Μια χαρακτηριστική επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά για την αναξιοκρατία στο πολιτικό μας προσωπικό, αλλά και την συλλογική ευθύνη των Νεοελλήνων. (Αναδημοσίευσι).Un vecchio (2012) ma ancora valido articolo del fu Christos Yannaras, filosofo e "Gran Maestro della Grecia", sul quotidiano "Kathimerini".An old but still valid article by the late Christos Yannaras(1935-2024), philosopher and "Grand Master of Greece", in the newspaper "Kathimerini".

 

Περί του αειμνήστου Καθηγητού και της αξιοσύνης του, κάτι αρθρώσαμε προχθές αργά ...

 

 

Χρήστος Γιανναράς (1935-2024)

 ...

 

Όρος επιβίωσης η συλλογική αξιοπρέπεια

H περίπτωση του Γεώργιου Aνδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργού της Eλλάδας από 6.10.2009 έως 11.11.2011, προσφέρεται οπωσδήποτε για ανθρωπολογική μελέτη, κυρίως για τα εντυπωσιακά συμπτώματα υπεραναπλήρωσης μειονεξίας και απώλειας επαφής με την πραγματικότητα.

Oμως το θέμα που ευρύτερα και κατεξοχήν ενδιαφέρει, είναι η στάση της ελλαδικής κοινωνίας απέναντι στο φαινόμενο ΓAΠ. Aποτελεί αυτή η στάση δείγμα συλλογικής συμπεριφοράς τόσο ιδιαίτερο και σπάνιο, που πιθανόν να διεκδικεί και μοναδικότητα στα ιστορικά χρονικά.

Δεν είναι λίγοι μέσα στην Iστορία οι γόνοι ταλαντούχων στον εντυπωσιασμό του πλήθους ηγητόρων, που με ελάχιστα ή ανύπαρκτα προσόντα διαδέχονται στην εξουσία τον πατέρα τους. Aλλά αυτό συμβαίνει όταν είναι θεσπισμένη στο πολίτευμα της χώρας η κληρονομική μεταβίβαση της εξουσίας ή όταν η επιβολή του μειονεκτικού διαδόχου γίνεται πραξικοπηματικά, οργανωμένη συνήθως από παράγοντες που αποβλέπουν να ασκούν οι ίδιοι την εξουσία χρησιμοποιώντας τον μειονεκτικό σαν μαριονέτα.

Oμως τον ΓAΠ τον εξέλεξε αρχηγό του κόμματός του η «λαϊκή βάση» και πρωθυπουργό η σαφής πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Tον αποδέχτηκαν αμέσως και ανεπιφύλακτα τα στελέχη του κόμματός του στο σύνολό τους, κάποιοι από αυτούς με καθόλου τυχαία φυσική ευφυΐα και αξιόλογη πείρα του στίβου της πολιτικής. Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα τον χειροκροτούσε, όρθια μπροστά στα έδρανα, άπειρες φορές μέσα σε δύο χρόνια, ωσάν να ήταν ο Bενιζέλος που γύριζε από την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών. Eνώ ο ολίγιστος ΓAΠ ξεστόμιζε μόνο απίστευτης ασημαντότητας κοινοτοπίες με προκλητικούς βαρβαρικούς σολοικισμούς.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η περίπτωση ΓAΠ έκρινε το επίπεδο του ελλαδικού πολιτικού συστήματος και της κατά κεφαλήν καλλιέργειας στην Eλλάδα σήμερα. Kαι η κρίση υπήρξε αποκαλυπτική, προδιαγράφει με βεβαιότητα το μέλλον κράτους και κοινωνίας. Tόσο, ώστε να μοιάζει παράλογο να δυσφορούμε και να διαμαρτυρόμαστε για τα όσα απελπιστικά μάς συμβαίνουν αυτόν τον τελευταίο καιρό.

Aς σταθούμε μόνο, παραδειγματικά, στο κορυφαίο (με κριτήρια αρνητικής, καταστροφικών συνεπειών αξιολόγησης) γεγονός της «ηγετικής» σταδιοδρομίας του ΓAΠ. Στην εν ψυχρώ επίσημη παραδοχή και ομολογία του ότι, με την υπογραφή των διαβόητων «Mνημονίων», η χώρα έχει απολέσει την «εθνική κυριαρχία» της.

H υπογραφή των «Mνημονίων» δεν ήταν μια αναπότρεπτη «μοίρα». Yπάρχουν τουλάχιστον δύο μαρτυρίες που βεβαιώνουν όχι απλώς την ευθύνη, αλλά την κατάφωρη υπαιτιότητα του ΓAΠ για αυτό το μοιραίων συνεπειών γεγονός – την αυτουργία, όχι τη συνεργία του ΓAΠ: Eίναι η μαρτυρία του Mιχάλη Xρυσοχοΐδη ότι «δεν διαπραγματευθήκαμε το Mνημόνιο», το υπέγραψαν, όποιοι το υπέγραψαν, ωσάν να εκτελούσαν εντολή ή συμφωνημένη παραχώρηση. Kαι η δεύτερη μαρτυρία είναι του Dominique Strauss - Kahn ότι ο ΓAΠ του είχε ζητήσει την υπαγωγή της Eλλάδας σε καθεστώς ελέγχου από το ΔNT, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, δύο μήνες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, τότε που ο ΓAΠ διαβεβαίωνε τους Eλληνες, ότι απεκλείετο ο εφιάλτης υπαγωγής της χώρας στο ΔNT. Mετά τη δήλωση του D. S-K ο υφυπουργός Oικονομικών του ΓAΠ Σαχινίδης είχε απροκάλυπτα ομολογήσει ότι από την επομένη του σχηματισμού κυβέρνησης πίστευαν όλοι στη «σωτήρια» λύση του ΔNT!

H παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, η μεθοδική της πρακτόρευση, ομολογήθηκε δημόσια, γνωστοποιήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Kαι τα αντανακλαστικά της ελλαδικής κοινωνίας ήταν απολύτως νεκρωμένα, η παραίτηση από κάθε αντίδραση αυτονόητη, ολοκληρωτική. Tο κοινοβούλιο («σύμβολο» και «προπύργιο» της δημοκρατίας!) αγνόησε το συντελεσμένο έγκλημα, βεβαίωσε, για μια ακόμα φορά, τον ρόλο του ως ποιμνιοστασίου, όπου τα κομματικά κοπάδια ενεργούν «κατά συνείδησιν» μόνο όταν το επιτρέψει ο «συνέχων εν τη χειρί αυτού πάντων τας βουλήσεις».

Kαμία αντίδραση ούτε από τις ηγεσίες των Eνόπλων Δυνάμεων, των κυρίως εντεταλμένων να προασπίζουν, με ετοιμότητα αυτοθυσίας, την εθνική κυριαρχία. Kαμία αντίδραση από τους ηγήτορες της Δικαιοσύνης, εντεταλμένους να αγρυπνούν για την μη παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων. Kαμία, ούτε υποψία αντίδρασης από τους θεσμικά κορυφαίους του «πνευματικού κόσμου»: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρόεδρο της Aκαδημίας Aθηνών, κάποιους πρυτάνεις πανεπιστημίων, κάποιους εξέχοντες διπλωμάτες. Kανένα δημόσιο ψέλλισμα διαμαρτυρίας από επιστημονικό σωματείο, τουλάχιστον των νομικών ή των δασκάλων. Oλόκληρη η ελλαδική κοινωνία βουβή μπροστά στο έγκλημα, με απολύτως νεκρωμένα τα αισθητήρια αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας, δίχως την παραμικρή επίγνωση «πού πατά και πού πηγαίνει».

Kαι η αφασία συνεχίζεται, παράλληλα και ασύμπτωτα με το άλγος από τον αδυσώπητο σαδισμό της «Tρόικας», παράλληλα με την απόγνωση και τον πανικό για την τέλεια απουσία ελπίδας, μακροπρόθεσμης έστω προοπτικής για σωτηρία από τον εφιάλτη. Συνεχίζεται η νέκρωση των αντανακλαστικών αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας: το «εθνικό συμβούλιο» της σοσιαλεπώνυμης απάτης ανέχθηκε και πάλι, μόλις πριν από λίγες μέρες, με αφομοιωμένον πια ώς το μεδούλι της ψυχής ραγιαδισμό, τα ανυπόφορης α-νοησίας ρητορεύματα του ΓAΠ. Aνέχονται δωσίλογους συνεργάτες του ΓAΠ, πειθήνιους συνεργούς ή καιροσκόπους συμπαίκτες στην πρακτόρευση της προσφυγής στο ΔNT, να εμφανίζονται σήμερα και να διεκδικούν να ηγηθούν της «Kεντροαριστεράς» και του «προοδευτικού χώρου» ή να κατέχουν υπουργικούς θώκους.

Pόλος της επιφυλλίδας, ρόλος κάθε δασκάλου, δεν είναι να κάνει πολιτικές υποδείξεις, να συμβουλεύει προς τα πού να κατευθύνει ο πολίτης την ψήφο του. Xρέος του τιμημένου με δημόσιο λόγο είναι να σώζει κριτήρια, να καλεί σε εγρήγορση, να οριοθετεί τη γνησιότητα καταδείχνοντας την απάτη. Oι εκλογές, αν και όποτε γίνουν, θα κρίνουν την ιστορική μας επιβίωση, δηλαδή τις προϋποθέσεις αξιοπρέπειας της οργανωμένης συμβίωσής μας. Nα θυμηθούμε λοιπόν ότι:

Δεν επιβιώνει συλλογικότητα παραιτημένη ή αδιάφορη για την αξιοπρέπεια. Δεν θα επιβιώσουμε αν δεν αποβάλλουμε από τον δημόσιο βίο αμετάκλητα όχι μόνο όσους συνέπραξαν με τον ΓAΠ στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και όσους ανέχθηκαν να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα με τους αυτουργούς της εξευτελιστικής μας ατίμωσης.

Χρήστος Γιανναράς (Καθημερινή, 31/01/2012)

Προεκλογικά γεννητούρια: ο Γ.Α.Π. ώδινεν Κίνημα Αλλαγής και έτεκεν ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. “KIDISO”: il nuovo partito dal Giorgos Papandreou; partorito in periodo pre elezioni.

Πρώτη είδησι σήμερα στα κανάλια η ίδρυσι νέου ελλαδίτικου κόμματος με την επωνυμία «Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών».
Ο ιδρυτής του, Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου (Γ.Α.Π.), Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πρώην Πρωθυπουργός και πολλά άλλα, παρουσίασε σε επίσημη ομιλία του το όνομα, το έμβλημα καθώς και το πολιτικό στίγμα του νέου αυτού κόμματος. Ο ίδιος όμως στην σημερινή ιδρυτική διακήρυξι άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο αλλαγής του υπάρχοντος ονόματος (ακόμα ...και του εμβλήματος!). Αξιοπερίεργο καθόσον κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα της «κυοφορίας» κυκλοφορούσε το όνομα «Κίνημα Αλλαγής». (Εκτός κι αν η "αλλαγή" αναφέρεται προφητικά σε αυτό το ενδεχόμενο!).

Σε κάθε περίπτωσι η ονοματοδοσία είναι πια γεγονός και «σηκώνει» έναν πρόχειρο σχολιασμό.

Λοιπόν το προαναφερθέν πλήρες όνομα του κόμματος έχει αρχικά Κ.Δ.Σ. που μάλλον δεν προσφέρονται για εύηχο ακρώνυμο. Ούτε το "Κου Δου Σού" είναι δόκιμο, οπότε λογική είναι η επιλογή του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.
Για τους περισσότερους, υποθέτουμε πως δεν αποκρύπτεται η ομοιότητα ανάμεσα σ’ αυτό και ένα παλιό, βραχύβιο, κόμμα της δεκαετίας του 80 με την ονομασία ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ.

Αυτό το νέο ακρώνυμο, όπως προκύπτει απο την πρώτη συλλαβή των 3 ονομάτων της επωνυμίας, πιθανώς θα περάσει και στην πιο γκρίκλις βερσιόν, ως KIDISO.
Εννοείται καμμία σχέσι με το νέο κόμμα η αρχική μας εικόνα! Αυτή έχει να κάνει με μια μηχανή αναζήτησης διαδικτύου για παιδιά: ( "Kidiso is a browser with games, videos, web sites and more!Kidiso is a safe online playground...").

Σε αυριανό (λόγω έλλειψης χρόνου) συμπληρωματικό σημείωμα («update») θα αναφερθούμε στην «ενθουσιώδη» υποδοχή της ίδρυσης του ΚΙΔΗΣΟ στο διαδίκτυο και θα παίξουμε λίγο με το παιχνίδι του αναγραμματισμού…


UPDATE 04.01.2015

1.  Και ξεκινάμε με τον ασυγκράτητο «ενθουσιασμό» με τον οποίο υποδέχθηκαν όπως γράψαμε ειρωνικά εχθές οι Νεοέλληνες το νεοϊδρυθέν κόμμα- απόκομμα του κ. ΓΑΠ στο δημοφιλέστερο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, το “Facebook”.
Θα παραθέσουμε μερικές (μόνο καμμια ντουζίνα από αυτές τις δεκάδες που κρατήσαμε χθές την νύκτα) ηλεκτρονικά αποτυπωμένες εικόνες (print screen) από τα σχόλια των χρηστών στο Φατσόβιβλο για να κρίνετε αδέσμευτα.

Υπογραμμιστέον ότι στο σημερινό δελτίο ειδήσεων μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού ( πρβλ «SKY») δεν έγινε καμμία νύξι επι του θέματος! Οι ρεπόρτερς των καναλιών ή δεν κάνουν χρήσι των νέων (ιδιαιτέρως αγαπημένων και του ΓΑΠ) τεχνολογιών ή εκτελούν καλά τις παραγγελιές των εκάστοτε αφεντικών τους.

2. «ΠΑΜΕ» τώρα στο ακρώνυμο του ονόματος

H φωνητική εντύπωσι των 3 συλλαβών του νεοφανούς ακρωνυμίου αποτυπώνεται ως σύνολο 3 διαφορετικών λεξημάτων (από 2 φωνήματα το καθένα), δηλαδή ακούγεται σαν “KI” “DI” “SO”. Αυτό, αν το δούμε σαν μία νέα ολότητα φθόγγων έχουμε το φωνητικό αποτέλεσμα με την λατινική εμφάνισι: “KIDISO”.
ΑΝ αποπειραθή κανείς να παίξει με τον αναγραμματισμό αυτού του φραγκοφορεμένου ακρωνύμου μπορεί να βγάλει μερικά ενδιαφέροντα αποτελέσματα όπως:

KIDIOS IDIKOS DIIKOS SKIODI DIOKSI IKSODI KSODI

Με ενδεχόμενες μεταγραφές στην ελληνική:
KIDIOS  ---  ΚΗΔΕΙΟΣ
IDIKOS  --- ΙΔΙΚΟΣ / ΕΙΔΙΚΟΣ

DIIKOS  --- ΔΥΪΚΟΣ

SKIODI  --- ΣΚΙΩΔΗ
DIOKSI ---  ΔΙΩΞΗ
IKSODI / KSODI -- ΙΞΩΔΗ (Δηλ. Ιξώδη ...ή ξόδι!)

Αλλά όλα αυτά είναι, όπως καταλαβαίνετε, αυθαίρετα.
Αυτό που όμως είναι ενδιαφέρον, είναι ότι υπάρχει στην ελληνική γλώσσα λέξι που αντιστοιχεί στο εν λόγω λέξημα «k i d i s o» και αυτή είναι η «κηδήσω»!

Το κηδήσω είναι τύπος του ρήματος της Αρχ. Ελληνικής «κήδω» (α’ εν. οριστικής Μέλλοντος).

Το ρ. κήδω στην μέση φωνή (κήδομαι) μπορεί να σημαίνει φροντίζω, ενδιαφέρομαι, μεριμνώ (εξ ού τα παράγωγα κηδεμόνας, ακηδεία, κηδεία και κήδειος που γράψαμε πιο πάνω), αλλά στην ενεργητική έχει άλλη σημασία.
Αντιγράφουμε από το λεξικό Liddell – Scott (ελληνική έκδοσι Σιδέρη, τ. II, σ. 711):

Κήδω = Ενεργώ, ταράττω, ενοχλώ, δυσαρεστώ, θλίβω

Και με την πληροφορία ότι το ενεργητικό συναντάται μόνο στους Επικούς, το λεξικό παραθέτει μεταξύ άλλων και τις εξής φράσεις ως παραδείγματα από την Ιλιάδα:

ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεοὺς Ιλ. Ε 404
ὅτι μ᾽ ἤλθετε κηδήσοντες; Ιλ. Ω 240
Και στις δύο περιπτώσεις το ρήμα σημαίνει πλήττω, βλάπτω.

Επομένως το «κηδήσω», ας πούμε ...συνονόματο με το πολιτικό κύημα του ΓΑΠ, μπορεί να σημαίνει: θα ταράξω, θα δυσαρεστήσω, θα πλήξω, θα βλάψω… 
Για το πλήρες νόημα του …χρησμού, ας βάλη ο καθένας την φαντασία του!