“Πνεῦμα τὸ σὸν ζητῶν” : έμμετρη μετάφρασις στο επίγραμμα για “τὸ φίλανδρον” της “Ιουλίττης”. Una traduzione poetica dell'epigramma tombale di una certa Giulietta (dal suo marito). “To Juliet”; A 3rd century Greek Grave Epigram translated by Alex. Sellenides

 

(Για την 6 του Αυγούστου, αντί και του Ιουλίου) 

 

Πρόκειται για επιτύμβιο επίγραμμα “της Ιουλίττης” από την Απάμεια (Συρία), 3ος αι. μ.Χ.

Το ελάχιστα γνωστό αυτό αρχαίο επιτύμβιο επίγραμμα είναι ένας συγκινητικός αποχαιρετισμός ενός συζύγου προς τη νεκρή γυναίκα του, την Ιουλίττα, η οποία εξυμνείται (και μάλιστα κατα τρόπο υπερθετικό) για τη σωφροσύνη, την πίστι, την εργατικότητα, αλλά και την σωματική της ομορφιά!

Ολιγόστιχο, (7 δακτυλικοί εξάμετροι), αλλά απο πολλές πλευρές εύχυμο, το επίγραμμα μου δίνει την εντύπωσι πως πρωτοτυπεί μεταξύ άλλων στην σύγκρισι της αγαπημένης νεκρής με την Πηνελόπη και την Λαοδάμεια . 

Ο άγνωστος ποιητής χρησιμοποιεί δύο δοτικές της αναφοράς («ἔργοις» και «εἰκόνι») για να εντοπίσει επακριβώς τα πεδία στα οποία η Ιουλίττα υπερείχε («ὑπερέσχεν» .

Και άν το «εἰκών» ως λέξι αναφέρεται στο παράστημα και την εξωτερική εμφάνισι, ο σύζυγος παραπέμποντας στην μυθική Λαοδάμεια λέει ρητά ότι η Ιουλίττα ήταν εκθαμβωτικά όμορφη, και μάλιστα την ξεπερνούσε.

Απο την άλλη η σύγκρισι με την Πηνελόπη, (το «ἔργοις [ὑπερέσχεν] Πηνελόπην») μπορεί να ιδωθεί σε διαστάσεις, ως το απόλυτο σύμβολο της συζυγικής πίστης και της οικιακής αρετής:

 

Α. «ἔργοις» Η κυριολεκτική σημασία: Η λ. «ἔργα» στην αρχαία ελληνική ποίηση (ειδικά για τις γυναίκες) αναφέρεται στις οικιακές εργασίες, με κυριότερη την υφαντική (όπως ο περίφημος ιστός της Πηνελόπης). Σημαίνει, λοιπόν, ότι η Ιουλίττα ήταν εξαιρετική νοικοκυρά, εργατική και αφοσιωμένη στην οικογένειά της.

 

Β. «ἔργοις» Η μεταφορική διάστασι: Τα «έργα» εδώ προφανώς αντιπροσωπεύουν καί τις πράξεις της αφοσίωσης καθώς καί τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τη ζωή της. Ο σύζυγος δηλώνει ότι η Ιουλίττα ξεπέρασε την Πηνελόπη όχι μόνο στην νοικοκυροσύνη, αλλά στο ίδιο το «έργο»-μεγαλείο της συζυγικής πίστης και της υπομονής, του οποίου "έργου" ακριβώς απετέλεσε πρότυπο..

 

Άρα, δυαδική σύγκρισι μίας ολότητας σε δύο επιπεδα και απο αυτά το ένα πάλι διακλαδώνεται.

 

[Άλλα, επίσης πολύ ενδιαφέροντα, άλλοτε. Σε σχόλιο ή ...Ομιλία ..]

.......................................................................................

 

 

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

 

ἸΟΥΛΊΤΤΑ ΣΏΦΡΩΝ ἈΓΑΘῊ ΚΕΙ͂ΤΑΙ ΜΟΝΌΝΥΜΦΟΣ ∙

ΣΤΗ͂ΛΑΙΣ ἈΨΎΧΩΝ ἌΛΑΛΟΝ ΤΡΌΠΕΟΝ ΓΕΓΈΝΗΤΑΙ·

Ἦ ΠΑΛΑΙᾺΣ ὙΠΕΡΗ͂ΡΕ ΚΑῚ ΟΥ̓ ΤᾺΣ ΝΥ͂Ν, ὙΠΕΡΈΣΧΕΝ

ΠΗΝΕΛΌΠΗΝ ἜΡΓΟΙΣ ΚΑῚ ΕἸΚΌΝΙ ΛΑΟΔΆΜΕΙΑΝ·

ΠΝΕΥ͂ΜΑ ΤῸ ΣῸΝ ΖΗΤΩ͂Ν ΜΟΙΡΩ͂Ν ΤΑΓΑΙ͂Σ ἈΠΕΛΑΣΘΈΝ

ἜΡΧΟΜ’ ἘΚΕΙ͂ ΠΟΤΕ ΔΉ· ΣῈ ΓᾺΡ ἘΛΘΕΙ͂Ν ΟΥ̓ ΘΈΜΙΣ ἘΣΤΊΝ·

ΤΉΡΕΙ ΜΟΙ ΤῸ ΦΊΛΑΝΔΡΟΝ ἘΚΕΙ͂, ὩΣ ὯΔ’ ἘΦΎΛΑΞΑΣ.

 

Η ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΙ

 

 

 

...ΤΟ ΣΟΝ ΖΗΤΩΝ

Εδώ βρέθηκε νιόπαντρη η σώφρων Ιουλίττα ∙

που ‘γινε τρόπαιο άφωνο, σε άψυχα μνημούρια...

Πώς όλες τις ξεπέρναγες, παλιές μαζί και νέες:

στο κάλλος Λαοδάμεια, στην πίστι Πηνελόπη!

Ψάχνω παντού το πνεύμα σου -ξοστρακισμός της Μοίρας -

Περίμενέ με εσύ εκεί, όπως και είναι πρέπον∙

του αντρός σου κράτα την τιμή, όπως κι εδώ την φύλαξες!

 

(ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ,  Χαλκίδα, 6 8 2026  )

 

 

Βεβήλωσι μνημείου στο κοιμητήριο Χαλκίδος: Μια καταγγελία ...στον Ήλιο! Και δύο επιγράμματα κατα τυμβωρύχων του Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου.A proposito di una profanazione nel cimitero di Calcide: una "denuncia" a Helios! E due epigrammi funebri di san Gregorio il Teologo contro i tombaroli.

...ἐκτέρισαν δὲ τέκνων με φίλαι χέρες, ὧν χάριν ἔσχον

Ἠιελίῳ, γλυκερὰς τάσδε λαβὼν χάριτας. 

Η επίσκεψί μου στο Κοιμητήριο της Χαλκίδας είχε κάτι αναπάντεχα εξοργιστικό…

 Ήταν πριν το μεσημέρι του προηγούμενου Σαββάτου. Ψυχοσάββατο γάρ, όταν πήγαμε με τον κουνιάδο μου, να αφήσουμε λίγα λουλούδια και να ανάψουμε το καντηλάκι στο μνήμα της αδικοχαμένης συζύγου μου.

Με το που βρεθήκαμε μπροστά στο μνήμα, η οδυνηρή έκπληξι:

Ούτε καντήλι, ούτε θυμιατό στο ταφικό μνημείο. Κι ας είναι μόνο ένας χρόνος από την κηδεία… Και τα δύο αυτά μεταλλικά (νομίζω χάλκινα) εξαρτήματα του τάφου βρισκόντουσαν από την κατασκευή τους ενσωματωμένα και κατάλληλα ενσφηνωμένα///βιδωμένα στο μαρμάρινο σώμα του μνημείου. Αφαιρέθηκαν!?! Να πήγαν για μεταπώλησι ή για νέα χύτευσι; Πάλι καλά που κατά την παραγγελία του μνημείου δεν προτίμησα χαλκό για τον και για τον κεντρικό σταυρό…

 

Ακόμα και το μαρμάρινο κιβώτιο στο κάτω μέρος του τάφου, αφαιρέθηκε. Στην θέσι του οι άγνωστοι τοποθέτησαν κάποιο άλλο, μικρότερο, χωρίς τα υάλινα χωρίσματα του δικού μας και φυσικά άδειο…

Ποιός ή ποιοί προέβη/-έβησαν σε αυτήν την βεβήλωσι;

............................................................................................... 

Τώρα θα μου πήτε γιατί δεν έκανα καταγγελία. Σιγά μην απευθυθώ στους ανεύθυνους υπεύθυνους. Ποιος -και με τί τίμημα- θα βγάλει άκρη;

Κάτι ακόμα:

Δεν σας είπα πως καθ’ όλην την μιάμισης ώρας περίπου διάρκεια  της παραμονής μας στο Κοιμητήριο, δεν βρήκαμε ούτε παπά, ούτε και κάποιον υπάλληλο. Αναρωτηθήκαμε κι αν υπάρχει φύλακας. Να του διαμαρτυρηθούμε έστω για το άλλο αδιανόητο για δυτική ευρωπαϊκή χώρα φαινόμενο: Ούτε 40 μέτρα μακριά από το μνήμα του δικού μας αγαπημένου προσώπου, ένα ημιφορτηγό παρκαρισμένο μπροστά από κάποιον άλλο τάφο βεβήλωνε με άλλο τρόπο τον χώρο. Κάποιος από τους 4-5 ενήλικες αθίγγανους και άλλα τόσα παιδάκια τους (υπακούοντας στην δική τους αντίληψι για την προς τον δικό τους νεκρό τιμή) αυξομείωνε την έντασι σε ένα στερεοφωνικό μηχάνημα του αυτοκινήτου αυτού. Διάφορα άσματα, Λαϊκής και Αθίγγανης μουσικής, από απλώς δυνατά, έως στην διαπασών έντασι, καθ όλη την ώρα, όσο βρισκόμασταν εμείς εκεί και άλλοι επισκέπτες σε διαφορετικές μεριές και αποστάσεις. Αν δεν είχε κανείς την ανεξίτηλη θλίψι και το προσωπικό πένθος, θα μπορούσε να μιλήσει για σουρρεαλιστική εικόνα τουλάχιστον ασύμβατη με την ιερότητα του χώρου. Θυμήθηκα τον Παπαδιαμάντη που έγραφε «σημαδιακό και αταίριαστο», για το παίξιμο του αυλού από τον μικρό βοσκό στα μνημούρια (εκεί στο ασύγκριτα συγκινητικό «Μοιρολόι της φώκιας») …

Εμείς τι να πούμε; Αιωνία η μνήμη, Ελλάδα;

 

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ:

 Τέλος, ίσως θα αναρωτηθείτε "και ο ήλιος στον τίτλο, τί ρόλο παίζει";

Απαντώ:

Αντί για την ματαιότητα, σχεδόν – έτσι το ένοιωσα- και γελοιότητα, του να τηλεφωνώ εκείνη την στιγμή στο 100 ή την επόμενη εργάσιμη ημέρα στα Γραφεία του Δήμου,  θεώρησα πιο απελευθερωτικό να καταγγείλω το γεγονός στον … Ήλιο.  Αυτός είναι που τα βλέπει όλα. Ακόμα και πίσω από τα σύννεφα…

Δεν το λέει και ο πιο ηλιοχαρής ποιητής μας;

«Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ...»

Και μάλιστα η επίκλησι αυτή γίνεται από τον Ελύτη, προς υπεράσπισι της ταλαίπωρης πατρίδας!

Αλλά, εδώ η αμετανόητη διδακτική μου κλίσι, μου επιβάλλει να προσθέσω ως «άξιον εστί», πως αυτή η ευθεία αναφορά στον Ήλιο, και τον ρόλο του, δεν πάει κατ’ ευθείαν, σαν κάποιο τρένο “express” στο βιβλικό χωρίο «ἀνατελεῖ ὑμῖν... ἥλιος δικαιοσύνης».  Άσχετα αν ξεκινάμε από την μετάφρασι των 70, ή από την υποτιθέμενη χρονολογία της συγγραφής του κειμένου από τον Προφήτη Μαλαχία (έτος 420 περίπου π. Χ. ), μέχρι το ποιητικό υπόβαθρο της βυζαντινής εκκλησιαστικής μας υμνογραφίας μεσολαβεί (και με την επιβλητική λάμψι του μεσουρανεί) ένας μέγας ποιητικός μετασχηματιστής, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος!

 

«...ἵνα σκότος λυθῇ, ἵνα φῶς ἐπεισέλθῃ... ἥλιος δικαιοσύνης ἀνατείλῃ.»

(PG, τόμος 36, 313)

«Χριστὸς ἐφάνη, ὁ ἐμὸς ἥλιος δικαιοσύνης...»

(PG, τόμος 36, 360)

«Φέγγος ἐμόν, Χριστέ, ἥλιε τῆς δικαιοσύνης…»

(PG, τόμος 37, 522)

 

«... σήμερον ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος ἐκ τάφου λάμψας...»

(Λόγος 44: «Εἰς τὴν Καινὴν Κυριακήν»)

 

Και αυτά στα τροπάρια των Χριστουγέννων, δικά του!!

1.      «Ανέτειλας, νοητέ Ήλιε της δικαιοσύνης …»

2.      «…Σε προσκυνείν, τον Ήλιον της Δικαιοσύνης…»

 

Συνοψίζω και διευκρινίζω: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (ο «Χριστιανός Πίνδαρος») χρησιμοποιεί τον ήλιο με τρόπο που συνδυάζει την αρχαία ελληνική παράδοση του «παντόπτη/ πανεπόπτη» με τη χριστιανική πίστι στον Θεό-Λόγο.

 Αυτός ο ίδιος ο Χριιστός είναι:

  «… ἀκοίμητον ὄμμα, πάντα λεύσσων ἐντάει...

    Οὐδὲν γὰρ αὐτὸν λανθάνει τῶν πραττομένων…»

(PG, τόμος 37, στίχος 755)

«Ὡς ἐκ μεγάλου ἠελίοιο σέλας,

    οὕτω μὲν Λόγος...

Πάντη δὲ φωτίζει, πάντα δὲ δέρκεται.»

    (PG 37, 401)

 ================================================

Αλλά κάτι ίσως ακόμα πιο σημαντικό για το φιλολογικό ζήτημα των πηγών: τα εκφραστικά υλικά της προφητικής ρήσης, δεν πρέπει να είναι και τόσο εβραϊκά.

 Καθόσον έχουμε παραπλήσιες επικλήσεις στην Αρχαία Γραμματεία μας!

Ακόμα και πιο πρίν τον Αισχύλειο Προμηθέα:

    «...καὶ τὸν πανόπτην κύκλον Ἡλίου καλῶ·…»

 «Προμηθεύς Δεσμώτης» (στ. 91)

 

 

 Το έχει δηλώσει ο Όμηρος:

    «Ἠελίου, ὃς πάντ’ ἐφορᾷ καὶ πάντ’ ἐπακούει.»

          Οδύσσεια ( μ, στ. 322)

 

Αυτά για το από παλιά διαπιστωμένο μάτι της Δικαιοσύνης!

 

Και με την σύντομη αναφορά στον Γρηγόριο,

Είναι και ευκαιρία να θυμηθώ και να υπενθυμίσω κανα-δυό από τα πολλά ποιήματά του αυτής της απίθανης κατηγορίας επιτύμβιων Επιγραμμάτων, που ο εξ Αριανζού αγαπημένος μου Άγιος και Ποιητής συνέθεσε κατά των ακόμα πιο βαριά αμαρτανόντων/ιεροσύλων, των απαίσιων τυμβωρύχων.

 

Πρώτα ένα σύντομο και αιχμηρό δίστιχο:

 

    «Μὴ σύλα νεκύων κειμήλια· μή σε συλήσῃ

    ἄλλος, ἐπεὶ θνήσκεις καὶ σὺ, βροτῶν ἀλιτέ.»

  ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Θεολόγος, Επίγραμμα 210

 

Κειμήλια νεκρών μη κλέβεις, κι εσέ να μην σε κλέψουν·

Κι εσύ, παλιάνθρωπε, κι εσύ κάποτε θα πεθάνεις!

 [Απόδοσι: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ - ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ]

 

 

Και κλείνω με το επόμενο, όπου ο ποιητής επικαλείται το μάτι που λέγαμε:

    «Ὤλεο, τυμβορύχε, κακὸν κακῶς· οὐ γὰρ ἔλαθες

    Δίκην, ἣ πάντα βλέπει καὶ ἀμείλικτον ὄμμα τίθησιν.»

 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Θεολόγος, Επίγραμμα 213

 

Την έβαψες για τα  καλά, σε είδε, τυμβωρύχε

Της Δίκης --κι είναι αμείλικτο- το άφευκτο το βλέμμα.

 [Απόδοσι: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ - ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ] 

“A-MOR-E ...” ένα αφιερωματικό δίστιχο του Α.Σ. και μια τεχνητόνοη συζήτησι περί του τίτλου του. “A-MOR-E: A PRIVATIVA”; Un epigramma dedicatorio (di A. Selllenidis) e una chat coll'IA sul AMORe e Morte. A dedicatory epigram (by A. Selllenides). and a AI chat about its title.

Είχα εχθές αποβραδίς αποφασίσει να δημοσιεύσω ένα δίστιχο…

Πρόκειται για ένα δίστιχο αφιερωματικό επίγραμμα του διαχειριστού και μια χωρίς περικοπές, ωραιολογίες, λογοκρισία ή ανάλογες παρεμβάσεις δημοσιοποίησι της συζήτησης (Chat) που είχε με την AI την ενσωματωμένη στους δύο αναζητητες (Browsers) που έχει διαθέσιμους στον Ηλεκτρονικό Λογισμητήρα/Υπολογιστήρα του (PC)

[Το πρωί η τεχνητόνοη (ΤΝ) συζήτησι απόψε το βράδυ πριν λίγο η παρούσα ανάρτησι!]

. 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ 2

Κάνοντας, ως συνήθως με την ΤΝ τον χαζό, ξεκίνησα πρωί σχεδόν με την τσίμπλα στο μάτι ένα βιαστικό τσατάρισμα. Το αποτέλεσμα της 30λεπτης “συνομιλίας” ήταν εντυπωσιακά θετικό για τον άνιφτο ακόμα υπογράφοντα. Αν είναι έτσι πάντα, λέω, γιατί συνηθίζω να ξημεροβραδιάζομαι στο κινητό ή το PC;

 

ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΔΙΣΤΙΧΟ

.....................................

 ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:

 

Πρώτον:

Τελευταίο, ως συνήθως, που με προβλημάτισε, ήταν το πώς θα το τιτλοφορήσω. Τα “Άτιτλο” και παρόμοια δεν μ’ αρέσουν.

Όταν έπαιξε δυνατά μέσα μου η επιθυμία για ξενόγλωσση τιτλοφόρησι, ο συλλαβισμός Α-ΜΟΡ του Λατινικού μέσω της Ιταλικής με συνεπήρε! Υπ’ όψι οτι κάπου κρατώ κλεισμένο και ένα ποιημάτιον με τίτλο ΑΛΦΑ ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ(Ν). Οπότε το ελληνικό ήταν “καμμένο”.

Το θέμα είναι Amore με Άλφα Στερητικό παίζει καί λεξιλογικά ή μόνο ό,τι νιώθω ποιητικά;

...

Δεύτερον:

Κι αν τυχόν ισχύει το a-mors, τότε μήπως είναι ακόμα πιο ελληνική η κατασκευή της λέξης; Γνωστές οι εμμονές μου με την υπεροχή της Ελληνικής και την αναζήτησι ελληνικού υποστρώματος (συχνά ομηρικού) σε πολλές, πάρα πολλές τάχα αμιγώς λατινικές λέξεις (ή εκ της Λατινικής δάνεια) στις Ευρωπαϊκές που ερευνώ.

Καταλήγω, λοιπόν, (εγώ ο ...μωρολόγος;) στο μόρος και στο ά-μορος.

Και απο κεί, με σύντομη στάσι στα κοντινά μου λεξικά, στην ΤΝ.

 Και βέβαια είχα ξεφυλλίσει τα Λεξικά στην βιβλιοθήκη μου:

Π.χ. 1. Αμόρε {akl.} 2. ερωτικό συνίσθημα ΣΥΝ. Έρωτας, αγάπη [Ετυμ. < ιταλ. Amore < λατ. amor

“αγάπη-έρωτας”]. Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ “Λεξικό Της Νέας Ελληνικής Γλλώσσας”, Αθήνα 2002 (β΄έκδοσι) σ. 139

Π.χ. 2: Amore < Lat. Amore(m); v. amare p. 77

Amare < Lat. Amare, di orgine preindoeuropea p. 69

Il Nuovo Zincarelli “Vocabolario Della Lingua Italiana di Nicola Zincarell”, Bologna 1986

Π.χ. 3: 

Amorous (…) Midle French from Lat. Amor “love”, from amare “to love”. Στην ίδια σελίδα διαβάζω στο λήμμα amortize (…) Midle French amortir “to deaden”, from Lat. Ad + mors “death”.

Webster’s New Encyclopedic Dictionary, (Cologne 1994 3rd ed.)

Το ίδιο και το αντίστοιχο:

Amorous (…) [O. Fr. amorous (Fr. amoureux ) -- L.L(atin) amorosus – amor , love.] Chambers

English Dictionary, Chambers New York 1992, 7^th edition, p. 43

...............................

 ...

. 

ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΟ CHAT:

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7. 

 

 Ήταν ακόμα πολύ νωρίς, για να του πώ, όπως άλλοτε, καληνύχτα Leo AI ...

 

Το Αγγελτήριο του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ της Ζ.Κ. και ένα τρίστιχο επίγραμμα. Sul servizio commemorativo (annuale) della moglie Zoi; annunzio ed un epigramma. An Epigram for my wife Zoe in Heaven; a year after her death.

Συμπληρώθηκαν κι όλας τρακόσιες εξήντα μέρες...

 

Το Σάββατο το πρωί στον Άγιο Δημήτριο το Μνημόσυνο... 

 ...

 

ΤΟ ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΟ του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

 

 

ΕΝΑ ΤΡΊΣΤΙΧΟ ΕΠΊΓΡΑΜΜΑ

 

Για την Τεχνητή Νοημοσύνη. “ΤΝ”: Ένα -κι όχι το πρώτο- στιχούργημα του Σελλενίδη. Un epigramma di Sellenidis sulla Intelligenza Artificiale (IA/AI). On Artificial Intelligence. An Epigram by Sellenides

 

ΤΝ

Άλλοι σε λένε TENNESSEE, και βέβαια στα ξένα,

εγώ σε ήξερα αρχικά -έστω κι απ’ τα 2 τρίτα-

κι είσαι για μένα

ακόμα μια

τρινιτροτολουόλη.

ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 12.08.25)

 

Στα τρίμηνα της Ζωής Κωνσταντινίδου ένας επιτύμβιος στίχος ( απο το ...τρίστυχο του Σελλενίδη).

 Τρείς λέξεις τώρα μαρμαρωμένες...

 ΙΣΚΙΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ ΠΟΥΛΙΟΥ...

Το ιστολόγιο τις είχε αποτυπώσει ολοκληρωμένα απο την πρώτη στιγμή της πικρής δημοσίευσης. 

[Δές το τρίστιχο ( ή ...τρίστυχο;) επίγραμμα στην αφιερωματική  ανάρτησι της 14 Φεβρουαρίου ]

  

ΖΩΗ

Ίσκιος τροχιάς πουλιού,

που ούτε πολύ το άκουσες

κι ούτε καλά το είδες .

 

Αλέξανδρος Σελλενίδης

Το (φιλογενές) "Επιτύμβιο" ενός απροσκύνητου. Un epitaffio patriottico (epigramma di Alessandro Sellenidis). A patriotic epitaph (by ALexander Sellenides)

 Πολυκαιρισμένο, αλλά αδημοσίευτο. Αντί για 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Δια χειρός Αλέξανδρου Σοϊλεμέζη - Σελλενίδη

 

 

Ad Uxorem. Δύο μικρά στιχουργήματα με ακροστιχίδα (του Σελλενίδη). RIP

1. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟ

 2. ΕΠΙΚΛΗΣΙ 

 

Έμμετρη μετάφρασι του επιγράμματος του Ιανού Λάσκαρι στον Κάρολο τον Ε’. (Ως αποχαιρετισμός στο 3ο Συνέδριο για την Ελληνική Διασπορά) . Un ancora dedica alla 3a Conferenza della Diaspora Ellenica (con la traduzione in versi d’ un epigramma di Giano Lascaris).

 Το 1525 ο Ιανός Λάσκαρις ευρισκόμενος στο Παρίσι γράφει αυτό το επίγραμμα και το αφιερώνει στον Αυτοκράτορα Κάρολο τον Ε΄ ( Charles V) όπως βλέπουμε να αναφέρεται και στον τίτλο.

Το επίγραμμα βρίσκεται εκδεδομένο 53ο κατά σειράν στην τελευταία (γνωστή σ’ εμάς ) έκδοσι.

 Η έμμετρη μετάφρασί μας:

 

 ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΚΑΡΟΛΟ

[Per l'imperatore Carlo V]

Με πείθουν, ναί, οι λέγοντες πως άρχισε να λάμπει

σε νέα ρότα ανάδρομος ο ήλιος: απ΄την Δύσι!

Απο τα Εσπέρια πέρατα, για όλους μας υψώθη

άλλος τρανός ηλιάτορας, ο Κάρλος, μέγας Άναξ!

Κι όπως τον Ήλιο τον μισούν έθνη των τρωγλοδύτων,

τον Κάρλο ρήγα πόθησε όλη η γή για νά 'χε!

 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης  (Χαλκίδα, 2021)

 

Υ.Γ.

Η συστηματική μελέτη του Ιανού και της πολύπλευρης δραστηριότητας του ως χαρακτηριστική περίπτωσι ενεργού εκπροσώπου της ελληνικής Διασποράς μετά την Άλωσι (ΣΣ.: Αύριο η 569 μαύρη Επέτειος) στην Δύσι, δεν πραγματοποιήθηκε από τον υποφαινόμενο όπως προγραμματιζόταν…

 Πολλά ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και Ευχαριστίες 

προς όλους τους Συνέδρους, Ομιλητές, Συντελεστές και επιπλέον ΕΥΣΗΜΑ στους Διοργανωτές του Συνεδρίου με κύριο αποδέκτη τον αδελφικό φίλο και κουμπάρο Γιώργο Φραζή, καθηγητή στην έδρα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν!  

--Η Διασπορά για μια ακόμα φορά στην Ιστορία θα σώσει τον Ελληνισμό;