ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ:
Ιωνικόν
Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,
γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
διόλου δέν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.
Ώ γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,
σένα οι ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.
Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο
την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των·
και κάποτ’ αιθερία εφηβική μορφή,
αόριστη, με διάβα γρήγορο,
επάνω από τους λόφους σου περνά.
γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
διόλου δέν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.
Ώ γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,
σένα οι ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.
Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο
την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των·
και κάποτ’ αιθερία εφηβική μορφή,
αόριστη, με διάβα γρήγορο,
επάνω από τους λόφους σου περνά.
Κ. Π. Καβάφης (1911)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
1.Italiano
Ionica
Se, frantumati i
loro simulacri,
noi li scacciammo via dai loro templi,
non sono morti per ciò gli dei.
O terra della Ionia, ancora t’amano
l’anima loro ti ricorda ancora.
Come aggiorna su te l’alba d’agosto,
nell’aria varca della loro vita un èmpito
e un’eteria parvenza d’efebo,
indefinita, con passo celere,
varca talora sulle tue colline.
noi li scacciammo via dai loro templi,
non sono morti per ciò gli dei.
O terra della Ionia, ancora t’amano
l’anima loro ti ricorda ancora.
Come aggiorna su te l’alba d’agosto,
nell’aria varca della loro vita un èmpito
e un’eteria parvenza d’efebo,
indefinita, con passo celere,
varca talora sulle tue colline.
Traduz. Filippo
Maria Pontani (1961, “Lo specchio” Mondadori)
2. English
Ionic
That we’ve
broken their statues,
that we’ve driven them out of their temples,
doesn’t mean at all that the gods are dead.
O land of Ionia, they’re still in love with you,
their souls still keep your memory.
When an August dawn wakes over you,
your atmosphere is potent with their life,
and sometimes a young ethereal figure,
indistinct, in rapid flight,
wings across your hills.
that we’ve driven them out of their temples,
doesn’t mean at all that the gods are dead.
O land of Ionia, they’re still in love with you,
their souls still keep your memory.
When an August dawn wakes over you,
your atmosphere is potent with their life,
and sometimes a young ethereal figure,
indistinct, in rapid flight,
wings across your hills.
(C.P.
Cavafy, Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard,1992)
.............................................................
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης - Ιωνικόν
Αναρτήσεις
