Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΡΩΠΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΥΡΩΠΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Ιουνίου 2015

Όχι! Σε μια απρόσωπη «Πρόσκληση» :) No! A un invito anonimo: l' "Invito, Sì all' Europa"

Κατά την επιστροφή μου από το σχολείο το μεσημέρι με περίμενε ανάμεσα στα άλλα «ηλ-τάχυα» ένα e-mail σταλμένο μάλιστα εις διπλούν. Είχε τον τίτλο «Πρόσκληση ΝΑΙ στην Ευρώπη» και είναι ανώνυμο. 
Ο ανώνυμος αποστολέας (υπάρχει η «υπογραφή»: Επιτροπή Πρωτοβουλίας που σίγουρα παραπέμπει και κάποιο φιλοευρωπαϊκό κόμμα) με καλεί σε αποψινή «σύσκεψη για την συγκρότηση Επιτροπής Πολιτών υπέρ του ΝΑΙ στην Ευρώπη και στο ευρώ». 
Στις κλήσεις με απόκρυψι στο κινητό μου δεν καταδέχομαι συνήθως να απαντήσω. Σ’ αυτήν όμως στην περίπτωσι είπα να είμαι ευγενής και να ειδοποιήσω να μην με περιμένουν. Κωλύομαι! 

Και να εξηγούμαι: Όχι οτι διεκδικώ καμμια αποκλειστικότητα στον πατριωτισμό, αλλά στη διχόνοια και τον εθνικό διχασμό έχω …αλλεργία!



Πρόσκληση

Την Τρίτη 30 Ιουνίου στις 8 μμ στο Διοικητήριο Χαλκίδας, θα γίνει σύσκεψη για την συγκρότηση Επιτροπής Πολιτών υπέρ του ΝΑΙ στην Ευρώπη και στο ευρώ. Η Επιτροπή Πολιτών είναι ανοικτή σε κάθε πολίτη που θέλει να συμμετέχει. Το πολιτικό πλαίσιο είναι το ΝΑΙ στην Ευρώπη, ΝΑΙ στο ευρώ στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου.

Έχουν καλεστεί να παραβρεθούν και να χαιρετίσουν όλα τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα.

Επιτροπή Πρωτοβουλίας

--
Πρωτοβουλία Πολιτών υπέρ του ΝΑΙ στην Ευρώπη, ΝΑΙ στο ευρώ
 

Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Αντίστασι στον γερμανικό σωβινισμό και στην οικονομική δικτατορία που έχει σύμβολο το Ευρώ: ο φιλελληνικός λόγος του Γερμανού Δρος Rath!

Resistenza al sciovinismo tedesco e lotta contro la globalizzazione dei Cartelli multinazionali; Dall' omelia di un tedesco: del Dr Rath


«Έχουν παρέλθη οι εποχές που μπορούσατε να παραπλανήσετε τους Γερμανούς και τους Ευρωπαίους πολίτες με σλόγκαν σαν αυτό, πως αν αποτύχη το Ευρώ, θα αποτύχη και η Ευρώπη» «Εμείς σας λέμε ότι αυτή η Ευρώπη την οποία εσείς, κα Μέρκελ, κ. Σαρκοζί και λοιπές πολιτικές μαριονέτες του καρτέλ, θέλετε να μας πλασάρετε σαν Ευρώπη, έχει μια δυσώδη επίγευσι…»!! 
«Στον λαό της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας που εκβιάζονται με πτώχευσι εάν δεν υποταχθούν στους όρους των επιτρόπων των καρτέλ των Βρυξελλών, φωνάζουμε το εξής: Μην υποκύψετε…»!! «Απελευθερωθείτε από τα δεσμά του Ευρώ στη χώρα σας. Επιστρέψτε στο εθνικό σας νόμισμα». «…Διατηρώντας το εθνικό σας νόμισμα έχετε τουλάχιστον μια ευκαιρία να διαφυλάξετε την ανεξαρτησία της χώρας σας και την αξιοπρέπεια του λαού σας» !!


Καταραμένα στερεότυπα! Ευρώπη δεν είναι τα Καρτέλ των Πολυεθνικών (τα «Κονσόρτσια» που λέει κι ο Καρυωτάκης),  τα «Μνημόνια» οι Τράπεζες, οι Κυβερνήσεις των Κρατών, ούτε και οι προβεβλημένοι πολιτικοί, εντολοδόχοι-ενεργούμενα των αθέατων εξουσιαστών της Πλουτοκρατικής Ελίτ. Ευρώπη δεν είναι ούτε το Ευρώ. {Αντίθετα το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα με αυτήν την προδιαγραφή, αποτελεί μέσον υποταγής. Άλλος Δούρειος Ίππος}.   
Γερμανία δεν είναι η Μέρκελ ή η Ζήμενς.
Υπάρχουν –σιωπηλή πλειοψηφία- οι ευρωπαϊκοί λαοί και βέβαια οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Βεβαίως εξακολουθεί -και θα εξακολουθεί ποιος ξέρει μέχρι πότε;- να βασιλεύει παντού η τρομερή αλήθεια –η εικονική πραγματικότητα σήμερα πιο παγκοσμιοποιημένη από ποτέ- του μύθου του Πλατωνικού Σπηλαίου: Οι δεσμώτες μισοπαράλυτοι παρακολουθούν μια ζωή να περνάν μπροστά τους οι σκιές, οι γιγαντωμένες ή επεξεργασμένες κατάλληλα από το Σύστημα Εξουσίας του Σκότους.
Το φώς παραμένει δυσπρόσιτο, καταζητούμενο και εν πολλοίς ανεπιθύμητο…
΄Ένα μικρό δείγμα αντίστασης σε αυτό που προβάλλεται σε εμάς για την Γερμανία και τον γερμανικό λαό αποτελεί το παρακάτω βίντεο. Απόσπασμα από μια πρόσφατη ομιλία του Δρος Ράθ στο Βερολίνο. Από τον λόγο του αμφιλεγόμενου Γερμανού, γιατρού και επιχειρηματία, Ματίας Ράθ, ο οποίος είναι επικεφαλής ενός ιδιότυπου αντιεξουσιαστικού κινήματος με τον τίτλο  «Κόσμος Χωρίς Ασθένειες» και με το ελκυστικό κάλεσμα «να οικοδομήσουμε όλοι μαζί μια δημοκρατική Ευρώπη για το λαό, από τον ίδιο το λαό - δημιουργώντας μια νέα εποχή στα συστήματα υγείας…», κρατάμε (μαζί με τις απαραίτητες αποστάσεις ασφαλείας απο τις επιστημονικές θεωρίες του και τον κατ’ αρχήν σκεπτικισμό απέναντι στο ίδρυμά του «Συμμαχία για την Υγεία) με ιδιαίτερη ευχαρίστησι τα λεγόμενά του σχετικά με την οικονομική κρίσι στην χώρα μας και το φιλελληνικό του πνεύμα.
Για το ίδιο το βίντεο και την γνωριμία με το κίνημα του γιατρού Ράθ, ο οποίος με αποστολικό ζήλο επιδίδεται αφ’ ενός σε μια εκστρατεία με στόχο την εξάλειψι της επιδημίας του καρκίνου, αφ’ ετέρου με περισσό θάρρος και υπέρμετρη αισιοδοξία –θα έλεγα ουτοπική- οραματίζεται έναν νέο κόσμο, (μέσα στον οποίο τα επιστημονικά επιτεύγματα «θα είναι πλέον προσανατολισμένα στην πραγματική πρόληψη και τελικά στην εξάλειψη των ασθενειών. Τα ήδη διαθέσιμα, επιστημονικά τεκμηριωμένα αποτελέσματα ερευνών, που είναι βασισμένα σε φυσικές θεραπείες, δείχνουν ξεκάθαρα πώς είναι ικανά να μειώσουν κοινές ασθένειες της εποχής μας στο ελάχιστο, σε σχέση με την παρούσα κατάσταση…»), ευχαριστούμε τον φίλο Ε.Μ.
Dr Matthias Rath (Berlin 2012)

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Μνημόνιο 2010, Μνημόνιο...1843, και η κοντή μνήμη των Νεοελλήνων! Memorandum ...1843, Memorandum 2010 e la memoria corta dei neogreci

Εν όψει της αυριανής τελευταίας πράξης του θρίλερ των Αυτοδιοικητικών Εκλογών 2010, που διεξάγονται υπο την σκιάν του μισητού Μνημονίου, αναδημοσιεύουμε από την σελίδα του facebook του φίλου Παναγιώτη Χαρατζόπουλου το παρακάτω σημείωμα με τον εμβληματικό τίτλο « MNHMONIO 1843, .... Θυμηθείτε 12-12-2010».
Όσοι μετά την ανάγνωσι του κειμένου (που στην συνέχεια διαπίστωσα ότι είναι αντιγραφή και ότι το πρωτότυπο – γραμμένο από τον μπλογκερίστα Yiannis Aeras στο εξαιρετικό ιστολόγιο ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ- με τον τίτλο «ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ;» έχει ημερομηνία 20 Οκτωβρίου), νομίζουν ότι κάτι τους θυμίζει εκείνη η ιστορία του παλιού Μνημονίου, ας ...σηκώσουν το χέρι -ή τέλος πάντων ας λάβουν τα μέτρα τους!



MNHMONIO 1843, .... Θυμηθείτε 12-12-2010

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρέ κάτι συμπτώσεις...)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:


1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες.

Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893.
Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.


Η πηγή του κειμένου εδώ.

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

ΚΡΙΣΙ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Μια άποψι για την νέα λιτότητα – καταπίεσι σε βάρος των μισθωτών (Συνεργασία Γ. Μητροπέτρου)

Εν μέσω οικονομικής λαίλαπας η χώρα μας και η καταστροφολογία γύρω από την οικονομική κατάστασι της ελληνικής οικονομίας –ακόμα και το τραπεζικό και το νομισματικό σύστημα- καλά κρατεί εδώ και εβδομάδες.
Ακούμε για επιτήρησι –αν όχι από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- από την Ε.Ε., για επιπρόσθετα –δηλαδή σκληρότερα- σταθεροποιητικά μέτρα, κυρίως στον προϋπολογισμό, για νέους φόρους, για περικοπή ενός μισθού των εργαζομένων, και όλα αυτά κάτω από το φάσμα της πτώχευσης.
Πόσο χρόνο θα μας πάρη άραγε για να μάθουμε το γιατί (και ποιοί;) μας έβαλαν στο "μάτι του κυκλώνα"; Προς το παρόν η Κυβέρνησι εξαγγέλλει μέτρα κατά της κρίσης, μέτρα (όπως αναδρομική αύξησι ορίων ηλικίας συντάξεων, περικοπές μισθών, επιδομάτων, φόροι κλπ) που τρομοκρατούν τον μέσο πολίτη. Στο στόχαστρο, ως συνήθως, ο εργαζόμενος και δή
ο δημόσιος υπάλληλος.
Το ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου μας και φίλος, ο Γιώργος Μητροπέτρος, κατέθεσε πρόσφατα επι του προκειμένου μια ενδιαφέρουσα άποψι:



ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΣΘΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Βρεθήκαμε στο μάτι του κυκλώνα σαν χώρα, όχι αναίτια, φθάσαμε το δημόσιο χρέος σε δυσβάστακτα επίπεδα, αντί να εκσυγχρονίσουμε το κράτος το αποδιοργανώσαμε, αντί να επανιδρύσουμε την δημόσια διοίκηση την κάναμε λάφυρο στις κομματικές ορέξεις. Δαπανήσαμε περισσότερα από τις δυνατότητές μας. Σύμφωνα, προς ποια κατεύθυνση όμως;
Ποιος ωφελήθηκε από την αλόγιστη σπατάλη του δημόσιου χρήματος;
Μήπως οι εργαζόμενοι και οι μισθωτοί; Αυτοί που κάθε φορά γίνονται τα θύματα αλλά και τα πειραματόζωα εφαρμογής δημοσιονομικής πολιτικής;
Φταίνε αυτοί για τις προμήθειες του Δημοσίου σε τιμές πολλαπλάσιες των τιμών της αγοράς;
Μήπως αυτοί διαπραγματεύονται τα οπλικά συστήματα;
Μήπως είναι αυτοί που με χαριστικές πράξεις «δώρισαν» στις τράπεζες τεράστια ποσά του Έλληνα φορολογούμενου; Και πολλά άλλα……
Σήμερα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η οικονομική κατάσταση, το πλέον φερέγγυο φορολογικά αλλά και σταθερό καταναλωτικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι μισθωτοί του ιδιωτικού αλλά και πρωτίστως του δημόσιου τομέα. Σε αυτούς βασίζονται, σε μεγάλο βαθμό, τα φορολογικά έσοδα του κράτους.
Αυτοί είναι οι σταθεροί καταναλωτές και με το όποιο εισόδημά τους αναθερμαίνουν την αγορά.
Πάνω λοιπόν, στους Δημοσίους υπαλλήλους και στους μισθούς τους έχει στηθεί εδώ και μέρες μια αποπροσανατολιστική συζήτηση: Πώς και αυτήν την κατηγορία πολιτών να της ρίξουμε το ηθικό αλλά και να πλήξουμε το εισόδημά της.
Να συρρικνώσουμε και να μειώσουμε τους μισθούς, μήπως έτσι λύσουμε το δημοσιονομικό πρόβλημα.
Να κόψουμε από την μισθωτή εργασία όποια αύξηση, μήπως ...πάνε και τα καταθέσουνε στην Ελβετία και μειωθεί η ρευστότητα στην αγορά;
Δεν μπορεί, όλη η προσπάθεια της Κυβέρνησης , συνεπικουρούμενη από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, για συμμάζεμα της δομής του κράτους αλλά και μείωσης της σπατάλης με παράλληλη μείωση των δαπανών, να έχει ως επίκεντρο τους «τεμπέληδες» Δημοσίους υπαλλήλους!
Η συρρίκνωση και αυτών των εισοδημάτων, έχει επίπτωση και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες στενάζουν από την μείωση του τζίρου και της θηλιάς στο λαιμό από το αδηφάγο τραπεζικό σύστημα.
Δεν είναι «αναχρονιστική», «λαϊκίστικη» και «παλαιοπασοκική» αυτή η άποψη δηλ. της ενίσχυσης του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων, ώστε και σε περιόδους κρίσης να ενισχύουν την αγορά και να συμβάλλουν θετικά στην διαμόρφωση αναπτυξιακού κλίματος.
Όλη αυτή η προσπάθεια κτυπήματος του μισθού και του μισθωτού, έχει ως σκοπό από κύκλους, πιστεύω εκτός κυβέρνησης, τον αποπροσανατολισμό και την λήθη σε σοβαρές και μεγάλες απάτες σε βάρος του Εθνικού πλούτου. Και βέβαια η ποινικοποίηση των μισθών απαλλάσσει αυτούς οι οποίοι και σήμερα χωρίς οίκτο κατασπαράζουν ό,τι έχει απομείνει στην χώρα και το σπουδαιότερο, ατιμώρητοι.
Φτάνει πια, δεν αντέχει άλλο ο μισθωτός, ο μόνος ειλικρινής και φερέγγυος φορολογούμενος.!
Ψάχτε αλλού για τις διαρροές του Δημοσίου χρήματος με μέτρα θαρραλέα και αποδοτικά, κοινωνικά δίκαια και ειλικρινή!
Κάτω τα χέρια από την μισθωτή εργασία και…τον μισθωτό.!

Χαλκίδα 9-2-2010
Γιώργος Μητροπέτρος
Οικονομολόγος
Πρώην Πρόεδρος του 9ου Π.Τ. του Ο.Ε.Ε.

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Το ΟΧΙ των Ελβετών πολιτών και το ποίημα ΑΦΡΟΣ του Εμπειρίκου από την Ενδοχώρα. IL NO DEL REFERENDUM IN SVIZZERA E UNA POESIA DI ANDREAS EMPIRIKOS

