Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαγγέλης Παπαθανασίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βαγγέλης Παπαθανασίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Μαΐου 2022

Από τον Μυριβήλη και το Jeronimo Yanka μέσω Albedo 039 (Λευκαυγείας τε και Μυθωδίας) στον 6354 Vangelis: πρώτος αποχαιρετισμός στον Βαγγέλη Παπαθανασίου (1945-2022). Primo ADDIO a Vangelis (da Jeronimo Yanka al’ Asteroide 6354 –attraverso l’ Albedo 039).


Ο Μυριβήλης (γύρω στο 1950) το για τον μικρό Βαγγέλη:

«Ανάμεσα στις ευχάριστες εκπλήξεις που με περίμεναν στον Βόλο, ήταν και ένα παιδάκι έξι ή εξήμισυ χρονών που ανακάλυψα προικισμένο με το θείο δώρο του ταλέντου. Ο μικρός αυτός με τις ποδίτσες της πρώτης δημοτικού και με τα γκρίζα γελαστά ματάκια του, είναι από τώρα ένας αυτοδίδακτος μικροσκοπικός συνθέτης. Μου έπαιξε στο πιάνο δύο συνθέσεις του που με κατέπληξαν. Τη μια την έλεγε ''Οι καμπάνες'' και την άλλη ''Ο χορός''. Πρέπει να δει κανείς τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια του να αγωνίζονται να πιάσουν τις θαυμάσιες συγχορδίες που κανείς δεν του δίδαξε, πρέπει να ακούσει τους χρωματισμούς και τα χαριτωμένα ευρήματά του, για να καταλάβει το νόημα του Ευαγγελιστού που είπε: Πνεύμα ο Θεός και όπου θέλει πνει».

ΣΤΡΑΤΗΣ  ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ

Το Jeronimo Yanka (1964)

(Για το Jeronimo Yanka, αλλά και το Yenka, βλ. και εδώ)

Ένας άξιος ύμνος για τα τριήμερα του Βαγγέλη Παπαθανασίου: Το "Αλμπίντο 039".

Vangelis - Albedo 039Alpha (1976)

(Για το Albedo 039, βλ. και εδώ)

 ..................

 
Vangelis Papathanassiou, Angel

Πόση είναι η Λευκαύγεια του Βαγγέλη; / How much Vangelis' Albedo is?

Tώρα ο Βαγγέλης, κορυφαίος (για εμένα ο μεγαλύτερος) μουσικοσυνθέτης της Ηλεκτρονικής, Προοδευτικής και Ορχηστρικής Ρόκ μουσικής της εποχής του, άφησε το σώμα του στον πλανήτη με το "΄Αλβεδο"/Albedo 039, και ασωμάτως οδεύει προς στις έναστρες σφαίρες και τις ουράνιες μονές. Δεν αποκλείω το ανήσυχο όσο και μουσοφίλητο πνεύμα του να κάνει καθ’ οδόν και μια στάσι στον Αστεροειδή 6354 που επαξίως φέρει  το όνομά του.  Αυτός ο Αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1934 από κάποιον στο Αστεροσκοπείο των Βρυξελλών, το 1995 βαπτίστηκε “Vangelis” προς τιμήν του παγκοσμίου φήμης οικουμενικού Έλληνα. (Περισσότερα για τον 6354 βλ. εδώ).

Κατα τα άλλα:  Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ !

(Άλλωστε ακόμα και οι άθεοι πιστεύουν πως οι Μεγάλοι Καλιτέχνες ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ!)

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Μια χρωστούμενη δημόσια δήλωσι περί σταυροδοσίας του διαχειριστού, ως τελευταίου (και …Μοϊκανού) υποψηφίου στις Εκλογές! L'ultimo dei Mohicani, di Vangelis e una mia dichiarazione pubblica in ritardo…



Μετά από πρόσφατη ιδιωτική συζήτησι με φίλο (του Νέου Παλαμήδη) σχετικά με την λαθεμένη κατ’ αυτόν χρησιμοποίησι από μέρους μου του Ιστολογίου κατά την φάσι της δημοσιοποίησης της υποψηφιότητός μου στις Εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 –έστω κι αν η άποψι του φίλου είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας ευγενικής και διακριτικής παρατήρησης- βρίσκω το επιπλέον κίνητρο να ανασύρω μια δήλωσι που είχα εγκαίρως ετοιμάση και που για άλλους λόγους είχα αφήση στο συρτάρι, και την δημοσιοποιώ. Ως όφειλα…

.....................................................................

"Αγαπητοί συμπατριώτες,
Οι Εκλογές της 6ης Μαΐου, στις οποίες ο υπογράφων έλαβε το βάπτισμα της συμμετοχής στην πολιτική σκηνή έχοντας γευθή την τιμή να απευθύνει στην τοπική κοινωνία την υποψηφιότητά του συμπαρατασσόμενος με τον πατριωτικό εκλογικό συνδυασμό «΄Όχι», ανήκουν στο παρελθόν.
Η ετυμηγορία του λαού σεβαστή: 1ο κόμμα η …αποχή (30% ), 1% το πατριωτικό «΄Όχι».
Το πανελλήνιο ποσοστό επιβεβαιώθηκε καί στον Νομό μας, όπου μόνο 1300 περίπου ευβοείς ψηφοφόροι προέκριναν την εκλογική μας πρόταση.
Από αυτούς 205 επέλεξαν το όνομά μου στο ψηφοδέλτιο. Δεν αποκλείω και κάποιοι από αυτούς να μην …με γνώριζαν καθόλου.
Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους, και ειδικά σε όσους με ψήφισαν συνειδητά.

Εν τούτοις, δεν θα αποκρύψω ότι η υποψηφιότητά μου στο ψηφοδέλτιο του «Όχι» ήλθε τέταρτη και τελευταία. Συγχαίρω τους άλλους τρείς υποψηφίους και συναγωνιστές για την προσπάθεια στην εκλογική αναμέτρηση, αλλά επιθυμώ να προσθέσω ένα-δύο επεξηγηματικά σχόλια επ’ αυτού, του λιγότερο τιμητικού για εμένα αποτελέσματος:
Ήμουν και παραμένω μέχρι και σήμερα ανεξάρτητος υποψήφιος. Επιπλέον, κάθε έννοια κομματικής οργάνωσης μού είναι άγνωστη και βεβαίως ανοίκεια.
Ως εκ τούτου, κανένα από τα ψηφοδέλτια που μοίρασα δεν είχε προσημειωθεί (δεν είχε δηλ. σταυρό) από εμένα. Δεν σταύρωσα (ούτε έδωσα τέτοια οδηγία σε κάποιον) κανένα ψηφοδέλτιο (άλλο πέραν του δικού μου), διότι είναι θέμα αρχής σε εμένα, να μην δέχομαι να μου σταυρώνουν άλλοι το ψηφοδέλτιο ή να χρησιμοποιήσω ενώπιον της κάλπης προσημειωμένο. Το ζήτημα το έχω καταγγείλει και εξακολουθώ να το επικρίνω συστηματικά ως φαινόμενο παθογένειας του εν Ελλάδι κοινοβουλευτισμού, θεωρώντας ότι συμβάλλει στο χρονίζον έλλειμμα δημοκρατίας.
(Θλιβερό και απαράδεκτο το θέαμα στις εκάστοτε εκλογικές αναμετρήσεις οι κομματάρχες κλπ κομματικοί καλοθελητές που φορτικά επιχειρούν να επιβάλουν τον εκλεκτό της κομματικής γραμμής σε άβουλους θαμώνες καφενείων ή ακόμα χειρότερα όταν, συστηματικά πάντα κινούμενοι, εγχειρίζουν προσημειωμένα ψηφοδέλτια σε εξαγοράσιμους ψηφοφόρους ή σε εγκεφαλικά νοσούντες γέροντες.
Από την άλλη, την υποψηφιότητά μου δεν την προώθησε κανείς (έτερος εμού). Αφήνω τις εύκολες δικαιολογίες, την ομολογία των προσωπικών αδυναμιών και των ενδεχομένως λανθασμένων χειρισμών, όπως επίσης και την λεπτομερή παρουσίασι των αντικειμενικών δυσκολιών του εγχειρήματος, και περιορίζομαι σε μία αξιοπερίεργη λεπτομέρεια:
Το μοναδικό βιογραφικό σημείωμα από τους τέσσερις υποψηφίους του «Όχι» στον Νομό Ευβοίας, το οποίο ακόμα και σήμερα (13 Μαϊου 2012) δεν προβάλλεται στο σχετικό αρχείο της επίσημης ιστοσελίδας του συνδυασμού είναι αυτό του υποψηφίου με το όνομα ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ !

Και το απαραίτητο επιμύθιο:
Όπως πολύ ωραία το λέει ο φίλος μου Ἃγιος Γρηγόριος ο Αριανζηνός: «Κρεῖσσον δεύτερ’ ἔχειν μεγάλων, ἤ πρῶτα πενιχρῶν» ή αν το προτιμάτε σε δική μου …μετάφρασι, όπως άλλωστε την έχω κατοχυρώση στην «φατσόβιβλο»*, Καλύτερα τελευταίος των μοϊκανών παρά πρώτος των …μοανικάνων!

Χαλκίδα, 13 Μαΐου 2012"

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης
 


ΥΓ Περιττό να υπογραμμίσω πως το επικό ύφος του κομματιού του αγαπημένου μου κορυφαίου –παγκοσμίως- συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου, με εκφράζει επι του θέματος, απολύτως:

The Last of the Mohicans -- Vangelis