Διαφήμισι των e-schools, επίδειξι e-books κλπ “ψηφιακές φούσκες” για το “νέο” σχολείο από δύο Υπουργούς «Παιδείας» (έναν πρώην και μία νύν) στην Λήμνο

Την προ-προηγούμενη Παρασκευή ο υπογραφόμενος διαχειριστής του Ιστολογίου είχε μέσω ηλ. ταχυδρομείου προσκαλεσθή στην πολύ σημαντική έκθεσι για την ηλεκτρονική μάθηση e-Learning Expo που θα γινόταν το Σαββατοκύριακο 2 και 3 Οκτωβρίου στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας στη Γλυφάδα.
Η ηλεκτρονική κάρτα αυτής της 2ης έκθεσης για το πολύ ελκυστικό θέμα της ηλεκτρονικής μάθησης έγραφε μεταξύ άλλων : «Σας προσκαλούμε να γνωρίσετε τους εκθέτες που θα παρουσιάσουν καινοτομικά προϊόντα και υπηρεσίες ηλεκτρονικής μάθησης για όλες της βαθμίδες εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης και να παρακολουθήσετε πολύ ενδιαφέρουσες συνεδρίες και παρουσιάσεις με διακεκριμένους ομιλητές…»
Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να πάμε.
Κάποιοι άλλοι όμως παρευρέθησαν και απ’ ό,τι φαίνεται φρόντισαν να μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους στους πολιτικούς, οι οποίοι με την σειρά τους προσπάθησαν να «πούν το ποίημα» (αυτό με τον τίτλο «Το σχολείο του αύριο είναι ψηφιακό») στα παιδιά και στους συναδέλφους του σχολικού συγκροτήματος ΓΕΛ – ΕΠΑΛ Μούδρου της Λήμνου.

Θα αναδημοσιεύσουμε χωρίς άλλα σχόλια την εύγλωττη ανάρτησι που έκανε εχθές το φιλικό μας ιστολόγιο Εκπαιδευτικοί Λήμνου.


Ο Πρωθυπουργός μας ήρθε στη Λήμνο...
...μαζί με την Υπουργό μας και τους λοιπούς παρατρεχάμενους.

Για μια ακόμη φορά σκόρπισε άφθονο γέλιο, σε όσους τυχερούς τον παρακολούθησαν ζωντανά από το σχολικό δίκτυο sch.gr.

Και τι δεν είπε:
-Οι μαθητές να βοηθούν τους καθηγητές τους με τις νέες τεχνολογίες
-Ότι κατέβασε από το Ίντερνετ ένα βιβλίο σχετικό με την οικονομική κρίση και το διάβαζε για να μορφωθεί και να βγάλει τη χώρα από αυτήν
-τους έδειξε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, λες και μπορούν οι μαθητές να το αγοράσουν ή λες και μπορεί το σχολείο να τους το παράσχει ή τέλος-τέλος λες και το πρόβλημα της Παιδείας να είναι η έλλειψη σε e-books! Και όλα αυτά τη στιγμή που καταργείται η Πληροφορική στο Λύκειο!!!!!!!! (εδώ κι εδώ)

Καλά, για πόσο θα τους ανεχόμαστε ακόμη; Μας έχουν πάρει χαμπάρι ότι είμαστε χαχόλοι (ναι, είμαστε αναγνώστη μου, μην πω βόδια) και δεν αντιδρούμε και δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας βάζοντας όλο και ψηλότερα τον πήχυ!
Γενικά, η ανοησία πήγε σύννεφο. Θα χρειαζόμουν 100 σελίδες για να γράψω ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα της Παιδείας και πόσο επικοινωνιακή και ανόητη ήταν αυτή η εκδήλωση. Αντ' εμού σας παραθέτω την άποψη των συναδέλφων του ιστολογίου "Με άποψη" όπου μπορείτε να απολαύσετε και τα ξεκαρδιστικά βίντεο...

1.Ψηφιακή Θλίψη


2.Ψηφιακή Θλίψη II


"Σχόλια:

1. Τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών είναι σχεδιασμένα εδώ και πολλά χρόνια, κάτι που δεν επιτρέπει την χρήση της τεχνολογίας στα περισσότερα μαθήματα (έλλειψη καθηγητών, αιθουσών, υποδομών).

2. Οι επιμορφώσεις των καθηγητών είναι μηδαμινές έως και ανύπαρκτες.

3. Πέρυσι που ξεκίνησαν οι ψηφιακές τάξεις με τα laptops που μοιράστηκαν σε μαθητές και καθηγητές, γνωρίζετε πόσοι καθηγητές τα χρησιμοποίησαν και πόσες τάξεις λειτούργησαν πραγματικά; Στο σχολείο μου, μόνο ένας στους επτά καθηγητές έκαναν μάθημα στις ψηφιακές τάξεις! Οι υπόλοιποι … απλά κράτησαν τα laptops για … προσωπική χρήση !! Οι περισσότεροι δε μαθητές φέτος δεν τα έχουν γιατί είτε δεν λειτουργούν είτε γιατί τα χάλασαν.

4. Ο αριθμός μαθητών σε κάθε τμήμα είναι μεγάλος (από φέτος αυξήθηκε περισσότερο) και κατά συνέπεια η χρήση υπολογιστών για τα μαθήματα είναι αδύνατη. Σε αντίθεση, το μάθημα της πληροφορικής γίνεται με τους μισούς (10-12 το πολύ) μαθητές.

5. Οι περισσότερες τάξεις ΔΕΝ έχουν υποδομή για να μετατραπούν σε αίθουσες με υπολογιστές ή laptops (πρίζες, ασύρματο internet …) τη στιγμή που κάθε σχολείο έχει ένα εργαστήριο πληροφορικής και είναι ήδη παλιάς τεχνολογίας. Τις περισσότερες φορές μάλιστα είναι απομακρυσμένο από το υπόλοιπο σχολείο (στον τελευταίο όροφο)

6. Τα ΚΕΠΛΗΝΕΤ (Κέντρα Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών) που υποστηρίζουν τη λειτουργία των εργαστηρίων πληροφορικής είναι ήδη με επιβαρυμένα καθήκοντα (λόγω της παλαιότητας των εργαστηρίων πληροφορικής) και με την βοήθειά τους στην γραμματειακή υποστήριξη (eschool) που ΑΠΑΙΤΗΣΕ το Υπ. Παιδείας από πέρυσι. Μάλιστα φέτος τα ΚΕΠΛΗΝΕΤ ήταν να ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ αλλά παρατάθηκε η λειτουργία τους για ένα ακόμη χρόνο.

7. Οι εξαγγελίες του υπουργείου παιδείας για την υποβάθμιση του μαθήματος της πληροφορικής (στο Λύκειο) δεν συμβαδίζει με όσα ακούσαμε στα παραπάνω video.

8. Το υπουργείο παιδείας ΑΠΑΙΤΗΣΕ από πέρυσι την γραμματειακή υποστήριξη κάθε σχολικής μονάδας, όλων των βαθμίδων (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) με την λειτουργία του προγράμματος eschool, το οποίο απαιτεί ΠΟΛΛΕΣ ώρες καθημερινής χρήσης ΧΩΡΙΣ φυσικά να προβλέψει τη θέση γραμματέων στα σχολεία, με αποτέλεσμα να απασχολούνται κάποιοι από τους καθηγητές, συχνά ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΟΥΣ. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι πολλοί καθηγητές (συχνά της Πληροφορικής) απασχολούνται και μετά τη λήξη του σχολείου (μετά το μεσημέρι)

Ωραία λοιπόν όσα μας είπατε και “ονειρεύεστε” … Μήπως πρέπει να ξανασκεφτείτε το πώς θα τα υλοποιήσετε;

Αφού λεφτά ΔΕΝ έχετε … Πώς θα κάνετε “μεταρρυθμίσεις” και “ψηφιακά σχολεία”; Με “φούσκες”;

Αλλά ξέχασα…. “ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ” … όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.

Βάλτε περισσότερους μαθητές σε μισοδιαλυμένες τάξεις, δώστε τους και διαδραστικούς πίνακες των 2000 ευρώ (γιατί απορρίψατε τους φτηνότερους και μας “επιβάλλατε” τους ακριβότερους ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ) και αφήστε τους να κάνουν μαθήματα αυτομόρφωσης … με ωρομίσθιους, αναπληρωτές, με “επισκέπτες καθηγητές” (όπως έγινα κι εγώ φέτος).

Δεν ξέρετε ποιοι είναι “επισκέπτες καθηγητές” ;; Να φροντίσετε να μάθετε κ. Πρωθυπουργέ !!

Και κάτι ακόμα κ. Πρωθυπουργέ.

Ωραία τα είπατε στα παιδιά. Σας άκουγαν; Είχαν κάτι να σας ρωτήσουν;

Κάνατε και την “προπαγάνδα” σας περί … “οικονομικής κρίσης” … Σας πίστεψαν;"


από Vag (αναδημοσίευσι απο το ιστολόγιο "ΜΕ ΑΠΟΨΗ")

Πολιτική εξουσία και παρακράτος. Επαληθεύοντας μια παραπομπή και μια διατύπωσι στο «Παράπονον του νεκροθάπτου» του Ροΐδη.Verificando una citazione...

Riscontrando una citazione dal racconto “Il lamento di un becchino” di Emanuele Roidis

Το θέμα μάς ενδιέφερε, την προχθεσινή ανάρτησι την διαβάσαμε, το κείμενο σε γενικές γραμμές καλό, ως συνήθως. Ο τίτλος πάντως ήταν αυτό που λέμε όλα τα λεφτά:
«Το παρακράτος στηρίζει την εξουσία. Με 11ήμερη άδεια από τις φυλακές ο “ληστής”».
Ευχαρίστως παραπέμπουμε για την είδησι στο φιλικό, άλλωστε, ιστολόγιο. Όμως άλλο μας παρακίνησε να ασχοληθούμε με την συγκεκριμένη ανάρτησι και με το θιγόμενο στο κείμενο τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα πολιτικής-παρακράτους. Ένας από τους (πολλούς) σχολιαστές της εν λόγω ανάρτησης παρατηρεί επιδοκιμαστικά (και σε ειρωνικό ύφος), παραπέμποντας σε νεοέλληνα λογοτέχνη:
«Στηρίζει η εξουσία παλιανθρώπους; Απο κλέφτες και ληστές, έως δολοφόνους; Μα, τί λέτε!!!
Προφανώς θα διαβάσατε το “Παράπονον του νεκροθάπτου” εκείνου του κόπανου, του Ροΐδη, και τρέχει η φαντασία σας!»
Και σπεύδει να προσθέση την επεξήγησι με την λογοτεχνική του αναφορά:
«Υγ: Εννοώ το απόσπασμα: “… Δημάρχους, υπουργούς, και άλλους προστάτας δολοφόνων!”»

Εμείς που έχουμε υπ’ όψι μας καί τον συγγραφέα της "Πάπισσας" ή μάλλον της «Παπίσσης Ιωάννας» καί το "συριανό" διήγημα –έχοντας μάλιστα αναφερθή σ’ αυτό και σε παλαιότερη ανάρτησί μας- αισθανθήκαμε την ανάγκη (φιλολογική καχυποψία) να επαληθεύσουμε την παραπομπή.
Καταφεύγοντας λοιπόν στο πρωτότυπο κείμενο του διηγήματος “Το παράπονον του νεκροθάπτου” (διαδικτυακώς δύνασθε και υμείς –και αξίζει!- να το αναγνώσητε ως έχει εις την συλλογήν ¨Συριανά Διηγήματα"), διαπίστωσα πως δεν αποδίδεται ακριβώς και κατά γράμμα η ροΐδιος διατύπωσι. Αλλά μόνον κατά το πνεύμα. Προφανώς ο καλοπροαίρετος σχολιαστής παρέπεμπε –πράγμα απολύτως δεδικαιολογημένον- από μνήμης.
Εμείς όμως, για του λόγου το αληθές, αναδημοσιεύουμε το –ας πούμε- επίμαχο απόσπασμα:

“…Ο σωρός ήταν ο Γιάννης μου, εκείνος πού μ' έλεγε πως θα κάνη υπότροφο ο βουλευτής. Τον είχε στείλη, η μάννα του να ψουνήση και τον επλάκωσεν ένας άμαξας, που έτρεχε σαν κυνηγημένος λαγός σέ στενό δρόμο γεμάτο κόσμο•
Ο Γιάννης πέθανε μετά δυο ώρες. Όλοι τον έκλαιαν κι' αναθεμάτιζαν τ' αμάξια και την αστυνομία. Ο νεκροσκόπος μας έλεγε πως έκαμε τον λογαριασμό και πως ανάλογα του πληθυσμού περισσοτέρους ανθρώπους σκοτώνουν οι αμαξάδες εις τας Αθήνας, παρά αι τίγρεις εις τας Ινδίας. Γιατί όμως να μη κάμη το κέφι του κι' ο αμαξάς, αφού έχει κι' εκείνος προστασία, τα δικαίωμα δηλαδή να μας σακατεύη με το αμάξι του, καθώς ο χασάπης κι' ο μανάβης να μας αρρωστούν με τη σαπίλα και την αποφορά τους;
Αξαπλώνοντας το πέμπτο μου παιδί κοντά εις τ' αδέλφια του, εσυλλογούμουν με πίκρα και με καϋμό, πως εις το νεκροταφείον της Βάθειας δεν θα είχα ούτε καν την παρηγοριά να σκάψω το λάκκο κανενός υπουργού, βουλευτή, νομάρχη, δημοτικού συμβούλου, ή άλλου προστάτη των φονιάδων, γιατί όλους αυτούς τους πηγαίνουν εις το αρχοντικό νεκροταφείο…”

Και για μια ακόμα φορά καταθέτουμε τον θαυμασμό μας για την συγγραφική ιδιοφυΐα και την πολιτική τόλμη του μεγάλου συγγραφέα Εμμανουήλ Ροΐδη!