Και εργαστήριο Χαρτοδιπλωτικής (Origami) στην Χαλκίδα, δωρεάν απο την ΕΛΜΕ!

 

11 Νοεμβρίου σήμερα και θυμήθηκα την πρόσφατη ανακοίνωσι της ΕΛΜΕ για ένταξι της Χαρτοδιπλωτικής (Origami) στις πολιτιστικές της δραστηριότητες. Ο επιπλέον λόγος και η αφορμή; Το οτι η 11η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί και ως παγκόσμια Ημέρα της τέχνης του Οριγκάμι .

 ORIGAMI

Το οριγκάμι εμφανίζεται στην Ιαπωνία προφανώς πολύ μετά τον 7ο αιώνα, όταν κάποιοι μοναχοί άρχισαν να φέρνουν χαρτί μέσω της Κορεατικής Χερσονήσου απο την Κίνα.

Η ελληνική wikipedia μπορεί να λέει πως “απο τα τέλη του 14ου αιώνα, το οριγκάμι εξαπλώνεται στην Ευρώπη”, αλλά δέν είναι βέβαιο πότε άρχισαν να κατασκευάζονται αυτά τα χάρτινα μοντέλα σαν από παιχνίδι, γνωστά έκτοτε ως origami. Η πρώτη μαρτυρία, μαθαίνω, έχει να κάνει με ενα ιαπωνικό σπαθί (κατασκευασμένο μεταξύ του τέλους του 16ου και των αρχών του 17ου αιώνα), το οποίο ήταν κοντά στην λαβή του διακοσμημένο με μια παράστασι ενός γερανού σχεδιασμένου με την τεχνική οριγκάμι. 

Όσο για την προέλευσι των ιαπωνικών οριγκάμι, αυτή θεωρείται στενά συνδεόμενη με τον Σιντοϊσμό. Και εδώ αναφέρεται το ζήτημα της ιερότητας του χαρτιού (!), αλλά πιθανότατα να έπαιξε ρόλο το γεγονός οτι στα ιαπωνικά η λέξι με την σημασία Θεός, έχει την ίδια προφορά με την λέξι “χαρτί” : αμφότερες προφέρονται “Kami”.

Εξίσου ενδιαφέρον θεωρώ για την γενική μας ενημέρωσι να αναφέρω την συνήθεια, ιαπωνικής καθαρά προελεύσεως, να δωρίζει κανείς ένα οριγκάμι με την μορφή του γερανού. Το πτηνό αυτό το θεωρούν σύμβολο αγνότητας (ανάλογο με τον “δικό μας” κύκνο) και ηθικής καθαρότητος.

Χαρτοδιπλωτική, λοιπόν, η ελληνική απόδοσι του ξένου όρου origami, αυτής της όμορφης και ενίοτε εντυπωσιακής τεχνικής αναδίπλωσης του χαρτιού. Μια διασκεδαστική και ψυχαγωγική πρακτική, κοντά στην καλλιτεχνία και το σχέδιο, η οποία σε κάποιους μεγαλύτερους, όπως ο υπογράφων, θυμίζει τα παιδικά μας χρόνια…

Αυτά για σήμερα.[Υποσχόμενος να επανέλθω ειδικά για τον γερανό και την μετατροπή του σε σύμβολο ειρήνης!]

 

Συγχαρητήρια στην ΕΛΜΕ !

και ευχές για καλή επιτυχία στον φίλο και (πρώην) συνάδελφο Άρη Σκούρα που ως master της χαρτοδιπλωτικής στην πόλι μας είναι η ψυχή του εγχειρήματος!

  

Ομιλία από το «ΚΟΙΝΟΝ ΕΥΒΟΕΩΝ» σήμερα στην Χαλκίδα (Δελτίο Τύπου)

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΚΟΙΝΟΝ ΕΥΒΟΕΩΝ»
ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012, ΩΡΑ 19:30
ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΤΟΥΣ»
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ.Χ.
ΑΒΑΝΤΩΝ 50 .
ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ κ ΕΥΗ ΣΑΡΑΝΤΕΑ

Η ζωγράφος κ Εύη Σαραντέα διερευνώντας τις προτομές αρχαίων Ελλήνων με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, αποφάσισε να αναπαραστήσει τα πρόσωπα, δημιουργώντας τα πορτρέτα τους.
Οι αποδιδόμενες μορφές οδηγούν ασυναίσθητα σε συγκρίσεις με τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά συγχρόνων Ελλήνων. Οι όψεις των Αρχαίων θυμίζουν φίλους γνωστούς και ανθρώπους που συναντάμε σήμερα στους ελληνικούς δρόμους. Μορφολογικές έρευνες ανθρωπολόγων κατά το παρελθόν, όπως και σύγχρονοι γενετιστές επιβεβαιώνουν άλλωστε την προέλευσή μας.
Συγκλονιστικά βιογραφικά συνοδεύουν τις όψεις, που αποδίδονται σε αρχαίες προσωπικότητες . Η δυναμική τους και κυρίως οι συνθήκες δημιουργίας της μεγαλοσύνης του αρχαίου πολιτισμού μας μπορούν να μας καθοδηγούν στην αντιμετώπιση των συγχρόνων τραγικών αδιεξόδων.

Η κ. Εύη Σαραντέα σπούδασε Ζωγραφική στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας και Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε 12 ατομικές και πολλές ομαδικές εκθέσεις.
Έχει επιμεληθεί το υλικό για το Μουσείο Προϊστορίας που σχεδιαζόταν να στεγαστεί στην Νέα Αρτάκη, σε συνεργασία με παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού και ειδικούς επιστήμονες. Έχει ζωγραφίσει αναπαραστάσεις ανθρώπων και ανθρωπιδών για το μουσείο αυτό. Επίσης, στο Μουσείο Απολιθωμάτων Μυτιλήνης παρουσιάζεται εικόνα αναπαράστασης του μοναδικού, παγκοσμίως, ελληνικού ευρήματος, του Ουρανοπιθήκου του Μακεδονικού.
Είναι συνεργάτης του Θεάτρου «Αεικίνητον» Χαλκίδας (σκηνικά, κοστούμια).
Έχει διδάξει Ιστορία Τέχνης στη Σχολή Ραχούτη – Γκίκα Χαλκίδας.
Σχεδιάστρια, ερευνήτρια και συλλέκτρια λίθινων προϊστορικών εργαλείων.
Έχει ανακαλύψει εργαστήρια κατασκευής παλαιολιθικών εργαλείων στη Ν. Αρτάκη και στη Μακρυκάπα Ευβοίας
Δημιούργησε βοτανολόγιο με 320 αποξηραμένα είδη φυτών από το ορεινό συγκρότημα της Δίρφης - Ξηροβουνίου (1998).
Της έχουν απονεμηθεί μετάλλια από την Ευβοϊκή Αρχαιόφιλο Εταιρεία (1992) και την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών (2004).
Η τελευταία της εργασία αφορά σε αναπαραστάσεις αρχαίων Ελλήνων από προτομές τους.

Σκάκι και σύγχρονη τέχνη: Μια σκακιέρα σε πίνακα του R. Paresce.Scacchi e Arte Contemporanea: Una citazione (scacchiera) in una tela di Renato Paresce

Δεν ξέρω τί μ’ έπιασε τις προάλλες και χάζευα διαδικτυακά στις δημοπρασίες του οίκου Κρίστις (Christie's) – οι συλλεκτικές μανίες μου δεν φτάνουν δα και τόσο ψηλά!

Ανάμεσα πάντως από τα διάφορα εκθέματα στο εικονικά διαμορφωμένο κεφάλαιο «Μεταπολεμική και σύγχρονη Τέχνη» των έργων ζωγραφικής, πέτυχα αυτόν τον πίνακα με την σαφή αναφορά στο σκάκι (μέσα από την μαυρόασπρη κανονική σκακιέρα στην αριστερή πλευρά της σύνθεσης).

Το έργο υπογράφεται από τον Ελβετο-Ιταλό ζωγράφο και συγγραφέα Ρενάτο Παρέσε (Renato/ René Paresce, 1886-1937) και τιτλοφορείται «Νεκρή φύση» (Natura morta).

Η περιγραφή του φημισμένου οίκου έχει και τα εξής χρήσιμα στοιχεία για τον πίνακα:
Λάδι σε ύφασμα
61 x 41 εκ.
Τελειωμένο το 1922
Έργο καταγεγραμμένο στο αρχείο Paresce με το νούμερο 13/22

Και το σημείωμα παρουσίασης του έργου στην δημοπρασία:

«Ο René Paresce ζωγράφισε αυτόν τον μουσαμά κατά την διαμονή του στο Παρίσι, όταν ακόμα δεν είχε προσχωρήση στο γκρούπ των «Ιταλών των Παρισίων» και συμμετέχει στην ατμόσφαιρα του εκλεκτισμού της “Ecole de Paris”.
Οι διαστάσεις του πίνακα και το θέμα της σύνθεσης – μια νεκρή φύσι μετακυβιστική – είναι τυπικά χαρακτηριστικά του στυλ του Paresce στις αρχές της δεκαετίας του ’20, όταν ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια σειρά ζωγραφικών έργων αυτού του είδους που αντανακλούν πλήρως το γούστο και την αγορά της εποχής. Ο πίνακας –με την παραπομπή της σκακιέρας, με τα επάλληλα επίπεδα και την τοποθέτησι-πόζα του παράθυρου με την κουρτίνα – βρίσκει απ’ ευθείας αντιστοιχία με τις νεκρές φύσεις που η Lux Guyer, η ελβετίδα αρχιτέκτων και φίλη του Paresce, είχε αγοράση για την συλλογή της, κατά την διάρκεια των εκθέσεων του Paresce στο Παρίσι.» (Rachele Ferrario)

Ίσως ενδιαφέρει και η τιμή πώλησης του έργου στην δημοπρασία:
Με αρχική εκτίμησι €18,000 - €25,000, ο πίνακας έπιασε το ποσό των €43,640!!

4 Ιουλίου: Η 125η επέτειος για το Άγαλμα της Ελευθερίας (άρθρο + σχόλιο). La Statua della Libertà ideata dalla Scultura Greca. 4th July, Lady Liberty&

The "Liberty enlightening the World" (or Lady Liberty) is a Statue/monument of high greek artistic influence.

La scultura e il progetto della famosa Statua della Libertà sono stati ispirati al Colosso di Rodi (Dio Apollo "portaluce") e al Faro di Alessandria!

Την αφορμή για την αποψινή ανάρτησι μας την είχε δώση ο καλός φίλος Δημήτρης Κακάτσος, ο οποίος με ηλεκτρονικό του μήνυμα μας κοινοποιούσε – ενθουσιασμένος αλλά και καυστικά (αυτό)ειρωνευόμενος: «ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΟ.......
.......ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕΣ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΞΙΟΙ
ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΣΟΥ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ....» - προ μηνός περίπου την «είδησι» σχετικά με το «ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ». Ο φίλος Δημήτρης παρέπεμπε σε γνωστό σ’ εμάς από παλαιότερα άρθρο, δημοσιευθέν σε ελληνοκεντρικό περιοδικό (το «Ελληνόραμα»), σχετικά ακριβώς με την αποκάλυψι πως το πολυφημισμένο αυτό Άγαλμα (που είναι βεβαίως «Εθνικό Μνημείο» για τους Αμερικανούς, αλλά και Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς) έχει επηρεασθή στην μορφή του από αντίστοιχα αρχαία ελληνικά πρότυπα. Ο αρθρογράφος του περιοδικού εξαίρει την ομοιότητα της μορφής με εκείνη του φωτοφόρου Απόλλωνος (στο κεφάλι), αλλά πιθανότατα το όλο σχέδιο απηχεί και επιδράσεις από άλλα 2 θαύματα του Αρχαίου κόσμου, του Φάρου της Αλεξανδρείας, και –κυρίως- του Κολοσσού της Ρόδου, (στην βάσι του αγάλματος).

Με την ευκαιρία, λοιπόν της σημερινής του 125ης επετείου (ήταν η 4η Ιουλίου του 1884) από τότε που το Άγαλμα της Ελευθερίας παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ από τους Γάλλους, αναδημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του συναδέλφου φιλολόγου, αλλά και συγγραφέα Αντώνιου Αντωνάκου. Επιτρέψτε μας να περιορισθούμε να έπαναλάβουμε αυτολεξί -αντί επιλόγου- ένα δικό μας σχόλιο που κάναμε για το ίδιο θέμα στην φιλική ιστοσελίδα Olympia.gr πριν από περίπου έναν χρόνο.

PS Να πληροφορήσουμε –χωρίς να είμαστε σε θέσι να το επιβεβαιώσουμε, αλλα ευχαρίστως θα αποδεχόμαστε σχετική πρόσκλησι από …την αμερικάνικη Πρεσβεία, τώρα και με την απλοποίησι του ζητήματος της βίζας!) ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν υποσχεθή πως από σήμερα θα γινόταν άρσι της μετά την 11 Σεπτεμβρίου 2001 απαγόρευσης –για λόγους ασφαλείας του κοινού και του μνημείου- και έτσι θα επιτρεπόταν στους επισκέπτες η άνοδος μεχρι τα παράθυρα που είναι τοποθετημένα στο κεφάλι (στην κορώνα) του αγάλματος.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.
Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού Φιλολόγου Ιστορικού-Συγγραφέως

Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι "Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο" (αγγλιστί "Liberty enlightening the World" γαλλιστί "la Liberte eclairant le monde"), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης.
Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της γκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776. Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μιαν εξέδρα παρατηρήσεως πάνω στο στέμμα που φοράει η Ελευθερία. 0 πυρσός που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύφος πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μεταναστεύσεως (American Museum of Immigration).
Την πρόταση για την κατασκευή του αγάλματος διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρ ντε Λαμπουλάϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο.
Συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός χρημάτων με εισφορές του γαλλικού λαού και το έργο άρχισε στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί.
Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού, που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ, Αλεξάντρ-Γκυστάβ Άιφελ.
Το 1885 το περατωμένο άγαλμα, που είχε ύψος 46 μέτρα περίπου (151 πόδια και 1 ίντσα) και ζύγιζε 225 τόνους, αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Το βάθρο, που κατασκευάστηκε μέσα από τα τείχη του φρουρίου Γουντ στη νησίδα Μπέντλο, περατώθηκε αργότερα.
Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του και στις 28 Οκτωβρίου 1886 αφιερώθηκε στον πρόεδρο Κλήβελαντ.
Την διαχείριση και φροντίδα του αγάλματος είχε στην αρχή η Επιτροπή Φάρων, επειδή ο φωτεινός πυρσός θεωρήθηκε ως είδος φάρου για τους ναυτιλλομένους. Επειδή όμως το φρούριο Γουντ εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό, το άγαλμα μεταφέρθηκε το 1901 στο υπουργείο των Στρατιωτικών.
Το 1924 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο.
Το 1937 το φρούριο Γουντ αποστρατιωτικοποιήθηκε και το υπόλοιπο νησί ενσωματώθηκε στο μνημείο ως περιβάλλων χώρος. Το 1956 το νησί Μπέντλο μετονομάσθηκε σε "Νησί της
Ελευθερίας" (Liberty Island) και το 1965 προστέθηκε στο συγκρότημα η γειτονική νησίδα 'Ελις, άλλοτε σταθμός μεταναστών. Η συνολική έκταση του χώρου του μνημείου έφθασε έτσι τα 23,63 εκτάρια.
Είπαμε ανωτέρω ότι κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας "Μπριτάννικα" το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία, υπονοώντας ότι η γυναίκα αυτή είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.
Αποκρύπτουν όμως συστηματικά ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατος Ελλάς έχει δώσει για μία ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος - Ηλίου.
Ναι αγαπητοί φίλοι. 0 φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια.
Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος.
Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του
αγάλματος της Ελευθερίας! Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.
Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Αν όντως είναι έτσι εύγε στον άριστο άνδρα. Πάντως αποφάσισα να αποκαλύψω στους συνέλληνες το θέμα και κυρίως στους ομογενείς μας των ΗΠΑ, για να ενημερώσουν τους Αμερικανούς ότι το εθνικό τους σύμβολο, το οφείλουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι.
Όλα σχεδόν τα σύμβολα είναι Ελληνικά.
Οι τούρκοι πήραν την ημισέληνο από το νόμισμα των Βυζαντίων που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου σε μία νύχτα που το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι ενεφανίσθησαν με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό.
0 Αδόλφος Χίτλερ οικειοποιήθηκε την περίφημη "τετραγάμμα", την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνος, ένα από τα κατ' εξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντας το "σβάστικα" και κάνοντας το σύμβολο του ναζισμού.
Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας, οι δε υπόλοιποι βόρειοι γείτονές μας τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.
Στις ημέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρεβλώνει τα γεγονότα.
Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης στο Γ,82,4: "Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει", που αποδίδεται "για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων".
Έτσι δεν γίνεται σήμερα;
Απλό παράδειγμα, και δεν είναι το μόνο, αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνος, έργο του Φειδία. Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοιο σημείο διαστρεβλώσεως, που τα γλυπτά του Παρθενώνος είναι γνωστά παγκοσμίως με τον όρο ελγίνεια μάρμαρα.
Καταλαβαίνετε τί λέω; Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνος, τα γλυπτά του Φειδία, δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού αλλά με το όνομα του κλέφτη. Αιδώς!
Αλλά για αυτό το θέμα προτίθεμαι να επανέλθω με εκτενές άρθρο και πολλά στοιχεία.
Προς το παρόν να γνωρίζουν οι συνέλληνες και ιδιαιτέρως οι συμπατριώτες μας των ΗΠΑ, και να το μεταφέρουν στους αμερικανούς, ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έλκει την καταγωγή τής μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαιτέρως από την μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος.
Τούτο δε μπορούν να το αποδείξουν αλλά και να το θαυμάσουν στο Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο τους καλούμε να επισκεφθούν το συντομότερο.__

Από το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ ΣΤΟ www.olympia.gr
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 10:50 μμ
1. Είναι προφανές, και εν πολλοίς αναγνωριζόμενο και ομολογούμενο, ότι το λεγόμενο άγαλμα της Ελευθερίας έχει ομοιότητα με αρχαιοελληνικές παραστάσεις. Όσο για την ορθότατα παρατηρούμενη ομοιότητα με το άγαλμα του θεού Απόλλωνα στο μουσείο της Κορίνθου, το μόνο που θα ήθελα να συμπληρώσω στο κείμενο του Αντωνάκου που παραπέμπει η ιστοσελίδα (http://www.xrysalogia.gr/usa-liberty2.html), είναι ότι ακόμη μεγαλύτερη προσέγγισι παρατηρείται με τις αναφορές που έχουμε σχετικά με τον Κολοσσό της Ρόδου, ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. Μάλιστα το αμερικάνικο άγαλμα-σύμβολο έχει πέρα από τις άλλες ομοιότητες και περίπου το ίδιο ύψος (30+ μ. –χωρίς την βάσι) με τον Κολοσσό που ήταν καί φάρος καί θεωρούνταν ότι απεικόνιζε τον Ήλιο..

Και βέβαια είμαστε στην ίδια κατεύθυνσι: ο Απόλλων θεός φωτός, ειδικά κατά τους ελληνιστικούς χρόνους όπου τοποθετείται και η κατασκευή του Κολοσσού, ταυτίζεται με τον θεό Ήλιο!

Εμείς οι νέο«έλληνες» χάσκουμε μπροστά στα «αλλότρια»…
Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ Ένας ζωγράφος. Γ΄ Τοπία και Παιδιά. 7 πίνακες, 2 Βίντεο και τα "όμορφα" πτώματα. Maleki, 3rd part, Landscapes and Children (+ a comment)

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ Ένας ρεαλιστής ζωγράφος. Γ΄ Τοπία και Παιδιά.
Επτά πίνακες, ένα Βίντεο και τα …όμορφα πτώματα.
Iman Maleki: Photos or Paintings? 3rd part, Landscapes and Children. 7 Paintings, 2 videos and a comment about ...beautiful (dead) Bodies
Iman Maleki: Foto oppure Pitture? Terza parte: Paesaggi e Bambini (7 Quadri, 2 videos e un commento sull’ Arte di cadaveri).

Ίσως οι ειδικοί περι την ζωγραφική τέχνη αναγνώστες μας να διαφωνούν με την συμπάθεια που κρύβει το αφιέρωμα του παρόντος Ιστολογίου σ’ αυτόν τον Ιρανό ζωγράφο -βλ. και τα προςφάτως δημοσιευμένα, πρώτο και δεύτερο μέρος- και ίσως να εκτιμούν πολύ λιγότερο από εμάς τους αδαείς το έργο και το ταλέντο του ζωγράφου.

ΒΙΝΤΕΟ 1

Όμως, εμείς προτιμούμε εκατομμύρια φορές την αθωότητα και την πολύχρωμη μαγεία που αποπνέει το έργο του Μαλέκι , από κάποιες κουλτουριάρικες αηδίες είτε στρατευμένης τέχνης (σαν λ.χ. την απίστευτα προκλητικά βλάσφημη συμμετοχή του ακατανόμαστου Βέλγου στην έκθεσι Outlook κατά την "πολιτιστική Ολυμπιάδα" του 2004) είτε τέχνης αυτονομημένης από την ηθική διάστασι του πολιτισμού, όπως η τρέχουσα έκθεσι με έργα καμωμένα από ανθρώπινα μέλη ή ατεμάχιστα πτώματα.

[H Έκθεσι "BODIES..." φιλοξενείται στην πόλι της Αθηνάς, του Θησέως, του Σωκράτους και των άλλων αρχαίων και αιωνίων παιδιών (στην Τεχνόπολις, στο Γκάζι), υπο την αιγίδα του Δήμου της(!), με τον υπότιτλο «Ένα ταξίδι στο ανθρώπινο σώμα» από τις 7 Φεβρουαρίου. Οι υπεύθυνοι συνοδεύουν την παρουσίασι του θέματος της έκθεσης στο επίσημο site με το παρακάτω ελκυστικό προλογικό κείμενο:

"Το ανθρώπινο σώμα, μια συναρπαστική εμπειρία!
BODIES... Η Έκθεση
Στην έκθεση παρουσιάζονται με σεβασμό (sic) αληθινά ανθρώπινα σώματα στην ολότητά τους ή ανά μέρη, τα οποία έχουν διεξοδικά διαχωριστεί και διατηρηθεί μέσω μιας πρωτοποριακής διαδικασίας δίνοντας έτσι η ευκαιρία στους επισκέπτες να δουν την ομορφιά και την πολυπλοκότητα των ίδιων τους των σωμάτων, των οργάνων και των συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού. "

Καμμία λέξι και στο παρακάτω ενημερωτικό τους για την προέλευσι των ανθρωπίνων μελών και βέβαια ούτε κουβέντα για την υποψία ιερότητας και τον πραγματικό σεβασμό του ανθρωπίνου σώματος…]


ΒΙΝΤΕΟ 2

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ Ένας ρεαλιστής ζωγράφος. Β΄ Άνδρες. Iman Maleki: Photos or Paintings? 2nd part, Men. Iman Maleki: Foto oppure Pitture? 2nda parte: Uomini

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ Ένας ρεαλιστής ζωγράφος. Α΄ Άνδρες.
Iman Maleki: Photos or Paintings? 2nd part, Men .
Iman Maleki: Foto oppure Pitture? Seconda parte: Uomini (7 Quadri).

ΕΠΤΑ ΠΙΝΑΚΕΣ:

.

.

.

.

.

.

Και ένα Βίντεο:

Σημ. Όλες οι φωτογραφίες των πινάκων του Μαλέκι, (και του σημερινού, όπως και του χθεσινού αφιερώματος), είναι παρμένες από την διεύθυνσι: http://www.imanmaleki.com/

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ Ένας ρεαλιστής ζωγράφος. Α΄ Γυναίκες. Iman Maleki: Photos or Paintings?

Ιμάν ΜΑΛΕΚΙ. Ένας ρεαλιστής ζωγράφος. Α΄ Γυναίκες (9 Πίνακες).
Iman Maleki: Photos or Paintings? 1st part, Women .
Iman Maleki: Foto oppure Pitture? 1ma parte: Donne (9 Quadri).


Ο πολυτάλαντος σκακιστής και φίλος του Ιστολογίου, Ιωάννης Παναγάκος μας έστειλε εχθές ένα πολύ όμορφο μήνυμα ηλ. Ταχυ(δρομείου) με ένα αρχείο φωτογραφιών ενός ζωγράφου.
Ο τίτλος του αρχείου εύστοχος: «Φωτογραφίες ή Έργα ζωγραφικής;»

Επρόκειτο για μερικά έργα του Ιρανού ζωγράφου Ιμαν Μαλέκι (Iman Maleki).
Εκ πρώτης όψεως τα εν λόγω έργα φαινόντουσαν φωτογραφίες, αλλά επρόκειτο για οι πίνακες ζωγραφικής. Και τί πίνακες!
Μια πρόχειρη ματιά στο διαδίκτυο ικανοποίησε την περιέργειά μας για τον 33άχρονο αναγνωρισμένο απ’ ό,τι φαίνεται ζωγράφο και άφησε αμείωτο τον αρχικό θαυμασμό μας.
Πράγματι, φαίνεται απίστευτη η τεχνική του και μεγάλο το ταλέντο του. Κάπου (στην γαλλική wikipedia ) διαβάσαμε πως η τεχνική ακρίβεια των έργων του μπορεί να συγκριθή με εκείνη μιας φωτογραφίας 10 Μεγαπίξελ (10 Mégapixels)!

Δεν ξέρουμε αν όντως «είναι ένας από τους μεγαλύτερους ρεαλιστικούς ζωγράφους του κόσμου», αλλά, πάντως εμάς το έργο του μας εντυπωσιάζει και πολλοί πίνακές του μας συγκινούν.

ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΩΣ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΕΧΝΗΣ (+ Βίντεο). GLI SCACCHI COME PRETESTO (Nell’ Arte e nella Pubblicita'); Esempio: Un video

Το σκάκι ως πρόσχημα στην Τέχνη και στην βιομηχανία της Διαφήμισης
GLI SCACCHI come pretesto nell’ Arte e nell' Industria della Pubblicita'

(Έχουμε αναφερθή στο παρελθόν για λογοτεχνικά κείμενα που ενώ υποτίθεται ότι έχουν στο κέντρο της θεματικής τους το σκάκι, ελάχιστα στοιχεία γνήσιας επαφής του δημιουργού τους με το αγαπημένο μας παιχνίδι προδίδουν.)

