Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΔΟΜΗΣΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΔΟΜΗΣΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Επινίκια για το ¨Παραμύθι¨ του εφετινού διαγωνισμού της «Γιουροβιζιόν». Σχολιασμός με ένα στιχούργημα + 1 βιντεοτράγουδο. Fairytale + video & comment

Μετά από την λήξι του περιβόητου τελικού του διαγωνισμού της Eurovision στην Μόσχα (54ου στην ιστορία του θεσμού της E.B.U.), όπου νικητής με διαφορά αναδείχθηκε ο υπο σημαίαν Νορβηγίας Λευκορώσος Alexander Rybak με το τραγουδάκι Fairytale (= Παραμύθι. Βλ. το βίντεο και τους στίχους του τραγουδιού στο συγγενικό Ιστολόγιο του Ιλιντ Νταρά, την ανάρτησι: Fairytale + Lyrics), φάνηκε, μεταξύ άλλων, οτι παραμυθιαστήκαμε από τις προβλέψεις της σχετικής παραβιομηχανίας των ΜΜΕ. Όσοι υπεραισιόδοξοι είχαν ποντάρει στον Ρουβά πήγαν στο …ομοιοκαταληκτούν δοχείο. (Βλ. και τα πιο κάτω στιχάκια).
(Κι αυτή «η τρίχα απο το δοξάρι» φαίνεται ότι έκατσε στον λαιμό σ’ αμφότερες τις αφές Μαγγίρα)

Οι ψηφίσαντες ανα τον κόσμο θεατές-ακροατές διέψευσαν, λοιπόν, το νεογρεκικό «Δις ιζ άουρ νάιτ» (ασμάτιον με το οποίο οι πλούσια αμοιβόμενοι –και αποφασίζοντες για μας- σοφοί τσιφλικάδες της ΕΡΤ θέλησαν -για μια ακόμα φορά βαρβαριστί- να μας εκπροσωπήσουν), και ελάχιστα συγκινημένοι από τις εκχωρήσεις μας και τα προσόντα του αοιδού μας, μας παραχώρησαν την …έβδομη θέσι.
Παραμύθι αποδεικνύεται και ο περιορισμός του γεωπολιτικού παράγοντα (βλ. ακατάλυτες θρησκευτικοφυλετικές συμμαχίες) με τον συνυπολογισμό της ψήφου των επι μέρους κρατικών επιτροπών στην διαδικασία της ψηφοφορίας.
Όσο διεξάγεται με αυτό το σύστημα των τηλεψηφοφοριών (televoting) ο εν λόγω ευρω-διαγωνισμός, είναι περίπου αδιανόητο για τον εθνικισμό των απανταχού Τούρκων να μείνη εκτός εξάδας οποιοδήποτε συμμετέχον τουρκικό άσμα.
[Να, λοιπόν, μια σίγουρη επιλογή για τον εκάστοτε στοιχηματισμό και τους τροφίμους του]:
{Επιτέλους κάποιος δεν γινόταν να πή απ’ τους εγχώριους φαφλατάδες (κάτι σαν το κάτωθι τροπάρι;):}

«Meganeoellinorama to eurostichimation
ή Omerta gia megailitious ragiades»


(Σε άψογες ριμάδες)

Ανοίξτε τις φυλλάδες, σοφότατες κυράδες.
Κι εσείς οι μπουνταλάδες – πρώην φουστανελάδες-
αντι για φασολάδες: πίτσες, μακαρονάδες!

Κι άν θέλετε παράδες, μην μπήτε σε μπελάδες:
Μακριά από Ρουβάδες, σας ρίχνουν σε κουβάδες!

Στις εβροβιζιοκαντάδες
-βουτυρομαρμελάδες-
αφήστε τις Ελλάδες:
Ψηφίστε τουρκαλάδες!


…………………….
Τέτοιες μέρες το κρατικό μας κανάλι, ο εθνικός μας ραδιοτηλεοπτικός φορέας, είναι σαν να αντιφωνεί (ή ξεφωνίζει;) στον εθνικό μας ποιητή:
«Migar(ίζ)is - έχω άλλο στο νού μου πάρεξ Eurovision και Διαφημίσεις;»

Το ελλαδικό κράτος δια της κρατικοδίαιτης ΕΡΤ διαπράττει συστηματικά τα τελευταία χρόνια διακρίσεις σε βάρος της ελληνικής γλώσσας (πρβλ. ξενικές ονομασίες ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών προγραμμάτων κι εκπομπών, μονόγλωσση <αγγλόφωνη> αναγραφή ελληνικών και ξένων αθλητικών διοργανώσεων, υπόθαλψι γλωσσικής ξενολατρίας από τους συνεργάτες της δημοσιογράφους και σχολιαστές κλπ) και σχεδόν πάντοτε υπέρ της αγγλοαμερικανικής γλώσσας.
Να μην μιλήσουμε για την προβολή ξένων προτύπων, από μια κρατική ΕΤαιρία η οποία από την αρχή της χρονιάς επαίρεται ότι ανανέωσε –αποικιοκρατικού τύπου - συνεργασία με την εταιρία κολοσσό Disney, η οποία αναλαμβάνει πια όχι μόνο την παιδική ζώνη, αλλά και την φροντίδα για τις ανάγκες και των άλλων ηλικιών.

Από την άλλη, για να μην πολυλογούμε, αν η «Γιουροβίζιον» είναι ένα μικροεπεισόδιο στην βασανιστική πορεία (και εφιαλτική για κάποιους σαν και μας, κολοσσιαίων διαστάσεων εκστρατεία) αποδόμησης της εθνικής μας ταυτότητας– στα μετερίζια της Ιστορίας, της Θρησκευτικής & πολιτιστικής παράδοσης, και φυσικά της Γλώσσας (κι αφού δεν μπορούμε σ’ αυτό το αλλοτριωμένο κράτος, ούτε αυτό να το αναγκάσουμε να αλλάξη το ιερό για μας τους πιστούς πανάρχαιο όνομά του –ρίχνοντας τις μάσκες- αλλά και ούτε κι εμείς να κάψουμε τις ταυτότητές μας), ας βρούμε έναν ισχυρό κοινωνικοπολιτικό φορέα – όσο είναι καιρός – να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας.
Ως μειονότητα!


Το παρακάτω βιντεοτράγουδο έτσι, για να μάθουμε πόσο εμπνέει τους Έλληνες του εξωτερικού ο …πολιτισμός –και μάλιστα η "παιδεία" - του σύγχρονου ελληνικού κρατιδίου:



Κυριακή 18 Μαΐου 2008

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΣΕ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ (ΦΙΛΟΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ & MΟΥΜΟΥΕΔΕΣ)

Από καιρό αναζητούμε την ευκαιρία να αναφερθούμε κριτικά στις προσπάθειες αναστύλωσης της (κυρίαρχης μεν αλλά προσωρινά πληγωμένης απο τις λαϊκές αντιδράσεις) πολιτικής ιδεολογίας και μάλιστα των προσώπων από τα οποία υποστηρίχθηκε θρασύτατα η έκδοσι και κυκλοφορία του περιώνυμου βιβλίου Ιστορίας για την Στ΄ Δημοτικού. Την προσοχή μας απασχόλησε η είδησι περι επανέκδοσής του στα βιβλιοπωλεία και τα νεύρα μας δοκιμάστηκαν από το δημοσίευμα (11.04.08) στην Καθημερινή : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_5_11/04/2008_266080 . Εκεί εστιάζουμε το ακόλουθο σχόλιό μας.

¨Ενας αντίλογος προς τους ζηλωτές σωτήρες τής πνευματικής μας καλλιέργειας και ιδεολόγους διαμορφωτές της νεοελληνικής μας ταυτότητας χρειάζεται να εκφρασθή και απο ’μάς τους ασήμαντους, αλλά ανησυχούντες πολίτες.

Πρώτα-πρώτα, η ιταλική -λατινογενής- λαϊκής ορολογίας για το αναφερόμενο ζήτημα στο κείμενο λέξι «κόντρα» "contra" ( x 2) μήπως έχει ελληνική μετάφρασι; Η επι το ορθότερον εναντίωση/ -ις , μήπως είναι κοντά στην σιωπηρά εν προκειμένω (αλλά και ως συνήθως) εκφραζόμενη από την πλειονότητα του ελληνικού λαού αντίστασι;

«Ηταν ένας πραγματικός πολιτιστικός πόλεμος. Θα πρέπει να τον μελετήσουμε, τόσο για να κατανοήσουμε τους ιδεολογικούς αρμούς της κοινωνίας μας, αλλά και γιατί δεν θα είναι ο τελευταίος» είπε βαρύγδουπα ο Παντειακός καθ. Ιστορίας Κ. Λιάκος. Ευχαριστούμε για την ...άδολη πληροφόρησι. Κι ήμασταν τόσο αφελείς που δεν έχουμε πάρει μυρουδιά για το αίμα που ρέει στους δρόμους. Στους δρόμους της διανόησης και του πανανθρώπινου στοχασμού, σ’ αυτόν τον ουδέποτε πάψαντα Παγκόσμιο Πνευματικό πόλεμο με τα χιλιάδες μέτωπα και τις μυριάδες μάχες του Καλού που αμύνεται στις επιδρομές του Κακού ανα τους αιώνες και μέχρι τον ενδεχόμενο Αρμαγεδδώνα.


Άς ξανακοιτάξουμε με ιερό δέος και με λατρεία θρησκόληπτης γριούλας αυτές τις αθώες περιστερές τής ιδεολογικής ειρήνης που αμερόληπτα μας διαβεβαίωσαν πως «ήταν ένας πραγματικός πολιτιστικός πόλεμος» που τελείωσε και μην ετοιμαζόμαστε για καμμιά τωρινή ή μελλοντική πολιτισμική αψιμαχία. Του ξέφυγε του ειρηνιστή κ. Λιάκου πως αυτός ο «πολιτιστικός» -ντρέπεται να ’πή πολιτισμικός;- πόλεμος θα ξανάρθη. Ευτυχώς που κάποιοι σαν κι αυτόν θα μελετήσουν υπεύθυνα «τους ιδεολογικούς αρμούς» της νεοελληνικής κοινωνίας μας για να βοηθήσουν αν χρειασθή και βεβαίως για καμμιά χρήσιμη σε κάποιους εθνική εξάρθρωσι: Της αντίστασης του λαού; [ Πώς είπαμε; Ά, της «κόντρας»].

Ο άλλος θεωρητικός καθηγητής της πολιτικο-ιδεολογίας έκανε την ανακάλυψι του αιώνα: Το … Σχολείο είναι σήμερα ο «σκληρός μηχανισμός αναπαραγωγής της εθνικής Ιδέας»! Κι έλεγα τόσα χρόνια στην εκπαίδευσι ότι το σημερινό Σχολείο είναι αναποτελεσματικό παιδευτικά - πνευματικά, και ότι απομακρυνόμενο κάθε τόσο και πιο πολύ από την Ελληνική πνευματική μας παράδοσι (της ελεύθερης σκέψης, της κλασσικής παιδείας, της αξιοκρατίας και της προσωπικής ευθύνης) χωμένο βαθιά μες στην παγκόσμιως πρωτότυπη (ελλαδική πατέντα!) παπαγαλίζουσα και χρησιμοθηρούσα στρέβλωσι της παραπαιδείας, εξυπηρετεί όλο και πιο πολύ τα ιδανικά τής παγκοσμιοποιούμενης καπιταλιστικοκαταναλωτικής νεοθρησκείας...

Μήπως αυτός ο δεύτερος παντειακός σοφός γνωρίζει τίποτε για μαλακούς μηχανισμούς αναπαραγωγής της αντεθνικής Ιδέας και για ενδεχόμενα εργοστάσια-παντός είδους πνευματικά Ιδρύματα καλλιέργειας - εν είδη βιολογικών μικροβίων- ιδεολογικών όπλων, παραγωγής και προώθησης ιδεολογικών πρακτόρων, εε, λάθος έκφρασι, ιεραποστόλων για το μεσσιανικό όραμα της χρωματισμένης πνευματικά-ιδεολογικά παγκοσμιοποίησης;

Για τον πολιτικό ηγέτη που δηλώνει ότι μπορεί να κατανοήση «τη διαφωνία και την κριτική» δεν θα είχα κανονικά τίποτε να πώ. Εκτός από την δεδομένη σε πολιτικούς δυσπιστία μου, όμως, ας αποτολμήσω ένα ρητορικό ερώτημα: Καλά, «το κάψιμο βιβλίων» δεν μπορεί να το δεχθή η ευαισθησία του. Την κατά παραγγελία (χρηματοδότησι, κοινές επιτροπές, κρυφές συμφωνίες κλπ) συγγραφή σχολικών (ή και άλλων) βιβλίων για αλλοεθνείς προπαγάνδες ;

Μια ιδιότυπη Ιερά εξέτασι της Διανόησης υποστηριζόμενη από τα ΜΜΕ - ακόμα και τα από εμάς μισθοδοτούμενα Κρατικά Κανάλια - συντονίζει τους από χρόνια τοποθετημένους σε νευραλγικές οπωσδήποτε –μην πώ σχεδόν παντού- θέσεις ανθρώπους της να προβάλλουν και να προωθούν τις μεταλλαγμένες ιδέες τους. Οι υψηλόβαθμοι ανάμεσά τους σαν Νεοδιαφωτιστές τού μισητού τους ελληνικού Έθνους μυκτηρίζονται, στηλιτεύουν και ενίοτε καταδιώκουν νεοέλληνες που τολμούν να πιστεύουν την ΕΘΝΙΚΗ συνέχεια (--Σκάνδαλον!! Αφορίστε μας σαν φασίστες και εθνικιστές).

Για την φιλοσοφημένη διατύπωσι ότι «τα βιβλία της δημοκρατίας πρέπει να βρίσκονται στα βιβλιοπωλεία και όχι στις αποθήκες» της κ. Ρεπούσση τι να πώ; Το βιβλιαράκι («κουρελούργημα νατοκεμαλικής» ου μην αλλά και «φεμινιστικής συμμωρίας) της «συνοικιακής ιστορίνας» και «βλιτάδος»* είναι αυτόχρημα «βιβλίο της δημοκρατίας», ενώ η θέλησι τής αντιστεκόμενης λαϊκής ετυμηγορίας είναι για τα μπάζα…
Φοβάμαι πως θα χρησιμοποιήσω την επανάληψι για να συμφωνήσω:
«Το επίμαχο ζήτημα δεν ήταν το σχολικό εγχειρίδιο. Ηταν η ταυτότητά μας. Πού πάμε, τι ιδέα έχουμε για τον εαυτό μας».

Λοιπόν, τι λέτε: Θα αφήσουμε τους λιακορεπούσηδες διανοουμένους με τις μαριετοπεσμαζόγλικες φωνούλες τους να μας κάνουν να υποκύψουμε στον «εγκεφαλικό, ξενόφιλο αντεθνικισμό και αντιχριστιανικό», εξ ορισμού ανθελληνικό διαφωτισμο-φονταμενταλισμό ;


Όσοι θέλουν, ας συνεχίσουν τον ύπνο του 'δικαίου'. Μόνο ας τους σκουντήσουμε λιγάκι. Να μην μας ενοχλούν στην γενναία απόφασι για προσωπική εγρήγορσι και εμπλοκή, με το συνένοχο ροχαλητό τους.


*Τινές κατά Κώστα Ζουράρι χαρακτηρισμοί από το «Βέβηλα, κίβδηλα, σκύβαλα», Αρμός [Αθήνα] 2007