Μια ενδιαφέρουσα πρόταση για συνταγματική προστασία της ελληνικής γλώσσας. (Άρθρο Κ. Χολέβα.) Nella nuova Costituzione difendiamo la Lingua Neogreca ( una proposta da K. Cholevas)

Η Προστασία της Ελληνικής Γλώσσας 

Μέσα στις δύο θορυβώδεις προεκλογικές περιόδους δεν συζητήθηκε μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Κατά την επόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος να προστεθεί διάταξη, με την οποία θα προστατεύονται η ελληνική γλώσσα και η εθνική μας ταυτότητα. Πιστεύω ότι τώρα πρέπει το θέμα να προωθηθεί περισσότερο, δεδομένου ότι και οι άλλοι δύο κυβερνητικοί εταίροι του Αντώνη Σαμαρά, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης, χειρίζονται άριστα την ελληνική και αναμένεται να δείξουν ευαισθησία ως προς την προστασία του Έλληνος λόγου.
Η πρώτη προσπάθεια για συνταγματική κατοχύρωση της γλώσσας μας μαζί με την Ορθόδοξη Εκκλησία, που αποτελούν τα δύο θεμελιώδη συστατικά της εθνικής ταυτότητος, έγινε κατά τον πρώτο χρόνο του Αγώνος του 1821 από την Βουλή της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος, σε ένα κείμενο με τον τίτλο «Νομική Διάταξη της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος». Στο κείμενο αυτό θεμελιώδης διάταξη ήταν η ακόλουθη, που καταδεικνύει την ευαισθησία των Αγωνιστών όχι μόνο για την πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά και για τη θρησκευτική ελευθερία όσων δεν ακολουθούν την Ορθόδοξη Εκκλησία: «Αν και όλας τας θρησκείας και γλώσσας δέχεται η Ελλάς, και τας τελετάς και την χρήσιν αυτών κατ’ ουδένα τρόπον δεν εμποδίζη, την ανατολικήν όμως του Χριστού Εκκλησίαν και την σημερινήν γλώσσαν μόνας αναγνωρίζει ως επικρατούσας θρησκείαν και γλώσσαν της Ελλάδος». (Τμήμα Α΄, Κεφ. Πρώτον, άρθρον ΚΣτ΄).

Τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας δείχνουν κάθε χρόνο ότι υπάρχει ανάγκη να προσέξουμε περισσότερο τη γλωσσική αγωγή των νέων. Η γλώσσα φτωχαίνει, τα ΜΜΕ δεν βοηθούν όσο πρέπει ιδίως λόγω των λαθών που κάνουν ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί παρουσιαστές, η εισβολή της αγγλικής μέσω του Διαδικτύου και της νεανικής μουσικής μειώνει τις γλωσσικές άμυνες και γενικότερα παρατηρούμε μία διολίσθηση προς τη γλωσσική αφασία και τη λεξιλογική πενία των Νεοελλήνων.
Τα GREEKLISH, που αντικατέστησαν τα ..... φραγκοχιώτικα, είναι η νέα γλώσσα επικοινωνίας των παιδιών μας μέσω των κινητών τηλεφώνων και αποτελούνται από ελληνικές λέξεις με λατινικούς χαρακτήρες. Άραγε ο νέος και η νέα που καταφεύγουν σε αυτή τη λύση από ευκολία ή από δήθεν μοντερνισμό γνωρίζουν ότι στη γλώσσα των Ελλήνων έχουν γραφεί κορυφαία αριστουργήματα της Χριστιανικής Πίστης και της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας; Γνωρίζουν τα παιδιά μας ότι η γλώσσα του Ομήρου, των αρχαίων τραγικών, του Ευαγγελίου, του Μ. Βασιλείου και του Ακαθίστου Ύμνου λίγες μόνο διαφορές έχει από τη γλώσσα του Σολωμού, του Παλαμά, του Σεφέρη και του Ελύτη; Έχουν άραγε συνειδητοποιήσει διδάσκοντες και διδασκόμενοι ότι ένας λαός με τέτοια γλωσσική κληρονομιά δεν επιτρέπεται να καταφεύγει σε γλωσσική ξενομανία και σε αδικαιολόγητες απλουστεύσεις;

Η γλώσσα είναι θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας. Μέσα στη χοάνη των ευρωπαϊκών λαών όπου αποφασίσαμε συνειδητά να ενταχθούμε και σε μία εποχή ανεξέλεγκτης και παγκοσμιοποιήσεως καλούμαστε να διαφυλάξουμε την εθνική γλωσσική μας κληρονομιά , να την μάθουμε καλά και να τη μεταλαμπαδεύσουμε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Προσφάτως φίλος που βρέθηκε στην Ιταλία μού έστειλε το δύσκολο άγνωστο κείμενο από τον Αριστοτέλη, στο οποίο εξετάσθηκαν οι Ιταλοί μαθητές κλασικής κατευθύνσεως για να εισαχθούν στα ΑΕΙ. Όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούν πολυάριθμα κλασικά λύκεια για τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών. Στις Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές της Σερβίας, της Βουλγαρίας και άλλων λαών της Ανατολικής Ευρώπης και της Μ. Ανατολής οι Ορθόδοξοι φοιτητές μαθαίνουν υποχρεωτικά Αρχαία Ελληνικά για να κατανοήσουν την Καινή Διαθήκη από το πρωτότυπο. Στη δε Αυστραλία τα Αρχαία Ελληνικά διδάσκονται παιδιά του Δημοτικού τα οποία έχουν προβλήματα δυσλεξίας.
Για τους άλλους λαούς τα Αρχαία Ελληνικά είναι μέσον για τη μελέτη της Αρχαίας Ελλάδος, της Ορθοδοξίας και για τη βελτίωση των νοητικών και μαθησιακών λειτουργιών. Στη χώρα μας είναι επιπλέον και απαραίτητο στοιχείο εθνικής ταυτότητος και απόδειξη της γλωσσικής και πολιτιστικής μας συνέχειας. Η διδασκαλία των Αρχαίων από το πρωτότυπο πρέπει να ενισχυθεί, να ενταθεί και να απευθύνεται σε όλους τους μαθητές, όχι μόνο στους υποψηφίους της Θεωρητικής Κατευθύνσεως.
Επίσης είναι χρήσιμο να εφαρμοσθεί ο νόμος που περιέπεσε σε αχρησία για την υποχρεωτική χρήση της ελληνικής σε όλες τις πινακίδες καταστημάτων ακόμη και σε τουριστικές περιοχές. Πρώτα τα ελληνικά και μετά αν θέλει ο καταστηματάρχης, ας χρησιμοποιήσει και την ξενική επιγραφή.
Στη Γαλλία η Ακαδημία και η Πολιτεία είναι πολύ ευαίσθητες ως προς την προστασία της γαλλικής γλώσσας από την εισβολή ξένων όρων. Αντί να πουν computer τον υπολογιστή τον λένε ordinateur, αντί να φωνάζουν οι φίλαθλοι και οι αθλητικογράφοι «γκολ», χρησιμοποιούν τη λέξη but, κ.λπ. Δεν προτείνω να κλειστούμε στο καβούκι μας, αυτό είναι αδύνατον αλλά και αντίθετο προς την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού. Απλώς εκφράζω ανησυχία για την γλωσσική παρακμή που παρατηρείται και θυμίζω τί κάνουν άλλοι λαοί για την προστασία της δικής τους γλωσσικής κληρονομιάς.
Η Εκκλησία και η ποίηση διασώζουν την συνέχεια της ενιαίας ελληνικής γλώσσας εδώ και πολλούς αιώνες. Ο Ελύτης παρατήρησε ότι επί 25 αιώνες δεν υπήρξε ούτε ένας αιώνας που να μην εγράφη ποίηση στα ελληνικά. Αυτήν την κληρονομιά αξίζει να την προστατεύσουμε!

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Ο Χ. Γιανναράς για Τρόικα, Γ. Παπανδρέου, ελληνόφωνους βαλκάνιους και χαμένη ελληνική «κοινωνία»

Αναδημοσιεύουμε τις πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις –διαπιστώσεις του ελληνόφρονα καθηγητή Γιανναρά σχετικά με την τρέχουσα νέοελλαδίτικη κακοδαιμονία μας. (Αποσπάσματα από την προχθεσινή αρθρογραφία του στην «Καθημερινή»)




H «κοινωνία» και οι «Διεθνείς»

(…)
Tώρα, για πρώτη φορά, το αφηρημένο καπιταλιστικό «σύστημα» αποκτά για μας συγκεκριμένο εντοπισμό, θεσμική υπόσταση, υλική παρουσία: Kαταφθάνουν στον τόπο μας τρεις κόσμιες, συνοφρυωμένες φιγούρες και υπαγορεύουν στην κυβέρνηση, που εμείς την επιλέξαμε «σοσιαλιστική» λεπτομερέστατους όρους για την αχαλίνωτη ελευθερία των ιδιωτικών συμφερόντων. Oι τρεις αυτές φιγούρες έχουν εξουσία καταφανώς υπέρτερη των εξουσιών της κυβέρνησης, αυτοί διατάζουν την κατάργηση του κατώτατου ορίου μισθών, του ανώτατου ορίου ωραρίου, τις ανεξέλεγκτες απολύσεις, τη μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος σε «φιλόπτωχο ταμείο» και τα μύρια όσα ανάλογα.
Eχουν τέτοιες εξουσίες (κυριολεκτικά ζωής και θανάτου) επάνω μας, γιατί εκπροσωπούν τους δανειστές μας - δανειστές που δεν τους επιλέξαμε εμείς, τους επέλεξε ερήμην μας η «σοσιαλιστική» φενακισμένη κυβέρνησή μας. Mόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση, τότε μόνο διαπίστωσε ότι σε ελάχιστους μήνες θα έπρεπε να κηρύξει «στάση πληρωμών», την πτώχευση-καταστροφή της χώρας. Bέβαια, μόνο ασυνειδησία ή ηλιθιότητα θα δικαιολογούσαν την ώς τότε άγνοια του προβλήματος από υποψήφιους διαχειριστές της εξουσίας, με βεβαιωμένη και έγκαιρη την ενημέρωσή τους από τον Διοικητή της Tραπέζης της Eλλάδος.

Kαι τότε συνέβη το εξωφρενικό και απίστευτο: Eπί επτά μήνες να περιφέρεται ο νεόκοπος πρωθυπουργός στα διεθνή κέντρα της οικονομικής και πολιτικής ισχύος και να διαφημίζει τη χρεωκοπία της χώρας και τη φαυλότητα του πολιτικού της συστήματος. H δανειοληπτική ικανότητα της Eλλάδας άρχισε να μειώνεται δραματικά, οι σχετικοί δείχτες κατρακυλούσαν ασυγκράτητοι, ο ίδιος αντιπαρήλθε, ανεξήγητα, εξαιρετικά ευνοϊκές προσφορές δανεισμού (από Pωσία και Kίνα). Mέχρι που δεν υπήρχε άλλη λύση παρά μόνο η άνευ όρων προσφυγή στο διαβόητο Διεθνές Nομισματικό Tαμείο. Συμπαίκτες, η Kεντρική Eυρωπαϊκή Tράπεζα και το Διευθυντήριο των Bρυξελλών.
H σωρεία των εγχώριων πολιτικών εγκλημάτων που εξασφάλισαν τη δικαιολογία στον πρωθυπουργό (πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!!!) να παραδώσει τη χώρα, δίχως καν διαπραγματεύσεις, στον έλεγχο (και περίπου στην ιδιοκτησία) της Kερδοσκοπικής Διεθνούς, έχουν κατά κόρον πια αναλυθεί: Πελατειακές σχέσεις, κλεπτοκρατία, εκφαυλισμός της δημοσιοϋπαλληλίας, ασυδοσία συνδικαλιστών, εξευτελισμός των εννοιών «νόμος» και «Δίκαιο».

Oμως αυτό που μάλλον παραβλέπουμε οι πολίτες μέσα στον πανικό της καταστροφής και στην οργή μας για την ατιμωρησία και ιταμότητα των ενόχων, είναι το αποκαλυπτικό ξεγύμνωμα των δάνειων ιδεολογιών και συστημάτων που τα πιστέψαμε, οι χάσκακες ξιπασμένοι, σαν «πολιτισμό των φώτων» και «πρόοδο» και «εκσυγχρονισμό».
Tο γεγονός ότι εμείς σήμερα, οι ελληνόφωνοι απάτριδες του βαλκανικού νότου, δεν ξέρουμε να ξεχωρίσουμε τι σημαίνει «κοινωνία» και σε τι διαφέρει από τη societas (society, societe), μας στερεί και τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε το πολιτικό και κοινωνικό μας αδιέξοδο, το ανέφικτο της ανάκαμψης από τη δουλική υποταγή μας στην Kερδοσκοπική Διεθνή. H πολιτική μας γλώσσα έχει αγκυλωθεί στα παραισθησιογόνα σχήματα «Δεξιά», Kέντρο, «Aριστερά», τα δήθεν πολιτικά μας κόμματα προσπαθούν να καμουφλάρουν τον μηδενιστικό αμοραλισμό τους με τεχνάσματα ελιγμών από τη Δεξιά στην Kεντροδεξιά, από την Aριστερά στην Kεντροαριστερά - μικρονοϊκά παιδιαρίσματα.

Tο πολιτισμικό «παράδειγμα» (τρόπος του βίου) που άσκεπτα και άκριτα πασχίζουμε, δύο αιώνες τώρα, να μιμηθούμε, προϋποθέτει τη συλλογικότητα σαν societas: «εταιρισμόν επί κοινώ συμφέροντι». Zούμε σε οργανωμένες συλλογικότητες, όχι επειδή αξιολογούμε τις ανθρώπινες σχέσεις καθεαυτές ως ποθητή ποιότητα ζωής, χαρά πληρότητας της ζωής, αλλά σκοπεύοντας πρωταρχικά στη χρησιμότητα. O σοσιαλισμός πιστεύει ότι θα πετύχουμε το μέγιστο της χρησιμότητας (του ωφέλιμου για όλους), με μια κεντρική εξουσιαστική διαχείριση των αναγκών των ατόμων, τα οποία, κάτω από τον έλεγχό της, «θα εργάζονται ανάλογα με τις δυνάμεις τους και θα απολαμβάνουν ανάλογα με τις ανάγκες τους». Aντίθετα ο καπιταλισμός πιστεύει πως αν το άτομο αφεθεί ελεύθερο, στην επιδίωξη ικανοποίησης των ενστίκτων - ορμών (αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής) τότε το αθροιστικό αποτέλεσμα των ατομοκεντρικών επιδιώξεων θα είναι η συλλογική ωφελιμότητα.

Eμείς, οι ελληνόφωνοι του βαλκανικού νότου, ζήσαμε κατάσαρκα τη φρίκη και το τίμημα του αίματος που κόστισε η απόπειρα κάποτε μερίδας συμπατριωτών μας να μας εντάξουν στανικά στον «παράδεισο» της σοσιαλιστικής societas. Σήμερα ζούμε αμείλικτη και την απανθρωπία της «φιλελεύθερης» society. Mε χαμένη, αλίμονο, τη γνώση και την αίσθηση της «κοινωνίας»: λέξης που καθόριζε άλλοτε την ταυτότητα, τον ορισμό της ελληνικότητας.

Χρ. Γιανναράς

Βλ το πλήρες κείμενο: εδώ

Μία (κατάλληλη για ενηλίκους) απάντησι σε Βερεμητικούς τσατσόπουλους κλπ προβεβλημένους τουρκολάγνους αναθεωρητάς.

Η «ΓΕΝΕΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ» ή η μιξοπαρθενογένεση και η ενηλικίωση μιας αντεθνικής επιχορηγούμενης υστερίας;

Μέχρι να πάω να βρώ τα κόκκαλα των προγόνων μου στον Πόντο να τους πώ τα πρόσφατα «νέα», την πολλαπλά προβαλλόμενη αναθεωρητική άποψι του ελλαδίτικου συρφετού πως τάχατες δεν είχαμε Γένος με συνέχεια πάππος προς πάππον. (Πως οι …Γάλλοι εφηύραν την έννοια του Έθνους. Εμείς, λέει, από το 1821 και μετά γεννηθήκαμε Έλληνες, τι γεννηθήκαμε δηλαδή, μας ονόμασαν ψεύτικα κάποιοι. Ενώ Τουρκόσποροι ήμασταν, μπάσταρδοι και γύφτοι στην υπηρεσία των καλών μας αγάδων. Στην Rumeli - Ελλάδα επαναστατώντας το '21 ...καταπατήσαμε ως κλεφτο-αναρχο-τρομοκράτες τα δικαιώματα των ευυπόληπτων Τούρκων, Αλβανών, Βουλγάρων, Εβραίων, Φραγκολεβαντίνων και λοιπών καταξιωμένων και νομίμων κυρίων αυτής της χώρας).
Μέχρι να πάω να τους αναγγείλω στα καταπατημένα χώματα της Τραπεζούντας και της όλης Μικράς Ασίας, πως «ντεμέκ» κάναν λάθος οι προ του 1821 προπάπποι μου να διασώζουν αετίσια (για να μην πώ λυσσαλέα) την ελληνικότητά τους στην γλώσσα, στην πίστι, στην πολιτισμική ταυτότητα, ας κάνω υπομονή. Κάποια στιγμή θα τους πετύχω τους βλάσφημους και θα τα ακούσουν κι από μένα. Προς στιγμήν φθάνει μια μικρή ανάρτησι με την εν θερμώ απάντησι ενός άλλου –επώνυμου- συνέλληνα.

Γιώργος Τράγκας απο το ραδιόφωνο του Real FM.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. Μια απόφασι Ν.Ε. (Θεσσαλονίκης) του ΠΑΣΟΚ και μια άλλη άποψι του Σπ. Χαντζάρα

Εφέτος η Τρίτη Εβδομάδα Νηστειών ταυτίζεται με την συζήτησι (και την προαποφασισμένη ψήφισι) του περίεργου Νομοσχεδίου για την Μετανάστευσι και την απόδοσι της «Ιθαγένειας» στους αλλοεθνείς μετανάστες.
Εμείς φιλοξενούμε –αναδημοσιεύοντας- δύο ενδιαφέρουσες για διάλογο ή αναλογισμό τοποθετήσεις. Μία αναπάντεχη για την εποχή απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Θεσσαλονίκης για τους μετανάστες και την Ιθαγένεια, και μία από έναν πατριωτικά μαχόμενο δημοσιογράφο, τον Σπύρο Χατζάρα.

1. Και πρώτα το εντελώς πρόσφατο ψήφισμα ενός αναμφισβήτητα δημοκρατικού οργάνου και μάλιστα της παράταξης που κυβερνάει και εισηγείται το επίμαχο νομοσχέδιο:

ΑΠΟΦΑΣΗ Ν.Ε Α΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΣΟΚ

"Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα κανενός πλην των Ελλήνων. Η απονομή ιθαγένειας δεν είναι η λύση για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Η ψήφος των αλλοδαπών στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, πλήττει την εθνική μας κυριαρχία Απαιτούμε άμεσο έλεγχο και καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, διότι αλλοιώνει τον χαρακτήρα της Ελλάδας ως Έθνους-Κράτους.

Η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσσαλονίκης, συμβάλλει στο διάλογο του κόμματός μας , για το δίκαιο της ιθαγένειας, με τις παρακάτω θέσεις , στις οποίες κατέληξε με απόφασή της:

1.Άμεση παροχή Ελληνικής ιθαγένειας σε όλους τους ομογενείς, χωρίς άλλες προϋποθέσεις πλην της Ελληνικής καταγωγής και συνείδησης. Διευκόλυνση των ομογενών με μείωση της γραφειοκρατίας. Επιθυμητή η δήλωση του ομογενούς στην χώρα προέλευσης ότι είναι Ελληνικής καταγωγής, εκτός αν κάτι τέτοιο τον θέτει σε κίνδυνο.

2. Θεμελίωση του δικαιώματος αίτησης για ιθαγένεια σε αλλογενείς αλλοδαπούς, μετά την πάροδο τουλάχιστον 10 ετών μόνιμης, νόμιμης και συνεχούς διαμονής στην χώρα.

3. Τα κριτήρια απονομής της ιθαγένειας πρέπει να είναι:

α. Επαρκής γνώση της Ελληνικής γλώσσας, και Ιστορίας.

β. Πλήρης ενσωμάτωση στην Ελληνική κοινωνία, έμπρακτη απόδειξη ενδιαφέροντος και φιλοπατρίας για την Ελλάδα.

γ. Στήριξη των θέσεων της Ελλάδος στα εθνικά θέματα.

δ. Ασφαλισμένη εργασία καθ’ όλο το διάστημα της παραμονής του στην χώρα, μη λήψη οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας-επιδομάτων, κατά την διάρκεια της 10ετούς παραμονής, για πάνω από 1,5 χρόνο.

ε. Μη τελεσίδικη ποινική καταδίκη για πλημμέλημα τα τελευταία 5 χρόνια, ή για κακούργημα οποτεδήποτε. Σε περίπτωση εκκρεμούς ποινικής δίωξης κατά του αιτούντα αλλοδαπού, αναστολή (πάγωμα) , της αιτήσεως απονομής ιθαγένειας, έως την τελεσιδικία.

στ. Διατήρηση του ισχύοντος «ius sanguinis», ως κανόνα, δηλαδή απονομή της ιθαγένειας, στους απογόνους των Ελλήνων το γένος, με τη γέννηση. Η γέννηση αλλοδαπού στην Ελλάδα και η μόνιμη διαμονή του έως την ενηλικίωσή του να μην οδηγεί στην απονομή ιθαγένειας αυτοδικαίως, αλλά να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα στοιχεία.

ζ. Παρακολούθηση της 9ετούς υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε δημόσιο ελληνικό σχολείο.

4. Η ιθαγένεια θα πρέπει να απονέμεται σε αλλογενείς αλλοδαπούς, με φειδώ, και κατ’ εξαίρεση, δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αλλοίωση του χαρακτήρα του Έθνους-Κράτους, ούτε να δύναται να δημιουργήσει στο μέλλον έγερση μειονοτικών ζητημάτων, ιδιαίτερα από όμορες, ή ισλαμικές χώρες.

5. Η απονομή ιθαγένειας αφορά τον σκληρό πυρήνα της κρατικής υπόστασης, και το κράτος πρέπει να διατηρήσει το δικαίωμα και την διακριτική ευχέρεια να την απονέμει κατά την κρίση του.

6. Η ψήφος των αλλοδαπών στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, εκτός του ότι έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, πλήττει την εθνική μας κυριαρχία, διότι παραχωρείται το δικαίωμα ψήφου, σε πολίτες τρίτων χωρών, οι οποίοι οφείλουν πίστη στα Συντάγματα των χωρών προέλευσης, και υπάρχει ο κίνδυνος εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων από ημεδαπές αρχές (lobbying), ειδικά σε παραμεθόριες περιοχές. Η παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους πολίτες της Ε.Ε., είναι περίπτωση μη συγκρίσιμη με την υπό συζήτηση διότι εδώ δεν υπάρχει ο κανόνας της τήρησης της αρχής της αμοιβαιότητας.

7. Απαιτούμε άμεσο έλεγχο και καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, διότι διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό, επιτείνει τα ήδη μεγάλα προβλήματα ανεργίας, και εγκληματικότητας, και αλλοιώνει τον χαρακτήρα της Ελλάδας ως Έθνους-Κράτους, δεδομένου και του δημογραφικού προβλήματος. Στο παραπάνω θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και η Ε.Ε. για την φύλαξη των νοτίων συνόρων της. Τυχόν διευκόλυνση της απονομής της Ιθαγένειας θα οδηγήσει σε μαζικότερη εισροή λαθρομεταναστών, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα και τα δίκαια του ελληνικού λαού.

8. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα κανενός πλην των Ελλήνων, και η απονομή της είναι στην διακριτική ευχέρεια του Ελληνικού κράτους, μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και του εθνικού συμφέροντος, και έτσι θα πρέπει να παραμείνει. Θα πρέπει να διασφαλιστούν τα νόμιμα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως και των Ελλήνων, τα οποία καταστρατηγούνται το ίδιο από την αυθαιρεσία του κεφαλαίου. Το Ελλαδικό κράτος θα πρέπει να εξασφαλίσει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών.

9. Η απονομή ιθαγένειας δεν είναι η λύση για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Σκοπός της ιθαγένειας είναι να ορίσει το Ελληνικό έθνος, και η χρήση της για να καλύψει το έλλειμμα της πολιτείας στην προστασία άλλων δικαιωμάτων, συνιστά κατάχρηση αυτής, που μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα, και σε ουσιαστική ακύρωση του αρχικού σκοπού της ιθαγένειας. Καλούμε την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να τροποποιήσει άμεσα την σχετική πρόταση νόμου, να πράξει κάθε τι δυνατόν για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, και να απονείμει άμεσα την ιθαγένεια σε όλους τους Έλληνες ομογενείς.

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΠΑ.ΣΟ.Κ. Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


2. Η άποψι Χατζάρα: ΟΧΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, συνολική αντίστασι και απόσυρσι:

Θέμα: ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ.

Η ψήφιση του αντισυνταγματικού λαθρο-νομοσχεδίου συνιστά ανατροπή του πολιτεύματος.

Του Σπύρου Χατζάρα

Το λαθρο-νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση του βίαιου εποικισμού, είναι μέρος της «τριλογίας», που περιλαμβάνει το σχέδιο Χάλι-Κράτη, και τον φασιστικό εκλογικό νόμο για τον διορισμό των βουλευτών.
Η στάση μας πρέπει να είναι συνολική.
Όχι σε όλα.

Δημοψήφισμα για τις μη αναθεωρητέες διατάξεις δεν γίνεται. Ούτε μπορεί να ζητάμε δημοψήφισμα ,για το αν θα καταργηθεί ή όχι η Λαϊκή Κυριαρχία.

Το λαθρονομοσχέδιο για την χορήγηση « τουριστικής» ιθαγένειας στα Λάθρομεταναστόπουλα και ψήφου στους «μαχητές» , «του Απελευθερωτικού Στρατού Τσαμουριάς-UCC», και τους άλλους Εποίκους, είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος. Τελεία και παύλα.

Δημοψήφισμα για τις μη αναθεωρητέες διατάξεις δεν γίνεται.
Δημοψήφισμα για να καταργήσουμε με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ , θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος, είναι και γελοίο σαν αίτημα αλλά και αντισυνταγματικό .

Ο Επικοινωνιακός Τσαρλατανισμός είναι υπαρκτός όπως ήταν και ο σοσιαλισμός στη Σοβ. Ένωση.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας τους λέει:
http://www.facebook.com/l/722ec;epitropi-es.blogspot.com/2010/01/3-28122009.html

«Πάρετε πίσω το λαθρο-νομοσχέδιο. Εάν το ψηφίσετε, αυτό θα είναι πραξικόπημα, και σύμφωνα με το σύνταγμα ο λαός είναι υποχρεωμένος να αντισταθεί με κάθε μέσο στην Χούντα της Ανοιχτής Κοινωνίας.»

Η ψήφιση του αντισυνταγματικού λαθρο-νομοσχεδίου συνιστά συνταγματική εκτροπή. Ανατροπή του πολιτεύματος.

Το δημοψήφισμα , όπως λέει η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας , μπορεί να το προκαλέσει μόνη της η κυβέρνηση, εάν νομίζει ότι εκφράζει τη θέληση του ελληνικού λαού, αλλά με ερωτήματα που δεν παραβιάζουν το Σύνταγμα.

Αντί λοιπόν να χάνουμε τον καιρό μας, με τις κοινοβουλευτικές κορώνες και λάθος στόχους, η σωστή πολιτική είναι, να καλέσουμε τον λαό, σε αντίσταση με κάθε μέσο στην Χούντα της Ανοιχτής Κοινωνίας, για την επάνοδο στην Δημοκρατία.

Αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο και να το καταλάβουν όλοι.

Η ψήφιση του λάθρο-νομοσχεδίου θα είναι πραξικόπημα.

Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι.

Αντί για «ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ», το σύνθημα μας πρέπει να είναι: ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.


ΟΥΤΕ, ΟΥΤΕ. ΚΑΙ, ΚΑΙ, ΚΑΙ!
Από εμάς ειδικά γι’ αυτό το τελευταίο σύνθημα λανσαρισμένο από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό πως « Έλληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι» μόνο ένα λακωνικό σχόλιο επιφύλαξης:
Ισχύουν, δυστυχώς, καί η βαριάντα:
1. Έλληνας ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι.
καί η:
2. «Έλληνας καί γεννιέσαι καί γίνεσαι καί ξεγίνεσαι».

Το ΟΧΙ των Ελβετών πολιτών και το ποίημα ΑΦΡΟΣ του Εμπειρίκου από την Ενδοχώρα. IL NO DEL REFERENDUM IN SVIZZERA E UNA POESIA DI ANDREAS EMPIRIKOS

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς συνωμοσιολόγος για να διαπιστώνει την από δεκαετίες συστηματική δουλειά με την οποία οι απανταχού παγκοσμιοποιητές προωθούν τις ιδέες της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της πανθρησκείας στον πλανήτη.
Την ώρα όμως που ακόμα πιο μεθοδικά (με την οικονομία, τον καταναλωτισμό, την υψηλή τεχνολογία και τα ΜΜΕ, την συγκεχυμένη πληροφόρησι, την κατευθυνόμενη μετανάστευσι, την κατάλληλη επάνδρωσι με από αυτούς εκπαιδευμένο και απολύτως ελεγχόμενο ανθρώπινο δυναμικό, τις παραθρησκείες κ.ά. άγνωστα στους πολλούς εργαλεία και μέσα) , προωθούν την αποδόμησι των εθνικών ταυτοτήτων των λαών και μέσω της αποχριστιανοποίησης, την διάσπαση των κοινωνιών στην περιοχή με την μεγαλύτερη αντίστασι σε κάθε είδους ανομολόγητα σχέδια πνευματικής καταδυνάστευσης και πανανθρώπινης χειραγώγησης, δηλαδή στην Ευρώπη, σ’ αυτήν την περιοχή έχουμε και περιστατικά αντίδρασης σ’ αυτά τα σχέδια ομογενοποίησης και θρησκευτικο-πολιτιστικής ισοπέδωσης.
Μετά την εκτεταμένη (σε ποσοστό άνω του 85%) αποδοκιμασία των Ιταλών στην καταδίκη της χώρας τους από το δικαστήριο του Στρασβούργου για την μή απομάκρυνσι των θρησκευτικών συμβόλων από τα εκεί σχολεία, ήλθε το προ εβδομάδος δημοψήφισμα της Ελβετίας, όπου καταγράφηκε σαφώς η αντίθεσι της πλειοψηφίας του ελβετικού λαού στην ανέγερσι μιναρέδων!
Δεν γνωρίζουμε αν αυτά τα δύο πρόσφατα γεγονότα θα περιθωριοποιηθούν (αργότερα ή γρηγορότερα) από τις υπέρτερες δυνάμεις της παγκοσμιοποιητικής πλημμυρίδας, οι οποίες έστω κι αν παρεμποδίζονται προς ώρας πιθανότατα θα υπερισχύσουν τελικά στο μέλλον, αλλά είναι μια παρήγορη εξέλιξι, που πολύ θα θάλαμε να είναι απαρχή πανευρωπαϊκής (και -γιατί όχι- παγκόσμιας) συνειδητοποίησης και οριστικής ρήξης με τις όποιες ύπουλες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και παγκόσμιας υποδούλωσης του καιρού μας.

ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΟΥ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΒΕΤΩΝ ή ΚΑΤΩ ΟΙ ΜΙΝΑΡΕΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ !
Οι μουσουλμάνοι δεν καταλαβαίνουν ότι είναι εργαλείο στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Οι χριστιανικοί λαοί της Ευρώπης όμως, δεν μπορεί να μην αισθάνονται ότι απειλούνται από την μαζική εισροή στις χώρες τους ανθρώπων, αθώων κατά τα πάντα, που όμως έχοντας άλλη αντίληψι πολιτισμού και με δεδομένη την πολυγαμικότητα + την «υπεργεννητικότητα» σε συνδυασμό και με την φανατική προσήλωσι στην θρησκεία τους, θα επιφέρουν βέβαιη αλλοίωσι της κοινωνίας τους.
Από μια άποψι οι θρησκευτικές-πολιτιστικές αντιλήψεις των νεοφερμένων αφρο-ασιατών θα «φάνε» -με πιθανότητα έως και να εξαλείψουν κάποτε -τις από παλιά δομημένες πνευματικές-πολιτισμικές ιδιοπροσωπίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Ποιος είπε πως μόνο στα φυτά και στα ζώα ισχύει το φαινόμενο της ανατροπής του οικοσυστήματος από την εισβολή αλλότριων ειδών που τελικά εξαπλώνονται και περιορίζοντας τον ζωτικό χώρο των γηγενών οργανισμών έχουν ως αποτέλεσμα την δραματική ανατροπή της ισορροπίας του οικοσυστήματος, με επακόλουθα πολλές φορές την εξαφάνισι ολοκλήρων ειδών έμβιας ζωής;

«Άλλο το "μινάρε" και άλλο οι μιναρέδες»!

Για να μην αναφερθούμε συνενοχικά για την ιμπεριαλιστικής εμπνεύσεως χρήσι του ισλαμισμού από μουσουλμάνους εθνικιστές ηγέτες.
Μικρό μαργαριτάρι από αυτήν σκοπιά (που προσοχή: μπορεί –μη γένοιτο!- να φτάση μέχρι και την «τζιχάντ» και την τρομοκρατία) η δήλωσι του θεωρούμενου και μετριοπαθούς (!) Τούρκου Πρωθυπουργού Ερντογκάν, πως τα τζαμιά είναι στρατώνες και οι μιναρέδες είναι ξιφολόγχες.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν τους ομολογημένους πόθους κάποιων.
Και με συνειρμό τον αφρό που θα βγάζουν κάποιοι (και εγχώριοι ?!?) «στυλωμένοι» υποστηρικτές της νεοεποχήτικης ιδεολογίας από τέτοια γραφόμενα, εμείς αισθανόμενοι υπέρ-ρεαλιστικά θα καταφύγουμε στην ποίησι. Θα ξαναδιαβάσουμε με την ευκαιρία το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Αφρός» από την αγαπημένη μας «Ενδοχώρα»!

LA POESIA “SCHIUMA” DI ANDREAS EMPIRIKOS:

ΑΦΡΟΣ

Είναι οι μιναρέδες πόθοι στυλωμένοι
Λάμψεις του μουεζίνη στην κορφή τους
Φωτοβολίδες των κραυγών της οικουμένης
Πυγολαμπίδες σε συρτάρια κορασίδων
Που κατοικούν σε ακρογιαλιές μέσα σ’ επαύλεις
Και τρέχουν με ποδήλατα σε κήπους
Άλλες γυμνές άλλες ημίγυμνες κι’ άλλες φορώντας
Φορέματα με φραμπαλάδες και μποτίνια
Που στίλβουν την ημέρα και την νύκτα
Όπως τα στήθη τους την ώρα που βουτάνε
Μέσ’ στον αφρό της θάλασσας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
Ενδοχώρα, (1945)

[14.09.1922: ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ] ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ - ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ. Η παρέμβασι του Χάρρυ Κλύν.

Aποφράδα μέρα. 14 ΣΕΠΤ 1922: ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ!

Ένα σκληρό, αλλά εύγλωττο φωτογραφικό αφιέρωμα για την καταστροφή τής Σμύρνης, αξίζει να κανείς ’δή :
http://www.acrobase.gr/1922/ (απ’ όπου και η συγκεκριμένη εικόνα).
(Επίσης μπορείτε να δήτε και την ταινία 1922 του Κούνδουρου)

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, Πανεπιστημιακοί καθηγητές, διανοούμενοι και λοιποί γραφιάδες έχουν βαλθή να μας λοβοτομήσουν ως λαό. Συστηματικοί διωγμοί διενεργούνται τις τελευταίες 10ετίες σε βάρος της μνήμης μας κι ολοκαυτώματα σε διάφορες περιοχές των εγκεφαλικών μας κέντρων. Όλο και συχνότερα οι ελληνόφωνοι αυτοί ιδεολογικοί στρατοί στέλνουν τα εθνικά μας συναισθήματα, τα ιδεώδη και τις ευαισθησίες σε τάγματα εκστρατείας. Η τελευταία Άλωσι (τέταρτη μετά το 1204, το1453 και το1922) θα είναι η καταστροφή των εθνικών μας αναμνήσεων με την συνολική μετεμψύχωσι του ελληνικού λαού απο σύγχρονους γενίτσαρους ή φραγκολεβαντίνους.
Υπάρχουν όμως αρκετοί ακόμη Έλληνες που ορθώνουν το ανάστημά τους στις επάλξεις της Μνήμης…
«Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν…»

Ένα πρόσφατο παράδειγμα ψυχωμένου, αποτελεί η δημόσια παρέμβασι του δημοφιλούς καλλιτέχνη Χάρρυ Κλυν. Ο κατά κόσμον Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης με την ποντιακή ευαισθησία του παλλουσα, χρησιμοποιεί κάτι από το αριστοφάνειο ταλέντο του για να βάλη στην θέσι του τον αρθρογράφο της «Καθημερινής» κ. Μανδραβέλη (και μαζί κάποιους επώνυμους από το ομοϊδεάτικο στράτευμα που έχει στο στόχαστρο την ιστορική μνήμη μας και τελευταίως αναθεωρώντας αποδομεί) και επιχειρηματολογεί επι του ζητήματος της ποντιακής γενοκτονίας από τους Νεότουρκους.
Το κείμενο είναι μεγάλο (τί να κόψω;), αλλά αξίζει.

"Του Βασίλη Ν. Τριανταφυλλίδη (Χάρρυ Κλυνν)
Χαιρετούμε με τον προσήκοντα σεβασμό το «μεγάλο διπλωματούχο ιστορικό», τον «υμνητή» της φιλελεύθερης πολιτικής παρακαταθήκης ΤΟΥ MILTON FRIEDMAN, τον «υπερήφανο μαθητή» του «σεσημασμένου» νεοταξίτη αμπελοφολόσοφου Νίκου Δήμου, τον «αβανταδόρο» της «επιστημονικής ληστοσυμμορίας» Ρεπούση-Λεωντσίνη, τον «ιδεολογικό παρατρεχάμενο» της «παρέας» Ανδριανόπουλου, Ευαγγελόπουλου, Μπήτρου, Παπανδρόπουλου, Χρηστίδη, τον αθεράπευτο θιασώτη του «αμερικάνικου ονείρου» και του «άσχημου, αλλά βολικού μπλου τζιν»!!!
Χαιρετούμε των «πρωτοπόρο των αγραμμάτων», το νέο δείγμα του «ελεγχόμενου μικροαστικού λαϊκισμού» που ανακάλυψε «το διχασμό της δυτικής φιλοσοφίας, της αντίληψης δηλαδή που έχουμε για τον κόσμο που έχει μακρά ιστορία. Από τη μία υπάρχουν οι «ηπειρωτικοί φιλόσοφοι» (continentals) και από την άλλη οι Αγγλοσάξωνες…» Πρωτοποριακώς ανατριχιαστική η φιλοσοφική σκέψη που θα μείνει ακέραια στην αιωνιότητα για να δείχνει στον τυφλό κόσμο ότι πέραν των μεγάλων της ανθρώπινης σκέψης (Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Στωικοί, Επικούρειοι, Ντεκάρτ, Σπινόζα, Λάιμπνιτς, Λοκ, Κοντιγιάκ, Ντιντερό, Χιουμ, Καντ, Χέγκελ, Μαρξ, Νίτσε, Κοντ, Μπέρξον, Μπασελάρ, Χάιντεγκερ, Σαρτρ… υπάρχει και ο εκ Κοζάνης «Πάσχων» μανδραβέλης φιλόσοφος, ιστορικός, αρθρογράφος ειδικός σε θέματα πολιτικά, επιστημονικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά, στρατιωτικά, βιοτεχνολογικά, απορρυπαντικά, ποδοσφαιρικά, ενδοκρινολογικά, ηλεκτρολογικά, υδραυλικά, ζαχαροπλαστικά, εδώδιμα αποικιακά, είδη κιγκαλερίας και είδη υγιεινής! (Μακάρι να ήξερε να τραβάει και το καζανάκι!)
Χαιρετούμε τον «Πάσχοντα» Mανδραβέλη γεννηθέντα το 1963 στην Kοζάνη. Σπουδάσαντα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο της Nέας Yόρκης “New School for Social Research”.(Εσείς που νομίζατε ότι θα σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Λάρισσας). Από 1982 εργαζόμενο( σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφούντα στην εφημερίδα «Καθημερινή».Μέλος της «΄Eνωσης Συντακτών Hμερησίων Eφημερίδων Aθηνών» (EΣHEA), του Oικονομικού Eπιμελητηρίου Eλλάδος, της Eλληνικής Eταιρείας Oικονομολόγων, του Electronic Frontier Foundation (EFF), και της «American Association for the Advancement of Science».(Εσείς νομίζατε ότι δε θα ήταν μέλος της AMERICAN ASSOCIATION).
Χαιρετούμε τον εμπνευστή της «συλλογικής ιδιοκτησίας της γνώσης», (!) τον βαθυστόχαστο αναλυτή του «δομικού στοιχείου κάθε ζώντος συστήματος», τον χαριτοσυνεντευξιαζόμενο μετά της «Λολίτας» γίγαντα της σκέψης, τον υπέρμαχο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας που δεν έχει καμία σχέση με το Ουράνιο Τόξο, τα Σκόπια και τον Τζορτζ Σόρος…
Χαιρετούμε τον «Πάσχοντα» Μανδραβέλη, υπέρλαμπρο άστρο της Θεωρίας του «ιστορικού ενταφιασμού» και τους ομοϊδεάτες του Παναγιωτόπουλο, Λιάκο, Λούκο, Νικολακόπουλο, Πεσματζόγλου, Ρεπούση, Κουλούρη καθώς και τα κραυγάζοντα δημοσιογραφικά απομεινάρια του Ιού της Ελευθεροτυπίας και των άλλων «εκσυγχρονιστικών αμερικανοϊσραηλινών φυλλάδων» τύπου Καθημερινής.
Χαιρετούμε τον ιστορικά ημίαιμο «Καθημερινό» ινστρούχτορα της Νεοταξικής κουλτούρας μια και αναρωτιέται «πως και τι» περί του«ολοκαυτώματος» (όχι, βεβαίως, του Εβραϊκού) αλλά του Ποντιακού, και των «γενοκτονιών» επί το γενικότερο και απαντούμε στο ερώτημα αν και γνωρίζουμε ότι ο «Πάσχων» Μανδραβέλης θα συνεχίζει να μεταφέρει, προσβάλλοντας βάναυσα ιστορία και δημοσιογραφία , μόνο όσα του υπαγορεύονται…
ΤΙ ΕΝΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ «ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ»
Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.
Αποτελεί το βαρύτερο έγκλημα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, για το οποίο μάλιστα δεν υπάρχει παραγραφή.
Η διεθνής κοινότητα αναγνώρισε άμεσα ή έμμεσα τις άλλες δύο γενοκτονίες του αιώνα μας, των Εβραίων και Αρμενίων. Η γενοκτονία των Ποντίων έχει τις ίδιες ηθικές αναλογίες με αυτές των Εβραίων και των Αρμενίων, δυστυχώς όμως αποτελεί τη λιγότερο μνημονευόμενη και περισσότερο λησμονημένη από τους εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς.
ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΙΑΠΡΑΧΤΗΚΕ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ;
Ο Ποντιακός Ελληνισμός, από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας (1461) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του, με αποκορύφωμα τη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση–γενοκτονία του αιώνα μας.
Επτά χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Τραπεζούντα. Η οθωμανική κατάκτηση του μικρασιατικού Πόντου μπορεί να διαριθεί σε τρεις περιόδους. Η πρώτη αρχίζει με την άλωση της Τραπεζούντας το 1461 και λήγει στα μέσα του 17ου αιώνα. Την περίοδο αυτή οι Τούρκοι κρατούν μάλλον ουδέτερη στάση κατά των Ελλήνων του Πόντου. Η δεύτερη αρχίζει στα μέσα του 17ου αιώνα και λήγει με το τέλος του πρώτου ρωσοτουρκικού πολέμου. Χαρακτηρίζεται με τη θρησκευτική βία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Κατά την περίοδο αυτή πραγματοποιούνται οι ομαδικοί εξισλαμισμοί των ελληνικών πληθυσμών.
Η τελευταία περίοδος, που τελειώνει το 1922 υποδιαιρείται σε δύο υποπεριόδους. Η πρώτη αρχίζει με τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774. Χαρακτηρίζεται από τη συστηματική προσπάθεια των τοπικών αρχών να μην εφαρμόζουν προς όφελος των χριστιανών τους φιλελεύθερους νόμους. H δεύτερη υποπερίοδος αρχίζει το 1908 και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού.
Η ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ
Από τους βαλκανικούς πολέμους και από τους επίσημους συμβούλους, των Γερμανών, οι Νεότουρκοι διδάχθηκαν ότι μονάχα με την εξαφάνιση των Ελλήνων και Αρμενίων θα έκαναν πατρίδα τους τη Μικρά Ασία. Οι διάφορες μορφές βίας δεν αρκούσαν για να φέρουν τον εκτουρκισμό.Η απόφαση για την εξόντωσή τους πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911, εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε από το Μούσταφα Κεμάλ (1919 – 1923).
Το Νεοτουρκικό Κομιτάτο «Ένωση και Πρόοδος» ιδρύθηκε το 1889. Στο συνέδριο τους, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1911 πάρθηκε η απόφαση, ότι η Μικρά Ασία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα. Η απόφαση αυτή καταδίκασε σε θάνατο διάφορες εθνότητες.
Οι Τούρκοι στον Πόντο άρχισαν με την επιστράτευση όλων από 15 έως 45 ετών και την αποστολή τους σε Τάγματα Εργασίας. Παράλληλα αμφισβήτησαν το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν ελεύθερα τα επαγγέλματά τους και επί πλέον απαγόρευσαν τους μουσουλμάνους να εργάζονται επαγγελματικά με τους Έλληνες με την ποινή της τιμωρίας από τις στρατιωτικές Αρχές. Κατ΄ αρχάς οι άτακτες ορδές των Τούρκων επιτίθονταν στα απομονωμένα ελληνικά χωριά κλέβοντας, φονεύοντας, αρπάζοντας νέα κορίτσια, κακοποιώντας και καίγοντάς τα.
Οργανωμένες επιθέσεις. Οι Τούρκοι χωρίς προσχήματα πια περνούν στην επίθεση. Από κάθε γωνιά του Πόντου και της Μικράς Ασίας έρχονται καταγγελίες. Οι σποραδικές δολοφονίες αρχίζουν να αυξάνονται. Χωρικοί, που πήγαιναν να δουλέψουν στα χωράφια τους, βρίσκονταν καθημερινά δολοφονημένοι.
Οι διωγμοί εκδηλώθηκαν αρχικά με τη μορφή σποραδικών κρουσμάτων βίας, καταστροφών, απελάσεων και εκτοπισμών. Φαίνονταν σαν να προέρχονταν από ανεύθυνα κυρίως στοιχεία. Πολύ γρήγορα όμως έγιναν συστηματικοί, πιο οργανωμένοι και εκτεταμένοι και στρέφονταν τόσο κατά των Ελλήνων όσο και κατά των Αρμενίων.
Εμπνευστής και εγκέφαλος αυτής της επιχείρησης της γενοκτονίας ήταν ο Μεχμέτ Ταλαάτ, υπουργός των Εσωτερικών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Με δικές του εντολές, που καλούσαν τις αρχές να μη δείχνουν κανένα έλεος και για τoυς χριστιανούς, εξαπολύθηκαν οι διωγμοί κατά των «ανεπιθύμητων» εθνοτήτων σε μια τεράστια έκταση.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγκάστηκε, σε ένδειξη πένθους, να κλείσει στις 15 Μαϊου 1914 όλες τις εκκλησίες και τα σχολεία και να καταγγείλει στις Μεγάλες Δυνάμεις τους νέους διωγμούς. Δεν κατάφερε όμως τίποτε γιατί κηρύχθηκε στο μεταξύ ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος, στον οποίο η Τουρκία έλαβε μέρος ως σύμμαχος της Γερμανίας, έχοντας πια την ευχέρεια να εφαρμόσει πλήρως το παλιότερο σχέδιο της εξόντωσης των χριστιανών.
ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες των παραλίων της Μικρασίας να εγκαταλείψουν τις προαιώνιες εστίες τους και να μετοικήσουν με πολυήμερες εξοντωτικές πορείες.
Σύμφωνα με μια έκθεση της Ελληνικής Πρεσβείας, με ημερομηνία τον Ιούνιο του 1915 είναι γραμμένα τα εξής: «Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι των χωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα …»
Σκοπός των Τούρκων ήταν, με τους εκτοπισμούς, τις πυρπολήσεις των χωριών, τις λεηλασίες, να επιτύχουν την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών και να καταφέρουν ευκολότερα των εκτουρκισμό εκείνων που θα απέμεναν.
Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ήττα της Τουρκίας από τις δυνάμεις της Αντάντ και το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου έφερε μια προσωρινή ανάπαυλα στο απάνθρωπο σχέδιο των Νεότουρκων. Η νέα τουρκική κυβέρνηση υποχρεώνεται από τις νικήτριες δυνάμεις να δώσει άδειες επιστροφής στους λίγους εξόριστους που είχαν απομείνει.
Το τελικό πλήγμα. Το 1919 αρχίζει νέος διωγμός κατά των Ελλήνων από το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πιο άγριος κι απάνθρωπος από τους προηγούμενους. Εκείνος ο διωγμός υπήρξε η χαριστική βολή για τον ποντιακό ελληνισμό.
Στις 19 Μαϊου, με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Με τη βοήθεια μελών του Νεοτουρκικού Κομιτάτου συγκροτεί μυστική οργάνωση, τη Mutafai Milliye, κηρύσσει το μίσος εναντίον των Ελλήνων και σχεδιάζει την ολοκλήρωση της εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού. Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους πέντε αιώνες της τυραννικής διοίκησής του, το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ, εξόντωσε τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας.
Η τρομοκρατία, τα εργατικά τάγματα, οι εξορίες, οι κρεμάλες, οι πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι δολοφονίες ανάγκασαν τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του αμάχου πληθυσμού. Τα θύματα της γενοκτονίας θα ήταν πολύ περισσότερα, αν δεν υπήρχε το επικό και ακατάβλητο ποντιακό αντάρτικο.
Η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ
Με την επικράτηση του Κεμάλ, οι διωγμοί συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση. Στήνονται στις πόλεις του Πόντου τα διαβόητα έκτακτα δικαστήρια ανεξαρτησίας, που καταδικάζουν και εκτελούν την ηγεσία του ποντιακού ελληνισμού. Το τέλος του Πόντου πλησιάζει. Οι φωνές λιγοστεύουν.
Ελληνικός λαός - Προσφυγικός λαός … Τον επίλογο της τραγικής ποντιακής γενοκτονίας αποτελεί ο βίαιος ξεριζωμός των επιζώντων μετά τη νίκη της Τουρκίας. Με τη συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών έρχονται στην Ελλάδα και τα τελευταία ζωντανά υπολείμματα. Οι ξεριζωθέντες εγκαταλείπουν την πατρώα γη και όλα τα υπάρχοντά τους. Παίρνουν μαζί τους ιερά κειμήλια και λίγο χώμα από τη γη του Πόντου. Αφήνουν πίσω τη Μαύρη Θάλασσα και μπαίνουν στην Άσπρη Θάλασσα. Φτάνουν στην Ελλάδα.
Η προσφορά των Ελλήνων του Πόντου στο ελληνικό κράτος. Πάμφτωχοι, έχοντας αφήσει πίσω τους περιουσίες και πλούτη, έφτασαν ταλαιπωρημένοι από τις διώξεις, με το φόβο ακόμη ζωντανό μέσα τους, κι εγκαταστάθηκαν δίχως να χάσουν το θάρρος τους, εδώ κι εκεί στη νέα ελληνική πατρίδα. Σκόρπισαν σε χωριά και πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, στους συνοικισμούς της πρωτεύουσας και σε άλλες περιοχές, με μοναδικό εφόδιο την αυτοπεποίθηση, την αισιοδοξία, την αγάπη στη γη και τα γράμματα ή τις τέχνες.
Αλλά και με την τραγική θέση της η Ιωνία ήλθε να διαδραματίσει τον εθνικό της ρόλο. Μοναδική αλλά και μεγάλη παρηγοριά ότι οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες, οι αιώνιοι Ακρίτες, θωράκισαν τη Μακεδονία και τη Θράκη. Περισσότεροι από 700.000 πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο εγκαταστάθηκαν στη βόρεια Ελλάδα. Οι Ίωνες, με μια πλούσια πολιτισμική και εθνική παράδοση, συνέβαλαν στην επιβεβαίωση της εθνικής ταυτότητας.
Η Γαλλία και η «ποινικοποίηση της άρνησης».Εγκρίθηκε από την Γαλλική εθνοσυνέλευση η πρόταση νόμου για την ποινικοποίηση της άρνησης της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους. Πέντε χρόνια μετά από την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας η πρόταση νόμου έρχεται να πλαισιώσει την θεσμική κατοχύρωση του θλιβερού ιστορικού γεγονότος.
Η γενοκτονία των Αρμενίων από τους Νεότουρκους είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός για το γαλλικό κράτος…Αλλά εδώ αξιοθρήνητε mister Mandravelis είναι, βλέπεις, Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε… Είθε να βρεθεί κάποιος να σε λυπηθεί!
Vasilis N. Triantafyllidis (Harry Klynn) Komninon 21, Kalamaria 55 131"
Και από ’μάς, για βίντεο-παρηγοριά το τραγούδι του Χρύσανθου!!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ 6-7 ΣΕΠ 1955. MEMORIES of Turkish terror of 6th September 1955. (+ one Video "Ethnic")

Τα Σεπτεμβριανά (6-7.09.1955)
Commento-riccordo sull’ espulsione dei Greci dalla Costantinopoli. La notte di terrore del 6 settembre 1955

The expulsion of the Greeks from Constantinople · The Night Of Terror In Constantinople (of the 6th September 1955) and the pogrom.
Μετά από άκαρπες προσπάθειες 2-3 ημερών να βρώ ένα βιβλίο-ντοκουμέντο για τα Σεπτεμβριανά δεκαετίας ’60 που είχα κάπου στην βιβλιοθήκη μου καταχωνιάση, αναγκάζομαι κατά μερική παράβασι των αρχών μου να καταφύγω στην εύκολη λύσι. Να αναδημοσιεύσω ΞΕΝΟ κείμενο.
Πρόκειται όμως για ένα - ­όχι πολύ πρόσφατο - δημοσίευμα του πολιτικού επιστήμονα Κωνσταντίνου Χολέβα στην (τώρα πια ανανεωμένη) «Χριστιανική», οι θέσεις του οποίου τυγχάνει να με καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό στο συγκεκριμένο εθνικό-ιστορικό ζήτημα.
Άλλωστε, εγώ είμαι αυτός που μιλάει για ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΙ!

«Τα Σεπτεμβριανά της Πόλης.
Ήταν στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου του 1955, όταν ο τουρκικός όχλος, υποκινούμενος άνωθεν και κινούμενος βάσει σχεδίου, βίασε γυναίκες, έκαψε καταστήματα Ελλήνων, λεηλάτησε περιουσίες, σύλησε τάφους Πατριαρχών και απλών Ορθοδόξων, έκαψε έναν μοναχό, ρήμαξε κυριολεκτικά την Ομογένεια της Κωνσταντινουπόλεως. Οι επέτειοι αυτές χρειάζεται να τονίζονται, όχι για να καλλιεργείται κάποια αντιπαλότητα με τον τουρκικό λαό, αλλά για να θυμόμαστε την ουσία της κεμαλικής ιδεολογίας, η οποία είναι αυταρχική και ρατσιστική και η οποία, δυστυχώς, έχει εμποτίσει σημαντικά στρώματα της σύγχρονης τουρκικής στρατιωτικής και πολιτικής άρχουσας τάξης. Επιπλέον, η ψύχραιμη μελέτη των γεγονότων, μπορεί να βοηθήσει τις νεότερες γενιές να εξαγάγουν απαραίτητα διδάγματα για να μην επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τέτοια διδάγματα και συμπεράσματα είναι:
Α) Η γενοκτονία και ο μακροχρόνιος σχεδιασμός.
Ορισμένοι συμπατριώτες μας διστάζουν να μιλήσουν για γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και ισχυρίζονται ότι οι Τούρκοι απλώς αντέδρασαν στην παρουσία του ελληνικού στρατού, από τον Μάιο του 1919 έως τον Αύγουστο του 1922, σε εδάφη που έχουν ιδιαίτερη αξία για την τουρκική εθνική ιδεολογία. Το επιχείρημα είναι σαθρό, διότι οι συστηματικοί διωγμοί κατά του Μικρασιατικού Ελληνισμού αρχίζουν πολύ προ της αποβιβάσεως του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη. Συγκεκριμένα, αρχίζουν το 1914, όταν η ανθρωπότητα συγκλονιζόταν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τούτο καταδεικνύει η Μαύρη Βίβλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία εξεδόθη το 1919 και αναφέρεται σε γεγονότα των προηγουμένων ετών, καθώς και η μαρτυρία του Αμερικανού Πρέσβεως στην Κωνσταντινούπολη, Χένρι Μοργκεντάου, στο γνωστό βιβλίο του «Τα μυστικά του Βοσπόρου».
Η προσπάθεια των Νεότουρκων να ξεριζώσουν τις χριστιανικές εθνότητες, Έλληνες και Αρμενίους, από τη Μικρασία, στην οποία περιλαμβάνεται και ο μαρτυρικός Πόντος, ήταν καλά σχεδιασμένη και σε βάθος χρόνου. Μετά από το 1922 ακολούθησε η επιβολή βαρύτατου φόρου στους Έλληνες της Πόλης βαρλίκ βεργκισί (Varlik Vergisi) κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και η εξόντωση πολλών Ρωμιών στα φοβερά Τάγματα Εργασίας. Άμεση συνέχεια ήταν τα Σεπτεμβριανά που τρομοκράτησαν τους Ομογενείς και ανάγκασαν πολλούς από αυτούς να φύγουν. Το 1964 ήρθε η απέλαση των Ελλήνων υπηκόων από την Κωνσταντινούπολη. Μετά ήρθε το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η μετατροπή της Ίμβρου σε ανοικτή φυλακή και τόσα άλλα δεινά που φθάνουν μέχρι και σήμερα με τις τουρκικές μεθοδεύσεις εις βάρος των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και κτημάτων των Ελληνορθοδόξων (ιδέ και την σχετική ερώτηση του Αντώνη Σαμαρά στο Ευρωκοινοβούλιο). Το σχέδιο είναι οργανωμένο και εξελίσσεται επί δεκαετίες.
Β) Η χρησιμοποίηση της προβοκάτσιας από τους Τούρκους.
Τα Σεπτεμβριανά του 1955 ξεκίνησαν με μία έκρηξη στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, στη Θεσσαλονίκη, το σημερινό τουρκικό Προξενείο. Όπως απεδείχθη η προβοκατόρικη αυτή ενέργεια, είχε ως δράστη έναν Τούρκο πράκτορα, ο οποίος αργότερα ανταμείφθηκε με το αξίωμα του Νομάρχη. Βλέπουμε και σε πιο πρόσφατα γεγονότα ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τις προβοκάτσιες, όπως έγινε με την απόβαση Τούρκων δημοσιογράφων στα Ίμια το 1996. Γι' αυτό μας φοβίζει το σχέδιο Ανάν, διότι με ένα στημένο επεισόδιο θα έχει τη δυνατότητα ο Αττίλας να «επέμβει» και στη νότιο Κύπρο.
Γ) Τα ματωμένα ράσα.
Ενώ ο πολιτικός διοικητής Στεργιάδης έφυγε από τους πρώτους, στη φλεγόμενη Σμύρνη παρέμεινε «πιστός μέχρι θανάτου» και εσφαγιάσθη ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης. Τον κατάλογο της θυσίας του 1922 συμπληρώνουν τέσσερις Επίσκοποι και εκατοντάδες κληρικοί. Στα Σεπτεμβριανά του 1955, ο μοναχός Χρύσανθος κάηκε ζωντανός από τον όχλο. Όσοι σήμερα ενοχλούνται από τον όρο «Ελληνορθόδοξη Παράδοση», προσβάλλουν τη μνήμη αυτών των αγνών μορφών. Αλλά και στον αγώνα του Πόντου ηγετική θέση είχε ο Τραπεζούντος Χρύσανθος, ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, που αντέταξε τα δικά του ΟΧΙ στους Γερμανούς.
Η ιστορική μνήμη είναι απαραίτητη για να συμβιώσουμε ειρηνικά, χωρίς οδυνηρές υποχωρήσεις. Η λέξη «αλήθεια» ετυμολογείται: α-στερητικό και λήθη. Δηλαδή να μη λησμονούμε.»
Κωνσταντίνος ΧΟΛΕΒΑΣ
Εφημ. «Χριστιανική», φ. 711, 15/09/05
(βλ. και http://www.oodegr.com).

[Εγώ για να έχω τουλάχιστον τον τελευταίο λόγο, παραπέμπω για τους μεγάλους σε ένα απόσπασμα απο σχετικό βιβλίο (http://wwwtaxiarhes.blogspot.com/2007/09/6-1955.html )
, και για τους μικρούς –μια και το συγκεκριμένο είναι πολύ αγαπητό στα παιδιά μου- ένα βίντεο με τον οπτικοποιημένο θρύλο τού μαρμαρωμένου βασιλιά σε μουσική Μιχάλη Ρακιντζή:]

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΑΡΚΟΖΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. IL DISCORSO DEL NICOLAS SARKOZY NEL PARLAMENTO GRECO

NICOLAS SARKOZY (ΑΤENE, 06.06.08, Parlamento Greco): "Quando mio nonno – al quale gli volevo molto bene- lascio’ Salonico era giovane e sicuramente non s’ immaginava mai che il suo nipotino potrebbe ritornarci un giorno in Grecia come Presidente della Democrazia Francese.
Ci penso a lui a questo momento come ci penso a tutti quelli che riuscirono a trovare la loro identita su questa terra..."

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΣΑΡΚΟΖΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΝ 06.06.08
NICOLAS SARKOZY (Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας): "Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, κύριε Πρωθυπουργέ, (…), κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Βουλής, (…)
Κυρίες και κύριοι, όταν ο παππούς μου –τον οποίο λάτρευα- εγκατέλειψε τη Θεσσαλονίκη, ήταν νέος και σίγουρα δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι το εγγονάκι του θα ξαναρχόταν ποτέ στην Ελλάδα σαν Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Τον σκέφτομαι αυτή τη στιγμή, όπως σκέφτομαι και όλους αυτούς που μπόρεσαν να βρουν την ταυτότητά τους σ’ αυτή τη γη.
Πριν από είκοσι έξι αιώνες, λίγα μέτρα από εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, μπροστά στη Συνέλευση που είχε δημιουργηθεί από τους Νόμους του Σόλωνα και του Κλεισθένη, στη Συνέλευση του λαού καθοδηγούμενη από τη Βουλή, της οποίας το όνομα φέρετε σήμερα εσείς, ο Θεμιστοκλής, ο Περικλής, ο Δημοσθένης, έλαβαν το λόγο. Οι αγορεύσεις τους έχουν μείνει στην ιστορία.
Και για μένα που πραγματικά αποφάσισα να δώσω τη ζωή μου στην πολιτική, το ότι βρίσκομαι σήμερα εδώ, 26 αιώνες αργότερα, είναι σαν να βρίσκομαι στο μέρος όπου για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, η ανθρώπινη σκέψη συνέλαβε την ιδέα της Δημοκρατίας και τη δοκίμασε.
Εμείς είμαστε οι κληρονόμοι αυτής της ιδέας.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, άνθρωποι μπόρεσαν να ζήσουν μαζί και έδωσαν ένα νόημα στη λέξη «πολιτική». Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, εμφανίστηκε, γεννήθηκε εδώ η Δημοκρατία, την οποία όλοι γνωρίζουμε σήμερα.
Πιστεύω ότι όλη η ανθρωπότητα οφείλει ευγνωμοσύνη στην Ελλάδα. Εδώ, στην Ελλάδα και πολύ συγκεκριμένα στην πόλη των Αθηνών, τον 5ο αιώνα π.Χ., γεννήθηκε η φιλοσοφία, η αρχιτεκτονική, η γλυπτική –που έφτασε στους ύψιστους βαθμούς τελειότητας- το θέατρο, η ρητορική, που έφτασαν πραγματικά σε μεγαλειώδες επίπεδο. Και πραγματικά, είμαστε και είστε πολύ τυχεροί που είστε οι κληρονόμοι αυτών των ανθρώπων.
Όλα αυτά δόξασαν την Αρχαία Ελλάδα και κανένα έθνος δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό περισσότερο από τη Γαλλία που μπορεί να καταλάβει τη συμβολή της Ελλάδας στον πολιτισμό.
Η ελληνική σκέψη ενέπνευσε τα ιδεώδη της Αναγέννησης, του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Δημοκρατίας. Οι Γάλλοι φιλέλληνες ακολούθησαν με τη σειρά τους την ηρωική απελευθέρωση της σύγχρονης Ελλάδας –από τον Ντελακρουά και τον Βίκτορα Ουγκώ- χωρίς κανείς να ξεχάσει τους ανώνυμους ήρωες στο Ναβαρίνο. Η Γαλλία συνεχίζει να τιμά αυτούς τους ήρωες.
Είμαστε υπερήφανοι που θα μπορέσουμε να συνοδεύσουμε την Ελλάδα σ’ αυτόν τον απελευθερωτικό της αγώνα. Αυτό το φιλελληνικό πνεύμα είναι παρόν και οδηγεί το συναίσθημα φιλίας. Εκφράστηκε όταν ο Στρατηγός Ντε Γκώλ πήρε το λόγο εδώ, πριν από σαράντα πέντε χρόνια. Ενέπνευσε τη Γαλλία να εμπνεύσει την Ελλάδα στην προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και, αγαπητέ μου Κώστα, ενέπνευσε αυτό που έγινε στο Βουκουρέστι, στην τελευταία συνάντηση Κορυφής της Ατλαντικής Συμμαχίας, όταν η Γαλλία στήριξε με αδελφικό τρόπο την Ελλάδα.
Αυτή η ειδική σχέση μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας από το 1974, μετά την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μετά τα δύσκολα χρόνια, οδήγησε στο «Ελλάς–Γαλλία, Συμμαχία». Αυτό που ήρθα σήμερα να σας πω είναι ότι αυτή η συμμαχία είναι σήμερα πραγματικότητα. Ενστικτωδώς γνωρίζουμε ότι μπορούμε να βασιζόμαστε οι μεν στους δε. Η Ελλάδα μπορεί να βασιστεί στην Γαλλία και η Γαλλία μπορεί να βασιστεί στην Ελλάδα.
Έναντι όλων των προκλήσεων, θέλω να σας προτείνω ένα καινούργιο σλόγκαν «Ελλάς-Γαλλία, Νέα Συμμαχία.
Αυτή τη νέα συμμαχία πρέπει πραγματικά να τη θέσουμε στην υπηρεσία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, γιατί το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμα είναι η Ευρώπη. Είναι ίσως το πιο σημαντικό που πετύχαμε τον τελευταίο μισό αιώνα. Η Ευρώπη μας επέτρεψε να ζήσουμε ειρηνικά, μας οδήγησε σε ευημερία και μας προστατεύει κατά των εθνικιστικών πειρασμών. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνουν οι εθνικιστικές τάσεις στην Ελλάδα, πολύ καλύτερα παρά πουθενά αλλού.
Η Ευρώπη, λοιπόν, έκανε τον πόλεμο αδύνατο. Όμως, με την προσχώρηση της Ελλάδας, η Ευρώπη δεν εγγυάται μόνο την ειρήνη, αλλά βασίζει, στηρίζει την ελευθερία, τη δημοκρατία για όλους τους λαούς που γνώρισαν δύσκολα χρόνια και οι οποίοι βγήκαν από αυτήν τη δύσκολη περίοδο. Εσείς μας το δείξατε. Δείξατε το δρόμο στην Ισπανία, στην Πορτογαλία για τη μεγάλη διεύρυνση προς Ανατολάς που ακολούθησε αυτό το έργο ενοποίησης της ελεύθερης Ευρώπης. Σ’ αυτήν την πορεία, η Ελλάδα και η Γαλλία πάντα βρέθηκαν μαζί.
(...)
Θα ξεπεράσουμε την κρίση, όταν δείξουμε σε όλους –και στους Γάλλους και σε όλους τους λαούς της Ευρώπης- ότι η Ευρώπη προστατεύει. Γι’ αυτό και θα μιλήσω για τη μετανάστευση, που θα είναι μια από τις προτεραιότητες της γαλλικής προεδρίας.
Η Γαλλία και η Ελλάδα δεν θέλουν μια κλειστή Ευρώπη, μια Ευρώπη αναδιπλωμένη στον εαυτό της. Δεν θέλουμε, όμως, και μια Ευρώπη η οποία κοιτά ανήμπορη κύματα μετανάστευσης ανεξέλεγκτα. Και γνωρίζω ότι η χώρα σας πιέζεται από μεταναστευτικά κύματα.
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι δικό μας πρόβλημα. Γι’ αυτό και δεν θέλω να εγκαταλείψουμε την Ελλάδα μόνη στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Τα προβλήματα της Ελλάδας στον τομέα της μετανάστευσης είναι προβλήματα όλης της Ευρώπης.
Δεν μπορούμε την ώρα που δημιουργούμε ένα χώρο ελεύθερης κυκλοφορίας για τους Ευρωπαίους πολίτες, η κάθε χώρα να έχει δική της εθνική πολιτική για το θέμα της μετανάστευσης. Η γαλλική προεδρία θα προτείνει, λοιπόν, ένα Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το άσυλο και τη μετανάστευση.
Το ίδιο θέλω να πω και για κάτι άλλο, που είναι καθαρά ευρωπαϊκή αρμοδιότητα: την άμυνα και την ασφάλεια. Οι Έλληνες και οι Γάλλοι κάνουν σημαντικές προσπάθειες στον τομέα της άμυνας, από τις σημαντικότερες μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών. Λέμε, λοιπόν, στους εταίρους μας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια από τις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου και δεν μπορούμε να είμαστε πλούσιοι, να θέλουμε να είμαστε ισχυροί, να μετράει η γνώμη μας και να μην μπορούμε να διασφαλίσουμε μόνοι μας την άμυνά μας.
Τι θα γίνει η οικονομική ισχύς της Ευρώπης; Τι θα γίνει η πολιτική ισχύς της Ευρώπης, εάν η Ευρώπη δεν είναι ικανή από μόνη της να εγγυηθεί την άμυνά της και την ασφάλειά της;
Κατά την άποψή μου, δεν πρόκειται -και ποτέ δεν θα πρόκειται- για ανταγωνιστικότητα προς το ΝΑΤΟ. Το λέω και το επαναλαμβάνω εδώ στην Αθήνα: Η Ευρώπη της Άμυνας και η Ατλαντική Συμμαχία είναι συμπληρωματικές. Είναι δύο πυλώνες. Χρειαζόμαστε και το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη της Άμυνας.
Θέλω, επίσης, να προσθέσω ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο σταυροδρόμι πολλών κόσμων. Αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα για σας. Καλύτερα από όλους γνωρίζετε ότι η ειρήνη και η σταθερότητα εξαρτώνται άμεσα από αυτό που γίνεται στη δική σας πόρτα.
(...)
Όσον αφορά τη Μεσόγειο, οι δυο χώρες μας είναι χώρες της Μεσογείου. Ποιος άλλος από την Ελλάδα μπορεί να μιλήσει καλύτερα για τη Μεσόγειο Θάλασσα; Όλα γίνονται στη Μεσόγειο στην Ελλάδα. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτά που σήμερα γίνονται γύρω από τη Μεσόγειο είναι καθοριστικά για το μέλλον μας.
Η Ευρώπη νόμιζε ότι στρέφει την πλάτη στο παρελθόν της. Δεν είχε καταλάβει ότι έστρεφε την πλάτη στο μέλλον της. Γι’ αυτό και εμείς, Έλληνες και Γάλλοι, πρέπει να προετοιμάσουμε αυτό το μέλλον. Γι’ αυτό και ο ρόλος της Ελλάδας είναι σημαντικός στα πλαίσια της μεσογειακής ένωσης.
Μπορούμε να κάνουμε τη Μεσόγειο την πιο καθαρή θάλασσα στον κόσμο. Να συνεργαστούμε όσον αφορά την ασφάλεια για την καταπολέμηση των πυρκαγιών που κατέστρεψαν τη χώρα σας το περασμένο καλοκαίρι. Όλη η Ευρώπη πρέπει να κινητοποιηθεί για σας βοηθήσει. Και όταν υπάρχει πρόβλημα στην Πορτογαλία, όλη η Ευρώπη πρέπει να κινητοποιηθεί για να βοηθήσει την Πορτογαλία. Χρειαζόμαστε την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων της πολιτικής ασφάλειας σε όλη την Ευρώπη, για να δημιουργήσουμε μια ενιαία ευρωπαϊκή δύναμη κυρίως όσον αφορά το στόλο των αεροπλάνων για την κατάσβεση των πυρκαγιών, που χρησιμοποιούνται μόνο τρεις μήνες το χρόνο.
Συνειδητοποιώ, λοιπόν, τα προβλήματα της Μεσογείου. Και στη Μεσόγειο υπάρχει και η Κύπρος. Ήρθε η ώρα επιτέλους να πέσει το τοίχος της Λευκωσίας.
Εκφράζω μια ευχή. Δεν μπορεί κανείς να χαίρεται ενώ ακόμη υπάρχει το τοίχος της Λευκωσίας. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας διαβεβαιώσω ότι η Γαλλία θα κάνει ό,τι μπορεί στα πλαίσια του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, έτσι ώστε οι σημερινές πρωτοβουλίες να προχωρήσουν. Σήμερα οι διαπραγματεύσεις ξαναρχίζουν με μια καινούργια ελπίδα.
Πραγματικά χαιρετίζω τους ηγέτες της Κύπρου και τους ενθαρρύνω να συνεχίσουν με ένα μοναδικό στόχο στις προσπάθειές τους, την επανένωση της Κύπρου με τρόπο δίκαιο και βιώσιμο.
Η Κύπρος ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οικογένεια της Ευρώπης. Ξέρω βέβαια ότι η σχέση της Ευρώπης με την Τουρκία πρέπει να αντιμετωπιστεί με ευθύνη. Θεωρώ την Τουρκία μεγάλη χώρα, μεγάλο λαό, με την οποία η Γαλλία έχει ιστορικούς δεσμούς, τους οποίους θέλω να διατηρήσουμε.
Τίθεται το ζήτημα της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 ξεκίνησαν οι συζητήσεις χωρίς απάντηση. Άρα, δεν είναι απλό το θέμα.
Η θέση μου σε αυτό το ζήτημα είναι σαφής, είναι γνωστή και δεν έχει αλλάξει. Είμαι πεπεισμένος ότι μια σχέση σύνδεσης στενή, είναι η καλύτερη απάντηση και για την Ευρώπη και για την Τουρκία. Γνωρίζω, όμως, ότι άλλοι έχουν διαφορετικές απόψεις. Τις σέβομαι. Ξέρω, επίσης, ότι είναι λεπτό το θέμα στην Ελλάδα και ότι ο καθένας από εσάς, μπορεί να έχει για την ιστορία και για τη γεωγραφία αντιφατικά συναισθήματα. Ξέρω, επίσης, ότι άλλα λέμε πολλές φορές, άλλα σκεπτόμαστε, ότι υπάρχει η καρδιά και ότι υπάρχει και η λογική. Άλλα νοιώθουμε με την καρδιά μας και άλλα λέμε πολλές φορές με τη λογική μας.
Καταλαβαίνω την ελληνική κοινωνία, όχι μόνο γιατί ο παππούς μου ήταν Έλληνας, γι’ αυτό και μπορώ να μοιραστώ αυτά τα αντιμαχόμενα ζητήματα. Εδώ λοιπόν, μπροστά στη Βουλή των Ελλήνων, θέλω να πω ότι η Γαλλία θα σεβαστεί με αμεροληψία τις απόψεις όλων κατά την διάρκεια της Προεδρίας της. Αυτός είναι ο ρόλος της Προεδρίας και θα τον τηρήσω κατά γράμμα.
Όσον αφορά τα Βαλκάνια, η σταθεροποίηση αυτής της περιοχής είναι ένας σοβαρός στόχος για όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα ζει ένα σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την περιοχή. Η Γαλλία, όπως και η Ελλάδα, πιστεύει ότι πραγματικά τα Βαλκάνια έχουν μια ευρωπαϊκή προοπτική. Πρέπει να εκφράσουμε με νέα δυναμική αυτή την υπόσχεση Ευρώπης στα Βαλκάνια. Η Ευρώπη πρέπει να δείξει άνοιγμα και τα Βαλκάνια προσπάθεια μεταρρύθμισης. Αυτό το λέω για όλες τις χώρες των Βαλκανίων, που όταν γίνουν δημοκρατικές χώρες και όταν προοδεύσουν, θα γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσον αφορά την πρώην Δημοκρατία της Μακεδονίας, και η Γαλλία και η Ελλάδα θέλουν η χώρα αυτή να πλησιάσει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση εν ευθέτω χρόνω. Θέλω να πω, όμως, ότι το θέμα του ονόματος πρέπει να ρυθμιστεί πριν από κάθε προσχώρηση.
Η αλληλεγγύη της Γαλλίας προς την Ελλάδα υπάρχει και θα παραμείνει. Είπα στον Πρωθυπουργό ότι η θέση της Ελλάδας είναι νόμιμη, υπεύθυνη, ανοικτή σε διάλογο και ελπίζουμε η Κυβέρνηση των Σκοπίων και η Ελλάδα να βρουν υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών ένα συμβιβασμό για το όνομα.
Θέλω να ξέρετε ότι εμείς επιλέξαμε την Ελλάδα και δεν θα αλλάξουμε θέση.
Με τον ίδιο τρόπο θεωρώ ότι πρέπει να πούμε στη Σερβία ότι μετά από τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν τα τελευταία χρόνια, έχουν επίσης μια ευρωπαϊκή προοπτική, την οποία την ευχόμαστε. Η Γαλλική Προεδρία θα κάνει ό,τι μπορεί, έτσι ώστε να προσφέρει στη Σερβία μια ευρωπαϊκή προοπτική η οποία της αξίζει. Δεν θέλουμε να αφήσουμε έξω από την Ευρώπη ένα τμήμα της οικογένειάς μας.
Δεν θέλουμε να καταδικάσουμε τη Σερβία να παραμείνει έξω από την ευρωπαϊκή οικογένεια.
Κυρίες και κύριοι, τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι η Ελλάδα και η Γαλλία δεν είναι απλώς όμορφες χώρες με υπέροχες τοποθεσίας που γοητεύουν τους Γάλλους, όπως για παράδειγμα η Αθήνα, το Άγιο Όρος, η Κέρκυρα, οι Δελφοί.
Δεν είναι μόνο οι ιδρυτικοί μύθοι του πολιτισμού, οι αγώνες για την ελευθερία τα τελευταία διακόσια χρόνια. Η Γαλλία δείχνει φιλική αλληλεγγύη και είναι ένας αδελφικός και πιστός σύμμαχος για την Ελλάδα. Η νέα συμμαχία Ελλάδας-Γαλλίας θα πρέπει να βασιστεί σε αυτήν την κληρονομιά. Είμαστε πολύ κοντά όσον αφορά τους πολιτισμούς μας.
Έχουμε στενούς οικογενειακούς, συγγενικούς -θα έλεγα- δεσμούς. Πόσες οικογένειες στη Γαλλία δεν έχουν ελληνικές ρίζες και όχι μόνο από τη Θεσσαλονίκη; Βέβαια, η Θεσσαλονίκη έχει ειδική θέση θα έλεγα.
Ο κόσμος μεταβάλλεται, νέοι γίγαντες γεννιούνται και πρέπει πραγματικά να συνεργαστούμε. Τα δύο έθνη μας πρέπει να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο και να προτείνουν στον κόσμο ένα μοντέλο πολιτισμού ευρωπαϊκού. Η Ελλάδα, όπως και η Γαλλία, είναι μεγάλες, όταν ανήκουν σε όλη την ανθρωπότητα. Και αυτά τα παλιά έθνη του πνεύματος δεν θα πρέπει να καταφύγουμε στο παρελθόν μας, αλλά να δημιουργήσουμε το μέλλον, που αντιστοιχεί σε αυτό το παρελθόν.
Αυτό ακριβώς ισχύει για την Ελλάδα και τη Γαλλία. Ανήκουν στο παρελθόν οι δύο χώρες μας. Είναι, όμως, υποχρεωμένες να ξεφύγουν από τη νοσταλγία. Και επειδή έχουμε ιστορία πολλών αιώνων, δεν θα πρέπει να κλείσουμε τα μάτια μας στο μέλλον. Πρέπει, λοιπόν, μέσω της εργασίας μας να βρούμε το μέλλον που μας αξίζει.
Αγαπητοί φίλοι Έλληνες, από κοινού θα γίνουμε πιο δυνατοί. Και θέλω να καταλάβετε ότι για μένα αυτή η Βουλή που εκφράζει πολλά για τους Γάλλους, η λέξη «Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η Γαλλία, ζήτω η νέα συμμαχία Γαλλίας-Ελλάδας !» είναι μία μεγάλη στιγμή της πολιτικής μου ζωής. "

Το κείμενο από τα πρακτικά τής Βουλής μπορείτε να το ’δήτε εδώ:
http://www.vouli.gr/ergasies/showfile.asp?file=syne080606mesimeri.txt

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ;

IL PONTE DELL' ARTA NELLA FILIGRANA DEI PASSAPORTI ALBANESI?
Από την μια το χθεσινό "trailer" της εφημερίδας ‘City press’ στην τηλεόρασι, από την άλλη το δημοσίευμα της Καθημερινής http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_06/06/2008_272904 ,
που αμφότερα αναφέρονται στην καταγγελία βουλευτή τού ΛΑΟΣ (καθώς και σχετική ερώτηση του πρόεδρου τού ΛΑΟΣ προς την υπουργό Εξωτερικών) ότι τα νέα διαβατήρια της Αλβανίας περιέχουν απεικόνιση του Γεφυριού τής Αρτας, μού κίνησαν την περιέργεια για το αληθινό του πράγματος. Και μπορεί η κ. Μπακογιάννη να δήλωσε άγνοια και να επιφυλάχθηκε να απαντήση προσεχώς, όμως το ζήτημα είναι απίστευτα σοβαρό αφού δεν κρύβει: φανερώνει επαίσχυντο αλυτρωτισμό και επισημοποιεί αλβανικές διεκδικήσεις επι του ελληνικού χώρου.
Έτσι έριξα μια ματιά στο διαδίκτυο μπάς και βρώ μια σχετική εικόνα – μαρτυρία.
Εικόνα λοιπόν αλβανικού Διαβατηρίου δεν κατόρθωσα ακόμα να βρώ (αν κάποιος ξέρη κάτι παραπάνω και μας το δείξη θα του ήμουν ευγνώμων), και περιορίζομαι να βάλω την φωτογραφία που ‘σκανάρισα’ από το δικό μου διαβατήριο. Όπως θα ξέρετε ίσως τα πρόσφατα εκδομένα ελληνικά Διαβατήρια έχουν συμπεριλάβη στις σελίδες τους αντί υδατογραμμάτων αχνές απεικονίσεις ελληνικών μνημείων και αρχαιολογικών ευρημάτων. Όταν λοιπόν πρόπερσι παραλάβαμε οικογενειακώς τα νέα διαβατήριά μας, βγάλαμε κραυγές επιδοκιμασίας ξεφυλλίζοντάς τα. Από το εσώφυλλο με τον Περικλή αγορεύοντα στην Πνύκα, στα κυκλαδίτικα ειδώλια, την Κνωσσό και τον μυστηριώδη Δίσκο τής Φαιστού στις πρώτες σελίδες, την αναπαράσταση της Αφής τής Ολυμπιακής Φλόγας, την Αθηναϊκή τριήρη, τον Παρθενώνα, το θέατρο της Επιδαύρου, τους Δελφούς και την χρυσή λάρνακα της Βεργίνας στις επόμενες σελίδες μέχρι και τον μηχανισμό-υπολογιστή των Αντικυθήρων στις σελίδες 24 και 25, ο ενθουσιασμός μου για την επιλογή των θεμάτων και κυρίως για την εξαιρετική ιδέα της προβολής τής ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από τα Διαβατήρια είχε φθάση στα ουράνια. Μέχρι που εγώ και ο αδελφός μου προσέξαμε τις σελίδες 26-29 με τις απεικονίσεις των δύο Βυζαντινών - χριστιανικών μας μνημείων. Το αθωνικό Μοναστήρι της Σίμωνος Πέτρας και ο ναός τής Αγίας Σοφίας τού Μυστρά. ΠΟΥΘΕΝΑ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ?? Ποιός κρατικός λειτουργός, ποιά μικρή ή μεγάλη εξουσία αποφάσισε ερήμην μας (όλων των πολιτών του «Ελληνικού» κράτους) να κάνη τέτοια βεβήλωσι; Γιατί δεν είναι απλό είδος λογοκρισίας αυτό πάνω στην ιστορική μνήμη και στον θρησκευτικό μας συναισθηματισμό. Και δεν χρειάζεται να είναι κανείς καθηγητής Σημειολογίας για να καταλάβη την ταύτησι του συμβόλου τού Σταυρού με το συστατικό στοιχείο ελληνικότητας, την Ορθοδοξία. Άν κάποιος, λοιπόν, κρατικός παράγων-εξουσία μπορή ανεξέλεγκτα να εμπαίζη την πίστι και την παράδοσί μας μέσα στην χώρα μας, (συμβάλλοντας στην αποδόμησι), τότε ποιός θα μας προφυλάξη από τις αρπακτικές διαθέσεις των όποιων άσπονδων φίλων, συμμάχων ή γειτόνων μας; Σε ποιούς έχουμε εμπιστευθή τις τύχες μας και των παιδιών μας; Γνωρίζουμε;