Η τυχαία παρακολούθησι ενός βίντεο προ ημερών στο MAD TV έγινε η αφορμή να συγκεκριμενοποιήσω μία σκέψι μου πάνω σε καλλιτεχνικά επιφανειακές και εντελώς προσχηματικές χρήσεις του σκακιού.
Ως γνωστόν είναι καί δημοφιλές το παιχνίδι μας καί με την ομορφιά του, την σοφία του, τον πλούτο των ιδεών και τον συμβολισμό του χαίρει εκτίμησης στον κόσμο του πνεύματος, των διανοουμένων και της τέχνης. Εξ ού και η κατάχρησι –για να μην πώ βάναυση μεταχείρησι- στον θαυμαστό νεότερο κόσμο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Το Βίντεο που σκηνοθέτησε κάποιος Μανώλης Τζιράκης ως συνοδευτικό μέσον οπτικοποίησης ενός μάλλον πρόσφατου ελαφρού τραγουδιού, εμπεριέχει από την αρχή του και σε αρκετά από τα πλάνα του το σκάκι.
Συγκεκριμένα η ευειδεστάτη (και καταλλήλως «ενδεδυμένη») νεαρά ερμηνεύτρια του τραγουδιού (Μαρία Ιακώβου, ονόματι), παριστάνεται ως παίζουσα (μόνη?!) τις κινήσεις μιας παρτίδας επι σκακιέρας.

Μια δεύτερη ματιά στο φιλμάκι (για όποιον …καταφέρει να ξεκολλήση το βλέμμα του από τα κάλλη της τραγουδίστριας) αποκαλύπτει πλείστα όσα στοιχεία ασχετοσύνης περί το σκάκι (ή ασυγχώρητη προχειρότητα) του όποιου δημιουργού του.
Δεν είναι μόνο το παικτικά άστοχο των κινήσεων που αποτυπώνονται επι της σκακιέρας-κεντρικό ντεκόρ στο φιλμάκι. Παρατηρείστε την σκηνή παγώνοντας την εικόνα στο 1΄.15΄΄: ο λευκός Ρ, ποιητική αδεία, νομιμοποιείται να ελαύνει προς το κέντρο της σκακιέρας (τάσεις αυτοκαταστροφικές) κατέχοντας το τετράγωνο δ3, αλλά ο μαύρος αντίπαλός του βρίσκεται τοποθετημένος απέναντί του στο τετράγωνο δ8 και με την Β δίπλα του καταλαβαίνουμε ότι εξ απαρχής τα μαύρα κομμάτια του βασιλικού ζεύγους έχουν τοποθετηθή λάθος. (Στο 3΄.9΄΄-10΄΄ Ρ και Β μοιράζονται το ίδιο τετράγωνο ή μου φαίνεται;) Και δεν είναι το μοναδικό λάθος αυτό στο αρχικό στήσιμο. Προσέξατε υποθέτω πως την πρώτη κίνησι στην σκακιέρα την κάνει η κοπέλα κουνώντας ένα …μαύρο πιόνι!
Κατά τα άλλα η παρουσία της είναι βεβαίως ελκυστική. Εξ ίσου μαυλιστικό θα μπορούσε να είναι το κυρίως καλλιτεχνικό μέρος του φίλμ, δηλαδή το τραγουδάκι.
Τέλος το παράδειγμα.
Ας τυποποιήσουμε την συνταγή: Σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο υλικό –καλλιτεχνικής υφής- σε ένα ελκυστικό περιτύλιγμα ρίχνουμε και ολίγον σκάκι. Αποτέλεσμα: κάποιοι αναγνωρίζουν το παιχνίδι τους και παρασυρόμενοι από το περιτύλιγμα ενθουσιάζονται από τον υποτιθέμενο κρυφό συμβολισμό ή χάσκουν ανύποπτοι!
Συνοψίζω: Το καλλιτεχνικό είδος, έργο τένης ή προϊόν, (Ένας πίνακας ζωγραφικής, ένα φίλμ, ένα βίντεο, ένα τραγούδι, ένα ποίημα…), κάνει ευθεία αναφορά στο σκάκι. Έ, καί;
Από την στιγμή που εκμεταλλεύεται ψυχρά την δημοφιλία του βασιλικού μας παιχνιδιού, την μυθολογία του ή την υποβλητικότητά του δεν χρειάζεται να ενθουσιαζόμαστε εμείς οι γνώστες του παιχνιδιού και οι πραγματικοί εραστές του. Αντίθετα νομιμοποιούμαστε και να αδιαφορήσουμε απλά ή και να βδελύξουμε τον βέβηλο που μας χρησιμοποιεί για τους ιδιοτελείς σκοπούς του.