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς συνωμοσιολόγος για να διαπιστώνει την από δεκαετίες συστηματική δουλειά με την οποία οι απανταχού παγκοσμιοποιητές προωθούν τις ιδέες της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της πανθρησκείας στον πλανήτη.
Την ώρα όμως που ακόμα πιο μεθοδικά (με την οικονομία, τον καταναλωτισμό, την υψηλή τεχνολογία και τα ΜΜΕ, την συγκεχυμένη πληροφόρησι, την κατευθυνόμενη μετανάστευσι, την κατάλληλη επάνδρωσι με από αυτούς εκπαιδευμένο και απολύτως ελεγχόμενο ανθρώπινο δυναμικό, τις παραθρησκείες κ.ά. άγνωστα στους πολλούς εργαλεία και μέσα) , προωθούν την αποδόμησι των εθνικών ταυτοτήτων των λαών και μέσω της αποχριστιανοποίησης, την διάσπαση των κοινωνιών στην περιοχή με την μεγαλύτερη αντίστασι σε κάθε είδους ανομολόγητα σχέδια πνευματικής καταδυνάστευσης και πανανθρώπινης χειραγώγησης, δηλαδή στην Ευρώπη, σ’ αυτήν την περιοχή έχουμε και περιστατικά αντίδρασης σ’ αυτά τα σχέδια ομογενοποίησης και θρησκευτικο-πολιτιστικής ισοπέδωσης.
Μετά την εκτεταμένη (σε ποσοστό άνω του 85%) αποδοκιμασία των Ιταλών στην καταδίκη της χώρας τους από το δικαστήριο του Στρασβούργου για την μή απομάκρυνσι των θρησκευτικών συμβόλων από τα εκεί σχολεία, ήλθε το προ εβδομάδος δημοψήφισμα της Ελβετίας, όπου καταγράφηκε σαφώς η αντίθεσι της πλειοψηφίας του ελβετικού λαού στην ανέγερσι μιναρέδων!
Δεν γνωρίζουμε αν αυτά τα δύο πρόσφατα γεγονότα θα περιθωριοποιηθούν (αργότερα ή γρηγορότερα) από τις υπέρτερες δυνάμεις της παγκοσμιοποιητικής πλημμυρίδας, οι οποίες έστω κι αν παρεμποδίζονται προς ώρας πιθανότατα θα υπερισχύσουν τελικά στο μέλλον, αλλά είναι μια παρήγορη εξέλιξι, που πολύ θα θάλαμε να είναι απαρχή πανευρωπαϊκής (και -γιατί όχι- παγκόσμιας) συνειδητοποίησης και οριστικής ρήξης με τις όποιες ύπουλες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και παγκόσμιας υποδούλωσης του καιρού μας.

ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΟΥ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΒΕΤΩΝ ή ΚΑΤΩ ΟΙ ΜΙΝΑΡΕΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ !
Οι μουσουλμάνοι δεν καταλαβαίνουν ότι είναι εργαλείο στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Οι χριστιανικοί λαοί της Ευρώπης όμως, δεν μπορεί να μην αισθάνονται ότι απειλούνται από την μαζική εισροή στις χώρες τους ανθρώπων, αθώων κατά τα πάντα, που όμως έχοντας άλλη αντίληψι πολιτισμού και με δεδομένη την πολυγαμικότητα + την «υπεργεννητικότητα» σε συνδυασμό και με την φανατική προσήλωσι στην θρησκεία τους, θα επιφέρουν βέβαιη αλλοίωσι της κοινωνίας τους.
Από μια άποψι οι θρησκευτικές-πολιτιστικές αντιλήψεις των νεοφερμένων αφρο-ασιατών θα «φάνε» -με πιθανότητα έως και να εξαλείψουν κάποτε -τις από παλιά δομημένες πνευματικές-πολιτισμικές ιδιοπροσωπίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Ποιος είπε πως μόνο στα φυτά και στα ζώα ισχύει το φαινόμενο της ανατροπής του οικοσυστήματος από την εισβολή αλλότριων ειδών που τελικά εξαπλώνονται και περιορίζοντας τον ζωτικό χώρο των γηγενών οργανισμών έχουν ως αποτέλεσμα την δραματική ανατροπή της ισορροπίας του οικοσυστήματος, με επακόλουθα πολλές φορές την εξαφάνισι ολοκλήρων ειδών έμβιας ζωής;

«Άλλο το "μινάρε" και άλλο οι μιναρέδες»!

Για να μην αναφερθούμε συνενοχικά για την ιμπεριαλιστικής εμπνεύσεως χρήσι του ισλαμισμού από μουσουλμάνους εθνικιστές ηγέτες.
Μικρό μαργαριτάρι από αυτήν σκοπιά (που προσοχή: μπορεί –μη γένοιτο!- να φτάση μέχρι και την «τζιχάντ» και την τρομοκρατία) η δήλωσι του θεωρούμενου και μετριοπαθούς (!) Τούρκου Πρωθυπουργού Ερντογκάν, πως τα τζαμιά είναι στρατώνες και οι μιναρέδες είναι ξιφολόγχες.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν τους ομολογημένους πόθους κάποιων.
Και με συνειρμό τον αφρό που θα βγάζουν κάποιοι (και εγχώριοι ?!?) «στυλωμένοι» υποστηρικτές της νεοεποχήτικης ιδεολογίας από τέτοια γραφόμενα, εμείς αισθανόμενοι υπέρ-ρεαλιστικά θα καταφύγουμε στην ποίησι. Θα ξαναδιαβάσουμε με την ευκαιρία το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Αφρός» από την αγαπημένη μας «Ενδοχώρα»!

LA POESIA “SCHIUMA” DI ANDREAS EMPIRIKOS:

ΑΦΡΟΣ

Είναι οι μιναρέδες πόθοι στυλωμένοι
Λάμψεις του μουεζίνη στην κορφή τους
Φωτοβολίδες των κραυγών της οικουμένης
Πυγολαμπίδες σε συρτάρια κορασίδων
Που κατοικούν σε ακρογιαλιές μέσα σ’ επαύλεις
Και τρέχουν με ποδήλατα σε κήπους
Άλλες γυμνές άλλες ημίγυμνες κι’ άλλες φορώντας
Φορέματα με φραμπαλάδες και μποτίνια
Που στίλβουν την ημέρα και την νύκτα
Όπως τα στήθη τους την ώρα που βουτάνε
Μέσ’ στον αφρό της θάλασσας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
Ενδοχώρα, (1945)

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Επιχείρησι ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΙΗΣΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Η περίπτωσι της Ιταλίας. L’ Italia contrasta la decisione della UE sulla dasacralizzazione delle ...aule.

Η «Καταδίκη» της Ιταλίας από μια «μαϊμού» ιταλοφινλανδέζα
La condanna dell’ Italia a causa del ricorso di una cittadina di origine pseudofinlandese (leggi: italiana di origine turca)


Πολλή συζήτησι έγινε τελευταία στην χώρα μας για το ζήτημα της καταδίκης της γείτονος Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Σε μια πρωτοφανή
απόφασί του, το ανώτατο ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Στρασβούργο απεφάνθη πως η παρουσία του χριστιανικού συμβόλου του εσταυρωμένου στις σχολικές αίθουσες συνιστά «παραβίασι του δικαιώματος των γονέων να μορφώνουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις δικές τους πεποιθήσεις» και μία παραβίασι «της θρησκευτικής ελευθερίας των μαθητών».
Κρίνουμε αναγκαίο να αναφερθούμε κι εμείς επι του θέματος και να αρθρώσουμε δυο κουβέντες.

Κατά πρώτον, νομίζουμε πως είμαστε υποχρεωμένοι να ...διαψεύσουμε κατηγορηματικώς πως έχουμε οποιανδήποτε σχέσιν ή συγγένεια με την ιταλίδα υπήκοο Soile Lautsi, η οποία έκανε την νικηφόρα προσφυγή κατά της «χώρας της»! Η κα. Soile που δηλώνει καταγωγή όχι από την Τουρκία, όπως πασίδηλα προδίδει το όνομά της (Soile < τουρκ. "πές μου", "μίλα"), αλλά από την μακρινή Φινλανδία, το 2002 ζήτησε από το δημόσιο Σχολείο «Vittorino da Feltre» του Άμπανο (Abano Terme, γειτονική κωμόπολι της Πάντοβας), όπου φοιτούσαν τα παιδιά της, να απομακρύνη τους σταυρούς (με τον Εσταυρωμένο) από τις αίθουσες. Οι προσφυγές της στα ιταλικά δικαστήρια δεν είχαν αποτέλεσμα.
Τώρα οι δικαστές του Ευρ. Δ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της έδωσαν δίκιο: Η απόφασι καθορίζει ότι η ιταλική κυβέρνησι πρέπει να καταβάλη στην κα. Soile Lautsi (που απ’ ό,τι φαίνεται ντρέπεται να δηλώση την ασιατική της καταγωγή και την –προφανώς- μουσουλμανική της πίστι) το ποσό των 5.000 ευρώ για «ηθική βλάβη». [Την ηθικοπνευματική βλάβη που προξενούν οι ξένοι δικαστές σε μια οργανωμένη κοινωνία 60 εκατομμυρίων ανθρώπων δεν την λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν του κανένας από τους νομικούς εγκεφάλους;]

Κι όμως το μείζον για εμάς δεν είναι η καταδίκη της Ιταλίας από την «Ευρωπαϊκή Ένωση», όπως διατυμπανίστηκε από τον ελλαδικό ηλεκτρονικό και μή Τύπο, και ειδικά από κάποιους ιδεολογικούς χώρους προσανατολισμένους ...ανάποδα (ή, για να χρησιμοποιήσω δοκιμότερο όρο, πρόσωπα από χώρους που δρούν αποδομητικά).
Το σημαντικό και πολύ ενδιαφέρον για τις μελλοντικές εξελίξεις είναι (και αυτό πρέπει να γνωρίζει ο μέσος Έλληνας πολίτης), πως η ιταλική κοινωνία αντέδρασε έντονα σε αυτήν την «καταδίκη», αποδοκιμάζοντας την απόφασι των εν Στρασβούργω δικαστών. Σε ποσοστό άνω των 80% ο ιταλικός λαός τάσσεται κατά της νεοεποχήτικης δικαστικής απόφασης!
Χαρακτηριστικό δείγμα για το αυθόρμητο «γιουχάϊσμα» που «έφαγε» αυτές τις μέρες και συνεχίζει να δέχεται σε πανιταλικό επίπεδο η political correct απόφασι του Στρασβούργου, είναι το παρακάτω δημοσίευμα στον ιταλικό ηλεκτρονικό Τύπο:



(Συνεχίζεται…)

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ 13 (ΓΙΑ ...ΕΥΡΟΛΙΓΟΥΡΗΔΕΣ)

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ "ΟΧΙ" ΑΠΟ ΤΗΝ 'ΜΙΚΡΗ' ΙΡΛΑΝΔΙΑ!
"«Χαστούκι» στη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη έδωσε ο ιρλανδικός λαός στο μοναδικό δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στην ΕΕ των «27»…»
«Τρικυμία» στην ΕΕ με την απόρριψη της Συνθήκης της Λισαβόνας από τους Ιρλανδούς"
(βλ. http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=909991 )
*&^%$#@!
ΤΙ ΦΤΥΣΙΜΟ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ;
Ποιος ΕΊΧΕ την φαεινή ιδέα να επιτρέψη στο 1% του πληθυσμού της Ε. Ε. να …εκφράση ελεύθερα την άποψί του για την "συνθήκη" της Λισσαβώνας;

Και τόση προθυμία, επιμέλεια, σοβαρότητα, εμβρίθεια, και –πάνω απ’ όλα- νομιμοφροσύνη από τους συναγελαζομένους στα κυβερνητικά κυρίως κόμματά τους (δυό – τρείς μέρες τώρα στην ελληνική Βουλή) βουλευτές για το 'ΙΕΡΟ ΚΑΘΗΚΟΝ' τής υπερψήφισης της τραβεστί 'συνθήκης' –ή κρυφοκραγμένο σύνταγμα της Ευρώπης;- πάει χαμένη;
Τόση προπαγάνδα (ακόμα και ‘περιβαλλοντικά’ και ποικιλώνυμα εξ ευρωπαϊκών πόρων επιδοτούμενα προγράμματα στα ελληνικά Σχολεία υπήρξαν τελευταία χρόνια), τόσα λεπτά αισθήματα (: αμφιβάλλει κανείς ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες μας, όπως ο πρόεδρος της Κομισιόν, άλλοι οραματιστές της παγκοσμιοποίησης, αλλά και οι διάφοροι μπιλντενμπεργκολεσχίτες πολιτικοί είναι άνθρωποι συναίσθηματικοί;) θα υποχρεωθούν από μια μικρή χώρα, μία από τις 27, σε καθυστέρησι; Γιατί μάλλον για καθυστέρησι πρέπει να μιλάμε, όπως και μετά την προ τριετίας απόρριψι του "ευρωσυντάγματος" απο Γαλλογερμανούς. Ποιός πιστεύει ότι η σκοτεινή ύλη της παγκόσμιας Εξουσίας θα υποχρεωθή να αναβάλη τελικά τα ΕΡΗΜΗΝ ΤΩΝ ΛΑΩΝ σχέδιά της;
Σε κάθε περίπτωσι, ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΟ ΕΛΛΑΔΑ! – ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΓΙΟΥΡΟΣΥΝΤΑΓΜΑ!
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ!