Επιγραμματική (κι ελπίζω όχι για χρήσι ...επιτύμβια) ανάρτησι τύπου ...bonsai!
(Δεν είναι δα και πρώτη φορά)
Παράδοξη συγκυρία (Γενέθλιος Ημέρα κοντά σε Ετήσιο Μνημόσυνο), ιδιόμορφο ευχητήριο:
Κάτι σαν αρχαιοπρεπές αντίδωρον - στιχουργικό ρωπογράφημα:
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (Του ..."μεταφραστού"):
Το εξομολογητικό ύφος του Γρηγορίου, τό χω ξαναπεί, είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του φωνής. Ακούστε την απο τα βάθη των αιώνων σ’ αυτό το ποίημα.
Μοιάζει σπαρακτικό παράπονο πονεμένου και απο πολλά και πολλούς κατατρεγμένου ταπεινού ανθρώπου. Κι όμως είναι παράπονο που είναι έμμετρα διατυπωμένο απο την πέννα και το στόμα ενός γιγαντιαίου κατα το πνευματικό ανάστημα ανθρώπου, ενός αναγνωρισμένου ήδη απο την εποχή του Έλληνα Σοφού και Χριστιανού Αγίου.
Στο συγκεκριμένο ποίημα είχα προ ημερών την έμπνευσι να ετοιμάσω μια μετάφρασι. Μου πήρε κάποιες μέρες να κατασταλάξω σε κάτι έμμετρο με βάσι ρυθμό κάπως παρόμοιο με του πρωτοτύπου αρχαίου κειμένου (δωδεκασύλλαβο). Πάνω που την ολοκλήρωνα, άνοιξα ένα σκονισμένο βιβλίο και τί βρήκα ; Πάνω σε ένα πρόχειρο χαρτί μια (απο 20ετίας; ) άλλη μετάφρασί μου στο ποίημα!? Έμμετρη κι αυτή, αλλά η απόδοσι του ποιήματος του Γρηγορίου ήταν σε νεοελληνικό ιαμβικό 15σύλλαβο!
Τί να πώ, τώρα, για το ...μυαλό μου;
...................................................
:
ΠΌΘΟΣ
ΤΟΥ͂ ΘΑΝΆΤΟΥ
Δὶς,
οἶδα τοῦτο, φεῦ δὶς ἐπτερνισμένος·
Εἰ μὲν δικαίως, προσδέχοιθ' ὑμᾶς Θεός·
Εἰ δ' οὐ δικαίως, προσδέχοιθ' ὅμως Θεός·
Οὐδὲν γὰρ ὑμῶν οὐδὲ ὣς καθέξομαι.
Πλὴν ἐκλέλοιπα, καὶ ποθῶ λύσιν κακῶν.
Τῶν μὲν παρόντων εἰμὶ πάντων ἔμπλεως,
Πλούτου, πενίας, χαρμονῶν, οὐ χαρμονῶν,
Δόξης, ἀτιμίας τε, δυσμενῶν, φίλων·
Τῶν δ' οὐ παρόντων εὔχομαι πεῖραν λαβεῖν.
Πέρας λόγου· τολμῶ δὲ, καὶ δέχου λόγον·
Εἰ μηδέν εἰμι, Χριστέ μου, τίς ἡ πλάσις;
Εἰ τίμιός σοι, πῶς τόσοις ἐλαύνομαι;
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ
(ΕΠΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ “Περι εαυτου” ΛΑ΄, Migne XXXVII, 1299)
..........................................................................
ΔΟΚΙΜΗ Α΄
ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΔΟΚΙΜΗ Β΄
Είν’ αλήθεια οτι κι οι δύο μ’ αρέσουνε, αλλά και στις δύο κάθε φορά που τις κοιτάζω, βρίσκω ψεγάδια. Μέχρι να αποφασίσω κάτι άλλο (non c’ e΄ due senza tre?) τις δημοσιεύω και ...έχει ο Θεός!
Τα συνηθισμένα:
Κι εμείς το σχόλιό μας.
:
Αλλά και για την κρίσι που υπηρετείται με ειλικρινή αντιμετώπισι της φιλολογικής αλήθειας, χρειάζεται να εξηγήσουμε (στους πάντες και ειδικά στους μαθητές) το πλήρες περιεχόμενο των όρων “Εθνικός” και “Αντισημιτισμός”.
Ολόκληρο το χθεσινό μήνυμα της Κυρίας Υπουργού εδώ.
.........................
Και για τα καυτά θέματα “Ολοκαύτωμα”, “Γενοκτονία” και την επικαιρότητά τους, σαν παράλληλο κείμενο που λένε στο Σχολείο,επιτρέψτε ένα μικρό Reel βιντεάκι απο το Youtube.
Μην βιαστείτε να το χαρακτηρίσετε. Please! Ακούστε/δέστε το πρώτα. Ομιλητής ένας Καναδός Γερουσιαστής ονόματι Yuen Pau Woo. Η ομιλία και αυτουνού (με τον τίτλο "Ποτέ Πιά" - Never Again) είναι για τί άλλο; Για την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος...
(Σ. Σ. Δεν μεταφράζω ελληνικά τον λόγο του, αλλά υποτιτλίζεται το κείμενο μέσα στο reel video).
:
1. ΤΟ "REEL": ΕΔΩ κι εδώ:
https://youtube.com/shorts/ovStJI-GKck?si=-QQOlZBBfp3rz_uL
Και επειδή -όπως διαπιστώνω- δέν μπορώ να το παίξω/φορτώσω απο τον Blogger, βάζω επιπλέον και ένα παλαιότερο 15 μόλις λεπτών απο το Γιουτιούμπ, κατάλληλα αμφότερα για προβληματισμό.
:
2. VIDEO "NEVER AGAIN" Senator Yuen Pau Woo
...
Μέχρι να επανέλθω στο ζήτημα, επέλεξα να αναδημοσιεύσω ένα σκακιστικό πρόβλημα απο το “Σκάκι Στα Σχολεία”. Πρέπει να έχω ξαναμιλήσει για το (ανοικτό, αλλά απο χρόνια σταματημένο) blog αυτό, ιστολόγιο (για εμένα πρότυπο!) ενός ισπανομαθούς φίλου, ο οποίος τώρα διαπρέπει ως Πανεπιστημιακός.
Συμπτωματικά το σημερινό πρόβλημα απετέλεσε κάτι σαν το “Κύκνειο Άσμα” του εξαίρετου Ιστολογίου του φίλου Ηλία Οικονομόπουλου. Ήταν η προτελευταία ανάρτησι, το τελευταίο σκακιστικό πρόβλημα που δημοσιεύθηκε απο το blog που ο φίλος το έκλεισε μετά απο καμμια εβδομάδα... Νά ναι καλά ο Ηλίας και νά μαστε καλά! [“Σ.Σ.” Δεν ξέρω πότε έρχεται και το δικό μας ...μπλογγερίστικο τέλος…]
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Είπαμε: Κλασσικό δυάρι του κορυφαίου συνθέτη Σαμ Λόυντ.
Το κοίταζα, μου φαινόταν για κανα δεκάλεπτο άλυτο, αλλά μετά νόμισα οτι μού ρθε η ...έμπνευσι. Τρομάρα μου! Η προαγωγή και η υποπροαγωγή που υπέθεσα ως λύσι ήταν απλή ...φαντασιοπληξία!
Όμορφο -- καλά το χαρακτήρισε ΘΑΥΜΑΣΙΟ ο Ηλίας-- και μεγάλης δυσκολίας για εμάς τους ερασιτέχνες. Είναι, (κοτζάμ ..Σάμ Loyd είναι αυτός!!) για πολύ υποψιασμένους λύτες!
Sam Loyd ("N.Y.S. Ch. Assoc.", 1892)
[FEN "8/1n1NBP1K/5Rpn/r4B2/r4k1p/4p3/6Q1/7N w - - 0 1"]
Πόσο λυπηρό φαινόμενο αυτό που παρατηρώ προσωπικά δεκαετίες τώρα. Το πιθανότερο, σκέπτομαι, είναι να μην έχει κλείσει αιώνας απο τότε που πρωτοεμφανίστηκε στα καθ ημάς. Εννοώ το να αποκαλείται αυτός ο μέγιστος κατα την Θεολογίαν του και μέγιστος κατα την παιδείαν και δή την λογοτεχνικότητά του Πατέρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, “Ναζιανζηνός”. Κι απο εμάς τους της ελληνικής και ορθόδοξης εκκλησιαστικής παραδόσεως...
Έ, λοιπόν, πόσο ακόμα θα συντηρούμε αυτήν την προχειρότητα, ή την απο ημιμάθεια συνήθεια στην προσφώνησι του Αγίου Ιεράρχη μας σαν “Ναζιανζηνού”; Ούτε στην μικρή σχετικά και άσημη Ναζιανζό γεννήθηκε, ούτε στην ίδια την Ναζιανζό χειροτονήθηκε Επίσκοπος.
Ακόμα κι αν ίσχυαν αμφότερα, τί τιμητικώς προσφέρουν τέτοια κοσμητικά-τοπωνυμικά επίθετα στον κάτοχο του ονόματος; Όταν αυτός ο εν λόγω αναγνωρισμένος ήδη εν ζωή για το απαράμιλλο μέγεθος της αξιοσύνης του Γρηγόριος, γνωρίζουμε οτι έφτασε στον ακρότατο κατα την ιεροσύνη τιμητικό τίτλο του Αρχιεπισκόπου (ο μετέπειτα γνωστός ως “Πατριάρχης” ) της πρώτου ή δεύτερας κατα το ύψος εκκλησιαστικού θρόνου “Καθέδρας” (= Επισκοπής), εκείνον τον της Νέας Ρώμης, της Κωνσταντίνου Πόλεως;
...
Και τί άλλο επιχείρημα κατά της ημιμάθειας ή κακής αυτής συνήθειας να παρουσιάσω; Δέν φτάνει οτι υπάρχει άλλος που δικαιούται πλήρως την επωνυμία “Ναζιανζού”, “Ναζιανζηνός”. Ποιός; μα ποιός άλλος; Ο πατέρας του Αγίου μας, ο Γρηγόριος και αυτός στο όνομα, ο και πραγματικός Επίσκοπος Ναζιανζού!
Το αν έκατσε (και σχεδόν αναγκαστικά) ο γιός κοντά στον γηραλέο πατέρα του τον Επίσκοπο, αυτό φτάνει σε κάποιους ως δικαιολογία; Μπορεί να συγκριθεί αυτό το διακόνημα (του βοηθού Επισκόπου στον γέρο πατέρα) με το γιγαντιαίο συγγραφικό έργο, (έργο στυλοβάτης και θεμέλιο της Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας) και την ύψιστη ευλογία να προεδρεύσει (έτος: 381-382) γενόμενος Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως σε Οικουμενική Σύνοδο, (ένα πρόσωπο ας πούμε νούμερο δύο σε απόλυτη ιεράρχησι, κάτω μόνο απο τον παριστάμενο Αυτοκράτορα, εν προκειμένω τον Θεοδόσιο τον Μέγα);
...
Ζών ο Άγιος Γρηγόριος ποτέ δεν υπογράμμισε έντονα την εκ περιφερείας Ναζιανζού καταγωγή του. Στα πιο προσωπικά ποιήματά του συχνά αναφέρεται με ιδιαίτερη αγάπη (αλλά και με ταπείνωσι) στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο χωριό του την Αριανζό. (Εξ ού και ο υποφαινόμενος -- και υπογράφων ενίοτε παρ όλην την αναξιότητά μου ως “Φιλογρηγόριος” – έχει αυθαιρέτως προτείνει το “Αριανζηνός” απο αντίδρασι στο εντελώς φράγκικο “Ναζιανζηνός”. )
Μάλιστα στην ιδιόχειρη διαθήκη του (της οποίας το κείμενο, πρώτα ο Θεός, δεσμεύομαι να παρουσιάσω και να “μεταφράσω”) ο Άγιος Ιεράρχης υπογράφει (και μάλιστα δύο φορές στο κείμενο) ως “Γρηγόριος ἐπίσκοπος τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κωνσταντίνου πόλει”...
[Άν αξιωθώ, θα επανέλθω...]
Ξαναγυρίζω απο εκεί που αφορμήθηκα, την Εορτή της μνήμης του Αγίου στην Εκκλησία μας:
...
Ὅλως συγκραθεὶς τῆ αἴγλη τοῦ Πνεύματος
ἐγίνου φωστήρ, πάτερ, ὁλόφωτος,
τῆ λαμπρότητι τῶν σῶν λόγων φωτίζων τὰ πέρατα
καὶ τῆ τῆς θεολογίας καθαρότητι, τέρπων
τὴν τερπνὴν ὁμήγυριν τῶν πιστῶν , Θεολόγε Γρηγόριε!
ΜΗΝΑΙΟΝ (...Ωδή στ΄)
Την ευχή του!
(ο ανάξιος αλλά εσαεί ακόλουθός του)
Αλέξανδρος Κ. Σοϊλεμέζης
Δεκαπέντε χρόνια μετά απο μια παρόμοιου τίτλου ανάρτησι, νά που επανερχόμαστε.
Δεν είναι τόσο οτι το Youtube μας έσβησε το βίντεο με τις τότε δηλώσεις του ΓΑΠ για την ανάγκη “Παγκόσμιας Κυβέρνησης”, όσο οι αδιανόητες εξελίξεις στην τρέχουσα πλανητική γεωστρατηγική κατάστασι που εγκυμονούν μείζονα ιστορικά γεγονότα για την ανθρωπότητα.
.jpg)
Οι τελευταίες ειδήσεις γύρω απο την κινητικότητα του Προέδρου των ΗΠΑ και οι δηλώσεις του στο αμφιλεγόμενο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) στο Davos, όχι μόνο προβληματίζουν, αλλά και σοκάρουν!
ΟΤΑΝ ΛΕΝΕ ΕΙΡΗΝΗ,
ΕΝΝΟΟΎΝ ΝΕΟ ΟΗΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑΤΟ;
Μένω σε ένα μόνο καινούργιο δεδομένο: την περαιτέρω στελέχωσι και επίσημη θεμελίωσι του υπερκαινοφανούς θεσμού με την λουστραρισμένη ονομασία “Συμβούλιο της Ειρήνης” (Board of Peace).
Σ’ αυτό το “διεθνές όργανο με σκοπό την επίβλεψη ειρηνευτικών διεργασιών σε πολεμικές συγκρούσεις” που ήδη φαίνεται πως βρίσκεται σε τελικό στάδιο σχηματισμού, τώρα, στις αρχές του 2026, η μία (όχι μόνο της Δύσης) χώρα μετά την άλλη δηλώνουν συμμετοχή ως ιδρυτικά μέλη. Εντάξει, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη η εικόνα, αλλά δεκαοκτώ κράτη ήδη φέρεται (με πρώτο και καλύτερο το Ισραήλ - αλλά απο κοντά καί η ...Τουρκία) να υπέγραψαν.
[Αλήθεια, τα δύο ελληνόφωνα κράτη, Ελλάδα και Κύπρος, πότε και τί θα απαντήσουν στην σχετική πρόσκλησι;] Διευκρινίζουμε πως αρχικά εξήντα (60) κράτη προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν ως ιδρυτικά μέλη.
Δεν σας λέω τί πραγματικά έκανε (ή είπε) ο Πούτιν, τέσσερα πάντως ευρωπαϊκά (της μισητής για ‘μάς Ευρωπαϊκής Ένωσης): Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Νορβηγία, ήδη απο χθές-προχθές εξέφρασαν τις κατ αρχήν αντιρρήσεις τους. Ά, και μην το ξεχάσω: Ειδική πρόσκλησι (...Wild Card, όπως λένε πχ στο Tennis) έλαβε απο τον Πρόεδρο Τραμπ (ου Κος) ο Ποντίφηξ Πάπας (Λέων ο ΙΔ΄). Ακόμα Ούτος μελετάει την απάντησιν...
ΓΑΖΑ = ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΓΕΦΥΡΙ;
Και υπογραμμίζω πως η αρχική πρόφασι των Αμερικανών για ίδρυσι του υπερεργαλείου παγκόσμιας διακυβέρνησης --εεε λάθος! = όπως correctly κι αρμοδίως δηλώνεται:“οργάνου”-- είχε σκοπό “να επιβλέψει την κατάπαυση του πυρός (από τον Οκτώβρη του 2025) στον πόλεμο της Γάζας”.
Αυτό για την Γάζα (νοου κόμεντ, προφανώς δέν είναι το όλο. Πάει πολύ μακρυά η σχεδίασι και δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε, πριν βγάλουμε – και άν – οριστικά και έγκυρα συμπεράσματα…
Πάντως κρατείστε το οτι στον νέο υπερκαινοφανή, όπως ονομάσαμε στην αρχή, θεσμό, αυτοανακηρύχτηκαν επικεφαλής οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και χθές, 20 Ιαν 2026 στο Νταβός, ο Πρόεδρος Τράμπ δήλωνε ερωτώμενος στους αποσβολωμένους δημοσιογράφους οτι αυτός θα είναι ...ισόβιος Πρόεδρος του Συμβουλίου!
...
ΝΕΟΣ ΟΗΕ;
Όσο για τον Ο.Η.Ε. (μοιάζει κάπως με την Ε.Ε.) παρουσιάζεται χρόνια τώρα με το πραγματικό του πρόσωπο: ένας ανίσχυρος θεσμός, ένας οργανισμός που (με κύριους υπεύθυνους τα πέντε μέλη του Συμβούλιου Ασφαλείας του ΟΗΕ και κυρίως τις ΗΠΑ - συχνότατα βεβαίως υπο την επιρροή του Ισραήλ), αυτός λοιπόν ο οργανισμός νοσεί βαριά τόσο, που ήδη μετατρέπεται σε κωματώδη κατάστασι. Απο εκεί (όπου νάναι;) μένει να τον δούμε στην κατάστασι Zombie...
Κλείνουμε με την σάτιρα του Avatar του υπογράφοντος διαχειριστού:
.......................................................................
Ή μάλλον, μέχρι ...νεωτέρας, ας ξανακούσουμε σαν Υστερόγραφο, το παλιό κομμάτι που λέγαμε, του Ελληνοκύπριου Γιάννου Γού
Να βάλουμε αυτήν τη φορά και τα ...λόγια!!
Lyrics:
(ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ)
Κάθονται πάνω σε θρόνους και μας χλευάζουν
Τις τσέπες μας αδειάζουν
Κάτι Προετοιμάζουν
Νέα Τάξη το ονομάζουν
Τον κόσμο μας αλλάζουν
ένα καλύτερο αύριο μας τάζουν
Το στόμα τους στάζει μέλι
μα τα χέρια τους αίματα στάζουν
πλούτο και εξουσία μεταξύ τους διαμοιράζουν
δικούς τους ανεβάζουν και κατεβάζουν
όλοι κλέβουν μα κανένα δεν δικάζουν
γιατί οι μασόνοι μασόνους δεν καταδικάζουν
Λίγοι αηδιάζουν και φωνάζουν
Μα οι περισσότεροι διστάζουν
σαν πρόβατα ακολουθούνε και βελάζουν
Κοίταξε ψηλά στον ουρανό τι τρέχει
Αεροπλάνα μας ψεκάζουν
φαίνεται μας δηλητηριάζουν
Όπως το βατράχι που το σιγοβράζουν
Χωρίς να πάρει χαμπάρι τι του ετοιμάζουν
Μικροτσίπ 666 ώστε να αρχίσουν να χαράζουν
Να μην μπορούν όσοι δεν έχουν το χάραγμα
να πουλούν και να αγοράζουν
Το λέει η αγία Γραφή
Τη νύχτα όμως κάνεις δεν διαβάζει
Βλέπουν TV, φίλε, όλοι νυστάζουν
Και όσοι σαν εμένα τα νερά ταράζουν
Ένα πιστόλι μπάμ μπάμ:
6 πόδια κάτω από τη γη σε κατεβάζουν
Παγκόσμια δικτατορία έρχεται, ξύπνα!
Τελείωσαν οι παλιές καλές μέρες με τα ωραία δείπνα
Έρχεται πείνα εξαθλίωση πόλεμοι κατοχή
Νέα Τάξη Πραγμάτων
Νέα εποχή...
John Wu [Mastermind]
[ "Νέα Εποχή" (=Track 6) "Ανάποδος Κόσμος" 2012]
Μετά απο την πρώτη “κόντρα” ακολούθησε δεύτερη! Το αποτέλεσμα ήταν σαφώς καλύτερο για τον υπογράφοντα, αλλά (πάλι) το ...μάτς ξεκίνησε με γκόλ στην έδρα μας! Ισοφαρίσαμε γρήγορα, ευτυχώς, και στο τέλος επικρατήσαμε εύκολα.
Ας πούμε και το τελικό 4-1!
Ά, η δυναμικότητα των “αντιπάλων” – ασκήσεων κυμάνθηκε ανάμεσα στο 1800-1950 Elo. Μάλλον υπερβολικό! [Έλο ...αμερικάνικο, όπως λέγαμε παλιά!]
ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ, την κίνησι έχουν ΤΑ ΛΕΥΚΑ.
1.
2.
3.
4.
5.
1.
Απο αυτήν την τελετή, όπως εορτάστηκε απο τον εκεί Ελληνισμό στο μακρινό, αλλά πολυάνθρωπο Μπρισμπέιν, (Brisbane), εκεί στην Κουηνσλάνδη (: Queensland) στην ανατολική εσχατιά της Αυστραλίας, δημοσιεύουμε κάποιες φωτογραφίες.
Ευχαριστούμε τον ...αποκλειστικό συνεργάτη μας George S. που μας τις έστειλε!
2.
3.
4.
5.
6.
Κλείνουμε με ένα σχόλιο ενός άλλου George, του φίλου καθ. Πανεπιστημίου, G. Frazis που φιλοξενήσαμε στο προ 15ετίας post, εδώ στον “ΝέοΠαλαμήδη”:
“Είναι όντως συγκινητικό να βλέπει κανείς εδώ στην Αυστραλία τον τρόπο με τον οποίο διατηρείται η πίστη μας και τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα που σχετίζονται με τον εορτασμό του Αγίου Δωδεκαημέρου...”
7.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ !
Thomas Rayner Dawson, Falkirk Herald, 17 Jun 1914
#2 11+6
| * Μεγάλη θεωρείται η συμβολή του T.R. Dawson στην Ρετρο-ανάλυσι. |
πεζόμορφο ποίημα) του Θεοδώρου Ντόρρου (1895 – 1945).
"ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΕΡΑ"
Κείμενο του Θ. Ντόρρου άγνωστο για την Νεοελληνική Φιλολογία μέχρι να το ανακαλύψει προ δωδεκαετίας ο εξαίρετος εραυνητής, και καλβιστής, Σπύρος Παππάς (δημοσίευσι στο περ. Οροπέδιο, το 2014). Δεν είναι το μοναδικό πεζοτράγουδο που έχει γράψει ο θεωρούμενος υπερρεαλιστής ποιητής τής μιας και μόνης ποιητικής συλλογής “Στου γλυτωμού το χάζι”, γνωστής στο Ιστολόγιό μας. Έχουν βρεθεί τουλάχιστον δύο πεζοτράγουδα πρίν την εγκατάστασί του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1929 και όλα παρέμεναν ανέκδοτα, αλλά αυτό που αναδημοσιεύουμε σήμερα, φαίνεται πως άν και δεν είναι το πρώτο που συνέθεσε, είναι οπωσδήποτε απο τα πιο πρώιμα κείμενα αυτής της ποιητικής περιόδου του ιδιόρρυθμου Ελληνοαμερικανού. Απο την σχετική έρευνα στα χειρόγραφα ο προαναφερθείς νεοελληνιστής (συγγραφέας και μεταφραστής) Σπύρος Παππάς διαπιστώνει οτι ήταν προορισμένο γιὰ δημοσίευσι σὲ κάποιο ἔντυπo τῆς ελληνικής εν Η.Π.Α. Ομογένειας. Βρέθηκε δακτυλογραφημένο, υπογεγραμμένο και με την ημερομηνία 24.11.1924.
Να θυμίσω πως το συγκεκριμένο έτος 1924 (εκτός απο έτος ...ίδρυσης της Α.Ε.Κ.), είναι το ΠΡΩΤΟ ΕΤΟΣ της αλλαγής του Ημερολογίου απο την ελλαδική Εκκλησία (ταυτίστηκε με το πολιτικό ημερολόγιο απο τις 23 Μαρτίου 1924). Επομένως εκείνα τα Χριστούγεννα του 1924, επρόκειτο να γίνουν τα πρώτα στην Ελλάδα που θα εορταζόντουσαν με το Νέο, το λεγόμενο Γρηγοριανό Ημερολόγιο...
Κλείνοντας το εισαγωγικό, οφείλω να υπογραμμίσω την λεπτομέρεια-παραδοξότητα: Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα Πατριαρχεία που διατήρησαν το Ιουλιανό ημερολόγιο (Ρωσίας, Γεωργίας, Σερβίας, η Αρχιεπισκοπή Αχρίδος της Βουλγαρίας, οι Ορθόδοξοι Κόπτες, το Όρος Σινά και όλες οι μονές και οι σκήτες του Αγίου Όρους) δεν θεωρούνται παλαιοημερολογίτες.
Χ Ω Ρ Ι Σ Π Α Τ Ε Ρ Α
Παίρνει ὁ άνεμος και ἡ βροχὴ το λουλούδι,
το όμορφο, το μικρό, που μόλις
ανοίγει απ’ το μπουμπούκι,
και το πετά στη λάσπη·
Σπάζει ἡ φωληὰ και πέφτει
το μοναχό πουλάκι, αδύνατο στο χώμα
και ξεψυχά· Και έρχεται ὁ χάρος
και ἁρπάζει τον πατέρα
ἀφίνοντας αλύπητα τη μάννα
με τα ορφανά της.
Γιατί γίνονται ὅλα αυτὰ
ούτε ξέρουμε ούτε
μπορούμε
να τα προλάβουμε.
Ἕνα μόνο είναι αλήθεια ὅτι μας φέρνουν λύπη
μεγάλη, και πατούμε στο νερὸ
για να σηκώσουμε το λουλούδι,
και βγαίνομε απ’ το δρόμο μας
για να σώσουμε το πουλάκι,
και κάνουμε ὅ,τι καλούμε φιλανθρωπία
για ν’ ανακουφίσουμε τ’ ορφανό.
Και ὁ πιό απαθής απο μάς
ὅσο σκληρή καρδιὰ και νά ’χει,
σὰν δῇ την ορφάνια και τη δυστυχία
να βασανίζουν μικρά πλασματάκια
θα κάμῃ κάτι για να τους χαρίσει
μιὰ αχτίδα ζωής.
Εμείς ὅμως
ζούμε μέσα σε κύκλο διαφορετικὸ
χωρὶς
να βλέπουμε το μικρὸ
αρφανό μέσα στην παγωμένη τρώγλη
να στρυμώχνεται απ’ το κρύο
στην αγκαλιά της άρρωστης μάννας του.
Δὲν ξέρουμε πως άλλο
απο το κουρελιασμένο φόρεμα
που του έρραψε ἡ μάννα του
απο το τελευταίο της
ράκος δέν έχει να φορέσῃ,
ούτε το βλέπουμε νηστικὸ
να προσπαθή να το κοιμήσῃ
ἡ φτωχή του μάννα βρέχοντάς το
με τα δάκρυά της – τα μόνα διαμάντια
της ψυχής της που ’μπορεί να του δώση.
Και ὅταν
την παραμονὴ του Χριστού με ὑγεία,
με χαρὰ και με αφθονία είμαστε ὅλοι
ευτυχισμένοι δὲν θα ἠθέλαμε να ξέρουμε
πως την ίδια ὥρα το μικρὸ αρφανό, αδύνατο
να παλέση τὰ βαρειὰ χέρια της αρρώστιας
που έμπασαν στην αθλία του
στέγη το ψύχος και ἡ πείνα,
παραδίδεται στο θάνατο
για να μὴν ὑποφέρη πιά,
αλλά και χωρὶς νὰ έχῃ ’δή
τη ζωὴ που εμείς αγωνιζόμαστε τόσο
να κρατήσουμε.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΝΤΟΡΡΟΣ (1924)
[Για την allegendly lyrical διασκευή:
Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης]
................................................
Κύρια βιβλιογραφική ΠΗΓΗ:
Σπύρος Ν. Παππάς, «Ένα πρώιμο, ανέκδοτο πεζοτράγουδο του Θεόδωρου Ντόρρου: "Χωρίς Πατέρα" (1924)», περ. Οροπέδιο, τχ. 14 (Φθινόπωρο-Χειμώνας 2014), σ. 422-437.
Την παραμονή των Χριστουγέννων στο σπίτι μας, εδώ στην Χαλκίδα, δέν μας τα είπαν… Λιγόστεψαν τα παιδιά μας στην Ελλάδα, λιγόστεψε και η πίστι στις αξίες μας. (Όπως η πίστι στην Λαϊκή μας Παράδοσι και τον δικό μας Πολιτισμό). Τώρα, (--Τώρα; Εδώ και μια γενιά ολόκληρη!?), νομιμοποιούμε τα λαθραία ξένα έθιμα και πρόσωπα…
Αύριο, πάντως είναι τα Χριστούγεννα των άλλων Ορθοδόξων.
Λοιπόν, αφού συστηματικά μας αποξενώνουν,
αφού αφήσαμε να μας αποξενώσουν,
αφού αλλοτριωνόμαστε κι απο μόνοι μας,
ας βάλω απόψε για την Αυριανή Εορτή τα κάλαντα (παραμονή βράδι δεν τα λένε;) στην επίσημη γλώσσα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, την Λατινική, να είμαι στην μόδα (modus) και με την προσέγγισι του πράσινου Πατριάρχη μας (απο την προδωμένη Ίμβρο) στον ενωτικό Αμερικανό Πάπα…
Το “Adeste fedeles” αντιστοιχεί στα δικά μας κάλαντα. Το έχουν τραγουδήσει πολλοί και όλων των μουσικών ειδών ξένοι καλλιτέχνες...
Θα το ακούσουμε απο την ερμηνεία του εξαιρετικού, όπως πάντα, Αντρέα Μποτσέλλι (Andrea Bocelli).
Andrea Bocelli - Adeste Fideles
Βεβαίως, για λόγους φιλεκπαιδευτικούς θα παραθέσω και τους λατινικούς στίχους του τραγουδιού (αν προσέξτε ο Μποτσέλλι τραγουδά μόνο τις δύο πρώτες στροφές) και θα δώσω και μια πρώτη νεοελληνική μετάφρασι της πρώτης στροφής…
,,,
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ:
ADESTE FEDELES
Adeste fideles læti triumphantes,
venite, venite in Bethlehem.
Natum videte Regem angelorum.
Venite adoremus Venite adoremus Venite adoremus Dominum.
En grege relicto humiles ad cunas,
vocati pastores adproperant,
et nos ovanti gradu festinemus.
Venite adoremus, Venite adoremus, Venite adoremus Dominum.
Æterni Parentis splendorem æternum,
velatum sub carne videbimus,
Deum infantem pannis involutum. Venite adoremus, Venite adoremus, Venite adoremus Dominum.
Pro nobis egenum et fœno cubantem
piis foveamus amplexibus;
sic nos amantem quis non redamaret?
Venite adoremus, Venite adoremus, Venite adoremus Dominum.
ΒΑΣΙΚΗ Η ΠΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ
Ακολουθεί η μετάφραση της πρώτης στροφής του ύμνου «Adeste Fideles» στην ιταλική και την ελληνική γλώσσα:
Ιταλική Μετάφρασι (Venite Fedeli)
Accorrete, fedeli, lieti e trionfanti,
Venite, venite a Betlemme.
Vedete il Re degli angeli che è nato:
Venite adoriamo, venite adoriamo, venite adoriamo il Signore.
Ελληνική Μετάφρασι (Προσέλθετε Πιστοί)
Εδώ προσέλθετε, πιστοί, χαρούμενοι και θριαμβολογούντες,
ελάτε, (εδώ) στη Βηθλεέμ ελάτε!
Ιδέστε τον γεννηθέντα Βασιλιά των Αγγέλων:
Ελάτε , ελάτε, ελάτε να προσκυνήσουμε λατρευτικά τον Κύριο.
Πάρτε μεταφρασμένη την α’ στροφή και στην γλώσσα των κατακτητών μας:
English Translation:
O come, all ye faithful, joyful and triumphant;
O come ye, O come ye to Bethlehem;
Come and behold Him, born the King of angels:
O come, let us adore Him, O come, let us adore Him, O come, let us adore Him, Christ the Lord.
