Συνυπογράφοντας και την "Διακήρυξη Πολιτών"

 

[Μετά την σημερινή συνέντευξι Τύπου στην ΕΣΗΕΑ, αναδημοσιεύουμε κι εμείς την "Διακήρυξη" των 91 πολιτών . Στις υπογραφές τους ευχαρίστως προσθέτουμε την δική μας. Εκτενή αναφορά στην είδησι προσφέρει και ο ιστότοπος του Militaire]

  ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

 

Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως επανεκκίνηση με όραμα και σχέδιο.

 

Οι υπογράφοντες, ενεργοί πολίτες, Έλληνες και Ελληνίδες, διαπιστώνουμε τα εξής:

1. Σε περίοδο πρωτοφανών γεωπολιτικών ανατροπών, πολεμικών συρράξεων και αλλαγών συνόρων, η Ελλάδα αντιμετωπίζει απροκάλυπτη και άμεση αμφισβήτηση της εδαφικής της ακεραιότητας, καθώς και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Διακυβεύεται η σταθερότητα της περιοχής και ο ρόλος της χώρας μας ως παράγοντα σταθερότητας. Η πολιτική της υποτιθέμενης «ελληνοτουρκικής φιλίας» έχει αποδειχθεί ολέθρια για την χώρα μας και επωφελής μόνον για την Τουρκία, καθώς ο ατέρμονος και χωρίς αποτέλεσμα διάλογος νομιμοποιεί τις παράνομες τουρκικές αξιώσεις. Το ελληνικό κράτος παραιτείται από νόμιμα δικαιώματά του όταν η Τουρκία απειλεί με αντίποινα. Η μαζική και ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών από άλλες ηπείρους, που έχει προσλάβει το τελευταίο διάστημα εικόνα οργανωμένης υβριδικής εισβολής, με διαφορετικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά, θέτει σε κίνδυνο την εθνική και κοινωνική συνοχή. Η εξαγορά υποδομών, γης και ακινήτων από αλλοδαπούς σε ακριτικές περιοχές οδηγεί σε επικίνδυνη απώλεια ελέγχου της χώρας. Η ασκούμενη τα τελευταία χρόνια εξωτερική πολιτική έχει οδηγήσει την χώρα μας σε γεωπολιτικό αδιέξοδο και σε καταρράκωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας.

2. Εσωτερικά, η Ελλάδα βιώνει μία περίοδο καθίζησης, χωρίς προηγούμενο:

-Δημογραφικά, καταρρέει στην κυριολεξία, ενώ η νεολαία μεταναστεύει μαζικά στο εξωτερικό.

-Η ύπαιθρος ερημώνει, η γεωργία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία φθίνουν.

-Η δημόσια εκπαίδευση και η δημόσια υγεία έχουν υποβαθμιστεί ανησυχητικά.

-Η ανομία, η εγκληματικότητα και η βία έχουν εκτοξευθεί σε πρωτοφανή ύψη.

-Η οικολογική καταστροφή ολόκληρων περιοχών στην Εύβοια, στην Θράκη, στην Θεσσαλία, στην Αττική, στην Χίο και αλλού δημιουργεί πλήγματα χωρίς προηγούμενο.

-Η βεβιασμένη "πράσινη μετάβαση" εκτόξευσε το κόστος ενέργειας σε περίοδο μείωσης των διεθνών τιμών πετρελαίου, πλήττοντας τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

-Το κύμα ακρίβειας απαξιώνει (ίδιο κατά κεφαλήν εισόδημα με το 2009 αλλά 40% χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, λόγω πληθωρισμού) το εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων.[ΣΣ: Η άποψι του διαχειριστου είναι οτι το αναφερόμενο ποσοστό είναι ανακριβές και πολύ μεγαλύτερο -ως συνήθως- των επισήμως δηλουμένων].

-Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που είναι η σπονδυλική στήλη της οικονομίας και που κράτησαν την χώρα όρθια στα χρόνια της κρίσης, έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο με την εξοντωτική φορολογία και με τις εξαντλητικές ρυθμίσεις και κανονισμούς.

-Οι εξαγορές υποδομών εθνικής και κοινωνικής σημασίας (ενέργεια, αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, επικοινωνίες κ.λπ.) δεν δημιούργησαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά οδήγησαν την χώρα σε απώλεια ελέγχου των υποδομών της. Θα πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα η συρρίκνωση της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας, καθώς και της ναυπηγικής βιομηχανίας, παρά το ότι τα ελληνικών συμφερόντων πλοία αντιπροσωπεύουν το 59% του στόλου των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

-Η οικονομική πολιτική, μείγμα επιδομάτων, επιδοτήσεων, «προγραμμάτων» κλπ., δίχως παραγωγικές επενδύσεις και αναπτυξιακό σχέδιο, οδηγεί στην διαιώνιση της οικονομικής καχεξίας.

-H μη εκμετάλλευση του τεράστιου δυναμικού υδρογονανθράκων που διαθέτει η Ελληνική Αποκλειστική Ζώνη, αλλά και των κρίσιμων για την σύγχρονη τεχνολογία ορυκτών του Ελληνικού χώρου προκαλεί τεράστια απώλεια δυνητικού εθνικού προϊόντος και γεωπολιτικής ισχύος, κάτι που η κυβέρνηση αποκρύπτει.

3. Η σημερινή κυβέρνηση ιδεολογικά βρίσκεται στον αντίποδα της ελληνικής κοινωνίας, έχοντας υιοθετήσει την γραμμή της «πολυπολιτισμικότητας» και του (ήδη απαξιωμένου διεθνώς) κινήματος woke. Η ελληνική ταυτότητα, η παράδοση, η γλώσσα, η ιστορία, η οικογένεια, ο πατριωτισμός, η θρησκεία μας, δεν ανήκουν στις προτεραιότητές της, και μάλιστα προκαλούν απέχθεια σε κορυφαία στελέχη της. Η κριτική σκέψη και η αμφισβήτηση του κυρίαρχου κυβερνητικού αφηγήματος διώκεται. Υποκλοπές, προσπάθεια ελέγχου των μμε και των μκδ, υπονομεύουν τα θεμέλια της δημόσιας ζωής.

4. Το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» απαξιώθηκε πολιτικά με την τραγωδία των Τεμπών και ηθικά με όσα την ακολούθησαν. Η αδυναμία απόδοσης δικαιοσύνης ανατρέπει τα θεμέλια του κράτους δικαίου και ακυρώνει το κοινωνικό συμβόλαιο επί του οποίου συγκροτείται το πολιτικό οικοδόμημα. Η χώρα βιώνει ένα πρωτοφανές στην ελληνική ιστορία κύμα οργής, που έγινε ανάγλυφο με τις τεράστιες διαδηλώσεις σε όλον τον κόσμο. Τα Τέμπη υπήρξαν ο καταλύτης για την συνειδητοποίηση της συνολικής εθνικής παρακμής, που απειλεί το ίδιο το μέλλον της χώρας. Τώρα έρχεται να προστεθεί το κύμα σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, ίσως το μεγαλύτερο των τελευταίων δεκαετιών, που δημιουργεί γενικευμένη οργή και αποστροφή στην κοινή γνώμη. Το αίτημα της κάθαρσης και της επανεκκίνησης προβάλει ως επιτακτικό και γενικό αίτημα.

5. Όχι μόνον η σημερινή κυβέρνηση, αλλά και το πολιτικό σύστημα συνολικά, αδυνατεί να δώσει πειστικές απαντήσεις στην υπαρξιακών διαστάσεων κρίση. Δεν έχει όραμα για το μέλλον, δεν παράγει πολιτικές προτάσεις. Περιορίζεται στην διαχείριση της αποσύνθεσης της χώρας, μέσα από προπαγάνδα, επικοινωνιακές ασκήσεις και ξύλινη γλώσσα. Αδυνατεί να εμπνεύσει και να εμψυχώσει την κοινωνία. Τα σημερινά κόμματα, μικρά, μεσαία και μεγάλα, είναι μέρος του προβλήματος και αντανακλούν τις παθογένειές του. Δημοσκοπικά κυριαρχεί ο «κανένας». Ζητείται ρεαλιστική και πειστική απάντηση στο αδιέξοδο.

ΤΙ ΖΗΤΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στην ελληνική κοινωνία αξίζει ένα καλύτερο μέλλον από την προβληματική κατάσταση που βιώνει σήμερα. Οι σύγχρονοι Έλληνες, φορείς ενός σπουδαίου πολιτισμού, διαπρέπουν σε όλες τις χώρες του κόσμου στην επιστήμη, στην οικονομία, στην ναυτιλία, στον πολιτισμό, παντού εκτός από την πατρίδα τους.

-Απαιτούνται επειγόντως βαθιές και τολμηρές πολιτικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα, ώστε η δημοκρατία μας να ανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Ζητείται όραμα που να εμπνεύσει την ελληνική κοινωνία και σχέδιο πραγματοποίησής του για την αναγέννηση της πατρίδας μας.

-Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να ανακτήσει την παραγωγική της ικανότητα. Με τα κατάλληλα χρηματοπιστωτικά εργαλεία, σύγχρονη τεχνογνωσία και κρατική αρωγή, μπορεί να αναγεννηθεί η ελληνική γεωργία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία, ώστε η χώρα να αποκτήσει διατροφική ασφάλεια, [ΣΣ: ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ, όπως λέμε εμείς σκολουθώντας την υπόδειξι του Αριστοτέλη], κάλυψη των βασικών της αναγκών και εξαγωγική δυναμική. Μόνον με την παραγωγική ανασυγκρότηση και τις εξειδικευμένες θέσεις εργασίας που αυτή θα δημιουργήσει, θα γίνει εφικτή η παλιννόστηση της ελληνικής νεολαίας στην πατρίδα μας.

-Η ανασυγκρότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και η μεταμόρφωσή της σε ένα σύγχρονο, υψηλού επιπέδου και διεθνών προδιαγραφών εκπαιδευτικό σύστημα, στην βάση της ελληνικής παράδοσης και κλασσικής παιδείας, με εκπαιδευτικούς με κύρος, κοινωνική αναγνώριση και αξιοπρεπείς αμοιβές, μπορεί να διαμορφώσει ολοκληρωμένους και ώριμους πολίτες με κριτική σκέψη και ικανότητα επιτυχημένης δράσης στον σύγχρονο κόσμο. Η συστηματική αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της βίας στον χώρο της νεολαίας θα αντιμετωπισθεί με την διαμόρφωση πλαισίου αξιών και ιδανικών και την προβολή κατάλληλων προτύπων.

-Η εξωτερική πολιτική πρέπει να ανασυνταχθεί στην βάση της εθνικής αξιοπρέπειας, της εθνικής κυριαρχίας και της ενεργού προσήλωσης στην διεθνή νομιμότητα. Η συνεννόηση με συμμάχους και αντιπάλους πρέπει να γίνεται με σοβαρότητα, αξιοπρέπεια και με βάση τα αμοιβαία συμφέροντα. Η Ελλάδα, ως οργανικό μέλος του δυτικού κόσμου, πρέπει να καταστεί, από ουραγός που είναι σήμερα, πρωταγωνιστής και πρωτοπόρος στις διεθνείς εξελίξεις. Η ανάκτηση γεωπολιτικής επιρροής και ισχύος είναι η βασική προϋπόθεση.

-- Απαιτείται ριζική ανασύνταξη του πολιτικού σκηνικού, ανανέωσή του με ακέραια και ικανά πρόσωπα από την κοινωνία, την οικονομία, την επιστήμη και την νέα γενιά. Χωρίς ιδεολογικούς αποκλεισμούς, εξαιρουμένων των άκρων του πολιτικού φάσματος, όλοι οι Έλληνες καλούνται να συμμετάσχουν στην αναγέννηση της χώρας. Ασφαλώς στο νέο σκηνικό θα συμμετέχουν και τα στελέχη των σημερινών δημοκρατικών κομμάτων που πιστεύουν στις πατριωτικές και δημοκρατικές αξίες και επιμένουν να πολιτεύονται με ακεραιότητα και αξιοπρέπεια.

Όμως, την ανασύνταξη της χώρας και την δημιουργία αξιόπιστης εναλλακτικής δύναμης διακυβέρνησης δεν μπορούν να την αναλάβουν ούτε τα διαρκώς συρρικνούμενα κόμματα εξουσίας ούτε τα μικρομεσαία κόμματα διαμαρτυρίας. Μπορούν, όμως, να την αναλάβουν ηγετικές πολιτικές προσωπικότητες με κυβερνητική εμπειρία, ακεραιότητα, παιδεία και αποδεδειγμένο πατριωτισμό, που διαθέτουν το απαιτούμενο κύρος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Προσωπικότητες που έχουν πίστη στην ευρωπαϊκή παράδοση και στον δυτικό προσανατολισμό της χώρας αλλά και έχουν έμπρακτα αποδείξει ότι βλέπουν την Ελλάδα ως ισότιμο μέλος της Δύσης και όχι ως ουραγό, που αντιλαμβάνονται τις διεθνείς συμμαχίες της Ελλάδας ως πλαίσιο προώθησης του εθνικού της συμφέροντος, όπως, άλλωστε λειτουργούν όλες οι κυρίαρχες χώρες. Που να έχουν αυτοτελές όραμα και σχέδιο για την Ελλάδα, δίχως να παραδίδονται στο εκάστοτε έξωθεν εισαγόμενο αφήγημα. Που να γνωρίζουν να οικοδομούν συμμαχίες και να διαμορφώνουν στόχους. Προσωπικότητες που μπορούν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του μέλλοντος των νεώτερων γενεών και των γενεών που έρχονται. Που να έχουν την ικανότητα να δρομολογήσουν μία νέα εποχή για την Ελλάδα.

Αυτές οι προσωπικότητες, ακόμη και εάν δεν υπήρχαν, θα έπρεπε να "εφευρεθούν". Αλλά ευτυχώς υπάρχουν και πρέπει να επιστρατευθούν! 

Εμείς, οι ενεργοί και αγωνιζόμενοι πολίτες που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, τους καλούμε να ενεργοποιηθούν, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η συγκυρία το επιβάλλει και η κοινωνία το χρειάζεται επειγόντως.

 

ΥΠΟΓΡΑΦEΣ:

1. Aγουρίδης Δημήτριος, CEO INTUS SMARTCITIES, CANADA

2. Αλικάκος Νικόλαος, Υποστράτηγος ε.α., Πρόεδρος Συνδέσμου Εθνικής Ενότητος

3. Ανεψιού Γεώργιος, Ταξίαρχος Πολεμικής αεροπορίας ε.α., Δρ Διεθνούς Δικαίου,

4. Αργυρόπουλος Κωνσταντίνος, αξιωματικός ε.α., συγγραφέας, Βετεράνος πολέμου Κύπρου 1974

5. Αϋφαντής Γεώργιος, πρέσβυς ε.τ.

6. Βάρσος Χρόνης, φιλόλογος, ιστορικός ερευνητής, ΜΑ νεώτερης και σύγχρονης ιστορίας Πανεπιστημίου Νεάπολης Πάφου

7. Βεργή Μαργαρίτα, Μαθηματικός

8. Βερούτης Αγησίλαος, Επιχειρηματίας, Οικονομικός Αναλυτής

9. Βλασακίδης Ευστράτιος, Λέκτωρ Πληροφορικής

10. Βλασακίδης Χρήστος, Φοιτητής ΠΑΜΑΚ

11. Γαϊτάνης Μιχαήλ, Υποπτέραρχος Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.

12. Γερογλής Παναγιώτης, Υποστράτηγος ε.α.

13. Γιαβάσογλου Κωνσταντίνος, νομικός, πρ. στέλεχος τραπέζης, πρ. κοινοτικός σύμβουλος Φιλοθέης, Πρόεδρος Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Φιλοθέης

14. Γιακουβάκη Γλυκερία, Επιχειρηματίας

15. Γρίβας Κωνσταντίνος, Καθηγητής Γεωπολιτικής Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων

16. Δημητρόπουλος Παναγιώτης, Φαρμακοποιός

17. Άννα Δοντά, Δημοσιογράφος, Μέλος Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

18. Δουδούμης Γεώργιος, πρ. πληρ. Υπουργός Οικονομικών και Εμπορικών υποθέσεων, συγγραφέας

19. Ζαρκαλή Ιουλία, Αρχιτέκτων Μηχανικός

20. Ζηκόπουλος Ευστράτιος, cand. PhD Geopolitics,, MSc Geopolitics, NKUA

21. Ζωγράφου Αναστασία, Βιοτέχνης

22. Θεοφιλόπουλος Θεόφιλος, Οικονομολόγος

23. Θεοφιλοπούλου Βιργινία, Ψυχολόγος

24. Θωμαΐδου Χαρίκλεια, Στέλεχος ΟΣΕ

25. Καζάρα Αγγελική, Φιλόλογος

26. Καλεντερίδης Σάββας, Αξιωματικός ε.α., εκδότης, συγγραφέας

27. Καλικάκης Γεώργιος, Ταξίαρχος ε.α.

28. Καπακλής, Νικόλαος, MSc Human Ressources Management

29. Καψάσκης Πέτρος-Διονύσιος, Διδάκτωρ Πολιτιστικής Διπλωματίας

30. Καραβίδας Στέφανος, ΜSc Διεθνών Σχέσεων, υπ. Δρ ΕΚΠΑ, Επισμηναγός (Ι) ε.α.

31. Καραγιαννακίδης Νικόλαος, Δικηγόρος

32. Καραφωτιάς Παναγιώτης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων.

33. Κατσαρός Παναγιώτης, Αντιπτέραρχος ε.α.

34. Κομνηνός Λάκης, Ηθοποιός

35. Κοντράρου Τζώρτζια, Δημοσιογράφος

36. Κουκούτσης Σπυρίδων, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

37. Κουρούσης Γεώργιος, Ελαιοπαραγωγός

38. Κυπριανίδης Επαμεινώνδας, Νευροχειρουργός

39. Κωνσταντάκη, Ειρήνη, αγρότισσα

40. Λαυρέντζος Αναστάσιος, Οικονομολόγος

41. Λεβέντη Αντωνία, Φιλόλογος-Εκπαιδευτικός

42. Λεφάκης Νικόλαος, Σμήναρχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

43. Λιβάνης Ηλίας του Αντώνη, Εκδότης

44. Μάζης Ιωάννης Θ., ομ. Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας & Γεωπολιτικής Θεωρίας ΕΚΠΑ

45. Μανωλά Άννα, Καθηγήτρια Δημοσίων Σχέσεων

46. Μαρτζούκος Βασίλειος, αντιναύαρχος (ε.α.), Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ

47. Μελετόπουλος Μελέτιος-Ταΰγετος Η., Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης, Διδάκτωρ Ιστορίας ΕΚΠΑ, Διευθυντής Λυκείου

48. Μπαλτζώης Ιωάννης, Αντιστράτηγος ε.α., Πρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

49. Μπασκαλής Αντώνης, Σπουδαστής Σχολής Εμπορικού Ναυτικού

50. Μπέζας Εμμανουήλ, Μηχανικός Ορυκτών Πόρων, Γεωπολιτικός Αναλυτής

51. Μπιτσακτσή Ειρήνη, φοιτήτρια Ψυχικής Υγείας

52. Μπούτος Γεώργιος, ε.τ. Διευθυντής Διεύθυνσης Δ/νσης Επεξεργασίας Νομοθετικών Πράξεων του Γ.Λ.Κ.

53. Νεάρχου Περικλής, Πρέσβης ε.τ., π. Πρόεδρος Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών

54. Νούκα Αριάδνη, Δικηγόρος

55. Ντάβρης Γεώργιος, Αντιπτέραρχος ε.α.

56. Ντίνος Κωνσταντίνος, Ψυχίατρος

57. Οικονομίδης Πέτρος, Επιχειρηματίας

58. Παναγιώτου Σταύρος, Καθηγητής ΕΜΠ

59. Παντζαρίδου Δέσποινα, Προϊσταμένη Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης

60. Παπαγκότσης Θεόδωρος, Επισμηναγός ε.α.

61. Παπαδοπούλου Θωμαή-Αντρια, Ψυχολόγος, Στέλεχος Επιχειρήσεων.

62. Παπανικολάου Ευγενία (Τζένη), Εκπαιδευτικός

63. Παπανικολάου Κυριάκος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ

64. Παππά Δήμητρα, Υποδιευθύντρια PNC/USA

65. Πατσόγιαννης Ευάγγελος, Γεωπόνος, π. Πρόεδρος ΝΟΔΕ Αρκαδίας

66. Παυλόπουλος Ευστάθιος, Γεωπόνος MSc, Eπιχειρηματίας

67. Παυλόπουλος Ιωάννης, Ναύαρχος ε.α., Επίτιμος Αρχηγός Στόλου

68. Παύλος Παναγιώτης, Καθηγητής Φιλοσοφίας, Οslo University

69. Πύργαρης Γεώργιος, οικονομολόγος, ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας

70. Πουκαμισάς Γιώργος, Πρέσβυς ε.τ.

71. Ρολόγης Δημήτριος, Νευροχειρουργός

72. Ρωμανός Κωνσταντίνος, ομ. καθηγητής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

73. Σαρήπαπας Ανάργυρος, Αντιστράτηγος ε.α., Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Εθνικής Ενότητος

74. Σιδηροπούλου Χαρίκλεια, Θρησκειολόγος-Ψυχολόγος

75. Σπίνος Αντώνης, Επιχειρηματίας

76. Στρούμπος Βασίλειος, Ιατρός

77. Τασιός Πέτρος, Διεθνολόγος με ειδίκευση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, στέλεχος ναυτιλίας

78. Tζούμης Λάμπρος, Αντιστράτηγος ε.α.

79. Τζωρτζίνης Δημήτρης, Γυναικολόγος, Πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου Καλαμάτας

80. Τσαπρούνης Νικόλαος, Καθηγητής Σ.Α.

81. Τσελέντης Διονύσης, φιλόλογος, πρώην Συνδιευθυντής Κολλεγίου Αθηνών

82. Τσικόπουλος Γεώργιος, Παιδοχειρουργός

83. Τσιότος Γρηγόρης, Επίκουρος Καθηγητής Ιατρικής, Missouri Cansas, USA

84. Φαλούκας Αθανάσιος, Φυσικός, πρώην Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Αντιπρόεδρος Πανελλήνιας Παιδαγωγικής Εταιρείας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

85. Φαράκλας Ιωάννης, Εκδότης ALL ABOUT SHIPPING, London

86. Φίλης Γεώργιος, Καθηγητής, Γεωπολιτικός Αναλυτής

87. Φιλιππίδου Όλγα, Ψυχολόγος, Στέλεχος Επιχειρήσεων

88. Φραγκούδης Γεώργιος, συντ. Καθηγητής Μ.Ε., Εκδότης

89. Φωτόπουλος, Αθανάσιος, Ιστορικός, Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

90. Χαραλαμπίδης Γιάννος, Νομικός, Δρ Διεθνών Σχέσεων

91. Χατζηδημητρίου Νάσος, Χρηματιστής

(+ 1= ) 92. Σοϊλεμέζης Αλέξανδρος. Φιλόλογος, MA Università di Padova, π. Λέκτορας Università di Verona.

     

 

Μια πατριωτική κραυγή αγωνίας: Η ιδρυτική διακήρυξή της ΕΠ.Κ.Κ.Κ. (ή ΕΠ.Ε.Κ.Κ.) Uno spiraglio di luce nel buio nazionale? La dichiarazione di fondazione di una nuova “Commissione di Sovranità in Grecia e Cipro”.

Επιτέλους μια σπίθα εθνικής αφύπνισης! Διαβάζω την ιδρυτική διακήρυξή της “Επιτροπής για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο” ένα κείμενο ολιστικής προσέγγισης των κοινωνικών και εθνικών προβλημάτων του σημερινού ελληνισμού και αρχίζω να αγαλλιώ! Υπάρχει, λοιπόν, ελπίδα για για την ταλαίπωρη πατρίδα!

Νυν δε την νύκτα σχίζει  
ακτίς ελπίδος· χαίρονται  
τα πάντα της πατρίδος  
προσφιλή τέκνα.

Κάλβος (Ελπίς Πατρίδος, 1819)

 

Την διακήρυξι υπογράφουν, ως ιδρυτικά μέλη, δεκαπέντε πατριώτες-ακτιβιστές. Ανάμεσά τους τυχαίνει να γνωρίζω απο τον δημόσιο λόγο τους ιδιαίτερα μετα την "πανδημία", και θα έλεγα ότι εμπιστεύομαι, τους τρείς: Αϋφαντή Γιώργο, Καλεντερίδη Σάββα, Κούβελα Δημήτρη,

 

Εύχομαι η διακήρυξι “ειδικού σκοπού”, ήτοι: “τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας σε Ελλάδα και Κύπρο”, να μετεξελιχθεί σε κάτι μεγαλύτερο, ουσιαστικότερο και μονιμότερο. Να ανοιχθή σε όλο τον πατριωτικό ελληνικό κόσμο του ελλαδικού και του Κυπριακού κράτους, καθώς και του απανταχού Ελληνισμού. Η κίνησι να γιγαντωθεί και να γίνει αληθινά εθνικοπατριωτικό λαϊκό κίνημα. Ως αρχικό εγχείρημα αντίδρασης στην προϊούσα παρακμή να ευοδωθή και μακάρι να αποτελέσει την πλατφόρμα συσπείρωσης των Ελληνόψυχων όλων των πολιτικο-ιδεολογικών καταβολών που θα μπορούσε να οδηγήσει την Πατρίδα όχι σε έναν άτυπο πολιτικό οργανισμό, σαν τον Στρατιωτικό Κίνημα του 1909, (115 χρόνια μετά οι συνθήκες δεν είναι και πολύ ανόμοιες), αλλά σε κάτι γιατί όχι; ριζοσπαστικότερο, κάτι απο το οποίο με την απόρριψι του παλιού, να γεννιόταν το καινούργιο. Κάτι σαν νέα Φιλική Εταιρία, 210 χρόνια μετά ίσως να είναι ικανό διάστημα για να ολοκληρωθεί η προδομένη Επανάστασι… 

Ας μην προτρέχω... Η “δωδεκάσφαιρη” καταγραφή (: 12λογος γαρ η διακήρυξι) των δεκαπέντε ιδρυτικών μελών έχει ως ακολούθως:

Ιδρυτική διακήρυξη

1) Το καίριο πολιτικό ζήτημα της χώρας είναι η κατοχύρωση και η υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας. Αποτελεί την προϋπόθεση για να αντιμετωπισθούν με πιθανότητες επιτυχίας τα επί μέρους οξύτατα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

2) Δεν θα υπάρξει στην Ελλάδα κοινωνική δικαιοσύνη, υγεία, παιδεία, σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, κράτος δικαίου, παραγωγή, και οικονομική ανάπτυξη, όσο το πολιτικό σύστημα της χώρας επιμένει να την διατηρεί σε τροχιά υποτέλειας και εξάρτησης. Όσο η Ελλάδα «ανήκει στη Δύση», ή στην όποια «σωστή πλευρά της Ιστορίας». Όσο το Ελληνικό εθνικό συμφέρον προσδιορίζεται από τις επιταγές της Ουάσιγκτον, των Βρυξελλών, του Βερολίνου ή, γιατί όχι, και της Άγκυρας! Η πρόταξη ξένων συμφερόντων και η μονοσήμαντη υπαγωγή της Ελλάδας σ` αυτά συνιστά διαχρονικό πρόβλημα των εκάστοτε Ελληνικών κυβερνήσεων. Ο κανόνας αυτός, σε συγκεκριμένες ιστορικές στιγμές, κάμφθηκε από απόπειρες ανατροπής του. Ωστόσο, εξακολουθεί να ισχύει καταθλιπτικά σήμερα.

3) Από την επανάσταση του 1821, οι Έλληνες αγωνίζονται για ελευθερία και δημοκρατία. Για τα ιδανικά αυτά καταλύσαμε πριν 49 χρόνια το ξενοκίνητο δικτατορικό καθεστώς. Σήμερα, όμως, η ελευθερία και η δημοκρατία που έχουμε συνιστούν διακηρύξεις κενές περιεχομένου. Η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή στην Κύπρο είναι το διαρκές τίμημα που πληρώνουμε για τον κίβδηλο κοινοβουλευτισμό της Μεταπολίτευσης. Τίμημα που κινδυνεύει ν’ αποδειχθεί απλή προκαταβολή! Γιατί όπως η Χούντα δεν ξεφύτρωσε τυχαία αλλά μέσα στο θερμοκήπιο συγκεκριμένης ξένης εξάρτησης, οι Κοινοβουλευτικοί της διάδοχοι συνειδητά εκεί επιλέγουν έκτοτε να παραμένουν. Γι’ αυτό τον λόγο σήμερα, κατρακυλώντας στον κατήφορο του εθνικού ευτελισμού που σηματοδότησε η Συμφωνία των Πρεσπών, καταλήγουμε να βιώνουμε τη μεθοδευμένη εκχώρηση Ελληνικού εδάφους χάριν δήθεν της «ειρήνης». Στην πραγματικότητα, όμως, χάριν της συνοχής και λειτουργικότητας του ΝΑΤΟ.

4) Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. αποτελούν πεδία ισχυρής γεωπολιτικής αντιπαράθεσης αντίρροπων εθνικών συμφερόντων. Είναι προσωρινοί, διεθνικοί οργανισμοί φτιαγμένοι πρωτίστως για να επιβάλλουν τα τρέχοντα συμφέροντα των ισχυρών. Δεν είναι υποκατάστατα της πατρίδας μας. Αποτελούν χώρους διαρκούς πάλης και συγκρότησης ευμετάβλητων διεθνών συσχετισμών. Συνεπώς, στα fora αυτά η Ελλάδα οφείλει να μετέχει ενεργά προκειμένου να προωθεί και όχι ν’ απεμπολεί τα ιδιαίτερα –και οπωσδήποτε μείζονα– εθνικά της συμφέροντα, τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και του Έθνους! Η οικονομική εξάρτηση της χώρας, που προκύπτει από την ανάγκη εξυπηρέτησης δημόσιου χρέους 406,5 δισ. ευρώ, είναι οδυνηρά υπαρκτή. Όμως, δεν μπορεί να συνιστά μόνιμη, βολική πρόφαση υποτέλειας. Σε όσους κόπτονται για την ομαλή εξυπηρέτηση των πιστωτών μας, υπενθυμίζουμε ότι η εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πόρων της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας θα επέτρεπε μια ταχεία αποπληρωμή τους και απεξάρτησή μας! Προφανώς αυτός (και όχι ο μπαμπούλας του casus belli) είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι εκάστοτε κυβερνώντες θάβουν την ανακήρυξη ΑΟΖ κάτω από νομικές πομφόλυγες και ασυναρτησίες. Προτιμούν να καταδικασθούν, εν προκειμένω, από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, παρά να κόψουν τον ομφάλιο λώρο της οικονομικής και συνακόλουθα πολιτικής εξάρτησης της χώρας από τους πιστωτές…

5) Υπό την πίεση «Συμμάχων» και «Εταίρων», το Ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Άγκυρας που συνοψίζονται στο δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Κυβερνώντες και πάσης προελεύσεως «αντιπολιτευόμενοι» συνομολογούν την ήττα πριν καν δώσουμε τον αγώνα, διολισθαίνοντας εν μέσω κραυγαλέας συναίνεσης προς υπαγορευμένη συνθηκολόγηση… Μέσω παραλείψεων και αυτοκτονικών επιλογών, υποβαθμίζουν ραγδαία την αμυντική δυνατότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και τις απαξιώνουν σε στρατό παρελάσεων. Αποσυνδέουν, ταυτόχρονα, την κοινωνία και τους πολίτες από την υπόθεση της συστράτευσής τους στην άμυνα της χώρας. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα, οι θεσμοί της θητείας και της εφεδρείας έχουν καταντήσει να παράγουν αγέλες αδαών, ανεκπαίδευτων αγγαρειομάχων, αντί να προάγουν τους πολίτες σε πολεμιστές ικανούς να υπερασπίσουν την πατρίδα. Το ιερό καθήκον της άμυνας εκχωρείται σε επαγγελματίες, τους οποίους κατευθύνουν και εθίζουν σε γραφειοκρατική λειτουργία, στα πρότυπα της λοιπής Ελληνικής δημοσιοϋπαλληλίας. Συνεπώς, με υπαιτιότητα πρωτίστως του Ελληνικού πολιτικού συστήματος (και όχι των Αμερικανών ή Γερμανών, οι οποίοι ευσυνείδητα προωθούν εκείνες τις πολιτικές που η δική μας αδράνεια και δουλοπρέπεια αναδεικνύουν ως βέλτιστες για τα δικά τους συμφέροντα εν προκειμένω) διαμορφώνεται το απαραίτητο υπόβαθρο, ώστε στα αμέσως επόμενα χρόνια να καταστεί εφικτή και συνάμα αναπότρεπτη η παράδοση/παραλαβή των νησιών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού στο Αιγαίο, καθώς και της Θράκης.

6) Ο εν εξελίξει αφοπλισμός των νησιών του Αιγαίου, και η επί θύραις θεσμοποίησή του σε αποστρατιωτικοποίηση/ουδετερότητα (με άλλοθι το σχεδιαζόμενο Ελληνο-Τουρκικό Σύμφωνο Φιλίας και μη-Επίθεσης), πρέπει να σταματήσει! Κάθε μέσο νόμιμης δράσης είναι καλό και πρόσφορο για τον σκοπό αυτό. Προέχει η ενημέρωση των πολιτών για τις συνέπειες που θα έχει ο σχεδιασμός της αποστρατιωτικοποίησης και συναφούς ουδετερότητας στην ασφάλειά τους ,στην ίδια τους την ζωή και στο μέλλον των παιδιών τους. Είναι απαραίτητη η διαμόρφωση και οργάνωση του πλαισίου, που θα επιτρέψει στους πολίτες ν’ αναλάβουν, με συγκροτημένη δράση, την ευθύνη κάθε ενός και κάθε μίας για την άμυνα της χώρας και των επαπειλούμενων περιοχών της.

7) Η παραπάνω μάχη δεν μπορεί να διεξαχθεί επιτυχώς, εάν δεν συνδεθεί με την αδήριτη, επιτακτική ανάγκη να υπερασπισθούμε τον προκεχωρημένο προμαχώνα του Κυπριακού Ελληνισμού, την Κυπριακή Δημοκρατία. Αν περιέλθει σε Τουρκική τροχιά και η ελεύθερη Κύπρος, θα ακολουθήσουν αναπόδραστα τα νησιά του Αιγαίου! Μετά η Θράκη!

8) Η Ελλάδα από το 1960 έχει εγγυηθεί την ανεξαρτησία, το σύνταγμα και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν τιμήσαμε αυτές τις υποχρεώσεις το 1974! Εγκαταλείψαμε την Κύπρο, δίχως να τιμωρήσουμε εκείνους τους επίορκους αξιωματικούς που ανέτρεψαν την νόμιμη Κυπριακή Κυβέρνηση και μετά φυγομάχησαν μπροστά στους Τούρκους. Επιβραβεύσαμε τους πολιτικούς, οι οποίοι ,υπάκουοι στους Αγγλο-Αμερικανούς, ανέχθηκαν τον δεύτερο Αττίλα για να μην διαταραχθεί η ενότητα του ΝΑΤΟ. Αρκετά πλέον!

9) Η Κυπριακή Δημοκρατία, μολονότι ακρωτηριασμένη από την εισβολή, εξακολουθεί να είναι ο μόνος αναγνωρισμένος νόμιμος εκπρόσωπος ολόκληρου του νησιού στα Ην. Έθνη και στην Ε.Ε. Αυτό το συντριπτικό πολιτικό-διπλωματικό πλεονέκτημα επιχειρούν τώρα να καταλύσουν Βρετανοί και Αμερικανοί, σε αγαστή συνεργασία με το Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Η Ελλάδα οφείλει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ως εγγυήτρια δύναμη: να υπερασπίσουμε αποτελεσματικά την συνταγματική τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και την θεμελιακή της ιδιότητα ως μόνου νόμιμου κρατικού εκπροσώπου ολόκληρου του νησιού. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να προτάξουμε την ασπίδα της κοινής άμυνας του Ελλαδικού και Κυπριακού χώρου, να θεσπίσουμε το κοινό όριο των θαλάσσιων ζωνών που μας ενώνουν με την Κυπριακή Δημοκρατία και ορίζουν το γεωπολιτικό δυναμικό και την γεωγραφική αλληλουχία των δύο Ελληνικών κρατών στην Αν. Μεσόγειο.

10) Παράλληλα με τις μάχες για την αποτροπή καταστροφικών εξελίξεων σε Αιγαίο και Κύπρο, δεν μπορούν πλέον να γίνουν ανεκτές οι πολλαπλασιαζόμενες εκφάνσεις βαθύτατης ηθικής και θεσμικής διάλυσης του κράτους και της κοινωνίας μας. Είναι εξόχως αποκαλυπτικό ότι στο ανακοινωθέν της 4ης Συνάντησης του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ που υπέγραψαν οι Υπουργοί Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον, στις 21/2/2024, περιλαμβάνεται ως Ελληνική υποχρέωση, στρατηγικής υφής, η πλήρης εξομοίωση των Συμφώνων Συμβίωσης μεταξύ ΛΟΑΤΚΙ ατόμων με τον γάμο. Ήτοι, ο ευτελισμός του πυρήνα παραδοσιακής οργάνωσης της Ελληνικής κοινωνίας που είναι η οικογένεια δια της επιβολής της Αμερικανικής αντίληψης εν προκειμένω. Ακόμη, είναι θεμελιώδες καθήκον για κάθε σκεπτόμενο πολίτη η επίμονη κινητοποίησή του μέχρι να καταργηθεί η ετεροδικία και εξασφαλισμένη ατιμωρησία που έχει προβλέψει το πολιτικό σύστημα για τα εξέχοντα μέλη του, ώστε να συγκαλύπτει εμβληματικά μαζικά εγκλήματα, όπως: αυτό στα Τέμπη, οι πυρκαγιές σε Μάτι, Εύβοια, Αλμυρό και Πάρνηθα, οι πλημμύρες στην Θεσσαλία, η επιβολή αυταρχικών και παράνομων μέτρων με πρόσχημα την «προστασία» της δημόσιας υγείας από την πανδημία και ο συνακόλουθος ψηφιακός ολοκληρωτισμός.

11) Είμαστε, αρκετοί από εμάς, κρατικοί λειτουργοί στους τομείς της Άμυνας, της Διπλωματίας, της Δικαιοσύνης και της Δημόσιας Υγείας, Έρευνας και Εκπαίδευσης. Προερχόμενοι από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και ακολουθώντας χωριστές επαγγελματικές διαδρομές, καταλήξαμε σε κοινό συμπέρασμα: η πραγμάτωση της εθνικής κυριαρχίας αποτελεί προϋπόθεση της σωτηρίας της πατρίδας. Η αυτοτελής της ύπαρξη έχει τεθεί εν αμφιβόλω από τις ραγδαίες τεκτονικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Οι απαιτήσεις των καιρών υπερβαίνουν κατά πολύ την ηθική και διανοητική επάρκεια, τις αντοχές και τις ικανότητες του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Οι πολίτες, όπως στη αρχαία Εκκλησία του Δήμου, όπως το 1821 και το 1940, δεν έχουν ελπίδα ελευθερίας και αυτεξουσιότητας εάν δεν πάρουν οι ίδιοι την ευθύνη για την χώρα, για το Έθνος και την Δημοκρατία στα δικά τους χέρια!

12) Όσοι συνειδητοποιούμε πού οδηγούν οι ράγες πάνω στις οποίες έχει τροχοδρομηθεί η χώρα, θεωρούμε καθήκον μας ν’ αντιταχθούμε. Αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε τον αρχικό πυρήνα ενός φορέα παρέμβασης με ειδικό σκοπό: τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας σε Ελλάδα και Κύπρο! Πρόκειται για το μείζον πολιτικό καθήκον που ενώνει στην δράση κάθε δημοκράτη πατριώτη από όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος. Οι θεμιτές και αυτονόητες φιλοσοφικές/ιδεολογικές διαφοροποιήσεις, δεν πρέπει πλέον να λειτουργούν ανασταλτικά. Ο κίνδυνος που διατρέχει η πατρίδα, επιβάλλει την κοινή και συγκροτημένη δράση πάνω στα ελάχιστα, αλλά μείζονα που μας ενώνουν!

O αρχικός πυρήνας της Επιτροπής αποτελείται από τους:

1. Αποστολόπουλος Απόστολος, δημοσιογράφος.

2. Αϋφαντής Γιώργος, Πληρεξούσιος Υπουργός Α΄ ε.τ.

3. Γιατράκος Ανδρέας, μουσικός παραγωγός -επιχειρηματίας.

4. Κακαρελίδης Γιώργος, τ. καθηγητής εφαρμογών Στατιστικής, Πανεπιστήμιο Πατρών

5. Καλεντερίδης Σάββας, συνταγματάρχης ε.α.

6. Κούβελας Δημήτρης, Καθηγητής Ιατρικής, ΑΠΘ

7. Καραμολέγκος Γιάννης, οικονομολόγος

8. Λαυρέντζος Αναστάσιος, σύμβουλος επιχειρήσεων

9. Μακαρώνας Κυριάκος, δικηγόρος

10. Μαρούπα Ειρήνη, δικηγόρος

11. Μπούτος Γιώργος, προϊστάμενος (ε.τ.) της Διεύθυνσης Επεξεργασίας Νομοθετικών Πράξεων και Κανονιστικών Διοικητικών Πράξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους

12. Οικονομίδης Αλέξανδρος, μαθηματικός-μηχανουργός

13. Σοφούλης Εμμανουήλ, καθηγητής-επιχειρηματίας

14. Τσιμέκας Γιώργος, αντιπρόεδρος (ε.τ.) του Συμβουλίου της Επικρατείας

15. Χρυσανθόπουλος Λεωνίδας, πρέσβης ε.τ.

ΠΗΓΗ

[Σ.Σ. Οι υπογράφοντες αποτελούν τον αρχικό πυρήνα της κίνησης. Και αφού, όπως διαβεβαιώνουν οι ίδιοι “ η διακήρυξη είναι ανοικτή και δέχεται την υπογραφή οποιουδήποτε θέλει να αγωνιστεί για τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας”, ο υπογράφων διαχειριστής σπεύδει να δηλώσει αλληλέγγυος.]

 

 

Το νέο πατριωτικό Κόμμα «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ» (Ένα σχετικό βίντεο και η ιδρυτική του διακήρυξι). “Unione Patriottica Panellenica”: un nuovo partito patriottico in Grecia (emblema e dichiarazione fondativa). “Panhellenic Patriotic Union”: a new Party in Greece (Emblem and Founding Declaration).

Ο νύν πόντιος διαχειριστής του Νέου Παλαμήδη, πατρινός κατα την γέννησι και …υδροχόος ( ο καθ’ έξιν νοερώς υπογράφων -ωσάν σε υδατογράφημα- τις αναρτήσεις του) είναι δηλωμένος πατριώτης ανέκαθεν και υπέρμαχος εθνικών ιδεωδών.  Δέν θα ήταν δυνατόν να τον αφήση ασυγκίνητο ένας ολοκαίνουργος πολιτικός χώρος με σαφές πατριωτικό (Ελληνικό κι επιπλέον Ορθόδοξο) στίγμα! Πρόκειται για το νεογέννητο Κόμμα υπο τον εύγλωττο τίτλο «Πανελλήνια Πατριωτική Ένωση» που μόλις μπήκε στην 21^η εβδομάδα της ζωής του.  Το αν θα μπορέση να σταθή στα πόδια του, να ανδρωθή και να επανδρωθή καταλλήλως, και πάν απ’ όλα, αν θα κατέλθη στο προσεχές εκλογικό πεδίο με την προσδοκώμενη λαϊκή επιδοκιμασία, αυτό θα το κρίνη ο πανδαμάτωρ χρόνος.

Μακάρι, αν είναι για το καλό τού ελληνικού λαού, να έχει Καλή Πολιτική Σταδιοδρομία!

(Ακολουθεί η Ιδρυτική του Διακύρυξι: )

.............................................

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Δημιουργία Κόμματος

Η Ελλάδα, 200 χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, που οδήγησε στην Εθνική Παλιγγενεσία και στη δημιουργία του Νέου Ελληνικού Κράτους, βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή της Ιστορίας της.

Αντιμετωπίζει:

➢ Απειλές στον εθνικό της χώρο και στα δικαιώματά της, που απορρέουν από το διεθνές, ιδιαίτερα θαλάσσιο, δίκαιο,

➢ Ασύμμετρες απειλές, που συνιστούν μορφή υβριδικού πολέμου και εκδηλώνονται με την εργαλειοποίηση κυρίως της παράνομης μετανάστευσης από την Άγκυρα.

➢ Εθνομηδενιστικές ιδεολογίες, που εκπορεύονται κυρίως από το εξωτερικό, αλλά βρίσκουν, δυστυχώς, ορισμένη ανταπόκριση και στο εσωτερικό. Το εθνικό κράτος στοχοποιείται ως δήθεν παρωχημένο και αναπτύσσονται διεθνιστικά ιδεολογήματα, με άλλοθι την παγκοσμιοποίηση και τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα. 

Είναι πολύ σημαντικό και αναγκαίο να αντιμετωπισθεί η καλλιεργούμενη σύγχυση, με επαναβεβαίωση βασικών αρχών και αξιών, που συνιστούν τον άξονα ιστορικής ζωής, πίστης και ταυτότητας αυτού του λαού. Η εθνική, θρησκευτική και πολιτιστική του ταυτότητα είναι αυτή που είναι γραμμένη στο Σύνταγμα, το οποίο οφείλουν όλοι να σέβονται και να τηρούν. 

Το Ελληνικό εθνικό κράτος δεν είναι προς αναδόμηση. Αντιθέτως, είναι το πλαίσιο, μέσα στο οποίο κατοχυρώνονται η συλλογική ελευθερία, η εθνική ανεξαρτησία και τα συνταγματικά, πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα του Ελληνικού Λαού. Η χώρα αντιμετωπίζει επίσης δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, που συνδέεται με το πρόσφατο πλήγμα των μνημονίων, αλλά και με διαχρονικές αδυναμίες και παθογένειες του κράτους και ενδημική σχεδόν αναξιοκρατία και διαφθορά. Η σημερινή πανδημία επιβαρύνει ακόμη περισσότερο αυτή την κατάσταση.

Είναι ανάγκη η χώρα:

• Να υπερβεί επειγόντως τα προβλήματα και τις αδυναμίες της.

• Να επιταχύνει την ανάπτυξη, την αναδιοργάνωση και την ανασυγκρότησή της, με την ενεργό συμμετοχή των πολιτών της.

• Να ενισχύσει την άμυνα και την ασφάλειά της.

• Να αντιμετωπίσει το δημογραφικό της πρόβλημα και να ελέγξει τις παράνομες μεταναστευτικές ροές.

• Να ανατάξει την Παιδεία της.

• Να διαμορφώσει μια πολιτιστική πολιτική, αντάξια της πολιτιστικής της κληρονομιάς και του ιστορικού παρελθόντος της. 

Η χώρα χρειάζεται, με δυο λόγια, υψηλή στρατηγική και εθνική κινητοποίηση για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματα και τις προκλήσεις σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα στον τομέα της Άμυνας και της Ανάπτυξης, για να καταλάβει τη θέση που της αρμόζει στον κόσμο και απαιτούν οι σημερινές περιστάσεις.

 Για τους ανωτέρω λόγους, ιδρύουμε το παρόν πολιτικό κόμμα, πάνω στη βάση των αρχών και των στρατηγικών στόχων που αναφέρονται παρακάτω.

Τίτλος, Έμβλημα και Έδρα του Κόμματος

Η Πανελλήνια Πατριωτική Ένωση είναι κίνημα που αγκαλιάζει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως ιδεολογικής κατεύθυνσης και τους καλεί να συνασπιστούν σε αυτό. Σκοπός του είναι η προάσπιση των δικαίων και των συμφερόντων της Πατρίδας μας, του Ελληνικού Λαού. Το έμβλημά του είναι το Αστέρι της Βεργίνας σε κύκλο, σε μπλε τετράγωνο φόντο, με την επωνυμία αναγεγραμμένη από κάτω, με κεφαλαία μπλε γράμματα. Η έδρα του βρίσκεται στην Αττική, επί της οδού Σισμανογλείου 20, 151 27, Μελίσσια.

 Ιδρυτικές Αρχές και Σκοποί

1. Υψηλή προτεραιότητα στην επίλυση του δημογραφικού προβλήματος, που είναι η εγγύηση του εθνικού μέλλοντος της χώρας.

2. Η επίλυσή του θα γίνει με ενίσχυση των γεννήσεων, στήριξη νέων μητέρων και άλλα παρόμοια μέτρα. Όσοι εισηγούνται αναπλήρωση του δημογραφικού ελλείμματος με ξένους πληθυσμούς, που δεν έχουν καμία συνάφεια με την Ελλάδα και την ιστορία και τον πολιτισμό της, παραγνωρίζουν τη σημασία της εθνικής συνοχής και πολιτιστικής ταυτότητας της χώρας, καθώς και την προσήλωση σε αυτήν του Ελληνικού λαού.

3. Ελληνική Παιδεία, Ελληνική Γλώσσα, Ελληνική Ιστορία, Ελληνικός Πολιτισμός, Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Η Ελλάδα είναι μια χώρα, που ταυτίσθηκε, όσο καμιά άλλη στην ιστορία της, με την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Η κλασική παιδεία και η ορθολογιστική σκέψη, που άνθισαν στην Αρχαία Ελλάδα, έγιναν η βάση ενός οικουμενικού πολιτισμού, που βρίσκεται στην καρδιά και της σύγχρονης προόδου και επιστήμης στον κόσμο. Είναι απαράδεκτο η σημερινή Ελλάδα να μην εμπνέεται από αυτή την κληρονομιά και να μη πρωτοπορεί στην Παιδεία, τις Επιστήμες και τις Τέχνες. Πολύ περισσότερο, είναι απαράδεκτο να παρατηρούνται τάσεις και πολιτικές για υποβάθμιση της κλασικής παιδείας, της διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας στη διαχρονική της συνέχεια και της Ελληνικής ιστορίας. Η κατάσταση αυτή πρέπει τάχιστα να διορθωθεί και η Ελληνική παιδεία να βρει τη θέση που της αρμόζει ως υψηλή εθνική προτεραιότητα. Ο συναγωνισμός των Εθνών συντελείται σήμερα πολύ περισσότερο στον τομέα της γνώσεως, της έρευνας και της καινοτομίας, παρά στον τομέα των αψύχων πρώτων υλών, όπως στο παρελθόν. Η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να υστερήσει.

4. Η κατάσταση που επικρατεί στην Παιδεία και ιδιαίτερα στο Πανεπιστήμιο, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το Πανεπιστήμιο είναι τέμενος γνώσης, επιστήμης και έρευνας. Δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζεται είτε σε αρένα ανούσιων κομματικών και πολιτικών διαμαχών, που δεν έχουν σχέση, τις περισσότερες φορές, με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, είτε να μετατρέπεται σε χώρο ανομίας και καταλύσεως κάθε έννοιας ευνομίας και δεοντολογικής λειτουργίας ενός Ανωτάτου Πνευματικού Ιδρύματος. Η γνώση, η έρευνα και η καινοτομία είναι ο κινητήρας της σύγχρονης προόδου και το Πανεπιστήμιο κατέχει από τη θέση του κεντρικό ρόλο σ’ αυτήν. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συμβαδίσει με τις πιο αναπτυγμένες χώρες. Το κλειδί γι’ αυτό είναι το Πανεπιστήμιο και τα άλλα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και Ερευνητικά Κέντρα, υπό την προϋπόθεση ότι θα καταστούν πραγματικά κέντρα υψηλής ποιοτικά παιδείας και αριστείας. Η Ελλάδα κατέχει στον τομέα αυτό συγκριτικά πλεονεκτήματα που πρέπει να αξιοποιηθούν.

5. Παράλληλα με την κλασική κληρονομιά, που προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα του Ομήρου, του Σωκράτη, του Περικλή, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελλάδα είναι επίσης κληρονόμος και ζωντανή συνέχεια της Ορθοδοξίας, που συνδέεται με τη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και παράδοση. Το Βυζάντιο ως Ορθοδοξία και ως Αυτοκρατορικός Μεσαιωνικός Ελληνισμός είναι αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το Άγιον Όρος, είναι το πιο ιερό και ζωντανό σύμβολο αυτής της κληρονομιάς και μοναδικός πνευματικός θησαυρός με οικουμενική ακτινοβολία. Η Ελλάδα πρέπει να διαφυλάσσει και να προβάλλει, με σεβασμό και υπερηφάνεια, την Ορθοδοξία και το Βυζάντιο ως πολύτιμο μέρος της ταυτότητάς της, της Ιστορίας και της Πολιτιστικής της Κληρονομιάς και ως φορείς και παραδείγματα φιλανθρωπικού οικουμενικού πνεύματος.

6. Συναφής είναι η εξασφάλιση υγειονομικής περιθάλψεως όλου του λαού. Η κρίση της πανδημίας του Covid-19 ήρθε να επιβεβαιώσει δραματικά την αξία ενός ολοκληρωμένου συστήματος υγείας, όπως το ΕΣΥ. Ανεξάρτητα, πάντως, από την πανδημία, το ΕΣΥ πρέπει να ενισχυθεί σε προσωπικό και μέσα, ώστε να μπορεί να επιτελεί τον ρόλο του σε όλο το φάσμα της αποστολής του. Από την πρόληψη μέχρι τις μονάδες εντατικής θεραπείας, την έρευνα και τη γρήγορη εισαγωγή στα Ελληνικά νοσοκομεία όλων των νέων θεραπευτικών σχημάτων, ιατρικών μεθόδων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού.

7. Διασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, ιδιαίτερα για τους νέους. Οι συνέπειες της μεγάλης οικονομικής κρίσεως του 2010 - 2015 και τα μνημόνια που επεβλήθησαν στη χώρα, έπληξαν ιδιαίτερα τους νέους, 500 000 περίπου απο τους οποίους, οι περισσότεροι εξειδικευμένοι και ταλαντούχοι επιστήμονες, αναγκάσθηκαν ν' αναζητήσουν την τύχη και το μέλλον τους σε ξένες χώρες. Παρά την αιμορραγία όμως αυτή, που είναι εθνική ανάγκη να σταματήσει, η  ανεργία των νέων και γενικότερα η ανεργία παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, ιδίως εάν συνυπολογισθεί η ημιαπασχόληση και η ανασφαλής εργασία. Προφανώς, η χώρα χρειάζεται επενδύσεις και ανάπτυξη, στρατηγικό σχεδιασμό και αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων που διαθέτει σε συγκεκριμένους τομείς. Ένας από αυτούς, παρά την παραγνώριση που έχει υποστεί, κατά τα τελευταία χρόνια, είναι και ο τομέας της πρωτογενούς παραγωγής. Είναι απαραίτητο όμως ο τομέας αυτός να προσεγγισθεί μέσα από το πρίσμα των νέων δυνατοτήτων που παρέχουν οι σύγχρονες μέθοδοι, οι εξειδικευμένες Ευρωπαϊκές πολιτικές και η συγκυρία της διεθνούς αγοράς. Σε κάθε περίπτωση, ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει καθοριστικός. Το γεγονός αυτό παραπέμπει στον κατάλληλο επαγγελματικό προσανατολισμό και στη σύνδεση των σπουδών και της έρευνας με την παραγωγή και την καινοτομία. Για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς απασχολήσεως σε όλους, δεν επαρκούν, βεβαίως, ούτε η πρωτογενής παραγωγή, ούτε οι υπηρεσίες, με πρώτο τον τουρισμό. Χρειάζεται, επιπλέον, να επιτύχει η χώρα, με γρήγορους ρυθμούς, ένα τεχνολογικό άλμα, που το επιτάσσουν οι καιροί και ο διεθνής ανταγωνισμός, αλλά ακόμη και η εθνική άμυνα και ασφάλεια της χώρας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτρέψει, χωρίς μεγάλους κινδύνους, να υποσκελισθεί τεχνολογικά από γειτονικές της ανταγωνιστικές χώρες. Η Ελλάδα θα πρέπει γι' αυτό, με αναβαθμισμένη οργάνωση και στρατηγική αντίληψη και προγραμματισμό, να επιτύχει, ταυτόχρονα, μέσα σε σύντομο χρόνο, ένα μεγάλο αναπτυξιακό και τεχνολογικό άλμα. Μπορεί να το κάνει πράξη, εάν το πολιτικό σύστημα και οι ενεργές πολιτικές της δυνάμεις συνειδητοποιήσουν εγκαίρως τους κινδύνους που καραδοκούν και αντιδράσουν αποτελεσματικά, με σωστές πολιτικές και εθνική κινητοποίηση.

8. Επενδύσεις, ενισχύσεις επιχειρήσεων, ιδίως στις ακριτικές περιοχές, και διαμόρφωση στρατηγικού αναπτυξιακού πλαισίου.

9. Ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και διαμόρφωση υψηλής Εθνικής Στρατηγικής για την άμυνα, την ασφάλεια, τη διεθνή θέση της χώρας, όπως επίσης για τις στρατηγικές της συμμαχίες και την Εθνική Αμυντική Βιομηχανία.

10. Άμεση επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

11. Κήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και οριοθέτησή της με την Κύπρο, τη Λιβύη και την Αίγυπτο (ολοκληρωμένη οριοθέτηση).

12. Κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι μονόδρομος, γιατί η Συμφωνία αυτή δεν είναι προϊόν συμβιβασμού, όπως παρουσιάζεται παραπλανητικά, αλλά λεόντεια Συμφωνία σε βάρος της Ελλάδος, των απαράγραπτων εθνικών της δικαιωμάτων και της ιστορίας της. Η εκχώρηση στα Σκόπια Μακεδονικού ονόματος, γλώσσας και ταυτότητας είναι από κάθε άποψη απαράδεκτη, γιατί αντίκειται στην ιστορική αλήθεια, στρέφεται κατά της Ελληνικής Μακεδονίας, που είναι η μόνη πραγματική Μακεδονία και συντηρεί και διαιωνίζει το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού των Σκοπίων, που βασίζεται σε μια ιστορική πλαστογραφία και εγκυμονεί κινδύνους για το μέλλον.

13. Διεκδικητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που να αξιοποιεί τη στρατηγική θέση της χώρας, να διασφαλίζει των Ελληνικό Εθνικό Χώρο και τα Ελληνικά Συμφέροντα και να προάγει τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδος, ιδιαίτερα κατά τη σημερινή συγκυρία. Στο πλαίσιο αυτό, είναι καθοριστικής σημασίας η ανάπτυξη από την Ελλάδα περιφερειακών στρατηγικών συμμαχιών, που δημιουργούν μια νέα στρατηγική ισορροπία στον κρίσιμο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.

14. Σύμφωνο Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με την Κύπρο και αλληλεγγύη με τον Κυπριακό λαό για την αποτροπή απαράδεκτης δήθεν λύσεως, που θα αναγνώριζε και θα νομιμοποιούσε τα τετελεσμένα γεγονότα της τουρκικής κατοχής και θα έθετε ολόκληρη την Κύπρο υπό την κηδεμονία και τον γεωπολιτικό έλεγχο της Άγκυρας. Η Ελληνική πλευρά, στη Λευκωσία και στην Αθήνα, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι στρατηγικές αλλαγές, που συντελούνται στην Ανατολική Μεσόγειο και οι νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται, δημιουργούν μια νέα, πολύ πιο ευνοϊκή κατάσταση και για το Κυπριακό. Η εμμονή σε μια παρωχημένη και ατελέσφορη κατευναστική πολιτική, που εξυπηρετεί αντικειμενικά τους στόχους της Άγκυρας, δεν έχει κανένα νόημα. Αντιθέτως, υπονομεύει την Κυπριακή Δημοκρατία και παρουσιάζει το Κυπριακό ως δήθεν διακοινοτική διαμάχη αντί ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Είναι καιρός να εξαχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα από τη σημερινή κατάσταση και να χαραχθεί μια απελευθερωτική, αντικατοχική στρατηγική, εναρμονισμένη με τα νέα στρατηγικά δεδομένα στην περιοχή και τις στρατηγικές συμμαχίες της Κύπρου και της Ελλάδος, που είναι μια νέα, πολύ σημαντική ανασχετική παράμετρος απέναντι στον Τουρκικό επεκτατισμό.

• Υποστήριξη στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και στον αγώνα του για την προάσπιση και τον σεβασμό των δικαιωμάτων του.

• Υποστήριξη των δικαιωμάτων των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και των Ελλήνων της Ίμβρου και της Τενέδου.

15. Καμία ανοχή σε Τουρκικές προκλήσεις και προσπάθειες δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων, σε βάρος των Ελληνικών δικαιωμάτων.

 16. Συστηματική διεκδίκηση των Γερμανικών Επανορθώσεων, οι οποίες είναι απαράγραπτες και αποτελούν ηθική και νομική υποχρέωση της ενοποιημένης πλέον Γερμανίας, που είναι η χώρα διάδοχος του Γ’ Ράιχ.

17. Περικοπή από την Ευρωπαϊκή Ένωση του Ελληνικού Χρέους, εφόσον μεγάλο μέρος των δανείων, με τα οποία επιβαρύνθηκε η Ελλάδα το 2010, στο πλαίσιο μιας Διεθνούς και Ευρωπαϊκής κρίσεως, χρησιμοποιήθηκαν για τη διάσωση Ευρωπαϊκών Τραπεζών, που είχαν στο χαρτοφυλάκιό τους μεγάλο αριθμό Ελληνικών ομολόγων.

18. Άμεση αξιοποίηση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός της Ελληνικής ΑΟΖ. Οι αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν σχετικά με τη βούληση της Ελληνικής Κυβερνήσεως να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των Ελληνικών υδρογονανθράκων, πρέπει να διαψευσθούν τάχιστα και να εξαγγελθεί μια σαφής πολιτική για την άμεση εκμετάλλευσή τους, που έχει τεράστια σημασία για την οικονομία της χώρας, την Ελληνική ΑΟΖ και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδος. Η Κυβέρνηση πρέπει επίσης να διευκρινίσει τη συνολική ενεργειακή της πολιτική. Η υψηλή ρητορική για την πράσινη ανάπτυξη και τις νέες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που οδήγησε στην εσπευσμένη και αδικαιολόγητη απολιγνιτοποίηση, πήρε ένα πρώτο μάθημα της ενεργειακής πραγματικότητας από την απότομη εκτόξευση των τιμών της ενέργειας. Είναι απαράδεκτο και ακατανόητο η Κυβέρνηση να επιδεικνύει τόσο μεγάλη σπουδή για το κλείσιμο των λιγνιτωρυχείων της Μακεδονίας και να κάνει μεγαλύτερη ακόμη την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές, μεταξύ αυτών τα Σκόπια και η Τουρκία. Το θέμα της αξιοποιήσεως των τεραστίων Ελληνικών αποθεμάτων λιγνίτη, με σύγχρονες μεθόδους και τεχνολογίες που μειώνουν θεαματικά τη ρύπανση, πρέπει να μείνει ανοικτό προς διερεύνηση, ώστε ο λιγνίτης να παραμείνει στο μείγμα ενεργειακών πηγών, προς όφελος της οικονομίας και της απασχολήσεως, αλλά και μιας μικρότερης εξαρτήσεως της χώρας από το εξωτερικό.

19. Αξιοκρατία, πάταξη της Διαφθοράς και της Διαπλοκής. Εκσυγχρονισμός στην απονομή της Δικαιοσύνης. Η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης καταλήγει εκ των πραγμάτων σε αρνησιδικία, εφόσον η εκδίκαση μιας υποθέσεως παρατείνεται και πέραν των δέκα χρόνων. Η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης, χωρίς αυτό να συνεπάγεται οποιαδήποτε υποβάθμιση των δικαστικών εγγυήσεων και της απαιτούμενης δικαστικής δεοντολογίας, είναι βασική προϋπόθεση μιας δημοκρατούμενης πολιτείας και του κράτους δικαίου. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει γρήγορα βήματα προς την επίλυση της παθογένειας αυτής, που λειτουργεί ως τροχοπέδη όχι μόνο για την εφαρμογή στην πράξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και γενικά για τη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας.

20. Σώφρονα χρηματοοικονομική διαχείριση Δημοσίων και Κοινοτικών Εσόδων. Ενίσχυση ταλαντούχων νέων. Επιστροφή άξιων επιστημόνων από το εξωτερικό.

21. Άμεση ενίσχυση της πρωτογενούς Ελληνικής παραγωγής στη γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, μελισσοκομία, δασική εκμετάλλευση και της μεταποίησης αγροτικών προϊόντων. Η θήρα και η αλιεία μπορούν και πρέπει να συνδυάζονται με την ορθολογική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, την προστασία και τη διαφύλαξή του και την βιώσιμη και αειφόρα χρήση των πόρων του.

22. Ιδιαίτερη μέριμνα για τις παραμεθόριες περιοχές (Θράκη, Ανατολικό Αιγαίο, μικρά νησιά).

23. Περαιτέρω ενίσχυση του τουρισμού, με έμφαση στον τουρισμό υψηλών εισοδημάτων και στον θεματικό τουρισμό (αλιευτικό, φωτογραφικό, ιστορικό – αρχαιολογικό, μυθολογικό). Η χώρα μας πρέπει να διακριθεί στον ποιοτικό τουρισμό.

24. Ομαλή και λελογισμένη προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και μετάβαση σε νέες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

25. Σύσφιξη σχέσεων μεταξύ Μητροπολιτικού Κέντρου και Ομογένειας. Ο Απόδημος Ελληνισμός είναι μια άλλη Ελλάδα. Ολοκληρωμένη στρατηγική για τον Απόδημο Ελληνισμό σε όλο τον κόσμο.

.................................

(ΒΙΝΤΕΟ:) Την ίδρυση της Πανελλήνιας Πατριωτικής Ένωσης ανακοίνωσε ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου