Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Short Films. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Short Films. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Ένα εξάλεπτο βιντεάκι κινουμένων σχεδίων όλο έμπνευσι και ευαισθησία. “Connect Ed”: Un film (Ron Sapinoso, 2008) di animazione 3D pieno di significato e sensibilità; (1mo Premio Singapore, 2009).

Είναι ένα μικρού μήκους φιλμάκι κινουμένων σχεδίων (με τρισδιάστατη εικονογράφησι) που μεταφέρει μια βαθιά αλληγορία. Ο Φιλιππινέζος δημιουργός του, Ron Sapinoso, κάνει με πρωτότυπο τρόπο μια επίκλησι στην ανθρωπιά μας (και εμμέσως στην λογική μας). Κάπου, όμως, μέσα στην όλο ευαισθησία αφήγησι, υπάρχει και το σκάκι! Η ταινία δικαιολογημένα, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, βραβεύτηκε (Σιγκαπούρη, 2009).
Το ίχνος από το 6λεπτο βιντεάκι στο γιουτιούμπι, το είχαμε χάσει μέσα στα ηλεκτρονικά συρτάρια και τους φακέλους του υπολογιστήρα μας. Το ξαναβρήκαμε όμως για να το αναρτήσουμε προς ευχαρίστησι των μικρότερων φίλων του Νέου Παλαμήδη, αλλά και επιπλέον αφιερωματικά, προς τιμήν του φίλου και συνεργάτη μας Γιώργου Τσάλλα. Ως γνωστόν, τελευταία οι αγαπημένες του δημιουργικές ενασχολήσεις μοιράζονται -με εξαιρετική μάλιστα επιτυχία- ανάμεσα στις ταινίες μικρού μήκους και στο σκάκι!


Connect Ed: The First Philipino 3D animation Awarded as one of the Best in Asia

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

«Ένα εκατοστό του δευτερολέπτου», μια ταινία μικρού μήκους με ηθικό προβληματισμό. «One Hundredth Of A Second», a short film about Ethics and M. Media

Μας τό ‘στειλε ο Δημήτρης, ο αντιπρόεδρος του συλλόγου μας μαζί με τον σύνδεσμο για την δημοσίευσι στο προσωπικό του ιστολόγιο της βαρυσήμαντης ανοικτής επιστολής «στην διεθνή κοινή γνώμη» την οποία απέστειλε προχθές ο μεγάλος μας Μίκης Θεοδωράκης.
. Είναι μία ταινία μικρού μήκους με θέμα την σύγκρουσι της καρδιάς και του μυαλού, της ηθικής απέναντι στον εγωισμό, την προσωπική ανάδειξι μέσω αυτού που κοινώς ονομάζεται και θεωρείται «επιτυχία» (Ο Θεός να μας "φυλάει απ’ τα σουξέ" που λέει και ο Σαββόπουλος). Αλλιώς θα μπορούσε να πή κανείς πως το εν λόγω θέμα έχει να κάνει με την δεοντολογία των ΜΜΕ, καθώς διαπραγματεύεται το εάν ένας δημοσιογράφος-οπερατέρ ευρισκόμενος αυτόπτης μάρτυρας σε ύπο εξέλιξι έγκλημα θα έπρεπε να κατατείνει στο να παράσχη βοήθεια στο υποψήφιο θύμα, παρά να παραμένει αδρανής, απλώς καταγράφοντας με ουδέτερη στάσι το έγκλημα για να καρπωθή εκ των υστέρων τα εύσημα για την «πιστή» μεταφορά της συγκλονιστικής είδησης-μαρτυρίας.

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η Κέιτ, κατά την διάρκεια φωτογραφικού της ρεπορτάζ σε πεδίο πολέμου και ευρισκόμενη αυτόπτης μάρτυρας σε φόνο ενός κοριτσιού, αναπαρίσταται να κάνει μια δεύτερη σκέψι σχετικά με το αν πρέπει να συνεχίση να φωτογραφίζει «αντικειμενικά» ή να παρέμβη μήπως σώση το παιδί από έναν οπλισμένο άνδρα.
Αλλά αξίζει να συμπεριλάβουμε και το γενικότερο σχόλιο του Αντιπροέδρου μας:

"Ένα εκατοστό του δευτερολέπτου
Ένα εκατοστό του δευτερoλέπτου - όπου πρέπει κάποια στιγμή στη ζωή του να διαλέξει καθένας από μας....να ενεργήσει με τη ψυχή του ή με το μυαλό του και τη λογική .....να βοηθήσει τον άλλο ή να κάνει τη δουλειά του καλά ..... και αν διαλέξει το μυαλό .... η ψυχή του εκδικείται.... με τις τύψεις .... Για αυτό είμαστε άνθρωποι......
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΤΕ ή ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΑΔΡΑΝΕΙΣ...όπως τώρα που δεν αντιστεκόμαστε όσο πρέπει στη λαίλαπα της τρόικας...ΚΟΥΝΗΘΕΙΤΕ!"

Δημήτρης Κακάτσος