«Ουδέν Κακόν Αμιγές Καλού»: άρθρο του Γ. Μητροπέτρου. Un articolo di G. Mitropetros sulla minaccia di bancarotta a Cipro

Αποψινό άρθρο του φίλου και ιδρυτικού μέλους του συλλόγου μας Γιώργου Μητροπέτρου.
Πρίν την ιστορική απόφασι της κυπριακής Βουλής στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, που απέρριψε τον εκβιασμό των Ευρωπαίων εταίρων με την πρωτάκουστη οδηγία για χρεοκοπία ή «εθελούσια» λεηλασία των αποταμιεύσεων στις τράπεζες.

....................................................................................

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΛΟΥ

(Ρήση Στωικών φιλοσόφων)

Μπορεί η απόφαση του Eurogroup για «κούρεμα» των καταθέσεων στις Τράπεζες της Κύπρου από 6,75% έως 9,9% που βρίσκονται και λειτουργούν στο Νησί, να έχει σκοπό την ενίσχυση της ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αντλώντας 5,8 δις ευρώ, αυτό όμως δεν μπορεί να μη χαρακτηρισθεί από την παγκόσμια οικονομική αγορά, ως ένα μέτρο σοκ που ενεργοποιεί στους πολίτες την άρση της εμπιστοσύνης σε όλο το τραπεζικό σύστημα.

Η ερώτηση που εύλογα μπαίνει είναι:

Πως είναι δυνατό οι ισχυροί της ευρωζώνης και της Ε.Ε. να θέλουν σε αυτή την συγκυρία που όλες οι χώρες του νότου , αυτές που πλήρωσαν το μάρμαρο του Ευρώ, που ζουν σε δύσκολες συνθήκες, που η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί σε όλους αισθητά, η ανεργία να είναι σε επίπεδα μεταπολεμικά, να θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα στο παραπαίον τραπεζικό σύστημα;

Προσεγγίζοντας το θέμα από την σκοπιά των πολιτών που έχουν επίγνωση, αν και κατά πόσο μας ωφέλησε σαν χώρα, αλλά και όλες τις χώρες του φτωχού νότου, η είσοδό μας στη ζώνη του Ευρώ, πρέπει να δούμε κάποια πράγματα.

Η Κύπρος είναι μια χώρα που η …«αριστερή»  προεδρία Χριστόφια την έβαλε στο Ευρώ.  Καμία θετική εξέλιξη δεν είδε στο Κυπριακό πρόβλημα ενώ άλλα έλεγαν πρίν. Η ίδια κυβέρνηση την έβαλε στο μνημόνιο με μια οικονομία ανοιχτή –φορολογικό παράδεισο και ασύδοτη κυκλοφορία κεφαλαίων και αδιαφανές τραπεζικό σύστημα.

Πληθυσμός 800.000 κάτοικοι, με ΑΕΠ  18 δις € και καταθέσεις 70δις €.

Η πρωτοφανής, ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα απόφαση για δέσμευση περιουσίας από το πρώτο ευρώ , όπως είναι και οι καταθέσεις , όταν μάλιστα υπάρχει και το δίκαιο της Ε.Ε. για ασφάλιση μέχρι τις 100.000 ευρώ, δεν είναι τυχαία, ούτε επιπόλαια.

Στοχεύει στο χτύπημα, ακόμα περισσότερο, του τραπεζικού συστήματος στις χώρες του νότου συνολικά, μεταφορά των καταθέσεων σε ασφαλή λιμάνια, βλέπε Γερμανία, και εσωτερικό μήνυμα λόγω εκλογών, ότι δεν στηρίζουμε με χρήματα του Γερμανικού λαού τις χώρες που έχουν πρόβλημα όποιο και αν είναι το κόστος.

Δεν έβαλαν μυαλό από το σχέδιο ΑΝΑΝ που με εκβιασμούς και ευθείες απειλές προσπάθησαν πάλι για το «καλό» των Κυπρίων να περάσουν.                      Σήμερα με την απόφαση αυτή δένουν πιστάγκονα τον  Κυπριακό λαό για πολλά χρόνια, βάζοντας χέρι στους πλουτοπαραγωγικούς του πόρους του Νησιού, παίζοντας βρώμικα παιχνίδια, μη λογαριάζοντας το κόστος για το λαό αρκεί να μαζέψουν τα κεφάλαια υπό τον έλεγχό τους. 

Τώρα όμως, που κλονίζεται η εμπιστοσύνη προς το τραπεζικό σύστημα των χωρών του Νότου , τώρα είναι η ευκαιρία οι λαοί να ξεσηκωθούν, να ανατρέψουν τις ενδοτικές κυβερνήσεις , να βγουν αμέσως από την θηλιά του Ευρώ με επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα και με την μη πληρωμή κανενός χρέους, να οικοδομήσουν συνεργασίες και πολιτικές αναδεικνύοντας και επενδύοντας στα  συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε χώρας, οργανώνοντας την παραγωγική βάση και τέλος διασφαλίζοντας και τα χρήματα του λαού αλλά και τον πλούτο του. Με κρατικοποίηση των τραπεζών, που έχουν πληρωθεί πολλές φορές, με έλεγχο των ενεργητικών και εκκαθάριση εν λειτουργία, θα μπορέσουμε με γενναία  σεισάχθεια να βρει ο λαός τον δρόμο του.

Τώρα είναι η ώρα, η εναλλακτική πρόταση του Εθνικού νομίσματος να φαντάζει πλέον ως την μόνη ρεαλιστική, πραγματική και εθνικά ωφέλιμη πολιτική και οικονομική  πράξη.

Εμπρός λοιπόν, όλοι μαζί να κάνουμε τώρα πράξη το «Ουδέν κακόν αμιγές καλού»

Χαλκίδα 19-3-2013

Γιώργος Μητροπέτρος

Οικονομολόγος

«Τί Τραπεζικό Σύστημα θέλουμε;»: Άρθρο παρέμβαση του Γ. Μητροπέτρου για τις Τράπεζες. “Che tipo di sistema bancario vogliamo?”; collaborazione di G.Mitropetros

ΤΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΘΕΛΟΥΜΕ;

(Σκέψεις για δημιουργία μίας Πανελλήνιας Συνεταιριστικής Τράπεζας)

Μετά την απορρόφηση του υγιούς ενεργητικού της ΑΤΕ από την Τράπεζα Πειραιώς και τις επερχόμενες αλλαγές σε όλο το τραπεζικό περιβάλλον, με την δημιουργία τεσσάρων ή λιγότερων τραπεζών, πρέπει να γνωρίζουμε προς τα πού πάει το όλο σύστημα.

Πρέπει, να δούμε δηλαδή, ποια είναι η μετοχική σύνθεση αυτών των νέων τραπεζών, όπου, από μια μικρή ματιά βλέπομε, πως είναι ένας κυκεώνας από υπόγειες διαδρομές ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους «επενδυτές» από θεσμικούς , offshore,επενδυτικά funds κ.λ.π. 

Όλοι αυτοί είναι, που προτεραιότητα τους έχουν τα χρηματοοικονομικά κερδοσκοπικά  παιχνίδια.

Βρίσκεις σε όλες τις μετοχικές συνθέσεις που διαχέονται σε όλες αυτές τις τράπεζες, κάθε καρυδιάς καρύδι, επώνυμους αλλά και ανώνυμους, θεσμικούς και μη επενδυτές.

Είναι έτσι διαμορφωμένη η μετοχική τους σύνθεση, που φωνάζει, ότι αυτές δεν είναι τράπεζες στην υπηρεσία και την προσπάθεια ανάκαμψης της χώρας και για την χρηματοδότηση υγιών επενδυτικών πρωτοβουλιών, αλλά μόνο για κερδοσκοπία και τζόγο, σε βάρος των καταθετών και τη συμμετοχή τους στο γενικό ξεπούλημα της χώρας, μέσω του «πλυντηρίου» του μαύρου πολιτικού και αθέμιτου χρήματος.

Αυτές οι τράπεζες έχουν επιλεγεί από την τρόικα, ως ευέλικτες στο συνολικό παιχνίδι της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας.

Έτσι, με την Τραπεζική συρρίκνωση, δημιουργείτε ένα κερδοσκοπικό «καρτέλ» από το οποίο η υγιής οικονομία, ο καταθέτης και ο λαός δεν μπορεί να περιμένει τίποτα.

Ένα τραπεζικό καρτέλ που απολαμβάνει την προστασία αλλά και την προνομιακή μεταχείριση όλων με συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις και χρηματικές στηρίξεις από το πόνο και το αίμα των Ελλήνων πολιτών.

Μέσα σε αυτό τον οικονομικό καμβά, εντάσσεται και η μεταβίβαση του υγιούς τμήματος της ΑΤΕ στην  Πειραιώς, στην Τράπεζα αυτή που ελέγχεται για παιχνίδια χορηγήσεων σε πλήθος εταιρειών συμφερόντων μελών του Δ.Σ.!

Αυτό δε, που λένε οι τραπεζίτες, αλλά και η κυβερνητική τρόικα, ότι δήθεν οι τράπεζες μετά την ανακεφαλαιοποίηση δεν είναι ιδιωτικές, είναι μπαρούφα ολκής.

Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που είναι ο βασικός μέτοχος μετά την ανακεφαλαιοποίηση δεν είναι του Ελληνικού δημοσίου αλλά είναι ένας μηχανισμός της Τρόικας.

Το Τ.Χ.Σ. λαμβάνει, με την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, κοινές μετοχές οι οποίες δεν είναι μετά ψήφου, δεν μπορούν να διαπραγματευτούν στην  αγορά, ούτε εισπράττουν μέρισμα από τα τυχόν θετικά αποτελέσματα της τράπεζας.

Είναι δηλαδή, συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών «δήθεν», χωρίς πρακτική ουσία.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν αλλάζει, ούτε το μάνατζμεντ, ούτε ποιος παίρνει τις αποφάσεις για την χρήση των κεφαλαίων που τους δίδονται κάθε τόσο από τις θυσίες του Έλληνα φορολογούμενου.

Εύλογα μπαίνει το ερώτημα.

Τι είδους τραπεζικό σύστημα θέλει η χώρα μας, σε αυτή την οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα;

Θέλει τράπεζες καθαρά εμπορικές και κερδοσκοπικές;

ή τράπεζες με αναπτυξιακές επιλογές;

οι οποίες να μπορούν να χρηματοδοτούν συγκεκριμένους κλάδους και στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, με στόχο την αύξηση της απασχόλησης αλλά και των εισοδημάτων των εργαζομένων;

Σίγουρα θέλουμε τράπεζες που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη και όχι τράπεζες τζόγου και κερδοσκοπίας.

Αυτό πρέπει να είναι το διαρκές αίτημα αλλά και η διεκδίκηση τόσο των εργαζομένων όσο και των κοινωνικών φορέων της υγιούς επιχειρηματικότητας και της παραγωγής.

Χρειαζόμαστε τράπεζες (ή τράπεζα) που να πληρούν μερικά βασικά κριτήρια:

• Να έχουν καθαρό και Ελληνικό μετοχικό κεφάλαιο.
• Να διέπονται από καθεστώς δημόσιας διαφάνειας και ελέγχου.
• Να επικεντρωθούν στην χρηματοδότηση τόσο του αγροτικού τομέα, όσο και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
• Να λειτουργούν καθαρά αναπτυξιακά, να καθοδηγούν και να συμβουλεύουν τον δημιουργικό αγρότη και επιχειρηματία.
• Να είναι κοντά στο παλμό της περιφέρειας και να αγκαλιάζουν νέες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και δράσεις.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να τα επιτελέσουν οι Συνεταιριστικές Τράπεζες, όταν όλες μαζί ενωθούν σε μία Ελληνική Συνεταιριστική Τράπεζα, που θα καλύψει και το κενό της ΑΤΕ και θα συμβάλλει αποτελεσματικά στο ζωντάνεμα της υπαίθρου, τόσο στον αγροτικό όσο και στην στήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης.

Είναι, πιστεύω, η ώρα για μεγάλες και τολμηρές αποφάσεις από όλες τις Συνεταιριστικές Τράπεζες της χώρας και με άμεση ανοιχτή πρόσκληση- πρωτοβουλία της δικής μας, Ευβοϊκής Πίστης.

Άμεση συνένωση-συγχώνευση των τοπικών Συνεταιριστικών δυνάμεων και κεφαλαίων, κάτω από ενιαία διοίκηση και σε κάθε Νομό διοικούσας τοπικής επιτροπής, που θα έχει την εποπτεία του Νομού αρμοδιότητάς της.

Οι νέες διοικήσεις, πρέπει να είναι απομακρυσμένες από λογικές και πρακτικές ρουσφετολογικές και «εξυπηρέτησης» ημετέρων, ώστε απρόσκοπτα ο υπηρεσιακός μηχανισμός να λειτουργεί καθαρά και με τα κριτήρια που θα επιβάλλουν οι κάθε φορά συνθήκες.

Αυτό πρέπει να είναι το αίτημα όλων των τοπικών κοινωνιών, των εργαζομένων, των Επιμελητηρίων, των επιστημονικών φορέων και τοπικής αυτοδιοίκησης κάθε βαθμού.

Τα όποια κεφάλαια υπάρχουν ακόμα, αντί να χρησιμοποιούνται από τα «καρτέλ» των  εμπορικών και ελεγχόμενων τραπεζών για…άλλα παιχνίδια, και να καταδυναστεύουν τους πολίτες-δανειολήπτες, πρέπει να συγκεντρωθούν στις Συνεταιριστικές τράπεζές μας, που τελικά θα πιάσουν τόπο στο… τόπο τους.! 

Χαλκίδα 21/8/2012

Γιώργος Δ. Μητροπέτρος

Οικονομολόγος

Πρόεδρος ΕΠΚΑ-ΣΤΕ

«Το κύκνειο άσμα της Κύπρου», άρθρο του Δ. Καζάκη για το νέου τύπου Σχέδιο Ανάν στην Μεγαλόνησο. "Cipro, il suo canto del cigno"; l' isola dell' Afrodite davanti al EFSF (testo di D. Kazakis)

Το κύκνειο άσμα της Κύπρου

 Του Δ. Καζάκη

   Τι συμβαίνει με την Κύπρο;  Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, αντιμέτωπη με την εκπνοή της προθεσμίας στο τέλος Ιουνίου για την ανακεφαλαιοποίηση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, η Λευκωσία δεν αποκλείει προσφυγή στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης εάν δεν εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια: «Υπάρχει ένα τελευταίο δίχτυ, το δίχτυ του EFSF, και εάν καταστεί αναγκαίο θα χρησιμοποιηθεί» ανέφερε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Πανίκος Δημητριάδης σε συνέντευξή του σήμερα στους Financial Times.

Σύμφωνα με τον ίδιο ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης να γίνει με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα ή με δάνειο από άλλη χώρα. Παράλληλα, ανέφερε, η Λευκωσία βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της προθεσμίας της 30ης Ιουνίου μέχρι τον Αύγουστο. Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η Κύπρος ευελπιστεί πως δεν θα χρειαστεί να ενταχθεί σε «πλήρες» πρόγραμμα διάσωσης. Πάντως, οι Βρυξέλλες έχουν επανειλημμένα τονίσει πως οποιαδήποτε στήριξη, έστω και μόνο για την στήριξη τραπεζών, θα πρέπει να συνοδεύεται από όρους.
Οι αναφορές Δημητριάδη απηχούν πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος προ ημερών ανέφερε... πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής σε ευρωπαϊκή στήριξη. Τελικά ο Χριστόφιας το έκανε το θαύμα του. Αφού οριοθέτησε και εκχώρησε την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι έτοιμος να πουλήσει και την Κυπριακή δημοκρατία.
«Η Κύπρος φαίνεται όλο και περισσότερο ότι θα καταστεί η τέταρτη χώρα της ευρωζώνης που θα ζητήσει οικονομική ενίσχυση βάσει του προσωρινού ταμείου διάσωσης της Ευρώπης, καθώς νωρίτερα αυτό το μήνα παλεύει απεγνωσμένα να προστατεύσει το τραπεζικό της σύστημα από την διεύρυνση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η οποία απειλεί να καταπιεί το μικρό γειτονικό νησί της,» γράφει η The Wall Street Journal (2/6). Και το σκηνικό έχει στηθεί.
Για την κατρακύλα της Κύπρου φταίει η Ελλάδα και επομένως ότι κι αν συμβεί από εδώ και μπρος στους «αδελφούς Κυπρίους» πρέπει απλά να ρίχνουν το φταίξιμο στους Ελλαδίτες. Ήρθε η ώρα για τους Κυπρίους να πληρώσουν σε σκληρό ευρώ, το αντίτιμο, το τίμημα της διατεταγμένης αμεριμνησίας που διαδίδει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του νησιού από την εποχή που έγινε φανερή η χρεοκοπία της Ελλάδας. Όποιος παρακολουθούσε την κυρίαρχη κυβερνητική και πολιτική προπαγάνδα στην Κύπρο, γνωρίζει ότι μπροστά της ακόμη και η Μέρκελ μοιάζει πρωταθλητής του φιλελληνισμού. Σε μια περίπτωση που έτυχε ο γράφων να συμμετάσχει από τηλεφώνου και για λίγο σε μια από τις εκπομπές της τηλεόρασης του ΡΙΚ για το ελληνικό πρόβλημα, έμεινε κατάπληκτος με την ευκολία με την οποία είχαν υιοθετηθεί ακόμη και τα πιο αισχρά επιχειρήματα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι όλα αυτά γιατί δεν ήθελαν ούτε καν ν’ ακούσουν το αίτημα περί διαγραφής των χρεών.
Ο προηγούμενος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ο Αθανάσιος Ορφανίδης (Μάιος 2007 – Μάιος 2012), ήταν από τους κεντρικούς τραπεζίτες της ΕΚΤ που πρωταγωνίστησε στην επιβολή του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους στην Ελλάδα και υπερθεμάτισε στην μετατροπή της χώρας σε «ευρωπαϊκό προτεκτοράτο», προκειμένου οι δανειστές να πάρουν τα λεφτά τους. Ήταν τόσο πορωμένος που όταν τέθηκε επίσημα το θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτός αρθρογραφούσε εναντίον του όχι για να πει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει την χώρα και τον λαό της, αλλά για να ισχυριστεί ότι αυτό θα πλήξει τους δανειστές της Ελλάδας και επομένως είναι απαράδεχτο.
Όλο αυτό το διάστημα της Ελληνικής τραγωδίας, από τις αρχές Μαΐου 2010 έως σήμερα, το επίσημο πολιτικό κατεστημένου της Κύπρου δεν στάθηκε ούτε μια φορά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού λαού. Αντίθετα, ενίσχυε με κάθε τρόπο τις πολιτικές, τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις εναντίον της Ελλάδας. Είναι τυχαίο λέτε που το κυβερνών «αριστερό» και «αδελφό κόμμα» του ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ, δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη εναντίον όσων συμβαίνανε εναντίον του ελληνικού λαού;
Όσο για τον Κυπριακό λαό, τον αποκοίμιζαν συστηματικά λέγοντας: «μην σε νοιάζει για τους Ελλαδίτες, αυτοί φταίνε και καλά να πάθουν». Κι αν καμιά φορά τολμούσε να ρωτήσει κανείς, «μα καλά με ποιο δικαίωμα οι δανειστές αφαιρούν την εθνική κυριαρχία από ένα κράτος κι έναν λαό επειδή χρωστά;», τότε απαντούσαν υιοθετώντας στη νιοστή δύναμη όλες τις χυδαιότητες που γράφονται και λέγονται εναντίον των Ελλήνων.
Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια γενικευμένη και σε βάθος αναίρεση των όρων κυριαρχίας όλων των κρατών μελών της ευρωζώνης. Κάτι που παλιά συνέβαινε κυρίως με στρατιωτικοπολιτικά μέσα, ενώ σήμερα με όρους ελεγχόμενης χρεοκοπίας και μηχανισμών «στήριξης». Αυτό απαιτεί σήμερα η διάσωση των τραπεζών και των αγορών. Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου.  Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα της Κύπρου; Το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την διάσωση των τραπεζών διαμέσου της γνωστής «ανακεφαλαιοποίησης». Ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου (Λαϊκή Τράπεζα της Κύπρου) επεδίωξε και πέτυχε με απόφαση της Κυπριακής Βουλής την χρηματοδοτική υποστήριξη της κυπριακής κυβέρνησης για μια προγραμματισμένη αύξηση κεφαλαίου πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, «κάτι που θα ωθήσει τα δημόσια οικονομικά του νησιού βαθιά στο κόκκινο και να το αναγκάσει να επιτύχει τους στόχους του φετινού προϋπολογισμού,» όπως επισημαίνει The Wall Street Journal. Ο Κύπριος εργαζόμενος και φορολογούμενος καλείται να επωμιστεί τις ζημιές της κερδοσκοπίας με ομόλογα και χρέη στα οποία είχε επιδοθεί η συγκεκριμένη τράπεζα και όχι μόνο. Κι επειδή δεν θα είναι η μόνη φορά που θα συμβεί αυτό, ούτε η μόνη τράπεζα που θα το απαιτήσει, τα δημοσιονομικά του νησιού προβλέπεται να βουλιάξουν, η προσφυγή τον οίκο χρεοκοπημένων χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή το ΕΤΧΣ θεωρείται μάλλον σίγουρο.
Η Κύπρος βρίσκεται ήδη υπό την άγρια πίεση των αγορών, όπως ακριβώς βρισκόταν η Ελλάδα το 2010. Το 10ετές κυπριακό ομόλογο έχει εκτιναχθεί γύρω στο 14%, πράγμα που κάνει απαγορευτική την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου για δανεισμό του Κυπριακού κράτους. Στα τέλη του περασμένου έτους, η χώρα διαπραγματεύθηκε ύψους € 2,5 δισ. διμερές δάνειο από τη Ρωσία, προκειμένου να αποφύγει την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης» της ευρωζώνης. Τώρα, η Κύπρος βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κίνα για άλλο διμερές δάνειο, από ένα αξιοσέβαστο ποσό, που μοιάζει απίθανο να υλοποιηθεί στο χρονικό διάστημα που έχει ανάγκη η Κύπρος.
Ακόμη όμως κι αν επιτευχθεί, το πρόβλημα παραμένει. Η διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας από τον κρατικό προϋπολογισμό εκτιμάται ότι θα εκτινάξει το πρωτογενές έλλειμμα πάνω από το 10% επί του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος καλπάζει ήδη. Το 2011 ξεπέρασε το 68% επί του ΑΕΠ που για την Κυπριακή δημοκρατία είναι πρωτοφανές. Με τις αγορές να την δανείζουν με εξωφρενικά επιτόκια – αν και με κριτήριο το % επί του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι ασήμαντο εν συγκρίσει με άλλες χώρες της ευρωζώνης – και με τις δανειακές ανάγκες του Κυπριακού κράτους να καλπάζουν λόγω χρηματοδοτικών ενισχύσεων των Κυπριακών τραπεζών, είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί η Κύπρος να καταφύγει στο ΕΤΧΣ.
Τις τελευταίες ημέρες, οι Κύπριοι αξιωματούχοι αρχίζουν και προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι η διάσωση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να είναι επικείμενη. Ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλής δήλωσε στο κρατικό ραδιόφωνο την περασμένη εβδομάδα ότι η «αποφυγή της EFSF είναι Νο 1 προτεραιότητα μας.» Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Κύπρου ήδη προετοιμάζεται για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης. Και τότε οι Κύπριοι εργαζόμενοι θα μάθουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει πολιτική των μνημονίων και αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις.
Η κυβέρνηση της Κύπρου, επίσης, προσπαθεί να πείσει για ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας εντός των επόμενων 10 ημερών, προκειμένου δήθεν να αποφύγει το νησί το ΕΤΧΣ. Μέσα σ’ αυτόν τον κουρνιαχτό εκβιασμών και αποπροσανατολισμού το Κυπριακό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει σύντομα να υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης. Κι έτσι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να υπάρχει για να μετατραπεί, τουλάχιστον δημοσιονομικά και οικονομικά, σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Οι Κύπριοι θα ζήσουν ένα δημοσιονομικό Σχέδιο Ανάν, που ούτε καν περίμεναν.
Τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Χριστόφια, που σίγουρα θα επιβαρύνουν την ήδη εύθραυστη οικονομία του νησιού, η οποία αναμένεται να συρρικνωθεί το 2012 πάνω από 1,2% με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, εμφανίζονται απαραίτητα για να αποκατασταθεί υποτίθεται η εμπιστοσύνη των αγορών και για να αποτραπούν οι μεγαλύτερες περικοπές που οι εταίροι της Κύπρου θα ζητήσουν σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης από το ΕΤΧΣ. Με άλλα λόγια, τα ίδια και τα ίδια παραμύθια.
Τα παπαγαλάκια δίνουν και παίρνουν: «Η Κύπρος έχει αρχίσει να αισθάνονται τις επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης και δεν μπορούν να έχουν άλλη διέξοδο από το να ζητήσει ευρωπαϊκή βοήθεια», λέει ο Άλεξ Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. «Υπήρξε μια μείωση όλων των άλλων επιλογών που ήταν διαθέσιμες, στο σημείο όπου η προσφυγή στο ΕΤΧΣ φαίνεται όλο και πιο πιθανή, σχεδόν αναπόφευκτη.»
Η αλήθεια βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Ο μηχανισμός χρεοκοπίας που βιώνει σήμερα η Κύπρος είναι το ίδιο το ευρώ και η ένταξή της στην ευρωζώνη. Με την υιοθέτηση του ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας της Κυπριακής οικονομίας μετατράπηκαν σε ανάγκες δανεισμού και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Έτσι, μια οικονομία που διακρινόταν πριν το ευρώ για τα χαμηλά επίπεδα δανεισμού – ιδιωτικού και δημόσιου – που εξυπηρετούσε μάλιστα με το δικό της εξαιρετικά πολύτιμο εθνικό νόμισμα, την Κυπριακή λίρα, βρέθηκε μέσα σε λίγα από την ένταξη της στην ευρωζώνη να πνίγεται στα χρέη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το 2000 το ιδιωτικό χρέος στην Κύπρο δεν υπερέβαινε το 60% επί του ΑΕΠ, το 2007 είχε ήδη φτάσει στο 200% επί του ΑΕΠ, ενώ το 2011 εκτινάχθηκε στο 308,7% επί του ΑΕΠ της Κύπρου!
Το ιδιωτικό αυτό χρέος που βαραίνει κατά κύριο λόγο τις τράπεζες καλείται σήμερα ο Κυπριακός λαός να το φορτωθεί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γιατί; Διότι έτσι γίνεται μέσα στην ευρωζώνη. Πρώτα οι τράπεζες και μετά τα κράτη και οι λαοί.
Η είσοδος στην ευρωζώνη, η οποία από άποψη αρχιτεκτονικής είναι ο παράδεισος των τραπεζών, επέβαλε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας και για τις Κυπριακές τράπεζες. Έτσι τους επέτρεψε να συσσωρεύουν και να κερδοσκοπούν με ιδιωτικό χρέος χωρίς κανένα όριο. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην γνωρίζει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση των τραπεζών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη συνέντευξη του Πανίκου Δημητριάδη, νέου διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που δόθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. «Έχετε αναλάβει διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην πιο δύσκολη περίοδο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σκέφτεστε να προχωρήσετε σε έρευνα για να δείτε τι έφταιξε από την πλευρά της εποπτικής Αρχής και ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης των διοικητικών συμβουλίων;» ρωτά η δημοσιογράφος. «Πράγματι θα προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό σε έρευνες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πρώτον για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια, και δεύτερον για να ικανοποιηθεί το αίσθημα δικαίου μεταξύ των φορολογουμένων οι οποίοι καλούνται σήμερα να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα. Ασφαλώς, η έρευνα θα πρέπει να γίνει και για ένα επιπρόσθετο λόγο, να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν,» απάντησε ο νέος διοικητής.
Μιλάμε για τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Αν αυτός δεν γνωρίζει σε ποια κατάσταση επακριβώς βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα της χώρας, τότε βράστα! Όσο για την έρευνα από «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες», αυτή δεν αφορά το ξεκαθάρισμα της κατάστασης, αλλά την προετοιμασία του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου για νέες «συνεργασίες» και συγχωνεύσεις με επενδυτές του εξωτερικού, ή και του εσωτερικού. Η συνταγή είναι τραγικά γνωστή. Ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή ο φορολογούμενος, φορτώνεται τις ζημιές και τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, μέχρις ότου βρεθεί ιδιώτης επενδυτής να τις αναλάβει εκ νέου. Κι έτσι ένας νέος φαύλος κύκλος χρέους και εξυγίανσης διαμέσου του προϋπολογισμού θα ανοίξει.
Το ερώτημα είναι γιατί την έρευνα στην κατάσταση των τραπεζών δεν την αναλαμβάνει η Κυπριακή Βουλή με εμπειρογνώμονες που θα προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον και θα αποκαλύψουν την πορεία του χρήματος; Γιατί θα πρέπει να επαναληφθεί ότι έγινε στην Ελλάδα με την Blackrock; Γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου δεν αναλαμβάνει μια δημόσια εκκαθάριση των τραπεζών; Δημόσια, όχι ιδιωτική και μυστική όπως γίνεται με τους «ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες». Μήπως δεν διαθέτει το κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων; Όχι βέβαια. Απλά οι «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» χρειάζονται όταν προετοιμάζεις αγοραπωλησίες στις ανοιχτές αγορές, ώστε ο υποψήφιος επενδυτής να έχει εμπιστοσύνη ότι η άλλη μεριά δεν πάει να τον κοροϊδέψουν. Βέβαια, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν «ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες» στις σημερινές αγορές. Απλά είναι ένας εύσχημος τρόπος για να μην φανεί ότι πας να προστατεύσεις τα απόρρητα της τραπεζικής κερδοσκοπίας και ασυδοσίας.
Με άλλα λόγια η Κύπρος θα υποστεί την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, μόνο γιατί οι τράπεζές της πρέπει να φορτώσουν τις ζημιές από την κερδοσκοπία τους με χρέη στις πλάτες του φορολογούμενου. Η συνέχεια και η κατάληξη είναι γνωστή. Η μετατροπή της Κύπρου σε ένα είδος ευρωπαϊκού προτεκτοράτου που θα προσιδιάζει στα νησιά-αποικίες του Ατλαντικού για μεγιστάνες των αγορών και με τους ιθαγενείς ρε ρόλο καλοθελητή υποταχτικού για όλες τις δουλειές. Η ολοκληρωτική παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Κύπρου στους παλιούς αποικιοκράτες είναι πια θέμα χρόνου. Και πολύ κράτησε. Το δίλλημα έχει διατυπωθεί ήδη: εθνική κυριαρχία, ή χρεοκοπία;
Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μήπως το ευρώ και η ευρωζώνη με το καθεστώς ασυδοσίας τραπεζών και αγορών; Όχι προς θεού! Αυτός που φταίει είναι πάντα η Ελλάδα. «Οι τράπεζες της Κύπρου είναι σε σχετικά καλή θέση για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα,» δήλωσε ο Γιώργος Βασιλείου, πρώην πρόεδρος της Κύπρου και μεγαλοεπιχειρηματίας. Όμως μια ελληνική έξοδος του ευρώ θα μπορούσε να το αλλάξει: «Η κύρια ανησυχία από την ελληνική έξοδο θα είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης των ξένων καταθετών και των επενδυτών, η οποία θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία», είπε.
Βέβαια, δεν μας ξενίζουν οι ευαισθησίες του κ. Βασιλείου. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και τις τράπεζες και παντελώς αδιάφορος όταν παίζεται η τύχη του λαού και του νησιού. Γι’ αυτό άλλωστε και υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες του σχεδίου Ανάν.
Ωστόσο, οι Κύπριοι, όπως και οι Έλληνες, έχουν ήδη κληθεί να αποφασίσουν για την δική τους επιβίωση. Κι αυτή συνδέεται άρρηκτα με την έξοδό τους από το ευρώ και την ευρωζώνη. Άλλη διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο η επίσημη προπαγάνδα της Κύπρου να μην στέρησε από τους Κυπρίους την δυνατότητα ορθής κρίσης, γιατί διαφορετικά πολύ σύντομα θα κληθούν να θρηνήσουν για το νησί τους. Κι αυτή την φορά οριστικά.

Πηγή

Παρουσίαση του βιβλίου του Α. Ρουμελώτη «Μπορώ και χωρίς ευρώ». Presentazione del libro di A. Roumeliotis "Ce la faccio anche senza euro"

Μετά την Αθήνα (όπου παρουσιάσθηκε επισήμως την 21/4/2012 στο βιβλιοπωλείο IANOS), θα παρουσιασθή και στην πόλι μας το προσφάτως εκδεδομένο βιβλίο του δημοσιογράφου Ανδρέα Ρουμελιώτη «Μπορώ και χωρίς ευρώ».  Αυτή την Κυριακή 7.30 το απόγευμα  στο «ΜΟΣΤΑΡ»

Ιδιαίτερα προφανές το στοιχείο της επικαιρότητος, καθόσον το βιβλίο αναφέρεται στην ανταλλακτική - αλληλέγγυα οικονομία, στις κοινωνικές τράπεζες και στα εναλλακτικά νομίσματα...

 .......................

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Ανδρέα Ρουμελιώτη «Μπορώ και χωρίς ευρώ».

Η παρουσίαση του βιβλίου στην Χαλκίδα θα γίνει την Κυριακή 20 Μαΐου 2012, ώρα 19:30 στο Mostar Alterna Café (Παλαιά Γέφυρα Χαλκίδας).

Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης στο  βιβλίο του αναφέρεται στην ανταλλακτική - αλληλέγγυα οικονομία, στις κοινωνικές τράπεζες και στα εναλλακτικά νομίσματα. Παρουσιάζει τον τρόπο που κατόρθωσε να αναταχθεί το κατεστραμμένο Βανκούβερ, να επιβιώσει η Αργεντινή με τις λέσχες Nodos, τα creditos και τους περιαστικούς λαχανόκηπους Ροσάριο αλλά και η Βραζιλία με την Banco Palmas, που το 2008 πήρε το βραβείο «Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας» από τα Ηνωμένα Έθνη. Μας γνωρίζει τους γκουρού της Κοινωνικής Οικονομίας όπως η Ελοΐζα Πριμαβέρα, η οποία ίδρυσε το Δίκτυο Αλληλέγγυας Κοινωνικής Οικονομίας της Λατινικής Αμερικής και ο Μπερνάρντ Λιετέρ που συμμετείχε στον σχεδιασμό του ευρώ όμως υποστηρίζει τα παράλληλα νομίσματα και ισχυρίζεται ότι η νομισματική ποικιλότητα είναι απαραίτητη για την προσαρμοστικότητα της οικονομίας.

Στο βιβλίο περιλαμβάνεται μια μεγάλη έρευνα για την Κοινωνική Οικονομία σε όλη την Ευρώπη, η οποία καλύπτει πλέον το 10% του συνόλου της οικονομίας. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στα 1500 δίκτυα απευθείας διάθεσης τροφής χωρίς μεσάζοντες (ΑΜΑΡ) στην Γαλλία, με έμφαση στο «Αλληλέγγυο Κολοκύθι» του Παρισιού, στα LETS και τις «Πόλεις σε Μετάβαση» στην Αγγλία, στα 50 εναλλακτικά νομίσματα και τις 63 κοινωνικές τράπεζες της Γερμανίας, στο SOL της Γαλλίας και στο libro της Ιταλίας.

Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης παραθέτει έναν πλήρη, επικαιροποιημένο κατάλογο των 300 και πλέον οργανώσεων και δικτύων που έχουν δημιουργηθεί και δραστηριοποιούνται τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα στα πρότυπα του Πελίτι, του Οβολού της Πάτρας και του ΤΕΜ του Βόλου, ταξινομημένα σε ενότητες με τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις τους: κοινωνικές τράπεζες, τοπικά

εναλλακτικά νομίσματα, ανταλλακτικά δίκτυα, Χωρίς μεσάζοντες: απ’ το χωράφι στο ράφι, Γεωργία της εγγύτητας, αστικοί και περιαστικοί λαχανόκηποι,, τοποφαγικές αγορές απευθείας διάθεσης τροφής, Τράπεζες και ανταλλακτήρια σπόρων για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, Ηθικό - Ισοδίκαιο  και Αλληλέγγυο Εμπόριο, Συσσίτια, Κοινωνικές - Συλλογικές κουζίνες, Αλληλέγγυα υγεία, Κοινωνικά ιατρεία – φαρμακεία, Κοινωνικά και συνεταιριστικά παντοπωλεία, Κοινωνική - Εναλλακτική Παιδεία, Κοινωνική και Αυτοδιαχειριζόμενη Τέχνη, Πολιτιστικός Ακτιβισμός, Χαριστικά - ανταλλακτικά παζάρια, Εργασιακές κολεκτίβες, Αυτοδιαχειριζόμενοι Κοινωνικοί Πολυχώροι, Καταλήψεις, Οικοκοινότητες, Φυσική δόμηση, Αυτοδιαχείριση, Συλλογική διαχείριση κοινωνικών αγαθών, Εναλλακτικές Κοινωνικές Συλλογικότητες, Ελεύθερο λογισμικό και ανοιχτός κώδικας, Οικογιορτές, Άμεση δημοκρατία - Λαϊκές συνελεύσεις.

Στο βιβλίο δημοσιεύονται επιλεγμένα κείμενα από την αρθρογραφία του στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και συγκεκριμένα στην προσωπική στήλη Εδώ Ράδιο «Ε», την οποία υπέγραφε τα τελευταία 24 χρόνια: Το άγριο θεριό της νιότης - Δεκέμβρης 2008, η Αραβική Άνοιξη και η εξέγερση μέσω Facebook, οι Αγανακτισμένοι, τα κινήματα «Καταλάβετε την Wall Street» και «Είμαστε το 99%» και οι προφητείες του για την οικονομική κρίση.

Σκιτσάρουν για το βιβλίο οι:

Ιωάννου Γιάννης

Καλαϊτζής Γιάννης

Καμμένος Διογένης

ΚΥΡιακόπουλος Γιάννης

Λατούφ Κάρλος

Μακρής Ηλίας

Μητρόπουλος ΒΑΣίλης

Μητρόπουλος Κώστας

Πετρουλάκης Ανδρέας

Σταυρόπουλος ΣΤΑΘΗς

Χατζόπουλος Δημήτρης

Φωτογραφίες: Μάριος Βαλασόπουλος

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας και ποιητής Γιώργος Κακουλίδης, ο Βαγγέλης Αβδελάς από την εναλλακτική κοινότητα «Το Πελίτι» και εκπρόσωποι όλων των οργανώσεων και δικτύων αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας της Εύβοιας.

Στη μουσική θα αυτοσχεδιάσουν οι «Εντελώς... Jazz».

«Η εντολή είναι σαφής!», η ανάγνωσι του εκλογικού αποτελέσματος από τον Γ. Μητροπέτρο. Interpretazione del risultato delle elezioni da G. Mitropetros

Η εντολή είναι σαφής!

«Άστε μας ήσυχους όλοι, θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι πια..!!!» 
Και είναι πλέον, όχι μόνο στο χέρι των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και όλου του λαού να διαχειριστούν την επιθυμία, την αποφασιστικότητα και την εντολή που βγήκε καθαρά από την κάλπη.
Δεν έπεισαν, αν και το προσπάθησαν, οι αρχιτέκτονες της υποτέλειας πως από σήμερα θα έρχονταν όλα τα δεινά του κόσμου επάνω μας και οι …κατάρες του Φαραώ!
Δεν πτοήθηκε ο Ελληνικός λαός από την άμεση παρέμβαση των Μ.Μ.Ε. υπέρ των κομμάτων που είναι …υπεύθυνα και «ξέρουν» να κυβερνήσουν το τόπο!
Αυτά, που μας έφεραν αβίαστα σε αυτό το οικονομικό και κοινωνικό χάλι!
Αυτοί, οι επαγγελματίες πολιτικοί, που μη έχοντας και άλλη απασχόληση, πέρασαν την ζωή τους στο να μας σώζουν και να μας κάνουν και χάρη που κυβέρνησαν και «βίασαν» πολλάκις την ηθικοκοινωνική υπόσταση των πολιτών.
Είναι βαρύ το φορτίο των διαχειριστών της εντολής για σχηματισμό κυβέρνησης. Είναι όμως παράλληλα και η ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν πολλά πράγματα και να απαντηθούν εδώ και τώρα όλα τα ερωτήματα που απασχόλησαν το λαό προ των εκλογών και τον απασχολούν και τώρα.
Ποια είναι η στόχευση της καταγγελίας των υπογραφέντων συμφωνιών;
Ποια θα πρέπει να είναι η επιλογή μας, μεταξύ της «σωτηρίας» του Ευρώ ή της ευημερίας του λαού;
Προς ποια κατεύθυνση θα γίνει η αναδιάρθρωση της οικονομικής βάσης της χώρας;
Με το χρέος τι κάνουμε είναι νόμιμο; Μπορούμε να το αποπληρώσουμε μετά από μια περίοδο «χάρητος» που ζητάμε;
Με το τραπεζικό σύστημα τι κάνουμε; που έχει ξεζουμίσει κάθε οικονομική ικμάδα του κάθε νοικοκυριού και μικρής επιχείρησης;
Είναι πράγματι η ώρα, μιας και η ωριμότητα του λαού μας οδήγησε εδώ, να κάνουμε τις μεγάλες ανατροπές. Να πούμε πως οι δανειακές συμβάσεις που έχουν παραδώσει στους δανειστές την εθνική κυριαρχία δεν αναγνωρίζεται.
Να διατρανώσουμε πως προέχει η σωτηρία της χώρας και του λαού της και όχι η σωτηρία του ευρώ της Κα Μέρκελ.
Να γίνει μονομερής διαγραφή του χρέους βάσει του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων διεθνών δικαστηρίων.
Άμεσος έλεγχος των εισροών-εκροών κεφαλαίων και αγαθών με παράλληλες διακρατικές συμφωνίες. Σχεδιασμός αγροτικής παραγωγής βάσει των εθνικών αναγκών.
Εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και των μεγαλυτέρων τραπεζών ώστε να διασωθούν οι καταθέσεις των πολιτών και να γίνουν εργαλεία ανάπτυξης με στοχευμένες δράσεις στη υπηρεσία του λαού.
Κούρεμα από 50%-100%, όλων των τραπεζικών δανείων, με κοινωνικά κριτήρια, των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ώστε να ανασάνει η αγορά.
Αν, όλα αυτά, δεν μπορούν να τα υλοποιήσουν και να τα συμφωνήσουν οι εντολοδόχοι του σχηματισμού κυβέρνησης, την λύση ας την δώσει πάλι ο λαός, τώρα που είναι «ζεστός» και αποφασισμένος, προτού φθάσουμε σε άλλες καταστάσεις μη αναστρέψιμες.

Γιώργος Μητροπέτρος 
Οικονομολόγος
Χαλκίδα 8/5/2012

«Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε …μνημονιακό κόμμα»! (Αντί πολιτικού χρονογραφήματος). “Perche’ dobbiamo votare …pro memorandum”; testo di satira.

Ένας νέος φίλος του ιστολογίου, ονόματι Θανάσης Κάππα, εζήλωσε την πέννα (αν όχι την …δόξαν) του συνεργάτη Αιθεροβάμονα και μας έστειλε το παρακάτω σατιρικό κείμενο. Τον καλωσορίζουμε και τον ευχαριστούμε! 

 ...............................................................

Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε μνημονιακό κόμμα! 

Η Ελλάδα οφείλει να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή ένωση, στο ευρώ και στα μνημόνια. Αποτελεί "εθνική ανάγκη"!
Το λένε άλλωστε τόσοι ...μορφωμένοι άνθρωποι: Ο κύριος Βενιζέλος, ο κύριος Παπακωνσταντίνου η κυρία Διαμαντοπούλου, ο κύριος Παπαδήμος, ο κύριος Προβόπουλος, ο κύριος Σόιμπλε και πολλοί άλλοι!
Είναι απαραίτητο βέβαια, κάθε τρεις μήνες να επικαιροποιούνται οι όροι του μνημονίου και να λαμβάνονται νέα αυστηρότερα μέτρα.
Ως αντάλλαγμα, για την ανοχή μας αυτή, θα στερηθούμε οριστικά και αμετάκλητα την πλούσια και άνετη ζωή που μας εξασφάλιζε μέχρι σήμερα ο μισθός των 1200 ευρώ, όμως θα έχουμε τη χαρά (όσοι εργαζόμαστε ακόμα φυσικά) να αποκτήσουμε επιτέλους τον περιβόητο μισθό Βουλγαρίας (της τάξεως των 200 ευρώ) και να υπερηφανευόμαστε στους φίλους μας και στα παιδιά μας οτι με αυτή την επιλογή μας διασώσαμε το τραπεζικό σύστημα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να είναι κανείς υπηρέτης του τραπεζικού συστήματος.  
Η απώλεια εθνικής κυριαρχίας, αποτελεί μια μικρή λεπτομέρεια στον κόσμο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η αύξηση της ανεργίας και η διαρκής απώλεια θέσεων εργασίας, αποτελούν μια δευτερεύουσα αλλά απαραίτητη παράπλευρη απώλεια.
Αποτελεί ευτύχημα και ευλογία συνάμα, ότι υπάρχουν στον τόπο μας, πρόθυμοι πολιτικοί γίγαντες που στηρίζουν τις Ευρωπαϊκές αυτές επιλογές. 
Δεν έχει καμία σημασία αν θα στηρίξουμε με την ψήφο μας το ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ, την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (Κουβέλης), την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (Ντόρα), την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (Κατσέλη), τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ή την ΔΡΑΣΗ (Στέφανος Μάνος).
Αυτό που έχει σημασία, είναι η ανάδειξη των υπεύθυνων μνημονιακών δυνάμεων, ώστε να έχουμε σαν λαός την τιμή, να βλέπουμε ακόμα πιο συχνά τα πρόσωπά τους στα megάλλα κανάλια, να μας κουνάνε το δάκτυλο με αυταρχικό (αλλά πατρικό θα έλεγε κανείς) τρόπο και να μας υπενθυμίζουν κάθε λίγο, πόσο διεφθαρμένοι και αντιπαραγωγικοί είμαστε και πόσοι πολλοί κοπρίτες έχουν κατακυριεύσει ολόκληρο το δημόσιο.
Άλλωστε η διαρκής νουθέτηση και η εξώθηση στην αυτομαστίγωση, ενός ολόκληρου λαού, μόνο ευεργετικά μπορεί να λειτουργήσει, ως μέσο ψυχοθεραπείας και περαιτέρω αναχαίτισης των ενοχλητικών αυτοκτονιών.
Ψηφίζουμε λοιπόν μνημόνιο, ώστε στις 7 του Μάη να έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις.
 Βέβαια, αν στις 7 Ιουνίου παρατηρηθεί απόκλιση από τους στόχους του μνημονίου, μπορεί να μην μας καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις (αφού οι σωτήρες της χώρας μας, προέβλεψαν την άμεση και κατά προτεραιότητα εξόφληση των δανειστών μας) αλλά αυτό δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία.
Εμείς, κάναμε το ...καθήκον μας!

 Θανάσης Κάππα