Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού 2016: Η επίσκεψι στον Δήμο Αριδαίας (αναδημοσίευσι + φωτογραφίες). 10th In-Country Program: Our visit to the Town Hall of Aridaia (+photos)

Το Arideanews blogspot αναφέρθηκε στην εφετινή επίσκεψι του «In-Country Program» στον Δήμο Αλμωπίας. Αναδημοσιεύουμε το (με κάπως ανακριβή τίτλο) σχετικό σημερινό δημοσίευμα-Δελτίο Τύπου. 
Περισσότερο ενοχλεί η μέσα στο κείμενο διατύπωσι σχετικά με την ταυτότητα του προγράμματός μας. Από Θερινό Πρόγραμμα ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού αναφέρεται ως πρόγραμμα «διάδοσης και εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και του μακεδονικού πολιτισμού». Το «μακεδονικός πολιτισμός» είναι σαφώς παρεξηγήσιμο.

..................................................................................................

"ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΛΜΩΠΙΑΣ

Επίσκεψη στο Δήμο Αλμωπίας πραγματοποίησε το πρωί της Πέμπτης 14/7/2016 ο Ελληνικός Μακεδονικός Σύλλογος της Βόρειας Αυστραλίας μαζί με φοιτητές και καθηγητές από το Πανεπιστήμιο του Darwin της Αυστραλίας, στα πλαίσια ειδικού προγράμματος διάδοσης και εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και του μακεδονικού πολιτισμού. Επικεφαλής της αποστολής ήταν ο Πρύτανης και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου κ. Simon Maddocks.
 

Ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος τους υποδέχτηκε με θέρμη και τους ευχαρίστησε για τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουν, η οποία στοχεύει στην ανάδειξη της χώρας μας σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα, μίλησε για την οικουμενικότητα του Ελληνισμού και συνεχάρη όλους όσους ασχολούνται με αυτό το πρόγραμμα. Επίσης, ο Δήμαρχος αναφέρθηκε στους συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό, οι οποίοι όπως είπε σε πολλές περιπτώσεις νιώθουν ακόμα περισσότερο το αίσθημα της περηφάνιας που γεννήθηκαν Έλληνες.
 

Επιπλέον, ο Δήμαρχος αναφέρθηκε στις ομορφιές της Αλμωπίας την οποία χαρακτήρισε ευλογημένο τόπο και στην μεγάλη ιστορική σημασία της περιοχής μας που ανέδειξε τον Μέγα Αλέξανδρο.
Ακολούθησε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων και λήψη αναμνηστικών φωτογραφιών."

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ. NO! Alla distruzione della nostra eredita culturale

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ !

----------------------------------------------------------------------------------------------Στις αρχές Φεβρουαρίου 2011, κατά τη διάρκεια των εργασιών στη γραμμή του ΗΣΑΠ στο Θησείο, και στο σημείο που οι γραμμές διασχίζουν την Αρχαία Αγορά παράλληλα στην οδό Αδριανού, απεκαλύφθη περαιτέρω ένα εύρημα υψίστης σημασίας: Ο Βωμός των 12 Θεών. Το μνημείο αρχικά ανασκάφηκε το 1891, και η ανασκαφή συνεχίστηκε το 1934, οπότε και έγινε η ορθή ταύτισή του.


Παρά τις επισημάνσεις των αρχαιολόγων για την ανεκτίμητη αξία του ευρήματος, η διοίκηση του ΗΣΑΠ, με τη σιωπηρή αποδοχή της πολιτείας και των αρμοδίων φορέων, αποφάσισε την εσπευσμένη κατάχωσή του! Τις επόμενες ημέρες με παρέμβαση του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), οι εργασίες πάγωσαν, δίχως όμως να εξασφαλίζεται η τύχη του Βωμού και των υπόλοιπων αρχαιολογικών ευρημάτων που βρίσκονται στην ίδια γραμμή του ΗΣΑΠ.


Ο Βωμός των 12 Θεών, ("Βωμός του Ελέους" κατά Thomson) κατασκευάστηκε την αρχαϊκή περίοδο (522/521 π.Χ) από τον εγγονό του Πεισιστράτου και γιο του Τυράννου Ιππία, Πεισίστρατο τον νεότερο. Ο Βωμός καταστράφηκε κατά τους Περσικούς πολέμους και αναστηλώθηκε το Γ΄ τέταρτο του 5ου αι. π.Χ. (Ιδρύμα Μείζονος Ελληνισμού)


Πρόκειται για έναν τετράπλευρο περίβολο, σχεδόν τετράγωνο στην κάτοψη που βρίσκεται στην συμβολή των κεντρικών οδών της αρχαίας Αθήνας. Η ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική αξία του είναι ανεκτίμητη καθώς αποτελούσε τον "πολυσύχναστο ομφαλό της πόλεως" όπως τον αποκαλεί ο Πίνδαρος, και με βάση το σημείο αυτό υπολογίζονταν όλες οι αποστάσεις της Αττικής! Μάλιστα τόσο μεγάλη ήταν η ιερότητά του που αποτελούσε απαράβατο άσυλο για εκείνους που προσέρχονταν ως ικέτες.

Για την τύχη ενός τέτοιου ιερού φωτεινού φάρου της πολιτισμένης ανθρωπότητας, που φέρει πανανθρώπινα μηνύματα, δεν έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν αυθαίρετα η οποιαδήποτε διοίκηση του ΗΣΑΠ ή άλλοι πρόσκαιροι παράγοντες δεσμευμένοι στις οικονομικές επιταγές του σήμερα.

Κατόπιν κινητοποιήσεων, με πρωτοβουλία της Κίνησης Πολιτών για την διάσωση του Βωμού, την Κυριακή 13 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία συγκέντρωση στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών, με την συμμετοχή περίπου τριών χιλιάδων ατόμων.
.
.

Στις 17 και στις 18 Μαρτίου επιχειρήθηκε διαδοχικά εσπευσμένη κατάχωση του Μνημείου, η οποία και απετράπη με την άμεση κινητοποίηση εκατοντάδων πολιτών.
.
.

Μετά από αυτές τις προκλητικές και παράνομες ενέργειες, ο χώρος φυλάσσεται σε 24ωρη βάση από ενεργούς πολίτες και μέλη πολιτιστικών φορέων.


Την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011 κατατέθηκε μήνυση προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών υποβαλλομένη δια του Α.Τ. Ακροπόλεως. Η μήνυση στρέφεται κατά του ΗΣΑΠ και παντός άλλου υπευθύνου, εργολάβου ή υπεργολάβου και εμπλεκομένου στα έργα της κατάχωσης του Βωμού.

Την μήνυση υπέβαλλαν, μέλη ελληνικών φορέων και πολίτες. Προσεκομίσθησαν μαρτυρίες τεκμηρίωσης της μήνυσης με αρκετά σχετικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό, που δείχνουν τη δράση των παρανόμων συνεργείων κατά την προσπάθεια κατάχωσης του μνημείου.

Έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ήδη έχουν κατατεθεί πολλές εναλλακτικές προτάσεις, εύκολα εφαρμόσιμες, οικονομικές και μη χρονοβόρες, για το πώς θα κατασκευαστεί η γραμμή του τρένου, ώστε να σωθεί το πολύτιμο ιστορικό εύρημα και ταυτόχρονα να μην εμποδίζεται η μετακίνηση των πολιτών, δεν υιοθετήθηκαν από την πολιτεία!

Οι πιέσεις των πολιτών απέδωσαν καρπούς, και σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας του ΣΚΑΪ, η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε ρητά ότι δεν θα πειραχθεί κατ΄ ελάχιστο το σημαντικότατο αρχαιολογικό εύρημα. Ας ελπίσουμε ότι η δήλωση δεν είναι προσχηματική για να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις.

Επίσης να σημειώσουμε ότι ήδη από τον Φεβρουάριο, ο βουλευτής Άδωνις Γεωργιάδης κατέθεσε σχετική ερώτηση στη Βουλή.
.
.
.
.

Η ενεργή δράση των πολιτών ανάγκασε την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί, και αποδεικνύεται ότι όταν οι πολίτες ενεργούν μαζικά και συντονισμένα οι προσπάθειες αποφέρουν καρπούς. Οφείλουμε άλλωστε όλοι, ως υπεύθυνοι πολίτες που ελέγχουμε τους κυβερνώντες, να μεταφέρουμε το ενδιαφέρον και την δράση μας σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής μας ζωής.

Η πολιτιστική μας κληρονομιά αποτελεί ιερά παρακαταθήκη και κοινό αγαθό, και είναι χρέος όλων μας να την προασπίζουμε. Στους κυβερνώντες ανατέθηκε να προστατεύουν και να προβάλουν τον πολιτισμό μας, και όχι να αποφασίζουν και να δρουν με αυθαιρεσία. Απαιτούμε οι ιθύνοντες όχι μόνο να σεβαστούν αλλά και να αναδείξουν ένα μνημείο υψίστης αξίας, όπως άλλωστε του αρμόζει.



ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΣΤΟΛΟΓΟΙ

Η παιδεία (στην εντατική;) με ρεκόρ στον ανασχηματισμό και οι 9 πρώτες (από τις χίλιες) πικρές αλήθειες του Καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη (+ αναδημοσίευσι)

Αφού το ζήσαμε κι αυτό μπορούμε να απέλθουμε μακάριοι! Μετά το ιστορικό γεγονός της υπουργοποίησης του Γεωργίου Παπανδρέου του νεωτέρου ως Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (σωτηρίω έτει 1994) νέο κοσμοσωτήριο γεγονός ανέτειλεν ημίν σήμερον: μετά τον χθεσινοβραδινό ανασχηματισμό προέκυψε νέα σύνθεσι στο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μετά τους δύο Υπο-υπουργούς (όπως θα ‘λεγαν οι ιδεολογικοί εχθροί της δασείας), τον κ. Πανάρετο και την κα Χριστοφιλοπούλου που επιβεβαιώθηκαν, στο πλευρό της εξ ορισμού επιτυχημένης Υπουργού (= της αξιολογημένης εκ των προτέρων και ενδεχομένως δρομολογημένης από τότε που ως ευρωβουλευτίνα έκανε την ...εμπνευσμένη δήλωσι περι αναπλήρωσης της γλώσσας των νεοελλήνων με την αγγλική) κας Άννας Διαμαντοπούλου - ή μάλλον Diamantopoulou Anna – εκλήθη εκτάκτως ως αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας κλπ να δώση τα φώτα του άλλο περισπούδαστο και βαθυνούστατο μέλος της ελλαδικής πολιτικής σκηνής και πνευματικής ζωής, η κα Φώφη Γεννηματά. Προφανώς η τεράστια εμπειρία της στα περι της Υγείας θέματα, θα επουλώση ωσονούπω τα τραύματα της θνήσκουσας Παιδείας μας ή θα οδηγήση το καθαρθέν από το μίασμα του εθνισμού Υπουργείο (αλήθεια εκείνο το Υπουργείο Αμύνης γιατί εξακολουθεί να ονομάζεται «Εθνικής»;) σε μια νέα μεταρρύθμισι, ένα νέο Ε.Σ.Υ.; (= Εκπαιδευτικό Σύστημα Υποθηκευμένων, Υποτελών ή κάτι τέτοιο)

Πάντως το ρεκόρ κατεγράφη από τον άγρυπνο ελλαδικό Τύπο: ¨Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που στο υπ. Παιδείας τοποθετείται και τέταρτο υπουργικό μέλος. Μέχρι σήμερα δεν είχαμε ποτέ τρεις γυναίκες στο υπ. Παιδείας και ο εκάστοτε πρωθυπουργός τοποθετούσε ή έναν υπουργό , έναν αναπληρωτή κι έναν υφυπουργό, - όπως όταν ο σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ήταν υπουργός με αναπληρωτή τον Φίλιππο Πετσάλνικο και υφυπουργό την καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου Ελένη Στεφάνου- ή έναν υπουργό με δύο υφυπουργούς…»

Έ, μετα από αυτά νομίζουμε ότι είναι ακόμα πιο επίκαιρα τα εύστοχα λόγια του Καθηγητού Γλωσσολογίας και πρώην Πρύτανη Παν. Αθηνών Γιώργου Μπαμπινιώτη για τα χάλια της «Παιδείας» μας, τα οποία αναδημοσιεύουμε προσυπογράφοντας:


Εννέα πικρές αλήθειες για την Παιδεία μας...

Με τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων στα Πανεπιστήμια, με το προβοκατόρικο 0,9, με τις 22.000 κενά στα σχολεία μας (από συνταξιοδοτούμενους εκπαιδευτικούς κ.ά.), με τις άδειες των Κολεγίων
ιδιόχρησης, με..., με..., ξαναθυμηθήκαμε αυτές τις μέρες την Εκπαίδευση. Και αρχίσαμε ξανά τις αναλύσεις και τις ερμηνείες. Περισπούδαστοι εκπαιδευτικοί «αναλυτές», εκφραστές συχνά διαφόρων κομματικών ιδεολογιών και ιδεοληψιών, προβαίνουν σε κοινότοπες αναλύσεις, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία των προβλημάτων τής Παιδείας μας ή να προτείνουν λύσεις.
Και όλα αυτά γιατί δεν μπορούμε (δεν θέλουμε;) σε αυτόν τον τόπο να αντιμετωπίσουμε, με σοβαρό και αποτελεσματικό τρόπο, μείζονα προβλήματα τής Παιδείας μας που «σέρνονται» επί χρόνια και γιατί δεν τολμούμε πολιτικοί και πολίτες, εκπαιδευτικοί και γονείς, η ελληνική κοινωνία γενικότερα, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μάς αναλογούν, να πιέσουμε, να απαιτήσουμε, να φωνάξουμε να αλλάξει ριζικά το εκπαιδευτικό μας σύστημα και να αποκτήσουμε επί τέλους κι εμείς μια παιδεία ουσίας και ποιότητας.
Δεν τολμούμε να δούμε και να πούμε μερικές πικρές αλήθειες. Ετσι έχουμε, τελικά, την παιδεία που μάς αξίζει, που αξίζει στην αδιαφορία, την ολιγωρία και την ακηδία μας.

Αλήθεια πρώτη: Δεν καταλαβαίνουμε ότι έχουμε ένα σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια που έχει τινάξει στον αέρα την καίρια βαθμίδα τής Μέσης Εκπαίδευσης, το Λύκειο; Κι αν το καταλαβαίνουμε- που τώρα φαίνεται ότι έστω και αργά άρχισαν να το καταλαβαίνουν όλοι-, τι κάνουμε; Με αχρηστευμένο το Λύκειο πού πάμε;

Αλήθεια δεύτερη: Το υπαρκτό γνωστό πρόβλημα τού (λειτουργικού) αναλφαβητισμού, με αποφοίτους Μέσης Εκπαίδευσης που δεν μπορούν να εκφραστούν προφορικά και γραπτά, δεν το γνωρίζουμε; Μάλλιασε η γλώσσα των εκπαιδευτικών να το επισημαίνουν. Τώρα το καταλάβαμε με το προβοκατόρικο 0,9 (από κάποιον πλακατζή υποψήφιο...) που ανοήτως γενικεύθηκε κι έγινε σημαία απαιδευσίας, παραβλέποντας τις χιλιάδες των πραγματικά αναλφάβητων που συναντάμε γύρω μας;

Αλήθεια τρίτη: Οτι οι μαθητές των σχολείων μας απεχθάνονται το σχολείο, ότι δεν το αγαπούν, δεν τους τραβάει τίποτε στο σχολείο που τους έχουμε φτιάξει, δεν μάς λέει τίποτε;

Αλήθεια τέταρτη: Οτι έχουμε καθιερώσει ένα σύστημα που φορτώνει τους μαθητές με όγκους αναφομοίωτων πληροφοριών, προορισμένων εξ υπαρχής να περάσουν στα τάρταρα τής λήθης και τής απώθησης διά τής οδού τής αποστήθισης, πληροφοριών συχνά εξεζητημένων έως άχρηστων που ποτέ δεν θα γίνουν χρήσιμες επεξεργασμένες γνώσεις οι οποίες θα μείνουν, αυτό δεν μάς γεμίζει με οδύνη και τύψεις για τις ευθύνες μας;

Αλήθεια πέμπτη: Μπορούμε να αισθανόμαστε ήσυχοι, όταν οι ηγεσίες και βασικά στελέχη των πολιτικών κομμάτων και τού πολιτικού μας κόσμου γενικότερα (με πολύ λίγες εξαιρέσεις) ιεραρχούν την Εκπαίδευση, την Παιδεία και τον Πολιτισμό, το τρίπτυχο τής ουσιαστικής ύπαρξης και τής προοπτικής ανάπτυξης κάθε ορθοφρονούντος λαού, στο χαμηλότερο σκαλί τής έμπρακτης μέριμνας και τής πολιτικής τους;

Αλήθεια έκτη: Είναι δυνατόν να έχεις ποιότητα διδασκαλίας στα σχολεία σου με εκπαιδευτικούς ανεπαρκώς καταρτισμένους για την Εκπαίδευση, σκανδαλωδώς ανεπιμόρφωτους και προκλητικά αναξιολόγητους, αλλά και με εκπαιδευτικούς κακοπληρωμένους σε σχέση με το δύσκολο έργο που καλούνται να επιτελέσουν και κοινωνικά υποβαθμισμένους; Μπορείς να έχεις μεγάλες απαιτήσεις χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις;

Αλήθεια έβδομη: Θα μπορέσουν ποτέ οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας να περάσουν από τις εξαγγελίες στην πράξη, να λάβουν γενναίες αποφάσεις, να ξεπεράσουν αυτό που- εσφαλμένα συνήθως- εκτιμούν ως πολιτικό κόστος (κυρίως για την προσωπική τους πολιτική καριέρα), να πείσουν με σωστά επιχειρήματα την κυβέρνησή τους και την κοινή γνώμη για ριζικές αλλαγές, να πολεμήσουν τα οργανωμένα συμφέροντα που αντιμάχονται τις αλλαγές και, τέλος, να αποτολμήσουν για μια φορά να παραιτηθούν, διαμαρτυρόμενοι όταν γίνονται όχημα και συνένοχοι για την παιδευτική υστέρηση ενός ολόκληρου λαού;

Αλήθεια όγδοη: Θα αντιληφθούν την ευθύνη τους
οι ηγεσίες και τα στελέχη των συνδικαλιστικών οργάνων των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, ώστε - ξεπερνώντας τις κομματικές ιδεολογίες και στάσεις τους και τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες τους που προκαλούν την αγανάκτηση των ίδιων των εκπαιδευτικών (ιδίως των νέων) και τής κοινής γνώμης- να μπορέσουν να αρθρώσουν ουσιαστικό, πειστικό, ακομμάτιστο εκπαιδευτικό λόγο; Μπορούν ποτέ να πείσουν κανέναν για τις προθέσεις τους, όταν μονίμως στηρίζουν την ήσσονα προσπάθεια και βρίσκονται συνεχώς στην άρνηση για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην Παιδεία μας από όπου και αν προέρχεται; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι αυτοκαταργούνται στη συνείδηση τού κόσμου και απαξιώνουν εκ προοιμίου τον θεσμικό ρόλο τους;

Αλήθεια ένατη: Κι εμείς στα Πανεπιστήμια που μορφώνουμε τους εκπαιδευτικούς θα αντιληφθούμε τον ρόλο και τις ευθύνες μας για το πόσο καλά ετοιμάζουμε τους αυριανούς εκπαιδευτικούς, όταν αρνούμαστε ή αποφεύγουμε επί χρόνια να εφαρμόσουμε την ψυχοπαιδαγωγική κατάρτιση και ένα ειδικό πρόγραμμα επιστημονικής προετοιμασίας όσων θέλουν να εργαστούν στην Εκπαίδευση; Μήπως πιστεύουμε ότι λύθηκε το πρόβλημα με το ΑΣΕΠ και με τους ειδικούς φροντιστές που έχουν πλέον αναλάβει- με το αζημίωτο- τον ρόλο τής προετοιμασίας των υποψηφίων για τις εξετάσεις τού ΑΣΕΠ, υποκαθιστώντας τα Πανεπιστήμια;

* * * Γνωστές πικρές αλήθειες που ενοχλούν, που απωθούνται, που καταπνίγονται, ενώ «ενός έστι χρεία...», να τις συνειδητοποιήσουμε όλοι και να τις υπερβούμε με πράξεις.


Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

(Εφημ. "Το Βήμα")

Φωτογραφίες απο την πρώτη μας πολιτιστική εκδηλωσι στην ΔΗ.Κ.Ε.Χ. Successo alla nostra prima manifestazione culturale (+ Foto)

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η πρώτη αμιγώς μορφωτική εκδήλωσι του Εκπολιτιστικού-αθλητικού σωματείου μας, η οποία -όπως είχαμε εξαγγείλη- πραγματοποιήθηκε προ τριών εβδομάδων.
Μια σειρά απρόβλεπτων συμπτώσεων με αποκορύφωμα ένα τεχνικό πρόβλημα στην εξαγωγή των φωτογραφιών, μας καθυστέρησε υπερβολικά την τεκμηρίωσι και την έγκαιρη αποστολή Δελτίου Τύπου.
1. Μετά την πρώτη αυτή φωτογραφία (με τους κ. Σοϊλεμέζη και Κακάτσο να κηρύσσουν την έναρξι της πολιτιστικής βραδιάς και να παρουσιάζουν τους 2 ομιλητές) ακολουθούν άλλες έξι παρακάτω:

.

.

2. Ή διάλεξι του Δρ. Αντώνιου Αντωνίου

3. Στο βήμα ο Δρ. Αντωνίου

.

.

.

.

.

.

.

4. & 5: Η αίθουσα της ΔΗΚΕΧ και το ακροατήριο

.

.

.

.

.

.

.

.

6. Η διάλεξι του Δρ. Γκανά

.

.

.

.

.

.

.

7. Οι ομιλητές μετά την εισήγησί τους σε διάλογο με το κοινό

Κάλυμνος 2009: Αυλαία για το Γ΄ Θερινό Πρόγραμμα. Kalymnos 2009. Success and commotion on the closing day of the 3rd In Country Programm...

Κάλυμνος 2009. Τελος για το Γ΄ "In_Country Programm" με απόλυτη επιτυχία, αλλά και συγκίνησι.
Sipario al “Terzo Programma D’ Insegnamento” di lingua e cultura neogreca, a Kalimnos 2009


Το εφετινό Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού έλαβε τέλος -όπως είχε προγραμματισθή- εχθές, κατά τρόπο πανηγυρικό και ταυτόχρονα συγκινητικό.
Χθές το πρωί, λοιπόν, οι φοιτητές παρουσίασαν –μέχρι το μεσημέρι!- τις εργασίες που κατά το πρόγραμμα ήσαν υποχρεωμένοι να εκπονήσουν όλο αυτό το διάστημα των τριών εβδομάδων.
Και (όπως έχουμε ξαναπή), οι συμμετέχοντες σ’ αυτό το πρωτοποριακό και μοναδικό πρόγραμμα φοιτητές καλούνται, προκειμένου να βαθμολογηθούν στο μάθημα –το Πανεπιστήμιο του Ντάργουιν τους το αναγνωρίζει το σεμινάριο αυτό των 50 περίπου διδακτικών ωρών ως εξαμηνιαίο- να συνθέσουν επιτυχώς μια τελική εργασία με υποχρεωτική την χρήσι των σύγχρονων τεχνολογιών.
Και επειδή το υλικό τους περιλαμβάνει υποχρεωτικά πολυμεσικά στοιχεία (κείμενο, φωτογραφία, μαγνητοφωνικές συνεντεύξεις, βιντεοσκοπήσεις, διαδικτυακή «βιβλιογραφία» -όλα κατά το δυνατόν πρωτότυπα), η παρουσίασι των εργασιών γίνεται με ηλεκτρονικά μέσα (προβολή μέσω υπολογιστή και σε πρόγραμμα power point «πάουερ πόιντ»).

Από το ίδιο απόγευμα, άρχισαν οι πρώτες αναχωρήσεις (για μια ακόμη χρονιά οι στιγμές του αποχαιρετισμού ήσαν φορτισμένες συγκίνησι), αφού διδάσκοντες και διδασκόμενοι είχαν το δικαίωμα να αποχωρήσουν και ατομικά.
Από τις φοιτητικές αυτές εργασίες θα επιδιώξουμε να λάβουμε κάποια δείγματα απ’ ευθείας από τους φοιτητές και - με την άδεια του Πανεπιστημίου τους- να τα φιλοξενήσουμε εν είδει συνεργασίας.
Το Ιστολόγιό μας θα δημοσιοποιήση έτσι κι αλλιώς ένα μέρος του φωτογραφικού υλικού που αφορά στο εν λόγω εφετινό πρόγραμμα, αφού εξασφάλισε την συνεργασία με την κα. Bronwyn Jolley .

Ένα εκτεταμένο δείγμα της δουλειάς της αγαπητής φίλης και ερασιτέχνιδος φωτογράφου, η οποία συνόδευσε όπως και πέρυσι τον συμμετέχοντα σύζυγό της Ρότζερ, είναι ήδη διαθέσιμο για αξιοποίησι.

ΤΡΙΤΟ ΘΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΚΑΛΥΜΝΟΣ 2009. GREEK IN-COUNTRY STUDY PROGRAMME, "Kalymnos 2009”

TERZO PROGRAMMA D’ INSEGNAMENTO DI LINGUA E CULTURA NEOGRECA, A KALYMNOS (+ RODI + SALONICCO) 2009
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά διεξάγεται στη χώρα μας ένα θερινό πρόγραμμα ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού που απευθύνεται σε φοιτητές Πανεπιστημίων της Αυστραλίας.
Είναι ένα Θερινό Πρόγραμμα εντατικών μαθημάτων (στο οποίο έχουμε την τιμή να συμμετέχουμε προσωπικά από την πρώτη χρονιά λειτουργίας του, το 2007 –γι’ αυτήν την πρώτη πρώτη έκδοσι του προγράμματος, το παρόν Ιστολόγιό έχει ήδη αφιερώση μια ανάρτησι) το οποίο αποτελεί μέρος του προγράμματος μαθημάτων (curriculum) του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν (Charles Darwin University ) της Αυστραλίας, έχει ως κέντρο φιλοξενίας του την Κάλυμνο και διευθύνεται από τον εμπνευστή του εγχειρήματος Δρα Γιώργο Φρατζή (Dr George Frazis: Director of Studies CDU. Modern Greek Section. Department of Languages, School of Humanities. Flinders University, Adelaide. E-Mail: george.frazis@flinders.edu.au ) Στο πρόγραμμα (που είναι υπο την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών και έχοντας κύριους χορηγούς την ΓΓ Απόδημου Ελληνισμού και το ΥΠ.ΕΞ. , υλοποιουν ο Δήμος Καλύμνου και το Πανεπιστήμιο του Ντάργουιν) διδάσκουν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι από τα Πανεπιστήμια Αιγαίου, Θεσσαλονίκης, Flinders, Charles Darwin και Charles Sturt (Σίδνεϋ).
Κατά τα πάγια χαρακτηριστικά του το πρόγραμμα με την επίσημη ονομασία "THIRD Greek- IN-COUNTRY STUDY PROGRAM" έχει διάρκεια τριών εβδομάδων και περιλαμβάνει σειρά μαθημάτων ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας σε συνδυασμό με εκπαιδευτικές επισκέψεις και συναφείς δραστηριότητες.
Χωρίς αλλαγές και το μεθοδολογικό πλαίσιο (εδώ μεγάλη συμμετοχή εκτός από τον Δρα Γ. Φρατζή έχει και ο καθ. Παν. Θεσσαλονίκης κ. Δημ. Κουτσογιάννης ): Κατά την διάρκεια των 3 εβδομάδων της εν Ελλάδι παραμονής τους οι 20 περίπου φοιτητές (από 2 Αυστραλιανά Πανεπιστήμια, Αδελαΐδος και, κυρίως, Ντάργουιν) καλούνται όχι μόνον να παρακολουθούν εντατικά μαθήματα ελληνικής γλώσσας (45 ωρών, minimum), αλλά και να εκπονήσουν έρευνα η οποία θα οδηγήση σε παραγωγή πολυμεσικού υλικού εστιασμένου μέσα σε ένα από τα γλωσσικά θεματικά πεδία (το οποίο έχουν ανα δύο ή τρείς την υποχρέωσι, αλλά ελεύθερα, από την έναρξι να επιλέξουν) του Προγράμματος. Αυτά τα θεματικά πεδία εφέτος έχουν περιορισθή σε τέσσερα κύρια: 1.Θεσσαλονίκη, 2.Βεργίνα, 3.Πέλλα και 4.Πρέσπες-Καστοριά.
Και αυτή, όπως ίσως καταλάβατε, είναι η μία ιδιαιτερότητα του εφετινού προγράμματος: η επιλογή της Μακεδονίας, ως κεντρικής θεματικής ενότητας. (Η περυσινή ήταν ο Καβάφης και η ποίησί του). Η άλλη εφετινή πρωτοτυπία, είναι η διεξαγωγή του εφετινού Προγράμματος σε τρείς φάσεις και σε τρείς αντιστοίχως διαφορετικές πόλεις: α. στην Ρόδο (9-12 Ιουλίου), β. στην Θεσσαλονίκη (13-21 Ιουλίου) και γ. στην Κάλυμνο (από 22-29 Ιουλίου) και με επιπλέον μάλιστα την ενεργότερη από πέρυσι συμμετοχή των Πανεπιστημίων Αιγαίου και Μακεδονίας.

Ήταν η υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν και του Πανεπιστημίου Αιγαίου, πέρυσι στην Ρόδο, που επισφράγισε την επιτυχημένη έκβασι του εγχειρήματος κατά την πρώτη και δεύτερη χρονιά λειτουργίας του και έβαλε σε νέες πιο στέρεες βάσεις την συνεργασία της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας με το Πανεπιστήμιο του μακρινού Ντάργουιν.
Και ιδού εφέτος η θεαματική εξέλιξι του ακόμη νεότατου, αλλά και καινοτόμου Προγράμματος που προσδίδει στο έτσι κι αλλιώς άξιο παραδειγματισμού (μακάρι και στα μέρη μας!) εγχείρημα άλλες διαστάσεις.
Από την μεριά μας καλωσορίζοντας – επι του παρόντος μέσω του ιστολογίου- τους αυστραλούς φοιτητές, χαιρετίζουμε την εφετινή έναρξι (ΣΗΜΕΡΑ!!) των μαθημάτων και εκφράζοντας την απόλυτη βεβαιότητά μας για την επιτυχή διεξαγωγή του προγράμματος (με τις, όπως έχουμε ξαναπή, εθνικές του διαστάσεις) και σ’ αυτήν την τρίτη του έκδοσι, ευχόμαστε στον αγαπητό διευθυντή και σ’ όλους τους εξαίρετους συναδέλφους του διδακτικού προσωπικού υγεία, καλή δύναμι και φώτισι στο έργο τους!

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ - INAUGURATO IL MUSEO DI ACROPOLI

Ολόκληρη η ομιλία του υπουργού πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά στην τελετή των εγκαινίων του Μουσείου της Ακροπόλεως και ο σύντομος χαιρετισμός του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολου Παπούλια (ασχολίαστος).

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

"H Eλλάδα σήμερα δεν παρουσιάζει στον υπόλοιπο κόσμο απλώς ένα σύγχρονο μουσείο και ένα οικουμενικό μνημείο. Αποδεικνύει το σεβασμό της προς την ιστορία. Και προσπαθεί να αποδώσει, με ένα σπουδαίο έργο, το δέος και τη συγκίνηση που γεννιούνται στη ψυχή κάθε ανθρώπου, όταν υψώνει το βλέμμα και αντικρίζει τον Παρθενώνα.

Ο Παρθενώνας είναι ένα μεγαλοπρεπές μνημείο που οικοδομήθηκε για να τιμήσει τις σπουδαιότερες των αρετών, αυτές που αντιπροσώπευε η λατρεία προς τη θεά Αθηνά.

Είναι επιβλητικός, αλλά υμνεί το μέτρο. Τα μάρμαρά του ακτινοβολούν στον ελληνικό ήλιο όπως η γνώση και η σοφία. Και η αρμονία στην κατασκευή του μας δείχνει πως η απλότητα μπορεί να συναντηθεί με την τελειότητα.

Τα μηνύματα και οι συμβολισμοί του ιερού βράχου της Ακροπόλεως ανήκουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και μεταφέρουν σε κάθε γωνιά του κόσμου την ουσία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού: Δημοκρατία, γνώση, λιτότητα, αισθητική.

Για εμάς τους Έλληνες είναι κάτι παραπάνω. Είναι η ταυτότητά μας και η περηφάνια μας.

Σήμερα ο κόσμος όλος μπορεί να δει συγκεντρωμένα τα σημαντικότερα γλυπτά του Παρθενώνα.

Κάποια λείπουν. Είναι ώρα να επουλωθούν οι πληγές του μνημείου με την επιστροφή των μαρμάρων που του ανήκουν.

Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας εδώ σήμερα"!


Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΣΑΜΑΡΑ

Πολλά ήσαν τα σημεία που μας άρεσαν από την ομιλία του Υπ. Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά κατά την εντυπωσιακή τελετή εγκαινίων του νέου Μουσείου της Ακροπόλεως η οποία ολοκληρώθηκε προ ολίγων λεπτών (και την οποία παρακολουθήσαμε επ’ ευθείας από το Διαδίκτυο – μέσω του δικτύου της ΕΡΤ). Αξίζει, πιστεύουμε, αναδημοσιεύσεως:


{Μετά τις καθιερωμένες προσφωνήσεις των επισήμων, ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε αμέσως στην ιστορία του εγκαινιαζόμενου Μουσείου λέγοντας}:

"Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής το εμπνεύστηκε πρώτος και υπέδειξε τη θέση του το 1976. Η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη το συνέχισε στη δεκαετία του ’80, ξεκινώντας, παράλληλα, τη διεθνή εκστρατεία για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Όλες οι πτέρυγες της Βουλής αποφάσισαν, το 1994, την ίδρυση του Οργανισμού για την ανέγερση του Μουσείου. Το 2000, ο Κώστας Σημίτης δρομολόγησε την τελευταία φάση.

Το Μουσείο κατασκευάστηκε επί των ημερών του σημερινού Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και τώρα πλέον παραδίδεται στο παγκόσμιο κοινό. Όλες οι κυβερνήσεις το αγκάλιασαν. Κι ο ελληνικός λαός το στήριξε.

Το όνειρο τόσων πολλών ετών και τόσων πολλών ανθρώπων είναι πλέον πραγματικότητα.

Αυτή, λοιπόν, είναι μέρα χαράς για μας. Και θέλουμε να τη μοιραστούμε μαζί σας.(…)
Άν και επισκέπτεστε το Μουσείο για πρώτη φορά, είμαι σίγουρος ότι ήδη το νιώθετε οικείο.

Γιατί όλα αυτά που βλέπετε - γύρω σας, στο χώρο του Μουσείου και απέναντί σας, στον Ιερό Βράχο - συμβολίζουν ιδέες, αρχές, αξίες και ιδανικά, που κάποτε γεννήθηκαν εδώ, αλλά σήμερα είναι πια κτήμα ολόκληρης της Ανθρωπότητας.
Στην Ακρόπολη των Αθηνών όλα αυτά απαθανατίστηκαν ως υπόσταση της Αρμονίας, δηλαδή ως μίγμα Ομορφιάς και Λόγου, ως απόλυτο ταίριασμα Αρετής και Ελευθερίας.
Κι έμειναν εκεί όρθια στους αιώνες. Να φωτίζουν. Να εμπνέουν. Να στηρίζουν. Να ακτινοβολούν.
Η Τέχνη είναι ένα μεγάλο όπλο με το οποίο ο άνθρωπος νικάει το φόβο του θανάτου.

Κι ο τρόπος που χρησιμοποιεί την Τέχνη κάθε πολιτισμός, δείχνει τη στάση του απέναντι στη ζωή και τις υποθήκες που αφήνει στην αιωνιότητα.
Κάποτε έφτιαχναν άκαμπτες μορφές. Κάποτε άλλοτε έφτιαχναν μινιμαλιστικά σχήματα. Ύστερα τα κατασκευάσματα έγιναν πιο ανθρωπόμορφα. Και τέλος, στους Κλασικούς χρόνους, έγιναν απολύτως ανθρώπινα, με κίνηση, με έκφραση, με πάθος.
Και τα σμίλεψαν πάνω στο μάρμαρο. Και τα αφιέρωσαν στη Θεά της Σοφίας και πολιούχο των Αθηνών. Μέσα σε ένα Ναό - τον Παρθενώνα - που είναι λιτός και περίτεχνος ταυτόχρονα. Που εκφράζει την Αρμονία. Που είναι η υπέρτατη Αρετή, γιατί ταυτίζεται με την Ομορφιά. Κι είναι ταυτόχρονα η υπέρτατη Ελευθερία, γιατί ταυτίζεται με το Λόγο.

Είναι η θέωση του Ανθρώπου; Είναι η εξανθρώπιση του Θείου; Είναι και τα δύο μαζί!

Είναι η κορύφωση του Ελληνικού Πνεύματος, που μέσα από την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό, διαπέρασε ολόκληρο τον Πολιτισμό της Δύσης. Και σήμερα αποτελεί τη βάση ολόκληρου του ανθρώπινου πολιτισμού.

Κυρίες και Κύριοι, Εξοχώτατοι προσκεκλημένοι μας,

Τα μάρμαρα της Ακρόπολης είναι δικά μας για να τα μοιραστούμε με όλο τον κόσμο. Να τα μοιραστούμε μαζί σας. Αυτό που συμβολίζουν είναι και δικό σας κτήμα.

- Πρόκειται για ένα Μνημείο στην Ομορφιά, που δεν γίνεται αυτάρεσκη, γιατί υπηρετεί το Λόγο της Αρμονίας.

- Πρόκειται για ένα Μνημείο στην Ελευθερία, που δεν γίνεται «ύβρις», γιατί υπηρετεί το Μέτρο.

- Πρόκειται για ένα Μνημείο στον ίδιο τον Άνθρωπο, που δεν γίνεται υπερφίαλος, γιατί υποτάσσεται στην Αρμονία.

Αυτοί είναι οι συμβολισμοί του Παρθενώνα. Και τα γλυπτά του βρίσκονται εδώ. Γι’ αυτόν εδώ το χώρο.

Κι αυτά που δεν βρίσκονται εδώ, αυτά που αποσπάστηκαν και απομακρύνθηκαν πριν από 207 χρόνια, θα επανέλθουν. Αναπόφευκτα θα επανέλθουν.

Ο Παρθενώνας και τα γλυπτά του υπήρξαν θύματα λεηλασίας.

Το έγκλημα αυτό, σήμερα, μπορεί να επανορθωθεί. Το Μουσείο είναι η ηθική δύναμη που τα προσκαλεί πίσω: Να επανενωθούν. Τα μάρμαρα καλούν τα μάρμαρα!

Κι εδώ δεν έχουμε περιθώρια για μικροπολιτική. Δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε την ιδιοκτησία των μαρμάρων.

Δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε την αξιοπρέπειά μας. Δεν μπορούμε να νομιμοποιήσουμε την υφαρπαγή τους πριν από δύο αιώνες.

Δεν μπορούμε να προδώσουμε την ακεραιότητα του μνημείου. Μπορούμε μόνο να την υπερασπιστούμε. Και να την αποκαταστήσουμε.

Μπορούμε να συνεργαστούμε ειλικρινά με το Βρετανικό Μουσείο. Μπορούμε να αναπληρώσουμε το κενό που θα τους προκύψει, με δανεισμό από την Ελλάδα εναλλασσόμενων εκθέσεων από σπουδαία δείγματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Μπορούμε να συζητήσουμε, μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Αλλά τα μάρμαρα του Παρθενώνα θα επανενωθούν εδώ, στο Μουσείο της Ακρόπολης! Γιατί η επανένωσή τους είναι αγώνας για την αισθητική ακεραιότητα του Μνημείου, για την ηθική ακεραιότητα των συμβολισμών του.

Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι το σύμβολο και ο καταλύτης αυτής της παγκόσμιας ηθικής επιταγής.

Και κάτι ακόμα: Αυτό δεν είναι ένα Μουσείο «στέρησης». Είναι κορυφαίο μουσείο παρά το τραύμα του.

Κορυφαία τα αριστουργήματα της Κλασικής εποχής. Αλλά κορυφαία και τα ευρήματα προγενέστερων εποχών! Που υπάρχουν εδώ και συνδέονται με την κλιμάκωση του ελληνικού πνεύματος κατά τον Χρυσό Αιώνα.

Ο αρχαϊκός κόσμος προετοίμασε αυτήν την ακμή. Κι αυτή η ενότητα, αυτή η συνέχεια, αυτή η κλιμάκωση υπάρχει μόνον εδώ.

Δεν στέκεται μετέωρο το φαινόμενο του Παρθενώνα. Τα ιδεώδη που συμβολίζονται εδώ, γεννήθηκαν κατά τον Έκτο προ Χριστού αιώνα, με τις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα και τη δημοκρατία του Κλεισθένη. Αυτά ήταν ο πρόδρομος του Χρυσού Αιώνα!

Δεν πρόκειται λοιπόν μόνο για την ένωση που λείπει - την ένωση των μαρμάρων.

Το Μουσείο λαμπρύνεται κι από την ένωση που υπάρχει μέσα του και προβάλλεται για πρώτη φορά. Την ένωση των εποχών.

Κι αυτό το καθιστά όχι μόνο «τραυματισμένο», αλλά μεγαλειώδες παρά το τραύμα του. Μεγαλειώδες!

Γι’ αυτό και σήμερα, ολόκληρο το διάσημο Χθες της Ελλάδας απευθύνεται στο Μέλλον του Κόσμου.

Κυρίες και Κύριοι, Εξοχώτατοι προσκεκλημένοι μας,

Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι «κιβωτός» μιας πανανθρώπινης και διαχρονικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Καλωσήλθατε σε αυτό που είναι δικό μας και δικό σας. Εκτιμήστε το. Απολαύστε το. Μοιραστείτε το!

Αυτά που περιέχει και αυτά που συμβολίζει έχουν αξία μόνο αν γίνουν κτήμα όλων των ανθρώπων.

Δεν χωρίζουν, ενώνουν. Δεν φανατίζουν, φωτίζουν. Δεν ξεσηκώνουν, λυτρώνουν. Δεν επιβάλλουν, απελευθερώνουν.

Δεν θα τα αντιληφθείτε με τα μάτια σας μόνο. Θα τα ανακαλύψετε στα βάθη της ψυχής σας. Γιατί φέρνουν στην επιφάνεια τη βαθύτερη ουσία της ανθρώπινης υπόστασης. Που την έχουμε όλοι κρυμμένη μέσα μας. Κι ας την ξεχνάμε τόσο συχνά...

Είναι όλα αυτά που είμαστε, που νιώθουμε, που μας κάνουν καλύτερους, που μας κάνουν πιο αληθινούς.

Κυρίες και Κύριοι,

Εξοχώτατοι προσκεκλημένοι μας,

Σας καλωσορίζω στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Καλωσήλθατε στο σπίτι σας!".

Η Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στον ιταλικό Τύπο. Articolo sulla restituzione dei marmi del Partenone (tradotto dalla stampa italiana).

Από τον Ιταλικό Τύπο μεταφράζουμε ένα χθεσινό άρθρο για τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα και το ζήτημα της επιστροφής τους στο Μουσείο Ακροπόλεως.

[Το άρθρο έχει τίτλο: «Τότε και το Γκετί να μας επιστρέψη τον Λύσιππο». Προφανώς η συντάκτρια αναφέρεται στο εικονιζόμενο άγαλμα του γλύπτη Λυσίππου που βρίσκεται στο Getty Museum]




«Κάποτε λαμπυρίζανε πάνω στην Ακρόπολι των Αθηνών, τώρα βρίσκονται στο Βρεταννικό Μουσείο, στο επίκεντρο μιάς από τις πιο πολυσυζητημένες διενέξεις της ιστορίας της Αρχαιολογίας. Πρόκειται για τις 56 μαρμάρινες πλάκες, με 15 μετώπες του Παρθενώνα, 17 αετώματα, μία Καρυάτιδα και μία κολόνα του Ερεχθείου, τα λεγόμενα «Ελγίνεια Μάρμαρα», από το όνομα του Βρεταννού πρέσβη Τόμας Μπρούς (Thomas Bruce), έβδομου κόμη του Έλγιν (conte di Elgin), ο οποίος στις αρχές του 19ου αι. τα αποκόλλησε από τά αθηναϊκά αρχιτεκτονήματα και τα μετέφερε στο Λονδίνο, στο …σπίτι του. Τώρα πολλοί αναρωτιούνται: είναι σωστό ή όχι να τα επιστρέψουν στην Αθήνα για να επανενωθούν με τα υπόλοιπα που σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο της Ακρόπολης;
Υποστηρικτής της επιστροφής είναι ο Κρίστοφερ Χίτσενς (Christopher Hitchens), συγγραφέας του βιβλίου «Τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Οι λόγοι για την επιστροφή τους», άρτι εκδοθέν σε ιταλική έκδοσι (εκδ. Fazi, σς. 163, 19,50 Ευρώ). Απέναντί του έχει το Βρεταννικό Μουσείο και άλλες προσωπικότητες της κουλτούρας.
Ο Άγγλος Χίτσενς, συγγραφέας ιδιαίτερα μαχητικός (…), έχει ενστερνιστή την υπόθεσι των «Ελγινείων» από χρόνια. Η προσπάθειά του για επιστροφή αρχίζει 20 χρόνια πριν, όταν η «Βρεταννική Επιτροπή για την Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνος» του ζήτησε μια παρέμβασι «η οποία απλώς θα έκανε αναφορά στην φυσική δικαιοσύνη»: τα γλυπτά του Παρθενώνα ακρωτηριάστηκαν και λεηλατήθηκαν την εποχή κατά την οποία η Ελλάδα ήταν κατακτημένη από τους Τούρκους, στις αρχές του 1800. Μια αδικία που θα έπρεπε να αποκατασταθή.
Στο σημερινό βιβλίο (με εισαγωγή της νοτιοαφρικανής συγγραφέως Ναντίν Γκόρντιμερ) ο Χίτσενς ανατρέχει όλη την ιστορία του Παρθενώνα, από τις αρχές μέχρι τις μεταμορφώσεις των αιώνων, μέχρι και τις υφαρπαγές του 19ου αιώνα. Διηγείται πώς εκείνες οι μεγαλειώδεις πέτρες που σκαλίστηκαν τον καιρό του Περικλέους και του Φειδία τον πέμπτο αιώνα, τεμαχίστηκαν και αποσπάστηκαν ξεκινώντας από το 1801 από τον λόρδο του Έλγιν «με τρόπο όχι νόμιμο» και με σκοπό και συμφέρον ιδιωτικό: τον καλλωπισμό του σπιτιού του που κατασκεύαζε στην Σκωτία και την πιθανότητα να αποκόμιζε ένα γερό κομπόδεμα από την αγγλική κυβέρνησι, προσφέροντας τα μάρμαρα για 62.440 στερλίνες και εξασφαλίζοντας τα μισά από αυτά.
(…)
Οι αντίθετες απόψεις όμως υποστηρίζουν πως, χάρις στον Ελγίνο, τα γλυπτά διατηρήθηκαν, ήσαν περισσότερο ασφαλή στο Βρεταννικό Μουσείο παρά στην Αθήνα, επέτρεψαν την μελέτη της ελληνικής αρχαιότητας και ότι ο καλός Ελγίνος έδρασε με το πνεύμα ενός συντηρητικού.
Επιπλέον η επιστροφή των μαρμάρων θα δημιουργούσε ένα προηγούμενο για το άδειασμα των Μουσείων και των συλλογών τέχνης όλου του κόσμου, απ’ το Μουσείο Γκιμέ (Guimet) της ανατολικής τέχνης του Παρισιού, μέχρι το Αιγυπτιακό Μουσείο του Τορίνου. Χωρίς να συνυπολογίσουμε ότι η Βενετία θα έπρεπε να επιστρέψη στην Κωνσταντινούπολι τα άλογα του Αγίου Μάρκου και το Βερολίνο τα μάρμαρα του Βωμού της Περγάμου στην Τουρκία. Ή η προτομή της Νεφερτίτης που σήμερα φιλοξενείται στο Μουσείο «Άλτες» (Altes Museum) της γερμανικής πρωτευούσης, εκτός κι αν αποδεικνυόταν χωρίς ίχνος αμφιβολιών ότι δέν είναι γνήσιο κι επομένως κανείς δεν θα ενδιαφερόταν γι’ αυτό».

(της Maurizia Tazartes)

ΔΡΕΣΔΗ. ΕΝΑ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ. Dresda. Una Città centro di Cultura e Sport. Dresden; Ein Kultur- und Sportzentrum

Η ΠΟΛΗ ΞΕΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ 2008
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΣΗ – ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
[Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησαν οι εφετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες σκακιού στην Δρέσδη, σχεδιάζαμε να αφιερώσουμε λίγα λόγια για την (πρώην ανατολικογερμανική) αυτήν πόλι που θα φιλοξενούσε την μέγιστη αυτή σκακιστική διοργάνωσι. Με ιδιαίτερη λοιπόν χαρά και ικανοποίησι δημοσιεύουμε την παρακάτω συνεργασία από τον φίλο και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου μας, Παναγιώτη Ντούρα, η οποία ελπίζουμε να ανταποκρίνεται στο ενδιαφέρον των επισκεπτών (σκακιστών και μή) του Ιστολογίου μας.]
Η Δρέσδη, πρωτεύουσα του κρατιδίου της Σαξωνίας, με περίπου 700.000 χιλιάδες πληθυσμό, βρίσκεται στο Ν. τμήμα της τέως Ανατολικής Γερμανίας. Την διασχίζει ο γνωστός ποταμός Έλβας, που αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς υδάτινους δρόμους στην Β. Κεντρική Ευρώπη.
Η κοιλάδα του Έλβα ήταν ανέκαθεν πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, και ανα τους αιώνες τόπος κατοικίας έμπορων και κυνηγών.
Η ετυμολογία της λέξεως προέρχεται από το ιδρυθέν χωριό Drezdany, στο οποίο εγκαταστάθηκαν αρχικά οι Γερμανοί, τον 6ο αιώνα, και ακολούθησαν οι Σλάβοι της Βοημίας. Η κοιλάδα της Δρέσδης με την αρμονική συνύπαρξη του φυσικού περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής της περιοχής, αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά της Ουνέσκο (UNESCO ).
Η ποιότητα της περιοχής περιγράφεται περίτεχνα και σε μία επιστολή του γνωστού Γερμανού ποιητή Heinrich von Kleist (1711) στην αδελφή του.
«Έβλεπα απ’ τις όχθες να απλώνεται στα πόδια μου η όμορφη κοιλάδα του Έλβα, σαν ένας πίνακας του Claude Lorrain – μου φαινόταν σαν ένα τοπίο κεντημένο σε χαλί, πράσινοι διάδρομοι, χωριά, σαν πλατύ ρεύμα που αλλάζει γρήγορα κατεύθυνση να φιλήσει την Δρέσδη, και την φίλησε, και γρήγορα φεύγει – και το τεράστιο στεφάνι των βουνών που περιβάλλει σαν κέντημα το χαλί, και ο καταγάλανος ουρανός πλαγιασμένος πάνω απ’ το τοπίο».
Με την ίδρυση του ελεύθερου κράτους της Σαξωνίας, το 1920, έγιναν σημαντικά κτιριακά και ιστορικά επιτεύγματα που σημάδεψαν την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης. Με την ανάληψη της εξουσίας από τους εθνικοσοσιαλιστές το 1933, επήλθε ένα τέλος στην πολιτισμική ανάπτυξη. Ιδιαίτερη καταπίεση και βία έζησε η εβραϊκή κοινότητα της πόλης. Ο Volker Klempe έχει καταγράψει στα ημερολόγιά του τις καταστροφές που έγιναν σ’ αυτήν την περιοχή.
Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΡΕΣΔΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ
Η πεποίθηση των συμμάχων πως παρόλο τον βομβαρδισμό των μεγάλων πόλεων της Γερμανίας η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Δρέσδης θα παρέμενε ανέπαφη, ήταν δεδομένη. Την νύκτα όμως της Αποκριάς (13 προς 15 Φεβρουαρίου) του 1945, πέντε αεροπορικές επιθέσεις κατέστρεψαν το κέντρο και τα περίχωρα της πόλης. Για πέντε μέρες καίγονταν η περιοχή και 250.000 κάτοικοι πέθαναν. Το ανεκτίμητο πολιτισμικό-ιστορικό κέντρο της Δρέσδης θάφτηκε κάτω από 12.000.000 τόνους ερειπίων. Φημισμένα κτίρια, όπως η Όπερα Semper, το Zwinger, το κάστρο και το παλάτι Taschenberg κάηκαν ολοσχερώς. Το πρωί της 15ης Φεβρουαρίου έπεσε και ο καμένος τρούλος της Frauenkirche. Με πολύ κόπο οι κάτοικοι προσπάθησαν
να αναζωογονήσουν την ολοκληρωτικά καμένη περιοχή. Στις 8 Μαΐου του 1945 κατέλαβε ο Ρωσικός στρατός την πόλη. Τα πρώτα χρόνια μετά τον Πόλεμο χιλιάδες εθελοντές καθάρισαν τα ερείπια από την ισοπεδωμένη πρωτεύουσα. Άρχισε η ανοικοδόμηση των χαρακτηριστικότερων κτιρίων στο ιστορικό κέντρο. Εκ θεμελίων πραγματοποιήθηκε η επανακατασκευή επιλεγμένων μνημείων, το 1964 ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή του Zwinger, το 1985 ξαναφτιάχτηκε η Όπερα Semper και μόλις το 2005 ο ναός Frauenkirche.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
1.Ο Ναός Frauenkirche
Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής. Κτίστηκε από το 1743 μέχρι το 1776 από τον αρχιτέκτονα Georg Bahr . Καταστράφηκε τελείως το 1945 και για 50 χρόνια τα απομεινάρια του κατεστραμμένου ναού χαρακτήριζαν το κέντρο της πόλης. Είναι μπαροκικού ρυθμού προτεσταντικός ναός και στο εσωτερικό του έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο ο μέγας J. S. Bach. Για την ανακατασευή του ναού τον Οκτώβριο του 2005 χρησιμοποιήθηκαν τα υπάρχοντα αξιοποιήσιμα ερείπια. Σήμερα αποτελεί αντιπολεμικό σύμβολο διεθνούς συμφιλίωσης, τόπο πίστεως, ελπίδας και συνάντησης, και με την υποστήριξη χορηγών απ’ όλο τον κόσμο η «Πέτρινη Καμπάνα» στον τρούλο της εκκλησίας, έδωσε την θέση της σε ένα αριστούργημα του ευρωπαϊκού μπαρόκ.
2. Η Συναγωγή των Εβραίων
Χτίστηκε υπο τις οδηγίες του γνωστού αρχιτέκτονα Georg Semper από το 1830 μέχρι το 1840. Η κατασκευή της συναγωγής ήταν αίτημα της εβραϊκής κοινότητας της πόλης για πάνω από 50 χρόνια. Καταστράφηκε το 1938 από τους Ναζί και 60 χρόνια αργότερα, στις 9.11.98 ξεκίνησε με χορηγία η ανοικοδόμησή της. Εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 2001 και αποτελεί μνημείο και σύμβολο.
3. Το Zwinger (Τσβίνγκερ)
Το σύμβολο της πόλης, είναι παλάτι ρυθμού μπαρόκ και το όνομά του σημαίνει «ανάμεσα στα δύο τείχη - το εσωτερικό και το εξωτερικό». Αυτή ήταν η αρχική θέση του παλατιού. Στις εγκαταστάσεις του ανήκουν η μεγάλη εσωτερική αυλή, οι τοξοειδείς γαλαρίες και τα διάφορα περίπτερα. Κτίστηκε από το 1710 έως το 1728 κατόπιν εντολής του Δούκα Φρειδερίκου του Α΄. Ύστερα από τις καταστροφές του, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και την μετέπειτα ανοικοδόμησή του, φυλάσσονται εκεί σήμερα συλλογές πορσελάνης και φιλοξενούνται το Μουσείο ζώων και το «μαθηματικο-φυσικό σαλόνι».
4. Η Όπερα Semper (Ζέμπερ)
Είναι κτίριο αναγεννησιακού ρυθμού, κτισμένο μεταξύ 1871-1878, από τον Manfred Semper. Η λεπτεπίλεπτη αρχιτεκτονική και η ιδιαίτερη ακουστική έκαναν την Όπερα κορυφαία τον 19ο αιώνα και σήμερα θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές όπερες του κόσμου.
Και για το τέλος ……
Η περιοχή φημίζεται για τα παραδοσιακά γλυκά της, όπως π.χ. το Dresdner Stollen (χριστουγεννιάτικο Χριστόψωμο), & για τα ξύλινα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου που προέρχονται από τα δάση της περιοχής. Το οροπέδιο τέλος Elbsandstein θεωρείται ένας τουριστικός προορισμός για Γερμανούς και ξένους τουρίστες, λάτρεις των πεζοποριών, του χειμερινού σκι και της φύσης.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΤΟΥΡΑΣ
Καθηγητής Γερμανικής Γλώσσας

ΘΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΚΑΛΥΜΝΟΣ 2007. INAUGURAL IN-COUNTRY STUDY PROGRAMM, Kalymnos 2007”

PROGRAMMA D’ INSEGNAMENTO DI LINGUA E CULTURA NEOGRECA, A KALYMNOS 2007
Έχουμε ακούσει για εκατοντάδες προγράμματα από διάφορους φορείς - και ιδιαίτερα εκπαιδευτικούς - να «τρέχουν», κυρίως τα τελευταία 10 χρόνια, στην χώρα μας.
Εκπαιδευτικά προγράμματα από την Πρωτοβάθμια έως την Τριτοβάθμια Εκπ/σι, με ποικίλες ονομασίες ( «Αγωγής υγείας», «Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης», ανταλλαγών, γλώσσας, πολιτισμού, φιλοξενίας παλιννοστούντων ή αλλοδαπών μεταναστών κλπ) αξιοποιούν θετικά ή, άλλοτε, διασπαθίζουν ανωφέλετα τα αντίστοιχα προβλεπόμενα από τους αρμόδιους κρατικούς ή και διακρατικούς φορείς κονδύλια της Ε.Ε. με τις επι μέρους επιδοτήσεις.
Μοναδική πραγματικά η ιδιαιτερότητα του Προγράμματος που με την επωνυμία «ΘΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΣ 2007» [“INAUGURAL IN-COUNTRY STUDY, Kalymnos 2007”] πραγματοποιήθηκε πέρυσι, εγκαινιαζόμενο μάλιστα ακριβώς έναν χρόνο πριν από σήμερα!
Πρόκειται για ένα Πρόγραμμα διδασκαλίας Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού σε φοιτητές Πανεπιστημίων τής Αυστραλίας, το οποίο «έτρεξε» στην Κάλυμνο το περασμένο καλοκαίρι από 9 έως 27 Ιουλίου υπο την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, και με χορηγία της Γ.Γ. Αποδήμου Ελληνισμού υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Ντάργουιν (Charles Darwin University) και τον Δήμο Καλυμνίων…
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον ήταν το μεθοδολογικό πλαίσιο:
Κατά την διάρκεια των 3 εβδομάδων της παραμονής τους στο νησί των σφουγγαράδων οι 25 περίπου φοιτητές (από 2 Αυστραλιανά Πανεπιστήμια, Αδελαΐδος και Ντάργουιν) εκαλούντο όχι μόνον να παρακολουθούν εντατικά μαθήματα ελληνικής γλώσσας (70 συνολικά ωρών), αλλά και να εκπονήσουν έρευνα η οποία θα οδηγούσε σε παραγωγή πολυμεσικού υλικού εστιασμένο μέσα σε ένα από τα εννέα γλωσσικά θεματικά πεδία (το οποίο είχαν ανα δύο ή τρείς την υποχρέωσι, αλλά ελεύθερα, από την έναρξι να επιλέξουν ) του Προγράμματος: Τοπική Ιστορία, Παιδεία, Τέχνες, Σπογγαλιεία και Σφουγγαράδες, Παράδοσι, Οικονομία, Τουρισμός, Καθημερινός Βίος, Διατροφικές συνήθειες - Κουζίνα, Μετανάστευσι.
Αυτή ακριβώς η ενσωμάτωσι των νέων τεχνολογιών στην διδασκαλία της Ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας, καθώς και το γεγονός ότι οι γλωσσικές σπουδές των φοιτητών στο εντόπιο αυτό περιβάλλον θα αναγνωρίζονταν ως 6μηνιαίο μάθημα από τα Πανεπιστήμιά τους, ήταν το ισχυρό χαρτί για την υλοποίησι του πρωτοποριακού αυτού προγράμματος. Δυο-τρία, τουλάχιστον, σχετικά προγράμματα γνωρίζω ανα την επικράτεια. Ένα μάλιστα από αυτά, το πιο γνωστό (εκείνο του θερινού σχολείου γλώσσας της Θεσσαλονίκης) επι δεκαετίες λειτουργεί συμβάλλοντας στην εκπαίδευσι των αλλόγλωσσων φοιτητών και πτυχιούχων και δή στην στελέχωσι των νεοελληνιστών των πανεπιστημίων της Ιταλίας, αλλά κανένα δεν έχει αυτό το υπερσύγχρονο χαρακτηριστικό στην μεθοδολογία διδασκαλίας της ελληνικής και την ένταξι σε ακαδημαϊκό πλάνο σπουδών.
Οι αλλόγλωσσοι λοιπόν φοιτητές, πράγματι, με το υλικό που συγκέντρωσαν παρήγαγαν ηλεκτρονικό-πολυμεσικό κείμενο που χαρακτηρίζονταν απο την συλλειτουργία γλωσσικού κειμένου, φωτογραφίας, εικονοληψίας ( “video”) και ήχου.
Βασική προϋπόθεσι, βέβαια, σε όλες τις φάσεις της ερευνητικής προετοιμασίας των
φοιτητών ήταν η χρήσι της νεοελληνικής.
Και αν η γλώσσα επικοινωνίας ήταν αυτονόητο να ζητείται από τους ξένους φοιτητές να είναι η ελληνική, η υποχρέωσί τους να χρησιμοποιήσουν την διδασκόμενη σ΄ αυτούς ξένη γλώσσα όχι μόνο στην φάσι τής σύνθεσης των εργασιών τους, αλλά και στην ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙ της τελικής εργασίας στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ, εφάνταζε πραγματικός άθλος.
Και όμως οι φοιτητές μας ανταποκρίθηκαν με επιτυχία (φυσικά, ο καθένας ανάλογα με το επίπεδο και την ικανότητά του) στο δύσκολο αυτό εγχείρημα, και μάλιστα παρουσίασαν το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους δημόσια, στο τέλος τού προγράμματος (Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007, στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Καλύμνου «Οι Μούσες»), παρουσία των τοπικών ΜΜΕ και κοινού!
Οι στόχοι που έθεσε ο συντονιστής τού Προγράμματος Γεώργιος Φραζής με τους συνεργάτες του (: Πανεπιστημιακοί καθηγητές και ειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό από τρία ελληνικά Πανεπιστήμια,: Αθηνών, Θεσσαλονίκης και, κυρίως, Αιγαίου) υλοποιήθηκαν σε απρόσμενα υψηλό –για εγκαινιαστικό έτος- βαθμό.
Ο Δρ Γεώργιος Φραζής, Λέκτορας στο πανεπιστήμιο Flinders της Αδελαΐδος, Καλύμνιος την καταγωγή εκπαιδευτικός χρόνια αποσπασμένος στην Ωκεανία, είναι ο αληθινός εμπνευστής και η ψυχή τού αξιοθαύμαστου αυτού εγχειρήματος.

{Η ιδιαίτερη πατρίδα του (στα πρόσωπα των απλών ανθρώπων που τον σταματούν πρόσχαρα στον δρόμο για να τον σταματήσουν) ήδη του το αναγνωρίζει.}
Αυτός είχε το Όραμα. Το αναζωπύρωσε με το πάθος του. Το υλοποίησε με την άοκνη μεθοδική του προσπάθεια.
Συντονισμένες προσπάθειες 4 (!) ετών (μαραθώνιες συσκέψεις, τεράστιος όγκος αλληλογραφίας, αλλεπάλληλα ταξίδια και πάνω απ’ όλα μακρά οργανωτική και εκπαιδευτική προετοιμασία) του Γ. Φραζή με την Ελληνική Κοινότητα στο μακρινό Ντάργουιν και στο εκεί Πανεπιστήμιο (Charles Darwin University), οδήγησαν στην εξεύρεσι νομικής εδραίωσης, πολιτικών στηριγμάτων, χορηγών και Πανεπιστημιακών συνεργασιών.
Αξιοποίησε ιδιοφυώς ειδική συμφωνία που προβλεπόταν από την προ ετών αδελφοποίησι των πόλεων της Καλύμνου και του Ντάργουιν, και κατάφερε να αντιμετωπίσει επιτυχώς έναν ωκεανό γραφειοκρατικών και μη λεπτομερειών.
Όλοι –ακόμα και τώρα- αναρωτιούνται για το μυστικό της επιτυχίας του. Η απάντησι δεν μπορεί παρά να είναι υποκειμενική. Εγώ θα έλεγα: μεταφυσική.
Ο Γ. Φραζής, το Νησί του, την Πατρίδα του, την Γλώσσα και τον Πολιτισμό της τα αγαπάει πολύ. Μα πάρα πολύ. Και η Αγάπη κάνει τα θαύματα.
Για ένα μικρό θαύμα μιλάγαμε τόση ώρα…

Εύσημα αρμόζουν και στους δύο άνδρες τής Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τον (γεμάτο πάθος και καλύμνικη φιλοξενία) Δήμαρχο, κ. Γιώργο Ρούσσσο και τον (ακούραστο και εξαίρετου ήθους) Αντιδήμαρχο Καλυμνίων κ. Φίλιππο Χριστοδούλου, [το ότι αμφότεροι υπήρξαν εκπαιδευτικοί λειτουργοί ίσως εξηγεί τον ζήλο και την αμέριστη υποστήριξι στο πρόγραμμα], αλλά και την πολιτική εξουσία που στο πρόσωπο του Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Βαληνάκη Ιωάννη, απέδειξε ότι υπάρχουν ακόμη οάσεις ευαισθησίας και προσφοράς στον δοκιμαζόμενο από ανυποληψία πολιτικό κόσμο.

Στον ευγνωμόνως υπογραφόμενο μένει η μεγάλη τιμή τής συμμετοχής στο πρωτοποριακό αυτό εγχείρημα με τις μικρές, ίσως (αρχικά), αλλά αδιαμφισβήτητα ΕΘΝΙΚΕΣ διαστάσεις.





Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης