πολυήμερο εγχείρημα της βαρύγδουπης ψηφοφορίας.
Παρ’ όλα αυτά στο Ιστολόγιο δεν προβλέπαμε να δώσουμε χώρο σε ιδιαίτερη κριτική και μάταιη γκρίνια.
Αηδιασμένος, όμως, ο υπογράφων (εννοείται ότι ΔΕΝ επέτρεψα στον εαυτό μου να νομιμοποιήσω με την συμμετοχή μου στην ψηφοφορία - μέχρι και την Δευτέρα 11/05, οπότε ολοκληρώθηκε ο κύκλος προβολής των 10 τηλεοπτικών αφιερωμάτων στους Μεγάλους Έλληνες, είχαν ψηφίσει πάνω από 530.000 άτομα - την πρωτοβουλία του ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού, διαπιστώνοντας με φρίκη προ τριμήνου την καταγεγραμμένη προτίμησι των νεοελλήνων συμπατριωτών μου) από την επιλογική δήλωσι της πρώην Υπουργού Παιδείας, νύν επικεφαλής του Ευρωψηφοδελτίου της κυβερνώσας πολιτικής παράταξης στο ελλαδικό κράτος, ότι, τάχατες: «Κανείς Στρατηλάτης ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ στις επιλογές των ξένων», κάνω την παρακάτω σκληρομεταλλική («Heavy Metall») αφιέρωσι, αναρτώντας το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ των IRON MAIDEN σε βίντεο από το You Tube!

ALEXANDER THE GREAT (Somewhere in time...)

Και αντί για άλλο σχολιασμό σας προσκαλώ, αν όχι να μοιραστήτε μαζί μου τον ενθουσιασμό για τον επικό ρυθμό της μουσικής σύνθεσης και της εν γένει εκτέλεσης, (οι αισθητικές προτιμήσεις δεν επιβάλλονται), τουλάχιστον να διαβάσετε τους στίχους.
{Από δεκαετίας που πρωτο-άκουσα το κομμάτι (γραμμένο το 1986 - Μπορείτε να το ακούσετε κι εδώ σε full version ) δεν σταμάτησα να ζηλεύω που δεν τους έγραψα εγώ}:

ALEXANDER THE GREAT

"My son ask for thyself another Kingdom for that which I leave
Is too small for thee" (king Philip of Macedonia - 339 b.c.)

Near to the east
In a part of ancient Greece
In an ancient land called Macedonia
Was born a son
To Phillip of Macedon
The legend his name was Alexander

At the age of nineteen
He became the Macedon king
And he swore to free all of Asia Minor

By the Aegean sea
In 334 b.C.
He utterly beat the armies of Persia.

Alexander the great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the great
Became a legend ‘mongst mortal men

King Darius the third
Defeated fled Persia
The Scythians fell by the river of Jaxartes
Then Egypt fell to the Macedon king as well
And he founded the city called Alexandria

By the Tigris river
He met king Darius again
And crushed him again at the battle of Arbela
Entering Babylon
And Susa treasures he found
Took Persepolis the capital of persia

Alexander the great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the great
Became a God mongst mortal men

A Phrygian king had bound a chariot yoke
And Alexander cut the Gordian knot
And the legend said that who untied the knot
He would become the master of Asia

Hellenism he spread far and wide
The Macedonian learned mind
Their culture was a western way of life
He paved the way for Christianity

Marching on marching on

The battle weary marching side by side
Alexander’s army line by line
They wouldn’t follow him to India
Tired of the combat, pain and the glory

Alexander the great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the great
He died of fever in Babylon…

IRON MAIDEN

Διεθνές Συνέδριο Ποντιακών Ερευνών στην Δράμα

Ένα διεθνές Συνέδριο με θέμα τον Ποντιακό Ελληνισμό έγινε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στην Δράμα.
Η πρωτοβουλία ανήκε κατ’ εξοχήν στο Ερευνητικο Κέντρο του Σωματείου 'Αγιος Γεώργιος Περιστερεώτα και η ευθύνη της διοργάνωσης υπο την επωνυμία «2ο Διεθνές Συνέδριο Ποντιακών Ερευνών» μοιράστηκε ανάμεσα στα Ποντιακά σωματεία της Βόρειας Ελλάδας, Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτα, Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, Μέριμνα Ποντίων Κυριών, και στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκησι Δράμας.
Από 27 έως 29 Σεπτεμβρίου Έλληνες και ξένοι ιστορικοί ερευνητές, ειδικοί επιστήμονες και καθηγητές Πανεπιστημίων, εισηγήθηκαν ποικίλα θέματα από τα ερευνητικά τους πεδία και εδέχθηκαν ερωτήσεις επι των εισηγήσεών τους από το κοινό που παρακολούθησε τις εργασίες του Συνεδρίου στο συνεδριακό Κέντρο της νομαρχίας Δράμας

Σημειώνουμε ότι το πρώτο Διεθνές Συνέδριο Ποντιακών Ερευνών είχε διεξαχθή πριν από τέσσερα χρόνια στην Θεσσαλονίκη (31.01- 1.02.2004) υπο τον γενικό τίτλο «Επιστημονικό Συνέδριο ΠΕΡΙ ΠΟΝΤΟΥ» προς τιμήν των Anthony Bryer, ομότιμου καθηγητή Ιστορίας, βυζαντινολόγο, Ιδρυτή του Κέντρου Βυζαντινών, Οθωμανικών και Νεοελληνικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Βirmingham της Αγγλίας, και Οδυσσέα Λαμψίδη, διδάκτορα Φιλοσοφίας, ιστορικό, βυζαντινολόγο και επί σειρά ετών πρόεδρο της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών και εκδότη του σημαντικού επιστημονικού περιοδικού "Αρχείο του Πόντου". Το πρώτο εκείνο επιστημονικό συνέδριο δεν είχε σκοπό μόνο «να τιμήσει τους επίλεκτους αυτούς εργάτες της επιστήμης που αποκάλυψαν με τις πρωτότυπες έρευνές τους και τη γενικότερη επιστημονική προσφορά τους την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου από την αρχαιότητα ως και τα βυζαντινά χρόνια», αλλά και να μελετήση και παρουσιάση «τα στοιχεία εκείνα που καθορίζουν την ταυτότητα του Ποντιακού Ελληνισμού και δηλώνουν το στίγμα του , στα νεότερα χρόνια έως και τον 21ο αιώνα» και πράγματι «έθεσε τις βάσεις εκείνες ούτως ώστε να εξελιχθεί στη σημαντικότερη διεθνή επιστημονική εκδήλωση μελέτης της ποντιακής ιστορίας και του πολιτισμού.» (βλ. και Παγκόσμιο Ποντιακό Φόρουμ)
Επειδή τα τεχνικά προβλήματα που επι μέρες αντιμετωπίζαμε δεν μας επέτρεψαν να αναφερθούμε ενημερωτικά –εγκαίρως- για την πολύ σημαντική αυτή ΕΦΕΤΙΝΗ διοργάνωσι για την προώθησι της έρευνας του Ποντιακού Ελληνισμού (κατά την επίσημη διατύπωσι ο θεσμός στοχεύει στην δημοσιοποίησι των πορισμάτων « των ερευνών για την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου στα αρχαία, βυζαντινά, οθωμανικά, νεότερα και σύγχρονα χρόνια»), με χαρά αναδημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου που μας απεστάλη.

Δελτίο Τύπου

"Με εξαιρετική επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Ποντιακών Ερευνών που διεξήχθη στη Δράμα στις 27-29 Σεπτεμβρίου 2008, στο συνεδριακό κέντρο της νομαρχίας Δράμας στην Αίθουσα «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Το Συνέδριο συνδιοργάνωσαν ο Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτα, η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, η Μέριμνα Ποντίων Κυριών και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας. Τη διοργάνωση στήριξαν με χορηγίες το Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης, η Ιερά Μητρόπολη Δράμας και η Τ.Ε.Δ.Κ νομού Δράμας.Τα Διεθνή Συνέδρια Ποντιακών Ερευνών σκοπό έχουν να ανακοινώνονται τα πορίσματα των ερευνών για την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου στα αρχαία, βυζαντινά, οθωμανικά, νεότερα και σύγχρονα χρόνια.

