Ένα άρθρο του Γ. Φραντζή για την Ορθοδοξία στην Αυστραλία. Ως χαιρετισμός του Ιστολογίου μας στο “12o In Country Program”. (Παρουσιάζει ο Δημ. Προβελέγγιος). Presentation of prof, G. Frazis's article on Greek Orthodox Church in Australia, by Dimitris Proveleggios. Sull' articolo di G. Frazis “La presenza della Chiesa Greco Ortodossa in Australia...” (Presentazione e commento di D. Proveleghios).

Ο αδελφικός φίλος  Δημήτρης Προβελέγγιος, ως γνωστόν, είναι καί ιδρυτικό μέλος του Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ καί  ένας από τους τρείς αρχικούς διαχειριστές του «Νέου Παλαμήδη. Είναι κατανοητή, επομένως, η ιδιαίτερη χαρά και περισσή ικανοποίησι που αισθανόμαστε φιλοξενώντας, σήμερα μετά από καιρό, μια έκτακτη συνεργασία του. Και με δεδομένο πως η συνεργασία που επέλεξε να μας προσφέρει, αφορά την παρουσίασι πρόσφατου άρθρου του άλλου αδελφικού φίλου, του Γιώργου Φραντζή, στον ελληνορθόδοξο ιστότοπο ΕΡΩ, η χαρά μας ...τετραγωνίζεται!! Το κείμενο του καθηγητού Φραντζή το εντόπισε αμέσως ο Δημήτρης και με ενθουσιασμό  -ου μην αλλά και μετα της συνήθους προθυμίας του- έσπευσε να μας στείλη μια κατατοπιστικότατη παρουσίασι. Αυτά προ εβδομάδων. Η καθυστέρησι της δημοσίευσης οφείλεται πρωτίστως σε έκτακτο φόρτο εργασίας και συνάμα αδυναμία εκπλήρωσης υποχρεώσεων σχετικών με το ιστολόγιο απο την πλευρά του διαχειριστού. Την συγγνωστή (;) μας αμέλεια/καθυστέρησι ερχόμαστε να την θεραπεύσουμε με την σημερινή δημοσίευσι, η οποία συμπίπτοντας με την έναρξι του 12ου Προγράμματος Ελληνικής Γλώσσας (1 Ιουλ. - 21 Ιουλ. 2018) μπορεί να θεωρηθή και ως αφιερωματική προς τον καθηγητή Φραντζή, ο οποίος ως Ιδρυτής και Διευθυντής (όπως έχουμε επανειλημμένα αναφέρει σε αναρτήσεις μας) αποτελεί και την ψυχή του Προγράμματος.


Καλή επιτυχία στο 12o In Country Program!
.................

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ. ΦΡΑΝΤΖΗ ΣΤΗΝ “ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ”

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρον αλιεύσαμεν από τον ιστότοπον του συλλόγου  «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ». Πραγματεύεται την ιστορία της Ελληνικής παρουσίας και της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αυστραλίαν και είναι πόνημα του καθηγητού Ελληνικής γλώσσης του Πανεπιστημίου του Darwin βόρειας Αυστραλίας, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ, επιγραφόμενον:

«Ἡ παρουσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Αὐστραλία, Μιά συνεχής Σταυροαναστάσιμη πορεία».

Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να το παρουσιάσουμε εν συντομία.

Στην εισαγωγήν αναφέρεται κατ’ αρχάς στην δυσκολίαν του εγχειρήματος λόγω ελλείψεως στοιχείων και αξιόπιστων πηγών, και όπως λέγει χαρακτηριστικά ο συγγραφεύς του πρώτου βιβλίου: «...Εὐκολώτερον θά ἐπετύγχανέ τις τήν τοῦ Νοτίου Πόλου ἐξερεύνησιν, παρά τήν τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αὐστραλίας ἐξιχνίασιν, καί δή, τοῦ τά πρῶτα ἐν αὐτῇ ἀποβιβασθέντος...».

Τα πρώτα λοιπόν στοιχεία έρχονται από τα βιβλία:

α)«Η ζωή εν Αυστραλία» Σύδνευ 1916 υπό Γεωργίου Κενταύρου(!) και Ανδρονίκου,

β)«International Directory of 1927» Αδελαίδα 1927, Διεθνής Εκδοτική Εταιρεία, παρέχον πληροφορίες και διά τον πρώτον μητροπολίτην Αυστραλίας ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΝ,

γ) «Australians and Greeks», μιά σειρά τριῶν τόμων πού ἐκδίδονται μεταξύ τῶν ἐτῶν 1992 καί 2004 του Hugh Gilchrist, η πλέον συστηματική προσπάθεια.

Επίσης αντλούνται αρκετά από τις εκδόσεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.

Εν συνεχεία η ιστορία χωρίζεται σε δύο περιόδους: στην εποχή προ της ιδρύσεως  της μητροπόλεως Αυστραλίας και στην μετά την ίδρυσιν αυτής. Οπως αναφέρει: «...Ἡ πρώτη Ὀρθόδοξη θεία Λειτουργία πού ἀναφέρεται, γίνεται τό 1820 ἀπό ἕναν Ρῶσσο ἱερομόναχο ὀνόματι Διονύσιο, ἐπιβάτη ἑνός ρωσσικοῦ πλοίου πού πέρασε ἀπό τό Σίδνεϋ. Ἄλλη πληροφορία δίνεται τό 1862 ἀπό μιά ἐπίσκεψη ἄλλου ρωσσικοῦ πλοίου, στό ὁποῖο ἀναφέρεται μεταξύ τῶν ἐπιβατῶν τοῦ πλοίου κάποιος πατήρ Ἱερώνυμος, ὁ ὁποῖος τελεῖ κι αὐτός θρησκευτικές Ἀκολουθίες...». Κατόπιν ήλθαν στην Αυστραλίαν κάποιοι Ελληνες μοναχοί, προσπαθώντες να στηρίξουν ενορίες με την σύμπραξιν της Ελλαδικής Εκκλησίας. Αξιοσημείωτον είναι το γεγονός, ότι οι πρώτες Ορθόδοξες ενορίες συνεκροτήθησαν από Ορθοδόξους Ελληνες και Αραβόφωνους Σύριους, δι’ αυτό και οι πρώτοι ιερείς εστάλησαν από το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων, γνωρίζοντες και την Ελληνικήν και την Αραβικήν. Χαρακτηριστικόν απόσπασμα: «...Ἡ πορεία, λοιπόν, τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Αὐστραλία οὐσιαστικά ξεκινᾶ μέ τούς δύο διορισμένους κληρικούς τῆς θρησκευτικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, τόν π. Ἀθανάσιο Καντόπουλο πού φτάνει στήν Μελβούρνη τό 1898 καί τόν π. Σεραφείμ Φωκᾶ πού φτάνει στό Σίδνεϋ τό 1899. Ἡ αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μεταναστῶν ὁδηγεῖ στήν ἀνέγερση τῶν πρώτων Ναῶν, τῆς Ἁγίας Τριάδος στό Σίδνεϋ (1898) καί τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στήν Μελβούρνη (1900). Στήν συνέχεια μόνιμοι κληρικοί ἐμφανίζονται στό Perth, στό Darwin, στό Port Pirie καί στό Brisbane...».

Στην δεύτερην φάσιν έχουμε την ίδρυσιν της ιεράς Μητροπόλεως Αυστραλίας από το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως το 1924, και λίγο αργότερα την ανύψωσίν της σε Αρχιεπισκοπή και την εισαγωγή του θεσμού των βοηθών επισκόπων και των κληρικολαικών συνελεύσεων. Παραθέτουμε το κείμενον αυτούσιον: «...Σταθμό γιά τά ἐκκλησιαστικά δρώμενα τῆς Αὐστραλίας ἀποτελοῦν οἱ Κληρικολαϊκές Συνελεύσεις, οἱ ὁποῖες συγκαλοῦνται κάθε τέσσερα χρόνια καί ἀποτελοῦν τό ἀνώτατο νομοθετικό σῶμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἡ ἀρχή τῶν ἐργασιῶν γίνεται πάντα μέ τήν εἰσηγητική ὁμιλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, στήν ὁποία ἐκτίθενται «τά χάριτι Θεοῦ συντελεσθέντα ἔργα καί προγράμματα» κατά τήν τετραετία πού πέρασε. Οἱ Κληρικολαϊκές Συνελεύσεις ἀποτελοῦν τό ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο καθορίζει τήν κοινή γραμμή σέ θέματα θρησκευτικά, ἐκπαιδευτικά, φιλανθρωπικά καί κοινωνικά. Πρόκειται γιά Συνελεύσεις πού συμμετέχουν Κληρικοί (¼) καί Λαϊκοί (¾) τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς...».

Τέλος στον επίλογον γίνεται μία σύνοψις των δραστηριοτήτων και των ιδρυμάτων και του ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας, η οποία ενώνει τις Ελληνικές κοινότητες της μακρινής χώρας, εν κατακλείδι δε αναφέρεται: «...Ἡ πορεία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας θεωρεῖται Σταυροαναστάσιμη, μέ Σταυρό καί Ἀνάσταση στήν καθημερινή της πρακτική, ὡστόσο μπορεῖ ἀσφαλῶς ὁ πιστός νά ἐγκαυχᾶται ἐν Χριστῷ γιά τήν πρόοδο τῆς Ἐκκλησίας μας ἐν γῇ ἀλλοτρία...».


[Σ.Σ.  Όλο το πρωτότυπο κείμενο του καθηγητού Φραντζή: ΕΔΩ]



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΣ
 

Θερινό Πρόγραμμα 2016. Από την αποψινή ομιλία για το Έτος Αριστοτέλη με θέμα τον «Ύμνο στην Αρετή» : Δύο μεταφράσεις. In_Country Program 2016. From the speech about the Aristoteles poetry (by Alex. Soilemezis), 2 translations.

Τα πρωτότυπα κείμενα των 2 ποιημάτων που η παράδοσι με ασφάλεια αποδίδει στον Μέγα Αριστοτέλη, τα αναρτήσαμε εγκαίρως στον Νέο Παλαμήδη. Απόψε ο υπογράφων διαχειριστής τα συμπεριέλαβε στην ομιλία με θέμα τον Αριστοτέλη, τα ποιητικά του ενδιαφέροντα και τον «Ύμνο στην Αρετή».
Η ομιλία αρχικά προγραμματισμένη για την ημερίδα της περασμένης Τρίτης στο Πανεπιστήμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης και μάλιστα ταίριαζε καταπληκτικά με το θέμα της ως συμπλήρωμα της διάλεξης του καθηγητού Brian Mooney (Η φιλία στον Αριστοτέλη – Asymetrical Friendship). Τελικά η εισήγησί μου διεξήχθη σε αίθουσα Ξενοδοχείου στην Αριδαία. Ο αφιερωματικός-συμπληρωματικός χαρακτήρας της προς τον εξέχοντα Πανεπιστημιακό Καθηγητή του Πανεπιστιμίου του Ντάργουιν και αριστοτελιστή παρέμεινε, βέβαια, έστω και εν τη απουσία του.
Εδώ, από την εκδήλωσι, θα δημοσιεύσουμε μόνο τις προσωπικές μας μεταφράσεις.

..........................................

ΤΟΝΔΕ

ΤΟΝΔΕ ΠΟΤ' ΟΥΧ ΄ΟΣΙΩΣ ΠΑΡΑΒΑΣ ΜΑΚΑΡΩΝ ΘΕΜΙΝ ΄ΑΓΝΗΝ

ΕΚΤΕΙΝΕΝ ΠΕΡΣΩΝ ΤΟΞΟΦΟΡΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ,

ΟΥ ΦΑΝΕΡΩΣ ΛΟΓΧΗι ΦΟΝΙΟΙΣ ΕΝ ΑΓΩΣΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ,

ΑΛΛ' ΑΝΔΡΟΣ ΠΙΣΤΕΙ ΧΡΗΣΑΜΕΝΟΣ ΔΟΛΙΟΥ.

     ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ

    Ασέβαστα προς τους θεούς, αθέμιτα κι ανόσια,

    τον σκότωσε ο βασιλιάς των τοξοφόρων Μήδων.

    Κι όχι, δεν τον ενίκησε στα ίσα σε αγώνα,

    Αλλά με μέσο τη χωσιά ενός δολίου άνδρα.

ΑΡΕΤΑ, ΠΟΛΥΜΟΧΘΕ ΓΕΝΕΙ ΒΡΟΤΕΙΩι,                                     

ΘΗΡΑΜΑ ΚΑΛΛΙΣΤΟΝ ΒΙΩι,
ΣΑΣ ΠΕΡΙ, ΠΑΡΘΕΝΕ, ΜΟΡΦΑΣ
ΚΑΙ ΘΑΝΕΙΝ ΖΑΛΩΤΟΣ ΕΝ ἙΛΛΑΔΙ ΠΟΤΜΟΣ
ΚΑΙ ΠΟΝΟΥΣ ΤΛΗΝΑΙ ΜΑΛΕΡΟΥΣ ΑΚΑΜΑΝΤΑΣ·

ΤΟΙΟΝ ΕΠΙ ΦΡΕΝΑ ΒΑΛΛΕΙΣ
ΚΑΡΠΟΝ ΙΣΑΘΑΝΑΤΟΝ ΧΡΥΣΟΥ ΤΕ ΚΡΕΙΣΣΟΝ
ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΛΑΚΑΥΓΗΤΟΙΟ Θ' ΎΠΝΟΥ.
ΣΕΥ Δ' ἙΝΕΧ' ΟΥΚ ΔΙΟΣ ἩΡΑΚΛΕΗΣ ΛΗΔΑΣ ΤΕ ΚΟΥΡΟΙ
ΠΟΛΛ' ΑΝΕΤΛΑΣΑΝ ΕΡΓΟΙΣ ΣΑΝ ΑΓΡΕΥΟΝΤΕΣ ΔΥΝΑΜΙΝ.      
ΣΟΙΣ ΔΕ ΠΟΘΟΙΣ ΑΧΙΛΕΥΣ ΑΙΑΣ Τ' ΑΙΔΑΟ ΔΟΜΟΥΣ ΗΛΘΟΝ·

ΣΑΣ Δ' ἙΝΕΚΕΝ ΦΙΛΙΟΥ ΜΟΡΦΑΣ

ΑΤΑΡΝΕΟΣ ΕΝΤΡΟΦΟΣ ΑΕΛΙΟΥ ΧΗΡΩΣΕΝ ΑΥΓΑΣ.

ΤΟΙΓΑΡ ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΕΡΓΟΙΣ,

ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΤΕ ΜΙΝ ΑΥΞΗΣΟΥΣΙ ΜΟΥΣΑΙ,                                           

ΜΝΑΜΟΣΥΝΑΣ ΘΥΓΑΤΡΕΣ,

ΔΙΟΣ ΞΕΝΙΟΥ ΣΕΒΑΣ ΑΥΞΟΥΣΑΙ

ΦΙΛΙΑΣ ΤΕ ΓΕΡΑΣ ΒΕΒΑΙΟΥ.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ

Ώ Αρετή πολύμοχθη, πολλών γλυκών καμάτων,

άριστο μέγα τρόπαιο στον βίο των ανθρώπων!

Παρθένα θεία κόρη εσύ, είναι πανώρια τύχη

στους Έλληνες κι ο θάνατος για χάρη της μορφής σου:

Σε φοβερούς να μπουν μπορούν  και σε τιτάνιους κόπους.

Τέτοιο ισαθάνατο καρπό στο νού μας μέσα βάζεις,

πιο πάνω από γονείς, λεφτά κι απ’ τον γλυκό τον ύπνο.

Για σένανε ο Άϊ Ηρακλής και τα παιδιά της Λήδας

άθλους τρανούς κατάφεραν το φώς σου ακλουθώντας,

ποθώντας σε ο Αχιλλεύς κι ο Αίας στον Άδη μπήκαν.

Για σε, εράσμια μορφή, το θρέμμα του Αταρνέα

του  ζωοδότη Ήλιου μας κήδεψε τις ακτίνες,

άξιος ύμνων και ωδών για τα καλά του έργα,  

αθάνατος θα καταστεί απ’ τις εννέα Μούσες.

Αυτές που αντιδωρίζουνε, της Μνημοσύνης κόρες,

Δία Ξενίου σεβασμό, τρανής φιλίας κύδος!

(Απόδοση στην Ν.Ε.:

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης)