Το προχθεσινό μάθημα στον σύλλογο για τον Δούρειο Ίππο στο σκάκι. Μια οφειλόμενη αναφορά (με παρτίδα) στον Γκρέκο! Il “dono greco” negli scacchi: dal Cavallo di Troia oppure dal Greco il Calabrese? The "Greek gift sacrifice" in Chess; from the “Trojan Horse” stratagem or from Greco the Calabrian?

Δεν είναι η πρώτη φορά που στις σκακιστικές μας προπονήσεις με τα παιδιά στον ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ, είμαστε σε αναζήτησι όχι μόνο στρατηγικών και τακτικών στοιχείων του βασιλικού μας παιχνιδιού κι αθλήματος, αλλά κι ευρύτερα ιστορικών, εγκυκλοπαιδικών ή και λογοτεχνικών ακόμη ζητημάτων. [Με ιδιαιτερη, φυσικά, ευαισθησία στην πατριδογνωστική και ελληνοκεντρική θεματική: αυτό που προσωπικά ονομάσαμε Ελληνική Ματιά].
 

Έτσι και στην προπόνησι του  Σαββάτου (29.04.2017), το κύριο μέρος του μαθήματος είχε να κάνει με το κλασικό στρατήγημα με την θυσία του Αξιωματικού στο ακριανό τετράγωνο του μικρού «ροκέ».  Αυτή η πασίγνωστη στους κύκλους των σκακιστών θυσία του λευκού «Φού» πάνω στο αδύνατο τετράγωνο θ7!  (αντίστοιχα ισχύει και για τα Μαύρα που θυσιάζουν τον «Φού» τους στο θ2).

Αναφέρθηκε από την αρχή πως στους αγγλόφωνους το σχετικό κόλπο ονομάσθηκε -και μέχρι σήμερα επικρατεί η ονομασία- «Greek Gift».  Προφανέστατα η παραπάνω ονομασία παραπέμπει -όπως προτιμά και η αγγλική Βικιπαιδεία- στο γνωστό επεισόδιο του τρωικού πολέμου με τον Δούρειο Ίππο. Συνειρμικά επιχειρήθηκε η διασύνδεσι της προσφοράς υλικού από τον έναν επιτιθέμενο σκακιστή στον αμυνόμενο με το δόλιο τέχνασμα του Οδυσσέα -κατασκευή του Επειού- το οποίο προσεφέρθη ως δώρο στους ανυποψίαστους Τρώες. (Κι εδώ έχουμε το «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»: "timeo danaos et dona ferentes" βλ. Aeneid II.49 του Βιργιλίου).

Η εξήγησι όμως αυτή για το «Ελληνικό Δώρο», πολλοί, όπως ο υποφαινόμενος, πιστεύουν πως είναι πρόχειρη και εν τέλει λανθασμένη.

Δεν χρειαζόμαστε τόσο την ετυμολογία σ’ αυτή την περίπτωσι. 

Παρόλο που είναι ενδιαφέρουσα:

Δούρειος < δρύς  = από σκληρό ξύλο. 

Κι αυτό διότι στο σκάκι ο προσφερόμενος από τον σκακιστή «Φού», μπορεί να είναι κάπως "δούρειος", αλλά οπωσδήποτε δέν είναι ...ίππος!

Ποια να είναι η αλήθεια για την ονομασία; Μα αυτή που παραθέτει το έγκριτο «The Oxford Companion to Chess» των David Hooper – Kenneth Whyld (OXFORD University Press, 1992², σ. 158) : Αυτή προέκυψε από «το συχνό θέμα θυσίας του Γκρέκο στις παρτίδες του, παρά από το  Δώρο των Ελλήνων, ένα ξύλινο άλογο στην Τροία»!

Και προς επίρρωσι της άποψης, πράγματι – κι ευτυχώς- η πρώτη βιβλιογραφική αναφορά της σχετικής θυσίας, είναι σε παρτίδα του Ελληνοκαλαβρού Γκρέκο γραμμένη το 1619!

Αυτήν την περίφημη παρτίδα  παρουσιάσαμε στα παιδιά.

Αιωνία η (σκακιστική) μνήμη) του Gioacchino Greco, του καλαβρού Έλληνα!!

Η ΠΑΡΤΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΑΛΑΒΡΟΥ ΓΚΡΕΚΟ

LA PARTITA DI GRECO

Play chess online

Ένα Τουρνουά Σκάκι (Open Rapid Chess) για τον Ροσολίμο!! Απο τον «Άβαξ Και Πεσσοί». Un Torneo Open Rapido in onore di Nicolas Rossolimo (1910-1975) a Calcide! An Open Rapid Chess Tournament in honour of Nicolas Rossolimo; in Chalkis.

Ο πολιτιστικός-αθλητικός σύλλογος «Α.Ε.Κέντρο ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ», την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016 (ώρα 12:00-5:30μμ) διοργανώνει αγώνες γρήγορου σκακιού (Rapid Chess) στην Χαλκίδα. 
Το στοιχείο του εξαιρετικού δεν εντοπίζεται αυτό καθ’ εαυτό μόνο στο γεγονός ότι παρόμοια διοργάνωσι (: ανοικτό τουρνουά Ράπιντ με αξιολόγησι ELO FIDE) θα γίνει για πρώτη φορά στην πόλι μας, αλλά και στο ότι διοργανώνεται προς τιμήν τού GM Nicolas Rossolimo (1910-1975)! 
Ο Νικόλας Ροσόλυμος, όπως του ελληνοποιεί το όνομα ο υπογράφων διαχειριστής του «Νέου Παλαμήδη» και δ/ντής Αγώνων του προγραμματιζόμενου Τουρνουά, είναι ο πρώτος αναγνωρισμένης ελληνικής καταγωγής Μέγας Διεθνής Μαίτρ (Γκρανμαίτρ) στην ιστορία του Σκακιού. 
Η επιλογή του Ν. Ροσόλυμου ως τιμωμένου ιστορικού πια προσώπου στο Τουρνουά, αποτελεί απολύτως αιτιολογημένη ενέργεια, και ως στοχευμένη επιλογή/ απόφασι είναι απόρροια της σταθερής και ακλόνητης προσωπικής πρότασης μέσα στα πολιτιστικά/αθλητικά ενδιαφέροντα του γράφοντος, αυτής που ονομάζουμε «ελληνική ματιά». Ελληνική ματιά, δηλαδή αναζήτησι και ανάδειξι του ελληνικού στοιχείου παντού. Καί στο σκάκι! 
Επιπλέον ο εν λόγω Έλληνας κατα την καταγωγή Ρωσσο-γαλλο-αμερικανός είναι μια μεγάλη προσωπικότητα του παγκόσμιου σκακιού. Χαρακτηριστικό μεταξύ άλλων είναι ότι εκτός από Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών το 1955, Πρωταθλητής Γαλλίας το 1948 (και πολυπρωταθλητής Παρισίων), συνδύαζε μια υψηλή αισθητική αντίληψι στο αγωνιστικό σκάκι, η οποία --παρά τα σοβαρά οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε-- τον οδήγησε κατ’ επανάληψι σε κατάκτησι βραβείων ωραιότητος σε νικηφόρες παρτίδες του. Απολύτως δικαιολογημένος ο χαρακτηρισμός του (κι από επίσημα χείλη) ως «καλλιτέχνης του σκακιού»*. 
Και αυτό από μόνο του θα έφτανε για να του προσδώσει μέσα στο άθλημά μας αιώνιο κύδος! 
Εμείς στο πρώτο αυτό ελληνικό σκακιστικό μνημόσυνο του μακρινού συμπατριώτη μας, (αντιπροσωπευτικού τύπου μετανάστη), θέλουμε να σταθούμε, έστω για λίγο, με σεβασμό, υπερηφάνεια, αλλά και θαυμασμό σε έργα αξιόλογα και λόγια του υψηλόφρονα σαν τα επόμενα:
 «Τι θά ‘πρεπε να κάνω; Να γίνω κυνηγός πόντων, και να δώσω για αντάλλαγμα –όσο όσο- το ρομαντικό μου στυλ; Όχι! Δέν θα το κάνω. Δέν θα μετατραπώ σε κτήνος»**

 Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης 


*
Βλ. π.χ. εδώ 
**.
"What am I supposed to do, trade in my romantic style and become a hunter of points at any price? No, I will not do so. I will fight for the art of chess. I shall not turn into a monster"