Στο 2ο Διεθνές Συνέδριο τιμήθηκε η προσφορά του Sergei Karpov στις ποντιακές μελέτες και η μνήμη του αρχιμουσικού και συνθέτη Οδυσσέα Δημητριάδη, καθώς φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση του.
Η εναρκτήρια συνεδρία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου στις 18:30 και ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς των επισήμων. Χαιρετισμό εκ μέρους των τριών Σωματείων που οργάνωσαν το Συνέδριο απηύθυνε στο ακροατήριο ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης κ. Κώστας Αποστολίδης. Ακολούθησε η τιμητική αναφορά στο έργο του Sergei Karpov και του Οδυσσέα Δημητριάδη. Πιο συγκεκριμένα ο ιστορικός Νίκος Γιαννόπουλος αναφέρθηκε στο πρόσωπο και το έργο του κοσμήτορα της Ιστορικής Σχολής του πανεπιστήμιου Lomonosov Sergei Karpov. Στη συνέχεια ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Sergei Karpov πήρε το λόγο και παρουσίασε νέες αρχειακές ανακαλύψεις από ντοκουμέντα που αφορούν στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Με το τέλος της διάλεξής του η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών κα Άρτεμις Καρανίκα-Κούμα επέδωσε στον καθηγητή την τιμητική διάκριση που ήταν μια συλλεκτική πολυτελής κασετίνα με ασημένια αντίγραφα νομισμάτων έξι αυτοκρατόρων της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Στη συνέχεια ο αρχιμουσικός-συνθέτης κ. Παύλος Τσακαλίδης παρουσίασε τη ζωή και το έργο του διάσημου αρχιμουσικού και συνθέτη Οδυσσέα Δημητριάδη παρουσιάζοντας σπάνιο αρχειακό φωτογραφικό και ηχητικό υλικό.

Την τιμητική διάκριση στην εγγονή του Οδυσσέα Δημητριάδη κα Λίκα Δημητριάδου, η οποία ήρθε για την τιμητική αυτή εκδήλωση από την Τιφλίδα, επέδωσε ο πρόεδρος του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα κ. Αριστείδης Κυριακίδης. Στη συνέχεια ακολούθησε συναυλία για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Δημητριάδη. Στη συναυλία, στην οποία διευθυντής του καλλιτεχνικού προγράμματος ήταν ο Παύλος Τσακαλίδης, συμμετείχαν η χορωδία του Συλλόγου Καυκασίων «Προμηθέας» Καλαμαριάς και το οργανικό σύνολο δωματίου «Οδυσσέας Δημητριάδης».
Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου ξεκίνησαν οι αμιγώς επιστημονικές εργασίες του Συνεδρίου. Η πρώτη συνεδρία με προέδρους τους καθηγητές κ. Sergei Karpov και κα Αλκμήνη Σταυρίδου-Ζαφράκα αφορούσε στην αρχαία ιστορία του Πόντου και στα βυζαντινά χρόνια. Για την αρχαία ιστορία ο λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης κ. Ηλίας Πετρόπουλος πραγματοποίησε εισήγηση με θέμα: Ζητήματα του αρχαίου ελληνικού αποικισμού του Ευξείνου Πόντου. Στη συνέχεια η αρχαιολόγος κα Ελένη Μεντεσίδου εισηγήθηκε το θέμα: Αμάσεια. Η πρώτη πρωτεύουσα του Πόντου. Στη συνεδρία με τη βυζαντινή θεματική πραγματοποιήθηκαν οι παρακάτω δυο εισηγήσεις: από την κα Ευριδίκη Γεωργαντέλη λέκτορα νομισματολογίας στο πανεπιστήμιο του Birmingham αναπτύχθηκε το θέμα Numismatic considerations of Trebizond’s presence in Anatolia and the Black Sea, 12th – 15th centuries και από τον επίκουρο καθηγητή τουρκολογίας στο πανεπιστήμιου Κύπρου κ. Tom Sinclair το θέμα The city of Bayburt during the Il-Khanid period. Τη συνεδρία για τα αρχαία και βυζαντινά χρόνια ακολούθησαν δυο συνεδρίες: μια για την ύστερη οθωμανική και μια για τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία του Πόντου. Το Προεδρείο αυτής της συνεδρίας αποτελούνταν από τον καθηγητή κ. Michael Meeker και τον καθηγητή κ. Στάθη Πελαγίδη. Η συνεδρία άνοιξε με την εισήγηση του οθωμανολόγου καθηγητή στο Princeton University κ. Heath Lowry την οποία διάβασε ο κ. Νίκος Μιχαηλίδης, λόγω της απουσίας του καθηγητή Lowry. Η ανακοίνωση του είχε θέμα: Τhe city of Trabzon, ca 1895 και αφορούσε την παρουσίαση εξήντα περίπου ανέκδοτων φωτογραφιών της πόλης της Τραπεζούντας που τραβήχτηκαν με εντολή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄ από τον φωτογραφικό οίκο των Αδελφών Κακουλή. Στη συνέχεια ο υποψήφιος διδάκτορας νεότερης ιστορίας στο πανεπιστήμιο Δ. Μακεδονίας κ. Αλέξανδρος Καστρινάκης εισηγήθηκε το θέμα: Catholic and Protestant Missions in late 19th century Pontus, as reported in the Vatican archives and in Italian and American diplomatic sources. Η συνεδρία αυτή έκλεισε με την εισήγηση του κ. Θεοδόση Κυριακίδη, υποψήφιου διδάκτορα νεότερης ιστορίας στο πανεπιστήμιο Δ. Μακεδονίας, η οποία είχε θέμα: Υπερόριοι στις σταυροπηγιακές μονές του Πόντου. Το δεύτερο μέρος αυτής της συνεδρίας συνεχίστηκε με τις ακόλουθες τρεις εισηγήσεις: Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) κ. Richard Hovannisian παρουσίασε το θέμα του με τίτλο: The Armenian Communities of the Pontus prior to 1915. Στη συνέχεια ο διδάκτωρ Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ. κ. Κυριάκος Χατζηκυριακίδης ανέπτυξε το θέμα: Το αμερικανικό ενδιαφέρον για το μεταλλείο «Άργανα» Μ. Ασίας (1908-1923). Η συνεδρία έκλεισε με την εισήγηση του διδάκτορος Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Α.Π.Θ. κ. Ευριπίδη Γεωργανόπουλου με θέμα: Οι αμερικανικές θέσεις για τον ελληνισμό του Πόντου το καλοκαίρι του 1919: τρεις αδημοσίευτες εκθέσεις.
Τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου τρίτη και τελευταία μέρα του Διεθνούς Συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν δυο συνεδρίες και ακούστηκαν ανακοινώσεις για τη σύγχρονη ιστορία, τις εθνικές ταυτότητες, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Το προεδρείο αποτελούσαν οι καθηγητές κ. Richard Hovannisian και κα Άρτεμις Ξανθοπούλου-Κυριακού. Η πρώτη συνεδρία ξεκίνησε με την εισήγηση του ομότιμου καθηγητή κοινωνικής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του San Diego της Καλιφόρνια κ. Michael Meeker με θέμα: The Question of ethnicity in the Eastern Pontos. Στη συνέχεια ο καθηγητής κοινωνικών επιστημών του πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας κ. Στάθης Πελαγίδης εισηγήθηκε το θέμα με τίτλο: Το έπος των προσφύγων του 1922. Η περίπτωση της μηχανικής καλλιέργειας και του αγροτικού Κτηματολογίου. Η συνεδρία αυτή έκλεισε με την εισήγηση του υποψήφιου διδάκτορα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του Princeton κ. Νίκου Μιχαηλίδη με θέμα: “Who are we”. Undisciplined Memories. Disputed Identities in the Eastern Black Sea Villages of Trabzon, Turkey. Η δεύτερη συνεδρία άνοιξε με την εισήγηση της αναπληρώτριας καθηγήτριας του τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του πανεπιστημίου Μακεδονίας κας Ευτυχίας Βουτυρά με θέμα: Μετανάστες στην πατρίδα: παλιννοστούντες από την πρώην ΕΣΣΔ ως «εθνικές μειονότητες» στην Ελλάδα. Η συνεδρία έκλεισε με την εισήγηση της λέκτορος Οικιστικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Τμήματος Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας κας Ελένης Γαβρά με θέμα: Από τη διερεύνηση της παράδοσης στην ανάδειξη του χαρακτήρα του τόπου.Το συνέδριο έκλεισε η πρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής κα Άρτεμις Ξανθοπούλου-Κυριακού η οποία συνόψισε τις εισηγήσεις και κατέληξε με τα πορίσματα που προέκυψαν από αυτό το Διεθνές Συνέδριο.Μετά το πέρας κάθε συνεδρίας είχε προβλεφθεί χρόνος για συζήτηση στην οποία συμμετείχε και το ακροατήριο. Επίσης καθ’ όλη τη διάρκεια του συνεδρίου υπήρχε ταυτόχρονη διερμηνεία από τα ελληνικά στα αγγλικά και το αντίστροφο. Οι σύνεδροι έλληνες και ξένοι ανανέωσαν τη συνάντηση τους για το 3ο Διεθνές Συνέδριο Ποντιακών Ερευνών το οποίο πιθανώς να διεξαχθεί στην Αγγλία αφού το πανεπιστήμιο του Birmingham εξεδήλωσε ενδιαφέρον για τη συνδιοργάνωσή του."