Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Ένα ποίημα, ένα κείμενο και ένα βίντεο (με μια αληθινή ιστορία) για την γιορτή της μητέρας. Una poesia e un a storia vera sul’ amore della madre.

«Η μάνα» ένα (διαδικτυακό) ποίημα για την γιορτή της μητέρας και μια αληθινή (και πολύ συγκινητική) ιστορία από τα ψιλά της ειδησεογραφίας για τον σεισμό στην Κίνα πριν από 5 ακριβώς χρόνια. Το κείμενο που το παραθέτουμε ελαφρά διασκευασμένο αντιστοιχεί στην αναφερόμενη είδησι (στα αγγλικά φυσικά) στο παρακάτω βίντεο που αναρτήθηκε πρίν από 5 χρόνια στο Γιουτιούμπ (βλ. 4΄40΄΄- 8΄20΄΄).
...........................................................................
1. Το ποίημα 
Η Μάνα 
'' η μάνα εν κρύον νερόν και σο ποτήρ και μπεν''..... 

Η μάνα είναι ποταμός και φλόγα που σε καίει 
Σαν έρθει ο φόβος και σε βρει, κοντά σου αναπνέει. 
Κάνει τα χέρια της τα δυο κρυψώνα και σε ντύνει 
Κι όταν σε δάκρυα χαθείς με μια ματιά τα σβήνει. 

Η μάνα είν’ πολύτιμη σαν Παναγιάς σημάδι 
Τις πορφυρές σου τις πληγές γιατρεύει μ’ ένα χάδι. 
Κι όταν πάλι ο ουρανός αρχίζει και μαυρίζει, 
Ωσάν ανθός κάνει τη γη μ’ ένα φιλί ν’ ανθίζει. 

Ποτέ δε σού ‘πα μάνα μου, βαθιά ότι πονάω 
Πως μια σταλιά από σ’ αγαπώ τόσο τη λαχταράω! 
Ποτέ δεν είχα απαίτηση να ‘ρθεις να μ’ αγκαλιάσεις 
Αλλά στο στήθος η καρδιά, ζητά να πλησιάσεις. 

Η μάνα είναι σαν τη γη, που τους καρπούς φοράει, 
Το γέλιο της και ο σπαραγμός ολούθε αντηχάει. 
Η μάνα μοιάζει με νυχτιά, μ’ αστέρια στολισμένη, 
Σαν μέρα λάμπει ολόχαρη, με ήλιους κεντημένη. 

Η μάνα είναι η κορφή του πιο ψηλού βουνού 
Είναι η κόρη της χαράς και του αναστεναγμού. 
Η μάνα είναι προσευχή, στα χείλη αφημένη 
κι οι λέξεις της σα φυλαχτό, πατρίδα ευλογημένη. 

Ποτέ δε σου ’πα μάνα μου βαθιά ότι πονάω, 
Πως μια σταλιά από σ’αγαπώ τόσο τη λαχταράω. 
Να ξεδιψάσω ήθελα λιγάκι απ’ την πηγή σου 
Κι ας το ’χω για παράπονο, δώσε μου την ευχή σου! 



2. Η ιστορία 

 «ΕΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙΣ, ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ Σ 'ΑΓΑΠΩ»

Είναι αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε λίγες ώρες μετα από τον σεισμό στην επαρχία Σιτσουάν (Sichuan ) της Κίνας, την 12 Μαΐου 2008.

Έχοντας πλέον ο σεισμός υποχωρήσει, διασώστες φτάνουν στα ερείπια του σπιτιού μιας νεαρής γυναίκας κι αντικρίζουν το πτώμα της μέσα στα χαλάσματα.

Η στάση του σώματός της όμως ήταν σχετικά περίεργη, θυμίζοντας κατά πολύ την στάση που παίρνει ένας πιστός έχοντας λυγίσει στα γόνατά του για να λατρέψει τον Θεό του και να προσευχηθεί . Τα συντρίμμια του σπιτιού, είχαν καταπλακώσει την πλάτη και το κεφάλι της.

Αντιμετωπίζοντας όλες αυτές τις δυσκολίες, ο αρχηγός της ομάδας διάσωσης, αποφασίζει να βάλει το χέρι του μέσα από ένα στενό άνοιγμα στον τοίχο για να φτάσει το σώμα της άτυχης γυναίκας. Είχε ακόμη μέσα του την ελπίδα ότι αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είναι ζωντανή. Ωστόσο, τόσο το κρύο δέρμα όσο και η ακαμψία του σώματος, μαρτυρούσαν πως η γυναίκα είχε σίγουρα πεθάνει. Ο ίδιος μαζί με την υπόλοιπη ομάδα άφησαν αυτό το σπίτι και κατευθύνθηκαν στα υπόλοιπα, αναζητώντας τα επόμενα υπό κατάρρευση κτίρια.

Κάποιοι ανεξήγητοι όμως λόγοι, παρακινούσαν τον αρχηγό της ομάδας να επιστρέψει στο κατεστραμμένο σπίτι της νεκρής γυναίκας, καθώς μια εντυπωσιακή δύναμη τον καλούσε πίσω... Έτσι κι έγινε. Πλησίασε, γονάτισε και έβαλε ξανά το χέρι του ανάμεσα στο άνοιγμα που είχε εντοπίσει πριν, αναζητώντας ένα μικρό κενό κάτω από το νεκρό σώμα.

Ξαφνικά, άρχισε να φωνάζει με ενθουσιασμό! «Είναι ένα παιδί! Υπάρχει ένα παιδί!». Όλη η ομάδα συγκεντρώθηκε γύρω του και προσεκτικά αφαίρεσε τις σωρούς των γκρεμισμένων τμημάτων του σπιτιού, γύρω από την άτυχη γυναίκα. Πράγματι, μπροστά τους πλέον, υπήρχε ένα τριών μηνών αγοράκι, τυλιγμένο σε μια κουβέρτα με μοτίβα ανθέων, κάτω από το νεκρό σώμα της μητέρας του. Προφανώς, η γυναίκα είχε πραγματοποιήσει μια υπεράνθρωπη θυσία για την διάσωση του γιου της. Όταν όμως αντιλήφθηκε πως το σπίτι κατέρρεε, χρησιμοποίησε το σώμα της για να δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο κάλυμμα προστασίας για τον γιό της. Το μικρό αγοράκι, κοιμόταν ακόμα ήρεμο και γαλήνιο, ενώ ο επικεφαλής της ομάδας διάσωσης τον είχε πλέον στα χέρια του και τον απομάκρυνε από τα χαλάσματα.

Ο γιατρός, κατέφθασε γρήγορα για να εξετάσει το μικρό αγόρι. Αφού άνοιξε την κουβέρτα, εντόπισε ένα κινητό τηλέφωνο. Υπήρχε ένα μήνυμα κειμένου στην οθόνη που έγραφε:
«Εάν καταφέρεις να επιζήσεις, να θυμάσαι μόνο ότι σ 'αγαπώ»



A Mother's Love - China Earthquake 2008

Δεν υπάρχουν σχόλια: