Ο Γ. Αϋφαντής για Γαλάζια Πατρίδα, για Γαλάζια σκάνδαλα, σήψι και πολιτική παθογένεια. G. Aifantis sulla Blue Homeland (Mavi Vatan) della Turchia, sugli scandali della Nuova Demokrazia e la patogenicità politica in Grecia.

 Ο Πρέσβυς απι τιμή Γιώργος Αϋφαντής είναι -εν αγνοία του- φίλος του Νέου Παλαμήδη. Ως διαχειριστής του ιδιαιτέρως φιλογενούς ιστολογίου, τον παρακολουθώ στενά (όπως και 4-5 άλλους φιλογενείς και ευπατρίδηδες) κι ας μην το ...δείχνω!

Αυτή τη φορά όμως, είπα θα τον βάλω, δεν γίνεται αλλιώς! Αφορμή (όχι αιτία) η αναφορά τού Γιώργου Αϋφαντή στην αδελφή του Πρωθυπουργού. Καποιοι στραβομουτσούνιασαν, κατάλαβα, όταν έγραψα στο FB για αρχιέρειες, επειδή ο (δικός μου) χαρακτηρισμός στον τίτλο της προχθεσινής μου ανάρτησης περιλάμβανε και την αδελφή του Πρωθυπουργού…

[Υστερόγραφη Ερώτησι Admin: --Πόσα είναι τα ...φύλα στην Πολιτική Αρχιερωσύνη;]

 

Σας προσκαλώ, εκτός απο το υπόλοιπο βίντεο, να απολαύσετε (καί) το σημείο

22΄:47΄΄ και εξής.

Κατά τον συμπαθέστατόν μου, λοιπόν κ. Γ. Αϋφαντή , η Ντόρα Μπακογιάννη 

“είναι ο Αρχιερέας των υποχωρήσεων και του κατευνασμού, ο αρχιερέας του ευτελισμού τών εθνικών συμφερόντων χάρι των τουρκικών …”

Και όχι μόνο...

(From Admin No comment)

 

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Γαλάζια Πατρίδα: Το Σχέδιο της Τουρκίας και οι Επιπτώσεις για την Ελλάδα

 

123

Ακολουθεί η συνοπτική παρουσίασι της ωριαίας συνέντευξης στο 

Kanellos Patsios και Militaire News:

 

"Όταν η Τουρκία νομοθετεί τη Γαλάζια Πατρίδα, οι Patriot φεύγουν από την Κάρπαθο, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δεν πάει στη Βουλή για τις υποκλοπές, και η Κοβέσι λέει ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι «συνώνυμο της διαφθοράς» — τι συμβαίνει πραγματικά;

Σήμερα με τον πρέσβη ε.τ. Γιώργο Αυφαντή, που υπηρέτησε 30 χρόνια την ελληνική διπλωματία, συζητάμε:

🔹 Τι σημαίνει νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας — και γιατί η υποχωρητικότητα δεν βγάζει πουθενά

🔹 ΟΠΕΚΕΠΕ, Κοβέσι και η σήψη του κράτους

🔹 Είμαστε σε προεκλογική περίοδο; Δημοσκοπήσεις και πραγματικότητα

🔹 Αντώνης Σαμαράς, το δεύτερο μνημόνιο και το πολιτικό σύστημα

🔹 Η ψυχοσύνθεση των Ελλήνων ομογενών

 

⏱️ Timestamps:

00:00 — Εισαγωγή

01:47 — Η τωρινή πολιτική κατάσταση

09:26 — Η Κοβέσι, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και η σήψη

14:15 — Ο παραμορφωτικός κόσμος των κοινωνικών δικτύων

15:54 — Το θέμα με τη Γαλάζια Πατρίδα

18:40 — Η υποχωρητικότητα δεν βγάζει πουθενά

23:07 — Φοβούνται τον λαό γι' αυτό δεν θα υπερασπιστούν την Ελλάδα

26:28 — Είναι ντεμοντέ να βγουν οι άνθρωποι στους δρόμους;

29:05 — Είμαστε σε προεκλογική περίοδο

31:51 — Εικονική πραγματικότητα οι δημοσκοπήσεις

39:35 — Ποιος είναι κατάλληλος να εκπροσωπεί την Ελλάδα;

41:45 — Ο Αντώνης Σαμαράς και το δεύτερο μνημόνιο

47:01 — Το κύριο πρόβλημα της πολιτικής

52:35 — Η ψυχοσύνθεση των Ελλήνων ομογενών

58:28 — Οδύσσεια του Νόλαν "

 

Στον ...Ναό της Δημοκρατίας σήμερα: οι “αρχιέρειες” Ζ. Κωνσταντοπούλου, Ν. Μπακογιάννη και ο Καιρίδης...Πόντιος! Un video dal Parlamento greco oggi: Zoe Konstantopoulou sul podio

[Σ.Σ. Εγώ εν τω μεταξύ, ψάχνω να βρώ εκείνες τις "ωραίες" τοποθετήσεις του Καθηγητή Καιρίδη στο Σεμινάριο, το 2018 για "εθνογένεση", για "μυθοπλασία", για "γενοκτονίες"...]

Η Βουλή δεν είναι τσιφλίκι κανενός: κρύβεστε πίσω από το μικρόφωνο, η δημοκρατία μικραίνει  

 

[Ακολουθεί κοπυπάστημα (copy-paste) όχι ακριβώς απο το επίσημο κανάλι της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Youtube, αλλά απο το ΤΥΡΝΑΒΟΣ PRESS : ]

 

19 Μαΐ 2026 #πολιτική #βουλη #πλεύση_ελευθερίασ 

 

Η σημερινή σύγκρουση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με το προεδρείο, στη συζήτηση για το νομοσχέδιο περί διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας, δεν ήταν ένα ακόμη επεισόδιο κοινοβουλευτικής έντασης. Ήταν η ωμή εικόνα μιας Βουλής που κάθε τόσο θυμάται τον Κανονισμό όχι ως πλαίσιο δημοκρατικής λειτουργίας, αλλά ως εργαλείο φίμωσης.

Το νομοσχέδιο αφορά την ενσωμάτωση των Οδηγιών 2023/2226 και 2025/872, με τροποποιήσεις στην Οδηγία 2011/16/ΕΕ για τη διοικητική συνεργασία στη φορολογία, ενώ η δημόσια διαβούλευση είχε ολοκληρωθεί στις 14 Απριλίου 2026. Στη σχετική γνώμη της Ο.Κ.Ε. περιγράφονται ρυθμίσεις για αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, φορολογικά δεδομένα, κρυπτοστοιχεία, πρόστιμα και λοιπές διατάξεις. Όμως η πολιτική ουσία της ημέρας δεν περιορίστηκε στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Μεταφέρθηκε στο ίδιο το ερώτημα: ποιος δικαιούται να μιλά, για πόσο, και με ποιους όρους μέσα στο Κοινοβούλιο;

Η Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε ότι ζήτησε να ανανεωθεί ο χρόνος της και βρέθηκε αντιμέτωπη με το προεδρείο, με τον Γιώργο Γεωργαντά στην έδρα. Η φράση «το μικρόφωνο δεν σας κάνει περισσότερο άντρα» συμπύκνωσε την ένταση μιας αντιπαράθεσης που ξέφυγε από την τυπική διαδικαστική διαφωνία και άγγιξε τον πυρήνα της εξουσίας: όταν η έδρα διαχειρίζεται τον λόγο σαν πειθαρχικό μέσο, η κοινοβουλευτική διαδικασία καταντά σκηνικό επιβολής.

Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η επίθεση προς τη Ντόρα Μπακογιάννη, με αφορμή παρεμβάσεις την ώρα που μιλούσε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας. Η εικόνα είναι γνωστή και επαναλαμβανόμενη: διακοπές, ειρωνείες, φωνές από τα έδρανα, και στο τέλος μια επίκληση της «τάξης» από εκείνους που ανέχονται την αταξία όταν τους εξυπηρετεί. Αυτό δεν είναι αυστηρότητα. Είναι επιλεκτική πειθαρχία.

Στο κέντρο της σύγκρουσης βρέθηκε και η ένσταση συνταγματικότητας. Η Κωνσταντοπούλου παρουσίασε την ένσταση όχι ως τέχνασμα καθυστέρησης, αλλά ως θεσμικό εργαλείο της αντιπολίτευσης. Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο: σε μια σοβαρή κοινοβουλευτική δημοκρατία, η ένσταση αντισυνταγματικότητας δεν αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικό εμπόδιο. Αντιμετωπίζεται ως δικλείδα ελέγχου. Όταν η πλειοψηφία βαφτίζει κάθε ένσταση «πρόσχωμα», τότε δεν υπερασπίζεται την ταχύτητα της νομοθέτησης· υπονομεύει τον έλεγχο της εξουσίας.

Η αναφορά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η φράση «αυτή τη δημοκρατία έχετε;» ανέβασαν ακόμη περισσότερο τους τόνους. Όμως η ουσία παραμένει: η δημοκρατία δεν κρίνεται από τα πανηγυρικά λόγια, ούτε από τις επετειακές δηλώσεις. Κρίνεται όταν ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης ζητά χρόνο, καταθέτει ένσταση, επιμένει σε διαδικαστικό δικαίωμα και η αίθουσα αποφασίζει αν θα τον ακούσει ή θα τον συνθλίψει με φωνές και κουδούνια.

Στη συνέχεια, η παρέμβαση του Δημήτρη Καιρίδη κινήθηκε στην ακριβώς αντίθετη λογική. Μίλησε για «ταλαιπωρία» των βουλευτών και κατηγόρησε την Κωνσταντοπούλου ότι βάζει συνεχώς προσχώματα και καταγγέλλει τα πάντα ως αντισυνταγματικά. Το επιχείρημα είναι πολιτικά βολικό, αλλά θεσμικά φτωχό. Η ταλαιπωρία των βουλευτών δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η Βουλή δεν είναι γραφείο διεκπεραίωσης. Δεν υπάρχει για να περνούν τα νομοσχέδια γρήγορα και αθόρυβα. Υπάρχει για να ελέγχει, να συγκρούεται, να φωτίζει και να εκθέτει.

Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι όλα είναι «ψεύδη», ας απαντήσει επί της ουσίας. Αν θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, ας το αποδείξει με αντοχή στον έλεγχο, όχι με εκνευρισμό απέναντι σε κάθε ένσταση. Γιατί κράτος δικαίου δεν σημαίνει «η πλειοψηφία αποφασίζει και οι υπόλοιποι σωπαίνουν». Σημαίνει ότι ακόμη και η πλειοψηφία δεσμεύεται από κανόνες, Σύνταγμα και διαδικασίες.

Το σημερινό επεισόδιο δείχνει κάτι βαθύτερο από μια προσωπική σύγκρουση. Δείχνει μια Βουλή που συχνά λειτουργεί σαν πεδίο αριθμητικής κυριαρχίας και όχι σαν χώρος δημοκρατικής λογοδοσίας. Και όσο το προεδρείο εμφανίζεται να μετρά τον χρόνο της αντιπολίτευσης με το δευτερόλεπτο, αλλά να ανέχεται την πολιτική βαβούρα όταν προέρχεται από τα ισχυρά έδρανα, τόσο η εικόνα θα γίνεται πιο βαριά.

Η κατάπτωση δεν βρίσκεται στη φωνή που διαμαρτύρεται. Βρίσκεται στην εξουσία που δεν αντέχει να ακούει.