ΑΕΚ ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ: 2ο Τουρνουά Μπλίτς «Δρ Γκρέκο»: Πρώτες φωτογραφίες. 2nd Blitz Tournament “Dr Greco”: First photos. Le prime foto dalla conclusione del 2ndoTorneo Lampo in onore di Lorenzo Mavilis

.

.
.

.
.
.

2ο ΤΟΥΡΝΟΥΑ BLITZ «Dr GRECO». Η αφίσα και μια παρτίδα του Λορέντζου Μαβίλη. 2nd Blitz Tournament “Dr Greco”: the poster of the tournament in honor of Lorenzo Mabilis and the chess game Seger - Mavilis. 2ndo Torneo Lampo “Dr GRECO”. L’ affissione a una partita di Lorenzo Mavilis (L. Mabillis)

Από την αρχή της εβδομάδος κυκλοφορεί σε διάφορα σημεία της πόλης μας η αφίσα της διοργάνωσης.

Όπως και την άλλη φορά έτσι και τώρα έχουμε συμπεριλάβη κοντά στο άλλο πληροφοριακό υλικό της αφίσας και το απαραίτητο για εμάς υλικό προς το τιμώμενο πρόσωπο. Έτσι ο "Δρ Γκραίκο", ο Λορέντζος Μαβίλης, δεν απεικονίζεται απλώς και μόνο σε μια του (ελαφρώς …πειραγμένη!) φωτογραφία, αλλά παρουσιάζεται ως πρωταγωνιστής σε μια σκακιστική του δημιουργία: μια νικηφόρα παρτίδα του στην Γερμανία.
Στοιχείο πρωτοτυπίας αυτή τη φορά (γιατί και την προηγούμενη είχαμε βάλη σκακιστικό διάγραμμα μιας εντυπωσιακής νίκης του Dr Greco), είναι ότι μαζί με το διάγραμμα φιλοξενείται στην αφίσα μας ΟΛΟΚΛΗΡΗ μια παρτίδα!
Η εν λόγω παρτίδα αξίζει, νομίζουμε, να πάρει την πρέπουσα θέσι της και στο Ιστολόγιό μας!

 Seger,Hans - Mavilis,Lorenzo
[B00] Greek Defence
6th German C.F. Congress BRESLAU, 1889

1.d4 b6 2.e4 Bb7 3.Bd3 g6 4.Nf3 Bg7 5.Be3 Nf6 6.Nbd2 Ng4 7.Bf4 0–0 8.h3 Nh6 9.g4 Kh8 10.c3 d6 11.Nf1 Nd7 12.Be3 Ng8 13.Ng3 e6 14.Qd2 a5 15.Rd1 f6 16.Nh2 f5 17.f4 Qh4 18.Qf2 Qe7 19.Rf1 e5 20.d5 exf4 21.Qxf4 fxe4 22.Qxe4 Qh4 23.Bf2 Rae8 24.Ne2 Rxf2 25.Qxe8 Rf8+
0–1

Play online chess

Ένα ορφανό ερωτικό σονέτο του 1881 και μια φιλολογική υποψία για τον ποιητή του. Un sonetto del 1881, d’autore sconosciuto, e un sospetto sulla sua paternità.

«…τὰ στήθη της ἄσπρα εἶναι σὰν κρίνα…»
(Ο ερωτικός πατριώτης ποιητής Μαβίλης;)

 Ένα όλο τσαχπινιά και με περισσή τελειότητα σονέττο φιγουράρει σε ένα παλιό τεύχος (πρίν 130 περίπου χρόνια) του περ "Μη Χάνεσαι". Κάνω την υπόθεσι –χωρίς και να το έχω πολυψάξει- ότι παραμένει αταύτιστο κατά τον δημιουργό του. Εκ του προχείρου διαπιστώνω πως λίγο-πολύ όλοι οι μόνιμοι συνεργάτες του περιοδικού γράφουν με το όνομά τους ή με σταθερά ψευδώνυμα. Το Gamin δείχνει να εμφανίζεται εκεί άπαξ. Και ούτε το συνάντησα κάπου αλλού. Ως ψευδώνυμο είναι κάπως …παιχνιδιάρικο και επιπλέον το σονέττο από τεχνικής απόψεως είναι άψογο. Μου θυμίζει, λοιπόν, όχι τόσο με τον στίχο του ή την ομοιοκαταληξία, όσο με το κάπως σκαμπρόζικό του περιεχόμενο το γνωστό ποίημα του Μαβίλη για μια γερμανίδα σερβιτόρα, το «Μίννα», που τό ‘γραψε νεότατος, 24 ετών φοιτητής.
Πέρα από την θεματική συγγένεια τα δύο σονέττα εφάπτονται θα έλεγα σε δύο σημεία, τα λευκά «σαν κρίνα» στήθη και βέβαια το «φιλί».
Δεν νομίζω πάντως να υπάρχει αμφιβολία, πως το παρόν, το ¨΄αδηλον¨, είναι ασυγκρίτως πιο τολμηρό καθώς ξεχειλίζει από ερωτισμό (σε βαθμό που να μας εντυπωσιάζει σε σχέσι με την εποχή του).
Και ίσως και γι’ αυτό να παρέμεινε αδήλου πατρότητος!

Το …άδηλον: 

SONETTO

Η όψι της, η φλογερή ματιά της,

Η καστανή πλεξίδα της λυτή,

Το στήθος της, τα χέρια τα γυμνά της

Θα τρέλλαιναν πεζό και ποιητή.

΄Ε πλειά,  το λογικό δεν με κρατεί

‘Σαν πρώτα…Ακουμπώ  στα γόνατά της

Το χέρι μου τη μέση της ζητεί

Και τάλλο ξεγλιστρά στην τραχηλιά της.

Του κάκου μού φωνάζει πως θα φύγη,

Η όλη γλύκα με παρακαλεί,

Το χέρι μου τα στήθη της ανοίγει

Και ακουμπώ στα κρίνα τους το στόμα…

Ω θείο! …ώ ατίμητο φιλί!

Τα χείλη μου μυρίζουνε ακόμα!...

                                                      Gamin

Μη Χάνεσαι Αρ. 193, Κυριακή 13 Σεπ 1881, σ. 4

Και το αναγνωρισμένο:

Εἰς τὴ Μίννα

Τί μὲ γνοιάζει πῶς εἶναι κελνερίνα
ἂν μ' ὅλη τὴν καρδιά της μ' ἀγαπάει,
ἂν τὰ στήθη της ἄσπρα εἶναι σὰν κρίνα,
ἂν σὰν τὰ Χερουβὶμ χαμογελάει;

Σὰν ὁ τυφλὸς ποὺ ξάφν' οὐράνι' ἀχτίνα
τὸ μαῦρο σκότος γύρω του σκορπάει,
ὅμοια κ' ἐγὼ θαμπόνομαι ἀπὸ κεῖνα
τὰ δυό της μαῦρα μάτια ἂν μέ τυράῃ.

Ἄμε χάσου ξερὴ Φιλολογία,
γριὰ φτιασιδωμένη, ἄσχημη, κρύα,
ποὺ ὣς τώρα τὸ μυαλό μου ἔχεις τυφλώσῃ.

Τὴν Ἐμορφιὰ τὴν κλασικὴ σπουδάζω
ὅταν γλυκὰ τὴ Μίννα μου ἀγκαλιάζω,
ὅταν ἡ Μίννα ἕνα φιλὶ μοῦ δώσῃ.

Λ. Μαβίλης (1884)

Μνήμη Λαυρέντιου Μαβίλη. Τιμή στα εκατoνενάχρονά του με ένα ποίημα του Δ. Σολδάτου. Onore alla memoria del patriota, poete e scacchista Lorenzo Mavilis (1860- 1912) con uma poesia di D. Soldatos

Λορέντζος-Λαυρέντιος Μαβίλης. 101 ΧΡΟΝΙΑ από τον ηρωικό του θάνατο:
28 Νοεμβρίου 1912- 11 Δεκεμβρίου 2013 (Νέο ημερολόγιο)

ΜΝΗΜΗ
Το πνεύμα παραδόθηκε στην ύλη.
Φτωχή σοδειά οι στίχοι μου κι εφέτο.
Μαράθηκε στους κάμπους τ’ ασφοδίλι
που θά ‘κοβα, να πλέξω ένα σονέτο

αντάξιο της μνήμης του Μαβίλη.
Πάρ’ το μελάνι Μούσα, άγιασέ το
και φλόγα στο χαρτί μου επίστρεψέ το,
ν’ ανάψω ενός ήρωα το καντήλι.

Ματώνω με τα δόντια μου τα χείλη,
που οι ζωντανοί, νεκρέ ποιητή, ξεχνάνε–
κι ας πέθανες ελεύθεροι για νά ‘ναι.

Χυδαίοι επιλήσμονες, Μαβίλη,
οι Έλληνες που γίνανε γραικύλοι,
χυδαία και η γλώσσα που μιλάνε.

Δημήτρης Ε. Σολδάτος
(Νοέμβρης 2003)