Μεταφράζοντας Την Μετάφρασι: Το “To blossom blue” των Lake of Tears. Il brano “To blossom blue” dei Lake of Tears. (Con traduzione in neogreco)

Μεταφράζοντας απο την πανανθρώπινη εμπειρία (της αγάπης και του πόνου)

στην παγκόσμια γλώσσα (της μουσικής και της ποίησης). 

 ...

 

Ένα κομμάτι μέταλ μουσικής με τον αγγλικό τίτλο “To blossom blue” (= “Το να ανθίζεις στο μπλέ”)…

 

Δεν μπόρεσα να το επεξεργαστώ σαν δικό μου video (και να το βάλω στον απο χρόνια ανενεργό Youtube λογαριασμό μου) όπως ήθελα, οπότε αναπαράγω εδώ το συγκεκριμένο ξένο βίντεοκλίπ που βρήκα.

Εντάξει, παραθέτοντας και μια δικιά μου μετάφρασι...

... 

. 

1 Lake Of Tears - To Blossom Blue

2.  ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΑΓΓΛΙΚΑ

 

To blossom blue

I'm bleeding in ways of the fire burned
I'm crying in ways of the nightbird
No more is there one to lay by my side
I'm straying in nightmares all the time

A little something I know
A little somewhere I go, reminds me of you

To blossom blue, is to blossom without you

I'm breaking but I cannot bear to
I'm staring but I cannot see you
For no more are you to lay by my side
I'm weeping no more then this second time

A little something I know
A little somewhere I go
Where the sweet waters flow, reminds me of you

A little something I know
A little somewhere I go
Where the sweet waters flow
Where the mistletoes grow, reminds me of you

To blossom blue, is to blossom without you

...

 

ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ 

 

... 

 

TO BLOSSOM BLUE

 

 

 ΥΓ.   Οι καλλιτέχνες Lake of tears δεν είναι κάποιο avatar, Bot, ή τελος πάντων ένα εύρημα κάποιου μέσω AI. (Το λέω γιατι σε λίγο καιρό, θυμηθείτε, δεν θα βγάζουμε άκρη ...)

Είναι υπαρκτοί καλλιτέχνες, ένα γκρούπ, τετραμελές μουσικό συγκρότημα απο τα μέσα του 90 κι ακόμα (με κάποια διαλείμματα) θεωρητικά ενεργό.

Είναι τέσσερις Σουηδοί που γενικά παίζουν στο είδος της gothic/doom metal μουσικής. Έχουν υποστεί επιρροές απο προοδευτικό και ψυχεδελικό ρόκ, αλλά πολλοί κριτικοί τον ήχο τους τον εντάσσουν στο progressive και το death metal.

Οι στίχοι του τραγουδιού “Αστερομάτα”. Σαν μουσικό αφιέρωμα στην εφετινή “Ημέρα Μνήμης” της Ποντιακής Γενοκτονίας. Omaggio musicale per la Giornata della Memoria del Genocidio dei Greci del Ponto: I versi della canzone “Asteromata” su Eurovision 2025. Klavdia’s “Asteromata” (lyrics in inglish)

 Επιτέλους στείλαμε στον ευρωπαϊκό αυτό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ένα ωραίο τραγούδι σε γλώσσα ελληνική, με Έλληνες συντελεστές (τραγουδίστρια, συνθέτη, χορογράφο) και στίχο εθνικό! Και επιπλέον κατα το περιεχόμενο με έμμεσες, αλλά σαφείς αναφορές στην πρόσφατη ιστορία του Νέου Ελληνισμού και συγκεκριμένα στην Μικρασιατική καταστροφή. Ακόμα και η παρουσία της ποντιακής καταγωγής νεαρής ερμηνεύτριας ανέδιδε ήθος φιλογενές και κάτι απο αρχαίο κάλλος. Ποιός το περίμενε; Και επιπλέον, μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό με τα εμπορικά προτάγματα των πολυεθνικών, τις woke ατζέντες, αλλά και τις γεωπολιτικές αγκυλώσεις, ποιός φανταζόταν και την πανάξια διάκρισι της τιμητικής έκτης θέσης!

Το κείμενο του άσματος δέν θα το αναλύσω. Θα βάλω τους (δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους) στίχους για να το χαρούμε και να το ξανατραγουδήσουμε.

Μια μόνο διόρθωσι στην ορθογράφησι της επαναλαμβανόμενης προστακτικής “γείρε”. Αυτό είναι το ορθό, απο το ρ. γέρνω, και όχι το “γύρε” που πρόχειρα αντιγράφουν, όπως βλέπω, οι πάντες στο διαδίκτυο.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ:

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ:

ΑΣΤΕΡΟΜΑΤΑ

--Αστέρι μου, αστέρι μου...

Γλυκιά μου μάνα, μη μου κλαίς, μαύρα κι αν σου φορούνε
το ξέθωρο το σώμα μου φλόγες δεν το νικούνε.

Τα χελιδόνια της φωτιάς θάλασσες κι αν περνούνε,
του ριζωμού τα χώματα ποτέ δε λησμονούνε.

--Αστερομάτα μου μικρή, γείρε να σε φιλήσω,
στα άγια σου τα δάκρυα τα χείλη μου να σβήσω.

Αστερομάτα μου μικρή, γείρε μου να σε πιάσω,
τα ξεχασμένα μου φτερά στερνά να ξαποστάσω.

--Αχ αστέρι μου, τζιβαέρι μου, ώω...

Γλυκιά μου μάνα μη μου κλαις, καράβι είν' η ζωή μου
που ψάχνει για το γυρισμό, αγέρα το πανί μου.

--Αστερομάτα μου μικρή, γύρε μου να σε πιάσω,
τα ξεχασμένα μου φτερά στερνά να ξαποστάσω.

[Haa, haa, haa, ah
Ah αστέρι μου, τζιβαέρι μου, ooh (ooh)
Haa, haa, haa
Ah αστέρι μου, τζιβαέρι μου

Αστέρι μου...]

Lyrics  (English translation) 

ASTEROMATA

My star
My star

My sweet mother, do not weep
Though they dress you in mourning black
This faded, weary body of mine
No flame can ever crack

The swallows born of fire’s embrace
No matter how far they roam
Shall never forget the sacred earth
That once they called their home

Oh, my little starry-eyed one
Lean, let me kiss you
Upon your holy tears of light
Let my parched lips rest anew

Oh, my little starry-eyed one
Lean, let me hold you
Let these weary, forgotten wings
Find their last breath upon you

Ah, my star,
My precious light

My sweet mother, do not weep
My life’s a vessel, drifting free
Forever searching for its home
The wind, its sail at sea.

Oh, my little starry-eyed one
Lean, let me hold you
Let these weary, forgotten wings
Find their last breath upon you

Ah, my star
My precious light

My star…

Το "Γραμμένο" της καρδιάς του Παντελή Παντελίδη. P. Pantelidis R.I.P.. Omaggio alla morte immatura di Pantelis Pantelidis (23 Nov 1983 - 18 Feb 2016)

Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ

P_P, R.I.P.

{Μπορεί να μην ταιριάζουμε θα πούν για τον Παντελή Παντελίδη κι ίσως να μην μας συγχωρέσουνε}.

Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, που κόντρα στις διαταγές πήγε στοίχημα (πυρκαγια ή στο φανάρι) μέσα από το ναρκοπέδιο της ζωής του χωρίς αλεξίσφαιρο γιλέκο;
Μόνος του ζήτησε λίγο χρόνο και είπε για της καρδιάς του Το Γραμμένο σαν να το είχε δεδομένο και σάν να το προκάλεσε.
Μια σαγηνευτική αγάπη τον παραμύθιασε κι έγινε σκιά --δεν θα γυρίσει δεύτερη φορά, δεν θά ‘χη δεύτερη ευκαιρία.
Το φίδι τον έκοψε στα δυό κάτι σαν λιώμα σε γκρεμό, και μόλις χώρισε από της ζωής το όνειρο.
 Ποιος είν αυτός που τώρα που δεν τον έχει μπροστά του, δεν τον παραδέχεται;

Θα συνοδεύεται με κλάματα, μα δεν θα φύγη σαν ψεύτικο φεγγάρι από το μυαλό μας.

Α.Σ.
.....................................................
Παντελής Παντελίδης "Της Καρδιάς Μου Το Γραμμένο"

Στίχοι – Lyrics

Της Καρδιάς Μου Το Γραμμένο

Μή μου λέτε δέν αξίζει
Αυτή διάλεξε η καρδιά μου

Μή μου λέτε πως δέν κάνει
Μόνο αυτή θέλω κοντά μου

Τί σας νοιάζει, ποιον πειράζει
Ίσως κάνει κάποια λάθη
Μα ίσως να με δοκιμάζει
Την καρδιά μου για να μάθει

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ, τί περιμένω
Τριαντάφυλλο μ’ αγκάθι

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Βάσανό μου πληγωμένο
Να μή σε δώ μαραμένο

Μή μου λέτε δέν αξίζει
Αυτή διάλεξε η καρδιά μου

Μή μου λέτε πως δέν κάνει
Μόνο αυτή θέλω κοντά μου

Τί σας νοιάζει, ποιον πειράζει
Ίσως κάνει τα δικά της
Μα ίσως να με δοκιμάζει
Πρίν με βάλει στην καρδιά της

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Τριαντάφυλλο μ’ αγκάθι

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Βάσανό μου πληγωμένο
Να μή σε δώ μαραμένο

Μουσική: Παντελής Παντελίδης
Στίχοι: Παντελής Παντελίδης

Παντελής Παντελίδης (Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 1983 – 18 Φεβρουαρίου 2016)
Έλληνας τραγουδοποιός, ιδιαίτερα αγαπημένος καλλιτέχνης στο είδος του λαϊκού ερωτικού τραγουδιού (το γνωστό και με το παρεξηγημένο όνομα «καψούρα»).
Μικρασιατικής καταγωγής (μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Αττικής) άφησε προ εξαετίας την καριέρα του ως στρατιωτικός (υπαξιωματικός του πολεμικού ναυτικού) για το τραγούδι. Αυτοδίδακτος, έγραφε ο ίδιος τους στίχους αλλά και την μουσική των τραγουδιών του. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στον καλλιτεχνικό χώρο έγινε σημείο αντιλεγόμενο πιθανότατα μπαίνοντας στο στόχαστρο των δισκογραφικών εταιριών για την εξ αρχής αυτονόμησί του. Χαρακτηριστικό της περίπτωσής του η μέσω του διαδικτύου (και μάλιστα οι αναρτήσεις με τις ερασιτεχνικά βιντεοσκοπούμενες συνθέσεις του στο YouTube) επιτυχία του και η σταδιακή καταξίωσί του. Δίπλα στους πολλούς θαυμαστές του υπήρχαν άλλοι τόσοι επώνυμοι και ανώνυμοι που τον επικρίνανε από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή (άλλοτε δικαιολογημένα, άλλοτε επιπόλαια) για έλλειμμα πρωτοτυπίας και ποιότητας.
Ερμηνευτικά, τα περισσότερα τραγούδια του προδίδουν επιρροές από άλλους μεγάλους ερμηνευτές του λαϊκού μας τραγουδιού (κυρίως από Νότη Σφακιανάκη, αλλά και Καρρά και Καζαντζίδη εν μέρει), όμως σε αρκετές από τις συνθέσεις και ερμηνείες του δεν λείπει ο προσωπικός τόνος από κοινού με έναν γνήσιο λυρισμό με την στάμπα της λαϊκότητας του είδους. Μια λαϊκότητα που συμβάδιζε με μια αντιστάρ απλότητα και έναν μετρημένο συντηρητισμό και που προφανώς ήταν από προσωπική του επιλογή.
Ο Παντελής Παντελίδης σκοτώθηκε σήμερα 18 Φεβρουαρίου 2016, το πρωί σε τροχαίο δυστύχημα στην Αθήνα (σε παράπλευρο δρόμο της Λεωφόρου Βουλιαγμένης).
Δεν πρόλαβε κι αυτός να κλείση το κρίσιμο (ιστορικά ...βεβαρυμμένο) 33ο έτος της ηλικίας του.

Α.Σ. (Χαλκίδα, 18.02.2016)

To κομμάτι «Το διάστημα είναι βαθύ» των Hawkwind. Il brano “Space is deep” dei Hawkwind

Το ωραίο κείμενο του Αντώνη Αντωνίου στην προηγούμενη ανάρτησι μας έφερε στο μυαλό ένα δυνατό μουσικό κομμάτι, 40 χρόνια παλιό! Πρόκειται για το “Space is deep” των Hawkwind. Ένα αγγλικό συγκρότημα ρόκ μουσικής από τα πρώτα –αν όχι το πρώτο- του είδους του λεγόμενου «διαστημικού ρόκ». Κύριο χαρακτηριστικό τους η θεματική των τραγουδιών τους: οι στίχοι τους που παραπέμπουν συχνά στην επιστημονική φαντασία. Όσο για την μουσική τους οι “space-rock” συνθέσεις τους, αποτελούν ένα μείγμα από ψυχεδέλεια, από κλασσικό και «σκληρό» ρόκ. Κάποιοι θεωρούν το «διαστημικό ρόκ» υβρίδιο δύο ειδών, του hard-rock και του acid-rock, καθώς «συνενώνει την δύναμη του ήχου του πρώτου και τον αυτοσχεδιασμό του δεύτερου». Οι Χόκγουιντ ήσαν ιδιαιτέρως παραγωγικοί την δεκαετία του 70...

Hawkwind - Space Is Deep

LYRICS

Space is deep

Space is dark, it is so endless
When you're lost it's so relentless
It is so big, it is so small
Why does man try to act so tall
Is this the reason, deep in our minds?

It does not feel, it does not die
Space is neither truth nor lie
Into the void we have to travel
To find the clue which will unravel
Is this the reason, deep in our minds?

The secret lies with our tomorrow
In each of us is a hidden sorrow
The path goes onward through the night
Beyond the realms of ancient light
Is this the reason, deep in our minds?

Μετάφρασι

Το διάστημα είναι βαθύ

Το διάστημα είναι σκοτεινό, είναι τόσο ατελείωτο
Όταν χαθής  γίνεται τόσο αμείλικτο
Είναι τόσο μεγάλο, είναι τόσο μικρό
Γιατί ο άνθρωπος  προσπαθεί να πάει τόσο ψηλά;
Είναι αυτός ο λόγος, στον νού μας βαθιά;

Δεν αισθάνεται το Σύμπαν, δεν πεθαίνει
Δεν είναι ούτε αλήθεια ούτε και ψέμα
Εντός του κενού πρέπει να ταξιδεύουμε
Για να βρούμε το στοιχείο που θα είναι απόδειξη.
Είναι αυτός ο λόγος, στον νού μας βαθιά;

Το μυστικό βρίσκεται μαζί με το αύριό μας
Σε κάθε έναν από εμάς είναι μια λύπη κρυφή
Το μονοπάτι συνεχίζεται μπροστά μας μέσ’ στη νύχτα
Πέρα από τα βασίλεια του αρχαίου φωτός.
Είναι αυτός ο λόγος, στον νού μας βαθιά;

Χθεσινός τελικός «Γιουροβίζιον». Ποιο είναι το ουσιώδες; Δωρεάν οινοπνευματώδη ή Μόνο Δάκρυα; Serata "Eurovision 2013": qual’ e’ l’ essenziale? Alcool gratis o solo lacrime?

ΕΛΛΑΔΑ (6η!) 
EUROVISION 2013 GREECE FINAL (Κόζα Μόστρα και Αγάθωνας)
Κανένα πρόβλημα με το κάπως σουρρεαλιστικό περιεχόμενο του τραγουδιού ή τον ας πούμε διονυσιακό ρυθμό του, αλλά ενδυματολογικά το πράγμα παραπέμπει αλλού – πάντως όχι Ελλάδα- και το αγγλόφωνο ρεφραίν «alcohol is free» είναι τουλάχιστον παραπλανητικό
Δεν συζητάμε φυσικά για το αποτέλεσμα -απίστευτα καλό για τέτοιο τραγούδι- και δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε τους έλληνες καλλιτέχνες για την επιτυχία τους!  

Koza Mostra & Αγάθωνας Ιακωβίδης - 
Alcohol is free (EUROVISION 2013) (Greece) (Στίχοι) (FULL HD) 

Versi /  Lyrics (Στίχοι);

Μας βρήκε η τρικυμία 

Μέσα στην Εγνατία,
Μποφόρια μας τραβάνε στ' ανοιχτά
Σαν λάθος να 'ναι η ρώτα, 

Ποιος παίζει με τα φώτα,
Και η πλώρη μας τραβά για Γρεβενά.

Σε μια θάλασσα ουίσκι 

ναυαγοί και ποιος μας βρίσκει,
Και ζαλίζεται τρεκλίζει όλοι η γη,
Με κεφάλι σουρωτήρι 

και τ' αμάξι τρεχαντήρι,
Ποιος του έβαλε πηδάλιο και πανί

Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol is free, Alcohol is free

Κύμα και λυσσομανάει 

Κι η γοργόνα να ρωτάει,
Μα ο Αλέκος τα 'χει πιει καλή κυρά,
Μεσοπέλαγα φανάρι, 

Ρε μας πήρανε χαμπάρι,
Ποιος το πήγε το σπιτάκι μου μακριά, (μακριά).

Μας βρήκε η τρικυμία μέσα στην Εγνατία,
Μποφόρια μας τραβάνε στ' ανοιχτά
Σαν λάθος να 'ναι η ρώτα, ποιος παίζει με τα φώτα,
Και η πλώρη μας τραβά για Γρεβενά.

Μας βρήκε η τρικυμία μέσα στην Εγνατία,
Μποφόρια μας τραβάνε στ' ανοιχτά
Σαν λάθος να 'ναι η ρώτα, ποιος παίζει με τα φώτα,
Και η πλώρη μας τραβά για Γρεβενά. 

Δεν μας φταίγαν τα ουισκάκια, 

Μπόμπα ήταν τα παγάκια
Και το σκάφος έχει ρόδες τελικά
Αλκοτέστ και τροχονόμος 

Δεν είν' για μας ο τρόμος
Κατηφόρα μες στην θάλασσα αρχινά.

Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol, Alcohol, Alcohol is free
Alcohol is free, Alcohol is free

Μουσική: Ηλίας Κόζας
Στίχοι: Στάθης Παχίδης
Παραγωγή: Koza Mostra

© Platinum Records 2013

ΔΑΝΙΑ (1η)
Δεν είμαστε υπέρμαχοι ούτε του πουριτανικού καθωσπρεπισμού τύπου Alcohol Free, ούτε της φουστανέλας, αλλά εκφραζόμενοι στην γλώσσα των αποικιών (την αγγλο-αμερικανική), απλώς από το ανεδαφικά πνευματώδες alcohol is free, προτιμάμε πολύ περισσότερο την αληθινότητα τού “only teardrops are free”!
Emmelie de Forest - Only Teardrops (ESC 2013 Denmark) Lyrics  

Only Teardrops

The sky is red tonight
We’re on the edge tonight
No shooting star to guide us

Eye for an eye, why tear each other apart?
Please tell me why, why do we make it so hard?
Look at us now, we only got ourselves to blame
It’s such a shame

How many times can we win and lose?
How many times can we break the rules between us?
Only teardrops

How many times do we have to fight?
How many times till we get it right between us?
Only teardrops

So come and face me now
Here on the stage tonight
Let’s leave the past behind us

Eye for an eye, why tear each other apart?
Please tell me why, why do we make it so hard?
Look at us now, we only got ourselves to blame
It’s such a shame

Tell me
How many times can we win and lose?
How many times can we break the rules between us?
Only teardrops

How many times do we have to fight?
How many times till we get it right between us?
Only teardrops

(Tell me now) What’s gone between us has come between us
Only teardrops
(Tell me now) What’s gone between us has come between us

How many times can we win and lose?
How many times can we break the rules between us?
Only teardrops

How many times do we have to fight?
How many times till we get it right between us?
Only teardrops, only teardrops

Only teardrops
Only teardrops

How many times can we win and lose?
How many times can we break the rules between us?
Only teardrops

How many times do we have to fight?
How many times till we get it right between us?
Only teardrops

Performer: Emmelie de Forest

ΙΤΑΛΙΑ (7η)
 Αλλά για να ενισχύσουμε και τον φιλο-ιταλικό χαρακτήρα του ιστολογίου, ας αποπειραθούμε να προσθέσουμε και μια μετάφρασι των στίχων στη συμπαθητική ποπ μπαλάντα της γείτονος -απο Δυσμάς- χώρας που ερμηνεύτηκε από τον νεαρό Μάρκο Μενγκόνι. Το τραγούδι με τον τίτλο “L’Essenziale” (πραγματικά «Ουσιώδες» και μακριά από τις διάφορες διεγερτικές ή μή ουσίες) έκανε μια αξιοπρεπή εμφάνισι στον εφετινό διαγωνισμό.
Marco Mengoni - L'Essenziale (Italy) - LIVE - 2013 Grand Final ΙΤΑΛΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ


“L’Essenziale” — Italian Lyrics

Sostengono gli eroi
«se il gioco si fa duro, è da giocare!»
beati loro poi
se scambiano le offese con il bene.
 
Succede anche a noi
di far la guerra e ambire poi alla pace
e nel silenzio mio
annullo ogni tuo singolo dolore
per apprezzare quello che non ho saputo scegliere.

Mentre il mondo cade a pezzi
io compongo nuovi spazi e desideri che
appartengono anche a te
che da sempre sei per me
l’essenziale.

Non accetterò
un altro errore di valutazione,
l’amore è in grado di
celarsi dietro amabili parole
che ho pronunciato prima che
fossero vuote e stupide.

Mentre il mondo cade a pezzi
io compongo nuovi spazi e desideri che
appartengono anche a te
che da sempre sei per me

Mentre il mondo cade a pezzi
mi allontano dagli eccessi
e dalle cattive abitudini,
tornerò all’origine,
torno a te che sei per me
l’essenziale.

L’amore non segue le logiche
ti toglie il respiro e non la sete.

Mentre il mondo cade a pezzi
io compongo nuovi spazie e desideri che
appartengono anche a te

Mentre il mondo cade a pezzi
mi allontano dagli eccessi
e dalle cattive abitudini,
tornerò all’origine,
torno a te che sei per me
l’essenziale.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ


ΤΟ ΟΥΣΙΩΔΕΣ

Οι ήρωες δηλώνουν

«αν το παιχνίδι είναι σκληρό πρέπει να το παίξης»

Τι να τους πής μετά,

που μπερδεύουν τις προσβολές με το καλό.

Συμβαίνει και σε μάς

να κάνουμε πόλεμο και μετά να επιζητούμε την ειρήνη...

Μέσα στην σιωπή μου

εκμηδενίζω κάθε μεμονωμένο σου πόνο

για να εκτιμήσω αυτό που δεν έμαθα να επιλέγω.

Ενώ ο κόσμος γίνεται κομμάτια

εγώ συνθέτω νέα σύμπαντα και επιθυμίες

που ανήκουν και σε εσένα

που από πάντα είσαι για εμένα

το ουσιώδες.

Δεν θα δεχθώ ένα άλλο λάθος στην αξιολόγησι

Η αγάπη είναι σε θέσι

να κρυφθή πίσω από αγαπησιάρικες λέξεις

που ψέλλισα πριν να

γίνουν άδειες κι ανόητες.

Ενώ ο κόσμος γίνεται κομμάτια

εγώ συνθέτω νέα σύμπαντα και επιθυμίες

που ανήκουν και σε εσένα

που από πάντα είσαι για εμένα

Ενώ ο κόσμος γίνεται κομμάτια

απομακρύνομαι από τις υπερβολές

κι απ’ τις κακές συνήθειες,

θα επιστρέψω στην αρχή,

θα γυρίσω σε σένα

που είσαι για μένα

το ουσιώδες.

Η αγάπη δεν ακολουθεί τις λογικές.

Σου κόβει την ανάσα και την δίψα.

Ενώ ο κόσμος γίνεται κομμάτια

εγώ συνθέτω νέα σύμπαντα κι επιθυμίες

που ανήκουν και σ’ εσένα

που από πάντα είσαι για εμένα

Ενώ ο κόσμος γίνεται κομμάτια

απομακρύνομαι από τις υπερβολές

κι απ’ τις κακές συνήθειες, 

θα επιστρέψω στην αρχή,

θα γυρίσω σ’ εσένα

που είσαι για μένα

το ουσιώδες!

Ερμηνευτής: Marco Mengoni

Στιχουργός: Roberto Casalino

Υπογραμμίζουμε το γεγονός ότι το ιταλικό αυτό τραγούδι ήρθε πρώτο και στον περίφημο διαγωνισμό τραγουδιού του Σαν Ρέμο (πριν απο 2 μήνες) και επιλέγουμε να το ξανακούσουμε σε πιο ρόκ εκτέλεσι: σε μια ερασιτεχνική μουσική εκτέλεσι (cover –ας είναι καλά το Γιουτιούμπι!) με ηλεκτρική κιθάρα!
L'essenziale - Marco Mengoni - Electric Guitar Cover !  
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ- Τελική Βαθμολογία (Eurovision 2013, Final Standings) 

Τις συμμετοχές των χωρών και των τραγουδιών τους στον τελικό του εφετινού Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού Τραγουδιού, καθώς και τα πλήρη αποτελέσματα μπορείτε να τα δήτε εδώ.

Ένα ποίημα, ένα κείμενο και ένα βίντεο (με μια αληθινή ιστορία) για την γιορτή της μητέρας. Una poesia e un a storia vera sul’ amore della madre.

«Η μάνα» ένα (διαδικτυακό) ποίημα για την γιορτή της μητέρας και μια αληθινή (και πολύ συγκινητική) ιστορία από τα ψιλά της ειδησεογραφίας για τον σεισμό στην Κίνα πριν από 5 ακριβώς χρόνια. Το κείμενο που το παραθέτουμε ελαφρά διασκευασμένο αντιστοιχεί στην αναφερόμενη είδησι (στα αγγλικά φυσικά) στο παρακάτω βίντεο που αναρτήθηκε πρίν από 5 χρόνια στο Γιουτιούμπ (βλ. 4΄40΄΄- 8΄20΄΄).
...........................................................................
1. Το ποίημα 

Η Μάνα 

'' η μάνα εν κρύον νερόν και σο ποτήρ και μπεν''..... 

Η μάνα είναι ποταμός και φλόγα που σε καίει 

Σαν έρθει ο φόβος και σε βρει, κοντά σου αναπνέει. 

Κάνει τα χέρια της τα δυο κρυψώνα και σε ντύνει 

Κι όταν σε δάκρυα χαθείς με μια ματιά τα σβήνει. 

Η μάνα είν’ πολύτιμη σαν Παναγιάς σημάδι 

Τις πορφυρές σου τις πληγές γιατρεύει μ’ ένα χάδι. 

Κι όταν πάλι ο ουρανός αρχίζει και μαυρίζει, 

Ωσάν ανθός κάνει τη γη μ’ ένα φιλί ν’ ανθίζει. 

Ποτέ δε σού ‘πα μάνα μου, βαθιά ότι πονάω 

Πως μια σταλιά από σ’ αγαπώ τόσο τη λαχταράω! 

Ποτέ δεν είχα απαίτηση να ‘ρθεις να μ’ αγκαλιάσεις 

Αλλά στο στήθος η καρδιά, ζητά να πλησιάσεις. 

Η μάνα είναι σαν τη γη, που τους καρπούς φοράει, 

Το γέλιο της και ο σπαραγμός ολούθε αντηχάει. 

Η μάνα μοιάζει με νυχτιά, μ’ αστέρια στολισμένη, 

Σαν μέρα λάμπει ολόχαρη, με ήλιους κεντημένη. 

Η μάνα είναι η κορφή του πιο ψηλού βουνού 

Είναι η κόρη της χαράς και του αναστεναγμού. 

Η μάνα είναι προσευχή, στα χείλη αφημένη 

κι οι λέξεις της σα φυλαχτό, πατρίδα ευλογημένη. 

Ποτέ δε σου ’πα μάνα μου βαθιά ότι πονάω, 

Πως μια σταλιά από σ’αγαπώ τόσο τη λαχταράω. 

Να ξεδιψάσω ήθελα λιγάκι απ’ την πηγή σου 

Κι ας το ’χω για παράπονο, δώσε μου την ευχή σου! 

rock sugar (Ελένη) © 03-04-2009

2. Η ιστορία 

 «ΕΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙΣ, ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ Σ 'ΑΓΑΠΩ»

Είναι αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε λίγες ώρες μετα από τον σεισμό στην επαρχία Σιτσουάν (Sichuan ) της Κίνας, την 12 Μαΐου 2008. Έχοντας πλέον ο σεισμός υποχωρήσει, διασώστες φτάνουν στα ερείπια του σπιτιού μιας νεαρής γυναίκας κι αντικρίζουν το πτώμα της μέσα στα χαλάσματα. Η στάση του σώματός της όμως ήταν σχετικά περίεργη, θυμίζοντας κατά πολύ την στάση που παίρνει ένας πιστός έχοντας λυγίσει στα γόνατά του για να λατρέψει τον Θεό του και να προσευχηθεί . Τα συντρίμμια του σπιτιού, είχαν καταπλακώσει την πλάτη και το κεφάλι της. Αντιμετωπίζοντας όλες αυτές τις δυσκολίες, ο αρχηγός της ομάδας διάσωσης, αποφασίζει να βάλει το χέρι του μέσα από ένα στενό άνοιγμα στον τοίχο για να φτάσει το σώμα της άτυχης γυναίκας. Είχε ακόμη μέσα του την ελπίδα ότι αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είναι ζωντανή. Ωστόσο, τόσο το κρύο δέρμα όσο και η ακαμψία του σώματος, μαρτυρούσαν πως η γυναίκα είχε σίγουρα πεθάνει. Ο ίδιος μαζί με την υπόλοιπη ομάδα άφησαν αυτό το σπίτι και κατευθύνθηκαν στα υπόλοιπα, αναζητώντας τα επόμενα υπό κατάρρευση κτίρια. Κάποιοι ανεξήγητοι όμως λόγοι, παρακινούσαν τον αρχηγό της ομάδας να επιστρέψει στο κατεστραμμένο σπίτι της νεκρής γυναίκας, καθώς μια εντυπωσιακή δύναμη τον καλούσε πίσω... Έτσι κι έγινε. Πλησίασε, γονάτισε και έβαλε ξανά το χέρι του ανάμεσα στο άνοιγμα που είχε εντοπίσει πριν, αναζητώντας ένα μικρό κενό κάτω από το νεκρό σώμα. Ξαφνικά, άρχισε να φωνάζει με ενθουσιασμό! «Είναι ένα παιδί! Υπάρχει ένα παιδί!». Όλη η ομάδα συγκεντρώθηκε γύρω του και προσεκτικά αφαίρεσε τις σωρούς των γκρεμισμένων τμημάτων του σπιτιού, γύρω από την άτυχη γυναίκα. Πράγματι, μπροστά τους πλέον, υπήρχε ένα τριών μηνών αγοράκι, τυλιγμένο σε μια κουβέρτα με μοτίβα ανθέων, κάτω από το νεκρό σώμα της μητέρας του. Προφανώς, η γυναίκα είχε πραγματοποιήσει μια υπεράνθρωπη θυσία για την διάσωση του γιου της. Όταν όμως αντιλήφθηκε πως το σπίτι κατέρρεε, χρησιμοποίησε το σώμα της για να δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο κάλυμμα προστασίας για τον γιό της. Το μικρό αγοράκι, κοιμόταν ακόμα ήρεμο και γαλήνιο, ενώ ο επικεφαλής της ομάδας διάσωσης τον είχε πλέον στα χέρια του και τον απομάκρυνε από τα χαλάσματα. Ο γιατρός, κατέφθασε γρήγορα για να εξετάσει το μικρό αγόρι. Αφού άνοιξε την κουβέρτα, εντόπισε ένα κινητό τηλέφωνο. Υπήρχε ένα μήνυμα κειμένου στην οθόνη που έγραφε: «Εάν καταφέρεις να επιζήσεις, να θυμάσαι μόνο ότι σ 'αγαπώ»

A Mother's Love - China Earthquake 2008

Τέσσερις (2+2) στίχοι εις την Σταύρωσιν . Σε απλοελληνική ελεύθερη απόδοσι Αλ. Σελλενίδη. Quattro versi dalla celebrazione del Venerdi’ Santo (del rito ortodosso); tradotti in neogreco.

1. 
Ζῶν εἶ Θεὸς σύ, καὶ νεκρωθεὶς ἐν ξύλῳ, 
Ὦ νεκρὲ γυμνέ, καὶ Θεοῦ ζῶντος Λόγε. 

2. 
Κεκλεισμένας ἤνοιξε τῆς Ἐδὲμ πύλας, 
Βαλὼν ὁ Λῃστὴς κλεῖδα τό, Μνήσθητί μου. 

Τα δύο αυτά δίστιχα που διαβάζονται χύμα κατά την ανάγνωσι του αγιολογικού υπομνήματος (= Συναξάριον) της Μ. Παρασκευής από το Μηνολόγιο, είναι αρκετά απλά και εύληπτα. 
Τί τον έπιασε τον υπογράφοντα να αποπειραθή να αποδώση τα δύο δίστιχα σε νεοελληνικά μέτρα; 
Φιλολογικές …εμμονές; 


1. Στίχοι εις την Σταύρωσιν 
 
Σύ ζωντανός είσαι Θεός, τί κι άν νεκρώθηκες σε ξύλο;
Γυμνό σε στήσαν στον σταυρό, Λόγε και Γιέ Θεού, του όντος. 

2. Ἕτεροι εἰς τὸν εὐγνώμονα Λῃστὴν 

 Του Παραδείσου άνοιξε τις σφραγισμένες πύλες 
 πιστά ο Ληστής σαν έβαλε κλειδί το «Μνήσθητί μου»! 

(Για την έμμετρη δοκιμή: Αλέξανδρος Σελλενίδης)

Ένα χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα και ένα τραγούδι. Για το Τριώδιο! Un testo di cronaca da un collaboratore e una canzone per il “Triodion”

ΓΕΛΑ ΠΑΛΙΑΤΣΟ

Έρχεται το Τριώδιο! Η τρελή Αποκριά! Όμως, για τον πολύ κοσμάκη έπαψε πια να είναι εποχή ραστώνης, κραιπάλης και γλεντιού. Η ραστώνη, η κραιπάλη και τα γλέντια είναι πια προνόμιο των λίγων κατόχων του χρήματος και της εξουσίας. Αυτοί είναι πραγματικοί μασκαράδες. Φοράνε τη μάσκα του λαϊκιστή πολιτικάντη, του Μαυρογιαλούρου και ανελλιπώς προσποιούνται, δίνουν καθημερινές παραστάσεις στο θέατρο του παραλόγου που έχουν στήσει οι ίδιοι. ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ! Πόσο προφητική ήταν εκείνη η ιστορική παράσταση του Κώστα Καζάκου και της αλησμόνητης Τζένης Καρέζη!

Έχουμε μπόλικους μασκαράδες για να διανθίζουν την καθημερινότητά μας. Ας είναι καλά οι άνθρωποι που μας κάνουν να γελάμε, να εκνευριζόμαστε, να αγανακτούμε, να ξεσπάμε και τέλος πάντων να είμαστε ζωντανοί! Το τσίρκο «Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ» διαθέτει στελέχη υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου με πλούσιο ρεπερτόριο και απέραντη γκάμα από κόλπα δεξιοτεχνίας και άφθονα ακροβατικά και άκρως διασκεδαστικά. Δώστε βάση:

 Ο ένας είναι ο ξυλοπόδαρος στο νούμερο: «-Δεν καταλαβαίνω τίποτα». Εδώ ο κόσμος καίγεται και αυτός χτενίζεται κι ας μην έχει μαλλιά.
 Ο άλλος είναι σχοινοβάτης που επιμένει να ακροβατεί στα ύψη και χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Δεν το χρειάζεται, γιατί προφανώς νιώθει ασφαλής.
 Ακολουθεί ο εξπέρ της ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ! Κάθε μέρα δίνει αληθινό σόου παρουσιάζοντας μια νέα πρωτοποριακή εκτέλεση κωλοτούμπας (είπα- ξείπα). Ο άνθρωπος παραμένει σταθερός στην αστάθειά του και συνεπέστατος στην ασυνέπειά του.
 Έπεται ο κλόουν του θιάσου. Με τα ανεκδιήγητα καμώματά του έχει κερδίσει με το σπαθί του το ρόλο του παλιάτσου, για να γελάμε όλοι μικροί και μεγάλοι. Όταν το τσίρκο δεν έχει κάτι άλλο για να γεμίσει το πρόγραμμά του, βγαίνει ο κλόουν. Αλήθεια έχετε σκεφθεί το διπλό ρόλο ενός παλιάτσου; Από τη μία έχουμε το τεράστιο χαμόγελό του , αλλά από την άλλη το δάκρυ του έστω και σαν ζωγραφισμένη μάσκα. Κλαίει και γελάει συνάμα. Γιατί άραγε; Η μάσκα του είναι η απεικόνιση της αρχαίας (τι σύμπτωση!) ελληνικής λέξης: ΚΛΑΥΣΙΓΕΛΩΣ.
Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πολιτικά πρόσωπα είναι απλή σύμπτωση. Ή μήπως όχι; Μήπως μαντέψατε για ποιους πρόκειται;

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Γέλα παλιάτσο, γέλα μ’ εμάς – Κλάψε παλιάτσο, κλάψε για μας!
Καλή Αποκριά! Βγάλτε τη μάσκα που φοράτε μόνιμα και ονειρευτείτε! Τα όνειρα είναι τζάμπα και η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ!

Ο ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

ΞΥΛΟΥΡΗΣ XILOURIS ΚΑΡΕΖΗ " ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ " 1973



Το μεγάλο μας τσίρκο

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
(Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης)

Ερμηνεία: Ν. Ξυλούρης - Τζένη Καρέζη


Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Μια τριλογία για το 2012 και 4 νυχτερινά χαϊκού (για αδέξιους εραστές; ) του Αλέξανδρου Σελλενίδη.3+ 4 haiku notturni (e inediti) di Alex. Sellenides

Μια τριλογία χαϊκού για το 2012: Έτος ισχνών αγελάδων...

Μνημόνιο 3

Πάγωσε η χώρα.
Η φτώχεια μπήκε σπίτι.
--Ύπουλο χρέος!


Χρεοκοπία

Τέρμα τα φράγκα.
Η Ευρώπη άνω κάτω:
Παγκόσμιο κράχ!


Αντι-Νέα Τάξι

Χρόνος και χρήμα:
Η Εξουσία του σκότους.
--Με αίμα και βία!



[Όπως τα προηγούμενα τρία έτσι και τα επόμενα 4 είναι περσινές συνθέσεις κι ανέκδοτα. ]


Τέσσερα νυχτερινά χαϊκού (για αδέξιους εραστές; )
Quattro haiku notturni ( per amanti maldestri?)


Σερφάροντας

Όρθρισε η νύχτα
Κυνηγός στην οθόνη
Άπιαστη η πλήξι!



Ισοβίτης

Κελιά στα μάτια
Οι σκέψεις του δεσμώτες
Τον κλείνουν μέσα…


Σαφάρι

Άγρυπνη νύχτα.
Ιχνηλάτης μιας τίγρης
…Κι όπλο τα νύχια!


Βραδύτης φωτός

Τάχα βαρδιάνος:
Λαμπυρισμών συλλέκτης.
--Τ’ άστρα σβησμένα!



ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον»: παραγγελιά σε …πρώτη εκτέλεσι! Una canzone dei Katsimicha: Dedica al nostro vicepresidente

Μόλις είδαμε το σχόλιο του αντιπροέδρου, κ. Κακάτσου, σε προηγούμενη ανάρτησι να παραπέμπει ευθέως στο αγαπημένο τραγούδι «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Η εκτίμησι για τον σημαντικό τραγουδοποιό Διονύση Τσακνή (στον οποίο ανήκει η πατρότητα του κομματιού) παραμένει, αλλά εμείς σχετικά με αυτό το αριστουργηματικό τραγούδι προτιμάμε σταθερά και αμετανόητα την πρώτη εκτέλεσι: των αδελφών Κατσιμίχα!

Κατσιμιχαίοι - Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον


Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει),
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις,
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε.
Το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε!

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας.
Ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας,
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει)
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε!


Στίχοι και Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

(Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Τσακνής, Γιώργος Νταλάρας…)

«Ζητώ Συγγνώμη»: Ένα τραγούδι του Μηλιώκα για το Έπος της Αλβανίας και την σημερινή θλίιψι! Una canzone di Miliokas sulla tradita epopea del 1940...

Το διάβασα ως απλό στιχούργημα, αντί αποφώνησης, στην αντιπροχθεσινή σχολική εορτή του Εσπερινού Λυκείου και σκόρπισε ρίγη συγκινήσεως.
Ίσως πράγματι είναι το πιο ξεχωριστό τραγούδι του Γιάννη Μηλιώκα κι απ’ τα κορυφαία του.
Είχα υποσχεθή να το αναρτήσω (μαζί με το αντίστοιχο βίντεο) και στο ιστολόγιο…


Ζητώ Συγγνώμη

Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν κι αντέχουνε ακόμη
θά ‘πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πρώτα ταπεινά ζητώ συγγνώμη

Σε ένα ιατρείο μικρό της γειτονιάς
πήγα να βγάλω κάτι ακτινογραφίες
κι είδα ανθρώπους μιας παλιότερης γενιάς
που περιμέναν του γιατρού τις οδηγίες

Είχε ησυχία λες και μπήκα σε ιερό
κι είχανε όλοι του πατέρα μου τα χρόνια
ο γέρος μου έχει πια πεθάνει από καιρό
μα είχε προλάβει να χαρεί τρία εγγόνια

Με τρόπο έριξα μια γρήγορη ματιά
τέτοιο κατάντημα δεν είχα δει ποτέ μου
κι όλα αυτά τα ξεχασμένα γηρατειά
θα είναι σκέφτηκα ανάπηροι πολέμου

Ο ένας είχε το ένα πόδι του λειψό
άλλος το χέρι του δεμένο και πονούσε
ο τρίτος φόραγε κολάρο στο λαιμό
κι ένας άλλος την κυρά του κουβαλούσε

Ο νους μου πήγε στον πατέρα μου ξανά
τότε που μου έλεγε τα βράδια ιστορίες
σαν να είναι τώρα τον θυμάμαι να πονά
και να μιλάει για νεκρούς και τραυματίες

Κι όλοι αυτοί για την δική μου λευτεριά
έζησαν χρόνια κατοχής και τυραννίας
ήταν κορίτσια και αμούστακα παιδιά
και πολεμούσαν στα βουνά της Αλβανίας

Μου είχαν χαρίσει μια ελεύθερη ζωή
κι ότι κι αν ήμουν σε εκείνους το χρωστούσα
κι ήτανε μες τα γηρατειά τους τόσο απλοί
ούτε παράσημα φορούσαν ούτε λούσα

Πρόσωπα τίμια χωρίς εγωισμό
κι αν μες το πόλεμο τα πάντα είχαν χάσει
με ένα χαμόγελο και λίγο σεβασμό
όλα όσα τράβηξαν θα τα είχανε ξεχάσει

Ένιωσα ξάφνου μια τεράστια ντροπή
έσκυψα κάτω και είχα χάσει την μιλιά μου
μου ήρθανε δάκρυα και κρατήθηκα πολύ
και ευτυχώς που είχα μαζί μου τα γυαλιά μου

Ένα τραγούδι θα σας πω σαν το νερό
γι όσους πολέμησαν και πολεμούν ακόμη
θά ‘πρεπε να το είχα γράψει από καιρό
γι αυτό και πάλι, ταπεινά, ζητώ συγγνώμη

Στίχοι, μουσική και α΄ εκτέλεσι:
Γιάννης Μηλιώκας

Ζητώ Συγγνώμη- Γιάννης Μηλιώκας