Χριστός Ανέστη! Μ' ένα χάικου του Σελλενίδη.Cristo è risorto! Con un haiku di Al. Sellenidis.Christ is Risen! In the form of a haiku by Alex. Sellenides. .

 

Προς την Ανάστασι, με ένα ποίημα (“Μικρό Άσμα”) του Νίκου Καρούζου και ένα ξένο πρόβλημα. Verso la Resurrezione, con una poesia di Nikos Karusos e un problema scaccografico non mio. Towards the Resurrection, with a poem by Nikos Karouzos and a 2-mover chess problem (by A.-J. Fink).

Χωρίς περιττά λόγια δικά μας ή άλλων σχόλια...

...

 

ΑΣΜΑ ΜΙΚΡΟ

 

Έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο.

Με τι βιασύνη προχωρεί ο Ιησούς εφέτος
προς την Ανάσταση.
Κι ούτε που βλέπει τα λουλούδια
ούτε που βλέπει τα πουλιά
και τα ποτάμια δε βλέπει.
Βαρέθηκε...

Βαρέθηκε τους αιώνιους παπάδες
τις τυπολατρίες και τις δοξολογίες
των ανθρώπων
τα δάκρυα και τις υποκρισίες
που τον σταυρώνουν κάθε μέρα.

Βιάζεται να αναστηθεί
να φύγει από τον κόσμο
να πάει στα δάση
εκεί που είναι η αλήθεια
μακριά απ’ την ανθρώπινη ματαιότητα.

Έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο.

Νίκος Καρούζος «Τα Πάθη της Ποίησης» (1979)

 

 

....................................

 

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΚΑΚΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΥΑΡΙ 

Παλιό, ωραίο και εύκολο!

... 

 ΜΑΤ ΣΕ ΔΥΟ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Κωνσταντίνος Καβάφης: Η περιφορά του Σταυρού απο τους Ορθοδόξους (ποιητ. Απόσπασμα...).Da una poesia di Cavafy: La processione della Croce dagli ortodossi (più 1 haiku e 1 problemino di Selenidis). From a Cavafy's poem: The Procession of the Cross by the Orthodox Cristians (plus a haiku and a chess puzzle by Selenides).

Στο ποίημα με τον τίτλο “Μεγάλη συνοδεία εξ ιερέων και λαϊκών” [ΣΣ Ένα ποίημα που 1. ανήκει στην ενότητα των “ιστορικών” ποιημάτων του Καβάφη στην οποία στηλιτεύει με τον τρόπο του τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό και 2. φέρεται να είναι σύνθεσι ακριβώς 100 χρόνων πρίν απο σήμερα], ο Καβάφης κάνει μια θερμή και παραστατική περιγραφή μιας περιφοράς του Σταυρού απο την χριστιανική κοινότητα της Αντιόχειας.

Περιγράφει μια “μεγάλη συνοδεία εξ ιερέων και λαϊκών” να “διέρχεται οδούς, πλατέες, και πύλες της περιωνύμου πόλεως Αντιοχείας.” Η ατμόσφαιρα παρουσιάζεται ακόμα πιο εορταστική, καθώς η ετήσια αυτή περιφορά γίνεται λίγο καιρό μετά τον θάνατο του μισητού Ιουλιανού και την ανάρρησι στο θρόνο ενός “ευσεβέστερου” και χριστιανού Αυτοκράτορα...

Το σχετικό απόσπασμα πολύ θα πικραίνει τους κατα καιρούς θρησκευτικά αδιάφορους θαυμαστές τού Αλεξανδρινού, εκείνους που του αρνούνται --είτε απο άγνοια είτε, συχνότερα απο προκατάληψι-- την γνήσια θρησκευτικότητα και δή την χριστιανική πίστι…

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ:

(Μεγάλη συνοδεία ἐξ ἱερέων καὶ λαϊκῶν )

(...)

Στῆς ἐπιβλητικῆς, μεγάλης συνοδείας τὴν ἀρχὴ                     5

ὡραῖος, λευκοντυμένος ἔφηβος βαστᾶ

μὲ ἀνυψωμένα χέρια τὸν Σταυρόν,

τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐλπίδα μας, τὸν ἅγιον Σταυρόν.

(...)

                                            ...Προχωρεῖ                               13

ὁ ἅγιος Σταυρός. Εἰς κάθε συνοικίαν

ὅπου ἐν θεοσεβείᾳ ζοῦν οἱ Χριστιανοί

φέρει παρηγορίαν καὶ χαρά:

βγαίνουν, οἱ εὐλαβεῖς, στὲς πόρτες τῶν σπιτιῶν τους

καὶ πλήρεις ἀγαλλιάσεως τὸν προσκυνοῦν —

τὴν δύναμιν, τὴν σωτηρίαν τῆς οἰκουμένης, τὸν Σταυρόν.—   19

(...)

Κ.  ΚΑΒΑΦΗΣ   (1926) 

 

ΕΝΑ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ  ΠΡΟΒΛΗΜΑ: 

Σκακογραφικό, ως συνήθως, του Σελλενίδη...

 MATTO IN 3 MOSSE

ΜΑΤ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ!

[ΣΣ. Errata corrige: Απο ένα lapsus ...calami, αντί για "3-mover", έγραψα "2-mover". No comment]

 .............................................

 

 ΤΟ ΧΑΪΚΟΥ (της Ημέρας): 

 

 Και πάλι:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 

και 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ! 

 

 

Τριάντα χρόνια χωρίς τον Ελύτη: Τρία επτάστιχα απ τους Προσανατολισμούς του. Trent'anni senza Elytis (1911-1996): Tre poesie da 7 versi dalle sue "Orientazioni".

 

Οδυσσέας Ελύτης   ( Ηράκλειο,  2 Νοεμβρίου  1911 -  Αθήνα,  18 Μαρτίου 1996)

Bραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1979...

Σήμερα συμπληρώνονται 30 χρόνια χωρίς τον μεγάλο Νεοέλληνα ποιητή. Μας άφησε αυξάνοντας την πνευματική μας ορφάνια, αλλά μας έμειναν κληρονομιά ανεκτίμητη οι γεμάτοι Ελληνικό Φώς στίχοι του…

 

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ 

 

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ (Απ' τους "Προσανατολισμούς")

--Γιατί επτάστιχα; 

--Λίγη πυθαγόρεια “αριθμολαγνεία” και εσωτεριστική "προκατάληψι" υπερ του αριθμού ΕΠΤΑ, την είχε ο ποιητής του Άξιον Εστί. Ιδιαίτερα -για να μην πώ απροκάλυπτα- την παρουσίασε στην (ουσιαστικά πρώτη) ποιητική συλλογή του “Προσανατολισμοί” (1940). Απο κοινού με μια υπο όρους κατάφασι στον νεοφερμένο τότε Υπερρεαλισμό. 

Για αμφότερα τον συμπάθησα απο την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μου με την γαλαζοκύματη και ηλιόλουστη λυρική ποίησί του…

...

 

1. ΩΡΙΩΝ 1 

 

 

2. ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΕΠΤΑΣΤΙΧΟ 3

 

3. ΑΙΘΡΙΑ 6

...

...

 ...

Υ.Γ.

 

1. Τρία απο τα επτά πολυαγαπημένα μου… Τα επόμενα τέσσερα, μπορεί να περιμένουν...

 

 2. Για το επτά, αλλά και τους "Προσανατολισμούς" έχω ξαναγράψει κάτι στο Ιστολόγιο: 

 

"... ένας νέος κέντρωνας, απο προσεκτική ανθολόγησι στην αγαπημένη συλλογή (...)  «Προσανατολισμοί». Πρόκειται για ένα επτάστιχο –καθόλου τυχαίο για τον «επταδολάτρη» Ελύτη, ο οποίος στους «Προσανατολισμούς» συμπεριφέρεται χαρακτηριστικά «επταδικά» (προσέχοντας τον αριθμό επτά και τα πολλαπλάσιά του)..." 

  

© 2026AlexandrosSoilemezis

Το Αγγελτήριο του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ της Ζ.Κ. και ένα τρίστιχο επίγραμμα. Sul servizio commemorativo (annuale) della moglie Zoi; annunzio ed un epigramma. An Epigram for my wife Zoe in Heaven; a year after her death.

Συμπληρώθηκαν κι όλας τρακόσιες εξήντα μέρες...

 

Το Σάββατο το πρωί στον Άγιο Δημήτριο το Μνημόσυνο... 

 ...

 

ΤΟ ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΟ του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

 

 

ΕΝΑ ΤΡΊΣΤΙΧΟ ΕΠΊΓΡΑΜΜΑ

 

Το ποίημα ΛΑ΄ Γρηγορίου του Θεολόγου: Δυο απόπειρες έμμετρης νεοελληνικής απόδοσης (υπό Α.Σ). La poesia XXXI di San Gregorio il Teologo: due tentativi di traduzione in neogreco (da A. Sellenidis) .Gregory the Theologian's Poem XXXI: Two Attempts into a Modern Greek Lyrical Translation (by Alex. Sellenides).

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (Του ..."μεταφραστού"):

Το εξομολογητικό ύφος του Γρηγορίου, τό χω ξαναπεί, είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του φωνής. Ακούστε την απο τα βάθη των αιώνων σ’ αυτό το ποίημα.

Μοιάζει σπαρακτικό παράπονο πονεμένου και απο πολλά και πολλούς κατατρεγμένου ταπεινού ανθρώπου. Κι όμως είναι παράπονο που είναι έμμετρα διατυπωμένο απο την πέννα και το στόμα ενός γιγαντιαίου κατα το πνευματικό ανάστημα ανθρώπου, ενός αναγνωρισμένου ήδη απο την εποχή του Έλληνα Σοφού και Χριστιανού Αγίου.

Στο συγκεκριμένο ποίημα είχα προ ημερών την έμπνευσι να ετοιμάσω μια μετάφρασι. Μου πήρε κάποιες μέρες να κατασταλάξω σε κάτι έμμετρο με βάσι ρυθμό κάπως παρόμοιο με του πρωτοτύπου αρχαίου κειμένου (δωδεκασύλλαβο). Πάνω που την ολοκλήρωνα, άνοιξα ένα σκονισμένο βιβλίο και τί βρήκα ; Πάνω σε ένα πρόχειρο χαρτί μια (απο 20ετίας; ) άλλη μετάφρασί μου στο ποίημα!? Έμμετρη κι αυτή, αλλά η απόδοσι του ποιήματος του Γρηγορίου ήταν σε νεοελληνικό ιαμβικό 15σύλλαβο!

Τί να πώ, τώρα, για το ...μυαλό μου;

...................................................

: 

ΠΌΘΟΣ ΤΟΥ͂ ΘΑΝΆΤΟΥ

Δὶς, οἶδα τοῦτο, φεῦ δὶς ἐπτερνισμένος·

Εἰ μὲν δικαίως, προσδέχοιθ' ὑμᾶς Θεός·

Εἰ δ' οὐ δικαίως, προσδέχοιθ' ὅμως Θεός·

Οὐδὲν γὰρ ὑμῶν οὐδὲ ὣς καθέξομαι.

Πλὴν ἐκλέλοιπα, καὶ ποθῶ λύσιν κακῶν.

Τῶν μὲν παρόντων εἰμὶ πάντων ἔμπλεως,

Πλούτου, πενίας, χαρμονῶν, οὐ χαρμονῶν,

Δόξης, ἀτιμίας τε, δυσμενῶν, φίλων·

Τῶν δ' οὐ παρόντων εὔχομαι πεῖραν λαβεῖν.

Πέρας λόγου· τολμῶ δὲ, καὶ δέχου λόγον·

Εἰ μηδέν εἰμι, Χριστέ μου, τίς ἡ πλάσις;

Εἰ τίμιός σοι, πῶς τόσοις ἐλαύνομαι;

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

(ΕΠΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ “Περι εαυτου” ΛΑ΄, Migne XXXVII, 1299)

 

..........................................................................

 

ΔΟΚΙΜΗ Α΄ 

ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ 

 

 

ΔΟΚΙΜΗ Β΄ 

[ ΥΓ (του ...μεταφραστου!) :

Είν’ αλήθεια οτι κι οι δύο μ’ αρέσουνε, αλλά και στις δύο κάθε φορά που τις κοιτάζω, βρίσκω ψεγάδια. Μέχρι να αποφασίσω κάτι άλλο (non c’ e΄ due senza tre?) τις δημοσιεύω και ...έχει ο Θεός!

“Ζάκυνθος”: Ένα Καλβοειδές στιχούργημα του Σελλενίδη. “Zante”: un poemetto di Sellenidis. realizzato con la tecnica di Calvos . “Zakynthos”: A kalvian -like poem by Sellenides (dedicated)

 

ΣΣ Η μίμησι στο στιχούργημα καταφάνερη, όπως και η αναφορικότητα για τους στοιχειωδώς γνώστες του Κάλβου. (Βλ. το Ο Φιλόπατρις)

 Ευχαριστώ την ξαδέλφη για την έμπνευσι (και τις φωτογραφίες της). Το Post περίμενε υπομονετικά τα ...γενέθλιά της. So Happy Birthday, dear cousin!

 

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Στην ξαδέλφη μου Stephanie Skiadopoulos

Ώ Μακαρία νήσος!

Μ’ εσένα σαν Μούσα του

Ο βάρδος του Γένους μας,

Ο φιλόπατρις Κάλβος,

Άρχεται ψάλλων.

...

“Το κύμα το ζακύνθιον

εφίλησε το σώμα·

πρώτοι κι οι ιόνιοι Ζέφυροι

εχάιδευσαν το στήθος

της Αφροδίτης...”

...

Κι ο προσφιλής σου γόνος

προσφωνεί σ’ ασπαζόμενος:

“Ώ φιλτάτη πατρίς μου,

γλυκύς μόνον ο θάνατος

εις την πατρίδα.”

ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 15.07.25)

 

Για την Τεχνητή Νοημοσύνη. “ΤΝ”: Ένα -κι όχι το πρώτο- στιχούργημα του Σελλενίδη. Un epigramma di Sellenidis sulla Intelligenza Artificiale (IA/AI). On Artificial Intelligence. An Epigram by Sellenides

 

ΤΝ

Άλλοι σε λένε TENNESSEE, και βέβαια στα ξένα,

εγώ σε ήξερα αρχικά -έστω κι απ’ τα 2 τρίτα-

κι είσαι για μένα

ακόμα μια

τρινιτροτολουόλη.

ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 12.08.25)

 

17 Ιουνίου 2018: Μία ακόμα αποφράδα μέρα … Με την πατριωτική πέννα του Σελλενίδη: Ένα πεντάστιχο. Una piccola poesia di Al. Sellenidis; contro l’Accordo di Prespa (ufficialmente firmato il 17 giugno 2018 ).

17 Ιουνίου 2018

Ημέρα υπογραφής της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μια εφταετία πέρασε απο τότε χωρίς να έχουμε βγή απο την γενικευμένη κρίσι και την ανασφάλεια περί τα εθνικά θέματα. Αντίθετα βιώνουμε ένα αίσθημα διολίσθησης που θυμίζει όχι απλώς αποτελμάτωσι, αλλά κινούμενη άμμο…

 

“Η Συμφωνία των Πρεσπών, που αντικαθιστά την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995, υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2018 σε μια υψηλού επιπέδου τελετή στο συνοριακό χωριό Ψαράδες στη Λίμνη της Μεγάλης Πρέσπας, από τους δύο Υπουργούς Εξωτερικών Νικολά Ντιμιτρόφ και Νίκο Κοτζιά ενώπιον των Πρωθυπουργών Ζόραν Ζάεφ και Αλέξη Τσίπρα...”

 

Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Μάθιου Νίμιτς (συμπτωματικά απο την διοικούσα τις ΗΠΑ εθνότητα-θρησκευτική κοινότητα των 8.000.000 chosen ones) και επι χρόνια αποκλειστικά εντεταλμένος να πείσει όλο το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας να δεχθή την διπλή ονομασία του σκοπιανού ψευδομακεδονικού κρατιδίου, είχε συμπτωματικά τα γενέθλιά του...

...................................................

 

Σ Κ Ο Π Ι Α

Πρέπει, άλλαις λέξεσιν, να διαγραφή

η συμφωνία η ψευδώνυμος στις Πρέσπες

η κάθε άλλο παρά αλεξικίνδυνος.

Μα και -δυνητικά- να προγραφή

κι ο τάχα Κυριακός καί ο επικίνδυνος Αλέξης.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ, 13.01.2019

 

 

“Δέλεαρ” ποίημα του Αλεξ. Σελλενίδη (νέα "βαριάντα" και ετεροχρονισμένο καλωσόρισμα στην Άνοιξι). Una vecchia poesia -in variazione nuova- di Al. Sellenidis (dando un benvenuto tardivo alla primavera).

 Σαν καλωσόρισμα στην Άνοιξι, δημοσιεύουμε ένα παλιό (απο 10ετίας) ποίημα του διαχειριστή. Το ποίημα σε πρώιμη μορφή δημοσιεύτηκε παλαιότερα στο Ιστολόγιο. Σήμερα παρουσιάζεται μια νεότερη (ίσως πιο "λεξιλαγνική" - ή σωστότερα: λεξιλάγνα) παραλλαγή του...

ΔΕΛΕΑΡ

Κι αν δέν το λένε άραγε στα όρη τα λιοπύρια;

Με τα χελιδονίσματα ανοίγουν τα μπουμπούκια

Πολύχρωμα στέλνουν φιλιά

Κι είναι και χίλια μύρια!

Μετά το ξί της Άνοιξης στου νέκταρος το έαρ

Των κοριτσιών τ’ ανάγλυφα τα πόδια μεγαλώνουν,

Ουχ ήττον τε και το αυτόν με τα αβρά τα χέρια τους

Ή τα λευκά τους στήθη!

Μυρώνει ο Μαγιούνης μ’ ασπασμούς τις φεγγαρολουσμένες

Ο Ιούλης με τον Σάτυρο αλλάζουνε σουραύλια

Εν τέλει και ο Αύγουστος θα στήσει φρυκτωρίες.

Κατάφωρα και αείποτε ο Έρως μές στο θέρος

Το ενδιαφέρον των ανδρών

Διαστέλλει μές στις κόρες!

Αλ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (2015-2024)

Ένα (άγνωστο) ποίημα για τον Άγιο Κωνσταντίνο. Una poesia (di poeta sconosciuto) sul Santo Costantino .

Φτάνει πια με τον ...Σελλενίδη!

Ένα ανυπόγραφο, αλλά ωραίο ποίημα για τον Άγιο και Μέγα με το απανταχού στον ελληνισμό αγαπημένο (απο κοινού με το άλλο, το της Ελληνίδας μητέρας του) όνομα!

 

ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Σβηστά καντήλια η εκκλησιά, κλειστό το άγιο βήμα

Μες στο θαμπό το ανάμερο  το τυλιγμένο βράδυ,

Μ’ αντάρα και ψιλόχιονο  που σκέπασαν το μνήμα,

Πριν καταπιεί η άβυσσος τα πάντα στο σκοτάδι...

 

Το λάδι μες τα μπούκαλα σκληρό και παγωμένο,

Με νεκρική μια σιωπή το θυμιατό αγναντεύει.

Κρατάω κερί πονετικά, τί τάχα περιμένω!

Βοριά το σκληρό θρόισμα πανί ψηλά χαιδεύει...

 

Κοιτάω το τέμπλο! Του Κυρίου η εικόνα με βλογάει

Νιώθω μια αγκάλη σπλαχνική η Μάνα η Παναγία.

Με ταπεινή άλλη ματιά Πρόδρομος με κοιτάει,

Ο Κωνσταντίνος, ο Σταυρός, η Ελένη η Αγία.

 

Και σ’ ένα μυστικό ουρανό διαβαίνει η ψυχή μου

Τ’ αθάνατο, που ιερουργεί, που δέ γνωρίζει πόνο.

Αθάνατη και η στιγμή που μένει πια μαζί μου

Φεύγει! Μ’αφήνει στη σιωπή στο χιονοβόρι μόνο!

 

(Β. Α, ; )   Βλ. Πηγή

Ένα ακόμα μίνι στιχούργημα (χαΐκου) του Σελλενίδη. Για "Καλή Ανάστασι"! Un' acora mini poesia (Haiku) di Sellenidis sulla Salvezza e la Croce: "Ladro"

 

ΛΗΣΤΗΣ

Με σχήμα σταυρού

και σύνθημα ¨Μνήσθητι..."

ουρανοδρόμος! 

Αλέξανδρος Σελλενίδης (2019;)

 

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙ !!

Για το Σάββατο του Λαζάρου. Το “Lazarus” του D. Bowie και ένα τετράστιχο του Σελλενίδη. Per il sabato di Lazzaro. "Lazzaro" di D. Bowie e un epigramma di Sellenidis. For Lazarus' Sabbath. "Lazarus" by David Bowie and an epigram by Sellenides.

Κάτι σαν “Ἕν διὰ δυοῖν” ή δύο σε ένα: ένα ποίημα (περσινό στιχούργημα του Σελλενίδη) κι ένα τραγούδι (το κύκνειο άσμα του Ντέιβιντ Μπάουι), αλλά και το ίδιο το τραγούδι Lazarus επιλεγμένο όχι απο το official music video, αλλά με μια επεξεργασία μίξης (= η σπαρακτικά τραγική σύνθεσι του Μπάουι, κατάλληλα συντονισμένη με μουσική επένδυσι απο το εξαιρετικό κομμάτι A Forest των Cure).

 

1. “ΛΑΖΑΡΟΣ” ΤΟΥ ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗ

                       

                     ΛΑΖΑΡΟΣ

-- Και σάν που ξαναγύρισες, πές μας, καλέ, τί είδες;

-- Η Αγάπη είναι αιώνια, το μόνο διαπιστώνω.

Κι ό,τι μονίμως σάς πλανά, αυτό το λέτε Χρόνο,

Τα γύρω και τα δίπλα σας είναι κρυφές κλεψύδρες!

 

Α.Σ. Χαλκίδα, 15.06.2024 

 ......................................................................

2. DAVID BOWIE - THE CURE A forest for Lazarus (acoustic) (DoM mashup, Minor Arth video

 

 

LYRICS: 

"Lazarus" 

Look up here, I'm in heaven
I've got scars that can't be seen
I've got drama, can't be stolen
Everybody knows me now

Look up here, man, I'm in danger
I've got nothing left to lose
I'm so high, it makes my brain whirl
Dropped my cell phone down below

Ain't that just like me?

By the time I got to New York
I was living like a king
Then I used up all my money
I was looking for your ass

This way or no way
You know, I'll be free
Just like that bluebird
Now, ain't that just like me?

Oh, I'll be free
Just like that bluebird

Oh, I'll be free
Ain't that just like me?

D. BOWIE  (1947– 2016)

Το (φιλογενές) "Επιτύμβιο" ενός απροσκύνητου. Un epitaffio patriottico (epigramma di Alessandro Sellenidis). A patriotic epitaph (by ALexander Sellenides)

 Πολυκαιρισμένο, αλλά αδημοσίευτο. Αντί για 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Δια χειρός Αλέξανδρου Σοϊλεμέζη - Σελλενίδη

 

 

"Reincarnation" : Ένα τετράστιχο στιχούργημα με ρίμα σταυρωτή (του Σελλενίδη)

ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΙ

Τό ξερες: δέν θα σ’ άφηνα λεύτερα να πετάξεις.

Δέν μού πες “φεύγω για τ’ αλλού, πάω στην άνω πόλι…”

Πως άλλο ν’ αντέξεις δέν χωρεί κι ας σ’ αγαπούσαν όλοι...

Φτάνει ξανά αν γεννιόσουνα, στεφάνι να μου τάξεις!

Α.Σ. 13.03.25

Για το Μνημόσυνο της Ζωής Κωνσταντινίδου: Το Αγγελτήριο και ένα Επιτύμβιο (σχεδίασμα). Sul servizio commemorativo (dei 40 giorni) della moglie Zoi; annunzio ed un epitaffio. An Epitaph ("Specimen") for my wife Zoe in Heaven; 40 Days after her death.

Κοντεύουν κι όλας σαράντα μέρες...

Μεθαύριο Σάββατο το πρωί στον Άγιο Δημήτριο το Μνημόσυνο...

.........................................................

 

ΤΟ ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΟ του 40ήμερου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

 

 .........................................................................

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ (Ημιτελές και Επιτύμβιον)

Έφυγα στη μέση δρόμου δίστρατου με άχνα δυσαστρίας.

(Περαστικέ διαβάτη, βιαστικέ, περαστικά μας!)

Αβάσταχτος ο πόνος μου, βουβός κι απαρατήρητος.

Μάνα και κύρη πένθησα στα πρόθυρα του γάμου·

Προίκα μου δώσαν τ’ όνομα Ζωή, μα και έρμη μοίρα

(τρία παιδιά, ‘σείς σπλάχνα μου κι άντρα μου ‘σύ στα μαύρα!).

Κι άφησα πίσω όνειρα, μαρμαρυγών νυχτέρια...

Οι φλέβες τρύπες γέμισαν, μου ατόνισαν τα χέρια·

κάναν την άρρωστη καρδιά στόχο για τα νυστέρια...

Πρόλαβα κι έδωσα: πνοή, τριπλή στοργή, απλόχερη

αγκαλιά, χάδια, φιλιά πολλά και μύρια δάκρυα.

Μα κι έχω δω πάνω αστέρευτα, στο φώς, τα τρία πρώτα!

Α. Σ.  (Χαλκίδα, 7.02. 2025)

 

 

 

Για την «Ημέρα της Γυναίκας», ένα δίστιχο του Σελλενίδη. 8 di Marzo; una mini poesia-omaggio alla donna eterna! A mini poem “Woman” (by Alex. Sellenides); as tribute...

Πέρυσι η ¨ημέρα της γυναίκας” ήταν Παρασκευή. Έγραφα: “Είχα 10 χρόνια να κάνω ανάρτησι στο ιστολόγιο για την «Γιορτή της Γυναίκας»! Τότε ήταν Σάββατο (8 Μαρτίου 2014)…”.

Εφέτος λοιπόν ξαναέπεσε Σάββατο. Σάββατο ψυχοσάββατο...

...

Καρφιτσώνω 2 σημερινούς στίχους:

 

 

Για την «Ημέρα της Γυναίκας», ένας μικρός φόρος τιμής: το ποίημα “Ονόματα” της Wendy Cope. 8 di Marzo; poesia omaggio a tutte le donne del mondo! The poem “Names” (by Wendy Cope).; as “tribute to the courage of an ordinary woman”

[ Πρωθύστερο σχόλιο:

Καθόλου ...επαγγελματικό εκ μέρους μου:

Την τελευταία φορά που το διάβαζα στην τάξι, προηγούμενο μάθημα Λογοτεχνίας Β΄ Λυκείου, πόσο με συγκίνησε! Εκείνα τα ατελείωτα 4-5΄΄ στους δύο τελευταίους στίχους που υγράνθηκαν τα μάτια μου κι έχασα την φωνή μου…]

 

“Ονόματα”

Ελίζα ήταν τ’ όνομά της μόνο για λίγες εβδομάδες

τότε που ήταν μωρό.

Ελίζα, Λίλη. Σύντομα της το άλλαξαν σε Λιλ.

Κατόπιν, στο φούρνο που δούλευε, έγινε η δεσποινίς Στιούαρτ

και ύστερα «αγάπη μου» «λατρεία μου», μητέρα.

Στα τριάντα της που χήρεψε ξαναγύρισε στη δουλειά

ως κυρία Χαντ. Εντωμεταξύ η κόρη της μεγάλωσε,

παντρεύτηκε και γέννησε ένα παιδί.

Τώρα πια ήταν η γιαγιά.

«Όλοι με φωνάζουν γιαγιά» έλεγε στους πελάτες.

Και πράγματι έτσι τη φώναζαν οι φίλοι, οι καταστηματάρχες

της γειτονιάς και ο γιατρός της.

Στο θάλαμο γερόντων στο νοσοκομείο

συνήθιζαν να φωνάζουν τους ασθενείς με τα μικρά τους ονόματα.

Τους είπαμε: «Λιλ» ή «Γιαγιά».

Αλλά κανένα από αυτά τα ονόματα

δεν ήταν στο φάκελό της.

Κι έτσι σ’ αυτές τις τελευταίες μέρες της, της πίκρας και της ανημποριάς,

ξανάγινε για μια και τελευταία φορά η Ελίζα.

Wendy Cope

(Η μετάφρασι ως έχει στο βιβλίο της Β' Λυκείου "Έκθεση-Έκφραση Β Τεύχος" σ. 75)

.........................................................................

 

Είχα 10 χρόνια να κάνω ανάρτησι στο ιστολόγιο για την «Γιορτή της Γυναίκας»! Τότε ήταν Σάββατο (8 Μαρτίου 2014). Σήμερα Παρασκευή, το είχα υπ’ όψιν μου, αλλά όλη μέρα δεν πρόλαβα. Κι ας είχα αποφασίσει εγκαίρως για το θέμα...

Ξένος, είπα, ο εορτασμός ξένο και το επιλεγμένο ποίημα. Της Αγγλίδας ποιήτριας Wendy Cope.

Αργά, το βράδυ βρήκα και το πρωτότυπο. Μια άλλη ιστοσελίδα αγγλιστί σχολίασε:

 “...The poem is an understated tribute to the courage of an ordinary woman...” 

 

 

NAMES

 

She was Eliza for a few weeks
when she was a baby –
Eliza Lily. Soon it changed to Lil.
Later she was Miss Steward in the baker’s shop
And then ‘my love’, ‘my darling’, Mother.
Widowed at thirty, she went back to work
As Mrs Hand. Her daughter grew up,
Married and gave birth.
Now she was Nanna. ‘Everybody
Calls me Nanna,’ she would say to visitors.
And so they did – friends, tradesmen, the doctor.
In the geriatric ward
They used the patients’ Christian names.
‘Lil,’ we said, ‘or Nanna,’
But it wasn’t in her file
And for those last bewildered weeks
She was Eliza once again.

 

Wendy Cope

(“Serious Concerns”, Faber and Faber 1992)

 

“Το κλίμα και το κρίμα”: Ένα αιρετικό ποίημα -βαφοπούλειον προσόμοιον- του Σελλενίδη . Una poesia satirica di Alex.Sellenidis (sulla crisi climatica); più un video altrettanto eretico su You Tube.

 Για την πρωτοτυπία ή το όποιο αισθητικό αποτέλεσμα του στιχουργήματος δεν πρόκειται φυσικά να σχολιάσω, αλλά η πρόθεσί μου ήταν να υπενθυμίσω σε όσους εκτιμούν την Νεοελληνική μας ποίησι την σημερινή επέτειο.

 

Σαν σήμερα 15 Σεπτεμβρίου πέθανε ο Γ. Βαφόπουλος. 1996, 27 χρόνια πρίν. Περι της τεχνικής και για το “βαφοπούλειον” του τίτλου, επιτρέψτε μου να παραπέμψω στην επετειακή ανάρτησι του 2016 εδώ, στον Νέο Παλαμήδη. Οι βιαστικοί φίλοι, ας διαβάσουν τουλάχιστον το τετράστιχό του “Ο Χρόνος”.

 

Όσο για τα 120 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΙ του, αν δεν βρώ τον απαιτούμενο χρόνο για το ιστολόγιο ή τον σύλλογό μας, θα φροντίσω να τιμηθεί η μνήμη του ποιητή και ευεργέτη της Θεσσαλονίκης στην πρώτη γραμμή του μετώπου, στο Σχολείο. Μέσα στην τάξι!

 

 

 

................................................................................................

 

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΙΜΑ

Το κλίμα είναι πρόφασι για ρίμα. Ή

το κλίμα είναι εύρημα για διάφορα. Ή

το κλίμα είναι κάτι που σκοτώνει…

Στον λαιμό του Θεού χαϊμαλί

σκοτεινοί το κρεμάνε σαν κρίμα.



Η 1κλιμ@ική  + allαγή είναι agenda στα Νταβός;

Η Κλιματική Αλλαγή δύναται να έχει καραμελόχρωμα και να χορηγείται σαν placebo.

H Κλιματική Αλλαγή είναι βίωμα για αρριβίστες και αντινατιβιστές

καθώς και αδέξιους καλαθοπλέκτες.

Όμως μπορεί σαφώς νά ‘ναι και χρήμα!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ

(Χαλκίδα, Καλοκαίρι 2023)

 ....................................................................................

 

 

ΕΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΒΙΝΤΕΟ

 

THIS IS crazy!! Are they CHANGING THE WEATHER?

Δεύτερη εαρινή ανάρτησι και ένα ποιηματάκι του Σελλενίδη (με αφορμή την "Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης". Un secondo post sulla primavera (più una poesia di Selenidis sul risveglio dei sensi).

Δεύτερη ανοιξιάτικη ανάρτησι μετά την χθεσινή και κάπως εξ αναβολής.  Με την αφορμή της "Παγκόσμιας Ημέρας της Ποίησης", ο διαχειριστής είχε την τιμή και την χαρά να μιλήσει εχθές σε συναδέλφους στο Σχολείο του. Εκεί την τιμητική της είχε η Ελληνική Γλώσσα και η καβαφική ποίησι. (...) Εδώ απλώς βρήκαμε την ευκαιρία να κοτσάρουμε ένα εαρινό τετράστιχο του Σελλενίδη!

 

(ΣΣ Το στιχούργημα, μέσω και του τίτλου του, παραπέμπει στο παλαιότερο "Αεί δ' έαρος δέλεαρ", του ιδίου)