Χαλκίδα, σήμερα: (Νέα) Διακριτική εμφάνισι μοναχικής χελώνας.Calcide, oggi: Apparizione discreta di una tartaruga solitaria. Chalkida, today: Discreet appearance of a solitary sea turtle.

 Σήμερα λίγο πρίν το μεσημέρι.

Πάλι κοντά στην Παλιά Γέφυρα...

 Εκείνη ήταν διακριτική, εγώ δεν θα τόλεγα!

Εντάξει, καμμία πρωτοτυπία. Και λιγότερη μαγεία απο την προηγούμενη φορά...

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

 

Πάντως, αλήθεια, δεν είχαμε κανονισμένο ραντεβού!

ΒΙΝΤΕΟ ?

[ΣΣ:  Το βίντεο προσεχώς! Ευρίσκεται υπο επεξεργασίαν] 

 

Χαλκίδα, 26 07 2026. Εορτασμός της πολιούχου μας Αγίας Παρασκευής. Calcide, oggi. Celebrazione della nostra patrona, Santa Paraskevi (foto). Chalkida, 26 07 2026. Celebration of our patron saint, Saint Paraskevi.

 Η Πολιούχος μας:

 

 

Εορταστικό Πρόγραμμα:

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Στη Γέφυρα της Χαλκίδας: στενή επαφή μοναχικής χελώνας (Φωτο Reportage). Al ponte di Chalkida: incontro ravvicinato con una tartaruga solitaria (Foto). At the Chalkida Old Bridge today: close encounter with a solitary sea turtle (20 Photos).

 

Ευτυχής συγκυρία η σημερινή βόλτα στην παραλία. 

 

Την σκηνή, 30 μέτρα απο την Παλιά Γέφυρα, όπου μια θαλάσσια χελώνα βούτηξε ίσα-ίσα λίγο πρίν την πλησιάσει επικίνδυνα ένα διερχόμενο (και μάλλον βιαστικό), κρις κράφτ δεν την απαθανάτισα...

Αλλά αυτό μου τράβηξε την προσοχή κι εγώ μετά το κινητό μου

 και απο αυτό οι σημερινές 

 αποκλειστικές φωτογραφίες:

 

....................

 

 

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΧΕΛΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΓΕΦΥΡΑ 

 

Νάτην στην επιφάνεια κοντά στο περιστατικό με το ταχύπλοο... 

 Έκανα την υπόθεσι πως δεν θα φοβηθεί και δέν θα βιασθεί να φύγει.

Φαινόταν πως θα κέρδιζα το στοίχημα...

 

2-3 το πολύ δευτερόλεπτα έβγαζε το κεφάλι της έξω απο το νερό και  αμέσως μετά βούταγε στον βυθό. 

 

Θά τανε, υπολογίζω τώρα, κάπου κοντά στο 1 μέτρο (80 εκ.;) το μήκος της.  

Νάταν ακόμη λίγο μεγαλύτερη, ίσως το είδος της να μας ήταν η λύσι στην πρόσφατη θαλάσσια λαθροεισβολή; διαβάζω φανταστικό τίτλο ειδήσεων: "Λαγοκέφαλοι και Γιγαντοχελώνες¨! 

(Γελάω! --Πάντως οι Caretta-caretta πράγματι τρώνε τις...τσούχτρες!)

 

Βούταγε, λοιπόν και ξαναβούταγε!

 

Δεν πήγε χαράμι κάτω απο τον μεσημεριανό ήλιο η γαϊδουρινή υπομονή μου.

 Και η έμπνευσί μου να μετακινούμαι σε αναζήτησι καλύτερης ...σκόπευσης!

 

Με μέσο όρο αναμονής τα 3-4 ενδιάμεσα λεπτά καταλαβαίνετε την χρονική διάρκεια του ...φωτορεπορτάζ 

 

Σάν μοντέλο η ...κυρία δεν ήταν και πολύ συνεργάσιμη, αλλά πάντως όχι και ακατάδεκτη!

 

Η παρουσία της από μόνη της λίαν εντυπωσιακή.

 

Στο τέλος κάνα δυο κοντινά πλάνα ακόμη

Και όπως ξαφνικά ξεκινήσαμε, διακόψαμε σιωπηλά και ψύχραιμα. 

 

Μοιραίος και ο αποχαιρετισμός...
 

..........................................................................

 

 

Όμως μου κόλλησε μια σκέψι:

 

 

Μια συνάντησι με έναν γλάρο! Και το ομώνυμο κομμάτι του “Λιδάκη” (ως αφιέρωσι). Un solitario incontro con un gabbiano! E la canzone (di Lidakis – Alagianni), dedicata alla mia amata fu moglie. An encounter with a seagull! Photos and a song; as a dedication to my beloved late wife.

 

Mutatis mutandis:

Μια βάρκα ήταν μόνη της σε θάλασσα γαλάζια

κι ήτανε κι ένας γλάρος με ολόλευκα φτερά

κι όλο την κοντοζύγωνε για να της κάνει νάζια

και τις φτερούγες του έβρεχε στα γαλανά νερά

                                                    (Ο ΓΛΑΡΟΣ, Βουγιουκλάκη - Χατζιδάκης ) 

 ......................................................................

 

Η βάρκα δεν ήταν μόνη της.

Ο γλάρος ήταν ολομόναχος, αλλά δεν είχε ολόλευκα φτερά...

...

Εγώ που σταμάτησα το περπάτημα στην παραλία, όταν τον είδα...

Η αλήθεια είναι οτι τον είχα ‘δή και την προηγούμενη μέρα  

με την παρέα του.

 

Πάλι εκεί κοντά.

Και πάλι είχα για λίγο σταματήσει.

Αυτή την φορά αποδέχθηκε την παρουσία μου επι μακρόν. 

 

Τόσο που μου επέτρεψε να του κάνω μια πλήρη  

φωτογράφισι. 

 

Τόσο, που μου επέτρεψε να πλησιάσω στα 5 μέτρα, 

στα τέσσερα, 

στα τρία ...

Θα του έκανα και βίντεο, αν το κινητό μου δεν έβγαζε μήνυμα ...υπερθέρμανσης!?

 

"Και αίφνης ο φτερωτός φίλος πέταξε!" 

.

[Τα υπόλοιπα τα λέει η αθάνατη μέσα απο τα τραγούδια της Βάσω Αλαγιάννη (με την αισθαντική φωνή του πιο πρόσφατα χαμένου Μανώλη Λιδάκη].

 

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ  -  -  -  

 Ο ΓΛΑΡΟΣ

 

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ  - Lyrics

Ο ΓΛΑΡΟΣ 

Έκανα τη μοναξιά μου

παραθύρι στα όνειρα μου

κι ήρθε κι έκατσε ένας γλάρος

και μου μίλησε με θάρρος.

Μου 'πε: κοίτα πώς πετάω

κι από τα ψηλά κοιτάω

έτσι είδα τα όνειρά σου

κι είμαι τώρα εδώ μπροστά σου.

Μού 'πε κι άλλα - μού 'πε κι άλλα

ώσπου άρχισε ψιχάλα...

έλα, μού 'πε, πάμε τώρα

δέ φοβόμαστε τη μπόρα...

Θα πετάξουμε παντού

έχω θύελλα στο νου

αστραπή μες στην καρδιά μου

ουρανό τα όνειρά μου.

Έκανα τη μοναξιά μου παραμύθι στα όνειρά μου

κι ήρθε κι έκατσε ένας γλάρος και μου μίλησε με θάρρος.

Στίχοι - Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη

Ερμηνεία - Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Λιδάκης 

 

...................................

 

Χαλκίδα: Τσούχτρες, έξω! Δίχτυ προστασίας σε Πλάζ. Calcide: Fuori le meduse! Rete di sicurezza nelle spiaggie; foto. Chalcis: Jellyfish out! Raus! Safety nets at the beaches. Photos.

 

Σήμερα μεσημέρι. Ροδιές.

Τσούχτρες, έξω!

 

-- Έξω οι τσούχτρες; Καλά, και η ...συμπερίληψι; 

Ακούγεται κάπως ...ρατσιστικό! Για τις τσούχτρες!

Αλλά, προσοχή: Όχι υποκρισίες! Όλες, μικρές-μεγάλες, σκούρες ή ανοιχτόχρωμες, τσούχτρες μωβ-ροζ ή μέδουσες καφέ-κίτρινες …

Όχι ¨Μέσα οι τσούχτρες με ...σημαία ΗΠΑ ή Ισραήλ” και έξω (RAUS!) μόνο αυτές με σημαία Ρωσίας ή Λευκορωσίας!  Όπως ευλαβικά κάνουν χρόνια τώρα π.χ. οι FIFA, FIDE Ομοσπονδίες και λοιπές παγκοσμοιοποιητικά πιασμένες κομπανίες (τύπου IAAF κττ)...

Πώς είπαμε; ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΙ; 

Θυμίζω απλώς με την ευκαιρία της τσουχτροφοβίας: 

 

ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ συνώνυμο; = ΡΩΣΟΦΟΒΙΑ !

 

Αλλά ας πάμε στις ΦΩΤΟ:

 

Κι αν ρωτάτε για τις κίτρινες σαμπρελίτσες που κυκλώνουνε τις πλάζ: 

Ναί έχουν απο κάτω δίκτυα προστασίας των λουομένων!