Το πρώτο βοηθητικό σκακιστικό πρόβλημα στο ιστολόγιο. Αφιέρωσι από έναν φίλο! Il primo problema di scacchi del tipo aiutomatto: Come dedica dal amico Carlo De Grandi. The first helpmate chess problem on our blog.

Αρκετά έγκαιρα, την επόμενη της ονομαστικής μου εορτής, ο αγαπητός φίλος του ιστολογίου μας, Carlo De Grandi είχε την ευγενή καλοσύνη να μας αποστείλη ένα ιδιαίτερο σκακιστικό πρόβλημα σαν αφιέρωσι! Όμως μια ελαφριά ευτυχώς αλλά παρατεταμένη αδιαθεσία εμπόδισε τον γράφοντα διαχειριστή να παρουσιάσει κατάλληλα το προσφερθέν δώρο.
Βέβαιοι ότι θα δείξει την αρμόζουσα κατανόησι ο φίλος Carlo, επιχειρούμε την τακτοποίησι της εκκρεμότητας απόψε.
Λοιπόν ας δούμε το πρόβλημα:

Πρόκειται για μια σύνθεσι του Evgeny Sorokin δημοσιευμένη το 1976 και είναι δύο κινήσεων. Ο Carlo μας γράφει πως το βρήκε στο «ίδιο βιβλίο του B. M. Archakov με τίτλο: "Chess Mosaic", έτος έκδοσης:1984».
Αλλά δεν πρόκειται για ένα από τα συνηθισμένα προβλήματα, τα κλασσικά, τα λεγόμενα και «ορθόδοξα». Ανήκει στην ιδιαίτερη κατηγορία των «βοηθητικών» (αγγλιστί helpmates ή καλύτερα στα γερμανικά Hilfsmatts –προς τιμήν του εφευρέτη τους, του Γερμανού σκακιστή αλλά και συνθέτη/προβληματιστή του 19ου αιώνα, Max Lange).

Και μια και είναι η πρώτη φορά που φιλοξενούμε τέτοιου είδους σκακιστικό πρόβλημα, ας δώσουμε τις βασικές πληροφορίες:

ΤΑ ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Σ’ αυτά τα προβλήματα την κίνησι την έχουν τα μαύρα! Δηλαδή παίζουν ΠΡΩΤΑ τα μαύρα και συνεργάζονται με τα λευκά, τα βοηθούν να κάνουν μάτ! Σε όσες κινήσεις αναφέρει/προβλέπει ο συνθέτης. 

Στο σημερινό ο λευκός (αφού τον βοηθήσει, όπως είπαμε, ο μαύρος με την πρώτη κίνησί του) θα κάνει μία κίνησι, θα ακολουθήσει κανονικά ο μαύρος και ο λευκός στην συνέχεια θα πραγματοποιήσει το μάτ με την δεύτερη κίνησί του. (Μπορείτε να δήτε την λύσι στο τέλος).

[Σημειωτέον ότι στο σημερινό πρόβλημα υπάρχουν, όπως δηλώνεται στο διάγραμμα, δύο λύσεις.]

Αλλά η παρούσα σύνθεσι του Sorokin έχει και κάτι επιπλέον, κάτι που προφανώς ήταν και η αιτία της επιλογής του από τον φίλο Carlo που το έκρινε ιδιαίτερα κατάλληλο για να μου το προσφέρει: η αρχική τοποθέτησι των πεσσών σχηματίζει ένα κεφαλαίο γράμμα, «σχηματίζει το γράμμα «Α» του ονόματός σου», όπως μου έγραψε. 

Όπως καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη η χαρά μας καί για το σκακογράφημα με το πρώτο γράμμα του αλφαβήτου και του ημετέρου ονόματος, αλλά καί για τον εγκαινιασμό στο ιστολόγιο του είδους των βοηθητικών. 

Διπλές ευχαριστίες στον φίλο μας Carlo!


Λύσεις:
Α)1....,Πγ6δ6 2.Αβ5,γ6 3.Α:β4#
Β)1....,Πεδ6 2.Αζ5,ε6 3.Α:Α#

΄Ένα δύσκολο σκακιστικό πρόβλημα πέντε κινήσεων, με έξη ακριβώς κομμάτια και με σχήμα Ταύ!! Un problema di scacchi in 5 mosse e più vicino alla figura della lettera T.

Το σημερινό σκακιστικό πρόβλημα μάς το έστειλε ο εξαίρετος φίλος του ιστολογίου μας Carlo De Grandi για να το αναρτήσουμε ως πιο χαρακτηριστικό για το σχήμα του γράμματος Ταύ, από το προηγούμενο (του Π. Μόρφυ). 

Είναι ένα πρόβλημα πέντε (5) κινήσεων και μάλιστα βραβευμένο. 
Ο καλός φίλος μάς έστειλε όχι μόνο την λύσι, αλλά και τα άλλα στοιχεία του προβλήματος: 
Συνθέτης ο Βλάντιμηρ Τσεκάρκοφ, πρώτη δημοσίευσι στο ρωσικό περιοδικό «64», (Шахматное обозрение, 1981), αλλά ο φίλος μας Carlo το βρήκε και μας το έστειλε «από το βιβλίο του B. M. Archakov με τίτλο: «Chess Mosaic», έτος έκδοσης:1984». 

Εμείς να τον υπερευχαριστήσουμε και να σημειώσουμε με έκπληξι όχι μόνο τον υψηλό βαθμό δυσκολίας που συναντήσαμε κατά την προσπάθειά μας να το λύσουμε, (πάνω από 1 ώρα, παρ’ όλο που πρόκειται για ένα πρόβλημα μινιατούρα), αλλά και ότι σημειολογικά το εν λόγω πρόβλημα έχει περίεργες αναλογίες με την κατακερματισμένη και υπο κατάργησι Τοπική Επιτροπή των Σωματείων της Ανατολικής Στερεάς:
Έξι συνολικά μέλη = 6 πεσσοί
Δύο παρατάξεις, 4 μέλη η μία η πλειοψηφία και 2 η άλλη, η μειοψηφία. = 4 λευκά + 2 μαύρα.
Κι αν στην πραγματική ζωή τα μέλη της πλειοψηφίας της ΤΕΣΣΑΣ παραιτήθηκαν το ένα μετά το άλλο, κάτω από την υπονομευτική τακτική του ζεύγους της μειοψηφίας, σ’ αυτό το πρόβλημα φαίνεται μια πιο «αισιόδοξη λύσι». Όταν το λύσετε, θα διαπιστώσεται αυτό που μας γράφει ο Carlo:
 "Τελικά το γράμμα «Τ» μετασχηματίστηκε σε γράμμα «Γ»"!

Ένα εύκολο σκακιστικό πρόβλημα του Κάρλο ΝτεΓράντι στο Gameknot (και το blog του). Un problema di Carlo DeGrandi a Gameknot.

Έχουμε αναφερθή στον παγκοσμίως γνωστό σκακιστικό ιστοχώρο, τον λεγόμενο «Παιχνιδόκομβο» (ή νεοελληνιστί «Γκαίημ(κ)νοτ» : Gameknot), όπου μπορεί κανείς να παίξη (και) διαδικτυακό σκάκι με κάποιον άλλον (άγνωστο ή γνωστό του χρήστη), και μάλιστα δωρεάν, με μια απλή εγγραφή.
Ο υποφαινόμενος πού και πού δοκιμάζει τις αντοχές του παίζοντας καμμιά παρτίδα (ή και παραπάνω ενίοτε – εφόσον του είναι εφικτόν). Επίσης προσπαθεί να λύνει τα συνήθως εύκολα σκακιστικά προβλήματα ή τους συνδυασμούς, που κατά καιρούς δημοσιεύουν χρήστες του εν λόγω ιστοχώρου με μορφή μηνιαίου διαγωνισμού ασκήσεων («διαγωνισμός σπαζοκεφαλιάς» με μία άσκησι την ημέρα: Daily contest puzzle).
Στον διαγωνισμό λύσης του Μαΐου, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος εν όψει καλοκαιριού, δημοσιεύθηκε την τελευταία μέρα (31.05.2010), το παρακάτω σκακιστικό πρόβλημα- "puzzle":

CHESS PROBLEM "Patience pays"
WHITE TO MOVE, Mate in 3

[k1N5/Pp6/8/8/6p1/8/7K/7B w - - 0 1]

wKh2,Nc8,Bh1,Pa7/bKa8,Pb7,g4

#3 (3+4)


Πρόκειται για ένα τριάρι με 7 μόνο πεσσούς, όπου ο Μαύρος έχει δύο μόνο πιόνια β7 και η4) και τον Βασιλιά του στην γωνία, στο α8, χωρίς ελεύθερα τετράγωνα, ενώ ο Λευκός έχει εκτός από τον Βασιλιά του (απομακρυσμένο στο θ2), ένα πιόνι (στο α7), έναν Ίππο (στο γ8) και έναν Αξιωματικό ο οποίος βάλλει –αρχικώς χωρίς αποτέλεσμα- από την άλλη άκρη της διαγωνίου , το θ1.

Στο αρκετά εύκολο αυτό και λιτό πρόβλημα, ο συνθέτης αξιοποιεί την ιδέα της δραστηριοποίησης του Βασιλιά στο φινάλε με έναν θεαματικό τρόπο, αφού αυτός ο πεσσός με την κίνησί του θα δώση και την χαριστική βολή στον αντίπαλό του.
Η ευκολία του προβλήματος δεν ήταν μόνο η προσωπική εντύπωσι του γράφοντος, αλλά πιστοποιήθηκε και την επόμενη μέρα όταν ο κόμβος παρέθεσε τα σχετικά με τον καθημερινό διαγωνισμό επίσημα στοιχεία. Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν, το πρόβλημα το έλυσαν 1302 από τους 1925 χρήστες (δηλ. το 67%) που εκείνο το 24ωρο δοκίμασαν να το λύσουν. Οι ίδιοι (να μην ξεχνάμε οτι πρόκειται σε μεγάλο ποσοστό για ερασιτέχνες και χαμηλού αγωνιστικού επιπέδου σκακιστές κάθε ηλικίας) του έβαλαν και ως χαρακτηρισμό 2 από 5 αστέρια, δηλαδή: εύκολο.
Πού είναι το ενδιαφέρον του ζητήματος; Μα στο ότι αμέσως μετά την λύσι φανερώθηκε αυτόματα, εκτός από τον χρήστη που το είχε διαλέξη καί το όνομα του συνθέτη.

Φανταστήτε την έκπληξι του γράφοντος, όταν είδε ότι συνθέτης του συμπαθητικού αυτού προβλήματος-γρίφου είναι ένας Έλληνας και μάλιστα φίλος του ιστολογίου: ο Κάρλο ΝτεΓκράντι!!
Ο σεβαστός και συνάμα αγαπητός Κάρλο ΝτεΓκράντι (Carlo de Grandi) που μας τίμησε και με την αφιλοκερδή του συνεργασία στο περιοδικό μας «Νέος Παλαμήδης», είναι όχι μόνο συγγραφέας και σκακιστικός αρθρογράφος, αλλά και γνωστός συνθέτης προβλημάτων έχοντας συνθέση (και δημοσιεύση σε διάφορα σκακιστικά περιοδικά κατά καιρούς) περισσότερα από 100 προβλήματα.
Ο συνταξιούχος πια φίλος Κάρλο έχει εδώ και κανα χρόνο το δικό του ιστολογιο (ονόματι Papaveri48). Στις πολύ ενδιαφέρουσες σελίδες του, όπου ήδη έχει δεχθή σχεδόν 16.000 επισκέψεις, μπορεί κανείς να βρή όχι μόνο πρωτότυπες αναρτήσεις με θέματα γύρω από το καλλιτεχνικό σκάκι ή από το άλλο συγγενές πεδίο των σκακιστικών (ιστορικών και αξιοπερίεργων) αναζητήσεων και ερευνών, αλλά και απο τα άλλα του προσωπικά ενδιαφέροντα, με αποκορύφωμα τους μαθηματικούς γρίφους.
Ας είναι αυτή η σημερινή συγκυρία και μια αφορμή να τον επισκεφθούμε στον φιλόξενο ιστοχώρο του!

Ο Κ. Ντε Γκράντι για την κληρονομιά και την βιογραφία του Γκρέκο. (Μέρος Β΄). Carlo De Grandi, sull’ eredita’ e la biografia del Gioacchino Greco. ΙΙ

Κρατώντας την υπόσχεσί μας, δημοσιεύουμε την συνέχεια του εξαιρετικά ενδιαφέροντος άρθρου του φίλου και συνεργάτη Κάρλο Ντε Γκράντι, που προ ημερών είχαμε δημοσιεύση με τον τίτλο Gioacchino Greco di Calabria «Il Greco ή Il Calabrese».

Gioacchino Greco di Calabria , «Il Greco ή Il Calabrese» (1600-1630/1634;)

ΜΕΡΟΣ Β΄ (Greco, ο Έλληνας!)

Γαλλική Άμυνα
Ρώμη, 1619
Λευκά: Greco
Μαύρα: Marconi
1.ε4,ε6 2.δ4,Ιζ6 3.Αδ3,Ιγ6 4.Ιζ3,Αε7 5.θ4,0-0 6.ε5,Ιδ5. Βλέπε κατωτέρω διάγραμμα.


7.Α:θ7+!,

(Στο “The Oxford Companion to Chess”, του David Hooper, αναφέρεται ότι το όνομα της θυσίας της αξιωματικού στο αντίπαλο ροκέ (πάνω στο πιόνι θ7) – ελληνικό δώρο – οφείλεται μάλλον στην χρήση του από τον Γκρέκο παρά στον Δούρειο Ίππο.)

,Ρ:Α 8.Ιη5+,Α:η5 (εάν 7.Α:θ7+!,Ρ:Α 8.Ιη5+,Ρη8 9.Βθ5,Α:Ι 10.θ:Α,ζ5 11.η6,Βθ4 12.Π:Β, Πε8 13.Βθ8# Ματ του Greco.)
9. θ:η5+,Ρη6 10.Βθ5+,Ρζ5 11.Βθ7+,η6 12.Βθ3+,Ρε4 13.Βδ3#.
Ή 11.Βθ3+,Ρη6 (εάν 11….,Ρε4 12.Βδ3#) 12.Βθ7#

Ένα άνοιγμα φέρει το όνομά του «Γκαμπί του Greco» ή «Λεττονικό Γκαμπί»
ή «Ρίγα Γκαμπί»: 1.ε4,ε5 2.Ιζ3,ζ5.

Επίσης συναντάμε το όνομά του σε μια βαριάντα της Ιταλικής Παρτίδας (Giuoco Piano):
1.ε4,ε5 2.Ιζ3,Ιγ6 3.Αγ4,Αγ5 4.γ3,Ιζ6! 5.δ4,ε:δ 6.γ:δ,Αβ4+

(Βαριάντα του Greco: 7.Ιγ3,Ι:ε 8.0-0,Ι:Ι 9.β:Ι,Α:γ 10.Ββ3,δ5! 11.Α:δ,0-0 12.Α:ζ+,Ρθ8 13.Β:Α,Π:Α 14.Ββ3! + - ).

Και ένα άλλο άνοιγμα φέρει τ’ όνομά του: Άμυνα Greco:

1.ε4,ε5 2.Ιζ3,Βζ6 3.Ιγ3,γ6 4.δ4,ε:δ4 5.ε5,Βη6 6.Β:δ4 (Κλασική Βαριάντα).

1.ε4,ε5 2.Ιζ3,Βζ6 3.Aγ4 (Βαριάντα του Αξιωματικού).

***********************

Ο Greco, με δεδομένο ότι δεν γνώριζε πολύ καλά την Ιταλική γλώσσα, καθ’ ότι ήταν Έλληνας, έγραψε δύο βιβλία για το σκάκι στην Ιταλική γλώσσα.
Σχετικά αναφέρει η Anne Sunnucks στην Σκακιστική Εγκυκλοπαίδεια «The Encyclopaedia of Chess» , λήμμα «Greco»: «...παρήγαγε ένα μεγάλο αριθμό χειρογράφων εις πολύ φτωχά Ιταλικά ('very poor Italian')». Επίσης το ίδιο παραδέχονται και οι Dr. Adriano Chicco
και Giorgio Porreca στο Εγκυκλοπαιδικό Σκακιστικό Λεξικό: «Dizionario Enciclo-pedico degli Scacchi» λήμμα «Greco», οι οποίοι γράφουν: «...τα κείμενα του Greco ήσαν εις χείριστα Ιταλικά ('...pessimo italiano')».
Τα περισσότερα από τα έργα του ήταν αφιερωμένα στους πάτρονές του, για ευνόητους λόγους.
Κατωτέρω παρουσιάζουμε μία παρτίδα από το χειρόγραφο του 1619:
Φιανκέττο της Βασίλισσας
Ρώμη,1619

Λευκά: Greco
Μαύρα: Άγνωστος

Play online chess!

Το 1623 αφιερώνει ένα χειρόγραφο με κανόνες του σκακιού στον Nicholas Montstephen. Το 1625, ο Greco, εκδίδει ένα βιβλίο με τίτλο «Trattato del Nobilissimo et Militare Essercizio di Scacchi» – «Πραγματεία για το ευγενές και στρατιωτικό παιγνίδι του σκακιού», 'περιέχουσα τις ωραίες κινήσεις και την αληθή επιστήμη του παιγνιδιού', 270 σελίδες, 160 x 110 χιλιοστά.

Το 1656, στο Λονδίνο, το βιβλίο που εξέδωσε το 1619 o Greco, μεταφράστηκε στ’ Αγγλικά από τον D. F. Beal και δημοσιεύθηκε από τον Herry Herringman με τον τίτλο «Τhe Royal Game of Chesse - Play» – «Ο Βασιλικός Αγώνας του Παιγνιδιού του Σκακιού» και ονομάσθηκε «Calabrian».

Το 1669, το βιβλίο που εξέδωσε το 1619 o Greco, μεταφράζεται στα Γαλλικά διορθωμένο από τον N. Pepingue a Louvois, υπουργό του Λουδοβίκου XIV από το 1666, και τυπώνεται.

Η μετάφραση αυτή τυπώθηκε εκ νέου το 1689. Ανατυπώθηκε πάνω από 40 φορές(!!).
Το 1750 σε μία από της Αγγλικές εκδόσεις εκδόθηκε με το τίτλο «The Chess make easy» – «Tο Σκάκι γίνεται εύκολο».
Το 1819 δημοσιεύεται στην Αγγλία από τον William Lewis, με τίτλο "On the Game of Chess Di Gioachino Greco"
"On the Game of Chess Di Gioachino Greco"

Αναφορά της βιογραφίας του Greco συναντάμε στα εξής περιοδικά και βιβλία:

"The Monthly Review", Λονδίνο, 1820
"Le Palamède, Παρίσι, 1836
"I manoscritti italiani della Regia, Biblioteca parigina" του Antonio Marsand
Παρίσι, 1838
"Il Giuoco degli Scacchi" του Carlo Salvioli, Βενετία, Ιούλιος 1913

To 1900 δημοσιεύεται επίσης στην Αγγλία από τον καθηγητή Hoffmann βιβλίο με τίτλο «The Games of Greco» – «Οι Αγώνες {Παρτίδες} του Greco» στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και ένας βιβλιογραφικός κατάλογος των εργασιών του Greco από τον G. A. Leon.

Ήταν πρωταθλητής κόσμου από το 1622 μέχρι το 1630.
Ήταν από τους πρώτους επαγγελματίες σκακιστές της εποχής εκείνης που κέρδιζε τα προς το ζην παίζοντας σκάκι.

Πληροφορίες για την ζωή του Greco αντλούμε & από τα 4 βιβλία που έγραψε το 1634, μετά τον θάνατο του Greco, ο Dr. Alessandro Salvio με τίτλο «Trattato dell’ inventione et arte liberale del gioco di scacchi del Dottor Alessandro Salvio Napolitano. Diviso in Discorsi, Sbaratti, e Partiti».

Carlo De Grandi

(Στο επόμενο, Γ΄ΜΕΡΟΣ, κάποιες απο τις καλύτερες και πιο γνωστές παρτίδες του Greco...)

Ο ΚΑΡΛΟ ΝΤΕ ΓΚΡΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ: Ένας Έλληνας με ιταλικό όνομα για έναν μεγάλο "Έλληνα" από την Καλαβρία! Carlo De Grandi sul GRECO!

Προβληματισμένοι με τους ρυθμούς έκδοσης των τελευταίων τευχών του Περιοδικού μας και μή θέλοντας να καθυστερήσουμε άλλο τους καρπούς της αναγγελθείσας ήδη συνεργασίας μας με τον εξαίρετο συγγραφέα και προβληματιστή κ. Carlo De Grandi, αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε από τις σελίδες του Ιστολογίου το παρόν κείμενό του.
Το πρώτο αυτό δείγμα της εμπιστοσύνης του φίλου και συνεργάτη πια Κάρλο Ντε Γκράντι, έχει μεγάλον για μας- συμβολισμό, αφού πρόκειται για ένα εγκυκλοπαιδικό άρθρο μεγάλου ενδιαφέροντος, που αφορά σε ένα τεράστιο όνομα του Σκακιού, τον Ιταλό σκακιστή Greco, ο οποίος ως γνωστόν γεννήθηκε στην ελληνόψυχη Καλαβρία, και με το έργο και την δράσι του αναδείχθηκε σε θρυλική μορφή της παγκόσμιας σκακιστικής ιστορίας.
Απευθύνουμε χαιρετισμό, λοιπόν σ’ αυτόν εδώ τον εγκαινιασμό της συνεργασίας μας, στον νέο μας φίλο, και ευχαριστώντας τον ξανά, δημοσίως, για την εμπιστοσύνη του, τον καλωσορίζουμε στην παρέα μας.


Gioacchino Greco di Calabria , «Il Greco ή Il Calabrese»
(1600-1630/1634;)
(ΜΕΡΟΣ Α΄)

O Gioacchino Greco di Calabria, γνωστός ως Greco, γεννήθηκε στο Celico, επαρχία της Cosenza, στην Καλαβρία, (Νότιο Ιταλία, η λεγόμενη Μεγάλη Ελλάδα στην αρχαιότητα.), τέλη του 1590 με αρχές του 1600, την εποχή της Βασιλείας της Νάπολης, από επιφανείς γονείς, όπως αποκαλύπτεται από ένα παλιό χειρόγραφο, κατά άλλη εκδοχή από φτωχούς γονείς.
Η μόρφωσή του ήταν ελλιπής, κατά άλλη εκδοχή όπως συνηθιζόταν από τις επιφανείς οικογένειες σπούδασε έγκλειστος στο κολέγιο των Ιησουϊτών στην πόλη Cosenza.
Σκάκι έμαθε διαβάζοντας το βιβλίο που είχε γράψει τo 1561 ο Ισπανός σκακιστής του 16ου αι. Ruy Lopez de Segura «1530-1580», (ευνοούμενος του μανιώδη σκακιστή βασιλέως της Ισπανίας Φιλίππου Β΄ «1556-1598»), με τίτλο "Il Giuoco degli Scacchi" - "Tο παιγνίδι του Σκακιού" - στο οποίο αναφέρεται στο άνοιγμα που φέρει το όνομά του "Άνοιγμα Ruy Lopez ή Ισπανική Άμυνα" και το βιβλίο που είχε γράψει το 1604 ο Dr. Alessandro Salvio di Napoli (1570-1640) με τίτλο "Trattato dell’ Invenzione et Arte Liberale del Giuoco di Scacchi" - "Πραγματεία της Εφεύρεσης και της Φιλελεύθερης Τέχνης του Παιγνιδιού του Σκακιού".
Τα πρώτα χρόνια (1619-1620) της σταδιοδρομίας του στο σκάκι τα έζησε στη Αιώνια Πόλη, τη Ρώμη προστατευόμενος από ψηλά ιστάμενους κληρικούς, όπως ο Καρδινάλιος Savelli, ο σεβασμιότατος Corsino della casa Minutoli Tegrini και ο σεβασμιότατος Francesco ΙΙΙ Buoncompagni[*], και κάποιου Καρδινάλιου του Οίκου Orsini[*]
Στους προστατευόμενούς του αφιερώνει μερικά αντίτυπα χειρόγραφα[*], με παρτίδες που άρχισε να συλλέγει πιθανότατα το 1619, μιας πραγματείας σκακιού που περιέχει 150 παρτίδες σχολιασμένες από τον ίδιο, από τα οποία έχουν σωθεί μερικά αντίγραφα τα οποία βρίσκονται στη βιβλιοθήκη Corsiniana της Ρώμης με τίτλο: «Trattato del nobilissimo gioco dι scacchi» - Πραγματεία του ευγενούς παιγνιδιού του Σκακιού – του έτους 1620, στ’ οποίο περιλαμβάνονται 77 παρτίδες, σχολιασμένες από τον ίδιο, που έπαιξε με ανώνυμους.
Το 1621 πηγαίνει στη Γαλλία στη πόλη Νάνση (Λωραίνη), στην αυλή του Δούκα Ερρίκου Β΄ της Λωραίνης, όπου και έγινε ευνοούμενός του και του αφιέρωσε, την 5-7-1621, ένα εξαιρετικό αντίγραφο σε μεμβράνη, πλούσιο σε μινιατούρες, με το όνομα «Trattato sugli scacchi», di Gioacchino Greco detto il Calabrese, MDCXIX (1619) – Πραγματεία επάνω στο Σκάκι, το οποίο βρίσκεται στην Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας, γνωστό ως "Κώδικας της Λωραίνης, του σκακιού του Gioacchino Greco".
Ο Δούκας δέχθηκε τη πραγματεία με μεγάλο ενδιαφέρον, ώστε την έδωσε στον Guillaume Polydore Ancel να τη μεταφράσει στα Γαλλικά. Αντίγραφο σ’ ένα εξαιρετικό κώδικα σε μεμβράνη με μινιατούρες ζωγραφικής βρισκόταν στη κατοχή της βιβλιοθήκη της Δρέσδης μέχρι το 1764.
Την ίδια χρονιά, μετά τον θάνατο του Δούκα Ερρίκου Β΄, πηγαίνει στη Πόλη του Φωτός, το Παρίσι, όπου έπαιξε με της Γάλλους σκακιστές, μεταξύ άλλων αντιμετώπισε τον Δούκα του Nemours[*] and Geneva, τον Sign. Isaac Arnauld de Courbeville, διοικητή του στρατοπέδου και στρατηγό της αστυνομίας του βασιλιά Ερρίκου της Σαβοΐας (the Marquis of St. Sorlin) και τον Sign. Jean Chaumont de la Salle, (μέλος του ιδιωτικού συμβουλίου του βασιλιά, de la Salle και αρχηγός των φυλάκων του Richelieu), οι οποίοι ήταν οι καλύτεροι σκακιστές της Γαλλίας την εποχή εκείνη, αποκομίζοντας το όχι ευκαταφρόνητο πόσό για την εποχή εκείνη των 5.000 σκούδων (ή Κορωνών). Ονομάσθηκε «Υπέροχος και μαγευτικός, όπως η χώρα της πατρίδας του».
Το 1622 πηγαίνει στο Λονδίνο, όπου για κακή του τύχη ληστεύεται από τα κέρδη του και γλιτώνει σαν από θαύμα τη ζωή του. Στο Λονδίνο έπαιξε με όλους της τότε γνωστούς παίκτες της εποχής εκείνης, με τους Nicholas Mountstephen και Sir. Francis Godolphin, τους οποίους αφιερώνει αντίγραφα των χειρογράφων του, που περιείχαν εκτός από τις αναλυμένες παρτίδες του και παρτίδες των Ruy Lopez, Salvio και του Giulio Cesare Polerio. Εκεί ανέπτυξε και την ιδέα της καταγραφής ολόκληρων των παρτίδων και όχι απλώς θέσεων.
Το 1623 ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης της εποχής εκείνης. Επιστρέφει στην Γαλλία, το 1624, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια, 1624-1625, γράφοντας έναν μεγάλο αριθμό χειρογράφων[*], τα οποία συμπληρώνει με καινούργιες ιδέες.
Αργότερα πηγαίνει στην Ισπανία, στην αυλή του Φιλίππου IV (1621-1665) και τίθεται υπό την προστασία του ευγενή και εξέχοντος σκακιστή της εποχής εκείνης don Mariano Morano[*], ο οποίος εκτιμώντας το ταλέντο του τον πήρε κοντά του για να του διδάξει το σκάκι.
Επέστρεψε στην Ιταλία, στη Νάπολη, το 1626, για να φύγει αργότερα συνοδεύοντας έναν Ισπανό ευγενή στις Δυτικές Ινδίες (Κεντρική Αμερική) όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Επισκέφθηκε το Μεξικό, το Περού και την Χιλή. Πέθανε το 1630 (1634;). Παραμένει ακόμα άγνωστο το μέρος όπου πέθανε, πιθανόν στις Αντίλλες(;), μάλλον από κάποια αρρώστια, όπως και εάν απέκτησε και άλλα χρήματα από διάφορους αγώνες. Ένα είναι δεδομένο, ότι διορίζει κληρονόμο όλης της περιουσία του τους μοναχούς Ιησουΐτες, ίσως στην μνήμη των σπουδών του στο κολέγιο της Cosenza, ίσως ακόμα για την ευγνωμοσύνη για την βοήθεια που πήρε σε χώρες απομακρυσμένες από την πατρίδα του, το Celico.
Το βιβλίο του με τίτλο «Trattato del gioco degli scacchi», τ’ οποίο εκδόθηκε στην Ρώμη στα Γαλλικά το 1619, εκδόθηκε τρεις φορές όταν ζούσε, και μετά τον θάνατό του εκδόθηκε στις εξής πόλεις: Parigi, Bordeaux, Aia, Amster­dam, Liegi, Bruxelles, Londra, Lipsia και αλλού με περισσότερες από 50 εκδόσεις!! Ακόμα και σήμερα στην Ιταλία εκδίδεται, ενώ εκατοντάδες άλλα έργα συγγραφέων «κοιμούνται» σκονισμένα στις βιβλιοθήκες. Από αυτό και μόνο συνάγεται η μεγάλη του φήμη ανά τον κόσμο.
Η φήμη του ήταν γνωστή στις Αυλές και τα Σαλόνια των πιο μεγάλων οικογενειών. Ένας από τους πολλούς διάσημους αντιπάλους του, ο οποίος νικήθηκε από τον Greco, έγινε τόσο ιπποτικός που τον χαιρετούσε υποκλινόμενος προσφωνώντας τον μ’ ένα μαδριγάλιο[*] που μένει ακόμα γεμάτο από κέφι και γενναιοδωρία.

ΤΟ ΜΑΤ ΤΟΥ ΓΚΡΕΚΟ
Μία βασική εικόνα ματ φέρει το όνομά του. Ο Βασιλιάς που γίνεται ματ βρίσκεται στην άκρη της σκακιέρας όπου παρεμποδίζεται να φύγει προς το κέντρο από διάφορα κομμάτια και των δύο παρατάξεων που βρίσκονται γύρω του. Το κομμάτι που δίνει το ματ είναι ο Πύργος ή η Βασίλισσα, εκ των οποίων το ένα από τα δύο θυσιάζεται για να ανοίξει η κάθετος.
Κατωτέρω παρατίθενται δύο παραδείγματα της πραγματοποίησης του ματ.
1.










.
1.Β:θ7+!!,Ρ:Β 2.Πθ4#

2.










.
1.Π:θ7+!!,Ρ:Π 2.Βθ5#

Carlo De Grandi

[Σ.Σ. Λόγω, κυρίως, τεχνικών δυσκολιών, το παρόν άρθρο δημοσιεύεται εδώ χωρίς κάποιεςς συνοδευτικές φωτογραφίες και τις πολλές βιβλιογραφικές ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ (βλ. τους αστερίσκους). Θα επανορθώσουμε κατά την δημοσίευσι, πρώτα ο Θεός, του Περιοδικού].


(Η συνεχεια το άλλο Σάββατο)

Ο Carlo DeGrandi συνεργάτης στο Περιοδικό μας! (+ μια γόνιμη παρέμβασί του σε δημοσίευμά μας). Carlo De Grandi nuovo collaboratore di "Neos Palamedes"

Ο Carlo De Grandi συνεργάτης στο Περιοδικό μας!
Carlo De Grandi nuovo collaboratore-saggista per il periodico (Neos Palamedes)
del nostro circolo.

Όταν προ ημερών (τέλη προηγουμένου μηνός) ο συνεργάτης και φίλος Δημήτρης Προβελλέγγιος μου μετέφερε το περιεχόμενο ηλεκτρονικού μηνύματος που είχε λάβη ως υπεύθυνος επικοινωνίας του περιοδικού μας, «Νέος Παλαμήδης», από τον Carlo De Grandi, υπέθεσα ότι ο σημαντικός αυτός συγγραφέας και προβληματιστής ήθελε να εγγραφή συνδρομητής και να προμηθευθή τα προηγούμενα τεύχη του περιοδικού μας.
Όμως, στην συνέχεια, η απ’ ευθείας επικοινωνία και συνάντησι μαζί του μας επεφύλασσε μια μεγαλύτερη έκπληξι. Ο εξαίρετος αυτός Έλληνας ιταλικής καταγωγής, αφού δέχθηκε να παραλάβη τιμής ένεκεν τα τεύχη 2-4 του «Νέου Παλαμήδη» -το τεύχος 1, ως εξαντλημένο, τον παρακαλέσαμε να το δεχθή φωτοτυπημένο- μάς απηύθυνε μια απίστευτα τιμητική πρότασι: να γίνη τακτικός ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ του περιοδικού μας !!
Φυσικά αποδεχθήκαμε αμέσως (με μόνη επιφύλαξι την από τα πράγματα επελθούσα επιβράδυνσι στους ρυθμούς έκδοσης των τευχών – πράγμα στο οποίο ο κ. Ντε Γκράντι έδειξε αμέριστη κατανόησι) την πολύ κολακευτική για μας πρότασι και προσβλέπουμε αισιόδοξα σε μια λιαν εποικοδομητική και δημιουργική συνεργασία.

Ήδη, ο νέος μας αυτός φίλος και συνεργάτης, μας απέστειλε και το πρώτο του άρθρο! Και μάλιστα το προσφέρει στην διάθεσι όχι μόνο του αρχισυντάκτου του περιοδικού μας, αλλά και των διαχειριστών του παρόντος Ιστολογίου.
Τον ευχαριστούμε και δημοσίως και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο και να αποβούμε άξιοι της εμπιστοσύνης του.
…

Και μια γόνιμη παρέμβασί του σε δημοσίευμά μας:

Πρώτα όμως σκεφθήκαμε να παρουσιάσουμε στους φίλους του ιστολογίου ένα ζήτημα που αφορά σε μια δημοσίευσι παρτίδας του Γκρέκο, (Gioacchino Greco), του μεγάλου αυτού ονόματος της παγκόσμιας Ιστορίας του Σκακιού.

Συγκεκριμένα, στο τεύχος Νο.4 στην σελίδα 43 αναδημοσιεύσαμε μια παρτίδα του Greco με την υπόσχεσι μάλιστα ότι θα επανερχόμασταν.
Ο εξαίρετος λοιπόν φίλος, κ. Ντε Γκράντι επικοινώνησε μαζί μας μέσω ηλ. ταχυ(δρομείου) και με ευγενικό τρόπο αναρωτιέται για την αληθινή πατρότητα της παρτίδας υποδεικνύοντάς μας μια όμοια παρτίδα που έχει παιχθή ανάμεσα σε έναν άλλο Ιταλό ελάχιστα γνωστόν, τον Μπουσνάρντο, και έναν άγνωστο, καμμια δεκαριά χρόνια πρίν γεννηθή ο αινιγματικός Καλαβρός με το πιο χαρακτηριστικά ελληνικό επίθετο στην ιταλική του γλώσσσα, o Greco.
Και μας κάλεσε να δούμε το θέμα (της ορθής πατρότητας της παρτίδας) προσεκτικά.

Την παραθέτουμε, λοιπόν την παρτίδα, όπως μας την ταχυδρόμησε ο κ. De Grandi για ενδεχόμενη «μελλοντική διόρθωση»:

"Ιταλική Παρτίδα (Giuoco Piano) [C53]
Ρώμη, 1590
Λευκά: Busnardo
Μαύρα: Άγνωστος
1.ε4,ε5 2.Ιζ3,Ιγ6 3.Αγ4,Αγ5 4.γ3,Βε7 5.0-0,δ6 6.δ4,Αβ6 7.Αη5,ζ6 8.Αθ4,η5;(το σωστό ήταν 8….,Αη4 ή 8….,Ιθ6) 9.Ι:η5!,ζ:η5 10.Βθ5+,Ρδ7 11.Α:η5,Βη7 (το σωστό ήταν 11….,Ιζ6) 12.Αε6+!!,Ρ:ε6 13.Βε8+!, Ιηε7 14.δ5#. Βλέπε κατωτερω την τελική θέση.
Τελική Θέση

.

.

.

Σπάνια περίπτωση, όταν το ματ δίνεται με πιόνι, ενώ τα κομμάτια είναι πάνω στη σκακιέρα".
Carlo De Grandi
.....................................................

Η ΛΥΣΙ ΤΟΥ ...ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
Λοιπόν, μια προσεκτική ματιά στο διάγραμμα με την Τελική Θέση της παρτίδας του Μπουσνάρντο και την αναγραφόμενη στο περιοδικό μας παρτίδα του Γκρέκο (βλ. την σχετική σάρωσι στην αρχή της ανάρτησης) και το …μυστήριο λύνεται:
Έχουμε διαφορετική κίνησι υπ’ αριθμόν δεκατρία του μαύρου στις δύο παρτίδες! Πράγματι ο ανώνυμος αντίπαλος του θρυλικού «’Ελληνα» από την Καλαβρία (Magna Grecia κλπ) προσπάθησε ν’ αντιμετωπίση το ρουά της λευκής βασίλισσας στην 13η κίνησι με τον ίππο όχι από την η αλλά από την στήλη γάμμα (13…, Ιγ-ε7).
Ιδού και το διάγραμμα με την τελική θέσι από την παρτίδα του Γκρέκο:

Βεβαίως η πρωτοτυπία στην εκτέλεσι του συγκεκριμένου συνδυασμού στην παρτίδα του Γκρέκο είναι δεδομένο πια πως δεν ισχύει και οπωσδήποτε η ιδέα ανήκει στον Μπουσνάρντο. Από την άλλη με τίποτε δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα ο ιδιοφυής Γκρέκο να γνώριζε την παρτίδα του Μπουσνάρντο και να την μιμήθηκε μέχρι τέλους, αλλά ούτε και την πιθανότητα να επεδίωξε να την οικειοποιηθή, αλλάζοντας έντεχνα την 13η κίνησι του μαύρου.

Συμπέρασμα: δεν δικαιούμαστε να αμφισβητήσουμε την πατρότητα της συγκεκριμένης παρτίδας. Αυτή ανήκει στον Greco, όπως άλλωστε μας υποδεικνύει η φιλολογική παράδοσι με τις αλεπάλληλες εκδόσεις των βιβλίων του Καλαβρού που περιλαμβάνουν την επίμαχη παρτίδα.
Από την άλλη δεν πρέπει να αποκρύψουμε το ιστορικοφιλολογικό πρόβλημα που έχει να κάνη με τον μέγιστον αυτόν σκακιστή της εποχής του, τον Gioacchino Greco di Calabria, και τις παρτίδες που παραδόθηκαν από τον ίδιο με το όνομά του. Όπως και ο ίδιος ο φίλος Carlo De Grandi θα μας αναφέρη σε προσεχές άρθρο του για τον μεγάλο «Έλληνα» εκ Καλαβρίας, πολλοί εσχάτως εξέφρασαν την καχυποψία κάποιες από τις παρτίδες του να είναι κατασκευασμένες – έτσι μάλιστα θέλουν να εξηγούν και την ανωνυμία των αντιπάλων του.

Όπως και να ‘χη πάντως η πρώτη αυτή παρέμβασι του Κάρλο Ντε Γκράντι αποδείχθηκε μία ΠΟΛΥ ΓΟΝΙΜΗ αφορμή για έρευνα. Μια έναρξι συνεργασίας –όπως θα ‘λεγαν κι οι Ιταλοί φίλοι μας- alla grande!